လာမယ့္ႏွစ္ေႏွာင္းပိုင္းမွာ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ လာမယ့္ႏွစ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အထူးအေရးပါတဲ့ ႏွစ္ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ တကယ္လုိ႔ စီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္းသာ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပျဖစ္မယ္ဆို ထြက္ေပၚလာတဲ့ရလာဒ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ စာမ်က္ႏွာသစ္တရပ္ကို ဖြင့္လွစ္ႏိုင္မလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အေျခအေနက ထူးမျခားနားလားဆိုတာကုိ အဆံုးအျဖတ္ေပးလိမ့္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေရြးေကာက္ပြဲဟာ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တမႈရွိလိမ့္မလားဆိုတာကုိို က်ေနာ္တို႕ ေသခ်ာမေျပာႏိုင္ေသးပါ။ ဒါေပမယ့္ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို သံုးသပ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာမက္ခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္မႈ၊ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈနဲ႕ ဒီမိုကေရစီ အိပ္မက္ဟာ အေကာင္အထည္ ေပၚလာႏိုင္ဖို႕ ခဲယဥ္းတာကို ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ နီးပါး ကမၻာ့အဖိႏွိပ္အခ်ဳပ္ခ်ယ္ဆံုးေသာ အစိုးရေတြထဲမွာ တခုအပါအ၀င္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ရွိေနခဲ့ၿပီးေနာက္ ဒီေန႕မွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ျပန္ၿပီး ရုန္းထလာေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ လူေဟာင္းေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာပဲ ရွိေနပါေသးတယ္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အရင္စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ထိပ္တန္းစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြထဲက တေယာက္ပါ။ အစိုးရ၀န္ႀကီးေတြဟာလည္း လက္ရွိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဆဲနဲ႕ အၿငိမ္းစား စစ္အရာရွိေတြက အမ်ားစုျဖစ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနအသစ္မွာ စစ္တပ္ဟာ အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႕ ဥပေဒျပဳေရးက႑ေတြကို ဆက္လက္ထိန္းခ်ဳပ္ထားဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဒီမိုကေရစီကိုသြားေနတယ္လို႕ ယံုၾကည္ေနၾကတာပါ။ ျမန္မာျပည္သူ အမ်ားစုမွာေတာ့ ကြဲျပားတဲ့အျမင္တစ္ခု ရွိေနပါတယ္။ သူတို႕က ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ယခုေသဆံုးသြားၿပီျဖစ္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းက ၁၉၆၀ ျပည့္ႏွစ္ကာလေတြမွာ “ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္” ကို က်င့္သံုးခဲ့သလိုမ်ဳိး “ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ဒီမိုကေရစီစနစ္”ကို သြားေနတာလို႕ ယူဆၾကပါတယ္။
လက္ရွိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးျဖစ္စဥ္ကို ပံုေဖာ္ထုဆစ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေဟာင္း သန္းေရႊကေတာ့ ဒါကို “စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ ဒီမိုကေရစီ”လို႕ ကင္ပြန္းတပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ေနရာကို ဆက္ခံတဲ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္ကေတာ့ “ဒီမိုကေရစီ”တည္ေဆာက္မယ္လို႕ တြင္တြင္ေျပာျပီး ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ ကိုက္ညီေစဖို႕ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲပံုသြင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီအယူအဆေတြ အားလံုးမွာ ထင္ရွားတဲ့အခ်က္တခုကေတာ့ စစ္တပ္ဟာ အင္အားႀကီးမားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးၾသဇာအာဏာကို ဆက္ထိန္းထားတယ္ဆိုတာပါပဲ။
စစ္တပ္ကေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းေတြနဲ႕ ကိုက္ညီမႈမရွိတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဟာ စစ္တပ္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးၾသဇာအာဏာကို ကာကြယ္ဖို႕အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစပါတယ္။ စစ္တပ္အေနနဲ႔ သူတို႕ရဲ႕ အေရးပါ အရာေရာက္တဲ့ အခန္းက႑ကို ေမွးမွိန္သြားေစမယ့္ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ခ်က္မ်ဳိးကိုမဆို ဆန္႕က်င္ၾကမွာျဖစ္လို႕ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မႈေတြမရွိဘဲ ဖြဲ႕စည္းပံုကိုျပင္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
စစ္တပ္ရဲ႕ အင္အားႀကီးမားတဲ့ ခုခံဆန္႕က်င္မႈနဲ႕ ရင္ဆိုင္ရၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္အတြင္း ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ဖို႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ အျခား ဒီမိုကေရစီ လိုလားတဲ့အုပ္စုေတြရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမႈေတြဟာ အရာမထင္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ သူတို႕ေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးတိုက္ပြဲမွာ ႐ႈံးနိမ့္ေနပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ အမတ္ေနရာ ၄၄ ေနရာမွာ ၄၃ ေနရာ အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ သူမရဲ႕ NLD ပါတီတို႕ရဲ႕ အဓိကရည္မွန္းခ်က္က ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဖို႕ပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ သူမကို ေထာက္ခံသူေတြဟာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခ ခံဥပေဒထဲက ပုဒ္မ ၅၉(စ) အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းမက်တဲ့ ပုဒ္မေတြကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာပါ။ သားႏွစ္ေယာက္ဟာ ႏိုင္ငံျခားသားေတြျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ပုဒ္မ ၅၉(စ)အရ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္ခြင့္မရွိ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ႏို၀င္ဘာလမွာ ၾသဇာႀကီးမားတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္းတဦးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နာယက သူရ ဦးေရႊမန္းက ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးမွသာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ ေျပာခဲ့ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အားလံုး က်ဳိးပ်က္ခဲ့ရပါတယ္။
ဆိုလိုတာကေတာ့ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ NLD ပါတီက ဝင္ျပိဳင္လို႕ အျပတ္အသတ္ႏိုင္ရင္ေတာင္မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ သမၼတျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာပါပဲ။ ဒီလိုအေျခအေနမွာ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ဟာလည္း သူမရဲ႕ပါတီထဲက အျခားဘယ္တေယာက္က သမၼတအျဖစ္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ ေရြးခ်ယ္ခံႏိုင္မလဲဆိုတာ ဆံုးျဖတ္ထားပံု မေပၚပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အျပင္ အရည္အခ်င္းျပည့္မီတဲ့ သမၼတေလာင္းအျဖစ္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္သူတေယာက္ကိုမွ က်ေနာ္တုိ႔ မေတြ႕ရေသးပါဘူး။
ဒီႏိုင္ငံေရးကစားပြဲမွာ အတိုက္အခံေတြဟာ အရင္စစ္အစိုးရကိုေရာ လက္ရွိအရပ္သားအမည္ခံ အစိုးရကိုပါ ဘယ္ေသာအခါကမွ အေပၚစီးမရခဲ့ပါဘူး။ သူတို႕ေတြအားလံုးဟာ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရးမူေဘာင္ထဲမွာ (စစ္အစိုးရနဲ႕) ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႕နဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႕ ဖိအားေပးခံခဲ့ရပါတယ္။
ေသခ်ာတာကေတာ့ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ အစိုးရဟာ အရင္အတိုင္း အင္အားေတာင့္တင္းဆဲ၊ ေတာင့္တင္းၿမဲျဖစ္ၿပီး အခါအခြင့္သင့္တိုင္းမွာ အစိုးရ၊ တပ္မေတာ္နဲ႔ အာဏာရပါတီတို႕ရဲ႕ ကန္႕သတ္ခ်ဳပ္ျခယ္မႈေတြကို ခံရတဲ့ အတိုက္အခံေတြကေတာ့ အင္အားနည္းၿမဲ နည္းေနဆဲပါ။
ဒါဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြအတြင္း ႏိုင္ငံတကာအသုိင္း၀ိုင္းရဲ႕ မူ၀ါဒေတြ ေျပာင္းလဲသြားရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းေတြထဲက တခုျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျပာင္းအလဲေတြျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို လက္ရွိအာဏာဆုပ္ကိုင္ထားသူေတြနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတယ္လို႕ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းက ယံုၾကည္ေနၾကပါတယ္။ ဒီေန႕အခ်ိန္မွာ အေနာက္ႏိုင္ငံအမ်ားအျပားက အဓိက အာဏာပိုင္ အဖြဲ႕အစည္းေတြျဖစ္တဲ့ အစိုးရ၊ တပ္မေတာ္နဲ႕ လႊတ္ေတာ္ေတြ တျဖည္းျဖည္းေျပာင္းလဲလာေအာင္ ေဖ်ာင္းဖ် နားခ်ႏိုင္ဖို႕ လုပ္ေဆာင္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ လြယ္ကူတဲ့အလုပ္ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။
အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ျမန္မာစစ္တပ္ကို က်င့္၀တ္သိကၡာနဲ႕ညီတဲ့ တပ္မေတာ္ျဖစ္ေစဖို႕၊ လက္ရွိလႊတ္ေတာ္နဲ႕ ၀န္ႀကီးဌာနေတြမွာ ေနရာယူထားမႈေတြကုိ စြန္႕လႊတ္ၿပီး စစ္တန္းလ်ားကို ျပန္သြားေစဖို႕ တိုက္တြန္းနားခ်ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ က်ေနာ္တုိ႔ စိတ္ကူးၾကည့္လို႕ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ စစ္တပ္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကေတာ့ ထင္ရွားေနပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒရဲ႕ ပထမအခန္း ႏိုင္ငံေတာ္ အေျခခံမူေတြထဲမွာ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္မႈက႑တြင္ တပ္မေတာ္က ပါ၀င္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ေရးကို အစဥ္တစိုက္ ဦးတည္သည္လို႕ ေဖာ္ျပထားတာပါ။
တပ္မေတာ္ဟာ အရပ္ဘက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ ဘယ္ေတာ့မွ အဆင္ေျပႏိုင္စရာ မရွိေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္္းမႈကေနစၿပီးေတာ့ အစဥ္အဆက္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာပဲ ရွိခဲ့တာပါ။ တကယ္လို႕ စစ္တပ္က စစ္တန္းလ်ားကို ျပန္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႕ ပံုမွန္အေျခအေနကို ျပန္ေရာက္ေကာင္း ေရာက္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါလည္း လာမယ့့္ ဆယ္စုႏွစ္အတြင္း ျဖစ္ႏိုင္ေျခမရွိပါဘူး။
ဒီလို စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြ စိုးမိုးထားတဲ့ အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕ေတြနဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိဖို႕ကလည္း ခက္ခဲေနတာပါ။ ႏို၀င္ဘာ ၁၉ ရက္က အစိုးရတပ္ေတြ ကခ်င္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း KIA ဌာနခ်ဳပ္အနီးကို လက္နက္ႀကီးနဲ႕ ပစ္ခတ္ခဲ့မႈမွာေတာ့ KIA ဗိုလ္ေလာင္း ၂၃ ေယာက္ေသဆံုးခဲ့ၿပီး အေယာက္ ၂၀ ဒါဏ္ရာရရွိခဲ့ပါတယ္။ တပ္မေတာ္က ဒီပစ္ခတ္မႈအတြက္ ေတာင္းပန္ခဲ့ၿပီး အေျခအေန အနည္းငယ္ေကာင္းလာသလုိရွိေပမယ့္ လာမယ့္လ အနည္းငယ္အတြင္း အစိုးရနဲ႕ လက္နက္ကိုင္တိုင္းရင္းသားေတြအၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲဟာ ဘာရလဒ္မွ ထြက္ေပၚႏိုင္ဖြယ္ မရွိပါဘူး။ ဒီအေျခအေနမွာ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း အစိုးရကုိေရာ သူတို႕ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေတာင္းဆိုမႈကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဖိႏွိပ္ ျငင္းပယ္လာခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္ ကိုယ္တိုင္ကုိေရာ ယံုၾကည္မႈရွိတဲ့ပံု မေပၚပါဘူး။
ေအာက္တိုဘာလကုန္မွာပဲ သမၼတဦးသိန္းစိန္၊ တပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႕ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ေတြဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ အျခားႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕နဲ႕ မေတြ႕စဖူး ေတြ႕ဆံုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေတြ႕ဆံုမႈဟာ အမ်ားကေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈ မဟုတ္ခဲ့တာေတာ့ အထင္အရွားပါပဲ။ ေ၀ဖန္သူေတြကေတာ့ ဒီေတြ႕ဆံုမႈက သမၼတအိုဘားမား ႏို၀င္ဘာလမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဒုတိယအႀကိမ္မလာမီ ထလုပ္တဲ့ ဟန္ျပလုပ္ရပ္တခုလို႕ ေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။
သာမန္ျပည္သူေတြအတြက္လည္း အစိုးရရဲ႕ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကေန ဘာမွအက်ဳိးေက်းဇူး ႀကီးႀကီးမားမား မရရွိေသးပါဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဖြဲ႕စည္းမႈေဟာင္းကသာ အခိုင္အမာ တည္ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တပ္ပိုင္ကုမၸဏီေတြနဲ႔ ခရိုနီေတြဟာ အက်ဳိးအျမတ္အရွိဆံုးေသာ လုပ္ငန္းေတြကို ဆက္လက္လက္၀ါးႀကီးအုပ္ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားဆဲျဖစ္ၿပီး စီးပြားေရးလုပ္ပိုင္ခြင့္ ခ်ထားေပးမႈေတြဟာလည္း ပြင့္လင္း ျမင္သာမႈ မရွိေသးပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အရင္စစ္အစိုးရလက္ထက္နဲ႕စာရင္ ဒီေန႔ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ သက္ဆိုင္သူအဖြဲ႕အစည္း ပုဂၢိဳလ္ေတြ အားလုံး လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ ပိုရလာတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ၀န္ခံရပါမယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ရဲ႕ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးျဖစ္စဥ္ဟာ ေမွ်ာ္လင့္ထားသလိုမ်ဳိး အားရစရာမေကာင္းေတာ့ဘူးဆိုတာေတာ့ ထင္ရွားေနပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က “ဒီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္ဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ အေစာပိုင္းကစၿပီး ရပ္တန္႕လာေနပါတယ္” လို႕ ႏို္၀င္ဘာလအေစာပိုင္းမွာ ေျပာခဲ့သလိုပါပဲ။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ စတင္ခဲ့တဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးျဖစ္စဥ္က အံ့မခန္းရလာဒ္ေတြ ထြက္ေပၚလာလိမ့္မယ္လို႕ ျမန္မာျပည္သူေတြက ေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး။ သူတို႕က ဒီမုိကေရစီစံႏႈန္းေတြနဲ႕ကိုက္ညီၿပီး ၾကြယ္၀တဲ့ ႏိုင္ငံအျဖစ္ကို တျဖည္းျဖည္းခ်င္း တိုးတက္ေရာက္ရွိဖို႕သာ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာပါ။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွာ ဒီလိုျဖစ္ထြန္းတိုးတက္မႈ မရွိခဲ့ပါဘူး။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ၁၀ စုႏွစ္မ်ားစြာ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခံလာရခဲ့ေပမယ့္လို႕ ဘယ္အရာမွမတည္ၿမဲဘူးဆိုတဲ့ ဒႆနသေဘာတရားအရ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကေတာ့ မကုန္ဆံုးေသးပါဘူး။ တရားမွ်တမႈရွိတဲ့ လူ႕အသိုင္းအ၀န္းတရပ္ ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ တိုက္ပြဲ၀င္တရပ္ဟာ ၂၀၁၅ မွာလည္း ဆက္ရွိေနဦးမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
No comments:
Post a Comment