Monday, August 31, 2009

အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္၏ ခရီးစဥ္ ေအာင္ျမင္ပါသလား

ဒက္ဘီ စတူးဟတ္

အထက္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္ဝက္ဘ္သည္ စီစဥ္ထားသည့္ အခ်က္ ၃ ခ်က္ကုိ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္ခ့ဲေသာေၾကာင့္ သူ၏ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ကုိ “ေအာင္ျမင္မႈ” ရိွသည္ဟု ယူဆၾကသည္။ ထုိ ၃ ခ်က္မွာ အလုပ္ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၇ ႏွစ္ က်ခံေနရေသာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသား ဂၽြန္ယက္ေထာကို ကယ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုျခင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခြင့္ ရရိွျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ တင္းမာသည့္ သေဘာထားကို အကၽြမ္းတဝင္ရိွေသာ ႏိုင္ငံတကာ၏ အျမင္တြင္ ယခု ခရီးစဥ္သည္ ေအာင္ျမင္ေသာ လွ်ပ္တျပက္ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ ျဖစ္ေနသည္။ ကုလသမဂၢ အထူး ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ တာဝန္ယူခ့ဲသူ ရာဇလီအစၥေမးလ္၏ ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္လာရန္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မႈ၊ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ နာဂစ္ဒုကၡသည္မ်ား အတြက္ တန္ဖိုး ႀကီးမားသည့္ အကူအညီမ်ားကို ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား လက္ခံလာေစရန္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းက ဆြဲေဆာင္ႏိုင္မႈတုိ႔ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ယခုခရီးစဥ္သည္ အႀကီးမားဆံုး ေရွ႕တိုးခဲ့သည့္ ေျခလွမ္း တရပ္ ျဖစ္သည္။

မည္မွ် အံ့ၾသဖြယ္ ေကာင္းသနည္း ဟုဆိုလွ်င္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဝက္ဘ္၏ “ေအာင္ျမင္မႈ” သည္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ ထူးျခားေသာ (ထိေရာက္မႈရိွေသာ) အေရးယူ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားက ျဖစ္ေပၚလာေသာ ၾသဇာ သက္ေရာက္မႈ အေပၚတြင္ အေျခခံေနသည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္က အေမရိကန္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ အသစ္မ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းကို တားျမစ္ခ့ဲသည္။ ထုိအေရးယူမႈ အေပၚ ထပ္ဆင့္ၿပီး ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ သြင္းကုန္မ်ားကို တားျမစ္ျခင္း၊ ဘ႑ေရး အရ အေရးယူျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ေငြပံုေပးထားလုိေသာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ ယခင္က ဆႏၵကုိ ျမန္မာ စစ္အစိုးရက ေလးစားခဲ့ေလသည္။ စစ္အစုိးရက အာဆီယံကို အေလးမထားဟန္ ဆက္ဆံခ့ဲေသာ္လည္း အေမရိကန္ကုိ ပိုမို ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ရရိွႏုိင္ေရးအတြက္ ဆြဲေဆာင္သည့္အေနျဖင့္ ယခင္ ႏွစ္မ်ားက ေဒၚလာ သန္းေပါင္း မ်ားစြာ ရင္းႏွီး သုံးစဲြခဲ့ေလသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊက အေမရိကန္တို႔၏ ေၾကညာခ်က္မ်ား ေနာက္တြင္ လက္ေတြ႔ လႈပ္ရွားမႈ တြဲလ်က္ ပါလာတတ္သည့္ အစဥ္အလာ ရိွသည္ကို သိထားသည္။ ဆိုင္ကလုန္း နာဂစ္ အကူအညီေပးေရး လမ္းေၾကာင္းမ်ား ဖြင့္ေပးရန္ နအဖကို ဆြဲေဆာင္ခဲ့သည့္ အာဆီယံ၏ ႀကီးမားေသာ ေအာင္ျမင္မႈကို မွတ္မိၾကပါလိမ့္မည္။ အေမရိကန္ ေလယာဥ္တင္ စစ္သေဘၤာ USS Essex ဦးေဆာင္သည့္ အုပ္စုႏွင့္ တျခား ႏိုင္ငံျခား ေရတပ္ သေဘၤာမ်ား ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ကမ္းလြန္ ေဒသတြင္ ေက်ာက္ခ်ၿပီး အဆင္သင့္ ေစာင့္ဆိုင္း ေနျခင္း မရိွပါက အာဆီယံသည္ ေအာင္ျမင္မႈ ရရိွမည္ မဟုတ္ပါ။ ထိုအခ်ိန္က အာဆီယံႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မည္လား သို႔မဟုတ္ အေမရိကန္ ေရတပ္ႏွင့္ ဆက္ဆံမည္လား ဆိုသည့္ အေျခအေနမ်ိဳး ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ ႀကဳံခ့ဲရျခင္း ျဖစ္သည္။

စစ္အစိုးရက ယုတၱိမရိွသည့္ ကတိကဝတ္မ်ား၊ ေၾကညာခ်က္မ်ားျဖင့္ ကုလသမဂၢ၊ ဥေရာပသမဂၢ၊ အာဆီယံ တို႔၏ ပြေယာင္းေယာင္း သံတမန္ေရး အဆိုျပဳခ်က္မ်ားကို ခပ္ေပါ့ေပါ့ပင္ တုံ႔ျပန္ခဲ့သည္။ ၎တို႔သည္ အမွန္တကယ္ ထိခိုက္ ႏိုင္စြမ္း မရိွ ဟူေသာ အေတြ႔အႀကံဳေၾကာင့္ စစ္အစိုးရက သက္ေသာင့္ သက္သာ ျဖစ္ေနသည္။

တကမာၻလံုး ပါဝင္သည့္ လက္နက္ ေရာင္းခ်မႈ ပိတ္ဆို႔ျခင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူသားမ်ိဳးႏြယ္အေပၚ က်ဴးလြန္သည့္ ရာဇဝတ္မႈမ်ား အတြက္ ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီ၏ စံုစမ္း စစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္ တုိ႔ကုိသာ စစ္အစိုးရက အေလးထားလာမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုနည္းလမ္းသည္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈ အမ်ိဳးအစား တခု ျဖစ္ၿပီး ေတြ႔ဆံုေဆြး ေႏြးေရးႏွင့္ ေစ့စပ္ ညိွႏိႈင္းေရးတို႔ အေပၚတြင္ အေျခခံပါသည္။

လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဝက္ဘ္ ဂုဏ္ယူ ဝံ့ၾကြားေနခ်ိန္တြင္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ေပ်ာက္ပ်က္ မသြားႏိုင္ေသာ အေရးႀကီးသည့္ ျပႆနာရပ္မ်ားကို ေမ့ထား၍ မရႏုိင္ေပ။ သူ႔အေပၚ မေကာင္းသည့္ စိတ္ႏွင့္ ေျပာျခင္း မဟုတ္ပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေပါင္း ၂ဝဝဝေက်ာ္ အက်ဥ္းက်ေနၾကဆဲျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္ အေရွ႕ပိုင္းတြင္ ရြာသားမ်ားကို မုဒိမ္းက်င့္ျခင္း၊ ႏိွပ္စက္ညွဥ္းပန္းျခင္း၊ လုပ္အားေပး ေစခိုင္းျခင္း၊ ေသဆံုးမႈမ်ား စသည့္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားကို စစ္တပ္က ရက္ရက္ စက္စက္ တိုးျမွင့္လုပ္ေဆာင္ေနသည္။

ဇူလိုင္လ ၂၇ ရက္ မွ ယေန႔အထိ ရွမ္းျပည္နယ္ အလယ္ပိုင္းရိွ ေက်းရြာေပါင္း ၅ဝဝ မွ အတင္း အဓမၼ ေရႊ႕ေျပာင္းခံရသူ ေပါင္း ၁ဝဝဝဝ ေက်ာ္ ရိွေနသည္။ ကရင္ျပည္နယ္တြင္ ျဖစ္ပြားေသာ တိုက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ လူေပါင္း ၆ဝဝဝေက်ာ္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပး ခိုလႈံခဲ့ရသည္။ ဒုကၡသည္မ်ားက ေနစဥ္ႏွင့္အမွ် ၎တို႔၏ ေနအိမ္မ်ားကို စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးေနၾကရသည္။ ၂ဝ၁ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို လံုးဝ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားသည့္ အေနျဖင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲထားသည့္ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ အပစ္ မရပ္စဲေသးသည့္ အဖြဲ႔မ်ားကို စစ္အစိုးရက တင္းက်ပ္လာမည္ ဆိုလွ်င္ ကမာၻ႔အရွည္အၾကာဆံုး စစ္ပြဲမ်ားထဲတြင္ ပါဝင္သည့္ ျမန္မာျပည္မွ စစ္ပြဲမ်ားသည္ ပို၍ ဆိုးရြာလာပါလိမ့္မည္။

စစ္အစိုးရ၏ ေျမာက္ကိုရီးယားႏွင့္ ရင္းရင္းႏွီးႏီွး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ အေထာက္ အထားမ်ား ျဖစ္သည့္ ဥမင္လိုဏ္ေခါင္းမ်ား၊ တာေဝးပစ္ ဒံုးပ်ံ နည္းပညာမ်ား ႏွင့္ အဏုျမဴ အစီအစဥ္ တို႔ကိုလည္း ေမ့ထား၍ မျဖစ္ေပ။

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ အကူအညီ မပါဘဲ စစ္အစိုးရက ဤသို႔ ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ ႏုိင္ေသာ အေျခအေနတြင္ စီးပြားေရး ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားကို ရုတ္သိမ္းလိုက္မည္ ဆိုလွ်င္ မည္ကဲ့သို႔ ျဖစ္လာမည္နည္း ဆုိသည္ကုိ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္ဝက္ဘ္ အေလးအနက္ စဥ္းစားရမည္ ျဖစ္သည္။

ဤအခ်ိန္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အေၾကာင္းအရာမ်ားအေပၚ ျပန္လည္ အာရံုစိုက္ရမည့္ အခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ၎တို႔မွာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ျခြင္းခ်က္မရိွ လြတ္ေျမာက္ေရး၊ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုတုိ႔ ေနထိုင္ရာ ေဒသမ်ားတြင္ စစ္တပ္၏ ရန္လိုေသာ အျပဳအမူမ်ား အဆံုးသတ္ေရး၊ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို သံုးပြင့္ဆိုင္ ျပန္လည္ သံုးသပ္ေရးတို႔ ျဖစ္ပါသည္။

ဒက္ဘီ စတူးဟတ္သည္ Alternative Asean Network ၏ ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာ ညိွႏိႈင္းေရးမွဴးျဖစ္ပါသည္။

No comments:

Post a Comment