ေမေက်ာ္
ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ နာဂစ္ မုန္တုိင္း တိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ဧရာဝတီ တုိင္းအတြင္း အေသအေပ်ာက္ႏွင့္ အဆံုးအ႐ႈံး မ်ား ၾကီးမားစြာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ ရာတြင္၊ ယခင္ ကတည္းက သစ္ေတာမ်ားကို မဆင္မျခင္ ခုတ္လဲွခဲ့ျခင္း ေၾကာင့္ မုန္တုိင္း ဆိုးက်ဳိးမ်ား ပိုခဲ့ရသည္ဟု ျပည္တြင္း အေျခစိုက္ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး အဖဲြ႔မ်ားက သံုးသပ္ၾက သည္။
မုန္တုိင္းဒဏ္သင့္ ´ဧရာဝတီတိုင္း ျဗဳန္းေမြးကြ်န္းတြင္ ဒီေရေတာမ်ား ျပန္လည္စိုက္ပ်ဳိးေနၿပီး မိန္းမလွကြ်န္းတြင္ ဒီေရေတာပင္မ်ား စိုက္ပ်ဳိးမည္ဟု ျပည္တြင္းအေျခစိုက္ အစိုးရမဟုတ္ေသာအဖဲြ႔ - NGO တခုျဖစ္ေသာ သစ္ေတာ သယံဇာတ ပတ္ဝန္းက်င္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ ထိန္းသိမ္းေရးအသင္း - FREDA က ဆိုသည္။
သူတို႔က သစ္ပင္မ်ားကို ေလကာတန္းမ်ား၊ ဒီေရေတာမ်ားအျဖစ္ ျပန္လည္အစားထိုး စိုက္ပ်ဳိးသြားမည့္ စီမံကိန္းအတြက္ စိုင္းျပင္းေနျခင္း ျဖစ္သည္။
FREDA ကို ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ သစ္ေတာဦးစီးဌာန ျမန္မာ့သစ္လုပ္ငန္းမွ အၿငိမ္းစား ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္။ သစ္ေတာ စိုက္ပ်ဳိးထိန္းသိမ္းေရး၊ ေတာ႐ိုင္းတိရစာၧန္ ကာကြယ္ေရးမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေနသည္။
လက္ရွိ အေျခအေနတြင္ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ အသိပညာေပး အစီအစဥ္၊ ေဆာင္ရြက္ဆဲ အေျခအေန၊ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ႏွင့္ အခက္အခဲမ်ားအေၾကာင္း သိရွိႏုိင္ရန္အတြက္ အသင္း၏ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ဦးအုန္းထံ မဇၥ်ိမသတင္းေထာက္ ေမေက်ာ္က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားသည္မ်ားကို တင္ျပလိုက္ပါသည္။
(အသက္ ၈၂ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သည့္ ဦးအုန္းသည္ ပုပၸါးေတာင္ေဒသ သစ္ေတာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ဧရာဝတီတုိင္းအတြင္း ဒီေရေတာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွ ေရြးခ်ယ္ေသာ ကမၻာေျမ ခ်စ္သူမ်ား ၁၀၀ စာရင္းထဲတြင္ ပါဝင္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ Mini- mata သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ဆုိင္ရာ ဆုႏွင့္ ဂ်ပန္ယန္းေငြ တသန္း လက္ခံ ရရွိခဲ့သူျဖစ္သည္။)
နာဂစ္မုန္တုိင္း ေမႊေႏွာက္ခဲ့တာ တႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္မွာ နာဂစ္သင့္ ေဒသေတြရဲ႕ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အေျခအေန တိုးတက္လာပါသလားရွင့္၊ ဘယ္လို အေျခအေန ေတြ႔ရပါသလဲ။
တိုးတက္တယ္လို႔ ေျပာဖို႔ေတာ့ မလြယ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ နာဂစ္ျဖစ္ၿပီးေနာက္ ၃ မ်ဳိး ရွိတယ္ေလ။ ပထမေတာ့ ေထာက္ပံ့ကူညီမႈ Relief ေပါ့။ ပထမေတာ့ ဆန္၊ ဆီ၊ ဆားတို႔ တာေပၚလင္တို႔ေပါ့၊ Immediately ခ်က္ခ်င္း Relief ေပါ့။ အဲဒီအတြက္ ကူညီတယ္။ ႏိုင္ငံျခားကလည္း ကူညီတယ္။ ၁၁ ၾကိမ္ေျမာက္ပဲ။ က်ေနာ္တို႔ ပေရာဂ်က္ ဧရိယာ တဝိုက္ေရာ၊ နာဂစ္ဧရိယာ တဝိုက္ေရာ က်ေနာ္တို႔ ဒါေတြ ေဝပါတယ္။
ေနာက္တဆင့္က်ေတာ့ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးေပါ့။ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး ဆိုတာက အိမ္ေတြ ျပန္ေဆာက္ေပးတယ္။ ဆိုင္ကလုန္း အမိုးအကာေတြ Shelter ျပန္ေဆာက္ေပးတယ္။ ဆိုင္ကလုန္း Shelter ၃ လံုးေဆာက္တာ ၂ လံုးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို အေျခအေန ေကာင္းတယ္။ ေနာက္တလံုးကေတာ့ ေျမအေျခအေန မေကာင္းလို႔ အခု ႏိုင္ငံျခားသား ရန္ကုန္ ေရာက္ေနတယ္။ သူတို႔ ေျမသြားေရြးမယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဒုတိယအဆင့္ေပါ့။
ဒုတိယအဆင့္ၿပီးေတာ့ တတိယအဆင့္ကေတာ့ သစ္ပင္ေတြ ျပန္စိုက္မယ္။ ဒီေရေတာပင္ေတြ ျပန္စိုက္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ေလကာတန္း အပင္ေတြ ျပန္စိုက္မယ္။ Agro Forestry ျဖစ္ေအာင္ အပင္ေတြ ေပးမယ္။ အုန္းပင္တို႔၊ ကြမ္းသီးပင္တို႔၊ ပိႏၷဲပင္တို႔ စသျဖင့္ေပါ့။ အဲဒါမ်ဳိးေတြ လုပ္ေနၾကတယ္ေနာ္။
ဒီတႏွစ္အတြင္းမွာ ေဒသခံေတြရဲ႕ သဘာာဝ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အသိပညာေပးမႈေတြကေရာ ေျပာင္းလဲလာတာေတြ ရွိပါသလား။
အသိပညာကေတာ့ အရမ္းကို ျမင့္လာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ငန္းကို ဂ်ပန္က ေငြေၾကး အေထာက္အပံ့ လုပ္တဲ့ ဧရိယာမွာ ၁ဝ ႏွစ္၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁ဝ ႏွစ္ အတြင္းမွာ ဧက ၄ဝဝဝ ေက်ာ္ ဒီေရေတာပင္ေတြ စိုက္တယ္ေနာ္။ ရြာက ၂၆ ရြာ ရွိတယ္။ လူဦးေရ ၁၅ဝဝဝ ေက်ာ္ေလာက္ ရွိတယ္။ လူ ၃ ေယာက္ပဲ ေသတယ္၊ နာဂစ္တုန္းက။ အဲဒါက အုန္းပင္ပိလို႔ ေသတာ။
အဲဒီေတာ့ သူတို႔က ဒီေတာရွိလို႔ သူတို႔ အသက္ခ်မ္းသာတယ္ဆိုၿပီး အရမ္း က်ေနာ္တို႔ကို ေက်းဇူးတင္တယ္။ အဲေတာ့ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္က ေတာမရွိတဲ့ ရြာေတြက စာလာတယ္။ က်ေနာ့္ဆီကို ေနာက္တခါ နာဂစ္လာရင္ မသက္သာဘူးတဲ့။ က်ေနာ္တို႔ဆီကိုလည္း သစ္ပင္ေတြ စိုက္ေပးပါဆိုၿပီး လာၾကတယ္။ အဲဒါ အသိပညာေပါ့။
ဟိုတဖက္မွာက ကဒံုကနိ ၾကိဳးဝိုင္းရွိတယ္၊ ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္။ က်ေနာ္ ေျပာတာက ဖ်ာပံုခ႐ိုင္ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္၊ ဘိုကေလးဆိုတဲ့ ေျမာင္းျမခ႐ိုင္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ရြာေတြကေတာ့ စိုက္ၿပီးသား ဒီေရေတာေတြကို ခုတ္ၿပီးေတာ့ လယ္ေတြ စိုက္တယ္။ လယ္ေတြစိုက္ေတာ့ နာဂစ္ျဖစ္ေတာ့ အဲဒီက လူေတြက ေသာင္းနဲ႔ သိန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ေသတယ္။ သူတို႔ေတြက မိန္းမလွကြ်န္းက ေတာေတြခံေတာ့ မိန္းမလွကြ်န္းက ဒီေရေတာေတြနဲ႔ ၿငိၿပီး တခ်ဳိ႕လည္း အသက္ခ်မ္းသာတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း ေသၾကတယ္။ အဲဒါေတာ့ Very Good Awareness ေပါ့။
အဲဒါေတာ့ တကယ့္ကို Very Build Up Issues ေပါ့။ အဲဒီေနရာေတြကို က်ေနာ္တို႔ တည္ၿငိမ္မႈရွိေအာင္ လုပ္ၿပီးေတာ့ သစ္ပင္စိုက္ဖို႔။ ေနာက္ ကိုယ္တိုင္လည္း သစ္ပင္စိုက္ေနတယ္။ ျဗဳန္းေမြးကြ်န္းမွာ။ ေနာက္ သက္ဆိုင္ရာ ဝန္ၾကီးဌာနကလည္း ---။ မိန္းမလွကြ်န္းက ဧက ၃၄၀၀၀ ရွိတယ္။ က်ေနာ္ စိုက္တဲ့ကြ်န္းေလးက ဧက ၃၀၀၀ ပဲ ရွိတာ။ ဧက ၁၀၀- ၂၀၀ ေလာက္ပဲ စိုက္ႏိုင္တယ္။ အခု ဧရာမ ကြ်န္းၾကီးကို စိုက္ဖို႔ ခြင့္ေတာင္းေနတယ္။
ေနာက္ပိုင္းေရာ ဘာေတြ ဆက္လုပ္ဖို႔ ရွိပါသလဲ။
သစ္ပင္ေတြ စိုက္မယ္။ ေနာက္ ဆိုင္ကလုန္း Shelter အေသးေတြ ေဆာက္မယ္။ ေနာက္ ဝန္ထမ္းေတြကိုလည္း လိုအပ္တဲ့ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္လိုမ်ဳိးေတြ လိုအပ္တဲ့ အကူအညီေတြရေအာင္ လုပ္ေပးမယ္။ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ ရြာေတြကိုလည္း သူတို႔ရဲ႕ စားဝတ္ေနေရး ေျပလည္ေအာင္ Agro Forestry တို႔၊ ပ်ားေမြးျမဴေရးတို႔ လယ္ေတြ ျပန္စိုက္လို႔ရေအာင္ မ်ဳိးေကာင္းမ်ဳိးသန္႔ေတြ ရဖို႔တို႔၊ ေနာက္ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး အားလံုး ပါတယ္။ အဲဒီ Project ကေတာ့ EU (ဥေရာပ သမဂၢ) ကို တင္ထားတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေရွ႕လေလာက္၊ ေမလကုန္ေလာက္ ျဖစ္မယ္ ထင္တယ္။ အဲဒါျဖစ္ရင္ ဧရာမ Project ျဖစ္မယ္။ ယူ႐ို ရ၅ဝ,ဝဝဝ ေလာက္ သံုးမယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္မယ္။ အဲဒါ လက္ရွိ အေျခအေနအရ တိုးတက္လာတဲ့ သေဘာပါပဲ။
လက္ရွိ ဘာေတြ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ ေနပါသလဲ။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သစ္ပင္ေတြ အရမ္းျပန္စိုက္ေနရတယ္။ သဘာဝေတာကိုလည္း ျပဳျပင္တယ္။ အသစ္ေတြလည္း စိုက္တယ္။ ဒါကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ မျဖစ္မေန လုပ္ရတဲ့ ကိစၥပါ။ အဲဒါ အရင္ကလည္း လုပ္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဂ်ပန္နဲ႔ ေနာက္ထပ္ ၅ ႏွစ္စာခ်ဳပ္ ထပ္ခ်ဳပ္တယ္။၂၀၀၉ ကေန ၂၀၁၃ အထိ။ ေနာက္ထပ္ သက္တမ္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဟက္တာ ၇၅၀ ဆိုေတာ့ ၂ ဒႆမ ၅ နဲ႔ ေျမႇာက္ရင္ ဧက ၂၀၀၀ နီးပါး ရွိမွာေပါ့။ အဲဒါကို ဆက္လုပ္ဖို႔ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ၿပီးၿပီ။ ဧက ၁ဝဝ စိုက္ဖို႔အတြက္ အနည္းဆံုး ေဒၚလာ ၁၀၀၀၀ ေလာက္ ကုန္တယ္။
နာဂစ္ျဖစ္ေတာ့ မိန္းမလွကြ်န္း ပ်က္စီးသြားတာၾကားေတာ့ ဆရာ ေမ့လဲသြားတယ္ဆို။
နာဂစ္ျဖစ္ေတာ့ က်ေနာ္ ႐ံုးေပၚကို လ်ပ္စစ္မီး မရဘဲ တက္လိုက္တာ။ က်ေနာ္ ေလွ်ာ့ျဖစ္ၿပီး လဲတာ။ ေတာ္လို႔ မေသတာ။ စာေရးမေလးသာ မေတြ႔ရင္ က်ေနာ္ ေသတယ္။ ၁ ရက္၊ ၂ ရက္ေလာက္ က်ေနာ္ ေဆး႐ံု တက္လိုက္ရတယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္က ဝန္ၾကီးကို စာေရးတယ္။ က်ေနာ္ အသက္ ၈၂ ႏွစ္ ရွိပါၿပီ။ ေသခါနီးပါၿပီ။ မိန္းမလွကြ်န္းၾကီး က်ေတာ့လည္း က်ေနာ္တေယာက္တည္း မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံျခား အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ေပါင္းလုပ္ခ်င္ပါတယ္၊ ခြင့္ျပဳပါဆိုေတာ့ ခြင့္ျပဳပါတယ္တဲ့။
လက္ရွိ နာဂစ္ ဧရိယာမွာ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိန္းေရး လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိပါသလဲ။
အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဘန္ဂလာ ဆိုတာ ရွိတယ္။ ေနာက္ FORM ဆိုတာရွိတယ္။ ေနာက္ ACDCI ဆိုတာ ရွိတယ္။ ECO Dev ဆိုတာ ရွိတယ္။ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိပါတယ္။
အေထာက္အပံ့ ရရွိတဲ့ အေနအထား အေပၚမွာေရာ လံုေလာက္တယ္လို႔ ဆိိုႏိုင္ပါသလား။
အေထာက္အပံ့ကေတာ့ လံုေလာက္တယ္လို႔ ေျပာလို႔ေတာ့ မရပါဘူး။ လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္ဆို မိန္းမလွကြ်န္း ျပန္လည္ ထူေထာင္ဖို႔ ၅ ႏွစ္၊ ၁၀ ႏွစ္ ၾကာမယ္။ သူတို႔က ၃ ႏွစ္ပဲ ေထာက္ပ့ံမယ္တဲ့။ ၃ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ ေနာက္ေတာ့ ေငြေၾကးအေျခအေန ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ထပ္ေပးပါ့မယ္တဲ့။ နာဂစ္ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီးေပါ့။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုတာ သစ္ပင္စိုက္တာ တခုထဲ မဟုတ္ဘူး။ ဒါကလည္း One of the major activity (အဓိကက်တဲ့ လႈပ္ရွားမႈထဲက တခု) ပဲ။ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းေတြကို အသစ္ျပန္လည္ ထုတ္လုပ္သံုးစဲြေရးတို႔၊ အမႈိက္သ႐ိုက္တို႔၊ ေရထုညစ္ညမ္းမႈတို႔၊ ေလထုညစ္ညမ္းမႈတို႔ အမ်ားၾကီးပါ။ လူေတြရဲ႕ စားဝတ္ေနေရး ေျပလည္ဖို႔ကလည္း သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ သံုးစဲြမႈထဲမွာ ပါပါတယ္။ လူေတြကေတာ့ စားဝတ္ေနေရး လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရွိရင္ တရားဝင္ျဖစ္ျဖစ္၊ တရားမဝင္ျဖစ္ျဖစ္ ခုတ္ၾကမွာပဲ။ လုပ္စရာေတြက အမ်ားၾကီးပါ။ အကူအညီေပးတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ဆိုင္ကလုန္း Shelter ၅ လံုးေဆာက္ဖို႔ အဆိုျပဳတယ္။ ၃ လံုးပဲ ေဆာက္ဖို႔ အဆိုျပဳတယ္။ ေနာက္ လိုရင္ ထပ္ျဖည့္ေပးပါ့မယ္တဲ့။ တလံုးကို ေဒၚလာ သိန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ကုန္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ေလာက္တယ္ဆိုတာ မရွိဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဆိုင္ကလုန္း Shelter ေရာ၊ ကုန္းျမင့္ေရာ၊ ေနာက္တခါ နာဂစ္ျဖစ္ရင္ မေျပာေကာင္း ေျပာေကာင္း လူ ၂ ဆေလာက္ ေသမယ္လို႔ ယူဆတယ္။
အဲဒီေတာ့ လူ ၂ ဆ မဟုတ္ဘူး၊ တဝက္ သို႔မဟုတ္ ၁ဝ ပံု ၁ ပံု ေလာက္ပဲ ေသေအာင္ဆိုၿပီးေတာ့ ဆိုင္ကလုန္း Shelter ေတြ လိုတယ္။ ကုန္းျမင့္ေဒသေတြ လိုတယ္။ ေတာေတြကလည္း စိုက္ခ်င္တိုင္း ျမန္ျမန္ၾကီးတာ မဟုတ္ေတာ့။ အဲဒီေတာ့ အဲဒါေတြ လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ ေပးစမ္းပါ ေဒၚလာသိန္းခ်ီၿပီး၊ က်ေနာ္တို႔ က်က်နန သံုးပါမယ္။ အဓိပၸာယ္ရွိရွိ အစီရင္ခံေပးပါ့မယ္။
Tuesday, May 5, 2009
ယေန႔ ျမန္မာ့ေရးရာ သတင္းမ်ား May,5th,2009
( 50 )China and Burma? So much for being a good citizen...
( 49 )လြတ္လပ္စြာ သတင္းယူႏိုင္ေၾကာင္း ငါး အဖဲြ႔ခ်ဳပ္က ေျပာဆို
( 48 )Unsatisfied EU extends Myanmar sanctions
( 47 )Chinese businessman flouts KIO court’s order
( 46 )ထိုင္းအလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနက အလုပ္သမား ၇ သိန္း ထပ္လက္ခံမည္
( 45 )PaO rebels wipe out Junta patrol
( 44 )ဝတ္ျပဳ ဆုေတာင္းသူမ်ားကို သာသနာေရးဌာနက တရားစဲြ
( 43 )Burmese lawyers says junta should be taken to ICC
( 42 )နာဂစ္ ႏွစ္ပတ္လည္ သတင္းမ်ား ေဖာ္ျပခြင့္မရ
( 41 )Asking for more aid for coffer of generals
( 40 )Arms transported from Thailand seized
( 39 )နာဂစ္ေဒသရွိ အခမဲ့က်န္းမာေရး ဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား ေလွ်ာ့ခ်
( 38 )ဖမ္းဆီးရမိ သစ္ကားမ်ား ဗန္းေမာ္သို႔ ပို႔ေဆာင္
( 37 )Food Insecurity Threatens Cyclone Survivors
( 36 )ဧရာ၀တီတိုင္းတြင္ ကန္ေရေၾကာင့္ ၀မ္း ေရာဂါျဖစ္ သူမ်ား
( 35 )Family Survives by Trapping Rodents
( 34 )နာဂစ္ေလေဘးဒုကၡသည္ (၅) သိန္းအတြက္ ေနအိမ္မ်ားလိုအပ္ဆဲ
( 33 )Armed Ceasefire Groups to be ‘Border Guard Force’
( 32 )ေဘာလံုးပဲြ၊ လက္ေ၀ွ႔ပဲြမ်ားကို လံုၿခံဳေရးတင္းက်ပ္
( 31 )EU-Japan Calls for Progressive Changes in Burma
( 30 )လူသစ္မ်ားအား ဒုကၡသည္အျဖစ္ လက္ခံရန္ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက စစ္ေဆးမႈ တင္းၾကပ္လာ
( 29 )Five killed, 34 injured in accident in Arakan
( 28 )Police ordered not to charge politicians in political cases
( 27 )လူထုက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ အားနည္းျခင္းသည္ ကပ္ေရာဂါမ်ားကို ဖိတ္ေခၚေန
( 26 )Relief and recovery in a harsh environment
( 25 )Myanmar tops list of worst places to be a blogger
( 24 )ႏွစ္ရွည္ေလာင္းကစား၀ုိင္းေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ား စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေနၾကရ
( 23 )ဘုရားသုံးဆူၿမဳိ႕တြင္ ဝက္သား ေရာင္းခ်စားသုံးခြင့္ တားျမစ္
( 22 )ဒုကၡသည္မ်ားကို ထုတ္ေပးေသာ ငါးပိဆိုးေဆးမပါ၀င္ႏိုင္ဟုဆို
( 21 )Thai labor ministry to issue new registration for migrants
( 20 )ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္္ဂိတ္တြင္ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ားမိ
( 19 )ေျပာင္းလဲဖဲြ႔စည္းရန္ ေကအိုင္အိုႏွင့္ နအဖ မၾကာမီ ေဆြးေႏြးမည္
( 18 )နာဂစ္မုန္တုိင္းသင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြြ ၿပိဳပ်က္ဆဲ
( 17 )Myanmar has food surplus, junta claims
( 16 )သင္တန္းေၾကး မရလို႔ ဆရာ ဆရာမေတြ အခက္ၾကဳံ
( 15 )Burma rejects appeal for Suu Kyi release
( 14 )Burma tops list of worst places to be a blogger
( 13 )ထိုင္းဘက္မွ လာသည့္ ကားမွ လက္နက္မ်ား ျမန္မာ ဘက္တြင္ ဖမ္းမိ
( 12 )Nasaka metamorphosing into gangsters in Northern Arakan
( 11 )ေဒၚစု အထူး အယူခံ နအဖ ပယ္ခ်
( 10 )Rohingya refugees besieged by rains
( 9 )“ေရႊျပည္ရခိုင္” ဘတ္စ္ကား တိမ္းေမွာက္၍ လူ ၅ ဦးေသဆံုး
( 8 )စိတ္ဒဏ္ရာႏွင့္ စုိးရိမ္ေသာကတို႔ ဆိုင္ကလံုး မုန္တိုင္းဒဏ္မွ နလန္ထူေရးတြင္ အနာရြတ္တခု ျဖစ္ေန
( 7 )မႏၱေလး ၿမိဳ႕တည္ နန္းတည္ ႏွစ္ပတ္လည္ပဲြေတာ္ က်င္းပ
( 6 )ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါ အတြက္ အဆိုးရြားဆုံး သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အကင္းမဲ့ဆုံး ႏိုင္ငံ
( 5 )21 Cyclone Nargis Volunteers in Jail
( 4 )ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အယူခံလႊာ စစ္အစိုးရအဖဲြ႕ ပယ္ခ်
( 3 )Photo exhibit highlights Myanmar recovery efforts
( 2 )A look back at Cyclone Nargis
( 1 )တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ား နယ္ျခားေစာင့္တပ္အသြင္ ေျပာင္းဖြယ္ရိွ
( 49 )လြတ္လပ္စြာ သတင္းယူႏိုင္ေၾကာင္း ငါး အဖဲြ႔ခ်ဳပ္က ေျပာဆို
( 48 )Unsatisfied EU extends Myanmar sanctions
( 47 )Chinese businessman flouts KIO court’s order
( 46 )ထိုင္းအလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနက အလုပ္သမား ၇ သိန္း ထပ္လက္ခံမည္
( 45 )PaO rebels wipe out Junta patrol
( 44 )ဝတ္ျပဳ ဆုေတာင္းသူမ်ားကို သာသနာေရးဌာနက တရားစဲြ
( 43 )Burmese lawyers says junta should be taken to ICC
( 42 )နာဂစ္ ႏွစ္ပတ္လည္ သတင္းမ်ား ေဖာ္ျပခြင့္မရ
( 41 )Asking for more aid for coffer of generals
( 40 )Arms transported from Thailand seized
( 39 )နာဂစ္ေဒသရွိ အခမဲ့က်န္းမာေရး ဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား ေလွ်ာ့ခ်
( 38 )ဖမ္းဆီးရမိ သစ္ကားမ်ား ဗန္းေမာ္သို႔ ပို႔ေဆာင္
( 37 )Food Insecurity Threatens Cyclone Survivors
( 36 )ဧရာ၀တီတိုင္းတြင္ ကန္ေရေၾကာင့္ ၀မ္း ေရာဂါျဖစ္ သူမ်ား
( 35 )Family Survives by Trapping Rodents
( 34 )နာဂစ္ေလေဘးဒုကၡသည္ (၅) သိန္းအတြက္ ေနအိမ္မ်ားလိုအပ္ဆဲ
( 33 )Armed Ceasefire Groups to be ‘Border Guard Force’
( 32 )ေဘာလံုးပဲြ၊ လက္ေ၀ွ႔ပဲြမ်ားကို လံုၿခံဳေရးတင္းက်ပ္
( 31 )EU-Japan Calls for Progressive Changes in Burma
( 30 )လူသစ္မ်ားအား ဒုကၡသည္အျဖစ္ လက္ခံရန္ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက စစ္ေဆးမႈ တင္းၾကပ္လာ
( 29 )Five killed, 34 injured in accident in Arakan
( 28 )Police ordered not to charge politicians in political cases
( 27 )လူထုက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ အားနည္းျခင္းသည္ ကပ္ေရာဂါမ်ားကို ဖိတ္ေခၚေန
( 26 )Relief and recovery in a harsh environment
( 25 )Myanmar tops list of worst places to be a blogger
( 24 )ႏွစ္ရွည္ေလာင္းကစား၀ုိင္းေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ား စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေနၾကရ
( 23 )ဘုရားသုံးဆူၿမဳိ႕တြင္ ဝက္သား ေရာင္းခ်စားသုံးခြင့္ တားျမစ္
( 22 )ဒုကၡသည္မ်ားကို ထုတ္ေပးေသာ ငါးပိဆိုးေဆးမပါ၀င္ႏိုင္ဟုဆို
( 21 )Thai labor ministry to issue new registration for migrants
( 20 )ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္္ဂိတ္တြင္ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ားမိ
( 19 )ေျပာင္းလဲဖဲြ႔စည္းရန္ ေကအိုင္အိုႏွင့္ နအဖ မၾကာမီ ေဆြးေႏြးမည္
( 18 )နာဂစ္မုန္တုိင္းသင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြြ ၿပိဳပ်က္ဆဲ
( 17 )Myanmar has food surplus, junta claims
( 16 )သင္တန္းေၾကး မရလို႔ ဆရာ ဆရာမေတြ အခက္ၾကဳံ
( 15 )Burma rejects appeal for Suu Kyi release
( 14 )Burma tops list of worst places to be a blogger
( 13 )ထိုင္းဘက္မွ လာသည့္ ကားမွ လက္နက္မ်ား ျမန္မာ ဘက္တြင္ ဖမ္းမိ
( 12 )Nasaka metamorphosing into gangsters in Northern Arakan
( 11 )ေဒၚစု အထူး အယူခံ နအဖ ပယ္ခ်
( 10 )Rohingya refugees besieged by rains
( 9 )“ေရႊျပည္ရခိုင္” ဘတ္စ္ကား တိမ္းေမွာက္၍ လူ ၅ ဦးေသဆံုး
( 8 )စိတ္ဒဏ္ရာႏွင့္ စုိးရိမ္ေသာကတို႔ ဆိုင္ကလံုး မုန္တိုင္းဒဏ္မွ နလန္ထူေရးတြင္ အနာရြတ္တခု ျဖစ္ေန
( 7 )မႏၱေလး ၿမိဳ႕တည္ နန္းတည္ ႏွစ္ပတ္လည္ပဲြေတာ္ က်င္းပ
( 6 )ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါ အတြက္ အဆိုးရြားဆုံး သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အကင္းမဲ့ဆုံး ႏိုင္ငံ
( 5 )21 Cyclone Nargis Volunteers in Jail
( 4 )ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အယူခံလႊာ စစ္အစိုးရအဖဲြ႕ ပယ္ခ်
( 3 )Photo exhibit highlights Myanmar recovery efforts
( 2 )A look back at Cyclone Nargis
( 1 )တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ား နယ္ျခားေစာင့္တပ္အသြင္ ေျပာင္းဖြယ္ရိွ
Monday, May 4, 2009
အရုိက္ခံခဲ့ရေသာ္လည္း အရုိက္မခံခဲ့ရဟု အတင္းအဓမၼ လက္မွတ္ထုိးခုိင္း
လြတ္လပ္ေသာ မြန္သတင္းေအဂ်င္စီ Mon 04 May 2009
ခလရ ၂၉၉ တပ္ရင္းမွ အရာရွိ တစ္ဦးသည္ မိမိ ဇနီးကုိ မထီမဲ့ျမင္ သည္ဟုဆုိကာ ရြာသား ႏွစ္ဦးအား ၿခိမ္းေျခာက္ရုိက္ႏွက္ ခဲ့သည့္ သ တင္း ျပန္႔ႏွံ႔သြား ေသာေၾကာင့္ အဆုိပါ ကိစၥသည္ မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း သက္ေသျပရန္ ထုိရြာသား ႏွစ္ဦးကုိ လက္မွတ္ထုိး ေစခဲ့သည္ဟု ေဒသခံ တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ဧၿပီလ ၂၂ ရက္ေန႔တြင္ ေရးၿမိဳ႕နယ္မွ ဗ်ဴဟာမွဴးသည္ ခလရ ၂၉၉ ထံ သြားေရာက္ၿပီး ထုိ္ရြာသားႏွစ္ဦးအား ရိုက္ႏွက္ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့သည့္ အရာရွိကုိ ယင္းအေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္ သက္၍ လာေရာက္စစ္ေဆးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ထုိရြာသားႏွစ္ဦးကုိ မိမိမရုိက္ခဲ့ရေၾကာင္း လက္မွတ္ထုိးေစျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ရြာသားတစ္ဦးကေျပာသည္။
“ဗ်ဴဟာမွဴးက ရြာသားကုိ ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့တဲ့ အရာရွိကုိ ဘာေတြေျပာသြားလဲေတာ့ မသိဘူး၊ အဲဒီဗုိလ္ႀကီးက သူရုိ္က္ခဲ့တဲ့ ရြာသား ႏွစ္ ေယာက္ ကုိ ေခၚၿပီး အရုိက္မခံခဲ့ရပါဘူးဆုိၿပီး ခံ၀န္ ခ်က္လက္မွတ္ထုိးခုိင္းတယ္၊ တကယ္လုိ႕ လက္မွတ္မထုိးရင္ ဒီသတင္း အခု လုိျပန္႕ရတာ မင္းတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ပဲ ျဖန္႔တာလုိ႕ စြပ္စြဲလို႕ ရတယ္ဆုိၿပီး ထပ္ၿခိမ္းေျခာက္ ေသးတယ္” ဟု ကုိးမုိင္ ရြာသား တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ထုိၿခိမ္းေျခာက္မွဳေၾကာင့္ ရြာသားႏွစ္ဦးသည္ ေၾကာက္ရြံ႕ကာ ၄င္းအရာရွိထံတြင္ ကတိခံ၀န္ ခ်က္ လက္မွတ္ထုိးခဲ့ၾကရသည္ဟု သိရွိရ သည္။
မည္သည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္္ျဖင့္ ဗ်ဴဟာမွဴးမွ လာေရာက္ စစ္ေဆး ခဲ့သည္ကုိ ရြာသားမ်ားမွ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိရွိၾကေပ။
လြန္ခဲ့ေသာ ဧၿပီလတြင္ ခလရ ၂၉၉ တပ္ရင္းမွ ဗုိလ္ႀကီး အဆင့္ရွိ အရာရွိတစ္ဦး သည္ ၄င္း ၏ဇနီးႏွင့္ လမ္းေဘး တြင္ရပ္ေနစဥ္ ကုိးမုိင္ ရြာသား ႏွစ္ဦးက ဆုိင္ကယ္ျဖင့္ မေတာ္တဆ နင္းမိေသာ ကတၱရာလမ္းရွိ ေရအနည္းငယ္ လြင့္စင္ ထိမိသြား သျဖင့္ ၄င္းရြာသား ႏွစ္ဦးကုိ ရုိက္ႏွက္ကာ ေနအိမ္ကုိ မီးရႈိ႕ သည္အထိ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
ခလရ ၂၉၉ တပ္ရင္းမွ အရာရွိ တစ္ဦးသည္ မိမိ ဇနီးကုိ မထီမဲ့ျမင္ သည္ဟုဆုိကာ ရြာသား ႏွစ္ဦးအား ၿခိမ္းေျခာက္ရုိက္ႏွက္ ခဲ့သည့္ သ တင္း ျပန္႔ႏွံ႔သြား ေသာေၾကာင့္ အဆုိပါ ကိစၥသည္ မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း သက္ေသျပရန္ ထုိရြာသား ႏွစ္ဦးကုိ လက္မွတ္ထုိး ေစခဲ့သည္ဟု ေဒသခံ တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ဧၿပီလ ၂၂ ရက္ေန႔တြင္ ေရးၿမိဳ႕နယ္မွ ဗ်ဴဟာမွဴးသည္ ခလရ ၂၉၉ ထံ သြားေရာက္ၿပီး ထုိ္ရြာသားႏွစ္ဦးအား ရိုက္ႏွက္ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့သည့္ အရာရွိကုိ ယင္းအေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္ သက္၍ လာေရာက္စစ္ေဆးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ထုိရြာသားႏွစ္ဦးကုိ မိမိမရုိက္ခဲ့ရေၾကာင္း လက္မွတ္ထုိးေစျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ရြာသားတစ္ဦးကေျပာသည္။
“ဗ်ဴဟာမွဴးက ရြာသားကုိ ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့တဲ့ အရာရွိကုိ ဘာေတြေျပာသြားလဲေတာ့ မသိဘူး၊ အဲဒီဗုိလ္ႀကီးက သူရုိ္က္ခဲ့တဲ့ ရြာသား ႏွစ္ ေယာက္ ကုိ ေခၚၿပီး အရုိက္မခံခဲ့ရပါဘူးဆုိၿပီး ခံ၀န္ ခ်က္လက္မွတ္ထုိးခုိင္းတယ္၊ တကယ္လုိ႕ လက္မွတ္မထုိးရင္ ဒီသတင္း အခု လုိျပန္႕ရတာ မင္းတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ပဲ ျဖန္႔တာလုိ႕ စြပ္စြဲလို႕ ရတယ္ဆုိၿပီး ထပ္ၿခိမ္းေျခာက္ ေသးတယ္” ဟု ကုိးမုိင္ ရြာသား တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ထုိၿခိမ္းေျခာက္မွဳေၾကာင့္ ရြာသားႏွစ္ဦးသည္ ေၾကာက္ရြံ႕ကာ ၄င္းအရာရွိထံတြင္ ကတိခံ၀န္ ခ်က္ လက္မွတ္ထုိးခဲ့ၾကရသည္ဟု သိရွိရ သည္။
မည္သည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္္ျဖင့္ ဗ်ဴဟာမွဴးမွ လာေရာက္ စစ္ေဆး ခဲ့သည္ကုိ ရြာသားမ်ားမွ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိရွိၾကေပ။
လြန္ခဲ့ေသာ ဧၿပီလတြင္ ခလရ ၂၉၉ တပ္ရင္းမွ ဗုိလ္ႀကီး အဆင့္ရွိ အရာရွိတစ္ဦး သည္ ၄င္း ၏ဇနီးႏွင့္ လမ္းေဘး တြင္ရပ္ေနစဥ္ ကုိးမုိင္ ရြာသား ႏွစ္ဦးက ဆုိင္ကယ္ျဖင့္ မေတာ္တဆ နင္းမိေသာ ကတၱရာလမ္းရွိ ေရအနည္းငယ္ လြင့္စင္ ထိမိသြား သျဖင့္ ၄င္းရြာသား ႏွစ္ဦးကုိ ရုိက္ႏွက္ကာ ေနအိမ္ကုိ မီးရႈိ႕ သည္အထိ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
နာဂစ္တႏွစ္ျပည့္အလႉ မျပဳလုပ္ႏိုင္သူမ်ား
NEJ / ၄ ေမ ၂၀၀၉
ယမန္နွစ္ ေမ (၂) ရက္တြင္ နာဂစ္ မုန္တိုင္း ေၾကာင့္ အသက္ဆံုး႐ံႈး သြားသူမ်ား အား တႏွစ္ျပည့္ အလႉမျပဳ လုပ္ႏိုင္သူ မ်ားျပား ေၾကာင္း ဘိုကေလး ၿမိဳ႕နယ္ မေလာ့ ေက်းရြာခံမ်ား က ေျပာသည္။
မုန္တုိင္းေၾကာင့္ မိသားစု (၁၀) ဦးအထက္ အသက္ဆံုး႐ံႈးခဲ့ရသည္ကို တႏွစ္ျပည့္တြင္ မကၽြတ္မလြတ္ျဖစ္ေနပါက ေရာက္ရာအရပ္က သာဓုေခၚေစလုိသည့္အတြက္ မိမိေနအိမ္က ဘုရားတြင္ ဆြမ္းတင္၍ အမွ်ေ၀လုိက္ေၾကာင္း ဦးထြန္းႏိုင္ဆိုသူက ေျပာသည္။
ဦးထြန္းႏိုင္သည္ နာဂစ္မုန္တိုင္းမတိုင္ခင္က ေရလုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြးေၾကာင္းလုပ္ေနသူျဖစ္ၿပီး မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ဇနီးႏွင့္သမီးအပါအ၀င္ အေဖအေမ၊ ေမာင္ႏွမသားခ်င္းမ်ားႏွင့္အတူ အိုးအိမ္ပစၥည္းမ်ား အကုန္ဆုံး႐ံႈးခဲ့သူျဖစ္သည္။
၎က “အခုေတာ့ စီးပြားေရးအဆင္မေျပလို႔ က်န္ခဲ့တဲ့ (၁၂) နွစ္သားငယ္ေလး ေရွ႕ေရးအတြက္
က်ပန္း လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရတဲ့ “ေဘာက္” လုပ္သားဘ၀ကို ေရာက္ေနရၿပီ”ဟုေျပာသည္။
ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ ကြမ္းသီးေခ်ာင္းရြာတြင္ ေယာက်္ားႏွင့္ သမီးတဦး၊ သားတဦးဆံုး႐ံႈးခဲ့ရသည့္ အသက္ (၂၆) ႏွစ္အရြယ္ မိခ်ိဳက ၎တုိ႔မိသားစုအတြက္ အလႉျပဳလုပ္ခ်င္ေသာ္လည္း လတ္တေလာ ေနစရာပင္ မရွိျဖစ္ေန၍ မလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
“က်မက နာဂစ္မုန္တိုင္းတုိက္ေတာ့ ကိုယ္၀န္ႀကီးနဲ႔။ ေယာက်္ား၊ သားႏွင့္သမီးတို႔ ေသသြားခဲ့တယ္။ ေရေတြ တက္လာေတာ့ အားလံုးကြဲသြားၾကတယ္။ ကၽြဲလို႔ ထင္တယ္ရွင့္။ အဲဒီအေကာင္က က်မကုိ ေကာက္႐ိုးပံုေပၚကို ပို႔ခဲ့တယ္လို႔ အမွတ္ရတယ္။ သတိရလာေတာ့ အ၀တ္အစားမရွိေတာ့ဘူး။ ဘိုကေလးျမစ္နဲ႔ သကန္ျမစ္ၾကားကို ေက်ာ္ၿပီးေတာ့ သာျဖန္ ဓနိေတာက လမုပင္ေပၚမွာ ေရာက္ေနတယ္။ က်မကို အဲဒီသာျဖန္ရြာက ကရင္အဖိုးႀကီးႏွင့္ အဖြားႀကီးက ေခၚၿပီး က်မရဲ႕ မိသားစုဆီျပန္႔ပို႔တယ္။ အခုေနတာ အဖြားအိမ္မွာပါ၊ တႏွစ္သမီးေလးနဲ႔ပါ” ဟု ေျပာသည္။
ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ ဘုရားေခ်ာင္းရြာတြင္ နာဂစ္မုန္တိုင္းတုိက္ခတ္စဥ္က လူေပါင္း (၁၀၀) ၀န္းက်င္ ေသဆံုးခဲ့ရ ေၾကာင္း၊ အဆိုပါ ေသဆံုးသူမ်ားကို အကၽြတ္အလြတ္ ႏွစ္ပတ္လည္ စုေပါင္းျပဳလုပ္ရန္ ေငြမတတ္ႏိုင္၍ အခ်ိဳ႕က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ ဆြမ္းတပဲြသြားေရာက္ လႉသူမ်ားရွိေၾကာင္း သိရသည္။
“တခ်ိဳ႕တတ္ႏိုင္သူေတြကေတာ့ ဘုန္းႀကီးရဟန္းပင့္ၿပီး က်က်နန လုပ္ႏိုင္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလုိလုပ္ႏိုင္ၾကတဲ့ လူေတြဟာ ၿမိဳ႕မွာ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း အေထာက္အပံ့ရတဲ့ သူေတြပါ။ ဒီရြာက လူ (၉) ဦးေသသြားတဲ့ မိသားစုက သူတို႔ရဲ႕ အမွ်အတန္းကို ဘိုကေလးၿမိဳ႕ေပၚက ေဆြမ်ိဳးအိမ္မွာ သြားလုပ္ၾကတယ္” ဟု ဘုိကေလးၿမိဳ႕နယ္၊ ကပၸနန္းရြာ မွ မေသာင္းေ၀က ေျပာသည္။
နာဂစ္သင့္ေဒသမ်ားျဖစ္ေသာ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္၊ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္၊ ဘုိကေလးၿမိဳ႕နယ္၊ ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ေကာ့မႉးၿမိဳ႕နယ္တုိ႔တြင္ တႏွစ္ျပည့္ ဆြမ္းအလႉကိုပင္ ေကာင္းစြာမျပဳလုပ္ႏိုင္သူမ်ား ရိွေနသည္ကို ေခတ္ၿပိဳင္က ကြင္းဆင္းေမးျမန္းခဲ့သည္။
“ဘယ္လိုမွ စိတ္မေကာင္းဘူး။ ဘုန္းဘုန္းေက်ာင္းမွာ ဒကာ၊ ဒကာမ တခ်ိဳ႕က သူတို႔ေနအိမ္မွာ ပရိတ္လာၿပီး နာေပးပါလုိ႔ ေျပာလာတယ္။ လႉစရာဆိုလို႔ အခ်ိဳရည္ဘူး တဘူးပဲတဲ့။ ဘုန္းဘုန္းကလည္း အလႉ လႉစရာမလိုပါဘူးလို႔ ေျပာၿပီးေတာ့ ပရိတ္တရားသြားေဟာေပးခဲ့တယ္” ဟု ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ က်ံဳဖဲရြာ ဘုန္းႀကီးက ေျပာသည္။
အန္အယ္လ္ဒီ ေၾကညာခ်က္ အေပၚ အေကာင္းျမင္ ေရးသားမႈ ျပည္တြင္း မီဒီယာမွာ ေဖာ္ျပခြင့္ရ
NEJ / ၄ ေမ ၂၀၀၉
ဧၿပီ (၂၉) တြင္ က်င္းပ ၿပီးစီးခဲ့ သည့္ အန္အယ္လ္ဒီ စုံညီ အစည္းအေ၀း အၿပီး ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခဲ့ သည့္ ေရႊဂုံတိုင္ ေၾကညာ စာတမ္း ႏွင့္ပတ္သက္၍ အလာအလာ ေကာင္းမ်ား ရိွသည္ဟု ယူဆ ရေၾကာင္း ျပည္တြင္းထုတ္ ဂ်ာနယ္ တေစာင္၏ အယ္ဒီတာ ့အာေဘာ္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
ယေန႔ ထြက္သည့္ ၀ီးကလီး အလဲဗင္းဂ်ာနယ္ စာမ်က္ႏွာ (၂) တြင္ ေဖာ္ျပ ထားျခင္း ျဖစ္ၿပီး အန္အယ္လ္ဒီပါတီ၏ လုပ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္ သက္ၿပီး အေကာင္းျမင္ ေရးသားမႈ ပထမဦးဆုံး ေဖာ္ျပခြင ့္ရျခင္းျဖစ္သည္။
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) ၏ အဆိုပါ ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာခ်က္တြင္ နအဖ စစ္အစိုးရအေနျဖင့္ ၎တို႔ ေတာင္းဆို သည့္ အခ်က္ (၃) ခ်က္ကို လိုက္ေလ်ာပါက လာမည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြ ၀င္ရန္ စဥ္းစား မည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။
ေတာင္းဆိုခ်က္ (၃) ခ်က္မွာ (၁) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးတင္ဦး အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုး လႊတ္ေပးေရး၊ (၂) ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲမွ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ မကိုက္ညီသည့္ အခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္ေပးေရး (ထုိ႔အတြက္ အန္အယ္လ္ဒီႏွင့္ စစ္အစိုးရ ေဆြးေႏြး ညႇိႏႈိင္းရမည္)၊ (၃) ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ ေစာင့္ၾကည့္အဖဲြ႔မ်ားကို ခြင့္ျပဳသည့္ တရားမွ်တ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းသည့္ ေရြးေကာက္ပဲြအျဖစ္ က်င္းပေပးေရးတို႔ ျဖစ္သည္။
အဆိုပါ အခ်က္ (၃) ခ်က္အနက္ အခ်က္ (၂) ခ်က္မွာမူ စစ္အစိုးရက တေလွ်ာက္လံုး ျငင္းဆိုထားသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ ၀ီးကလီးအလဲဗင္း အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္တြင္မူ “တူတာေတြတဲြလုပ္၊ မတူတာေတြ ညႇိႏႈိင္းေျဖရွင္း” ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္ထားၿပီး စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ညႇိႏႈိင္းတိုင္ပင္ အေျဖရွာၿပီး ေရြးေကာက္ပဲြကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ က်င္းပသြားရန္ တိုက္တြန္းထားသည္။
အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္ နိဂံုးပိုင္းတြင္ “အနာဂတ္ႏုိင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရးမွာ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ျဖင့္ ညႇိႏႈိင္းတိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၿပီး လက္ရွိအေျခအေနတြင္ အင္အားစုမ်ားအားလံုး ပါ၀င္ၿပီး ဂုဏ္သိကၡာရွိေသာ (Inclusive & Free & Fair Election) ေရြးေကာက္ပြဲကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားၾကရန္ အေလးအနက္ တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္” ဟု ေရးသားထားသည္။
အဆိုပါေဆာင္းပါးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၀ါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီးတဦးက “ဒါဟာ ျပည္သူလူထုထဲကေန စစ္အစိုးရနဲ႔ အတိုက္အခံ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းတာကို ျမင္လိုတဲ့ သေဘာျပလိုက္တာပဲ။ တနည္းေျပာရရင္ စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပဲြတုန္းကလို သူ႔သေဘာနဲ႔သူ ထင္ရာစိုင္းၿပီး ေရြးေကာက္ပဲြကို က်င္းပ၊ လိုသလို အေျဖထုတ္သြားမွာကို လိမၼာပါးနပ္စြာနဲ႔ ဆန္႔က်င္တဲ့သေဘာ ပါေနတာ ေတြ႔ရေတာ့ ေကာင္းတဲ့ လကၡဏာပါလို႔ ဆိုခ်င္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ျပည္တြင္းပုဂၢလိလကဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတဦးကမူ ယခုကဲ့သုိ႔ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္မ်ိဳးကို စစ္အစိုးရ စာေပစိစစ္ေရး က အထူးအခြင့္အေရးေပးထားသည့္ ၀ီးကလီးအလဲဗင္း ဂ်ာနယ္မ်ိဳးတြင္သာ ေဖာ္ျပခြင့္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ အန္အယ္လ္ဒီကဲ့သုိ႔ အတိုက္အခံပါတီႀကီးတရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေကာင္းျမင္သေဘာ ေရးသားခြင့္ရသည္ကို ႀကိဳဆိုရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္တြင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္၊ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာခ်က္ စသည္တုိ႔ ေရးသားေဖာ္ျပခြင့္မရဘဲ ႏိုင္ငံေရးပါတီႀကီး စသည့္ စကားလံုးမ်ားျဖင့္သာ ေဖာ္ျပခြင့္ရသည့္အတြက္ စစ္အစိုးရ စာေပစိစစ္ေရးကို သိပ္အေကာင္းမျမင္ႏိုင္ေသးေၾကာင္း ေ၀ဖန္ေျပာၾကားသည္။
၀ါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီးတဦးကမူ ယခုကဲ့သုိ႔ အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္ အေရးအသားမ်ိဳး ယခင္ကလည္း ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး စာမ်က္ႏွာသစ္ ဖြင့္ၿပီ စသည့္အေရးအသားမ်ိဳး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္ပုိင္း မည္သုိ႔မွ် ျဖစ္မလာေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ အေရးအသားမ်ိဳးကို ႀကိဳဆိုေသာ္လည္း ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္လာရန္ မေမွ်ာ္လင့္နိုင္ေသးသကဲ့သုိ႔ စာေပစိစစ္ေရးက ေရးသားခြင့္မ်ား ပိုၿပီး ဖြင့္ေပးလာသည္ဟု ေျပာရန္လည္း မည္သည့္အေထာက္အထားမွ မျမင္မေတြ႔ရေသးေၾကာင္း ေျပာသည္။
ဧၿပီ (၂၉) တြင္ က်င္းပ ၿပီးစီးခဲ့ သည့္ အန္အယ္လ္ဒီ စုံညီ အစည္းအေ၀း အၿပီး ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခဲ့ သည့္ ေရႊဂုံတိုင္ ေၾကညာ စာတမ္း ႏွင့္ပတ္သက္၍ အလာအလာ ေကာင္းမ်ား ရိွသည္ဟု ယူဆ ရေၾကာင္း ျပည္တြင္းထုတ္ ဂ်ာနယ္ တေစာင္၏ အယ္ဒီတာ ့အာေဘာ္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ယေန႔ ထြက္သည့္ ၀ီးကလီး အလဲဗင္းဂ်ာနယ္ စာမ်က္ႏွာ (၂) တြင္ ေဖာ္ျပ ထားျခင္း ျဖစ္ၿပီး အန္အယ္လ္ဒီပါတီ၏ လုပ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္ သက္ၿပီး အေကာင္းျမင္ ေရးသားမႈ ပထမဦးဆုံး ေဖာ္ျပခြင ့္ရျခင္းျဖစ္သည္။
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) ၏ အဆိုပါ ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာခ်က္တြင္ နအဖ စစ္အစိုးရအေနျဖင့္ ၎တို႔ ေတာင္းဆို သည့္ အခ်က္ (၃) ခ်က္ကို လိုက္ေလ်ာပါက လာမည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြ ၀င္ရန္ စဥ္းစား မည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။
ေတာင္းဆိုခ်က္ (၃) ခ်က္မွာ (၁) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးတင္ဦး အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုး လႊတ္ေပးေရး၊ (၂) ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲမွ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ မကိုက္ညီသည့္ အခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္ေပးေရး (ထုိ႔အတြက္ အန္အယ္လ္ဒီႏွင့္ စစ္အစိုးရ ေဆြးေႏြး ညႇိႏႈိင္းရမည္)၊ (၃) ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ ေစာင့္ၾကည့္အဖဲြ႔မ်ားကို ခြင့္ျပဳသည့္ တရားမွ်တ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းသည့္ ေရြးေကာက္ပဲြအျဖစ္ က်င္းပေပးေရးတို႔ ျဖစ္သည္။
အဆိုပါ အခ်က္ (၃) ခ်က္အနက္ အခ်က္ (၂) ခ်က္မွာမူ စစ္အစိုးရက တေလွ်ာက္လံုး ျငင္းဆိုထားသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ ၀ီးကလီးအလဲဗင္း အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္တြင္မူ “တူတာေတြတဲြလုပ္၊ မတူတာေတြ ညႇိႏႈိင္းေျဖရွင္း” ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္ထားၿပီး စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ညႇိႏႈိင္းတိုင္ပင္ အေျဖရွာၿပီး ေရြးေကာက္ပဲြကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ က်င္းပသြားရန္ တိုက္တြန္းထားသည္။
အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္ နိဂံုးပိုင္းတြင္ “အနာဂတ္ႏုိင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရးမွာ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ျဖင့္ ညႇိႏႈိင္းတိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၿပီး လက္ရွိအေျခအေနတြင္ အင္အားစုမ်ားအားလံုး ပါ၀င္ၿပီး ဂုဏ္သိကၡာရွိေသာ (Inclusive & Free & Fair Election) ေရြးေကာက္ပြဲကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားၾကရန္ အေလးအနက္ တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္” ဟု ေရးသားထားသည္။
အဆိုပါေဆာင္းပါးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၀ါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီးတဦးက “ဒါဟာ ျပည္သူလူထုထဲကေန စစ္အစိုးရနဲ႔ အတိုက္အခံ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းတာကို ျမင္လိုတဲ့ သေဘာျပလိုက္တာပဲ။ တနည္းေျပာရရင္ စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပဲြတုန္းကလို သူ႔သေဘာနဲ႔သူ ထင္ရာစိုင္းၿပီး ေရြးေကာက္ပဲြကို က်င္းပ၊ လိုသလို အေျဖထုတ္သြားမွာကို လိမၼာပါးနပ္စြာနဲ႔ ဆန္႔က်င္တဲ့သေဘာ ပါေနတာ ေတြ႔ရေတာ့ ေကာင္းတဲ့ လကၡဏာပါလို႔ ဆိုခ်င္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ျပည္တြင္းပုဂၢလိလကဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတဦးကမူ ယခုကဲ့သုိ႔ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္မ်ိဳးကို စစ္အစိုးရ စာေပစိစစ္ေရး က အထူးအခြင့္အေရးေပးထားသည့္ ၀ီးကလီးအလဲဗင္း ဂ်ာနယ္မ်ိဳးတြင္သာ ေဖာ္ျပခြင့္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ အန္အယ္လ္ဒီကဲ့သုိ႔ အတိုက္အခံပါတီႀကီးတရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေကာင္းျမင္သေဘာ ေရးသားခြင့္ရသည္ကို ႀကိဳဆိုရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္တြင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္၊ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာခ်က္ စသည္တုိ႔ ေရးသားေဖာ္ျပခြင့္မရဘဲ ႏိုင္ငံေရးပါတီႀကီး စသည့္ စကားလံုးမ်ားျဖင့္သာ ေဖာ္ျပခြင့္ရသည့္အတြက္ စစ္အစိုးရ စာေပစိစစ္ေရးကို သိပ္အေကာင္းမျမင္ႏိုင္ေသးေၾကာင္း ေ၀ဖန္ေျပာၾကားသည္။
၀ါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီးတဦးကမူ ယခုကဲ့သုိ႔ အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္ အေရးအသားမ်ိဳး ယခင္ကလည္း ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး စာမ်က္ႏွာသစ္ ဖြင့္ၿပီ စသည့္အေရးအသားမ်ိဳး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္ပုိင္း မည္သုိ႔မွ် ျဖစ္မလာေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ အေရးအသားမ်ိဳးကို ႀကိဳဆိုေသာ္လည္း ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္လာရန္ မေမွ်ာ္လင့္နိုင္ေသးသကဲ့သုိ႔ စာေပစိစစ္ေရးက ေရးသားခြင့္မ်ား ပိုၿပီး ဖြင့္ေပးလာသည္ဟု ေျပာရန္လည္း မည္သည့္အေထာက္အထားမွ မျမင္မေတြ႔ရေသးေၾကာင္း ေျပာသည္။
စိစစ္ေရးက ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္မ်ားအား သတင္းပိတ္ပင္ ဆုိးေဆးသုံး ငါးပိသတင္း ႀကိဳတင္ေဖာ္ျပခြင့္မျပဳ
မင္းႏိုင္သူ / ၄ ေမ ၂၀၀၉
ျပည္တြင္း ဂ်ာနယ္မ်ား က သတင္း မ်ားႀကိဳတင္ရ ရိွ၍ သတင္း ေဖာ္ျပ ေရးသား လိုေသာ္လည္း စာေပ စိစစ္ေရးက သတင္း ထုတ္ျပန္ခြင့္ မျပဳခဲ့ေၾကာင္း ျပည္တြင္းမွ ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာ တဦးက ေျပာသည္။
ငါးပိမ်ားတြင္ စားသုံးသူမ်ား၏ က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္ေစႏိုင္ေသာ Rhodamine-B ပါရွိေၾကာင္း သတင္းေရးသားမႈ ကို စာေပစိစစ္ေရးက ပိတ္ပင္ခဲ့ေၾကာင္း အဆိုပါ ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာတဦးက ေျပာသည္။
၎က “က်ေနာ္တုိ႔တုိက္က သတင္းေထာက္တေယာက္က ဗဟုိအစားအေသာက္ႏွင့္ ေဆး၀ါးကြပ္ကဲေရး ဌာန(FDA) ရဲ႕ ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ေဒါက္တာေက်ာ္လင္းရဲ႕ေျပာစကားကုိ ကုိးကားၿပီးေတာ့ ငါးပိေတြမွာ ဆုိးေဆး ပါမပါစစ္ေဆးေနၿပီဆုိတဲ့ သတင္းေရးတင္ပါတယ္။ သတင္းစာမွာမပါခင္ တပတ္ေလာက္ကတည္းကေပါ့ေလ။ အဲဒီသတင္းကုိ စာေပစိစစ္ေရးက ေဖာ္ျပခြင့္မေပးဘူး။ အခုဟာက သတင္းစာမွာပါၿပီးမွပဲ သတင္းေရးေနရတာ။ ႀကဳိသိထားလည္း စာဖတ္ပရိသတ္ကုိ ခ်ျပလုိ႔မရဘူး။ စာဖတ္ပရိသတ္အတြက္ အရမ္းနစ္နာတာေပါ့။ ဒါက က်န္းမာေရးကိစၥႀကီးေလ”ဟု ေျပာသည္။
FDA က ငါးပိအမ်ဳိးအစားေပါင္း (၁၀၀) ေက်ာ္ကုိ စမ္းသပ္စစ္ေဆးခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ထုိအထဲမွ အမ်ဳိးအစား (၈၀) ခန္႔တြင္ က်န္းမာေရးကို ထိခုိက္ေစႏုိင္ေသာ Rhodamine-B ပါရွိေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ သတင္းစာတြင္ ပါၿပီးမွသာ စာေပစိစစ္ေရးက ဂ်ာနယ္မ်ားအား သတင္းေဖာ္ျပခြင့္ျပဳခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
“သတင္းသမားဆုိေတာ့ သတင္းဦးခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။ ႀကဳိသိထားရလုိ႔ ေရးပါတယ္။ စိစစ္ေရးကမေပးဘူးဗ်။ အခုဟာ က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာ ဘယ္လုိျဖစ္ေနလဲဆုိေတာ့ ဌာနဆုိင္ရာသတင္းေတြဆုိ သတင္းေျပာတဲ့ ဌာနဆုိင္ရာအမည္၊ လူႀကီးအမည္၊ ရာထူး အဲဒါေတြကုိပါ စာေပစိစစ္ေရးက ေတာင္းတယ္။ တခ်ဳိ႕သတင္းေတြဆုိတာ ေပးတဲ့လူႀကီးကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ရင္ သူ႔အတြက္ အႏၲရာယ္ရွိႏုိင္တယ္ဆုိ က်ေနာ္တုိ႔က အမည္ရာထူးခ်န္ရင္ ခ်န္ၾကရတာဗ်။ ခုဟာ သတင္းစာက်င့္၀တ္ဆုိတာလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ သတင္းပါခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ အမည္၊ ရာထူးကုိ စိစစ္ေရးကိုုေပး။ အဲလုိျဖစ္ေနတာ။ အဲဒီလုိ သတင္းေျပာသူရဲ႕ အမည္၊ ရာထူးေပးတာေတာင္ တခ်ဳိ႕သတင္းေတြဆုိ ပိတ္တာပဲ” ဟု ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္တဦးက ေျပာသည္။
လက္ဖက္အမ်ဳိးအစား (၁၀၀) ကုိ Auramine O ပါ၀င္သည္ဟု ဆုိကာ ေဖေဖာ္၀ါရီႏွင့္ မတ္လတုိ႔အတြင္း FDA က တားျမစ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ႐ုိးရာအစားအေသာက္တခုျဖစ္ေသာ ငါးပိကုိ ထပ္မံပိတ္ပင္တားျမစ္လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ယခုတားျမစ္လုိက္ေသာ စာရင္းတြင္ စိမ္းစားငါးပိႏွင့္ အသင့္စားငါးပိတုိ႔ပါ၀င္ၿပီး နာမည္ရွိတံဆိပ္အမ်ားအျပား ပါ၀င္ေနေၾကာင္း၊ ေစ်းကြက္အတြင္း စစ္ေဆးစာရင္းတြင္ မပါ၀င္သည့္ တံဆိပ္အမ်ားအျပား က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္း ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္တဦးက ေျပာသည္။
“ေရႊပုစြန္၊ ကင္းမြန္၊ ပြင့္ဦးတုိ႔ဆုိ လူသုံးမ်ားတဲ့ တံဆိပ္ေတြေလ။ အဲဒါေတြလည္း ပါေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါးပိက တံဆိပ္စုံတယ္။ တကယ္တမ္းေစ်းကြက္ထဲမွာက အမ်ားႀကီးရယ္။ တခ်ဳိ႕က ပြဲ႐ုံႀကီးေတြက၀ယ္ၿပီး ကိုယ့္ဆုိင္ တံဆိပ္နဲ႔ကုိယ္ ကပ္ေရာင္းေနၾကတာကုိက အမ်ားႀကီး။ ခုဟာက လက္ဖက္တုန္းကလုိပဲ ဘယ္ေနရာကေန ဆုိးေဆးထည့္သုံးတယ္ဆုိတာကုိ မသိရေသးဘူးရယ္” ဟု သတင္းေထာက္က ေျပာသည္။
ထုတ္လုပ္၊ ျဖန္႔ျဖဴး၊ ေရာင္းခ်ဆုိေသာ အပုိင္းသုံးခုအနက္ မည္သည့္ေနရာမွ ဆုိးေဆးအသုံးျပဳေၾကာင္း မိမိတုိ႔မသိပါေၾကာင္း တားျမစ္စာရင္း၀င္ ငါးပိထုတ္လုပ္သူတဦးက ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ကုန္ၾကမ္းကုိ ပင္လယ္ဘက္ကလည္း ယူတယ္။ တခါတေလ ဒီကပြဲ႐ုံေတြဆီကပဲ ျပန္ယူတာ လည္းရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ဆုိးေဆးထည့္မသုံးပါဘူး။ ဘယ္ကပုိင္းက ထည့္တယ္ဆုိတာလည္း မေျပာတတ္ ဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ အဲလုိမ်ဳိးစစ္ေဆးတာေတြလည္း မရွိခဲ့ဖူးဘူး။ အခုမွေကာက္စစ္ၿပီး ေတြ႔တယ္လုိ႔ ေၾကညာသြားတာပဲ။ ႀကဳိတင္အသိေပးတာမ်ဳိးလည္း မရွိဘူး” ဟု ၎က ေျပာသည္။
မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ FDA သုိ႔ လာေရာက္စစ္ေဆးရမည္၊ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္္ ျပန္လည္ထုတ္လုပ္ ခြင့္ျပဳမည္ ဆုိေသာ အေၾကာင္းၾကားခ်က္တစုံတရာလည္း မရရွိေသးေၾကာင္း ၎က ဆက္လက္ေျပာဆုိသည္။
FDA ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ Rhodamine B စားသုံးမိပါက လတ္တေလာအားျဖင့္ အစာအိမ္အူလမ္းေၾကာင္း ေရာင္ရမ္းျခင္း၊ ပ်ဳိ႕ျခင္း၊ အန္ျခင္း ႏွင့္ ဦးေႏွာက္အာ႐ုံေၾကာ ထုိင္းမုိင္းျခင္းတုိ႔ျဖစ္ေစကာ ေရရွည္တြင္ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
ျပည္တြင္း ဂ်ာနယ္မ်ား က သတင္း မ်ားႀကိဳတင္ရ ရိွ၍ သတင္း ေဖာ္ျပ ေရးသား လိုေသာ္လည္း စာေပ စိစစ္ေရးက သတင္း ထုတ္ျပန္ခြင့္ မျပဳခဲ့ေၾကာင္း ျပည္တြင္းမွ ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာ တဦးက ေျပာသည္။
ငါးပိမ်ားတြင္ စားသုံးသူမ်ား၏ က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္ေစႏိုင္ေသာ Rhodamine-B ပါရွိေၾကာင္း သတင္းေရးသားမႈ ကို စာေပစိစစ္ေရးက ပိတ္ပင္ခဲ့ေၾကာင္း အဆိုပါ ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာတဦးက ေျပာသည္။
၎က “က်ေနာ္တုိ႔တုိက္က သတင္းေထာက္တေယာက္က ဗဟုိအစားအေသာက္ႏွင့္ ေဆး၀ါးကြပ္ကဲေရး ဌာန(FDA) ရဲ႕ ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ေဒါက္တာေက်ာ္လင္းရဲ႕ေျပာစကားကုိ ကုိးကားၿပီးေတာ့ ငါးပိေတြမွာ ဆုိးေဆး ပါမပါစစ္ေဆးေနၿပီဆုိတဲ့ သတင္းေရးတင္ပါတယ္။ သတင္းစာမွာမပါခင္ တပတ္ေလာက္ကတည္းကေပါ့ေလ။ အဲဒီသတင္းကုိ စာေပစိစစ္ေရးက ေဖာ္ျပခြင့္မေပးဘူး။ အခုဟာက သတင္းစာမွာပါၿပီးမွပဲ သတင္းေရးေနရတာ။ ႀကဳိသိထားလည္း စာဖတ္ပရိသတ္ကုိ ခ်ျပလုိ႔မရဘူး။ စာဖတ္ပရိသတ္အတြက္ အရမ္းနစ္နာတာေပါ့။ ဒါက က်န္းမာေရးကိစၥႀကီးေလ”ဟု ေျပာသည္။
FDA က ငါးပိအမ်ဳိးအစားေပါင္း (၁၀၀) ေက်ာ္ကုိ စမ္းသပ္စစ္ေဆးခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ထုိအထဲမွ အမ်ဳိးအစား (၈၀) ခန္႔တြင္ က်န္းမာေရးကို ထိခုိက္ေစႏုိင္ေသာ Rhodamine-B ပါရွိေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ သတင္းစာတြင္ ပါၿပီးမွသာ စာေပစိစစ္ေရးက ဂ်ာနယ္မ်ားအား သတင္းေဖာ္ျပခြင့္ျပဳခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
“သတင္းသမားဆုိေတာ့ သတင္းဦးခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။ ႀကဳိသိထားရလုိ႔ ေရးပါတယ္။ စိစစ္ေရးကမေပးဘူးဗ်။ အခုဟာ က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာ ဘယ္လုိျဖစ္ေနလဲဆုိေတာ့ ဌာနဆုိင္ရာသတင္းေတြဆုိ သတင္းေျပာတဲ့ ဌာနဆုိင္ရာအမည္၊ လူႀကီးအမည္၊ ရာထူး အဲဒါေတြကုိပါ စာေပစိစစ္ေရးက ေတာင္းတယ္။ တခ်ဳိ႕သတင္းေတြဆုိတာ ေပးတဲ့လူႀကီးကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ရင္ သူ႔အတြက္ အႏၲရာယ္ရွိႏုိင္တယ္ဆုိ က်ေနာ္တုိ႔က အမည္ရာထူးခ်န္ရင္ ခ်န္ၾကရတာဗ်။ ခုဟာ သတင္းစာက်င့္၀တ္ဆုိတာလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ သတင္းပါခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ အမည္၊ ရာထူးကုိ စိစစ္ေရးကိုုေပး။ အဲလုိျဖစ္ေနတာ။ အဲဒီလုိ သတင္းေျပာသူရဲ႕ အမည္၊ ရာထူးေပးတာေတာင္ တခ်ဳိ႕သတင္းေတြဆုိ ပိတ္တာပဲ” ဟု ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္တဦးက ေျပာသည္။
လက္ဖက္အမ်ဳိးအစား (၁၀၀) ကုိ Auramine O ပါ၀င္သည္ဟု ဆုိကာ ေဖေဖာ္၀ါရီႏွင့္ မတ္လတုိ႔အတြင္း FDA က တားျမစ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ႐ုိးရာအစားအေသာက္တခုျဖစ္ေသာ ငါးပိကုိ ထပ္မံပိတ္ပင္တားျမစ္လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ယခုတားျမစ္လုိက္ေသာ စာရင္းတြင္ စိမ္းစားငါးပိႏွင့္ အသင့္စားငါးပိတုိ႔ပါ၀င္ၿပီး နာမည္ရွိတံဆိပ္အမ်ားအျပား ပါ၀င္ေနေၾကာင္း၊ ေစ်းကြက္အတြင္း စစ္ေဆးစာရင္းတြင္ မပါ၀င္သည့္ တံဆိပ္အမ်ားအျပား က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္း ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္တဦးက ေျပာသည္။
“ေရႊပုစြန္၊ ကင္းမြန္၊ ပြင့္ဦးတုိ႔ဆုိ လူသုံးမ်ားတဲ့ တံဆိပ္ေတြေလ။ အဲဒါေတြလည္း ပါေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါးပိက တံဆိပ္စုံတယ္။ တကယ္တမ္းေစ်းကြက္ထဲမွာက အမ်ားႀကီးရယ္။ တခ်ဳိ႕က ပြဲ႐ုံႀကီးေတြက၀ယ္ၿပီး ကိုယ့္ဆုိင္ တံဆိပ္နဲ႔ကုိယ္ ကပ္ေရာင္းေနၾကတာကုိက အမ်ားႀကီး။ ခုဟာက လက္ဖက္တုန္းကလုိပဲ ဘယ္ေနရာကေန ဆုိးေဆးထည့္သုံးတယ္ဆုိတာကုိ မသိရေသးဘူးရယ္” ဟု သတင္းေထာက္က ေျပာသည္။
ထုတ္လုပ္၊ ျဖန္႔ျဖဴး၊ ေရာင္းခ်ဆုိေသာ အပုိင္းသုံးခုအနက္ မည္သည့္ေနရာမွ ဆုိးေဆးအသုံးျပဳေၾကာင္း မိမိတုိ႔မသိပါေၾကာင္း တားျမစ္စာရင္း၀င္ ငါးပိထုတ္လုပ္သူတဦးက ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ကုန္ၾကမ္းကုိ ပင္လယ္ဘက္ကလည္း ယူတယ္။ တခါတေလ ဒီကပြဲ႐ုံေတြဆီကပဲ ျပန္ယူတာ လည္းရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ဆုိးေဆးထည့္မသုံးပါဘူး။ ဘယ္ကပုိင္းက ထည့္တယ္ဆုိတာလည္း မေျပာတတ္ ဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ အဲလုိမ်ဳိးစစ္ေဆးတာေတြလည္း မရွိခဲ့ဖူးဘူး။ အခုမွေကာက္စစ္ၿပီး ေတြ႔တယ္လုိ႔ ေၾကညာသြားတာပဲ။ ႀကဳိတင္အသိေပးတာမ်ဳိးလည္း မရွိဘူး” ဟု ၎က ေျပာသည္။
မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ FDA သုိ႔ လာေရာက္စစ္ေဆးရမည္၊ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္္ ျပန္လည္ထုတ္လုပ္ ခြင့္ျပဳမည္ ဆုိေသာ အေၾကာင္းၾကားခ်က္တစုံတရာလည္း မရရွိေသးေၾကာင္း ၎က ဆက္လက္ေျပာဆုိသည္။
FDA ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ Rhodamine B စားသုံးမိပါက လတ္တေလာအားျဖင့္ အစာအိမ္အူလမ္းေၾကာင္း ေရာင္ရမ္းျခင္း၊ ပ်ဳိ႕ျခင္း၊ အန္ျခင္း ႏွင့္ ဦးေႏွာက္အာ႐ုံေၾကာ ထုိင္းမုိင္းျခင္းတုိ႔ျဖစ္ေစကာ ေရရွည္တြင္ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
ျပည္သူ႔ျပည္ခ်စ္ပါတီ ဒု-ဥကၠ႒ႏွင့္အဖြဲ႔ နအဖထံသြားေရာက္ပူးေပါင္း
NEJ / ၄ ေမ ၂၀၀၉
ျပည္သူ႔ ျပည္ခ်စ္ ပါတီ (ပီပီပီ) အဖြဲ႔၏ ဒု-ဥကၠ႒ ဦးအုန္းေသာ္ သည္ အဖြဲ႔ဝင္ (၂၀) ႏွင့္အတူ ျမဝတီ တပ္စခန္း မွတဆင့္ နအဖထံ သြား ေရာက္ခဲ့ သည္ဟု အဖြဲ႔၏ ဥကၠ႒ ဦးသန္းစိန္က ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ၾကာသပေတးေန႔က မဲေဆာက္မွတဆင့္ ျမဝတီသို႔ လက္နက္မဲ့သြားေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၎တို႔ႏွင့္အတူ အဖြဲ႔၏အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ဗိုလ္မႉးေအာင္ျမင့္လည္း လိုက္ပါသြားခဲ့သည္ဟု ဦးသန္းစိန္က ေျပာသည္။
၎က “က်ေနာ္တို႔ကို နအဖကပြဲစားလႊတ္ၿပီး လာစည္း႐ံုးတာၾကာၿပီ၊ က်ေနာ္တို႔ လက္မခံဘူး။ အဲဒါကို ဒု-ဥကၠ႒ ဦးအုန္းေသာ္က က်ေနာ္တို႔ပါတီ၀င္ မဟုတ္တဲ့လူ (၂၀) ေလာက္ကို ေခၚသြားၿပီး အညံ့ခံတာျဖစ္တယ္။ ကိုေအာင္ျမင့္ကိုေတာ့ သူ႔မိန္းမ မျမင့္နဲ႔ ဦးအုန္းေသာ္တို႔ တိုင္ပင္ၿပီး ေဆးခန္းသြားျပရာကေန အတင္းအဓမၼ ေခၚသြားတာျဖစ္တယ္။ အခုသြားတဲ့လူ (၂၀) ထဲ က က်ေနာ္တို႔ျပည္သူ႔ျပည္ခ်စ္ပါတီက ဦးအုန္းေသာ္နဲ႔ ကိုေအာင္ျမင့္ ႏွစ္ေယာက္ပဲပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ျပည္သူ႔ျပည္ခ်စ္ပါတီ၏ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးျဖစ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ဒီမိုကရက္တစ္မဟာမိတ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဒီေအဘီ) တပ္ေပါင္းစု၏ တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး တာ၀န္ယူထားသူ ဦးေအာင္ျမင့္သည္ ကိုယ္တျခမ္းေလျဖတ္ထားသည့္အျပင္ ေသြးေၾကာပိတ္ေရာဂါေၾကာင့္ ေျခတဖက္ျဖတ္ထားရၿပီး လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ဘဲ က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕တဲ့ေနသူျဖစ္သည္။
ဦးအုန္းေသာ္မွာ ယခင္ကတည္းက ျပည္ခ်စ္ပါတီအဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္ၿပီး ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္ မဆလ အစိုးရ လက္ထက္ကေပးသည့္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ျပန္၀င္သြားသူျဖစ္ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ (၈) ႏွစ္ခန္႔က လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမသို႔ျပန္လာကာ (ပီပီပီ) အဖြဲ႔တြင္ ဒု-ဥကၠ႒အျဖစ္ အေရြးခံရသူျဖစ္သည္။
ယခုျဖစ္ရပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာျပည္ဒီမိုကရက္တစ္မဟာမိတ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဒီေအဘီ) မွ တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး (၂) မိုင္းဘုန္းေက်ာ္က “က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔အေနနဲ႔ ဒီျဖစ္ရပ္ကို အေသးစိတ္ စံုစမ္းတုန္းပဲ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဖြဲ႔အေနနဲ႔ ေလာေလာဆယ္ ဘာမွမွတ္ခ်က္ေပးဖို႔ မရိွေသးဘူး” ဟု ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ေျပာသည္။
ဦးအုန္းေသာ္ႏွင့္အဖြဲ႔ကို ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက လက္ခံထားေသာ္လည္း ၎တို႔အား ျမ၀တီၿမိဳ႕ျပင္တြင္ ထားရွိကာ တဦးခ်င္းစီကို စစ္ေၾကာေရး၀င္ေနသည္ဟု အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္နီးစပ္သည့္ ျမ၀တီၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။
စစ္တပ္၏ အာဏာသိမ္းခံရသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းဦးႏုသည္ ၁၉၆၉ ခု စက္တင္ဘာ(၂၇) ရက္တြင္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီပါတီ (ပီဒီပီ) ကို ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တြင္ တပ္အင္အား အလံုးအရင္းျဖင့္ အေျခခ်ကာ ထုိစဥ္က အာဏာသိမ္းစစ္အစိုးရကို ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့သည္။
ဦးႏုမရွိေတာ့သည့္ေနာက္ပိုင္း ပီဒီပီ ပါတီကို ဖ်က္သိမ္းကာ ျပည္သူ႔ျပည္ခ်စ္ပါတီ (ပီပီပီ) ကို ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ကာ ဥကၠ႒မွာ ဗုိလ္လက်္ာျဖစ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ဦးသြင္၊ ဦးသန္႔ဇင္တို႔က အဆင့္ဆင့္ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ကာ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ ပါတီဥကၠ႒ အျဖစ္ ဦးသန္းစိန္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္မွာ ယေန႔ထိျဖစ္သည္။
ျပည္သူ႔ ျပည္ခ်စ္ ပါတီ (ပီပီပီ) အဖြဲ႔၏ ဒု-ဥကၠ႒ ဦးအုန္းေသာ္ သည္ အဖြဲ႔ဝင္ (၂၀) ႏွင့္အတူ ျမဝတီ တပ္စခန္း မွတဆင့္ နအဖထံ သြား ေရာက္ခဲ့ သည္ဟု အဖြဲ႔၏ ဥကၠ႒ ဦးသန္းစိန္က ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ၾကာသပေတးေန႔က မဲေဆာက္မွတဆင့္ ျမဝတီသို႔ လက္နက္မဲ့သြားေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၎တို႔ႏွင့္အတူ အဖြဲ႔၏အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ဗိုလ္မႉးေအာင္ျမင့္လည္း လိုက္ပါသြားခဲ့သည္ဟု ဦးသန္းစိန္က ေျပာသည္။
၎က “က်ေနာ္တို႔ကို နအဖကပြဲစားလႊတ္ၿပီး လာစည္း႐ံုးတာၾကာၿပီ၊ က်ေနာ္တို႔ လက္မခံဘူး။ အဲဒါကို ဒု-ဥကၠ႒ ဦးအုန္းေသာ္က က်ေနာ္တို႔ပါတီ၀င္ မဟုတ္တဲ့လူ (၂၀) ေလာက္ကို ေခၚသြားၿပီး အညံ့ခံတာျဖစ္တယ္။ ကိုေအာင္ျမင့္ကိုေတာ့ သူ႔မိန္းမ မျမင့္နဲ႔ ဦးအုန္းေသာ္တို႔ တိုင္ပင္ၿပီး ေဆးခန္းသြားျပရာကေန အတင္းအဓမၼ ေခၚသြားတာျဖစ္တယ္။ အခုသြားတဲ့လူ (၂၀) ထဲ က က်ေနာ္တို႔ျပည္သူ႔ျပည္ခ်စ္ပါတီက ဦးအုန္းေသာ္နဲ႔ ကိုေအာင္ျမင့္ ႏွစ္ေယာက္ပဲပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ျပည္သူ႔ျပည္ခ်စ္ပါတီ၏ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးျဖစ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ဒီမိုကရက္တစ္မဟာမိတ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဒီေအဘီ) တပ္ေပါင္းစု၏ တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး တာ၀န္ယူထားသူ ဦးေအာင္ျမင့္သည္ ကိုယ္တျခမ္းေလျဖတ္ထားသည့္အျပင္ ေသြးေၾကာပိတ္ေရာဂါေၾကာင့္ ေျခတဖက္ျဖတ္ထားရၿပီး လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ဘဲ က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕တဲ့ေနသူျဖစ္သည္။
ဦးအုန္းေသာ္မွာ ယခင္ကတည္းက ျပည္ခ်စ္ပါတီအဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္ၿပီး ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္ မဆလ အစိုးရ လက္ထက္ကေပးသည့္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ျပန္၀င္သြားသူျဖစ္ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ (၈) ႏွစ္ခန္႔က လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမသို႔ျပန္လာကာ (ပီပီပီ) အဖြဲ႔တြင္ ဒု-ဥကၠ႒အျဖစ္ အေရြးခံရသူျဖစ္သည္။
ယခုျဖစ္ရပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာျပည္ဒီမိုကရက္တစ္မဟာမိတ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဒီေအဘီ) မွ တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး (၂) မိုင္းဘုန္းေက်ာ္က “က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔အေနနဲ႔ ဒီျဖစ္ရပ္ကို အေသးစိတ္ စံုစမ္းတုန္းပဲ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဖြဲ႔အေနနဲ႔ ေလာေလာဆယ္ ဘာမွမွတ္ခ်က္ေပးဖို႔ မရိွေသးဘူး” ဟု ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ေျပာသည္။
ဦးအုန္းေသာ္ႏွင့္အဖြဲ႔ကို ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက လက္ခံထားေသာ္လည္း ၎တို႔အား ျမ၀တီၿမိဳ႕ျပင္တြင္ ထားရွိကာ တဦးခ်င္းစီကို စစ္ေၾကာေရး၀င္ေနသည္ဟု အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္နီးစပ္သည့္ ျမ၀တီၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။
စစ္တပ္၏ အာဏာသိမ္းခံရသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းဦးႏုသည္ ၁၉၆၉ ခု စက္တင္ဘာ(၂၇) ရက္တြင္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီပါတီ (ပီဒီပီ) ကို ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တြင္ တပ္အင္အား အလံုးအရင္းျဖင့္ အေျခခ်ကာ ထုိစဥ္က အာဏာသိမ္းစစ္အစိုးရကို ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့သည္။
ဦးႏုမရွိေတာ့သည့္ေနာက္ပိုင္း ပီဒီပီ ပါတီကို ဖ်က္သိမ္းကာ ျပည္သူ႔ျပည္ခ်စ္ပါတီ (ပီပီပီ) ကို ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ကာ ဥကၠ႒မွာ ဗုိလ္လက်္ာျဖစ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ဦးသြင္၊ ဦးသန္႔ဇင္တို႔က အဆင့္ဆင့္ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ကာ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ ပါတီဥကၠ႒ အျဖစ္ ဦးသန္းစိန္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္မွာ ယေန႔ထိျဖစ္သည္။
သမိုင္းကို လိမ္ေနၾကေသာ ယေန႔ သတင္းစာမ်ား
ေမာင္ၾသ
သတင္း စာ၏ အသက္သည္ အယ္ဒီတာ အာေဘာ္ႏွင့္ ေဆာင္းပါး မ်ားျဖစ္သည္။ ၎တို႔ျဖင့္ သတင္း စာ၏ ရပ္တည္မႈကို အကဲ ခတ္ႏိုင္သည္။ ပါတီစြဲရွိ ေသာ သတင္းစာ၊ မရွိေသာ သတင္း စာႏွင့္ ၾကားေန ဘက္မလိုက္ဘဲ မွန္မွန္ကန္ကန္ ႐ိုး႐ိုးရွင္းရွင္း ရွိေသာ သတင္း စာဟူ၍ ရွိတတ္ပါသည္။
ယေန႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္ ထုတ္ေ၀ ေနေသာ သတင္း စာမ်ားက ပါတီစြဲ တဖက္သတ္ က်င့္သံုးေနေသာ နအဖ စစ္အစုိး ရႀကိဳက္ ေပၚလစီ ေဆာင္းပါး မ်ားႏွင့္သာ ျဖစ္ေနသည္။ စစ္မွန္သည့္ သမိုင္းစစ္ သမိုင္းမွန္ကုိ လိမ္ညာ ဖံုးကြယ္ၿပီး မွားယြင္းေသာ သမိုင္းတု သမိုင္း ေယာင္ မ်ားႏွင့္ ေနာင္လာ ေနာက္သား တုိ႔အား အဆိပ္ခပ္ တုိက္ေနသည္။ ေဆာင္းပါးတု ေဆာင္းပါး လိမ္မ်ား ဖတ္မိခဲ့ၾက ေသာ အဆိပ္မိေန သူတို႔အတြက္ အဆိပ္ေျဖေဆး တုိက္ေကၽြးရန္ ဤေဆာင္းပါးကုိ ေရးလိုက္သည္။
၉.၂.၀၉ ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံု သတင္းစာမွ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးမိ်ဳးျမင့္ (ဥပေဒ) ၏ “ပကတိ အရွိတရားကို ေက်ာ္လြန္ ဆန္႔က်င္မႈ မွန္သမွ် မ ေအာင္ျမင္ႏုိင္ပါ” ဟု ဆိုေသာ ေဆာင္းပါးမွ…
(၁) အန္အယ္လ္ဒီ နဲ႔ ဒုိင္ယာေလာဂ့္ ဆုိသည္မွာ အျခားမဟုတ္။ အန္အယ္လ္ဒီ ဘက္က လုိက္ေလ်ာရမည့္ အခ်က္တခုမွ မရွိ၊ အန္ အယ္လ္ ဒီ ေတာင္းဆိုေသာ အာဏာ လႊဲေပးေရး တခုတည္း ကိုသာ ရည္စူးေနေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္သူတုိ႔က သိေနၾကသည္။ ဒါမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ No ပဲဟု ျပည္သူတို႔က ေခါင္းခါယမ္းျပလိမ့္မည္…ဟူ၍ လည္းေကာင္း။
(၂) မဲဆႏၵရွင္ (၉၂.၄၈) ရာခိုင္ႏႈန္းက ေထာက္ခံမဲေပးၿပီး အတည္ျပဳထားေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ ဖဲြ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ၂၀၀၈ ကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ၿပီး၊ စိတ္ႀကိဳက္အမဲဖ်က္ပစ္လုိက္မည္ဟူေသာ ဒိုင္ယာေလာဂ့္မ်ိဳးကို အစိုးရက အလုိလိုက္ အလားလိုက္ လက္ခံလွ်င္ပင္ ျပည္သူ က လက္မခံႏုိင္ေပ၊ အေျခခံဥပေဒ ၂၀၀၈ ကို အစိုးရမပိုင္ေခ်။ ျပည္သူတရပ္လံုးက သာပိုင္သည္။ ဆိုင္သည္။ အစိုးရေရာ၊ အန္အယ္လ္ဒီ ေရာပါ ျပင္ဆင္ခြင့္ လံုး၀မရွိပါေခ်.. ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေတြ႔ရသည္။
ဥပေဒ ပညာရွင္ႀကီး ဦးမ်ိဳးျမင့္၏ အထက္ပါ အပိုဒ္ (၁) ကို ရွင္းမည္။ အန္အယ္လ္ဒီႏွင့္ နအဖ ႀကိဳတင္စည္းကမ္း သတ္မွတ္ခ်က္မရွိဘဲ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရး မျဖစ္ေသးဘဲႏွင့္ ဘာကို လိုက္ေလ်ာရ မည္နည္း… ေျဖပါ။ ၿပီးေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီ ေတာင္းဆုိေသာ အာဏာလႊဲ ေပးေရး တခုတည္း ကိုသာ ရည္စူးေနေၾကာင္း ..တဲ့။
အန္အယ္လ္ဒီက ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြ က်င္းပေပး ခဲ့စဥ္က န၀တ (နအဖ) အစိုးရ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ ၁/၉၀ အရ လည္းေကာင္း၊ စစ္္ေခါင္း ေဆာင္ႀကီးမ်ား ေျပာၾကား ခဲ့တဲ့ ကတိစကား မ်ားအရ လည္းေကာင္း၊ အမွန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ေပး ရန္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရး ကိုသာ အစဥ္တစုိက္ ေတာင္းဆိုခဲ့ ပါသည္။ အန္အယ္လ္ဒီသည္ အာဏာလႊဲေျပာင္း ေပးရန္ တႀကိမ္တခါမွ် မေတာင္း ဆုိခဲ့ဘူးပါ။ ၀ါးလံုးေခ်း သုတ္မရမ္းပါႏွင့္ ခင္ဗ်ား- ဥပေဒ ပညာရွင္ႀကီး တဦးအေနႏွင့္ ကိုယ့္ဥပေဒ ကို ကိုယ္က မလုိက္နာဘဲ ကိုယ္က ျပန္ခ်ိဳးေဖာက္ ေနတာကို အေတြး မွန္မွန္ႏွင့္ ျမင္ၾကည့္ရင္ အေျဖမွန္ ေပၚပါလိမ့္မယ္။
၁၈.၂.၀၉ ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာမွ ေဆာင္းပါးရွင္ စည္သူေအာင္၏ “လက္တြဲညီညီ ေရွ႕သို႔ခ်ီ” .. ေဆာင္းပါးမွ…
“ျပည္သူ လူထုႀကီးကေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္ေရွ႕ဆက္သြားရမယ့္ မူ၀ါဒလမ္းစဥ္ (၇) ရပ္ထဲမွာ အခုဆိုရင္ အေျခခံ ဥပေဒကို ေရးဆဲြအ တည္ျပဳ ၿပီး၊ ေရွ႕လာမယ့္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပဲြအတြက္ လုိအပ္တဲ့ ျပင္ဆင္ ေဆာင္ရြက္မႈ ေတြ ျပဳလုပ္ ေနၿပီဆိုေတာ့ ေရြးေကာက္ပဲြ က်င္းပ ဖို႔နဲ႔ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခံ ရတဲ့ အစိုးရကို ဖဲြ႔စည္းၿပီး ႏုိင္ငံတာ၀န္ေတြကို လႊဲေျပာင္း ဖို႔ဆိုတဲ့ အဆင့္ေတြပဲ က်န္ ေတာ့ တာ ကို ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ရဲ႕ မုခ္ဦးဆီကို မၾကာခင္ ေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီလူတစုက အေျခခ ံဥပေဒသစ္ကို လက္မခံဘူးတိုု႔၊ ေရြးေကာက္ပြဲ သစ္ကို စဥ္းစားစရာ မလိုဘူးတို႔ အေျခခံ ဥပေဒကို သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခြင့္ ေပးရမည္ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ေလသံေတြပစ္ၿပီး၊ လူထုႀကီးကို စိတ္ညစ္ေအာင္ “တစ္” ကေန ျပန္စဖုိ႔ လုပ္ေနၾက တာေတာ့ စိတ္မေကာင္း စရာလို႔ပဲ ေျပာရေတာ့ မွာပါ..” လို႔ ဆိုထားတယ္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းက ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေျပာေျပာေနၾကတဲ့ ျပည္သူ (၉၂.၄၈) ရာခိုင္ႏႈန္းက ေထာက္ခံထားတာပါတဲ့။ စစ္မွန္စြာ ေထာက္ခံထားသည္ ျဖစ္ေစ၊ လိမ္ညာ၍ ေထာက္ခံထားသည္ ျဖစ္ေစ အတည္မျပဳရေသးပါဘူး။ တကယ္စစ္မွန္ၿပီး တရားမွ်တတဲ့ ေရြး ေကာက္ပြဲႀကီးက အႏိုင္ရတဲ့ အဖြဲ႔က လႊတ္ေတာ္ခၚၿပီး ထိုလႊတ္ေတာ္က အတည္ျပဳဆံုးျဖတ္မွသာ အတည္ျပဳၿပီးၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရမွာပါ။ ေရြးေကာက္ပဲြက ဘယ္ဆီေနလဲမသိ၊ ႏႈတ္ခမ္းလန္နဲ႔ မုန္႔ဆီေၾကာ္ တည့္ပါ့မလားလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ၿပိီးေတာ့…
သူတုိ႔ စိတ္ႀကိဳက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခြင့္ေပး ရမယ္ဆိုတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီကို ယုန္ထင္ေၾကာင္ထင္ေရး ထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ အန္အယ္ လ္ ဒီက မိမိစိတ္ႀကိဳက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ ရမယ္လို႔ ေလသံ မပစ္ခဲ့ပါဘူး။ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ၂၂.၉.၀၈ ေန႔ထုတ္ အထူး ေၾကညာခ်က္ ၁၈/၀၉/၀၈ မွာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ေရးလို႔ ေရးထားပါတယ္။ အဲဒီ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကုိ ျပန္လည္ သံုးသပ္ရာ မွာ သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္ အန္အယ္လ္ဒီ တဦးတည္း ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခြင့္ ေပးရမယ္လုိ႔ မပါပါဘူး။ အားလံုး ပါ၀င္ရန္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဥပမာ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ အႏုိင္ရ ႏုိင္ငံေရးပါတီမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခံရတဲ့ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ တပ္မေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ တုိင္းရင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေသာ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူ ပညာရွင္မ်ား စတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ျပန္လည္သံုးသပ္ၾကဖို႔ တင္ျပထားတာပါ။ ဒါက တရားမွ်တၿပီး မွန္ကန္တဲ့ ကိစၥပါ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ အခု ခင္ဗ်ာတု႔ိ ေရးဆြဲၿပီး ေထာက္ခံမဲ (၉၂.၄၈) ရထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒဟာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အစိုးရက ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ေၾကညာခ်က္ ဥပေဒ အမိန္႔ေတြ၊ ကတိစကားေတြနဲ႔ လုံး၀ဆန္႔က်င္ျခားနားေနၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ နအဖအစိုးရ စိတ္ႀကိဳက္ ေခါင္းေခါက္ေရြးထားတဲ့ လက္ပါးေစ ပုဆိန္႐ိုး ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ေရးဆဲြထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒ ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ တရားမ၀င္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေရးဆြဲထားတဲ့ ဥပေဒကိုေတာ့ ေစာေစာက တင္ျပထားတဲ့ တရား၀င္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းက ပုဂိၢဳလ္ေတြက ျပန္လည္သံုးသပ္သင့္ပါတယ္။ ဒါမွ လြတ္လပ္မႈ တရားမွ်တမႈ ညီမွ်မႈဆိုတဲ့ ေလာကပါလ တရားနဲ႔ ညီၫြတ္ေတာ့မွာေပ့ါဗ်….။
၁၉.၂.၀၉/၂၀.၂.၀၉ ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာမွ ေဆာင္းပါးရွင္ ေက်ာ္ရဲလင္း၏ “လမ္းမွန္ ထက္ပိုၿပီး ေ၀းသည္ထက္ ေ၀းသြားမွာ စိုးရိမ္မိ ပါသည္” ေဆာင္းပါးမွ “သူတို႔ အေနနဲ႔ ျပည္လံုး ကၽြတ္ဆႏၵ ခံယူပြဲမွာလည္း No-Vote ေျပာလိုေျပာ၊ No-Vote ဆုိလိုဆို၊ တတ္သ မွ် မွတ္သမွ် နည္းလမ္း စံုသံုးၿပီး ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို အတည္မျပဳႏုိင္ေအာင္ အင္တုိက္အားတုိက္ႀကိဳးစား ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾက တာ အားလံုးအသိပါ။ သူတို႔ ဖ်က္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါလ်က္နဲ႔ မေအာင္ျမင္ဘဲ ျပည္သူက ျပတ္ျပတ္သားသား ေထာက္ခံ အတည္ျပဳေပး လိုက္တဲ့ အခါက်မွ ဒါကို လက္မခံ ႏိုင္ဘူး။ ဒါကို ျပန္ၿပီး Review လုပ္ဖို႔ လုိမယ္။ ဒါမွ အသိမွတ္ျပဳႏုိင္မယ္။ စသည္ျဖင့္ သူခိုးက လူလုိဟစ္ေန တာေတြကိုလည္း လံုး၀ စြန္႔လႊတ္ သင့္ပါၿပီ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ဒါဟာ ျပည္သူ႔ သေဘာထားကို မေလးစားရာ၊ ျပည္သူရဲ႕ Mandate ကို ပစ္ပယ္ရာ ေရာက္ေစပါတယ္” ..တဲ့။
ကိုေက်ာ္ရဲမင္းေရ ျပည္သူႏွလံုးသား ဆႏၵအစစ္အမွန္ကို လိမ္ညာ၍ လည္းေကာင္း၊ ၿခိမ္းေျခာက္၍ လည္းေကာင္း၊ မသမာေသာ နည္းမ်ားကို သံုးၿပီး ေထာက္ခံဆႏၵမဲကို ခိုးယူတာ ဘယ္သူေတြလည္း၊ မဲ႐ံုမွာ တာ၀န္ခ်ထားၿပီး ရိွေနၾကသူေတြဟာ ဘယ္သူေတြလဲ။ နအဖ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ အခိုင္းခံ ၾသဇာခံ ရယက၊ ႀကံ့ဖြံ႔၊ စြမ္းအားရွင္နဲ႔ မီးသတ္အဖြဲ႔၀င္ေတြပဲ မဟုတ္လား။ မဲ႐ဲုမွာ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ လက္သံုးေတာ္ေတြနဲ႔ စိတ္ႀကိဳက္ျခယ္လွယ္ၿပီး မမွန္မကန္ေဆာင္ရြက္သြားတာကို ၾကည့္ရင္ ဘယ္သူေတြက ျပည္သူ႔ဆႏၵအစစ္အမွန္ကို ခိုးတာလဲဆိုတာ ထင္ရွားေနပါၿပီ။
အန္အယ္လ္ဒီက Review.. သံုးသပ္ဖို႔ အႀကံေပးတာပါ။ ဒါမွ အသိအမွတ္ျပဳႏုိင္မယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုး အသံုးအႏႈန္း မပါခဲ့ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားက စကားလံုးေတြ ကုလားဖန္ထိုးၿပီး ငါ့စကားႏြားရနဲ႔ ျပည္သူရဲ႕ မ်က္စိကို ဆားနဲ႔ ပက္လုိက္တာလား၊ စကားလံုးေတြ ခိုးသံုးၿပီး လူလို ဟစ္ တာ က ကိုယ့္႐ႉးကိုယ္ပတ္ ေနၿပီ ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲ့ေပါ့ဗ်ာ.. ဟဲ...ဟဲ။
ကိုယ့္မ်က္ေခ်း လည္း ကိုယ္ျပန္ျမင္ တတ္ပါဦး။ ခင္ဗ်ားက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ရဲ႕ ဆႏၵခံယူပြဲက ျပည္သူ႔သေဘာထားကို မေလးစားရာ ျပည္သူရဲ႕ Mandate ကို ပစ္ပယ္ရာ ေရာက္မယ္လုိ႔ ေျပာရင္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ရဲ႕ စစ္မွန္ၿပီး တရားမွ်တတဲ့ ျပည္သူ႔ဆႏၵကိုေရာ ဘာေၾကာင့္ မ်က္ကြယ္ ျပဳ ေနရပါသလဲ၊ မွ်မွ်တတ စဥ္းစားၾကပါဦး၊ တရားသျဖင့္ ေရးၾကပါဦးလို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
၂၃.၂.၀၉ ေနထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာမွ ေဆာင္းပါးရွင္ ေက်ာ္မင္းလူ (ေရႊျပည္သာ) ၏ “အျပဳသေဘာ႐ႈျမင္ တုိးတက္ေအာင္ျမင္တဲ့ ခရီးစဥ္”… ေဆာင္းပါးထဲက အဓိက အခ်က္ကိုပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူကဆိုရင္..
“ဒီညေန အထိ ဘာမွ မထူးဘူး၊ ေတြ႔ဆံုမႈလည္း မရွိဘူး၊ ဆက္သြယ္မႈ လည္း မရွိဘူး၊ ဒီခရီး စဥ္ကေတာ့ Mr.Quimtana အေနနဲ႔ သူ ေဆာင္ ရြက္ခ်င္တဲ့ သူစံုစမ္းခ်င္၊ ေတြ႔ဆံုခ်င္တဲ့ ဟာေတြကို အျပည့္အ၀ ေတြ႔ဆံုခြင့္မရတဲ့ သေဘာ။ က်ေနာ္တုိ႔ ဒါကေတာ့ ေပၚေပၚ လြင္လြင္ ရွိေနတယ္” လို႔ ေျပာသြားတာ ဒါအမွန္တရားပဲ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္ဟာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံေနရတဲ့ ႏိုင္ငံ ေရးပါတီမ်ား၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသမားအားလံုး။ ဥပမာ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္က်ခံရၿပီး ေ၀းလံသီေခါင္တဲ့ အက်ဥ္းေထာင္ ေတြဆီ အပို႔ခံထားရတဲ့ အက္စ္အန္အယ္လ္ဒီက ခြန္ထြန္းဦးတို႔ စိုင္းၫြန္႔လြင္တို႔ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး စတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ၊ တျခား အန္အယ္လ္ဒီက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားေတြနဲ႔ တကယ္စစ္စစ္မွန္မွန္ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းရမွာ။ ခုေတာ့ဗ်ာ လူ႔အခြင့္အေရးကို ခ်ိဳးေဖာက္ရာမွာ ပါ၀င္ပတ္သတ္ေနတဲ့ နအဖ လက္ပါးေစ ႀကံ့ဖြံ႔အဖြဲ႔တို႔၊ အမ်ိဳးသမီးေရးရာ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ၀င္ေတြ႔သြားတယ္ဆိုေတာ့ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတျခား ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီက လူႀကီးေတြကို “Mr.Quimtana နဲ႔ ေတြ႔ ခ်င္လြန္းလို႔ အိမ္မွာ အလွအပေတြ ျပင္ၿပီး အေခၚေစာင့္ေနတဲ့ ပံုပါပဲ” ဆိုတဲ့ အေရးအသားဟာ လူႀကီးလူေကာင္း မဆန္ဘဲ အေတာ္ ေအာက္တန္းက်တာပဲ။
ေဆာင္းပါးရွင္က…ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ကမာၻ႔မိသားစု၀င္ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံႏွင့္ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံ ျဖစ္တာနဲ႔ အညီ ကမာၻ႔ကုလ သမဂၢနဲ႔ အစဥ္တစိုက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြား ေရးဟာလည္း က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒရဲ႕ အဓိက မူ၀ါဒျဖစ္ ပါတယ္လို႔ဆိုရင္ ကမာၻ႔ကုလ သမဂၢ အေထြေထြ ညီလာခံမွ အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆံုးျဖတ္ထားခ်က္နဲ႔ ေၾကညာခ်က္မ်ာကို ေလးေလးစားစား လုိက္နာသင့္ပါ ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား….။
သတင္း အမ်ားသည္ သမိုင္းကို ေျပာေနၾကသည္။ စစ္မွန္တိက် မွန္ကန္ေသာ သတင္း ေဆာင္းပါးမ်ား ကသာ သမိုင္းအစစ္ကို ေဖာ္ ေဆာင္သည္။ မေရရာ မေသခ်ာ၊ ကိုယ့္ဘက္ကိုယ္ယက္၊ ငါ့ျမင္း ငါခိုင္း စစ္ကိုင္းေရာက္ ေရာက္ ဆိုတဲ့ မုသား ရည္ဖံုးထားတဲ့ ေဆာင္းပါး သတင္းစာမ်ိဳး ဆိုရင္ေတာ့ သမိုင္းကိုု လိမ္ညာ ေန႐ံုသာ ရွိမည္ျဖစ္ ေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရ ပါသည္။
သတင္း စာ၏ အသက္သည္ အယ္ဒီတာ အာေဘာ္ႏွင့္ ေဆာင္းပါး မ်ားျဖစ္သည္။ ၎တို႔ျဖင့္ သတင္း စာ၏ ရပ္တည္မႈကို အကဲ ခတ္ႏိုင္သည္။ ပါတီစြဲရွိ ေသာ သတင္းစာ၊ မရွိေသာ သတင္း စာႏွင့္ ၾကားေန ဘက္မလိုက္ဘဲ မွန္မွန္ကန္ကန္ ႐ိုး႐ိုးရွင္းရွင္း ရွိေသာ သတင္း စာဟူ၍ ရွိတတ္ပါသည္။ယေန႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္ ထုတ္ေ၀ ေနေသာ သတင္း စာမ်ားက ပါတီစြဲ တဖက္သတ္ က်င့္သံုးေနေသာ နအဖ စစ္အစုိး ရႀကိဳက္ ေပၚလစီ ေဆာင္းပါး မ်ားႏွင့္သာ ျဖစ္ေနသည္။ စစ္မွန္သည့္ သမိုင္းစစ္ သမိုင္းမွန္ကုိ လိမ္ညာ ဖံုးကြယ္ၿပီး မွားယြင္းေသာ သမိုင္းတု သမိုင္း ေယာင္ မ်ားႏွင့္ ေနာင္လာ ေနာက္သား တုိ႔အား အဆိပ္ခပ္ တုိက္ေနသည္။ ေဆာင္းပါးတု ေဆာင္းပါး လိမ္မ်ား ဖတ္မိခဲ့ၾက ေသာ အဆိပ္မိေန သူတို႔အတြက္ အဆိပ္ေျဖေဆး တုိက္ေကၽြးရန္ ဤေဆာင္းပါးကုိ ေရးလိုက္သည္။
၉.၂.၀၉ ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံု သတင္းစာမွ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးမိ်ဳးျမင့္ (ဥပေဒ) ၏ “ပကတိ အရွိတရားကို ေက်ာ္လြန္ ဆန္႔က်င္မႈ မွန္သမွ် မ ေအာင္ျမင္ႏုိင္ပါ” ဟု ဆိုေသာ ေဆာင္းပါးမွ…
(၁) အန္အယ္လ္ဒီ နဲ႔ ဒုိင္ယာေလာဂ့္ ဆုိသည္မွာ အျခားမဟုတ္။ အန္အယ္လ္ဒီ ဘက္က လုိက္ေလ်ာရမည့္ အခ်က္တခုမွ မရွိ၊ အန္ အယ္လ္ ဒီ ေတာင္းဆိုေသာ အာဏာ လႊဲေပးေရး တခုတည္း ကိုသာ ရည္စူးေနေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္သူတုိ႔က သိေနၾကသည္။ ဒါမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ No ပဲဟု ျပည္သူတို႔က ေခါင္းခါယမ္းျပလိမ့္မည္…ဟူ၍ လည္းေကာင္း။
(၂) မဲဆႏၵရွင္ (၉၂.၄၈) ရာခိုင္ႏႈန္းက ေထာက္ခံမဲေပးၿပီး အတည္ျပဳထားေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ ဖဲြ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ၂၀၀၈ ကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ၿပီး၊ စိတ္ႀကိဳက္အမဲဖ်က္ပစ္လုိက္မည္ဟူေသာ ဒိုင္ယာေလာဂ့္မ်ိဳးကို အစိုးရက အလုိလိုက္ အလားလိုက္ လက္ခံလွ်င္ပင္ ျပည္သူ က လက္မခံႏုိင္ေပ၊ အေျခခံဥပေဒ ၂၀၀၈ ကို အစိုးရမပိုင္ေခ်။ ျပည္သူတရပ္လံုးက သာပိုင္သည္။ ဆိုင္သည္။ အစိုးရေရာ၊ အန္အယ္လ္ဒီ ေရာပါ ျပင္ဆင္ခြင့္ လံုး၀မရွိပါေခ်.. ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေတြ႔ရသည္။
ဥပေဒ ပညာရွင္ႀကီး ဦးမ်ိဳးျမင့္၏ အထက္ပါ အပိုဒ္ (၁) ကို ရွင္းမည္။ အန္အယ္လ္ဒီႏွင့္ နအဖ ႀကိဳတင္စည္းကမ္း သတ္မွတ္ခ်က္မရွိဘဲ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရး မျဖစ္ေသးဘဲႏွင့္ ဘာကို လိုက္ေလ်ာရ မည္နည္း… ေျဖပါ။ ၿပီးေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီ ေတာင္းဆုိေသာ အာဏာလႊဲ ေပးေရး တခုတည္း ကိုသာ ရည္စူးေနေၾကာင္း ..တဲ့။
အန္အယ္လ္ဒီက ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြ က်င္းပေပး ခဲ့စဥ္က န၀တ (နအဖ) အစိုးရ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ ၁/၉၀ အရ လည္းေကာင္း၊ စစ္္ေခါင္း ေဆာင္ႀကီးမ်ား ေျပာၾကား ခဲ့တဲ့ ကတိစကား မ်ားအရ လည္းေကာင္း၊ အမွန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ေပး ရန္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရး ကိုသာ အစဥ္တစုိက္ ေတာင္းဆိုခဲ့ ပါသည္။ အန္အယ္လ္ဒီသည္ အာဏာလႊဲေျပာင္း ေပးရန္ တႀကိမ္တခါမွ် မေတာင္း ဆုိခဲ့ဘူးပါ။ ၀ါးလံုးေခ်း သုတ္မရမ္းပါႏွင့္ ခင္ဗ်ား- ဥပေဒ ပညာရွင္ႀကီး တဦးအေနႏွင့္ ကိုယ့္ဥပေဒ ကို ကိုယ္က မလုိက္နာဘဲ ကိုယ္က ျပန္ခ်ိဳးေဖာက္ ေနတာကို အေတြး မွန္မွန္ႏွင့္ ျမင္ၾကည့္ရင္ အေျဖမွန္ ေပၚပါလိမ့္မယ္။
၁၈.၂.၀၉ ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာမွ ေဆာင္းပါးရွင္ စည္သူေအာင္၏ “လက္တြဲညီညီ ေရွ႕သို႔ခ်ီ” .. ေဆာင္းပါးမွ…
“ျပည္သူ လူထုႀကီးကေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္ေရွ႕ဆက္သြားရမယ့္ မူ၀ါဒလမ္းစဥ္ (၇) ရပ္ထဲမွာ အခုဆိုရင္ အေျခခံ ဥပေဒကို ေရးဆဲြအ တည္ျပဳ ၿပီး၊ ေရွ႕လာမယ့္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပဲြအတြက္ လုိအပ္တဲ့ ျပင္ဆင္ ေဆာင္ရြက္မႈ ေတြ ျပဳလုပ္ ေနၿပီဆိုေတာ့ ေရြးေကာက္ပဲြ က်င္းပ ဖို႔နဲ႔ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခံ ရတဲ့ အစိုးရကို ဖဲြ႔စည္းၿပီး ႏုိင္ငံတာ၀န္ေတြကို လႊဲေျပာင္း ဖို႔ဆိုတဲ့ အဆင့္ေတြပဲ က်န္ ေတာ့ တာ ကို ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ရဲ႕ မုခ္ဦးဆီကို မၾကာခင္ ေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီလူတစုက အေျခခ ံဥပေဒသစ္ကို လက္မခံဘူးတိုု႔၊ ေရြးေကာက္ပြဲ သစ္ကို စဥ္းစားစရာ မလိုဘူးတို႔ အေျခခံ ဥပေဒကို သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခြင့္ ေပးရမည္ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ေလသံေတြပစ္ၿပီး၊ လူထုႀကီးကို စိတ္ညစ္ေအာင္ “တစ္” ကေန ျပန္စဖုိ႔ လုပ္ေနၾက တာေတာ့ စိတ္မေကာင္း စရာလို႔ပဲ ေျပာရေတာ့ မွာပါ..” လို႔ ဆိုထားတယ္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းက ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေျပာေျပာေနၾကတဲ့ ျပည္သူ (၉၂.၄၈) ရာခိုင္ႏႈန္းက ေထာက္ခံထားတာပါတဲ့။ စစ္မွန္စြာ ေထာက္ခံထားသည္ ျဖစ္ေစ၊ လိမ္ညာ၍ ေထာက္ခံထားသည္ ျဖစ္ေစ အတည္မျပဳရေသးပါဘူး။ တကယ္စစ္မွန္ၿပီး တရားမွ်တတဲ့ ေရြး ေကာက္ပြဲႀကီးက အႏိုင္ရတဲ့ အဖြဲ႔က လႊတ္ေတာ္ခၚၿပီး ထိုလႊတ္ေတာ္က အတည္ျပဳဆံုးျဖတ္မွသာ အတည္ျပဳၿပီးၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရမွာပါ။ ေရြးေကာက္ပဲြက ဘယ္ဆီေနလဲမသိ၊ ႏႈတ္ခမ္းလန္နဲ႔ မုန္႔ဆီေၾကာ္ တည့္ပါ့မလားလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ၿပိီးေတာ့…
သူတုိ႔ စိတ္ႀကိဳက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခြင့္ေပး ရမယ္ဆိုတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီကို ယုန္ထင္ေၾကာင္ထင္ေရး ထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ အန္အယ္ လ္ ဒီက မိမိစိတ္ႀကိဳက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ ရမယ္လို႔ ေလသံ မပစ္ခဲ့ပါဘူး။ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ၂၂.၉.၀၈ ေန႔ထုတ္ အထူး ေၾကညာခ်က္ ၁၈/၀၉/၀၈ မွာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ေရးလို႔ ေရးထားပါတယ္။ အဲဒီ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကုိ ျပန္လည္ သံုးသပ္ရာ မွာ သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္ အန္အယ္လ္ဒီ တဦးတည္း ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခြင့္ ေပးရမယ္လုိ႔ မပါပါဘူး။ အားလံုး ပါ၀င္ရန္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဥပမာ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ အႏုိင္ရ ႏုိင္ငံေရးပါတီမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခံရတဲ့ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ တပ္မေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ တုိင္းရင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေသာ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူ ပညာရွင္မ်ား စတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ျပန္လည္သံုးသပ္ၾကဖို႔ တင္ျပထားတာပါ။ ဒါက တရားမွ်တၿပီး မွန္ကန္တဲ့ ကိစၥပါ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ အခု ခင္ဗ်ာတု႔ိ ေရးဆြဲၿပီး ေထာက္ခံမဲ (၉၂.၄၈) ရထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒဟာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အစိုးရက ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ေၾကညာခ်က္ ဥပေဒ အမိန္႔ေတြ၊ ကတိစကားေတြနဲ႔ လုံး၀ဆန္႔က်င္ျခားနားေနၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ နအဖအစိုးရ စိတ္ႀကိဳက္ ေခါင္းေခါက္ေရြးထားတဲ့ လက္ပါးေစ ပုဆိန္႐ိုး ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ေရးဆဲြထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒ ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ တရားမ၀င္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေရးဆြဲထားတဲ့ ဥပေဒကိုေတာ့ ေစာေစာက တင္ျပထားတဲ့ တရား၀င္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းက ပုဂိၢဳလ္ေတြက ျပန္လည္သံုးသပ္သင့္ပါတယ္။ ဒါမွ လြတ္လပ္မႈ တရားမွ်တမႈ ညီမွ်မႈဆိုတဲ့ ေလာကပါလ တရားနဲ႔ ညီၫြတ္ေတာ့မွာေပ့ါဗ်….။၁၉.၂.၀၉/၂၀.၂.၀၉ ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာမွ ေဆာင္းပါးရွင္ ေက်ာ္ရဲလင္း၏ “လမ္းမွန္ ထက္ပိုၿပီး ေ၀းသည္ထက္ ေ၀းသြားမွာ စိုးရိမ္မိ ပါသည္” ေဆာင္းပါးမွ “သူတို႔ အေနနဲ႔ ျပည္လံုး ကၽြတ္ဆႏၵ ခံယူပြဲမွာလည္း No-Vote ေျပာလိုေျပာ၊ No-Vote ဆုိလိုဆို၊ တတ္သ မွ် မွတ္သမွ် နည္းလမ္း စံုသံုးၿပီး ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို အတည္မျပဳႏုိင္ေအာင္ အင္တုိက္အားတုိက္ႀကိဳးစား ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾက တာ အားလံုးအသိပါ။ သူတို႔ ဖ်က္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါလ်က္နဲ႔ မေအာင္ျမင္ဘဲ ျပည္သူက ျပတ္ျပတ္သားသား ေထာက္ခံ အတည္ျပဳေပး လိုက္တဲ့ အခါက်မွ ဒါကို လက္မခံ ႏိုင္ဘူး။ ဒါကို ျပန္ၿပီး Review လုပ္ဖို႔ လုိမယ္။ ဒါမွ အသိမွတ္ျပဳႏုိင္မယ္။ စသည္ျဖင့္ သူခိုးက လူလုိဟစ္ေန တာေတြကိုလည္း လံုး၀ စြန္႔လႊတ္ သင့္ပါၿပီ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ဒါဟာ ျပည္သူ႔ သေဘာထားကို မေလးစားရာ၊ ျပည္သူရဲ႕ Mandate ကို ပစ္ပယ္ရာ ေရာက္ေစပါတယ္” ..တဲ့။
ကိုေက်ာ္ရဲမင္းေရ ျပည္သူႏွလံုးသား ဆႏၵအစစ္အမွန္ကို လိမ္ညာ၍ လည္းေကာင္း၊ ၿခိမ္းေျခာက္၍ လည္းေကာင္း၊ မသမာေသာ နည္းမ်ားကို သံုးၿပီး ေထာက္ခံဆႏၵမဲကို ခိုးယူတာ ဘယ္သူေတြလည္း၊ မဲ႐ံုမွာ တာ၀န္ခ်ထားၿပီး ရိွေနၾကသူေတြဟာ ဘယ္သူေတြလဲ။ နအဖ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ အခိုင္းခံ ၾသဇာခံ ရယက၊ ႀကံ့ဖြံ႔၊ စြမ္းအားရွင္နဲ႔ မီးသတ္အဖြဲ႔၀င္ေတြပဲ မဟုတ္လား။ မဲ႐ဲုမွာ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ လက္သံုးေတာ္ေတြနဲ႔ စိတ္ႀကိဳက္ျခယ္လွယ္ၿပီး မမွန္မကန္ေဆာင္ရြက္သြားတာကို ၾကည့္ရင္ ဘယ္သူေတြက ျပည္သူ႔ဆႏၵအစစ္အမွန္ကို ခိုးတာလဲဆိုတာ ထင္ရွားေနပါၿပီ။
အန္အယ္လ္ဒီက Review.. သံုးသပ္ဖို႔ အႀကံေပးတာပါ။ ဒါမွ အသိအမွတ္ျပဳႏုိင္မယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုး အသံုးအႏႈန္း မပါခဲ့ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားက စကားလံုးေတြ ကုလားဖန္ထိုးၿပီး ငါ့စကားႏြားရနဲ႔ ျပည္သူရဲ႕ မ်က္စိကို ဆားနဲ႔ ပက္လုိက္တာလား၊ စကားလံုးေတြ ခိုးသံုးၿပီး လူလို ဟစ္ တာ က ကိုယ့္႐ႉးကိုယ္ပတ္ ေနၿပီ ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲ့ေပါ့ဗ်ာ.. ဟဲ...ဟဲ။
ကိုယ့္မ်က္ေခ်း လည္း ကိုယ္ျပန္ျမင္ တတ္ပါဦး။ ခင္ဗ်ားက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ရဲ႕ ဆႏၵခံယူပြဲက ျပည္သူ႔သေဘာထားကို မေလးစားရာ ျပည္သူရဲ႕ Mandate ကို ပစ္ပယ္ရာ ေရာက္မယ္လုိ႔ ေျပာရင္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ရဲ႕ စစ္မွန္ၿပီး တရားမွ်တတဲ့ ျပည္သူ႔ဆႏၵကိုေရာ ဘာေၾကာင့္ မ်က္ကြယ္ ျပဳ ေနရပါသလဲ၊ မွ်မွ်တတ စဥ္းစားၾကပါဦး၊ တရားသျဖင့္ ေရးၾကပါဦးလို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
၂၃.၂.၀၉ ေနထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာမွ ေဆာင္းပါးရွင္ ေက်ာ္မင္းလူ (ေရႊျပည္သာ) ၏ “အျပဳသေဘာ႐ႈျမင္ တုိးတက္ေအာင္ျမင္တဲ့ ခရီးစဥ္”… ေဆာင္းပါးထဲက အဓိက အခ်က္ကိုပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူကဆိုရင္..
“ဒီညေန အထိ ဘာမွ မထူးဘူး၊ ေတြ႔ဆံုမႈလည္း မရွိဘူး၊ ဆက္သြယ္မႈ လည္း မရွိဘူး၊ ဒီခရီး စဥ္ကေတာ့ Mr.Quimtana အေနနဲ႔ သူ ေဆာင္ ရြက္ခ်င္တဲ့ သူစံုစမ္းခ်င္၊ ေတြ႔ဆံုခ်င္တဲ့ ဟာေတြကို အျပည့္အ၀ ေတြ႔ဆံုခြင့္မရတဲ့ သေဘာ။ က်ေနာ္တုိ႔ ဒါကေတာ့ ေပၚေပၚ လြင္လြင္ ရွိေနတယ္” လို႔ ေျပာသြားတာ ဒါအမွန္တရားပဲ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္ဟာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံေနရတဲ့ ႏိုင္ငံ ေရးပါတီမ်ား၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသမားအားလံုး။ ဥပမာ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္က်ခံရၿပီး ေ၀းလံသီေခါင္တဲ့ အက်ဥ္းေထာင္ ေတြဆီ အပို႔ခံထားရတဲ့ အက္စ္အန္အယ္လ္ဒီက ခြန္ထြန္းဦးတို႔ စိုင္းၫြန္႔လြင္တို႔ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး စတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ၊ တျခား အန္အယ္လ္ဒီက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားေတြနဲ႔ တကယ္စစ္စစ္မွန္မွန္ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းရမွာ။ ခုေတာ့ဗ်ာ လူ႔အခြင့္အေရးကို ခ်ိဳးေဖာက္ရာမွာ ပါ၀င္ပတ္သတ္ေနတဲ့ နအဖ လက္ပါးေစ ႀကံ့ဖြံ႔အဖြဲ႔တို႔၊ အမ်ိဳးသမီးေရးရာ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ၀င္ေတြ႔သြားတယ္ဆိုေတာ့ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတျခား ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီက လူႀကီးေတြကို “Mr.Quimtana နဲ႔ ေတြ႔ ခ်င္လြန္းလို႔ အိမ္မွာ အလွအပေတြ ျပင္ၿပီး အေခၚေစာင့္ေနတဲ့ ပံုပါပဲ” ဆိုတဲ့ အေရးအသားဟာ လူႀကီးလူေကာင္း မဆန္ဘဲ အေတာ္ ေအာက္တန္းက်တာပဲ။
ေဆာင္းပါးရွင္က…ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ကမာၻ႔မိသားစု၀င္ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံႏွင့္ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံ ျဖစ္တာနဲ႔ အညီ ကမာၻ႔ကုလ သမဂၢနဲ႔ အစဥ္တစိုက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြား ေရးဟာလည္း က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒရဲ႕ အဓိက မူ၀ါဒျဖစ္ ပါတယ္လို႔ဆိုရင္ ကမာၻ႔ကုလ သမဂၢ အေထြေထြ ညီလာခံမွ အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆံုးျဖတ္ထားခ်က္နဲ႔ ေၾကညာခ်က္မ်ာကို ေလးေလးစားစား လုိက္နာသင့္ပါ ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား….။
သတင္း အမ်ားသည္ သမိုင္းကို ေျပာေနၾကသည္။ စစ္မွန္တိက် မွန္ကန္ေသာ သတင္း ေဆာင္းပါးမ်ား ကသာ သမိုင္းအစစ္ကို ေဖာ္ ေဆာင္သည္။ မေရရာ မေသခ်ာ၊ ကိုယ့္ဘက္ကိုယ္ယက္၊ ငါ့ျမင္း ငါခိုင္း စစ္ကိုင္းေရာက္ ေရာက္ ဆိုတဲ့ မုသား ရည္ဖံုးထားတဲ့ ေဆာင္းပါး သတင္းစာမ်ိဳး ဆိုရင္ေတာ့ သမိုင္းကိုု လိမ္ညာ ေန႐ံုသာ ရွိမည္ျဖစ္ ေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရ ပါသည္။
နအဖတပ္ကို ကရင္ႏွင့္ပအုိ၀္း ပူးေပါင္း ၿခံဳခိုတုိက္ခုိက္ နအဖ ၁၂ ဦး ေသဆံုး
ေဇာ္ႀကီး။
ပအုိ၀္း အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (PNLA) ႏွင့္ ကရင္ အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (KNLA) တုိ႔ ပူးေပါင္း တုိက္ခုိက္ မႈေၾကာင့္ ျမန္မာ စစ္အစုိးရ တပ္မွ အက်အဆံုး မ်ားၿပီး လက္နက္မ်ား သိမ္းဆည္း ရမိသည္။
PNLA ႏွင့္ KNLA ပူးေပါင္းတပ္တုိ႔သည္ ယေန႔နံနက္ ၁၀ နာရီက ျမန္မာစစ္အစုိးရတပ္ဖဲြ႕တဖဲြ႕အား ၿခံဳခုိ တုိက္ခုိက္ခဲ့ရာ စစ္အစုိးရတပ္မွ အရာရွိ၊ အရာခံ၊ အၾကပ္၊ တပ္သား အေလာင္း ၁၂ ေလာင္းႏွင့္အတူ လက္နက္ ၁၃ လက္ကုိ သိမ္းဆီးရမိသည္ဟု ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဗုိလ္မွဴးႀကီး ခြန္သူရိန္က ေျပာသည္။
“အဲဒီတုိက္ပဲြမွာေတာ့ အဲဒီီမွာပါလာတဲ့ သူတုိ႔(စစ္အစုိးရ)စစ္ေၾကာင္းရဲ႕ အင္အားက အားလံုး ၁၂ ေယာက္ ေလာက္ပဲရွိတယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔သိရတယ္။ အဲဒီ ၁၂ ေယာက္လံုးပါပဲ က်ေနာ္တုိ႔တပ္ဖဲြ႕က ၿခံဳခုိတုိက္ခုိက္လုိက္ေတာ့ အားလံုး အေလာင္း ၁၂ ေလာင္းကုိလည္း သိမ္းဆီးလုိက္ရတယ္။ က်ေနာ္တုို႔ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ဳိးစံု ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္ကုိလည္း ၁၃ လက္ သိမ္းပုိက္ရရွိတယ္ခင္ဗ်။ ေနာက္ က်ေနာ္ တုိ႔ စကားေျပာစက္အငယ္ ၂ လံုး၊ အႀကီး ၁ လံုး ေနာက္ေျမပံုတစ္ခ်ပ္ အဲတာသိမ္းဆီးလုိက္ရတယ္။”
ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္း ဆီဆုိင္ၿမိဳ႕နယ္၌ PNLO မွ ဒုတိယဗုိလ္မွဴးႀကီး စန္းယုဦးေဆာင္ေသာ ပူးေပါင္းတပ္ဖဲြ႕ အင္အား ၅၀ ေက်ာ္က ျမန္မာစစ္အစုိးရ၏ စစ္ဆင္ေရးကြပ္ကဲမႈဌာနခ်ဳပ္ (စကခ-၇) လက္ေအာက္ခံ ခမရ ၄၂၆ တပ္ရင္းမွ ဗုိလ္မွဴး မ်ဳိးမင္းထြန္း ဦးစီးသည့္ ၁၂ ဦးပါ တပ္ဖဲြ႕အား ၿခံဳခုိတုိက္ခုိက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ပူးေပါင္းတပ္ဖဲြ႕မွ ၆၀ မမ စိန္ေျပာင္း ၁ လက္၊ စက္လတ္ ၁ လက္၊ RPG-9 တစ္လက္၊ MA-1 ေလးလက္၊ MA-2 တစ္လက္၊ MA-3 ႏွစ္လက္၊ MA-4 တစ္လက္၊ 9mm ႏွစ္လက္ ႏွင့္ လမ္းေလွ်ာက္စကားေျပာစက္ အေသးႏွစ္လံုး၊ အႀကီး တစ္လံုး၊ ေျမပံု တစ္ခ်ပ္တုိ႔ကုိ သိမ္းဆီးရမိခဲ့သည္။
PNLA ႏွင့္ KNLA တပ္တုိ႔ ပူးေပါင္းတုိက္ခုိက္ျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာစစ္အစုိးရက ျပဳလုပ္မည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြအား ဆန္႔က်င္ျခင္း၊ လတ္တေလာအေျခအေနအရ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ေဒသမ်ား၌ စစ္ဆင္ေရး ဆင္ႏြဲေနမႈမ်ား ရပ္တန္႔သြားေစရန္ ရည္ရြယ္၍ တုိက္ခုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခြန္သူရိန္က ေျပာသည္။
“ေနာက္ထပ္တခုကေတာ့ ဒီၾကားမွာပဲ နအဖ ကေနၿပီးေတာ့မွ က်ေနာ္တုိ႔ နယ္စပ္ေတြကုိ စစ္ဆင္ေရး ထုိးေနတဲ့ကိစၥေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔က လက္တုန္႔ျပန္တယ္ဆုိတဲ့ အေနနဲ႔လည္း ပါပါတယ္ခင္ဗ်။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အခု က်ေနာ္တုိ႔ လင္းေခးၿမိဳ႕နယ္မွာဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီ ပန္တ၀ီးတုိ႔ ပန္ကပီးတုိ႔ အဲဒီဖက္မွာရွိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ပအုိ၀္းရြာေတြကုိ ျဖတ္ေလးျဖတ္ လုပ္ၿပီးမွ ေမာင္းထုတ္ေနတဲ့ကိစၥေတြကုိ နအဖ တပ္ေတြအေနနဲ႔ ရပ္တန္းက ရပ္ဖုိ႔ အဲတာကုိလည္း အဓိက အေကာင္အထည္ ေဖာ္လုိက္တာ ျဖစ္တယ္။”
ယခုတုိက္ပဲြႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရံုး ကုိဆက္သြယ္ေမးျမန္း ေသာ္လည္း အတည္မျပဳႏုိင္ ေသးေၾကာင္း ေျပာဆုိ သည္။
ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္ (PNLA) သည္ ျမန္မာစစ္အစုိးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားသည့္ ရွမ္းျပည္ လူမ်ဳိးေပါင္းစံု လြတ္ေျမာက္ေရး အဖဲြ႕(ရလလဖ) မွ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ ခဲြထြက္၍ စစ္အစုိးရအား လက္နက္ ကုိင္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနသည့္ အဖဲြ႕ျဖစ္သည္။
ပအုိ၀္း အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (PNLA) ႏွင့္ ကရင္ အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (KNLA) တုိ႔ ပူးေပါင္း တုိက္ခုိက္ မႈေၾကာင့္ ျမန္မာ စစ္အစုိးရ တပ္မွ အက်အဆံုး မ်ားၿပီး လက္နက္မ်ား သိမ္းဆည္း ရမိသည္။
PNLA ႏွင့္ KNLA ပူးေပါင္းတပ္တုိ႔သည္ ယေန႔နံနက္ ၁၀ နာရီက ျမန္မာစစ္အစုိးရတပ္ဖဲြ႕တဖဲြ႕အား ၿခံဳခုိ တုိက္ခုိက္ခဲ့ရာ စစ္အစုိးရတပ္မွ အရာရွိ၊ အရာခံ၊ အၾကပ္၊ တပ္သား အေလာင္း ၁၂ ေလာင္းႏွင့္အတူ လက္နက္ ၁၃ လက္ကုိ သိမ္းဆီးရမိသည္ဟု ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဗုိလ္မွဴးႀကီး ခြန္သူရိန္က ေျပာသည္။
“အဲဒီတုိက္ပဲြမွာေတာ့ အဲဒီီမွာပါလာတဲ့ သူတုိ႔(စစ္အစုိးရ)စစ္ေၾကာင္းရဲ႕ အင္အားက အားလံုး ၁၂ ေယာက္ ေလာက္ပဲရွိတယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔သိရတယ္။ အဲဒီ ၁၂ ေယာက္လံုးပါပဲ က်ေနာ္တုိ႔တပ္ဖဲြ႕က ၿခံဳခုိတုိက္ခုိက္လုိက္ေတာ့ အားလံုး အေလာင္း ၁၂ ေလာင္းကုိလည္း သိမ္းဆီးလုိက္ရတယ္။ က်ေနာ္တုို႔ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ဳိးစံု ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္ကုိလည္း ၁၃ လက္ သိမ္းပုိက္ရရွိတယ္ခင္ဗ်။ ေနာက္ က်ေနာ္ တုိ႔ စကားေျပာစက္အငယ္ ၂ လံုး၊ အႀကီး ၁ လံုး ေနာက္ေျမပံုတစ္ခ်ပ္ အဲတာသိမ္းဆီးလုိက္ရတယ္။”
ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္း ဆီဆုိင္ၿမိဳ႕နယ္၌ PNLO မွ ဒုတိယဗုိလ္မွဴးႀကီး စန္းယုဦးေဆာင္ေသာ ပူးေပါင္းတပ္ဖဲြ႕ အင္အား ၅၀ ေက်ာ္က ျမန္မာစစ္အစုိးရ၏ စစ္ဆင္ေရးကြပ္ကဲမႈဌာနခ်ဳပ္ (စကခ-၇) လက္ေအာက္ခံ ခမရ ၄၂၆ တပ္ရင္းမွ ဗုိလ္မွဴး မ်ဳိးမင္းထြန္း ဦးစီးသည့္ ၁၂ ဦးပါ တပ္ဖဲြ႕အား ၿခံဳခုိတုိက္ခုိက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ပူးေပါင္းတပ္ဖဲြ႕မွ ၆၀ မမ စိန္ေျပာင္း ၁ လက္၊ စက္လတ္ ၁ လက္၊ RPG-9 တစ္လက္၊ MA-1 ေလးလက္၊ MA-2 တစ္လက္၊ MA-3 ႏွစ္လက္၊ MA-4 တစ္လက္၊ 9mm ႏွစ္လက္ ႏွင့္ လမ္းေလွ်ာက္စကားေျပာစက္ အေသးႏွစ္လံုး၊ အႀကီး တစ္လံုး၊ ေျမပံု တစ္ခ်ပ္တုိ႔ကုိ သိမ္းဆီးရမိခဲ့သည္။
PNLA ႏွင့္ KNLA တပ္တုိ႔ ပူးေပါင္းတုိက္ခုိက္ျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာစစ္အစုိးရက ျပဳလုပ္မည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြအား ဆန္႔က်င္ျခင္း၊ လတ္တေလာအေျခအေနအရ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ေဒသမ်ား၌ စစ္ဆင္ေရး ဆင္ႏြဲေနမႈမ်ား ရပ္တန္႔သြားေစရန္ ရည္ရြယ္၍ တုိက္ခုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခြန္သူရိန္က ေျပာသည္။
“ေနာက္ထပ္တခုကေတာ့ ဒီၾကားမွာပဲ နအဖ ကေနၿပီးေတာ့မွ က်ေနာ္တုိ႔ နယ္စပ္ေတြကုိ စစ္ဆင္ေရး ထုိးေနတဲ့ကိစၥေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔က လက္တုန္႔ျပန္တယ္ဆုိတဲ့ အေနနဲ႔လည္း ပါပါတယ္ခင္ဗ်။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အခု က်ေနာ္တုိ႔ လင္းေခးၿမိဳ႕နယ္မွာဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီ ပန္တ၀ီးတုိ႔ ပန္ကပီးတုိ႔ အဲဒီဖက္မွာရွိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ပအုိ၀္းရြာေတြကုိ ျဖတ္ေလးျဖတ္ လုပ္ၿပီးမွ ေမာင္းထုတ္ေနတဲ့ကိစၥေတြကုိ နအဖ တပ္ေတြအေနနဲ႔ ရပ္တန္းက ရပ္ဖုိ႔ အဲတာကုိလည္း အဓိက အေကာင္အထည္ ေဖာ္လုိက္တာ ျဖစ္တယ္။”
ယခုတုိက္ပဲြႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရံုး ကုိဆက္သြယ္ေမးျမန္း ေသာ္လည္း အတည္မျပဳႏုိင္ ေသးေၾကာင္း ေျပာဆုိ သည္။
ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္ (PNLA) သည္ ျမန္မာစစ္အစုိးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားသည့္ ရွမ္းျပည္ လူမ်ဳိးေပါင္းစံု လြတ္ေျမာက္ေရး အဖဲြ႕(ရလလဖ) မွ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ ခဲြထြက္၍ စစ္အစုိးရအား လက္နက္ ကုိင္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနသည့္ အဖဲြ႕ျဖစ္သည္။
ျပႆနာေပါင္းစုံ၏ထြက္ေပါက္
ႏုိင္ဟံသာ
ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာ ႏုိင္ငံတြင္ လက္ေတြ႕ အားျဖင့္ တည္ရွိ ေနေသာ အာဏာရ စစ္တပ္အုပ္စု၊ စီမုိကေရစီ ရရွိေရး အတြက္ ဦးစား ေပး ဖြဲ႕စည္း ထားေသာ ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္စုႏွင့္ ဗမာ မဟုတ္ေသာ တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု အဖြဲ႕ အစည္းမ်ား အုပ္စု၊ ဤအုပ္ စုသုံး စုတုိ႕၏ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား ႏုိင္ငံေရး အရ ေတြ႕ဆုံေဆြး ေႏြးျခင္း ျဖင့္သာ ယေန႕ ျပႆနာ ေပါင္းစုံကုိ ေျပလည္ေအာင္ ကုိင္တြယ္ ေျဖရွင္း ႏုိင္လိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။
ဤေဆြးေႏြးပြဲ ျဖစ္ေပၚလာေရးအတြက္ ကမၻာ့ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕ႀကီးအပါအဝင္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံမ်ား၊ ျမန္မာျပည္အေရး ကုိ နားလည္ေသာ ႏုိင္ငံတကာရွိ ႏုိင္ငံေရးပညာရွင္ ႀကီးမ်ား၊ ျမန္မာျပည္ရွိ ဝါရင့္ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္းမ်ား၊ နုိင္ငံေရး ပါတီမ်ားႏွင့္ တုိင္း ရင္း သားပါတီ အဖြဲ႕အစည္း အသီး သီးတုိ႕က ေတာင္းဆုိေနၾကသည္။ ဤသုိ႕ေတာင္းဆုိေနၾကျခင္းသည္ ဤနည္းျဖင့္ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြး ေျဖရွင္းျခင္ းျဖင့္ ျပႆနာႀကီးမ်ားကုိ အရင္း အျမစ္ကေန ေျဖရွင္း ႏုိင္မည္ဟု ယံုၾကည္ေန ၾကေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ ထုိသုိ႕တူညီစြာ ႐ႈျမင္ေနၾကသနည္း။ ခုိင္လုံေသာ အေၾကာင္းရင္းခံမ်ား ရွိေနပါသည္။ သုိ႕ေသာ္ အခ်ဳိ႕ ေသာသူတုိ႕က ဤအျမင္ကုိျငင္းပယ္ေနၾကသည္။ ၎တုိ႕သည္ စစ္တပ္က လက္ရွိအာဏာကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားသူမ်ား ျဖစ္ၿပီး၊ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) က အႏုိင္ရထားသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဤႏွစ္ဖြဲ႕ေဆြးေႏြးေျဖရွင္းလ်ွင္ ျပည့္စုံလုံေလာက္သည္ဟု ဆုိၾကသည္။ ဤ အယူအဆကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားၾကသူမ်ားမွာ စင္စစ္အားျဖင့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုအေပၚ ဗမာလူမ်ဳိးတုိ႕ တေလ်ွာက္လုံး လႊမ္းမုိး ခ်ယ္လွယ္ခြင့္ ရလာေနသည္ကုိ လက္မလြတ္လုိေသာ အရင္းခံဆႏၵေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
၎ဆႏၵကုိ႐ုိးသားပြင့္လင္းစြာ မေဖာ္ထုတ္ဝံ့ၾကေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ မတရားမွန္းသိေနၾကၿပီး ကုိယ္က်ဳိးဆႏၵကုိ လည္း ျဖည့္ဆည္းလုိေနျခင္းေၾကာင့္ အျခားေသာစကားလုံးမ်ားျဖင့္ ျငင္းပယ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ေရြး ေကာက္ပြဲအႏုိင္ရ အမတ္ဦးေရအေပၚ အေျခခံတြက္ခ်က္လ်ွင္လည္း တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားျဖင့္ စုေပါင္းထား ေသာ္ “ျပည္ေထာင္စုတုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္” (UNLD) ႏွင့္ မဟာမိတ္တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႕တိိိို႕က ဒုတိယအမတ္ဦးေရမ်ားဆုံး အႏုိင္ရထားသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ျငင္းပယ္ခ်န္ထားျခင္းျဖင္း တရားမ်ွတမည္မဟုတ္ေပ။
ႏုိင္ငံေရးအရ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေျဖရွင္းျခင္းသည္ ျဖစ္ရွိေနေသာ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကုို ေျပလည္ေစလို၍ ျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာအပုိင္းမွ ခ်ဥ္းကပ္ၾကည့္လ်ွင္ ျပည္တြင္းစစ္အႏွစ္ငါးဆယ္ေက်ာ္ကုိ ျပန္လည္သုံးသပ္ရန္ လုိလိမ့္မည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးရေသာႏွစ္တြင္ပင္ ျပည္တြင္းစစ္စခဲ့သည္။ ထုိစဥ္ကတည္းက အစုိးရကုိ လက္နက္ကုိင္ ဆန္႕ က်င္တုိက္ပြဲဝင္ခဲ့ေသာ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားသည္ ဒီမုိကေရစီေရး၊ အတန္းအစားအေရးအေပၚ အေျခခံသည့္ အဖြဲ႕အစည္းတုိ႕ထက္ အေရအတြက္မ်ားခဲ့သည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွ ယေန႕အထိ (၅၃) ႏွစ္ေက်ာ္ လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ျဖစ္ပြားေနေသာ တုိက္ပြဲမွ ေသနတ္သံမ်ားကုိ တစ္ပတ္၊ တစ္လ မျခား ၾကားေနရသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႕အစည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေသာ္လည္း တုိင္းရင္းသားနယ္ေျမအေတာ္မ်ားမ်ား တြင္ ေသနတ္သံမ်ားၾကားေနရဆဲ ျဖစ္သည္။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသက္သက္သည္ ျဖစ္ရွိေနေသာ ျပႆနာမ်ားကုိ ေျပလည္ေစႏုိင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း အမ်ားသိၿပီးလည္း ျဖစ္ပါသည္။
၁၉၅၈ ခုႏွစ္တုန္းက ဝန္းႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုေခါင္းေဆာင္ေသာ ပထစ အစုိးရသည္ မြန္၊ ရခုိင္၊ ပအုိဝ့္လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ သေဘာတူညီမႈရၿပီး ၎အဖြဲ႕မ်ားလက္နက္စြန္႕ခဲ့ၾကေသာ္လည္း မၾကာေသးမီအခ်ိန္ကေလးမွာပင္ ၎တုိ႕၏ ေတာ္လွန္ ေသာေသနတ္သံမ်ား ျပန္လည္ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ားႏွင့္ အာဏာရအစုိးရအဆက္ ဆက္အၾကား ျပႆနာသည္ ေသးမႊားေသာ ျပႆနာမဟုတ္ေပ။
အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႕သည္ လူမ်ဳိးေရးျပႆနာကုိ အေလးအနက္မထားၾက။ လူမ်ဳိးေရးျပႆနာသည္ လူတန္းစားျပႆနာ၏ လက္ေအာက္ခံျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။ လူအခ်ဳိ႕တုိ႕ကလည္း လူမ်ဳိးေရးျပႆနာသည္ ဒီမုိကေရစီေရး ျပႆနာ၏ လက္ ေအာက္ခံ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိၾကျပန္သည္။ ထိုသူတုိ႕က လူတန္းစားျပႆနာ ဒီမုိကေရစီေရးျပႆနာတုိ႕ကုိ ေျပလည္ ေအာင္ ေျဖရွင္းႏုိင္ပါက လူမ်ဳိးေရးျပႆနာသည္ အလုိလိုေျပလည္သြားမည္ဟု ထင္ျမင္ေျပာဆုိေနၾကသည္။ ၎တုိ႕ သည္ လူမ်ဳိးေရးျပႆနာ၏ အတိမ္အနက္ကုိ တကယ္မျမင္၍လား သုိ႕တည္းမဟုတ္ အေရးမေပးလုိ၍လား ဆုိသည္ကုိ ၎တုိ႕ကိုယ္တုိင္သာ သိၾကေပလိမ့္မည္။
ကၽြႏု္ပ္၏အျမင္ကား ၎တုိ႕ႏွင့္ လုံးဝျခားနားပါသည္။ လူမ်ဳိးေရးဆုိင္ရာ ျပႆနာသည္ ေလးနက္သည္၊ ခုိင္ၿမဲသည္။ မည္သည့္ျပႆနာ၏ လက္ေအာက္ခံမဟုတ္ေပ။ တသီးတျခားမားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ေနသည္။ ဘာသာေရးျပႆနာ သည္ ကမၻာတခြင္ရွိ ဘာသာတူမ်ား၏ စာနာေထာက္ခံမႈကုိ ရရွိႏုိင္သျဖင့္ အရွိန္ၾသဇာေကာင္းတတ္သည္။ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံတစ္ခ်ဳိ႕တြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ လူမ်ဳိးတူမ်ား၏ စာနာမႈကုိ ရရွိႏုိင္ေသာ္လည္း ဘာသာေရး၊ လူတန္းစားေရး တုိ႕ႏွင့္ စာလ်ွင္ ျပင္ပစာနာေထာက္ပံ့မႈနည္းေပသည္။ ကိုယ္အားကုိယ္ကုိး ေျဖရွင္းၾကရေသာ ျပႆနာမ်ဳိးဟု ဆုိႏုိင္သည္။
လူမ်ဳိးဟူသည္ကား ႏွစ္ေပါင္းရာ၊ ေထာင္ခ်ီၿပီး နီကပ္စြာ အတူေနထုိင္ ေပါက္ဖြားလာေသာ ဘဝတူကံၾကမၼာတူ လူအဖြဲ႕ အစည္းျဖစ္သည္။ သမုိင္းမတင္မီအခ်ိန္မွသည္ ယေန႕အထိ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ လူအဖြဲ႕အစည္းအခ်င္းခ်င္းအၾကား ပဋိပကၡ မ်ားတြင္ အျခားအေၾကာင္းအခ်က္မ်ား ပါဝင္ေနေသာ္လည္း လူမ်ဳိးေရးအေျခခံမွ ကင္းလြတ္ျခင္းနည္းပါးပါသည္။ နယ္ေျမလုယက္မႈ၊ ေစ်းကြက္လုယက္မႈ တုိ႕သည္ လူမ်ဳိးေရးအေပၚ အေျခခံမႈတစ္ဝက္ေက်ာ္ ပါဝင္သည္။ ေခတ္ေဟာင္း ကုိလုိနီ နယ္ခ်ဲ႕စစ္ပြဲမ်ားတြင္ လူမ်ဳိးေရးအေပၚ အေျခခံမႈမ်ားစြာ ပါဝင္ေနသကဲ့သုိ႕ ေငြအရင္းအႏွီးအေပၚ အေျခခံေသာ ေခတ္သစ္နယ္ခ်ဲ႕စနစ္တြင္လည္း လူမ်ဳိးေရးအေပၚ အေျခခံမႈပါရွိသည္။ ကမၻာ့ေပၚရွိလူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကုိ အထင္ရွားဆုံး စည္းျခားထားရာ ႏုိင္ငံမ်ားသည္ မတူကြဲျပားေသာလူမ်ဳိးမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားၾကသည္။ လူမ်ဳိးတူႏုိင္ငံကြဲဟူ၍ အလြန္ နည္းပါးပါသည္။ ဘာသာေရးအရ မည္သုိ႕ပင္တူညီေစကာမူ လူမ်ဳိးမတူက ႏုိင္ငံတစ္ခုအျဖစ္ မပူးေပါင္းၾက။ အတန္း အစားတူမ်ား အၾကားတြင္လည္း ထုိ႕အတူပင္ျဖစ္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ လူမ်ဳိးေရးအစြဲသည္ ဘာသာေရး၊ အတန္းအစားေရး ထက္ ေလးနက္သည္ဟု ဆုိရပါမည္။
ယေန႕ကမၻာတြင္ လူမ်ဳိးေရးပဋိပကၡသည္ အားေလ်ာ့သြားျခင္းမရွိ၊ ပုိ၍ပင္ ေရွ႕တန္းေရာက္လာေနသည္ (Globalization) ဂလုိဘယ္လုိင္ေဇးရွင္း ေခၚ ကမၻာလႊမ္းပတ္ယွက္ႏြယ္မႈ ေခတ္ကာလတြင္ အဓိကအားျဖင့္ စီးပြားေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈတုိ႕၌ ဆက္စပ္လႊမ္းၿခဳံမႈမည္သုိ႕ရွိေစ၊ မိမိလူမ်ဳိးကုိ လႊမ္းမုိးသြားျခင္း မရွိေအာင္ ကာကြယ္ေနၾကသည္။ ႏုိင္ငံတစ္ခုတြင္ အာဏာရလူမ်ဳိးစုျဖစ္ေသာ လူမ်ဳိးက အျခားလူမ်ဳိးမ်ားအေပၚ လူမ်ဳိးေရးအရ လႊမ္းမုိးဝါးမ်ဳိ လုိၾကသည္။ သုိ႕ေသာ္ ကမၻာ လႊမ္းပတ္ယွက္ႏြယ္မႈအရ အျခားလူမ်ဳိးႀကီးတုိ႕၏ ဝါးမ်ဳိမႈကုိ ရင္ဆုိင္လာရေသာအခါ မိမိတုိ႕လူမ်ဳိးကုိ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္း ရန္ ႀကိဳးပမ္းလာေနၾကသည္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ႏုိင္ငံတြင္ စစ္တပ္အစုိးရသည္ ဆုိ၊ က၊ ေရး၊ တီး ၿပိဳင္ပြဲမ်ားကုိ တုိင္းႏွင့္ ျပည္ နယ္အလုိက္ေခၚယူၿပီး ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားစြာခံကာ က်င္းပေနၾကသည္။ ဤသည္လည္း လူမ်ဳိးေရးအေျခခံစိတ္ဓါတ္၏ ေလးနက္မႈပင္ျဖစ္သည္။
ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ႏုိင္ငံတြင္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ကုိယ္တုိင္ပါဝင္ၿပီး ျပႆနာမ်ားကုိ နည္းေပါင္းစုံျဖင့္ ေျဖရွင္းခဲ့ၾကသည္။ ျပႆနာေျဖရွင္း ေရး နည္းေပါင္းမ်ားစြာအနက္ လက္နက္ကုိင္ေျဖရွင္းနည္းသည္ အဆင့္အျမင့္ဆုံးႏွင့္ အရွည္ၾကာဆုံးျဖစ္သည္။ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀) ေက်ာ္ေျဖရွင္းခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ယေန႕အထိ ေျပလည္စရာ အလားအလာ မျမင္ေတြ႕ရေသးေပ။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ ဦးႏု၏ (ပထစ) အစုိးရသည္ ဒီမုိကေရစီကုိ ပုိမုိက်ယ္ျပန္႕ေအာင္ လမ္းဖြင့္ေပးၿပီး ႏုိင္ငံေရးအရ ေျဖရွင္း ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။ လက္နက္ကုိင္ပဋိပကၡမ်ား အရွိန္ေလ်ာ့က်လာၿပီး ႏုိင္ငံေရးအရ လႈပ္ရွားမႈ အရွိန္ေကာင္းလာ သည္။ ဤသုိ႕ အရွိန္အဟုန္အားေကာင္းလာသည္ကုိ စစ္တပ္ကမလုိလားသျဖင့္ အာဏာသိမ္းခဲ့သည္။ စစ္ေရးအရ အရွိန္ျမင့္ၿပီး ေျဖရွင္းခဲ့သည္။ ရလာဒ္ကားႏွစ္ဖက္စလုံး အင္အားပုိမုိႀကီးမားလာၿပီး တုိက္ပြဲမ်ားေနရာအႏွံ႕ က်ယ္ျပန္႕လာ ကာ စစ္ပြဲ၏အနိဌာ႐ုံမ်ားကုိ ျပည္သူမ်ားခါးသီးစြာ ခံစားလာခဲ့ရသည္။
၁၉၇၀ ခုတြင္ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ ဦးႏု၏ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီပါတီသည္ႏုိင္ငံျခားအရင္းရွင္းမ်ား၏ အားေပးကူညီမႈကုိ အေတာ္အတန္ရရွိခဲ့သည္။ လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကုိကား မည္သည့္ႏုိင္ငံကမွ ေပးကမ္းျခင္းမရွိ။ ဗကပႏွင့္ ပူးေပါင္း လ်ွင္ ဗကပ ေပးကမ္းသမ်ွကုိသာရရွိၿပီး လုံးပါးပါး ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ေတာ္လွန္ေရးကာလတစ္ေလ်ွာက္လုံးမွာ ေခါင္းေထာင္ခဲ့ေသာ ဗကပသည္လည္း ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ေႏွာင္းပုိင္းတြင္ ဦးက်ဳိး၍ ေျမလ်ွဳိးခဲ့ရသည္။ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွာကား မိမိလူမ်ဳိးႏွင့္ မိမိျပည္သူမ်ား၏ ေထာက္ပံ့ေပးမႈျဖင့္ ခက္ခဲစြာ႐ုန္းကန္ခဲ့ရေသာ္ လည္း ပန္းပန္ၿမဲပင္။ ဤသည္မွာလည္းလူမ်ဳိးေရးအခန္း၏ ေလးနက္မႈသာဓကတစ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္။
ယခုေခတ္ယခုအခါသည္ ဒီမုိကေရစီေခတ္ကာလျဖစ္သည္။ ဒီမုိကေရစီသည္ကား ပ်ဳိတုိင္းႀကိဳက္သည့္ႏွင္းဆီခုိင္။ ဒီမုိကေရစီပ်ဳိးပင္ကုိ က်ေနာ္တုိ႕ ျပည္ေထာင္စုမွာ စိုက္ပ်ဳိးခဲ့ဘူးပါသည္။ သို႕ေသာ္ၾကာရွည္မရွင္သန္ႏုိင္ခဲ့ပါ။ အဘယ္ ေၾကာင့္နည္း။ ဤနည္းႏွင့္ ဤရာသီမ်ဳိး ဒီမုိကေရစီ ပ်ဳိးပင္မ်ား ေပါက္ပြားႀကီးျပင္းႏုိင္ရန္ လုိအပ္ေနသည့္ ေနေရာင္ ကာပင္ (အရိပ္ပင္) သုိ႕မဟုတ္ တြယ္တက္ရန္အပင္ျဖစ္ေသာ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားအတြက္ လူမ်ဳိးေရးအရ တန္းတူ ေရးႏွင့္ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ အပင္မ်ားကုိ ေပါက္ခြင့္မေပး၊ ခုတ္ထြင္ဖယ္ရွင္းထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ(၂) ရက္ေန႕ စစ္တပ္မွ အာဏာသိမ္းျခင္းသည္ အဓိကအားျဖင့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား၏ တန္းတူေရးႏွင့္ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ကုိ ရွင္သန္ခြင့္မေပးလုိ၍ျဖစ္သည္။ ထုိအခြင့္အေရးကုိ ဖ်က္ဆီးရင္း ဒီမုိကေရစီအခြင့္အေရးမ်ား လည္း ပ်က္ျပားခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။
ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ႏုိင္ငံတြင္ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ျခင္းကုိ ထည့္တြက္ျခင္းမျပဳဘဲ ဒီမုိကေရစီေရး သက္သက္ ျဖင့္ ျပႆနာမ်ားကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္။ ျပည္တြင္းစစ္ကုိ မရပ္တန္႕ႏုိင္ပါ။ ျဖစ္ရွိေနေသာ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ားႏွင့္ လက္နက္ ကုိင္ပဋိပကၡမ်ားကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္ပါက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး၊ လူမႈလြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီအခြင့္အေရးမ်ားသည္ လည္း မရွင္သန္ႏုိင္ေပ။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ႏုိင္ငံ၏ ထူးျခားမႈတစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ ဗမာမဟုတ္သည့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား၏ ဦးေရသည္ ႏုိင္ငံလူဦးေရ၏ ထက္ဝက္ေက်ာ္ရွိေနျခင္း၊ ထုိလူမ်ဳိးစုမ်ား ေနထုိင္ေသာ နယ္ေျမမ်ားသည္ ျပည္ေထာင္စု တစ္ခုလုံး၏ ငါးပုံသုံးပုံေက်ာ္ရွိေနျခင္း၊ ထုိလူမ်ဳိးမ်ားစုအနက္ သမုိင္းေၾကာင္းအရ လြတ္လပ္ထင္ရွားစြာ ေနထုိင္လာခဲ့ ၾကသည္က မ်ားၿပီး ယေန႕အထိ အမ်ဳိးသားကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင္းကုိ လုိလားေတာင္းဆုိေနသည့္ လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ေနျခင္း တုိ႕သည္ ထူးျခားမႈျဖစ္သည္။
ထုိ႕ေၾကာင့္ ဤေနရာမ်ဳိး ဤအေျခအေနမ်ဳိးမ်ား၏အေရးကုိ ေနာက္ခ်န္ (သုိ႕မဟုတ္) ေဘးဖယ္ထားၿပီး ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္ပါက အခ်ိန္ကုန္၊ လူပန္း၊ သံသယမ်ားကုိ ပို၍ တုိးပြားေစ႐ုံသာ ျဖစ္မည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ျပႆနာမ်ားကုိ အမွန္တကယ္ေျဖရွင္းလုိေသာဆႏၵရွိပါက “သုံးပြင့္ဆုိင္ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးျခင္း” သည္သာ ေျပလည္မႈကုိ ေပးေဆာင္ႏုိင္ေသာ ထြက္ေပါက္ျဖစ္ေၾကာင္း အိပ္ေပ်ာ္ေယာင္ေဆာင္ေနသူမ်ားကုိ ထပ္မံလႈပ္ႏႈိး တင္ျပပါသည္။
ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာ ႏုိင္ငံတြင္ လက္ေတြ႕ အားျဖင့္ တည္ရွိ ေနေသာ အာဏာရ စစ္တပ္အုပ္စု၊ စီမုိကေရစီ ရရွိေရး အတြက္ ဦးစား ေပး ဖြဲ႕စည္း ထားေသာ ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္စုႏွင့္ ဗမာ မဟုတ္ေသာ တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု အဖြဲ႕ အစည္းမ်ား အုပ္စု၊ ဤအုပ္ စုသုံး စုတုိ႕၏ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား ႏုိင္ငံေရး အရ ေတြ႕ဆုံေဆြး ေႏြးျခင္း ျဖင့္သာ ယေန႕ ျပႆနာ ေပါင္းစုံကုိ ေျပလည္ေအာင္ ကုိင္တြယ္ ေျဖရွင္း ႏုိင္လိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။
ဤေဆြးေႏြးပြဲ ျဖစ္ေပၚလာေရးအတြက္ ကမၻာ့ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕ႀကီးအပါအဝင္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံမ်ား၊ ျမန္မာျပည္အေရး ကုိ နားလည္ေသာ ႏုိင္ငံတကာရွိ ႏုိင္ငံေရးပညာရွင္ ႀကီးမ်ား၊ ျမန္မာျပည္ရွိ ဝါရင့္ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္းမ်ား၊ နုိင္ငံေရး ပါတီမ်ားႏွင့္ တုိင္း ရင္း သားပါတီ အဖြဲ႕အစည္း အသီး သီးတုိ႕က ေတာင္းဆုိေနၾကသည္။ ဤသုိ႕ေတာင္းဆုိေနၾကျခင္းသည္ ဤနည္းျဖင့္ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြး ေျဖရွင္းျခင္ းျဖင့္ ျပႆနာႀကီးမ်ားကုိ အရင္း အျမစ္ကေန ေျဖရွင္း ႏုိင္မည္ဟု ယံုၾကည္ေန ၾကေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ ထုိသုိ႕တူညီစြာ ႐ႈျမင္ေနၾကသနည္း။ ခုိင္လုံေသာ အေၾကာင္းရင္းခံမ်ား ရွိေနပါသည္။ သုိ႕ေသာ္ အခ်ဳိ႕ ေသာသူတုိ႕က ဤအျမင္ကုိျငင္းပယ္ေနၾကသည္။ ၎တုိ႕သည္ စစ္တပ္က လက္ရွိအာဏာကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားသူမ်ား ျဖစ္ၿပီး၊ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) က အႏုိင္ရထားသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဤႏွစ္ဖြဲ႕ေဆြးေႏြးေျဖရွင္းလ်ွင္ ျပည့္စုံလုံေလာက္သည္ဟု ဆုိၾကသည္။ ဤ အယူအဆကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားၾကသူမ်ားမွာ စင္စစ္အားျဖင့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုအေပၚ ဗမာလူမ်ဳိးတုိ႕ တေလ်ွာက္လုံး လႊမ္းမုိး ခ်ယ္လွယ္ခြင့္ ရလာေနသည္ကုိ လက္မလြတ္လုိေသာ အရင္းခံဆႏၵေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
၎ဆႏၵကုိ႐ုိးသားပြင့္လင္းစြာ မေဖာ္ထုတ္ဝံ့ၾကေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ မတရားမွန္းသိေနၾကၿပီး ကုိယ္က်ဳိးဆႏၵကုိ လည္း ျဖည့္ဆည္းလုိေနျခင္းေၾကာင့္ အျခားေသာစကားလုံးမ်ားျဖင့္ ျငင္းပယ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ေရြး ေကာက္ပြဲအႏုိင္ရ အမတ္ဦးေရအေပၚ အေျခခံတြက္ခ်က္လ်ွင္လည္း တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားျဖင့္ စုေပါင္းထား ေသာ္ “ျပည္ေထာင္စုတုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္” (UNLD) ႏွင့္ မဟာမိတ္တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႕တိိိို႕က ဒုတိယအမတ္ဦးေရမ်ားဆုံး အႏုိင္ရထားသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ျငင္းပယ္ခ်န္ထားျခင္းျဖင္း တရားမ်ွတမည္မဟုတ္ေပ။
ႏုိင္ငံေရးအရ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေျဖရွင္းျခင္းသည္ ျဖစ္ရွိေနေသာ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကုို ေျပလည္ေစလို၍ ျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာအပုိင္းမွ ခ်ဥ္းကပ္ၾကည့္လ်ွင္ ျပည္တြင္းစစ္အႏွစ္ငါးဆယ္ေက်ာ္ကုိ ျပန္လည္သုံးသပ္ရန္ လုိလိမ့္မည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးရေသာႏွစ္တြင္ပင္ ျပည္တြင္းစစ္စခဲ့သည္။ ထုိစဥ္ကတည္းက အစုိးရကုိ လက္နက္ကုိင္ ဆန္႕ က်င္တုိက္ပြဲဝင္ခဲ့ေသာ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားသည္ ဒီမုိကေရစီေရး၊ အတန္းအစားအေရးအေပၚ အေျခခံသည့္ အဖြဲ႕အစည္းတုိ႕ထက္ အေရအတြက္မ်ားခဲ့သည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွ ယေန႕အထိ (၅၃) ႏွစ္ေက်ာ္ လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ျဖစ္ပြားေနေသာ တုိက္ပြဲမွ ေသနတ္သံမ်ားကုိ တစ္ပတ္၊ တစ္လ မျခား ၾကားေနရသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႕အစည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေသာ္လည္း တုိင္းရင္းသားနယ္ေျမအေတာ္မ်ားမ်ား တြင္ ေသနတ္သံမ်ားၾကားေနရဆဲ ျဖစ္သည္။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသက္သက္သည္ ျဖစ္ရွိေနေသာ ျပႆနာမ်ားကုိ ေျပလည္ေစႏုိင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း အမ်ားသိၿပီးလည္း ျဖစ္ပါသည္။
၁၉၅၈ ခုႏွစ္တုန္းက ဝန္းႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုေခါင္းေဆာင္ေသာ ပထစ အစုိးရသည္ မြန္၊ ရခုိင္၊ ပအုိဝ့္လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ သေဘာတူညီမႈရၿပီး ၎အဖြဲ႕မ်ားလက္နက္စြန္႕ခဲ့ၾကေသာ္လည္း မၾကာေသးမီအခ်ိန္ကေလးမွာပင္ ၎တုိ႕၏ ေတာ္လွန္ ေသာေသနတ္သံမ်ား ျပန္လည္ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ားႏွင့္ အာဏာရအစုိးရအဆက္ ဆက္အၾကား ျပႆနာသည္ ေသးမႊားေသာ ျပႆနာမဟုတ္ေပ။
အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႕သည္ လူမ်ဳိးေရးျပႆနာကုိ အေလးအနက္မထားၾက။ လူမ်ဳိးေရးျပႆနာသည္ လူတန္းစားျပႆနာ၏ လက္ေအာက္ခံျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။ လူအခ်ဳိ႕တုိ႕ကလည္း လူမ်ဳိးေရးျပႆနာသည္ ဒီမုိကေရစီေရး ျပႆနာ၏ လက္ ေအာက္ခံ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိၾကျပန္သည္။ ထိုသူတုိ႕က လူတန္းစားျပႆနာ ဒီမုိကေရစီေရးျပႆနာတုိ႕ကုိ ေျပလည္ ေအာင္ ေျဖရွင္းႏုိင္ပါက လူမ်ဳိးေရးျပႆနာသည္ အလုိလိုေျပလည္သြားမည္ဟု ထင္ျမင္ေျပာဆုိေနၾကသည္။ ၎တုိ႕ သည္ လူမ်ဳိးေရးျပႆနာ၏ အတိမ္အနက္ကုိ တကယ္မျမင္၍လား သုိ႕တည္းမဟုတ္ အေရးမေပးလုိ၍လား ဆုိသည္ကုိ ၎တုိ႕ကိုယ္တုိင္သာ သိၾကေပလိမ့္မည္။
ကၽြႏု္ပ္၏အျမင္ကား ၎တုိ႕ႏွင့္ လုံးဝျခားနားပါသည္။ လူမ်ဳိးေရးဆုိင္ရာ ျပႆနာသည္ ေလးနက္သည္၊ ခုိင္ၿမဲသည္။ မည္သည့္ျပႆနာ၏ လက္ေအာက္ခံမဟုတ္ေပ။ တသီးတျခားမားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ေနသည္။ ဘာသာေရးျပႆနာ သည္ ကမၻာတခြင္ရွိ ဘာသာတူမ်ား၏ စာနာေထာက္ခံမႈကုိ ရရွိႏုိင္သျဖင့္ အရွိန္ၾသဇာေကာင္းတတ္သည္။ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံတစ္ခ်ဳိ႕တြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ လူမ်ဳိးတူမ်ား၏ စာနာမႈကုိ ရရွိႏုိင္ေသာ္လည္း ဘာသာေရး၊ လူတန္းစားေရး တုိ႕ႏွင့္ စာလ်ွင္ ျပင္ပစာနာေထာက္ပံ့မႈနည္းေပသည္။ ကိုယ္အားကုိယ္ကုိး ေျဖရွင္းၾကရေသာ ျပႆနာမ်ဳိးဟု ဆုိႏုိင္သည္။
လူမ်ဳိးဟူသည္ကား ႏွစ္ေပါင္းရာ၊ ေထာင္ခ်ီၿပီး နီကပ္စြာ အတူေနထုိင္ ေပါက္ဖြားလာေသာ ဘဝတူကံၾကမၼာတူ လူအဖြဲ႕ အစည္းျဖစ္သည္။ သမုိင္းမတင္မီအခ်ိန္မွသည္ ယေန႕အထိ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ လူအဖြဲ႕အစည္းအခ်င္းခ်င္းအၾကား ပဋိပကၡ မ်ားတြင္ အျခားအေၾကာင္းအခ်က္မ်ား ပါဝင္ေနေသာ္လည္း လူမ်ဳိးေရးအေျခခံမွ ကင္းလြတ္ျခင္းနည္းပါးပါသည္။ နယ္ေျမလုယက္မႈ၊ ေစ်းကြက္လုယက္မႈ တုိ႕သည္ လူမ်ဳိးေရးအေပၚ အေျခခံမႈတစ္ဝက္ေက်ာ္ ပါဝင္သည္။ ေခတ္ေဟာင္း ကုိလုိနီ နယ္ခ်ဲ႕စစ္ပြဲမ်ားတြင္ လူမ်ဳိးေရးအေပၚ အေျခခံမႈမ်ားစြာ ပါဝင္ေနသကဲ့သုိ႕ ေငြအရင္းအႏွီးအေပၚ အေျခခံေသာ ေခတ္သစ္နယ္ခ်ဲ႕စနစ္တြင္လည္း လူမ်ဳိးေရးအေပၚ အေျခခံမႈပါရွိသည္။ ကမၻာ့ေပၚရွိလူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကုိ အထင္ရွားဆုံး စည္းျခားထားရာ ႏုိင္ငံမ်ားသည္ မတူကြဲျပားေသာလူမ်ဳိးမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားၾကသည္။ လူမ်ဳိးတူႏုိင္ငံကြဲဟူ၍ အလြန္ နည္းပါးပါသည္။ ဘာသာေရးအရ မည္သုိ႕ပင္တူညီေစကာမူ လူမ်ဳိးမတူက ႏုိင္ငံတစ္ခုအျဖစ္ မပူးေပါင္းၾက။ အတန္း အစားတူမ်ား အၾကားတြင္လည္း ထုိ႕အတူပင္ျဖစ္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ လူမ်ဳိးေရးအစြဲသည္ ဘာသာေရး၊ အတန္းအစားေရး ထက္ ေလးနက္သည္ဟု ဆုိရပါမည္။
ယေန႕ကမၻာတြင္ လူမ်ဳိးေရးပဋိပကၡသည္ အားေလ်ာ့သြားျခင္းမရွိ၊ ပုိ၍ပင္ ေရွ႕တန္းေရာက္လာေနသည္ (Globalization) ဂလုိဘယ္လုိင္ေဇးရွင္း ေခၚ ကမၻာလႊမ္းပတ္ယွက္ႏြယ္မႈ ေခတ္ကာလတြင္ အဓိကအားျဖင့္ စီးပြားေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈတုိ႕၌ ဆက္စပ္လႊမ္းၿခဳံမႈမည္သုိ႕ရွိေစ၊ မိမိလူမ်ဳိးကုိ လႊမ္းမုိးသြားျခင္း မရွိေအာင္ ကာကြယ္ေနၾကသည္။ ႏုိင္ငံတစ္ခုတြင္ အာဏာရလူမ်ဳိးစုျဖစ္ေသာ လူမ်ဳိးက အျခားလူမ်ဳိးမ်ားအေပၚ လူမ်ဳိးေရးအရ လႊမ္းမုိးဝါးမ်ဳိ လုိၾကသည္။ သုိ႕ေသာ္ ကမၻာ လႊမ္းပတ္ယွက္ႏြယ္မႈအရ အျခားလူမ်ဳိးႀကီးတုိ႕၏ ဝါးမ်ဳိမႈကုိ ရင္ဆုိင္လာရေသာအခါ မိမိတုိ႕လူမ်ဳိးကုိ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္း ရန္ ႀကိဳးပမ္းလာေနၾကသည္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ႏုိင္ငံတြင္ စစ္တပ္အစုိးရသည္ ဆုိ၊ က၊ ေရး၊ တီး ၿပိဳင္ပြဲမ်ားကုိ တုိင္းႏွင့္ ျပည္ နယ္အလုိက္ေခၚယူၿပီး ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားစြာခံကာ က်င္းပေနၾကသည္။ ဤသည္လည္း လူမ်ဳိးေရးအေျခခံစိတ္ဓါတ္၏ ေလးနက္မႈပင္ျဖစ္သည္။
ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ႏုိင္ငံတြင္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ကုိယ္တုိင္ပါဝင္ၿပီး ျပႆနာမ်ားကုိ နည္းေပါင္းစုံျဖင့္ ေျဖရွင္းခဲ့ၾကသည္။ ျပႆနာေျဖရွင္း ေရး နည္းေပါင္းမ်ားစြာအနက္ လက္နက္ကုိင္ေျဖရွင္းနည္းသည္ အဆင့္အျမင့္ဆုံးႏွင့္ အရွည္ၾကာဆုံးျဖစ္သည္။ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀) ေက်ာ္ေျဖရွင္းခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ယေန႕အထိ ေျပလည္စရာ အလားအလာ မျမင္ေတြ႕ရေသးေပ။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ ဦးႏု၏ (ပထစ) အစုိးရသည္ ဒီမုိကေရစီကုိ ပုိမုိက်ယ္ျပန္႕ေအာင္ လမ္းဖြင့္ေပးၿပီး ႏုိင္ငံေရးအရ ေျဖရွင္း ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။ လက္နက္ကုိင္ပဋိပကၡမ်ား အရွိန္ေလ်ာ့က်လာၿပီး ႏုိင္ငံေရးအရ လႈပ္ရွားမႈ အရွိန္ေကာင္းလာ သည္။ ဤသုိ႕ အရွိန္အဟုန္အားေကာင္းလာသည္ကုိ စစ္တပ္ကမလုိလားသျဖင့္ အာဏာသိမ္းခဲ့သည္။ စစ္ေရးအရ အရွိန္ျမင့္ၿပီး ေျဖရွင္းခဲ့သည္။ ရလာဒ္ကားႏွစ္ဖက္စလုံး အင္အားပုိမုိႀကီးမားလာၿပီး တုိက္ပြဲမ်ားေနရာအႏွံ႕ က်ယ္ျပန္႕လာ ကာ စစ္ပြဲ၏အနိဌာ႐ုံမ်ားကုိ ျပည္သူမ်ားခါးသီးစြာ ခံစားလာခဲ့ရသည္။
၁၉၇၀ ခုတြင္ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ ဦးႏု၏ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီပါတီသည္ႏုိင္ငံျခားအရင္းရွင္းမ်ား၏ အားေပးကူညီမႈကုိ အေတာ္အတန္ရရွိခဲ့သည္။ လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကုိကား မည္သည့္ႏုိင္ငံကမွ ေပးကမ္းျခင္းမရွိ။ ဗကပႏွင့္ ပူးေပါင္း လ်ွင္ ဗကပ ေပးကမ္းသမ်ွကုိသာရရွိၿပီး လုံးပါးပါး ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ေတာ္လွန္ေရးကာလတစ္ေလ်ွာက္လုံးမွာ ေခါင္းေထာင္ခဲ့ေသာ ဗကပသည္လည္း ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ေႏွာင္းပုိင္းတြင္ ဦးက်ဳိး၍ ေျမလ်ွဳိးခဲ့ရသည္။ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွာကား မိမိလူမ်ဳိးႏွင့္ မိမိျပည္သူမ်ား၏ ေထာက္ပံ့ေပးမႈျဖင့္ ခက္ခဲစြာ႐ုန္းကန္ခဲ့ရေသာ္ လည္း ပန္းပန္ၿမဲပင္။ ဤသည္မွာလည္းလူမ်ဳိးေရးအခန္း၏ ေလးနက္မႈသာဓကတစ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္။
ယခုေခတ္ယခုအခါသည္ ဒီမုိကေရစီေခတ္ကာလျဖစ္သည္။ ဒီမုိကေရစီသည္ကား ပ်ဳိတုိင္းႀကိဳက္သည့္ႏွင္းဆီခုိင္။ ဒီမုိကေရစီပ်ဳိးပင္ကုိ က်ေနာ္တုိ႕ ျပည္ေထာင္စုမွာ စိုက္ပ်ဳိးခဲ့ဘူးပါသည္။ သို႕ေသာ္ၾကာရွည္မရွင္သန္ႏုိင္ခဲ့ပါ။ အဘယ္ ေၾကာင့္နည္း။ ဤနည္းႏွင့္ ဤရာသီမ်ဳိး ဒီမုိကေရစီ ပ်ဳိးပင္မ်ား ေပါက္ပြားႀကီးျပင္းႏုိင္ရန္ လုိအပ္ေနသည့္ ေနေရာင္ ကာပင္ (အရိပ္ပင္) သုိ႕မဟုတ္ တြယ္တက္ရန္အပင္ျဖစ္ေသာ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားအတြက္ လူမ်ဳိးေရးအရ တန္းတူ ေရးႏွင့္ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ အပင္မ်ားကုိ ေပါက္ခြင့္မေပး၊ ခုတ္ထြင္ဖယ္ရွင္းထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ(၂) ရက္ေန႕ စစ္တပ္မွ အာဏာသိမ္းျခင္းသည္ အဓိကအားျဖင့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား၏ တန္းတူေရးႏွင့္ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ကုိ ရွင္သန္ခြင့္မေပးလုိ၍ျဖစ္သည္။ ထုိအခြင့္အေရးကုိ ဖ်က္ဆီးရင္း ဒီမုိကေရစီအခြင့္အေရးမ်ား လည္း ပ်က္ျပားခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။
ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ႏုိင္ငံတြင္ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ျခင္းကုိ ထည့္တြက္ျခင္းမျပဳဘဲ ဒီမုိကေရစီေရး သက္သက္ ျဖင့္ ျပႆနာမ်ားကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္။ ျပည္တြင္းစစ္ကုိ မရပ္တန္႕ႏုိင္ပါ။ ျဖစ္ရွိေနေသာ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ားႏွင့္ လက္နက္ ကုိင္ပဋိပကၡမ်ားကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္ပါက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး၊ လူမႈလြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီအခြင့္အေရးမ်ားသည္ လည္း မရွင္သန္ႏုိင္ေပ။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ႏုိင္ငံ၏ ထူးျခားမႈတစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ ဗမာမဟုတ္သည့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား၏ ဦးေရသည္ ႏုိင္ငံလူဦးေရ၏ ထက္ဝက္ေက်ာ္ရွိေနျခင္း၊ ထုိလူမ်ဳိးစုမ်ား ေနထုိင္ေသာ နယ္ေျမမ်ားသည္ ျပည္ေထာင္စု တစ္ခုလုံး၏ ငါးပုံသုံးပုံေက်ာ္ရွိေနျခင္း၊ ထုိလူမ်ဳိးမ်ားစုအနက္ သမုိင္းေၾကာင္းအရ လြတ္လပ္ထင္ရွားစြာ ေနထုိင္လာခဲ့ ၾကသည္က မ်ားၿပီး ယေန႕အထိ အမ်ဳိးသားကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင္းကုိ လုိလားေတာင္းဆုိေနသည့္ လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ေနျခင္း တုိ႕သည္ ထူးျခားမႈျဖစ္သည္။
ထုိ႕ေၾကာင့္ ဤေနရာမ်ဳိး ဤအေျခအေနမ်ဳိးမ်ား၏အေရးကုိ ေနာက္ခ်န္ (သုိ႕မဟုတ္) ေဘးဖယ္ထားၿပီး ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္ပါက အခ်ိန္ကုန္၊ လူပန္း၊ သံသယမ်ားကုိ ပို၍ တုိးပြားေစ႐ုံသာ ျဖစ္မည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ျပႆနာမ်ားကုိ အမွန္တကယ္ေျဖရွင္းလုိေသာဆႏၵရွိပါက “သုံးပြင့္ဆုိင္ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးျခင္း” သည္သာ ေျပလည္မႈကုိ ေပးေဆာင္ႏုိင္ေသာ ထြက္ေပါက္ျဖစ္ေၾကာင္း အိပ္ေပ်ာ္ေယာင္ေဆာင္ေနသူမ်ားကုိ ထပ္မံလႈပ္ႏႈိး တင္ျပပါသည္။
ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား အာဏာစြန္႔ျပီး ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ အၾကာ
ေမေက်ာ္
စစ္မွန္ေသာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု တည္ေထာင္ရန္ အတြက္ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၂၉ ရက္ေန႔တြင္ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား အားလံုးက ေစာ္ဘြား အာဏာကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းသို႔ စြန္႔လႊတ္ျပီး ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ၾကာ ယေန႔တိုင္ သူတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ယံုၾကည္ခဲ့ေသာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ျဖစ္ေပၚမလာခဲ့။ ေစာ္ဘြား အာဏာစြန္႔ သည့္ အႏွစ္ ၅၀ ျပည့္ေန႔ ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ရွမ္းသံေတာ္ဆင့္ သတင္း ဌာန၏ လက္ေထာက္အယ္ဒီတာ ရွမ္းအမ်ိဳးသား တဦးျဖစ္သူ ဦးစိန္ၾကည္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္း ထားပါသည္။
၁။ ေစာ္ဘြားေတြ ဘာေၾကာင့္ အာဏာ စြန္႔ခဲ့တာလဲ။
အဲဒီတုန္းက ရွမ္းျပည္မွာ ရွမ္း အပါအဝင္ ပအိုဝ့္၊ ပေလာင္၊ ဝ၊ ဓႏု စသျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ ေစာ္ဘြားနယ္ေတြ ရွိတယ္။ အားလံုး ၃၄ နယ္ေပါ့။ အဲဒီတုန္းက ၅၉ ခုႏွစ္ဆိုေတာ့ ဦးႏုက ဦးေနဝင္းကို အိမ္ေစာင့္ အစိုးရ အျဖစ္ ခဏ အာဏာလႊဲေပးထားတဲ့ အခ်ိန္။ ဖဆပလ အာဏာလုေန ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာလည္း ရွမ္းျပည္ အစိုးရ ရွိတာကိုး။ အဲဒီကမွ ေနာက္ ဒီမိုကေရစီ က်က် အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္ ရွမ္းျပည္ အစိုးရ အျဖစ္ ေနာင္အနာဂတ္မွာ ေပၚေပါက္လာဖို႔ ေစာ္ဘြားေတြ နယ္ရွင္ ပယ္ရွင္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စနစ္ကေန လူထု အစိုးရ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရ လက္ထဲကို အာဏာလႊဲေျပာင္းတဲ့ သေဘာကူးေျပာင္းတာ။ အႏွစ္သာရက အဲဒါ ဆိုခ်င္တယ္။
ေနာက္ပိုင္းေတာ့ မဟာဗမာ စိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့ စစ္အုပ္စု ဗိုလ္ေနဝင္းက ျဖစ္ျဖစ္ တျခားသမိုင္းေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း မသိတဲ့သူေတြကဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရွမ္းနဲ႔ ဗမာ၊ ရွမ္း အခ်င္းခ်င္း ေသြးကြဲေအာင္ လုပ္လာတယ္။ ေစာ္ဘြားေတြက ပအိုဝ့္၊ ပေလာင္၊ ဝ စတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္ကို ဗမာအစိုးရ နဲ႔ ဗမာ အာဏာပိုင္ေတြ လက္ထဲ ေရာင္းစားလုိက္တယ္လို႔ ေျပာလာတယ္။ ဒီဖားတပိုင္း ငါးတပိုင္း ျပည္ေထာင္စု ကေန တန္းတူ ညီမွ်တဲ့ တရားမွ်တတဲ့ ျပည္ေထာင္စု ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု တခု အျဖစ္ ကူးေျပာင္းႏိုင္ေအာင္ နယ္ရွင္ ပယ္ရွင္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ေစာ္ဘြားစနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီ စနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အစိုးရ လက္ထဲကို အာဏာလႊဲေျပာင္း ေပးလိုက္တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ နားလည္တယ္။
အာဏာစြန္႔လႊတ္ဖို႔ စစ္အာဏာနဲ႔ တစိတ္တပိုင္း ေနာက္ကြယ္ကေန ဖိအားေပးတာေတြ ရွိခ်င္ ရွိေနႏိုင္တာေပါ့။ ျခိမ္းေခ်ာက္တာေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႔လဲ ၾကားရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရွမ္းျပည္နယ္က ေစာ္ဘြားေတြရဲ့ အနာဂတ္ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ကေတာ့ နယ္ရွင္ ပယ္ရွင္ စနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ကူးေျပာင္းဖို႔ဘဲ။
ေစာ္ဘြားေတြနဲ႔ သာမန္အရပ္သားေတြရဲ႕ ဆက္ဆံေရး ကေရာ ဘယ္လိုရွိခဲ့ ပါသလဲ။
ဆက္ဆံေရး ကေတာ့ တျခား နယ္ရွင္ ပယ္ရွင္ ပေဒသရာဇ္ တိုင္းျပည္ေတြနဲ႔ တခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ကြာမယ္။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ တူမွာေေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အရွင္သခင္နဲ႔ တိုင္းသူျပည္သားဆိုတာ အုပ္ခ်ဳပ္သူနဲ႔ အအုပ္ခ်ဳပ္ခံ လူတန္းစား ႏွစ္ရပ္ကေတာ့ အဲဒီပံုစံ ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တိုင္းျပည္ ျငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းမႈ၊ သခိုး ဓားျပ ကင္းမဲ့မႈေတြက အခုေခတ္ထက္ အမ်ားၾကီး သာတယ္။
ဘာေၾကာင့္ ေစာ္ဘြားဆိုတဲ့ နယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဟာ ဒီေလာက္ေတာင္ သက္တမ္းၾကာရွည္ တည္ၿမဲလာခဲ့တာလဲ။
အဲဒီ ေခတ္ကာလကကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ျပီး သံုးသပ္ ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လံုးဝ ဥႆံု ရာႏႈန္းျပည့္ မဟုတ္ေပမယ့္ အခု ေခတ္နဲ႔ စာလို႔ ရွိရင္ တရားမွ်တမႈတို႔၊ ေအးခ်မ္းသာယာမႈတို႔ ၊ လြတ္လပ္စြာ သြားလာ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ႏိုင္မႈတို႔ တစိတ္တပိုင္း ရွိလို႔သာ ဒီေစာ္ဘြား စနစ္က၊ ပေဒသရာဇ္ စနစ္က သက္ဆိုးရွည္တာလို႔ တစိတ္တပိုင္း ေျပာႏိုင္တာေပါ့ဗ်ာ။
ေစာ္ဘြားေခတ္ကုန္ဆံုးသြားျခင္းအားျဖင့္ ရွမ္းျပည္သူေတြအေပၚ ဘယ္လို ေကာင္းက်ဳိး၊ ဆုိးက်ဳိး သက္ေရာက္ေစခဲ့သလဲ။
ေကာင္းက်ိဳး ဆိုတာက ေခတ္မီ ပညာတတ္ေတြ ျမိဳ႔ေန လူတန္းစားေတြ ႏိုင္ငံေရး အေျခခံ ရွိတဲ့ သူေတြ ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို တဆင့္ျပီး တဆင့္ ကူးေျပာင္းႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာေပါ့။
ေနာက္ပုိင္း အေျခအေနက တမ်ိဳးတဖံု ျဖစ္လာတယ္။ ေစာ္ဘြားေတြ အာဏာစြန္႔ခဲ့ အခ်ိန္ကာလ ၃ -၄ ႏွစ္ အတြင္းမွာ တခ်ိဳ႕ ျပည္သူလူထု အထူးသျဖင့္ ေက်းလက္ေန ျပည္သူေတြ စနစ္ေဟာင္းထဲမွာ က်င္လည္ခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြကေတာ့ ငါတို႔မွာ အရွင္ သခင္ မရွိေတာ့ဘူး။ တိုင္းတပါးက လာျပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေတာ့မယ္။ ငါတို႔ အရွင္သခင္က ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ အတုိင္း ျဖစ္လာမလား။ ေကာင္းလာမလား ဆိုးလာမလား မေရမရာ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္ပါ။
အခု အခ်ိန္က်ေတာ့ ေရာ အာဏာစြန္႔ခဲ့ ရတာနဲ႔ ပတ္သက္ ျပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား ျဖစ္ေနၾက ပါသလဲ။
လံုးဝ ေနာင္တရတာေပါ့ဗ်ာ။ မဆလ ေခတ္ ဒီဘက္ပိုင္းေပါ့။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ေနဝင္း ဦးေဆာင္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီ အာဏာသိမ္းျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းေပါ့။ မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္က မိုးနဲ႔ ေျမ၊ ဆီနဲ႔ ေရ ကြာသြားတာေပါ့ဗ်ာ။
ရွမ္းျပည္မွာ ေစာ္ဘြားေတြအခ်င္းခ်င္း ဘယ္လိုမ်ဳိး ဆက္စပ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြ လုပ္ခဲ့သလဲ။
အခု ေခတ္စကားနဲ႔ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူ ယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ေရး၊ အခ်င္းခ်င္း ပဍိပကၡ ဝင္မစြက္ေရးတို႔ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈ၊ အျပန္အလွန္ မွီခိုမႈတို႔၊ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈတို႔ အျပန္အလွန္ ေထာက္ကူ ပံ့ပိုးမႈတို႔ကို အခုေခတ္လို ပါးစပ္နဲ႔ တဖြဖြ မေျပာ မေရးေပမယ့္ အဲဒီေခတ္ တုန္းက သူတို႔ လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္တယ္လို႔ ထင္တယ္။
သူတို႔က အခ်င္းခ်င္း မက်ဴးေက်ာ္ရဘူး။ တခါတေလ ပဍိပကၡ ျပႆနာရွိရင္ ရွိမယ္။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးကို ျခံဳလိုက္ရင္ ျပည္နယ္ တခုနဲ႔တခုက ဒီ၃၄ ျပည္နယ္က ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲ ေနႏိုင္တယ္။ ရွမ္းျပည္ထဲမွာ ျပည္ေထာင္စု ရွမ္းျပည္ အျဖစ္ အဲဒီတုန္းက ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အတူ ပူးေပါင္းေနႏိုင္ခဲ့တယ္။
ေစာ္ဘြားကတဆင့္ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ျပည္ေထာင္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြအတြင္း ဘယ္လို ေခါင္းေဆာင္ ေတြအျဖစ္ ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးလဲ။
ျပည္ေထာင္စုရဲ့ ပထမဆံုး သမၼတ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားၾကီး စဝ္ေရႊသိုက္ ဆိုရင္ တကယ္ စစ္မွန္ သန္႔စင္တဲ့ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုကို ေမွ်ာ္မွန္းခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဘဲ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ တခ်ိဳ႔ အခ်င္းခ်င္း အျမင္က်ဥ္းတယ္လို႔ ေျပာၾကတဲ့ လံုးဝလြတ္လပ္ေရး လိုခ်င္တဲ့ တခ်ိဳ႕ ရွမ္းေတြ လူပုဂၢိဳလ္ေတြ အဖြဲ႔ေတြက ရွိခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ နည္းသြားပါျပီ။
ေနာက္ ဦးႏုေခတ္က ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီး တာဝန္ယူခဲ့တဲ့ မိုးမိတ္ ေစာ္ဘြား စဝ္ခြန္ခ်ိဳ တုိ႔လိုေပါ့။ သူတို႔ ကေတာ့ တကယ့္စစ္မွန္တဲ့ တန္းမီတဲ့ ျပည္ေထာင္စု တည္ေထာင္မယ္ဆိုျပီး အဲဒီတုန္းက ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ပူးေပါင္းခဲ့တာကိုးဗ်။
လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ပါလီမန္ ဒီမုိကေရစီစနစ္ေအာက္မွာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက ေစာ္ဘြားေတြ အေပၚ ဘယ္လို သေဘာထားခဲ့လဲ။
အဲဒီ က႑ကေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္ အခန္းက႑ ၃- ၄ ခုရွိခ်င္ရွိႏိုင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ ဗမာႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြက ေစာ္ဘြားေတြကို တန္းတူစြာ ဆက္ဆံတယ္။ တျခား ျပည္နယ္ေခါင္းေဆာင္ ေတြကိုေရာေပါ့ ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံတာေတြ ရွိတယ္။ အတူ ပူးေပါင္း ေနထိုင္လိုတဲ့ တန္းတူညီမွ်မႈ ရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စု ကို တည္ေဆာက္လိုတဲ့ တခ်ိဳ႔ ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြ ရွိသလို တခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ့ နည္းသည္ ျဖစ္ေစ မ်ားသည္ ျဖစ္ေစ မဟာလူမ်ိဳးၾကီး ဝါဒရွိတဲ့ ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ သေဘာထားက တမ်ိဳးရွိမွာေပါ့။
ဘယ္ဘက္ကမ်ား ပိုမ်ားႏိုင္မလဲ။
ဦးႏုေခတ္ကေတာ့ ဘယ္ဟာနည္းတယ္ မ်ားတယ္ ဆို္တာကေတာ့ ဆံုးျဖတ္ရခက္ပါတယ္။ ဦးႏု ကိုယ္တိုင္ ကေတာ့လဲ က်ေနာ္တို႔ ေတာင္ေပၚသား ျပည္နယ္သား ျပည္နယ္ ေခါင္းေဆာင္ ေတြရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္ အရေတာ့ သူက ေယဘူယ် တေလွ်ာက္လံုး သံုးသပ္ရင္ေတာ့ မွ်တတယ္ေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူက ဗေလာင္းဗလဲ ျဖစ္လာတဲ့ အပိုင္းေတြ ရွိတယ္။ သူက ရပ္တည္မႈ သိပ္မခိုင္တဲ့ အပိုင္းေတြ ေတြ႔လာရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတြ႔လာတာ။ ဒါေပမယ့္ ဦးဘေဆြတို႔ ဦးေက်ာ္ျငိမ္း တို႔က်ေတာ့ ဗမာပဲ ဦးေဆာင္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုမ်ိဳး အကိုၾကီး ပံုစံမ်ိဳးေပါ့ တန္းတူတဲ့ မွ်တတဲ့ ပံုစံနဲ႔ ဆက္ဆံေပမယ့္ စိတ္ေနစိတ္ထား နည္းတယ္လို႔ သူတို႔က ေျပာၾကတယ္ေလ။
ေစာ္ဘြားစနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တုန္းက ျပည္မနဲ႔ ဘာေတြမ်ား ကြာျခားပါသလဲ။
ဖြံျဖိဳးတိုးတက္မႈ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး က႑မွာေတာ့ ျပည္မနဲ႔ စာလို႔ရွိရင္ အမ်ားၾကီး ေခတ္ေနာက္က် တာေပါ့။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ အဂၤလိပ္ ေခတ္ကတည္းက ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီေခတ္ မွာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခုခ်ိန္ထိ ေျမျပန္႔ ေဒသမွာ လုပ္တဲ့ ထူေထာင္ေရး ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ေရး Infrastructure ( အေျခခံ အေဆာက္အဦ ) က ျပည္နယ္ထက္ ဦးစားေပး တယ္လို႔ ျပည္နယ္သားေတြက က်ေနာ္အပါအဝင္ အဲလို ခံစားရတာကိုး။
ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈ ေနာက္က်တာ ေစာ္ဘြားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ မဆိုင္ဘူးလို႔မ်ား ဆိုလိုခ်င္ ပါသလား။
မဆိုင္ဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ ေစာ္ဘြားကလည္း သူတို႔တတ္ႏိုင္ သေလာက္ သူတို႔ လုပ္တာဘဲ။ သူတို႔ ျပည္သူလူထု ၾကီးပြားခ်မ္းသာဖို႔၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးေတြ ေကာင္းေကာင္း အဆင့္မီလာေအာင္ သူတို႔ ကလည္း ရည္မွန္းခ်က္ ရွိတာဘဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ လုပ္ႏိုင္တဲ့ အပိုင္းက တခ်ိဳ႕ေစာ္ဘြားက နည္းနည္း လုပ္ႏိုင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ ေစာ္ဘြားက မ်ားမ်ား လုပ္ႏိုင္တယ္။ သူ႔အတိုင္း အတာနဲ႔သူေတာ့ ကြာမွာေပါ့။
ထူးျခား ထင္ရွားဆံုး ျဖစ္တဲ့ ရွမ္းေစာ္ဘြားေတြက ဘာေၾကာင့္ အဲဒီလို ထူးျခားထင္ရွားခဲ့ ရတာလဲ။
လြတ္လပ္ေရး မရခင္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ ျပီးတဲ့ အခ်ိိန္က စျပီးေတာ့ နာမည္ၾကီးလာတာ ကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔နဲ႔ အတူ က်ဆံုးခဲ့တဲ့ မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြား စဝ္စံထြန္းတို႔ ၊စဝ္ေရႊသိုက္တို႔ စဝ္ခြန္ခ်ိဳတို႔ေပါ့ ။ မိုင္းပြန္ ေစာ္ဘြားတို႔ မိုးနဲ ေစာ္ဘြားတို႔ေပါ့။ သိႏၷီ ေစာ္ဘြားတို႔ေပါ့။
အဂၤလိပ္ ေခတ္ကတည္းက သူတို႔က လူဝင္ဆံ့တာေပါ့။ လူရာဝင္တာေပါ့။ တျခား နယ္ေတြက နယ္ေျမ ေဒသ မၾကီးတဲ့ ေစာ္ဘြားေတြကေတာ့ သူတို႔ Background အေပၚမူတည္ျပီးေတာ့ ဗမာျပည္ျဖစ္ျဖစ္ ရွမ္းျပည္ အဝန္းအဝိုင္းထဲက ႏိုင္ငံေရး ေလာက လူမႈေရးေလာက ျဖစ္ျဖစ္ ဝင္ဆံ့တာေတာ့ သူတို႔က မ်က္ႏွာငယ္တယ္လို႔ ခံစားရရင္ ခံစားရမွာေပါ့ အဲဒီတုန္းက။
ေစာ္ဘြား အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မလုိလားလို႔ ပုန္ကန္ထၾကြမႈေတြ ရွိခဲ့ပါသလား။
ရွိခဲ့ပါတယ္။ ပအိုဝ့္ အမ်ိဳးသားေတြေပါ့။ က်ေနာ္ ကေတာ့ လူမ်ိဳးေရး အရ အမ်ိဳးသားေရး အရ မျမင္ဘူး။ ပအိုဝ့္က ရွမ္းကို ေတာ္လွန္ပုန္ကန္တာ မဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရး အရ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပေဒသရာဇ္ စနစ္ကို မၾကိဳက္လို႔ သက္ဦးဆံပိုင္ ေရရွင္ ေျမရွင္ စနစ္ကို သူတို႔က ေျပာင္းပစ္ခ်င္တယ္။ အဲဒီ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ က်ေနာ္ ျမင္တယ္။
ေစာ္ဘြား အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏာ သက္ေရာက္မႈ အားေကာင္း ခဲ့ပါသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ပါလဲ။
အထူးသျဖင့္ ကေတာ့ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ေမာ္စီတုန္း ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ အႏိုင္ရျပီးတဲ့ေနာက္ ရွမ္းျပည္ထဲကို ကူမင္တန္ တ႐ုတ္ျဖဴေတြ အလံုးအရင္းနဲ႔ ဝင္လာတာကိုး။ သူတို႔ က လူသူ လက္နက္ အင္အားပိုေတာင့္တယ္။ ေစာ္ဘြားပံုစံက အရင္ ဘုရင္ေတြ ပံုစံဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေတာ့ သူတို႔က လူသူ လက္နက္ မျပည့္စံုဘူး။ ျပည္ပက ဝင္လာတဲ့ တိုင္းတပါးသား တ႐ုတ္ျဖဴနဲ႔ စာရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီး ကြာတာေပါ့။ အဲေတာ့ တ႐ုတ္ျဖဴ စခန္းခ်တဲ့ ေနရာ ေတြဆိုရင္ အထူးသျဖင့္ ရွမ္းအေရွ႔ပိုင္းေပါ့ က်ိဳင္းတံုနယ္တို႔ ရွမ္းျပည္ အေရွ႔ေျမာက္ပိုင္းတို႔ တ႐ုတ္ျဖဴ ၾကီးစိုးတဲ့ ေနရာေတြမွာ ေတာ့ ေစာ္ဘြား အာဏာမသက္ေရာက္ဘူး။ မထိေရာက္ ဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္တာေပါ့။
ေနာက္တခုက တ႐ုတ္ျဖဴတပ္ေတြကို တိုက္ထုတ္ဖို႔ ဦးႏုက ျပည္ေထာင္စု တပ္ေတြေပါ့ ဗမာတပ္ေတြေပါ့ ေစလႊတ္လိုက္တယ္္။ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္ ကတည္းကေပါ့ အဲဒီဗမာ စစ္တပ္ေတြ အေျခစိုက္တဲ့ ျမိဳ႕ေတြကေတာ့ ေစာ္ဘြား အာဏာေလ်ာ့က် သြားတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တာေပါ့။
လက္ရွိ ေစာ္ဘြားေတြရဲ႕ ေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္ေတြရဲ့ အေနအထားက ဘယ္လိုရွိပါသလဲ။
က်ေနာ္ သိသေလာက္ေတာ့ ေစာ္ဘြား သားသမီး အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဗိုလ္ေနဝင္း ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ အာဏာသိမ္းလိုက္ျပီး ေနာက္ပိုင္း ျပည္ပကို ေရာက္သြားၾကတာမ်ားတယ္။ မဆလ ေခတ္ဦးပိုင္းကေပါ့။ အဲဒီ မတိုင္ခင္ ကလည္း သြားၾကပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ကေတာ့ ပညာေတာ္သင္ေပါ့ ဗ်ာ။ ပညာတတ္ျပီးမွ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ကိုယ့္နယ္ေျမ အက်ိဳးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေအာင္ သြားၾကတာ ခပ္မ်ားမ်ား ပါပါတယ္။ ဥပမာ သီေပါ ေစာ္ဘြား စဝ္ၾကာဆိုင္ တို႔လိုေပါ့။ သူ႔ကို ဗိုလ္ေနဝင္းက မတ္လထဲမွာ အာဏာသိမ္းတဲ့ႏွစ္မွာ အစေဖ်ာက္ျပစ္လိုက္တာဘဲ။ အဲလိုေနာက္ပိုင္း ဗိုလ္ေနဝင္းက အာဏာသိမ္းေတာ့ အကုန္္လံုးကို သူက ခ်ဳပ္ကိုင္ လိုက္ေတာ့ တပါတီ အာဏာရွင္ ျဖစ္သြားေတာ့ ခပ္မ်ားမ်ားကေတာ့ မလာေတာ့ဘူးေလ။ မလာေတာ့ဘူး ဆိုတာက ျပန္လာရင္လည္း ဗိုလ္ေနဝင္း စည္း႐ုံးမႈေအာက္မွာ ေခါင္းငံု႔ခံေနရမွာ။ သူတို႔ ခိုင္းတဲ့ အတိုင္းလုပ္ေနရမွာ။ ေစာ္ဘြား စနစ္ ပေဒသရာဇ္ စနစ္လည္း မရွိေတာ့ဘူး ဆိုေတာ့ သူတို႔လည္း ခ်ိန္ဆၾကည့္မွာေပါ့။ ျပည္ပမွာေနျပီး ကိုယ့္အမ်ိဳးသားအေရး အတြက္ ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ လုပ္တာနဲ႔ ျပည္တြင္းျပန္ျပီး လုပ္တာနဲ႔ ဘယ္ဟာ ပိုျပီး လုပ္ႏိုင္မလဲ ဆုိတာ သူတို႔ စဥ္းစားမွာေပါ့။
ေနာက္ပိုင္းမွာ သူတို႔ ျပည္ပမွာ အေျခစိုက္ ေနသြားၾကတာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု နဝတ နအဖ ေခတ္မွာေတာ့ ျပန္ေပၚလာၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ အမ်ိဳးသားအေရး အတြက္ ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္လာၾကတဲ့ ေစာ္ဘြား မ်ိဳးႏြယ္ေတြ ေစာ္ဘြားသား သမီးေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။
ရွမ္းအမ်ိဳးသားေတြရဲ့ သမိုင္းတန္ဖိုး ျဖစ္တဲ့ ေစာ္ဘြားနန္းေတြ၊ အေဆာက္အဦေတြ အေနအထားက ဘယ္လိုရွိပါသလဲ။
ေစာ္ဘြားနန္းေတြ အေဆာက္အဦးေတြ ကေတာ့ နအဖ ဗမာ စစ္အုပ္စုရဲ့ လက္ခုပ္ထဲမွာ ရွိေနတာဘဲ။ သူတို႔ ျပဳသမွ် ႏုေနရတာေပါ့။ ဥပမာ- အရင္က ႏိုင္ငံျခား ခရီးသည္ေတြ ဝင္ထြက္ခြင့္ ရွိတဲ့ သီေပါေစာ္ဘြားေဟာ္ ဆိုရင္ လံုးဝခ်ိ္တ္ပိတ္ ပစ္လုိက္ျပီ။ အဲဒီ ေဟာ္နန္ကိုေစာင့္တဲ့ SNLD ဥကၠဌ ခြန္ထြန္းဦးရဲ့ ဦးရီးေတာ္ ေတာ္ကိုလည္း ေထာင္ခ် ပစ္လိုက္တာဘဲ။ ေနာက္ က်ိဳင္းတံုေဟာ္ဆိုရင္လည္း ဖ်က္ပစ္ျပီးေတာ့ ၉၁ ခုႏွစ္မွာ။ အခုဆိုရင္ ဟိုတယ္ လုပ္ပစ္လိုက္တာဘဲ။ အရင္က ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားေဟာ္ ဆိုရင္လည္း အခု ဗုဒၶျပတိုက္ လုပ္ပစ္လိုက္တာဘဲ။
မ်ိဳးခ်စ္ ျပည္ခ်စ္ စိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့ လူေတြကေတာ့ ႏွေျမာတယ္၊ စိတ္နာတယ္၊ ယူၾကံဳးမရ ျဖစ္တယ္ အဲဒါေတြ ရွိတာေပါ့။ နည္းတာ မ်ားတာ တိမ္တာ နက္တာ ဘဲ ကြာမွာေပါ့။
ဒီကေန႔အခ်ိန္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ေစာ္ဘြားအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဘယ္ဟာကုိ ရွမ္းအမ်ဳိးသားတေယာက္နဲ႔ လုိလားသလဲလို႔ ေမးရင္ ဘယ္လို ေျဖဆိုခ်င္ပါသလဲ။
ဒီလို လူ႔အခြင့္ အေရး၊ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရး အျပည့္အဝ ရွိတဲ့ တုိင္းျပည္ကို မေရာက္ႏိုင္တာျခင္း အတူတူ ခုန စနစ္ ၂ ခု ယွဥ္လိုက္လို႔ ရွိရင္ ေစာ္ဘြား စနစ္ကိုဘဲ လိုလား ၾကမွာေပါ့။ ခပ္မ်ားမ်ား ကေတာ့။ က်ေနာ့္ အေျဖနဲ႔ သိပ္မကြာၾကဘူးလို႔ က်ေနာ္ သံုးသပ္တယ္ေလ။
ဒီေန႔က ရွမ္းေစာ္ဘြားေတြ အာဏာစြန္႔တဲ့ေန႔ ဆိုေတာ့ ဘယ္လို လႈပ္ရွားမႈေတြမ်ား ေဆာင္ရြက္ ၾကပါသလဲ။
မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္လူငယ္ေတြ သတိေပးဖို႔ သမိုင္းေၾကာင္းကို ေလ့လာဖို႔၊ အမွတ္ရေစဖို႔၊ မေမ့ဖို႔ ေဆာင္းပါးတို႔ သံုးသပ္ခ်က္တို႔ ေရးတာဘဲရွိပါတယ္။
စစ္တပ္က လႊမ္းမိုး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စနစ္က တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ နည္းသြားျပီေလ ကမၻာမွာ။ အဲဒီ တိုင္းျပည္ေတြ ကမၻာမွာ နည္းနည္းသြားပါျပီ။ က်ေနာ္တို႔ အေႏွးနဲ႔ အျမန္ေတာ့ အတိုက္အခံ အဖြဲ႔တိုင္း လိုလား ေတာင့္တတဲ့ တန္းတူမႈ၊ မွ်တမႈ၊ လြတ္လပ္မႈ ရွိတဲ့ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုကို မေရာက္မခ်င္းေတာ့ ဒီစစ္အုပ္စု ၾကီးစိုးေနတဲ့ ကာလပတ္လံုးကေတာ့ ဘယ္လူတန္းစား ဘယ္လူထုမဆို ဘယ္ျပည္နယ္ မဆို ဒီဘဝဆိုးကေတာ့ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
စစ္မွန္ေသာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု တည္ေထာင္ရန္ အတြက္ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၂၉ ရက္ေန႔တြင္ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား အားလံုးက ေစာ္ဘြား အာဏာကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းသို႔ စြန္႔လႊတ္ျပီး ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ၾကာ ယေန႔တိုင္ သူတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ယံုၾကည္ခဲ့ေသာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ျဖစ္ေပၚမလာခဲ့။ ေစာ္ဘြား အာဏာစြန္႔ သည့္ အႏွစ္ ၅၀ ျပည့္ေန႔ ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ရွမ္းသံေတာ္ဆင့္ သတင္း ဌာန၏ လက္ေထာက္အယ္ဒီတာ ရွမ္းအမ်ိဳးသား တဦးျဖစ္သူ ဦးစိန္ၾကည္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္း ထားပါသည္။
၁။ ေစာ္ဘြားေတြ ဘာေၾကာင့္ အာဏာ စြန္႔ခဲ့တာလဲ။
အဲဒီတုန္းက ရွမ္းျပည္မွာ ရွမ္း အပါအဝင္ ပအိုဝ့္၊ ပေလာင္၊ ဝ၊ ဓႏု စသျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ ေစာ္ဘြားနယ္ေတြ ရွိတယ္။ အားလံုး ၃၄ နယ္ေပါ့။ အဲဒီတုန္းက ၅၉ ခုႏွစ္ဆိုေတာ့ ဦးႏုက ဦးေနဝင္းကို အိမ္ေစာင့္ အစိုးရ အျဖစ္ ခဏ အာဏာလႊဲေပးထားတဲ့ အခ်ိန္။ ဖဆပလ အာဏာလုေန ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာလည္း ရွမ္းျပည္ အစိုးရ ရွိတာကိုး။ အဲဒီကမွ ေနာက္ ဒီမိုကေရစီ က်က် အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္ ရွမ္းျပည္ အစိုးရ အျဖစ္ ေနာင္အနာဂတ္မွာ ေပၚေပါက္လာဖို႔ ေစာ္ဘြားေတြ နယ္ရွင္ ပယ္ရွင္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စနစ္ကေန လူထု အစိုးရ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရ လက္ထဲကို အာဏာလႊဲေျပာင္းတဲ့ သေဘာကူးေျပာင္းတာ။ အႏွစ္သာရက အဲဒါ ဆိုခ်င္တယ္။
ေနာက္ပိုင္းေတာ့ မဟာဗမာ စိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့ စစ္အုပ္စု ဗိုလ္ေနဝင္းက ျဖစ္ျဖစ္ တျခားသမိုင္းေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း မသိတဲ့သူေတြကဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရွမ္းနဲ႔ ဗမာ၊ ရွမ္း အခ်င္းခ်င္း ေသြးကြဲေအာင္ လုပ္လာတယ္။ ေစာ္ဘြားေတြက ပအိုဝ့္၊ ပေလာင္၊ ဝ စတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္ကို ဗမာအစိုးရ နဲ႔ ဗမာ အာဏာပိုင္ေတြ လက္ထဲ ေရာင္းစားလုိက္တယ္လို႔ ေျပာလာတယ္။ ဒီဖားတပိုင္း ငါးတပိုင္း ျပည္ေထာင္စု ကေန တန္းတူ ညီမွ်တဲ့ တရားမွ်တတဲ့ ျပည္ေထာင္စု ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု တခု အျဖစ္ ကူးေျပာင္းႏိုင္ေအာင္ နယ္ရွင္ ပယ္ရွင္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ေစာ္ဘြားစနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီ စနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အစိုးရ လက္ထဲကို အာဏာလႊဲေျပာင္း ေပးလိုက္တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ နားလည္တယ္။
အာဏာစြန္႔လႊတ္ဖို႔ စစ္အာဏာနဲ႔ တစိတ္တပိုင္း ေနာက္ကြယ္ကေန ဖိအားေပးတာေတြ ရွိခ်င္ ရွိေနႏိုင္တာေပါ့။ ျခိမ္းေခ်ာက္တာေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႔လဲ ၾကားရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရွမ္းျပည္နယ္က ေစာ္ဘြားေတြရဲ့ အနာဂတ္ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ကေတာ့ နယ္ရွင္ ပယ္ရွင္ စနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ကူးေျပာင္းဖို႔ဘဲ။
ေစာ္ဘြားေတြနဲ႔ သာမန္အရပ္သားေတြရဲ႕ ဆက္ဆံေရး ကေရာ ဘယ္လိုရွိခဲ့ ပါသလဲ။
ဆက္ဆံေရး ကေတာ့ တျခား နယ္ရွင္ ပယ္ရွင္ ပေဒသရာဇ္ တိုင္းျပည္ေတြနဲ႔ တခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ကြာမယ္။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ တူမွာေေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အရွင္သခင္နဲ႔ တိုင္းသူျပည္သားဆိုတာ အုပ္ခ်ဳပ္သူနဲ႔ အအုပ္ခ်ဳပ္ခံ လူတန္းစား ႏွစ္ရပ္ကေတာ့ အဲဒီပံုစံ ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တိုင္းျပည္ ျငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းမႈ၊ သခိုး ဓားျပ ကင္းမဲ့မႈေတြက အခုေခတ္ထက္ အမ်ားၾကီး သာတယ္။
ဘာေၾကာင့္ ေစာ္ဘြားဆိုတဲ့ နယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဟာ ဒီေလာက္ေတာင္ သက္တမ္းၾကာရွည္ တည္ၿမဲလာခဲ့တာလဲ။
အဲဒီ ေခတ္ကာလကကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ျပီး သံုးသပ္ ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လံုးဝ ဥႆံု ရာႏႈန္းျပည့္ မဟုတ္ေပမယ့္ အခု ေခတ္နဲ႔ စာလို႔ ရွိရင္ တရားမွ်တမႈတို႔၊ ေအးခ်မ္းသာယာမႈတို႔ ၊ လြတ္လပ္စြာ သြားလာ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ႏိုင္မႈတို႔ တစိတ္တပိုင္း ရွိလို႔သာ ဒီေစာ္ဘြား စနစ္က၊ ပေဒသရာဇ္ စနစ္က သက္ဆိုးရွည္တာလို႔ တစိတ္တပိုင္း ေျပာႏိုင္တာေပါ့ဗ်ာ။
ေစာ္ဘြားေခတ္ကုန္ဆံုးသြားျခင္းအားျဖင့္ ရွမ္းျပည္သူေတြအေပၚ ဘယ္လို ေကာင္းက်ဳိး၊ ဆုိးက်ဳိး သက္ေရာက္ေစခဲ့သလဲ။
ေကာင္းက်ိဳး ဆိုတာက ေခတ္မီ ပညာတတ္ေတြ ျမိဳ႔ေန လူတန္းစားေတြ ႏိုင္ငံေရး အေျခခံ ရွိတဲ့ သူေတြ ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို တဆင့္ျပီး တဆင့္ ကူးေျပာင္းႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာေပါ့။
ေနာက္ပုိင္း အေျခအေနက တမ်ိဳးတဖံု ျဖစ္လာတယ္။ ေစာ္ဘြားေတြ အာဏာစြန္႔ခဲ့ အခ်ိန္ကာလ ၃ -၄ ႏွစ္ အတြင္းမွာ တခ်ိဳ႕ ျပည္သူလူထု အထူးသျဖင့္ ေက်းလက္ေန ျပည္သူေတြ စနစ္ေဟာင္းထဲမွာ က်င္လည္ခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြကေတာ့ ငါတို႔မွာ အရွင္ သခင္ မရွိေတာ့ဘူး။ တိုင္းတပါးက လာျပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေတာ့မယ္။ ငါတို႔ အရွင္သခင္က ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ အတုိင္း ျဖစ္လာမလား။ ေကာင္းလာမလား ဆိုးလာမလား မေရမရာ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္ပါ။
အခု အခ်ိန္က်ေတာ့ ေရာ အာဏာစြန္႔ခဲ့ ရတာနဲ႔ ပတ္သက္ ျပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား ျဖစ္ေနၾက ပါသလဲ။
လံုးဝ ေနာင္တရတာေပါ့ဗ်ာ။ မဆလ ေခတ္ ဒီဘက္ပိုင္းေပါ့။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ေနဝင္း ဦးေဆာင္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီ အာဏာသိမ္းျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းေပါ့။ မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္က မိုးနဲ႔ ေျမ၊ ဆီနဲ႔ ေရ ကြာသြားတာေပါ့ဗ်ာ။
ရွမ္းျပည္မွာ ေစာ္ဘြားေတြအခ်င္းခ်င္း ဘယ္လိုမ်ဳိး ဆက္စပ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြ လုပ္ခဲ့သလဲ။
အခု ေခတ္စကားနဲ႔ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူ ယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ေရး၊ အခ်င္းခ်င္း ပဍိပကၡ ဝင္မစြက္ေရးတို႔ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈ၊ အျပန္အလွန္ မွီခိုမႈတို႔၊ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈတို႔ အျပန္အလွန္ ေထာက္ကူ ပံ့ပိုးမႈတို႔ကို အခုေခတ္လို ပါးစပ္နဲ႔ တဖြဖြ မေျပာ မေရးေပမယ့္ အဲဒီေခတ္ တုန္းက သူတို႔ လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္တယ္လို႔ ထင္တယ္။
သူတို႔က အခ်င္းခ်င္း မက်ဴးေက်ာ္ရဘူး။ တခါတေလ ပဍိပကၡ ျပႆနာရွိရင္ ရွိမယ္။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးကို ျခံဳလိုက္ရင္ ျပည္နယ္ တခုနဲ႔တခုက ဒီ၃၄ ျပည္နယ္က ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲ ေနႏိုင္တယ္။ ရွမ္းျပည္ထဲမွာ ျပည္ေထာင္စု ရွမ္းျပည္ အျဖစ္ အဲဒီတုန္းက ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အတူ ပူးေပါင္းေနႏိုင္ခဲ့တယ္။
ေစာ္ဘြားကတဆင့္ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ျပည္ေထာင္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြအတြင္း ဘယ္လို ေခါင္းေဆာင္ ေတြအျဖစ္ ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးလဲ။
ျပည္ေထာင္စုရဲ့ ပထမဆံုး သမၼတ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားၾကီး စဝ္ေရႊသိုက္ ဆိုရင္ တကယ္ စစ္မွန္ သန္႔စင္တဲ့ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုကို ေမွ်ာ္မွန္းခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဘဲ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ တခ်ိဳ႔ အခ်င္းခ်င္း အျမင္က်ဥ္းတယ္လို႔ ေျပာၾကတဲ့ လံုးဝလြတ္လပ္ေရး လိုခ်င္တဲ့ တခ်ိဳ႕ ရွမ္းေတြ လူပုဂၢိဳလ္ေတြ အဖြဲ႔ေတြက ရွိခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ နည္းသြားပါျပီ။
ေနာက္ ဦးႏုေခတ္က ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီး တာဝန္ယူခဲ့တဲ့ မိုးမိတ္ ေစာ္ဘြား စဝ္ခြန္ခ်ိဳ တုိ႔လိုေပါ့။ သူတို႔ ကေတာ့ တကယ့္စစ္မွန္တဲ့ တန္းမီတဲ့ ျပည္ေထာင္စု တည္ေထာင္မယ္ဆိုျပီး အဲဒီတုန္းက ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ပူးေပါင္းခဲ့တာကိုးဗ်။
လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ပါလီမန္ ဒီမုိကေရစီစနစ္ေအာက္မွာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက ေစာ္ဘြားေတြ အေပၚ ဘယ္လို သေဘာထားခဲ့လဲ။
အဲဒီ က႑ကေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္ အခန္းက႑ ၃- ၄ ခုရွိခ်င္ရွိႏိုင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ ဗမာႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြက ေစာ္ဘြားေတြကို တန္းတူစြာ ဆက္ဆံတယ္။ တျခား ျပည္နယ္ေခါင္းေဆာင္ ေတြကိုေရာေပါ့ ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံတာေတြ ရွိတယ္။ အတူ ပူးေပါင္း ေနထိုင္လိုတဲ့ တန္းတူညီမွ်မႈ ရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စု ကို တည္ေဆာက္လိုတဲ့ တခ်ိဳ႔ ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြ ရွိသလို တခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ့ နည္းသည္ ျဖစ္ေစ မ်ားသည္ ျဖစ္ေစ မဟာလူမ်ိဳးၾကီး ဝါဒရွိတဲ့ ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ သေဘာထားက တမ်ိဳးရွိမွာေပါ့။
ဘယ္ဘက္ကမ်ား ပိုမ်ားႏိုင္မလဲ။
ဦးႏုေခတ္ကေတာ့ ဘယ္ဟာနည္းတယ္ မ်ားတယ္ ဆို္တာကေတာ့ ဆံုးျဖတ္ရခက္ပါတယ္။ ဦးႏု ကိုယ္တိုင္ ကေတာ့လဲ က်ေနာ္တို႔ ေတာင္ေပၚသား ျပည္နယ္သား ျပည္နယ္ ေခါင္းေဆာင္ ေတြရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္ အရေတာ့ သူက ေယဘူယ် တေလွ်ာက္လံုး သံုးသပ္ရင္ေတာ့ မွ်တတယ္ေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူက ဗေလာင္းဗလဲ ျဖစ္လာတဲ့ အပိုင္းေတြ ရွိတယ္။ သူက ရပ္တည္မႈ သိပ္မခိုင္တဲ့ အပိုင္းေတြ ေတြ႔လာရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတြ႔လာတာ။ ဒါေပမယ့္ ဦးဘေဆြတို႔ ဦးေက်ာ္ျငိမ္း တို႔က်ေတာ့ ဗမာပဲ ဦးေဆာင္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုမ်ိဳး အကိုၾကီး ပံုစံမ်ိဳးေပါ့ တန္းတူတဲ့ မွ်တတဲ့ ပံုစံနဲ႔ ဆက္ဆံေပမယ့္ စိတ္ေနစိတ္ထား နည္းတယ္လို႔ သူတို႔က ေျပာၾကတယ္ေလ။
ေစာ္ဘြားစနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တုန္းက ျပည္မနဲ႔ ဘာေတြမ်ား ကြာျခားပါသလဲ။
ဖြံျဖိဳးတိုးတက္မႈ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး က႑မွာေတာ့ ျပည္မနဲ႔ စာလို႔ရွိရင္ အမ်ားၾကီး ေခတ္ေနာက္က် တာေပါ့။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ အဂၤလိပ္ ေခတ္ကတည္းက ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီေခတ္ မွာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခုခ်ိန္ထိ ေျမျပန္႔ ေဒသမွာ လုပ္တဲ့ ထူေထာင္ေရး ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ေရး Infrastructure ( အေျခခံ အေဆာက္အဦ ) က ျပည္နယ္ထက္ ဦးစားေပး တယ္လို႔ ျပည္နယ္သားေတြက က်ေနာ္အပါအဝင္ အဲလို ခံစားရတာကိုး။
ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈ ေနာက္က်တာ ေစာ္ဘြားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ မဆိုင္ဘူးလို႔မ်ား ဆိုလိုခ်င္ ပါသလား။
မဆိုင္ဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ ေစာ္ဘြားကလည္း သူတို႔တတ္ႏိုင္ သေလာက္ သူတို႔ လုပ္တာဘဲ။ သူတို႔ ျပည္သူလူထု ၾကီးပြားခ်မ္းသာဖို႔၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးေတြ ေကာင္းေကာင္း အဆင့္မီလာေအာင္ သူတို႔ ကလည္း ရည္မွန္းခ်က္ ရွိတာဘဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ လုပ္ႏိုင္တဲ့ အပိုင္းက တခ်ိဳ႕ေစာ္ဘြားက နည္းနည္း လုပ္ႏိုင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ ေစာ္ဘြားက မ်ားမ်ား လုပ္ႏိုင္တယ္။ သူ႔အတိုင္း အတာနဲ႔သူေတာ့ ကြာမွာေပါ့။
ထူးျခား ထင္ရွားဆံုး ျဖစ္တဲ့ ရွမ္းေစာ္ဘြားေတြက ဘာေၾကာင့္ အဲဒီလို ထူးျခားထင္ရွားခဲ့ ရတာလဲ။
လြတ္လပ္ေရး မရခင္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ ျပီးတဲ့ အခ်ိိန္က စျပီးေတာ့ နာမည္ၾကီးလာတာ ကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔နဲ႔ အတူ က်ဆံုးခဲ့တဲ့ မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြား စဝ္စံထြန္းတို႔ ၊စဝ္ေရႊသိုက္တို႔ စဝ္ခြန္ခ်ိဳတို႔ေပါ့ ။ မိုင္းပြန္ ေစာ္ဘြားတို႔ မိုးနဲ ေစာ္ဘြားတို႔ေပါ့။ သိႏၷီ ေစာ္ဘြားတို႔ေပါ့။
အဂၤလိပ္ ေခတ္ကတည္းက သူတို႔က လူဝင္ဆံ့တာေပါ့။ လူရာဝင္တာေပါ့။ တျခား နယ္ေတြက နယ္ေျမ ေဒသ မၾကီးတဲ့ ေစာ္ဘြားေတြကေတာ့ သူတို႔ Background အေပၚမူတည္ျပီးေတာ့ ဗမာျပည္ျဖစ္ျဖစ္ ရွမ္းျပည္ အဝန္းအဝိုင္းထဲက ႏိုင္ငံေရး ေလာက လူမႈေရးေလာက ျဖစ္ျဖစ္ ဝင္ဆံ့တာေတာ့ သူတို႔က မ်က္ႏွာငယ္တယ္လို႔ ခံစားရရင္ ခံစားရမွာေပါ့ အဲဒီတုန္းက။
ေစာ္ဘြား အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မလုိလားလို႔ ပုန္ကန္ထၾကြမႈေတြ ရွိခဲ့ပါသလား။
ရွိခဲ့ပါတယ္။ ပအိုဝ့္ အမ်ိဳးသားေတြေပါ့။ က်ေနာ္ ကေတာ့ လူမ်ိဳးေရး အရ အမ်ိဳးသားေရး အရ မျမင္ဘူး။ ပအိုဝ့္က ရွမ္းကို ေတာ္လွန္ပုန္ကန္တာ မဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရး အရ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပေဒသရာဇ္ စနစ္ကို မၾကိဳက္လို႔ သက္ဦးဆံပိုင္ ေရရွင္ ေျမရွင္ စနစ္ကို သူတို႔က ေျပာင္းပစ္ခ်င္တယ္။ အဲဒီ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ က်ေနာ္ ျမင္တယ္။
ေစာ္ဘြား အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏာ သက္ေရာက္မႈ အားေကာင္း ခဲ့ပါသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ပါလဲ။
အထူးသျဖင့္ ကေတာ့ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ေမာ္စီတုန္း ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ အႏိုင္ရျပီးတဲ့ေနာက္ ရွမ္းျပည္ထဲကို ကူမင္တန္ တ႐ုတ္ျဖဴေတြ အလံုးအရင္းနဲ႔ ဝင္လာတာကိုး။ သူတို႔ က လူသူ လက္နက္ အင္အားပိုေတာင့္တယ္။ ေစာ္ဘြားပံုစံက အရင္ ဘုရင္ေတြ ပံုစံဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေတာ့ သူတို႔က လူသူ လက္နက္ မျပည့္စံုဘူး။ ျပည္ပက ဝင္လာတဲ့ တိုင္းတပါးသား တ႐ုတ္ျဖဴနဲ႔ စာရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီး ကြာတာေပါ့။ အဲေတာ့ တ႐ုတ္ျဖဴ စခန္းခ်တဲ့ ေနရာ ေတြဆိုရင္ အထူးသျဖင့္ ရွမ္းအေရွ႔ပိုင္းေပါ့ က်ိဳင္းတံုနယ္တို႔ ရွမ္းျပည္ အေရွ႔ေျမာက္ပိုင္းတို႔ တ႐ုတ္ျဖဴ ၾကီးစိုးတဲ့ ေနရာေတြမွာ ေတာ့ ေစာ္ဘြား အာဏာမသက္ေရာက္ဘူး။ မထိေရာက္ ဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္တာေပါ့။
ေနာက္တခုက တ႐ုတ္ျဖဴတပ္ေတြကို တိုက္ထုတ္ဖို႔ ဦးႏုက ျပည္ေထာင္စု တပ္ေတြေပါ့ ဗမာတပ္ေတြေပါ့ ေစလႊတ္လိုက္တယ္္။ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္ ကတည္းကေပါ့ အဲဒီဗမာ စစ္တပ္ေတြ အေျခစိုက္တဲ့ ျမိဳ႕ေတြကေတာ့ ေစာ္ဘြား အာဏာေလ်ာ့က် သြားတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တာေပါ့။
လက္ရွိ ေစာ္ဘြားေတြရဲ႕ ေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္ေတြရဲ့ အေနအထားက ဘယ္လိုရွိပါသလဲ။
က်ေနာ္ သိသေလာက္ေတာ့ ေစာ္ဘြား သားသမီး အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဗိုလ္ေနဝင္း ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ အာဏာသိမ္းလိုက္ျပီး ေနာက္ပိုင္း ျပည္ပကို ေရာက္သြားၾကတာမ်ားတယ္။ မဆလ ေခတ္ဦးပိုင္းကေပါ့။ အဲဒီ မတိုင္ခင္ ကလည္း သြားၾကပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ကေတာ့ ပညာေတာ္သင္ေပါ့ ဗ်ာ။ ပညာတတ္ျပီးမွ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ကိုယ့္နယ္ေျမ အက်ိဳးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေအာင္ သြားၾကတာ ခပ္မ်ားမ်ား ပါပါတယ္။ ဥပမာ သီေပါ ေစာ္ဘြား စဝ္ၾကာဆိုင္ တို႔လိုေပါ့။ သူ႔ကို ဗိုလ္ေနဝင္းက မတ္လထဲမွာ အာဏာသိမ္းတဲ့ႏွစ္မွာ အစေဖ်ာက္ျပစ္လိုက္တာဘဲ။ အဲလိုေနာက္ပိုင္း ဗိုလ္ေနဝင္းက အာဏာသိမ္းေတာ့ အကုန္္လံုးကို သူက ခ်ဳပ္ကိုင္ လိုက္ေတာ့ တပါတီ အာဏာရွင္ ျဖစ္သြားေတာ့ ခပ္မ်ားမ်ားကေတာ့ မလာေတာ့ဘူးေလ။ မလာေတာ့ဘူး ဆိုတာက ျပန္လာရင္လည္း ဗိုလ္ေနဝင္း စည္း႐ုံးမႈေအာက္မွာ ေခါင္းငံု႔ခံေနရမွာ။ သူတို႔ ခိုင္းတဲ့ အတိုင္းလုပ္ေနရမွာ။ ေစာ္ဘြား စနစ္ ပေဒသရာဇ္ စနစ္လည္း မရွိေတာ့ဘူး ဆိုေတာ့ သူတို႔လည္း ခ်ိန္ဆၾကည့္မွာေပါ့။ ျပည္ပမွာေနျပီး ကိုယ့္အမ်ိဳးသားအေရး အတြက္ ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ လုပ္တာနဲ႔ ျပည္တြင္းျပန္ျပီး လုပ္တာနဲ႔ ဘယ္ဟာ ပိုျပီး လုပ္ႏိုင္မလဲ ဆုိတာ သူတို႔ စဥ္းစားမွာေပါ့။
ေနာက္ပိုင္းမွာ သူတို႔ ျပည္ပမွာ အေျခစိုက္ ေနသြားၾကတာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု နဝတ နအဖ ေခတ္မွာေတာ့ ျပန္ေပၚလာၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ အမ်ိဳးသားအေရး အတြက္ ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္လာၾကတဲ့ ေစာ္ဘြား မ်ိဳးႏြယ္ေတြ ေစာ္ဘြားသား သမီးေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။
ရွမ္းအမ်ိဳးသားေတြရဲ့ သမိုင္းတန္ဖိုး ျဖစ္တဲ့ ေစာ္ဘြားနန္းေတြ၊ အေဆာက္အဦေတြ အေနအထားက ဘယ္လိုရွိပါသလဲ။
ေစာ္ဘြားနန္းေတြ အေဆာက္အဦးေတြ ကေတာ့ နအဖ ဗမာ စစ္အုပ္စုရဲ့ လက္ခုပ္ထဲမွာ ရွိေနတာဘဲ။ သူတို႔ ျပဳသမွ် ႏုေနရတာေပါ့။ ဥပမာ- အရင္က ႏိုင္ငံျခား ခရီးသည္ေတြ ဝင္ထြက္ခြင့္ ရွိတဲ့ သီေပါေစာ္ဘြားေဟာ္ ဆိုရင္ လံုးဝခ်ိ္တ္ပိတ္ ပစ္လုိက္ျပီ။ အဲဒီ ေဟာ္နန္ကိုေစာင့္တဲ့ SNLD ဥကၠဌ ခြန္ထြန္းဦးရဲ့ ဦးရီးေတာ္ ေတာ္ကိုလည္း ေထာင္ခ် ပစ္လိုက္တာဘဲ။ ေနာက္ က်ိဳင္းတံုေဟာ္ဆိုရင္လည္း ဖ်က္ပစ္ျပီးေတာ့ ၉၁ ခုႏွစ္မွာ။ အခုဆိုရင္ ဟိုတယ္ လုပ္ပစ္လိုက္တာဘဲ။ အရင္က ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားေဟာ္ ဆိုရင္လည္း အခု ဗုဒၶျပတိုက္ လုပ္ပစ္လိုက္တာဘဲ။
မ်ိဳးခ်စ္ ျပည္ခ်စ္ စိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့ လူေတြကေတာ့ ႏွေျမာတယ္၊ စိတ္နာတယ္၊ ယူၾကံဳးမရ ျဖစ္တယ္ အဲဒါေတြ ရွိတာေပါ့။ နည္းတာ မ်ားတာ တိမ္တာ နက္တာ ဘဲ ကြာမွာေပါ့။
ဒီကေန႔အခ်ိန္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ေစာ္ဘြားအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဘယ္ဟာကုိ ရွမ္းအမ်ဳိးသားတေယာက္နဲ႔ လုိလားသလဲလို႔ ေမးရင္ ဘယ္လို ေျဖဆိုခ်င္ပါသလဲ။
ဒီလို လူ႔အခြင့္ အေရး၊ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရး အျပည့္အဝ ရွိတဲ့ တုိင္းျပည္ကို မေရာက္ႏိုင္တာျခင္း အတူတူ ခုန စနစ္ ၂ ခု ယွဥ္လိုက္လို႔ ရွိရင္ ေစာ္ဘြား စနစ္ကိုဘဲ လိုလား ၾကမွာေပါ့။ ခပ္မ်ားမ်ား ကေတာ့။ က်ေနာ့္ အေျဖနဲ႔ သိပ္မကြာၾကဘူးလို႔ က်ေနာ္ သံုးသပ္တယ္ေလ။
ဒီေန႔က ရွမ္းေစာ္ဘြားေတြ အာဏာစြန္႔တဲ့ေန႔ ဆိုေတာ့ ဘယ္လို လႈပ္ရွားမႈေတြမ်ား ေဆာင္ရြက္ ၾကပါသလဲ။
မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္လူငယ္ေတြ သတိေပးဖို႔ သမိုင္းေၾကာင္းကို ေလ့လာဖို႔၊ အမွတ္ရေစဖို႔၊ မေမ့ဖို႔ ေဆာင္းပါးတို႔ သံုးသပ္ခ်က္တို႔ ေရးတာဘဲရွိပါတယ္။
စစ္တပ္က လႊမ္းမိုး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စနစ္က တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ နည္းသြားျပီေလ ကမၻာမွာ။ အဲဒီ တိုင္းျပည္ေတြ ကမၻာမွာ နည္းနည္းသြားပါျပီ။ က်ေနာ္တို႔ အေႏွးနဲ႔ အျမန္ေတာ့ အတိုက္အခံ အဖြဲ႔တိုင္း လိုလား ေတာင့္တတဲ့ တန္းတူမႈ၊ မွ်တမႈ၊ လြတ္လပ္မႈ ရွိတဲ့ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုကို မေရာက္မခ်င္းေတာ့ ဒီစစ္အုပ္စု ၾကီးစိုးေနတဲ့ ကာလပတ္လံုးကေတာ့ ဘယ္လူတန္းစား ဘယ္လူထုမဆို ဘယ္ျပည္နယ္ မဆို ဒီဘဝဆိုးကေတာ့ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ယေန႔ ျမန္မာ့ေရးရာ သတင္းမ်ား May,4th,2009
( 33 )အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ား နယ္ျခားေစာင့္တပ္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းမည္
( 32 )Repression Continues After Burma Cyclone
( 31 )ထုိင္းဘက္မွ သယ္လာသည့္ လက္နက္မ်ား ဖမ္းဆီးရမိ
( 30 )International call for the release of all political prisoners in Burma
( 29 )ကုကၠိဳလွ ေႏြစပါး စီမံကိန္း ေရ အခက္အခဲ ျဖစ္ေန
( 28 )Trauma and anxiety hampers cyclone recovery
( 27 )Rights group calls for equal rights for workers
( 26 )ျမန္မာအာဏါပိုင္မ်ား ထိုင္းႏိုင္ငံမွသြင္းလာေသာ ဝက္သားမ်ားကိုဖမ္းဆီး
( 25 )Difficult to recall banned fish paste from market
( 24 )Junta Censors Nargis Anniversary Reports
( 23 )အနားေတာင္းစနစ္မဲ့ လက္ေ၀ွ႔ပြဲတြင္ ဂ်ပန္က သေရႏွင့္ အ႐ံႈးရရွိ
( 22 )Contaminated Shrimp Paste Brands Banned in Burma
( 21 )Nyan Win Calls in Cuba for End to Sanctions
( 20 )ဂ်ပန္ႏွင့္ ထိုးသတ္ပဲြတြင္ ျမန္မာ လက္ေဝွ႔ေက်ာ္မ်ား အႏိုင္ရ
( 19 )Security Tightened on Western Border
( 18 )တစ္ႏွစ္ျပည့္မုန္တိုင္းသင့္ေဒသမ်ား၌ ကြ်ဲႏြား သုံးရာခိုင္ႏႈန္း ေလာက္ သာ ျဖည့္ဆည္း ႏိုင္ခဲ့
( 17 )ICT exhibition opens in Myanmar former capital city
( 16 )လပြတၱာ၊ ဘိုကေလး - လာမည့္ မိုးရာသီ လယ္လုပ္ငန္း ျပန္စရန္ မလြယ္
( 15 )Poet Imprisoned in Burma
( 14 )‘Refugee’ with fake IC held
( 13 )ငါးပိမွာလည္း ဆိုးေဆးေတြ႕ရွိ
( 12 )Ceasefire days are over
( 11 )Cutting off communications to welcome PM
( 10 )Norway doubles Burma
( 9 )နာဂစ္ တႏွစ္ျပည္ျပီ အကူအညီ လိုေနဆဲ
( 8 )Did the cyclone change Burma's junta?
( 7 )ႏိုင္ငံတကာ အလုပ္သမားေန႔ မဲေဆာက္ အလုပ္သမားမ်ား ဆင္ႏႊဲ
( 6 )အိႏၵိယ သူပုန္ေတြ ျမန္မာျပည္ဘက္က လက္နက္ ေမွာင္ခုိ၀ယ္
( 5 )How Scots' donations have helped Burmese survive since cyclone hit
( 4 )one year on, six jailed for burying the dead
( 3 )Myanmar Press Release
( 2 )Myanmar cyclone trauma haunts survivors
( 1 )A year after Cyclone Nargis no official memorial in Burma
( 32 )Repression Continues After Burma Cyclone
( 31 )ထုိင္းဘက္မွ သယ္လာသည့္ လက္နက္မ်ား ဖမ္းဆီးရမိ
( 30 )International call for the release of all political prisoners in Burma
( 29 )ကုကၠိဳလွ ေႏြစပါး စီမံကိန္း ေရ အခက္အခဲ ျဖစ္ေန
( 28 )Trauma and anxiety hampers cyclone recovery
( 27 )Rights group calls for equal rights for workers
( 26 )ျမန္မာအာဏါပိုင္မ်ား ထိုင္းႏိုင္ငံမွသြင္းလာေသာ ဝက္သားမ်ားကိုဖမ္းဆီး
( 25 )Difficult to recall banned fish paste from market
( 24 )Junta Censors Nargis Anniversary Reports
( 23 )အနားေတာင္းစနစ္မဲ့ လက္ေ၀ွ႔ပြဲတြင္ ဂ်ပန္က သေရႏွင့္ အ႐ံႈးရရွိ
( 22 )Contaminated Shrimp Paste Brands Banned in Burma
( 21 )Nyan Win Calls in Cuba for End to Sanctions
( 20 )ဂ်ပန္ႏွင့္ ထိုးသတ္ပဲြတြင္ ျမန္မာ လက္ေဝွ႔ေက်ာ္မ်ား အႏိုင္ရ
( 19 )Security Tightened on Western Border
( 18 )တစ္ႏွစ္ျပည့္မုန္တိုင္းသင့္ေဒသမ်ား၌ ကြ်ဲႏြား သုံးရာခိုင္ႏႈန္း ေလာက္ သာ ျဖည့္ဆည္း ႏိုင္ခဲ့
( 17 )ICT exhibition opens in Myanmar former capital city
( 16 )လပြတၱာ၊ ဘိုကေလး - လာမည့္ မိုးရာသီ လယ္လုပ္ငန္း ျပန္စရန္ မလြယ္
( 15 )Poet Imprisoned in Burma
( 14 )‘Refugee’ with fake IC held
( 13 )ငါးပိမွာလည္း ဆိုးေဆးေတြ႕ရွိ
( 12 )Ceasefire days are over
( 11 )Cutting off communications to welcome PM
( 10 )Norway doubles Burma
( 9 )နာဂစ္ တႏွစ္ျပည္ျပီ အကူအညီ လိုေနဆဲ
( 8 )Did the cyclone change Burma's junta?
( 7 )ႏိုင္ငံတကာ အလုပ္သမားေန႔ မဲေဆာက္ အလုပ္သမားမ်ား ဆင္ႏႊဲ
( 6 )အိႏၵိယ သူပုန္ေတြ ျမန္မာျပည္ဘက္က လက္နက္ ေမွာင္ခုိ၀ယ္
( 5 )How Scots' donations have helped Burmese survive since cyclone hit
( 4 )one year on, six jailed for burying the dead
( 3 )Myanmar Press Release
( 2 )Myanmar cyclone trauma haunts survivors
( 1 )A year after Cyclone Nargis no official memorial in Burma
Sunday, May 3, 2009
လူဆိုးလူၾကမ္းမ်ားႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားခ်ိန္တန္ၿပီ
ေက်ာ္စြာမိုး
တခါ တရံတြင္ လူဆိုး လူၾကမ္း မ်ားႏွင့္ ကစားရန္ လိုအပ္ပါ သည္။ အထူးသျဖင့္ ထို လူဆိုး လူၾကမ္း မ်ားကို ႏိုင္ေအာင္ တိုက္ႏိုင္ မည့္သူ မည္သူမွ် မရိွသည့္ အခ်ိန္တြင္ ျဖစ္ပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဆုိးသြမ္းသည့္ အစိုးရႏွင့္ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားရန္ ဆႏၵရိွသူ တဦးတေယာက္မွ် ရွာမေတြ႕ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ထို လူဆိုး လူၾကမ္းမ်ားႏွင့္ လူေကာင္းမ်ား ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ေတြ႕မည့္အခ်ိန္ကိုလည္း လက္ေတြ႕က်က် ေမွ်ာ္လင့္၍ မရႏိုင္ပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အလားအလာရိွေသာ သူရဲေကာင္းမ်ားသည္ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံထားၾကရသည္။ အတိဒုကၡေရာက္ေနၾက သည့္ သန္းေပါင္း ၅၀ ေသာ ျမန္မာျပည္သူမ်ားကဲ့သို႔ပင္ ထိုသူတို႔ကို ကူညီကယ္တင္ရန္ လိုအပ္ေနပါသည္။
စစ္အစိုးရ၏ က်ဴးလြန္မႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အေရးမယူႏုိင္ရန္ ၄င္းတို႔ႏွင့္ေပါင္းဖက္ေနၾကေသာ ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀သူ အခြင့္အေရးသမားမ်ားက ကာကြယ္ေပးေနၾကပါသည္။ ထုိကဲ့သို႔အခြင့္ထူးရေနျခင္းကို အခြင့္အေရးဟုေျပာႏုိင္ေသာ္လည္း စစ္အစိုးရက်ဴးလြန္ေနေသာ သက္ေသအေထာက္အထားခိုင္လံုသည့္ ရာဇ၀တ္မႈမ်ားကို လ်စ္လ်ဴရႈ႕၍ မရႏိုင္ပါ။ ယင္းမွာ အတိုက္အခံျပဳ ဆန္႔က်င္သူ အားလံုးကုိ ေသြးထြက္သံယိုႏိွမ္ႏွင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေနျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံရသည္ျဖစ္ေစ၊ လြတ္ေျမာက္ေနေသးသည္ျဖစ္ေစ တိုင္းျပည္၏ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရးႏွင့္ စီးပြားေရးအတား အဆီး မ်ားကို ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ရန္ အတိုက္အခံမ်ားသည္လည္း ပိုၿပီးလိမ္မာပါးနပ္ စုစည္းညီညြတ္မႈရိွရန္လိုအပ္ပါသည္။
လက္ရွိ ၾကမ္းတမ္းေသာ စစ္အစိုးရႏွင့္ ရင္ဆိုင္ကစားရသည့္အခါ အတိုက္အခံမ်ားသည္ ပို၍လက္ေတြ႕ၾကၿပီး မဟာဗ်ဴ ဟာက်ေသာ ခ်ဥ္းကပ္နည္းကို က်င့္သံုးရန္လုိအပ္ပါသည္။
၁၉၉၀ ခုႏွစ္အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲက အခြင့္အာဏာအပ္ႏွင္းထားျခင္းခံရသည္ဆိုေသာ္လည္း လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ၂၀ ကာလ အတြင္း ျမန္မာ့အတိုက္အခံ အင္းအားစုမ်ားသည္ အခြင့္အလမ္းတခ်ိဳ႕ကို ဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းမရိွခဲ့သည္မွာ ျငင္းဆို မရႏိုင္ပါ။ အတိုက္အခံအင္းအားစု အမ်ားစုသည္ လူတုံး လူအမ်ားဟု သူတို႔ေခၚေနၾကသည့္ စစ္အစိုးရလူဆိုးလူၾကမ္းမ်ား ၏ စနစ္တက် တိုက္ခိုက္မႈေအာက္တြင္ အားနည္းခ်ိနဲ႕ခဲ့ၾကသည္။
အတိတ္မွာ မည္သည့္အရာမ်ား ျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့ အေျခခံရည္မွန္းခ်က္က မေျပာင္းမလဲရိွေနပါေသးသည္။ ယင္းသည္ အေကာင္း ဘက္သို႔ဦးတည္ေသာအေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေပၚေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံသားမ်ားအတြက္ ေကာင္းမြန္ေသာ ဘ၀တြင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထုိင္ ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံအျဖစ္ ဖန္တီးေရးတို႔ျဖစ္ပါသည္။ လူဆိုးလူၾကမ္းေတြကို တိုက္မလား၊ သူတို႔ကစား၀ိုင္းထဲ၀င္မလား ဆိုသည္မွာ အေရးမႀကီးပါ။ လက္ရိွမဟာဗ်ဴဟာမ်ားသည္ အကန္႔အသတ္ႀကီးေနၿပီး အေရးယူပိတ္ဆို႔ျခင္းႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ျခင္းအၾကား ေရြးစရာလမ္း တခုသာရိွေနပါသည္။ တနည္းေျပာရလ်င္ အျပစ္ေပးမလား မက္လံုးေပး စြဲေဆာင္မႈ လုပ္မလား။
စစ္အစိုးရႏွင့္ အထိန္းသိမ္းခံ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္ေသာ အဓိက အတိုက္အခံပါတီ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အၾကား ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးျဖစ္ေပၚေစရန္ အဆိုပါခ်ဥ္းကပ္နည္းမ်ားသည္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ ပါ။
အျငင္းပြားစရာမလိုေလာက္ေအာင္ပင္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးသည္ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ရရိွရန္ အေကာင္းဆံုးႏွင့္ အၿငိမ္းခ်မ္းဆံုးနည္း လမ္း ျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံသားအားလံုးအတြက္ အခြင့္အလမ္းမ်ားကို ဖြင့္လွစ္ေပးမည့္ ပထမဆံုးအဆင့္လည္းျဖစ္ပါသည္။
လက္ရိွအခ်ိန္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးႏွင့္ပတ္သက္လာလ်င္ အေရးယူပိတ္ဆို႔ေရးလုပ္ခ်င္သူႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ခ်င္သူ ဟူ၍ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀န္းတြင္လည္း ႏွစ္ပိုင္းကြဲေနပါသည္။ အေမရိကန္ဦးေဆာင္သည့္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက အေရး ယူ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနစဥ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ေသာ တရုတ္၊ အိႏိၵယႏွင့္ အာဆီယံအဖြဲ႕၀င္ ႏိုင္ငံ မ်ားက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးနည္းလမ္းကို ပို၍ႏွစ္သက္ၾကပါသည္။
သို႔ေပမယ့္ အရာရာသည္ ေျပာင္းလဲေနပါသည္။
မၾကာေသးခင္က အာရွခရီးစဥ္အတြင္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္က အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေတြးေခၚမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အေျပာင္းအလဲလုပ္မည့္ အရိပ္လကၡဏာမ်ားကို ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါသည္။
“ရွင္းလင္းျမင္သာတဲ့အခ်က္က က်မတို႔ရဲ႕အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈနည္းလမ္းဟာ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ၾသဇာမလႊမ္းမိုးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး” ဟု သူက ေျပာခဲ့ပါသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားေရြးခ်ယ္သည့္မူ၀ါဒသည္လည္း ထိေရာက္မႈမရိွေၾကာင္း ကလင္တန္က ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။
“သူတို႔ (စစ္အစိုးရ)နဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြဟာလည္း သူတို႔ကို မလႊမ္းမိုးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး”ဟုလည္း သူက ေျပာခဲ့သည္။
အေမရိကန္အစိုးရအသစ္သည္ ၄င္းတို႔၏ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာမူ၀ါဒကို ျပန္လည္သံုးသပ္ေနသည္ဟု ကလင္တန္က ေၾကညာ ခဲ့ၿပီး“ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာအစိုးရကို လႊမ္းမိုးႏိုင္မယ့္ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းကို ရွာေဖြခ်င္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္”ဟု ဆက္ေျပာခဲ့ပါသည္။
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္က စတင္ၿပီးက်င့္သံုးခဲ့ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အေရးယူပိတ္ဆို႔ေရးမူ၀ါဒမွ ခြဲထြက္ေတာ့ မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ပါသည္။
ဇန္န၀ါရီလက အေမရိကန္ သမၼတအသစ္အျဖစ္ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုပြဲ၌ ေျပာေသာမိန္႔ခြန္းတြင္ သမၼတ ဘရက္ အုိဘားမား သည္ ကမာၻေပၚရိွအာဏာရွင္မ်ားကို ပိုၿပီးထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မႈနည္းေသာနည္းလမ္းျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္သြားရန္ ရည္ညြန္းေျပာဆို ခဲ့ပါသည္။
“အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမႈေတြ၊ လိမ္လဲမႈေတြနဲ႔ အတိုက္အခံေတြကို အသံမထြက္ႏိုင္တဲ့နည္းလမ္းေတြနဲ႔ အာဏာကို ဖက္တြယ္ထားသူေတြကို သိေစခ်င္တာက ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ သမိုင္းလမ္းမွားေပၚေလ်ွာက္ေနၾကသူမ်ားျဖစ္ တယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ဆုပ္ထားတဲ့လက္သီးဆုပ္ေတြကို ေျဖေလ်ွာ့ဖို႔ ဆႏၵရိွမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကလက္ကမ္းႀကိဳဆို မွာပါ”လို႔ သူက ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။
ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္လာသည့္အခ်က္က ဤကစားနည္းအသစ္ကို မည္သို႔ေသာဥပေဒစည္းမ်ဥ္းမ်ားႏွင့္ ကစားမည္နည္း ဆိုသည့္ အခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍ ပိုၿပီး လက္ေတြ႕က်ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာမူ၀ါဒမ်ား ၀ါရွင္တန္က ထြက္ေပၚလာ ခဲ့လ်ွင္ တရုတ္ႏိုင္ငံႏွင့္ အာဆီယံႏိုင္ငံတို႔လုိ အျခားႏိုင္ငံမ်ားက လုိက္ပါအေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ရန္ ေသခ်ာႏိုင္ပါသည္။
အေမရိကန္မူ၀ါဒအသစ္သည္ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး ပါ၀င္ႏိုင္ပါသည္။ ထိုမူ၀ါဒသည္ ေပ်ာ့ေျပာင္းမႈႏွင့္ ရပ္တည္ခ်က္ခိုင္မာမႈ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးရိွရန္ လိုအပ္ပါသည္။
ပထမအဆင့္အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအေပးအယူလုပ္ႏိုင္သည့္ အဓိကအခ်က္ႏွစ္ခုရိွပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားလြတ္ ေျမာက္ေရးႏွင့္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ဖယ္ရွားေရးတို႔ ျဖစ္ပါသည္။
ပထမအခ်က္သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အပါအ၀င္ အတိုက္အခံအင္းအားစုမ်ား ေတာင္းဆိုေနသည့္ အဓိကအခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ ဒုတိယအခ်က္သည္ စစ္အစိုးရလုိခ်င္သည့္ အဓိကဆႏၵမ်ားထဲမွ တခု ျဖစ္ပါသည္။
ထုိျပႆနာႏွစ္ရပ္စလံုးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းလွသည့္ ႏိုင္ငံေရးလိပ္ခဲတည္းလည္း ျဖစ္ေနျခင္းမွ ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ေသာ အဓိကက်သည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္ူပါသည္။
အေမရိကန္သမၼတ အုိဘားမားႏွင့္ ကလင္တန္တို႔ သည္ စစ္အစိုးရႏွင့္ တိုက္ရိုက္ေဆြးေႏြးသည္ျဖစ္ေစ၊ ေနာက္ကြယ္မွာ ေဆြးေႏြးသည္ျဖစ္ေစ ဤျပႆနာႏွစ္ရပ္စလံုးကို အဓိကထား ေဆြးေႏြးသင့္ပါသည္။ ျမန္ႏိုင္သမွ် ျမန္ျမန္ေဆြးေႏြးႏိုင္လ်င္ ပိုေကာင္းပါသည္။
တိုက္ရိုက္ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈမ်ားလုိအပ္ေနၿပီဟူေသာ သတင္းစကားကို သယ္ေဆာင္သြားမည္ဆိုလ်င္ အေမရိကန္အစိုးရ သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အေမရိကန္အထူးသံတမန္ကို ခန္႔ထားရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ကုလသမဂၢအထူးသံ ကိုယ္စားလွယ္ အဆက္ဆက္သည္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မရိွခဲ့ပါ။
အေမရိကန္သမၼတေဟာင္း ေဂ်ာ့ခ်္ ဒဗလ်ဴ ဘုရွ္က မိုက္ကယ္ဂရင္းကို ၄င္း၏ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒေရးရာ အထူးညိွႏိႈင္း ေရးမွဴးအျဖစ္ ခန္႕အပ္ခဲ့ေသ္ာလည္းသမၼတအိုဘားမားသည္ ထုိရာထူးအတြက္ မည္သူ႕ကိုမွ် ေရြးခ်ယ္ထားျခင္းမရိွေသးပါ။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနတြင္ အထူးသံကိုယ္စားလွယ္တဦး ခန္႔အပ္ၿပီးလ်င္ အေမရိကန္သည္ စီးပြားေရး အေရး ယူ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားရုပ္သိမ္းေပးေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုးလြတ္ေပးေရးဆိုသည့္ အေျခခံက်သည့္ အေပး အယူျဖင့္ ျမန္မာျပည္အေရး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါသည္။
ဤသို႔ လူဆိုးလူၾကမ္းမ်ား သို႔မဟုတ္ စစ္အစိုးရႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားျခင္းျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ စာမ်က္ႏွာအသစ္ စတင္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။
ေက်ာ္စြာမိုးေရးသားသည့္ It’s time to Play the villains’ Game ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။
တခါ တရံတြင္ လူဆိုး လူၾကမ္း မ်ားႏွင့္ ကစားရန္ လိုအပ္ပါ သည္။ အထူးသျဖင့္ ထို လူဆိုး လူၾကမ္း မ်ားကို ႏိုင္ေအာင္ တိုက္ႏိုင္ မည့္သူ မည္သူမွ် မရိွသည့္ အခ်ိန္တြင္ ျဖစ္ပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဆုိးသြမ္းသည့္ အစိုးရႏွင့္ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားရန္ ဆႏၵရိွသူ တဦးတေယာက္မွ် ရွာမေတြ႕ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ထို လူဆိုး လူၾကမ္းမ်ားႏွင့္ လူေကာင္းမ်ား ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ေတြ႕မည့္အခ်ိန္ကိုလည္း လက္ေတြ႕က်က် ေမွ်ာ္လင့္၍ မရႏိုင္ပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အလားအလာရိွေသာ သူရဲေကာင္းမ်ားသည္ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံထားၾကရသည္။ အတိဒုကၡေရာက္ေနၾက သည့္ သန္းေပါင္း ၅၀ ေသာ ျမန္မာျပည္သူမ်ားကဲ့သို႔ပင္ ထိုသူတို႔ကို ကူညီကယ္တင္ရန္ လိုအပ္ေနပါသည္။
စစ္အစိုးရ၏ က်ဴးလြန္မႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အေရးမယူႏုိင္ရန္ ၄င္းတို႔ႏွင့္ေပါင္းဖက္ေနၾကေသာ ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀သူ အခြင့္အေရးသမားမ်ားက ကာကြယ္ေပးေနၾကပါသည္။ ထုိကဲ့သို႔အခြင့္ထူးရေနျခင္းကို အခြင့္အေရးဟုေျပာႏုိင္ေသာ္လည္း စစ္အစိုးရက်ဴးလြန္ေနေသာ သက္ေသအေထာက္အထားခိုင္လံုသည့္ ရာဇ၀တ္မႈမ်ားကို လ်စ္လ်ဴရႈ႕၍ မရႏိုင္ပါ။ ယင္းမွာ အတိုက္အခံျပဳ ဆန္႔က်င္သူ အားလံုးကုိ ေသြးထြက္သံယိုႏိွမ္ႏွင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေနျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံရသည္ျဖစ္ေစ၊ လြတ္ေျမာက္ေနေသးသည္ျဖစ္ေစ တိုင္းျပည္၏ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရးႏွင့္ စီးပြားေရးအတား အဆီး မ်ားကို ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ရန္ အတိုက္အခံမ်ားသည္လည္း ပိုၿပီးလိမ္မာပါးနပ္ စုစည္းညီညြတ္မႈရိွရန္လိုအပ္ပါသည္။
လက္ရွိ ၾကမ္းတမ္းေသာ စစ္အစိုးရႏွင့္ ရင္ဆိုင္ကစားရသည့္အခါ အတိုက္အခံမ်ားသည္ ပို၍လက္ေတြ႕ၾကၿပီး မဟာဗ်ဴ ဟာက်ေသာ ခ်ဥ္းကပ္နည္းကို က်င့္သံုးရန္လုိအပ္ပါသည္။
၁၉၉၀ ခုႏွစ္အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲက အခြင့္အာဏာအပ္ႏွင္းထားျခင္းခံရသည္ဆိုေသာ္လည္း လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ၂၀ ကာလ အတြင္း ျမန္မာ့အတိုက္အခံ အင္းအားစုမ်ားသည္ အခြင့္အလမ္းတခ်ိဳ႕ကို ဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းမရိွခဲ့သည္မွာ ျငင္းဆို မရႏိုင္ပါ။ အတိုက္အခံအင္းအားစု အမ်ားစုသည္ လူတုံး လူအမ်ားဟု သူတို႔ေခၚေနၾကသည့္ စစ္အစိုးရလူဆိုးလူၾကမ္းမ်ား ၏ စနစ္တက် တိုက္ခိုက္မႈေအာက္တြင္ အားနည္းခ်ိနဲ႕ခဲ့ၾကသည္။
အတိတ္မွာ မည္သည့္အရာမ်ား ျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့ အေျခခံရည္မွန္းခ်က္က မေျပာင္းမလဲရိွေနပါေသးသည္။ ယင္းသည္ အေကာင္း ဘက္သို႔ဦးတည္ေသာအေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေပၚေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံသားမ်ားအတြက္ ေကာင္းမြန္ေသာ ဘ၀တြင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထုိင္ ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံအျဖစ္ ဖန္တီးေရးတို႔ျဖစ္ပါသည္။ လူဆိုးလူၾကမ္းေတြကို တိုက္မလား၊ သူတို႔ကစား၀ိုင္းထဲ၀င္မလား ဆိုသည္မွာ အေရးမႀကီးပါ။ လက္ရိွမဟာဗ်ဴဟာမ်ားသည္ အကန္႔အသတ္ႀကီးေနၿပီး အေရးယူပိတ္ဆို႔ျခင္းႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ျခင္းအၾကား ေရြးစရာလမ္း တခုသာရိွေနပါသည္။ တနည္းေျပာရလ်င္ အျပစ္ေပးမလား မက္လံုးေပး စြဲေဆာင္မႈ လုပ္မလား။
စစ္အစိုးရႏွင့္ အထိန္းသိမ္းခံ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္ေသာ အဓိက အတိုက္အခံပါတီ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အၾကား ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးျဖစ္ေပၚေစရန္ အဆိုပါခ်ဥ္းကပ္နည္းမ်ားသည္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ ပါ။
အျငင္းပြားစရာမလိုေလာက္ေအာင္ပင္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးသည္ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ရရိွရန္ အေကာင္းဆံုးႏွင့္ အၿငိမ္းခ်မ္းဆံုးနည္း လမ္း ျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံသားအားလံုးအတြက္ အခြင့္အလမ္းမ်ားကို ဖြင့္လွစ္ေပးမည့္ ပထမဆံုးအဆင့္လည္းျဖစ္ပါသည္။
လက္ရိွအခ်ိန္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးႏွင့္ပတ္သက္လာလ်င္ အေရးယူပိတ္ဆို႔ေရးလုပ္ခ်င္သူႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ခ်င္သူ ဟူ၍ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀န္းတြင္လည္း ႏွစ္ပိုင္းကြဲေနပါသည္။ အေမရိကန္ဦးေဆာင္သည့္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက အေရး ယူ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနစဥ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ေသာ တရုတ္၊ အိႏိၵယႏွင့္ အာဆီယံအဖြဲ႕၀င္ ႏိုင္ငံ မ်ားက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးနည္းလမ္းကို ပို၍ႏွစ္သက္ၾကပါသည္။
သို႔ေပမယ့္ အရာရာသည္ ေျပာင္းလဲေနပါသည္။
မၾကာေသးခင္က အာရွခရီးစဥ္အတြင္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္က အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေတြးေခၚမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အေျပာင္းအလဲလုပ္မည့္ အရိပ္လကၡဏာမ်ားကို ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါသည္။
“ရွင္းလင္းျမင္သာတဲ့အခ်က္က က်မတို႔ရဲ႕အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈနည္းလမ္းဟာ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ၾသဇာမလႊမ္းမိုးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး” ဟု သူက ေျပာခဲ့ပါသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားေရြးခ်ယ္သည့္မူ၀ါဒသည္လည္း ထိေရာက္မႈမရိွေၾကာင္း ကလင္တန္က ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။
“သူတို႔ (စစ္အစိုးရ)နဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြဟာလည္း သူတို႔ကို မလႊမ္းမိုးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး”ဟုလည္း သူက ေျပာခဲ့သည္။
အေမရိကန္အစိုးရအသစ္သည္ ၄င္းတို႔၏ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာမူ၀ါဒကို ျပန္လည္သံုးသပ္ေနသည္ဟု ကလင္တန္က ေၾကညာ ခဲ့ၿပီး“ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာအစိုးရကို လႊမ္းမိုးႏိုင္မယ့္ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းကို ရွာေဖြခ်င္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္”ဟု ဆက္ေျပာခဲ့ပါသည္။
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္က စတင္ၿပီးက်င့္သံုးခဲ့ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အေရးယူပိတ္ဆို႔ေရးမူ၀ါဒမွ ခြဲထြက္ေတာ့ မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ပါသည္။
ဇန္န၀ါရီလက အေမရိကန္ သမၼတအသစ္အျဖစ္ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုပြဲ၌ ေျပာေသာမိန္႔ခြန္းတြင္ သမၼတ ဘရက္ အုိဘားမား သည္ ကမာၻေပၚရိွအာဏာရွင္မ်ားကို ပိုၿပီးထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မႈနည္းေသာနည္းလမ္းျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္သြားရန္ ရည္ညြန္းေျပာဆို ခဲ့ပါသည္။
“အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမႈေတြ၊ လိမ္လဲမႈေတြနဲ႔ အတိုက္အခံေတြကို အသံမထြက္ႏိုင္တဲ့နည္းလမ္းေတြနဲ႔ အာဏာကို ဖက္တြယ္ထားသူေတြကို သိေစခ်င္တာက ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ သမိုင္းလမ္းမွားေပၚေလ်ွာက္ေနၾကသူမ်ားျဖစ္ တယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ဆုပ္ထားတဲ့လက္သီးဆုပ္ေတြကို ေျဖေလ်ွာ့ဖို႔ ဆႏၵရိွမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကလက္ကမ္းႀကိဳဆို မွာပါ”လို႔ သူက ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။
ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္လာသည့္အခ်က္က ဤကစားနည္းအသစ္ကို မည္သို႔ေသာဥပေဒစည္းမ်ဥ္းမ်ားႏွင့္ ကစားမည္နည္း ဆိုသည့္ အခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍ ပိုၿပီး လက္ေတြ႕က်ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာမူ၀ါဒမ်ား ၀ါရွင္တန္က ထြက္ေပၚလာ ခဲ့လ်ွင္ တရုတ္ႏိုင္ငံႏွင့္ အာဆီယံႏိုင္ငံတို႔လုိ အျခားႏိုင္ငံမ်ားက လုိက္ပါအေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ရန္ ေသခ်ာႏိုင္ပါသည္။
အေမရိကန္မူ၀ါဒအသစ္သည္ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး ပါ၀င္ႏိုင္ပါသည္။ ထိုမူ၀ါဒသည္ ေပ်ာ့ေျပာင္းမႈႏွင့္ ရပ္တည္ခ်က္ခိုင္မာမႈ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးရိွရန္ လိုအပ္ပါသည္။
ပထမအဆင့္အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအေပးအယူလုပ္ႏိုင္သည့္ အဓိကအခ်က္ႏွစ္ခုရိွပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားလြတ္ ေျမာက္ေရးႏွင့္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ဖယ္ရွားေရးတို႔ ျဖစ္ပါသည္။
ပထမအခ်က္သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အပါအ၀င္ အတိုက္အခံအင္းအားစုမ်ား ေတာင္းဆိုေနသည့္ အဓိကအခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ ဒုတိယအခ်က္သည္ စစ္အစိုးရလုိခ်င္သည့္ အဓိကဆႏၵမ်ားထဲမွ တခု ျဖစ္ပါသည္။
ထုိျပႆနာႏွစ္ရပ္စလံုးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းလွသည့္ ႏိုင္ငံေရးလိပ္ခဲတည္းလည္း ျဖစ္ေနျခင္းမွ ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ေသာ အဓိကက်သည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္ူပါသည္။
အေမရိကန္သမၼတ အုိဘားမားႏွင့္ ကလင္တန္တို႔ သည္ စစ္အစိုးရႏွင့္ တိုက္ရိုက္ေဆြးေႏြးသည္ျဖစ္ေစ၊ ေနာက္ကြယ္မွာ ေဆြးေႏြးသည္ျဖစ္ေစ ဤျပႆနာႏွစ္ရပ္စလံုးကို အဓိကထား ေဆြးေႏြးသင့္ပါသည္။ ျမန္ႏိုင္သမွ် ျမန္ျမန္ေဆြးေႏြးႏိုင္လ်င္ ပိုေကာင္းပါသည္။
တိုက္ရိုက္ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈမ်ားလုိအပ္ေနၿပီဟူေသာ သတင္းစကားကို သယ္ေဆာင္သြားမည္ဆိုလ်င္ အေမရိကန္အစိုးရ သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အေမရိကန္အထူးသံတမန္ကို ခန္႔ထားရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ကုလသမဂၢအထူးသံ ကိုယ္စားလွယ္ အဆက္ဆက္သည္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မရိွခဲ့ပါ။
အေမရိကန္သမၼတေဟာင္း ေဂ်ာ့ခ်္ ဒဗလ်ဴ ဘုရွ္က မိုက္ကယ္ဂရင္းကို ၄င္း၏ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒေရးရာ အထူးညိွႏိႈင္း ေရးမွဴးအျဖစ္ ခန္႕အပ္ခဲ့ေသ္ာလည္းသမၼတအိုဘားမားသည္ ထုိရာထူးအတြက္ မည္သူ႕ကိုမွ် ေရြးခ်ယ္ထားျခင္းမရိွေသးပါ။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနတြင္ အထူးသံကိုယ္စားလွယ္တဦး ခန္႔အပ္ၿပီးလ်င္ အေမရိကန္သည္ စီးပြားေရး အေရး ယူ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားရုပ္သိမ္းေပးေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုးလြတ္ေပးေရးဆိုသည့္ အေျခခံက်သည့္ အေပး အယူျဖင့္ ျမန္မာျပည္အေရး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါသည္။
ဤသို႔ လူဆိုးလူၾကမ္းမ်ား သို႔မဟုတ္ စစ္အစိုးရႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားျခင္းျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ စာမ်က္ႏွာအသစ္ စတင္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။
ေက်ာ္စြာမိုးေရးသားသည့္ It’s time to Play the villains’ Game ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။
လြတ္လပ္ေသာ္လည္း ဝမ္းမသာႏုိင္သူ
ဖနိဒါ
ခ်င္းမုိင္ (မဇိၩမ)။ ။ ႏုိင္ငံေတာ္က ေပးအပ္ခ ဲ့သည့္ ဥပေဒ ဘြဲ႔ျဖင့္ ေရွ႕ေန လိုက္ခဲ့သူ တဦးသည္ ျပစ္ဒဏ္ေစ့ သျဖင့္ အက်ဥ္း ေထာင္က ျပန္လြတ္လာ ေသာ္လည္း ေရွ႕ေနလုိင္စင္ ႐ုပ္သိမ္း ခံလုိက္ရသျဖင့္ ဝမ္းမသာ ႏုိင္ေၾကာင္း ယေန႔ ေျပာဆိုသည္။
တရား ႐ံုးအား မထီမဲ့ျမင္ျပဳမႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၆ လ ခ်ခံရသူ ၃၃ ႏွစ္အရြယ္ လူငယ္ေရွ႕ေန ကုိညီညီေထြးသည္ လြတ္ရက္ေစ့သျဖင့္ ယမန္ ေန႔က အင္းစိန္ ေထာင္မွ ျပန္လြတ္လာ ျခင္းျဖစ္သည္။
ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး ဝတ္ျပဳဆုေတာင္းသူ ၾကည့္ျမင္တိုင္ၿမိဳ႕နယ္ အန္အယ္လ္ဒီအဖြဲ႔ဝင္ ကိုရန္ႏိုင္ထြန္း အပါအဝင္ ၃ ဦးအတြက္ တရားခြင္တြင္ ခုခံကာကြယ္ေပးရာမွ ေျမာက္ပုိင္းခ႐ုိင္ တရား႐ံုးက ႐ံုးေတာ္ မထီမဲ့ျမင္မႈျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္ခ်ခဲ့သည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၃ဝ ရက္ေန႔တြင္ ေထာင္ဒဏ္ ခ်ခဲ့သည္။
၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္မွ စတင္ကာ အမႈလုိက္လာခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါ ေရွ႕ေန လုိင္စင္ပါ အသိမ္းခံလုိက္ရသည္။
သူ၏ ေထာင္တြင္း အေတြ႔အၾကံဳႏွင့္ ခံစားခ်က္၊ အေတြးအျမင္တခ်ဳိ႕ကို သိရွိႏုိင္ရန္ မဇၥ်ိမသတင္းေထာက္ ဖနိဒါက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားသည္မ်ားကို တင္ျပလိုက္ပါသည္။
ဘယ္တုန္းက ျပန္လြတ္လာတာလဲရွင္။
က်ေနာ္ မေန႔က ျပန္လြတ္လာပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ မနက္ ၁ဝ နာရီေလာက္က ထြက္လာခဲ့တာပါ။ ႐ုိး႐ိုးအရပ္ဝတ္နဲ႔ပဲ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဘာဝန္ခံလက္မွတ္မွ မထုိးခဲ့ရပါဘူး။ ေရာက္ကတည္းကေန ျပန္ထြက္တဲ့ အခ်ိန္အထိ အင္းစိန္ေထာင္မွာပဲ ေနရတာပါ။
က်န္းမာေရး အေျခအေနေရာ ဘယ္လိုရွိလဲရွင့္။
က်န္းမာေရးကေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူးခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္က အျပင္မွာ ကတည္းက ျဖစ္တာပါ။ က်ေနာ္က ႏွလံုး သိပ္မေကာင္းဘူး။ အခုေတာ့ ေဆးစားေဆးေသာက္ ေနရတယ္ေပါ့ေလ။
အခုလို ေထာင္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံရတဲ့ အမႈအေၾကာင္းကုိ ရွင္းျပေပးပါလား။
အဲဒီ အမႈကေတာ့ လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ံုးမွာ က်ေနာ္ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့တဲ့ သန္႔ဇင္ဦး အပါအဝင္ ၁၁ ဦး အမႈကုိ ပထမဦးဆံုး ေရာက္သြားတဲ့ ႐ံုးခ်ိန္းပါပဲ။ က်ေနာ္ စစ္ေဆးရမယ့္ အခ်ိန္မွာ စစ္တယ္။ က်ေနာ့္ စစ္ေဆးမႈ မတုိင္ခင္မွာ က်ေနာ့္ အမႈသည္ မဟုတ္တဲ့ ကုိရန္ႏုိင္ထြန္းက သူ႔အလွည့္မွာ ေျပာတာက လက္ရွိ တရားစီရင္ေရးကုိ သူ႔အေနနဲ႔ လက္မခံႏုိင္ဘူး။ အယံုအၾကည္ မရွိဘူးလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါကုိ တရားသူၾကီးက က်ေနာ္ တရားခံေတြ ေျပာဆုိတာကုိ ထိန္းသိမ္းေပးပါလုိ႔ ေျပာတယ္။ ထိန္းေပးပါေပါ့။ က်ေနာ္နဲ႔ ဦးေစာေက်ာ္ေက်ာ္မင္းကုိ ေျပာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ ေျပာလုိက္တယ္၊ က်ေနာ္တို႔ဟာ အမႈသည္ေတြရဲ႕ တင္ျပေလွ်ာက္ထားခ်က္အရ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ကုိ ဒါေတြကုိ မလုပ္နဲ႔ဆုိၿပီး တင္ျပ ပိတ္ပင္ခြင့္ မရွိဘူးလုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ တရားသူၾကီးက သူတုိ႔အမႈသည္ေတြကုိ တာဝန္ မယူဘူး ဆုိၿပီးေတာ့ မွတ္တမ္းတင္ပါတယ္။ အဲဒါကို ေန႔ခ်င္းပဲ အမႈတုိင္တမ္းၿပီးေတာ့ ဖမ္းလုိက္တာပါ။
အခုလုိ ျပစ္ဒဏ္ ခ်တဲ့အေပၚ ေရွ႕ေန တေယာက္အေနနဲ႔ ဥပေဒအေၾကာင္းအရ ဘယ္လုိ ျမင္လဲရွင့္။
တရားခြင္ေပၚမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာ အမွန္မဟုတ္ဘူးခင္ဗ်ာ။ တခ်ဳိ႕ အစိတ္အပုိင္းေတြ မွန္ေသာ္လည္း တခ်ဳိ႕ အစိတ္အပုိင္းမွာ မမွန္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီတရားခြင္မွာ ေပၚေနတဲ့ မွတ္တမ္းေတြအရ က်ေနာ္တုိ႔ကို တုိင္တာ စတင္မွတ္တမ္းတင္ ကတည္းကုိက မမွန္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ တာဝန္မယူဘူးလုိ႔ မေျပာဘူး။ ဒါေပမဲ့ တာဝန္မယူပါဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္ဆုိၿပီး မွတ္တမ္းနဲ႔ အမႈစြဲခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ့္အမႈက အာမခံ ရတဲ့ အမႈပဲ။ အဲဒါကို က်ေနာ္ အာမခံ ေလွ်ာက္ဖုိ႔ မေျပာလုိက္ရဘူး။ က်ေနာ္ အျပင္ထြက္မယ္ လုပ္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို ရဲက ဖမ္းဆီးသြားတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ ရွိတယ္။ အဲဒီ အခြင့္အေရး ရွိတယ္။ မရခဲ့ပါဘူး။
ေနာက္တရက္မွာလည္း ႐ံုးျပန္ထုတ္ပါတယ္။ လံုၿခံဳေရးေတြနဲ႔ ပိတ္လုိက္ၿပီးေတာ့ အမႈျဖစ္ အေၾကာင္းအရာကုိ ေမးတယ္။ တရားသူၾကီးက တေယာက္ ၆ လ ခ်လုိက္တယ္။ ခုခံ ေခ်ပခြင့္ မရဘူး။ က်ေနာ္ ျပန္ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွ က်ေနာ္ အမႈတြဲ ျပန္ေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ အျပစ္ရွိေၾကာင္း ဝန္ခံထားတာကုိ ဒီမွတ္တမ္းတင္ စာအုပ္မွာ ေတြ႔ရတယ္ခင္ဗ်ာ။ အမွန္က က်ေနာ္ အပါ ၄ ေယာက္ဟာ လံုးဝ ဝန္မခံခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ခုခံေခ်ပခြင့္ မရခဲ့ဘူး။ အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခံရတာပါဗ်ာ။
ေထာင္ထဲမွာ ေနထုိင္စားေသာက္ခဲ့ရပံုကို ေျပာျပပါအံုး။
စေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေထာင္ထဲမွာ တျခားအက်ဥ္းသားေတြလုိပဲ က်ေနာ့္ကုိ ထားတယ္ဗ်ာ။ တုိက္ခန္းေတြလိုမွာ ေနရတယ္။ က်ေနာ့္ကုိ တပတ္ေလာက္ၾကာတဲ့အခါ အထက္က ညႊန္ၾကားစာ ဝင္လာတဲ့အတြက္ က်ေနာ့္ကုိ ျပန္ပိတ္ထားရမယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ အခ်ဳပ္သားေတြလုိပဲ ထားပါတယ္။ အခ်ဳပ္သားေတြ ေနရတာကေတာ့ မနက္ ၇ နာရီ မထုိးခင္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ အျပင္ထြက္ခြင့္ ရတယ္။ ျပန္ပိတ္တယ္။ ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီ ျပန္ဆင္းခြင့္ ရွိတယ္။ ေနာက္ ၁ နာရီကေန ၅ နာရီထိ တုိက္ထဲ ျပန္ေနရတယ္။ အဲဒီေနာက္ ၆ နာရီမွာ ျပန္ဝင္ရပါတယ္။ တေန႔ ၂ နာရီ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ အျပင္မွာ ေနခြင့္ ရွိပါတယ္။ က်န္တဲ့ ၂၂ နာရီ နီးပါး တုိက္ထဲမွာ ေနရပါတယ္။
စားတာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံေရးအမႈနဲ႔ အက်ဥ္းသားေတြကုိေတာ့ ဆန္ၾကမ္းထမင္း ေကြ်းပါတယ္။ ပဲဟင္း ေပးပါတယ္။ ဆား မပါဘူး။ အခ်ဳိမႈန္႔ မပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ တပတ္တၾကိမ္ ဆား ေပးပါတယ္။ တာလေပါ ေခၚတဲ့ ဟင္းရြက္နဲ႔ ခ်က္ထားတဲ့ ဟင္း ေပးပါတယ္။ တရက္ကုိ ထမင္းက မနက္တၾကိမ္၊ ညတၾကိမ္ ေကြ်းပါတယ္။ ဟင္းကေတာ့ တရက္ကုိ တၾကိမ္ပဲ ေကြ်းပါတယ္။ အသားဟင္းက တပတ္ကုိ ႏွစ္ၾကိမ္ ေပးတယ္။ အမဲသားစားသူ အမဲသား ေကြ်းတယ္။ အမဲသား မစားသူကုိ ၾကက္ဥ ေကြ်းပါတယ္။
အခ်ဳပ္ထဲ မေရာက္ခင္က ဘယ္လုိ အမႈမ်ဳိးေတြ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ခဲ့လဲ။
က်ေနာ္က စက္တင္ဘာ အေရးအခင္း မတုိင္ခင္ ကတည္းကေန သာမန္အမႈေတြ လုိက္ပါ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ေနာက္ပုိင္းမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအမႈေတြ ရွိလာတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအမႈေတြ၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ က်ေနာ္ လုိက္ခဲ့ပါတယ္။ အရပ္ဘက္အမႈေတြ လုိက္ပါေနတဲ့အခါမွာ ျမင္ေတြ႔လာတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအမႈမွာ ေရွ႕ေန ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မလုိက္ၾကပါဘူး။ ဘယ္လုိသေဘာနဲ႔ မလုိက္ၾကဘူး ဆုိတာကုိေတာ့ က်ေနာ္ မေျပာလုိပါဘူး။ အဲဒီမွာ ေရွ႕ေန ေရွ႕ရပ္ေတြရဲ႕ ရသင့္ရထုိက္တဲ့ ခုခံေခ်ပခြင့္ေတြ ဆံုး႐ႈံးေနတာကုိ ေတြ႔ရတဲ့အတြက္ က်ေနာ္ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။
ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဘာေတြ ဆက္လုပ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားပါသလဲ။
က်ေနာ္ ေရွ႕ဆက္လုပ္ဖုိ႔ လုိင္စင္ သိမ္းလုိက္ပါၿပီ။ သိမ္းတာက ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ႏုိဝင္ဘာ ၁၇ ရက္ေန႔ က်ေနာ္ ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနတုန္း က်ေနာ့္အိမ္ကုိ စာပုိ႔လိုက္တယ္။ ဘယ္လုိစာလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္ဟာ ျပစ္မႈက်င့္ထံုး ဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၂၈ အရ အလုပ္ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၆ လ ခ်မွတ္ျခင္း ခံရၿပီးေတာ့ အဲဒီအမိန္႔ဟာ ယေန႔တုိင္ အတည္ျဖစ္တယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႔တယ္။ က်ေနာ္ ေရွ႕ေန ဦးညီညီေထြးကုိ ေရွ႕ေနလုိက္ခြင့္ မရသည့္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၃ (စ) အရ ဒီထုတ္ျပန္သည့္ေန႔မွ စ၍ ေရွ႕ေန လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရပ္ဆုိင္းလုိက္သည္ ဆုိၿပီး အမိန္႔ထုတ္လုိက္ပါတယ္။
အခုလုိ ျပန္လြတ္လာတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တျခား ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲရွင့္။
က်ေနာ္ ျပန္လြတ္လာတာကုိေတာ့ ဝမ္းမသာႏုိင္ပါဘူးခင္ဗ်ာ။ ငယ္ကတည္းကေန က်ေနာ္ ၾကိဳးစားခဲ့ရသမွ်၊ အားထုတ္ခဲ့ရသမွ်၊ ရင္းႏွီးခဲ့ရသမွ် က်ေနာ္ ရရွိခဲ့တဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ေလးတခု အထက္တန္း ေရွ႕ေန တေယာက္၊ ဥပေဒ ပညာရွင္တေယာက္ အျဖစ္က က်ေနာ္ ရပ္ဆုိင္းခံလုိက္ရပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေရွ႕ေန လူငယ္ေတြကုိ အညြန္႔ခ်ဳိးခံရတာပါ။ ဒီ့ထက္ က်ေနာ္ ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္ပါဘူးခင္ဗ်ာ။
က်ေနာ္က ႏုိင္ငံေတာ္က ေပးအပ္တဲ့ ဥပေဒဘြဲ႔နဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးထားတာပါ။ ႏုိင္ငံေတာ္က ေပးထားတဲ့ ဥပေဒ၊ ေရွ႕ေနလုိင္စင္ ေပးထားတဲ့ ဥပေဒ အတတ္ပညာရွင္ တေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံတြင္းမွာ ရွိေနတဲ့ သာမန္အမႈေတြ လုိက္ခဲ့တယ္။ ခြဲျခားျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။
ခ်င္းမုိင္ (မဇိၩမ)။ ။ ႏုိင္ငံေတာ္က ေပးအပ္ခ ဲ့သည့္ ဥပေဒ ဘြဲ႔ျဖင့္ ေရွ႕ေန လိုက္ခဲ့သူ တဦးသည္ ျပစ္ဒဏ္ေစ့ သျဖင့္ အက်ဥ္း ေထာင္က ျပန္လြတ္လာ ေသာ္လည္း ေရွ႕ေနလုိင္စင္ ႐ုပ္သိမ္း ခံလုိက္ရသျဖင့္ ဝမ္းမသာ ႏုိင္ေၾကာင္း ယေန႔ ေျပာဆိုသည္။
တရား ႐ံုးအား မထီမဲ့ျမင္ျပဳမႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၆ လ ခ်ခံရသူ ၃၃ ႏွစ္အရြယ္ လူငယ္ေရွ႕ေန ကုိညီညီေထြးသည္ လြတ္ရက္ေစ့သျဖင့္ ယမန္ ေန႔က အင္းစိန္ ေထာင္မွ ျပန္လြတ္လာ ျခင္းျဖစ္သည္။
ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး ဝတ္ျပဳဆုေတာင္းသူ ၾကည့္ျမင္တိုင္ၿမိဳ႕နယ္ အန္အယ္လ္ဒီအဖြဲ႔ဝင္ ကိုရန္ႏိုင္ထြန္း အပါအဝင္ ၃ ဦးအတြက္ တရားခြင္တြင္ ခုခံကာကြယ္ေပးရာမွ ေျမာက္ပုိင္းခ႐ုိင္ တရား႐ံုးက ႐ံုးေတာ္ မထီမဲ့ျမင္မႈျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္ခ်ခဲ့သည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၃ဝ ရက္ေန႔တြင္ ေထာင္ဒဏ္ ခ်ခဲ့သည္။
၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္မွ စတင္ကာ အမႈလုိက္လာခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါ ေရွ႕ေန လုိင္စင္ပါ အသိမ္းခံလုိက္ရသည္။
သူ၏ ေထာင္တြင္း အေတြ႔အၾကံဳႏွင့္ ခံစားခ်က္၊ အေတြးအျမင္တခ်ဳိ႕ကို သိရွိႏုိင္ရန္ မဇၥ်ိမသတင္းေထာက္ ဖနိဒါက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားသည္မ်ားကို တင္ျပလိုက္ပါသည္။
ဘယ္တုန္းက ျပန္လြတ္လာတာလဲရွင္။
က်ေနာ္ မေန႔က ျပန္လြတ္လာပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ မနက္ ၁ဝ နာရီေလာက္က ထြက္လာခဲ့တာပါ။ ႐ုိး႐ိုးအရပ္ဝတ္နဲ႔ပဲ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဘာဝန္ခံလက္မွတ္မွ မထုိးခဲ့ရပါဘူး။ ေရာက္ကတည္းကေန ျပန္ထြက္တဲ့ အခ်ိန္အထိ အင္းစိန္ေထာင္မွာပဲ ေနရတာပါ။
က်န္းမာေရး အေျခအေနေရာ ဘယ္လိုရွိလဲရွင့္။
က်န္းမာေရးကေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူးခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္က အျပင္မွာ ကတည္းက ျဖစ္တာပါ။ က်ေနာ္က ႏွလံုး သိပ္မေကာင္းဘူး။ အခုေတာ့ ေဆးစားေဆးေသာက္ ေနရတယ္ေပါ့ေလ။
အခုလို ေထာင္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံရတဲ့ အမႈအေၾကာင္းကုိ ရွင္းျပေပးပါလား။
အဲဒီ အမႈကေတာ့ လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ံုးမွာ က်ေနာ္ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့တဲ့ သန္႔ဇင္ဦး အပါအဝင္ ၁၁ ဦး အမႈကုိ ပထမဦးဆံုး ေရာက္သြားတဲ့ ႐ံုးခ်ိန္းပါပဲ။ က်ေနာ္ စစ္ေဆးရမယ့္ အခ်ိန္မွာ စစ္တယ္။ က်ေနာ့္ စစ္ေဆးမႈ မတုိင္ခင္မွာ က်ေနာ့္ အမႈသည္ မဟုတ္တဲ့ ကုိရန္ႏုိင္ထြန္းက သူ႔အလွည့္မွာ ေျပာတာက လက္ရွိ တရားစီရင္ေရးကုိ သူ႔အေနနဲ႔ လက္မခံႏုိင္ဘူး။ အယံုအၾကည္ မရွိဘူးလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါကုိ တရားသူၾကီးက က်ေနာ္ တရားခံေတြ ေျပာဆုိတာကုိ ထိန္းသိမ္းေပးပါလုိ႔ ေျပာတယ္။ ထိန္းေပးပါေပါ့။ က်ေနာ္နဲ႔ ဦးေစာေက်ာ္ေက်ာ္မင္းကုိ ေျပာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ ေျပာလုိက္တယ္၊ က်ေနာ္တို႔ဟာ အမႈသည္ေတြရဲ႕ တင္ျပေလွ်ာက္ထားခ်က္အရ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ကုိ ဒါေတြကုိ မလုပ္နဲ႔ဆုိၿပီး တင္ျပ ပိတ္ပင္ခြင့္ မရွိဘူးလုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ တရားသူၾကီးက သူတုိ႔အမႈသည္ေတြကုိ တာဝန္ မယူဘူး ဆုိၿပီးေတာ့ မွတ္တမ္းတင္ပါတယ္။ အဲဒါကို ေန႔ခ်င္းပဲ အမႈတုိင္တမ္းၿပီးေတာ့ ဖမ္းလုိက္တာပါ။
အခုလုိ ျပစ္ဒဏ္ ခ်တဲ့အေပၚ ေရွ႕ေန တေယာက္အေနနဲ႔ ဥပေဒအေၾကာင္းအရ ဘယ္လုိ ျမင္လဲရွင့္။
တရားခြင္ေပၚမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာ အမွန္မဟုတ္ဘူးခင္ဗ်ာ။ တခ်ဳိ႕ အစိတ္အပုိင္းေတြ မွန္ေသာ္လည္း တခ်ဳိ႕ အစိတ္အပုိင္းမွာ မမွန္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီတရားခြင္မွာ ေပၚေနတဲ့ မွတ္တမ္းေတြအရ က်ေနာ္တုိ႔ကို တုိင္တာ စတင္မွတ္တမ္းတင္ ကတည္းကုိက မမွန္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ တာဝန္မယူဘူးလုိ႔ မေျပာဘူး။ ဒါေပမဲ့ တာဝန္မယူပါဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္ဆုိၿပီး မွတ္တမ္းနဲ႔ အမႈစြဲခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ့္အမႈက အာမခံ ရတဲ့ အမႈပဲ။ အဲဒါကို က်ေနာ္ အာမခံ ေလွ်ာက္ဖုိ႔ မေျပာလုိက္ရဘူး။ က်ေနာ္ အျပင္ထြက္မယ္ လုပ္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို ရဲက ဖမ္းဆီးသြားတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ ရွိတယ္။ အဲဒီ အခြင့္အေရး ရွိတယ္။ မရခဲ့ပါဘူး။
ေနာက္တရက္မွာလည္း ႐ံုးျပန္ထုတ္ပါတယ္။ လံုၿခံဳေရးေတြနဲ႔ ပိတ္လုိက္ၿပီးေတာ့ အမႈျဖစ္ အေၾကာင္းအရာကုိ ေမးတယ္။ တရားသူၾကီးက တေယာက္ ၆ လ ခ်လုိက္တယ္။ ခုခံ ေခ်ပခြင့္ မရဘူး။ က်ေနာ္ ျပန္ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွ က်ေနာ္ အမႈတြဲ ျပန္ေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ အျပစ္ရွိေၾကာင္း ဝန္ခံထားတာကုိ ဒီမွတ္တမ္းတင္ စာအုပ္မွာ ေတြ႔ရတယ္ခင္ဗ်ာ။ အမွန္က က်ေနာ္ အပါ ၄ ေယာက္ဟာ လံုးဝ ဝန္မခံခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ခုခံေခ်ပခြင့္ မရခဲ့ဘူး။ အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခံရတာပါဗ်ာ။
ေထာင္ထဲမွာ ေနထုိင္စားေသာက္ခဲ့ရပံုကို ေျပာျပပါအံုး။
စေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေထာင္ထဲမွာ တျခားအက်ဥ္းသားေတြလုိပဲ က်ေနာ့္ကုိ ထားတယ္ဗ်ာ။ တုိက္ခန္းေတြလိုမွာ ေနရတယ္။ က်ေနာ့္ကုိ တပတ္ေလာက္ၾကာတဲ့အခါ အထက္က ညႊန္ၾကားစာ ဝင္လာတဲ့အတြက္ က်ေနာ့္ကုိ ျပန္ပိတ္ထားရမယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ အခ်ဳပ္သားေတြလုိပဲ ထားပါတယ္။ အခ်ဳပ္သားေတြ ေနရတာကေတာ့ မနက္ ၇ နာရီ မထုိးခင္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ အျပင္ထြက္ခြင့္ ရတယ္။ ျပန္ပိတ္တယ္။ ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီ ျပန္ဆင္းခြင့္ ရွိတယ္။ ေနာက္ ၁ နာရီကေန ၅ နာရီထိ တုိက္ထဲ ျပန္ေနရတယ္။ အဲဒီေနာက္ ၆ နာရီမွာ ျပန္ဝင္ရပါတယ္။ တေန႔ ၂ နာရီ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ အျပင္မွာ ေနခြင့္ ရွိပါတယ္။ က်န္တဲ့ ၂၂ နာရီ နီးပါး တုိက္ထဲမွာ ေနရပါတယ္။
စားတာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံေရးအမႈနဲ႔ အက်ဥ္းသားေတြကုိေတာ့ ဆန္ၾကမ္းထမင္း ေကြ်းပါတယ္။ ပဲဟင္း ေပးပါတယ္။ ဆား မပါဘူး။ အခ်ဳိမႈန္႔ မပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ တပတ္တၾကိမ္ ဆား ေပးပါတယ္။ တာလေပါ ေခၚတဲ့ ဟင္းရြက္နဲ႔ ခ်က္ထားတဲ့ ဟင္း ေပးပါတယ္။ တရက္ကုိ ထမင္းက မနက္တၾကိမ္၊ ညတၾကိမ္ ေကြ်းပါတယ္။ ဟင္းကေတာ့ တရက္ကုိ တၾကိမ္ပဲ ေကြ်းပါတယ္။ အသားဟင္းက တပတ္ကုိ ႏွစ္ၾကိမ္ ေပးတယ္။ အမဲသားစားသူ အမဲသား ေကြ်းတယ္။ အမဲသား မစားသူကုိ ၾကက္ဥ ေကြ်းပါတယ္။
အခ်ဳပ္ထဲ မေရာက္ခင္က ဘယ္လုိ အမႈမ်ဳိးေတြ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ခဲ့လဲ။
က်ေနာ္က စက္တင္ဘာ အေရးအခင္း မတုိင္ခင္ ကတည္းကေန သာမန္အမႈေတြ လုိက္ပါ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ေနာက္ပုိင္းမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအမႈေတြ ရွိလာတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအမႈေတြ၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ က်ေနာ္ လုိက္ခဲ့ပါတယ္။ အရပ္ဘက္အမႈေတြ လုိက္ပါေနတဲ့အခါမွာ ျမင္ေတြ႔လာတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအမႈမွာ ေရွ႕ေန ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မလုိက္ၾကပါဘူး။ ဘယ္လုိသေဘာနဲ႔ မလုိက္ၾကဘူး ဆုိတာကုိေတာ့ က်ေနာ္ မေျပာလုိပါဘူး။ အဲဒီမွာ ေရွ႕ေန ေရွ႕ရပ္ေတြရဲ႕ ရသင့္ရထုိက္တဲ့ ခုခံေခ်ပခြင့္ေတြ ဆံုး႐ႈံးေနတာကုိ ေတြ႔ရတဲ့အတြက္ က်ေနာ္ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။
ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဘာေတြ ဆက္လုပ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားပါသလဲ။
က်ေနာ္ ေရွ႕ဆက္လုပ္ဖုိ႔ လုိင္စင္ သိမ္းလုိက္ပါၿပီ။ သိမ္းတာက ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ႏုိဝင္ဘာ ၁၇ ရက္ေန႔ က်ေနာ္ ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနတုန္း က်ေနာ့္အိမ္ကုိ စာပုိ႔လိုက္တယ္။ ဘယ္လုိစာလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္ဟာ ျပစ္မႈက်င့္ထံုး ဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၂၈ အရ အလုပ္ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၆ လ ခ်မွတ္ျခင္း ခံရၿပီးေတာ့ အဲဒီအမိန္႔ဟာ ယေန႔တုိင္ အတည္ျဖစ္တယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႔တယ္။ က်ေနာ္ ေရွ႕ေန ဦးညီညီေထြးကုိ ေရွ႕ေနလုိက္ခြင့္ မရသည့္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၃ (စ) အရ ဒီထုတ္ျပန္သည့္ေန႔မွ စ၍ ေရွ႕ေန လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရပ္ဆုိင္းလုိက္သည္ ဆုိၿပီး အမိန္႔ထုတ္လုိက္ပါတယ္။
အခုလုိ ျပန္လြတ္လာတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တျခား ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲရွင့္။
က်ေနာ္ ျပန္လြတ္လာတာကုိေတာ့ ဝမ္းမသာႏုိင္ပါဘူးခင္ဗ်ာ။ ငယ္ကတည္းကေန က်ေနာ္ ၾကိဳးစားခဲ့ရသမွ်၊ အားထုတ္ခဲ့ရသမွ်၊ ရင္းႏွီးခဲ့ရသမွ် က်ေနာ္ ရရွိခဲ့တဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ေလးတခု အထက္တန္း ေရွ႕ေန တေယာက္၊ ဥပေဒ ပညာရွင္တေယာက္ အျဖစ္က က်ေနာ္ ရပ္ဆုိင္းခံလုိက္ရပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေရွ႕ေန လူငယ္ေတြကုိ အညြန္႔ခ်ဳိးခံရတာပါ။ ဒီ့ထက္ က်ေနာ္ ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္ပါဘူးခင္ဗ်ာ။
က်ေနာ္က ႏုိင္ငံေတာ္က ေပးအပ္တဲ့ ဥပေဒဘြဲ႔နဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးထားတာပါ။ ႏုိင္ငံေတာ္က ေပးထားတဲ့ ဥပေဒ၊ ေရွ႕ေနလုိင္စင္ ေပးထားတဲ့ ဥပေဒ အတတ္ပညာရွင္ တေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံတြင္းမွာ ရွိေနတဲ့ သာမန္အမႈေတြ လုိက္ခဲ့တယ္။ ခြဲျခားျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။
ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚမွ ရုန္းကန္ေနရဆဲ ဘဝမ်ား
မင္းခက္ေမာင္
ေဒၚသိန္းသိန္း၏ အေသးစား ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းေလးသည္ တခ်ိန္က သူအပါ အဝင္ မိသားစု၀င္ ၆ ဦးအတြက္ ဖူလံုသည့္ လုပ္ငန္းေလး ျဖစ္သည္။ နာဂစ္ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ သူ၏ တႏုိင္တပုိင္ ေမြးျမဴေရး ပ်က္စီး ခ့ဲသည္မွာ တႏွစ္ ၾကာၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူ၏ လုပ္ငန္းကုိ ျပန္လည္ မထူေထာင္ႏိုင္ ေသးပါ။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ႏွင့္ ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ ေဒသသို႔ နာဂစ္ ဆုိင္ကလုန္း ေမႊေႏွာက္ တိုက္ခိုက္ခ်ိန္တြင္ သူ၏ ေဒၚလာ ၃၀၀ ထက္မက တန္ဖုိး ရိွေသာ ဘဲ ေကာင္ေရ ငါးဆယ္ခန္႔ ႏွင့္ ၀က္သံုးေကာင္ ဆံုးရႈံးခဲ့ရသည္။
“အိမ္နီးခ်င္း ဆီကေန အေႂကြးနဲ႔ ၀ယ္ထားတဲ့ ဒီ၀က္ကေလး ပဲ ရိွတယ္” ဟု ေဒၚသိန္းသိန္းက ၀က္ၿခံ ထဲတြင္ အိပ္ေနေသာ ၀က္တ ေကာင္အား လက္ညွိဳး ထိုးျပၿပီး ေျပာသည္။ ဘဲၿခံထဲ တြင္မူ ဘဲတေကာင္မွ် မရိွေပ။
ေဒၚသိန္းသိန္း၏ ရြာသည္ မုန္တိုင္းဒဏ္ အခံရဆံုး ေဒသ တခုျဖစ္ေသာ ဖ်ာပံုၿမိဳ႔နယ္ အတြင္းရိွ ေနာင္ေတာ္ႀကီး ေက်းရြာ ျဖစ္သည္။
ေဒၚသိန္းသိန္းသည္ အသက္ ၄၃ ႏွစ္ရိွၿပီ ျဖစ္ၿပီး ကေလးငါးေယာက္ မိခင္ျဖစ္သည္။ နာဂစ္မုန္တိုင္း မတိုက္ခတ္ခင္ အထိ ခင္ပြန္းမရိွ အိမ္ရွင္မ တဦးတည္းအဖို႔ မိသားစု ၀င္ေငြ ရွာရာတြင္ မည္သည့္အခါမွ ဤမွ်ေလာက္ မခက္ခဲခဲ့ေပ။ ယခု အခ်ိန္တြင္ ဆန္ဖိုး အလံုအေလာက္ ရဖို႔ပင္ ေမာေမာ ပန္းပန္း၊ ခက္ခက္ ခဲခဲ ရွာေနရသည္။
သူ၏ဘ၀ ေျပာင္းလဲသြားခ်ိန္မွစ၍ ေဒၚသိန္းသိန္းႏွင့္ အသက္ ၁၆ ႏွစ္အရြယ္ အႀကီးဆံုးသားသည္ ရြာတြင္ ေန႔စား သူရင္းငွား (စာရင္းငွား) အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနရသည္။
“က်မတို႔ အရင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ဘဲေမြး၊ ဝက္ေမြးတာကုိပဲ ျပန္လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အကူအညီ ဘာမွမရိွေတာ့ ဘယ္လို လုပ္ႏိုင္မွာလဲ” ဟု သူက ေျပာသည္။
ရြာသူ ရြာသားမ်ားသည္ ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းမ်ား ျပန္လည္ ထူေထာင္ရန္ အကူအညီ တစံုတရာ မရရိွေသးဟု ေဒၚသိန္းသိန္းက ေျပာသည္။
ဆိုင္ကလုန္းဒဏ္ ခံခဲ့ရေသာ ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီတိုင္း အတြင္းရိွ ၿမိဳ႔နယ္မ်ားတြင္လည္း ေဒၚသိန္းသိန္း ကဲ့သို႔ပင္ ၎တို႔၏ အသက္ ေမြး၀မ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္းမ်ားကို ျပန္လည္ ထူေထာင္ႏိုင္ျခင္း မရိွေသာ အေသးစား လုပ္ငန္းရွင္ လယ္သမား ေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာ ရိွေနေသးသည္။
ေက်းရြာငယ္မ်ား၌ ေနထိုင္ၾကေသာ အိမ္ေထာင္စုမ်ားအတြက္မူ အိမ္ေနာက္ေဖး တႏိုင္တႏုိင္ ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းသည္ အဓိက ၀င္ေငြရေသာ အခန္းက႑တခု ျဖစ္သည္။
ၾကက္၊ ဘဲ ေမြးျမဴျခင္းမွရသည့္ ဥ ႏွင့္ အသားက လူတုိ႔အတြက္ အာဟာရကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္သကဲ့သို႔ အပို ၀င္ေငြလည္း ရေစသည္။ ၀က္မ်ားကို ၀င္ေငြအတြက္ ေမြးျမဴၾကသကဲ့သို႔ မဂၤလာေဆာင္ ႏွင့္ ပြဲေတာ္မ်ား ကဲ့သို႔ေသာ အထူးတလည္ အခါသမယမ်ား အတြက္လည္း ေမြးျမဴၾကသည္။ ၀က္မ်ားကို ေနအိမ္ဝင္းအတြင္း ေမြးျမဴႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေမြးျမဴေရးၿခံ မရိွေသာ သူမ်ားအတြက္ အေရးပါသည့္ သတၱဝါျဖစ္သည္။
ကၽြဲႏွင့္ ႏြားသည္ ေမြးျမဴရန္ အတြက္ ေျမေနရာ ပိုမုိ လိုအပ္ၿပီး၊ ထြန္ယက္ျခင္း ႏွင့္ သယ္ယူ ပို႔ေဆာင္ေရး အတြက္ အေရးႀကီးသည့္ လယ္ယာသံုး တိရစၦာန္မ်ား ျဖစ္သည္။
နာဂစ္ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ျပည္သူေပါင္း ၁၄၀ ၀၀၀ နီးပါး အေသအေပ်ာက္ရိွၿပီး လူေပါင္း ၂ သန္းေက်ာ္ ဘ၀ ပ်က္ခဲ့ရသည္။
ဆိုင္ကလုန္း တိုက္ခိုက္ၿပီးေနာက္ ၾကက္၊ ဘဲ၊ ကၽြဲ၊ ႏြား၊ ၀က္ အိမ္ေမြး တိရစၦာန္ မ်ားစြာသည္ ဆိုင္ကလုန္းသင့္ ျပည္သူ မ်ားႏွင့္ အတူ ေသေၾကခဲ့ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘ၀ကို ျပန္လည္ ထူေထာင္ရန္ ႀကိဳးစား ေနဆဲ ျဖစ္ေသာ အသက္ရွင္ က်န္ရစ္သူ ေဒသခံမ်ားအတြက္ ကာလရွည္ၾကာစြာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံရေသာ အဓိက လုပ္ငန္း ဆံုးရံႈးရေလသည္။
ကမၻာ့ ကုလသမဂၢ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရးအဖြဲ႔ (FAO)၏ အဆိုအရ ဘဲ ေကာင္ေရ ၅၂၅ ၀၀၀ (စုစုေပါင္း ေကာင္ေရ၏ ၅၂ ရာခုိင္ႏႈန္း)၊ ၾကက္ေကာင္ေရ ၁. ၅ သန္း (၄၅ ရာခုိင္ႏႈန္း)၊ ၀က္ေကာင္ေရ ၆၈ ၀၀၀ (၂၈ ရာခုိင္ႏႈန္း)၊ ဆိတ္ေကာင္ေရ ၇၅၀၀ (၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္း) ႏွင့္ လယ္ယာသံုး ကၽြဲႏြား ေကာင္ေရ ၂၂၇ ၀၀၀ (ကၽြဲ ၅၁ ရာခုိင္ႏႈန္း ႏွင့္ ႏြား ၂၃ ရာခိုင္ႏႈန္း)သည္ ဆိုင္ကလုန္းေၾကာင့္ ေသေၾကခဲ့ရသည္။
ဆံုးရံႈးသြားခဲ့ေသာ တိရိစၦာန္မ်ားကို ျပန္လည္ အစားထိုးေပးရန္အတြက္ စစ္အစိုးရ၊ ကုလ သမဂၢ ေအဂ်င္စီမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီတိုင္း အတြင္းရိွ ၿမိဳ႕နယ္ အမ်ား အျပားမွ အေသးစား လုပ္ငန္းရွင္ လယ္သမားမ်ားသို႔ ၾကက္၊ ဘဲ ႏွင့္ ကၽြဲ၊ ႏြား တိရိစၦာန္မ်ား လွဴဒါန္းခဲ့သည္။
“အကူအညီ ျဖန္႔ေ၀ေပးတဲ့ ေနရာမွ က်ေနာ္တို႔ ပစ္မွတ္ထားတာကေတာ့ အသက္ ေမြး၀မ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္းကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ႏုိင္ျခင္း မရိွတဲ့ ဆင္းရဲသားေတြ၊ ေျမယာမဲ့ေတြ၊ အမ်ဳိးသမီး ဦးေဆာင္တ့ဲ မိသားစုေတြ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု FAO အရာရိွတဦးက ဆိုခဲ့သည္။
အေသးစား အိမ္ေမြး တိရစၱာန္ လုပ္ငန္းရွင္ လယ္သမားမ်ားကို ကူညီျခင္းသည္ လူသားခ်င္း ဆိုင္ရာ ကူညီ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ ေအဂ်င္စီမ်ားအတြက္ ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း အေရးတႀကီး လုပ္ေဆာင္ရမည့္ လုပ္ငန္းမ်ားအနက္ တခု ျဖစ္သည္၊ ဤလုပ္ငန္းက အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္တည္ျခင္းကို မွီခိုေနရသူ လယ္သမားမ်ားအတြက္ မရိွ မျဖစ္ ၀င္ေငြရ လုပ္ငန္းတခု ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ထိုအရာရိွက ေျပာသည္။ အကူအညီမ်ား ေပးေနေသာ္လည္း ဆံုးရံႈးသြား သည့္ တိရစၦာန္မ်ား၏ ေနရာတြင္ ရာခုိင္ႏႈန္း အနည္းငယ္ ကိုသာ ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ေသးသည္ ဟု FAO အရာရိွက ဆိုသည္။
၀က္ေကာင္ေရ ၁၂ ရာခုိင္ႏႈန္း၊ ကၽြဲ ႏွင့္ ႏြား ေကာင္ေရ ၃ ရာခုိင္ႏႈန္း၊ ၾကက္ေကာင္ေရ ၁ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ဘဲေကာင္ေရ ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္းကုိသာ အစားထိုးေပးႏိုင္သည္ဟု FAO ကိန္းဂဏန္းမ်ားအရ သိရသည္။
“ျပည္သူေတြရဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းမႈကို အျပည့္အ၀ ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ဖို႔ အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံတကာ အကူ အညီေတြ ပိုၿပီး လိုေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုအထိေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဘ႑ာေငြ အနည္းအက်ဥ္းပဲ ရပါေသးတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
ေဒၚသိန္းသိန္း၏ အေသးစား ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းေလးသည္ တခ်ိန္က သူအပါ အဝင္ မိသားစု၀င္ ၆ ဦးအတြက္ ဖူလံုသည့္ လုပ္ငန္းေလး ျဖစ္သည္။ နာဂစ္ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ သူ၏ တႏုိင္တပုိင္ ေမြးျမဴေရး ပ်က္စီး ခ့ဲသည္မွာ တႏွစ္ ၾကာၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူ၏ လုပ္ငန္းကုိ ျပန္လည္ မထူေထာင္ႏိုင္ ေသးပါ။၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ႏွင့္ ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ ေဒသသို႔ နာဂစ္ ဆုိင္ကလုန္း ေမႊေႏွာက္ တိုက္ခိုက္ခ်ိန္တြင္ သူ၏ ေဒၚလာ ၃၀၀ ထက္မက တန္ဖုိး ရိွေသာ ဘဲ ေကာင္ေရ ငါးဆယ္ခန္႔ ႏွင့္ ၀က္သံုးေကာင္ ဆံုးရႈံးခဲ့ရသည္။
“အိမ္နီးခ်င္း ဆီကေန အေႂကြးနဲ႔ ၀ယ္ထားတဲ့ ဒီ၀က္ကေလး ပဲ ရိွတယ္” ဟု ေဒၚသိန္းသိန္းက ၀က္ၿခံ ထဲတြင္ အိပ္ေနေသာ ၀က္တ ေကာင္အား လက္ညွိဳး ထိုးျပၿပီး ေျပာသည္။ ဘဲၿခံထဲ တြင္မူ ဘဲတေကာင္မွ် မရိွေပ။
ေဒၚသိန္းသိန္း၏ ရြာသည္ မုန္တိုင္းဒဏ္ အခံရဆံုး ေဒသ တခုျဖစ္ေသာ ဖ်ာပံုၿမိဳ႔နယ္ အတြင္းရိွ ေနာင္ေတာ္ႀကီး ေက်းရြာ ျဖစ္သည္။
ေဒၚသိန္းသိန္းသည္ အသက္ ၄၃ ႏွစ္ရိွၿပီ ျဖစ္ၿပီး ကေလးငါးေယာက္ မိခင္ျဖစ္သည္။ နာဂစ္မုန္တိုင္း မတိုက္ခတ္ခင္ အထိ ခင္ပြန္းမရိွ အိမ္ရွင္မ တဦးတည္းအဖို႔ မိသားစု ၀င္ေငြ ရွာရာတြင္ မည္သည့္အခါမွ ဤမွ်ေလာက္ မခက္ခဲခဲ့ေပ။ ယခု အခ်ိန္တြင္ ဆန္ဖိုး အလံုအေလာက္ ရဖို႔ပင္ ေမာေမာ ပန္းပန္း၊ ခက္ခက္ ခဲခဲ ရွာေနရသည္။
သူ၏ဘ၀ ေျပာင္းလဲသြားခ်ိန္မွစ၍ ေဒၚသိန္းသိန္းႏွင့္ အသက္ ၁၆ ႏွစ္အရြယ္ အႀကီးဆံုးသားသည္ ရြာတြင္ ေန႔စား သူရင္းငွား (စာရင္းငွား) အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနရသည္။
“က်မတို႔ အရင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ဘဲေမြး၊ ဝက္ေမြးတာကုိပဲ ျပန္လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အကူအညီ ဘာမွမရိွေတာ့ ဘယ္လို လုပ္ႏိုင္မွာလဲ” ဟု သူက ေျပာသည္။
ရြာသူ ရြာသားမ်ားသည္ ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းမ်ား ျပန္လည္ ထူေထာင္ရန္ အကူအညီ တစံုတရာ မရရိွေသးဟု ေဒၚသိန္းသိန္းက ေျပာသည္။
ဆိုင္ကလုန္းဒဏ္ ခံခဲ့ရေသာ ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီတိုင္း အတြင္းရိွ ၿမိဳ႔နယ္မ်ားတြင္လည္း ေဒၚသိန္းသိန္း ကဲ့သို႔ပင္ ၎တို႔၏ အသက္ ေမြး၀မ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္းမ်ားကို ျပန္လည္ ထူေထာင္ႏိုင္ျခင္း မရိွေသာ အေသးစား လုပ္ငန္းရွင္ လယ္သမား ေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာ ရိွေနေသးသည္။
ေက်းရြာငယ္မ်ား၌ ေနထိုင္ၾကေသာ အိမ္ေထာင္စုမ်ားအတြက္မူ အိမ္ေနာက္ေဖး တႏိုင္တႏုိင္ ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းသည္ အဓိက ၀င္ေငြရေသာ အခန္းက႑တခု ျဖစ္သည္။
ၾကက္၊ ဘဲ ေမြးျမဴျခင္းမွရသည့္ ဥ ႏွင့္ အသားက လူတုိ႔အတြက္ အာဟာရကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္သကဲ့သို႔ အပို ၀င္ေငြလည္း ရေစသည္။ ၀က္မ်ားကို ၀င္ေငြအတြက္ ေမြးျမဴၾကသကဲ့သို႔ မဂၤလာေဆာင္ ႏွင့္ ပြဲေတာ္မ်ား ကဲ့သို႔ေသာ အထူးတလည္ အခါသမယမ်ား အတြက္လည္း ေမြးျမဴၾကသည္။ ၀က္မ်ားကို ေနအိမ္ဝင္းအတြင္း ေမြးျမဴႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေမြးျမဴေရးၿခံ မရိွေသာ သူမ်ားအတြက္ အေရးပါသည့္ သတၱဝါျဖစ္သည္။
ကၽြဲႏွင့္ ႏြားသည္ ေမြးျမဴရန္ အတြက္ ေျမေနရာ ပိုမုိ လိုအပ္ၿပီး၊ ထြန္ယက္ျခင္း ႏွင့္ သယ္ယူ ပို႔ေဆာင္ေရး အတြက္ အေရးႀကီးသည့္ လယ္ယာသံုး တိရစၦာန္မ်ား ျဖစ္သည္။
နာဂစ္ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ျပည္သူေပါင္း ၁၄၀ ၀၀၀ နီးပါး အေသအေပ်ာက္ရိွၿပီး လူေပါင္း ၂ သန္းေက်ာ္ ဘ၀ ပ်က္ခဲ့ရသည္။
ဆိုင္ကလုန္း တိုက္ခိုက္ၿပီးေနာက္ ၾကက္၊ ဘဲ၊ ကၽြဲ၊ ႏြား၊ ၀က္ အိမ္ေမြး တိရစၦာန္ မ်ားစြာသည္ ဆိုင္ကလုန္းသင့္ ျပည္သူ မ်ားႏွင့္ အတူ ေသေၾကခဲ့ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘ၀ကို ျပန္လည္ ထူေထာင္ရန္ ႀကိဳးစား ေနဆဲ ျဖစ္ေသာ အသက္ရွင္ က်န္ရစ္သူ ေဒသခံမ်ားအတြက္ ကာလရွည္ၾကာစြာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံရေသာ အဓိက လုပ္ငန္း ဆံုးရံႈးရေလသည္။
ကမၻာ့ ကုလသမဂၢ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရးအဖြဲ႔ (FAO)၏ အဆိုအရ ဘဲ ေကာင္ေရ ၅၂၅ ၀၀၀ (စုစုေပါင္း ေကာင္ေရ၏ ၅၂ ရာခုိင္ႏႈန္း)၊ ၾကက္ေကာင္ေရ ၁. ၅ သန္း (၄၅ ရာခုိင္ႏႈန္း)၊ ၀က္ေကာင္ေရ ၆၈ ၀၀၀ (၂၈ ရာခုိင္ႏႈန္း)၊ ဆိတ္ေကာင္ေရ ၇၅၀၀ (၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္း) ႏွင့္ လယ္ယာသံုး ကၽြဲႏြား ေကာင္ေရ ၂၂၇ ၀၀၀ (ကၽြဲ ၅၁ ရာခုိင္ႏႈန္း ႏွင့္ ႏြား ၂၃ ရာခိုင္ႏႈန္း)သည္ ဆိုင္ကလုန္းေၾကာင့္ ေသေၾကခဲ့ရသည္။
ဆံုးရံႈးသြားခဲ့ေသာ တိရိစၦာန္မ်ားကို ျပန္လည္ အစားထိုးေပးရန္အတြက္ စစ္အစိုးရ၊ ကုလ သမဂၢ ေအဂ်င္စီမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီတိုင္း အတြင္းရိွ ၿမိဳ႕နယ္ အမ်ား အျပားမွ အေသးစား လုပ္ငန္းရွင္ လယ္သမားမ်ားသို႔ ၾကက္၊ ဘဲ ႏွင့္ ကၽြဲ၊ ႏြား တိရိစၦာန္မ်ား လွဴဒါန္းခဲ့သည္။
“အကူအညီ ျဖန္႔ေ၀ေပးတဲ့ ေနရာမွ က်ေနာ္တို႔ ပစ္မွတ္ထားတာကေတာ့ အသက္ ေမြး၀မ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္းကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ႏုိင္ျခင္း မရိွတဲ့ ဆင္းရဲသားေတြ၊ ေျမယာမဲ့ေတြ၊ အမ်ဳိးသမီး ဦးေဆာင္တ့ဲ မိသားစုေတြ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု FAO အရာရိွတဦးက ဆိုခဲ့သည္။
အေသးစား အိမ္ေမြး တိရစၱာန္ လုပ္ငန္းရွင္ လယ္သမားမ်ားကို ကူညီျခင္းသည္ လူသားခ်င္း ဆိုင္ရာ ကူညီ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ ေအဂ်င္စီမ်ားအတြက္ ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း အေရးတႀကီး လုပ္ေဆာင္ရမည့္ လုပ္ငန္းမ်ားအနက္ တခု ျဖစ္သည္၊ ဤလုပ္ငန္းက အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္တည္ျခင္းကို မွီခိုေနရသူ လယ္သမားမ်ားအတြက္ မရိွ မျဖစ္ ၀င္ေငြရ လုပ္ငန္းတခု ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ထိုအရာရိွက ေျပာသည္။ အကူအညီမ်ား ေပးေနေသာ္လည္း ဆံုးရံႈးသြား သည့္ တိရစၦာန္မ်ား၏ ေနရာတြင္ ရာခုိင္ႏႈန္း အနည္းငယ္ ကိုသာ ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ေသးသည္ ဟု FAO အရာရိွက ဆိုသည္။
၀က္ေကာင္ေရ ၁၂ ရာခုိင္ႏႈန္း၊ ကၽြဲ ႏွင့္ ႏြား ေကာင္ေရ ၃ ရာခုိင္ႏႈန္း၊ ၾကက္ေကာင္ေရ ၁ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ဘဲေကာင္ေရ ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္းကုိသာ အစားထိုးေပးႏိုင္သည္ဟု FAO ကိန္းဂဏန္းမ်ားအရ သိရသည္။
“ျပည္သူေတြရဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းမႈကို အျပည့္အ၀ ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ဖို႔ အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံတကာ အကူ အညီေတြ ပိုၿပီး လိုေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုအထိေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဘ႑ာေငြ အနည္းအက်ဥ္းပဲ ရပါေသးတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
ကုစားရာမဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာ ခံစားေနရသူမ်ား
ၾကည္ေဝ
မုန္တိုင္း လာဦးမည္ဟု သတင္းၾကား ရၿပီး ကတည္းက ေဒၚသူဇာ ေဆာက္တည္ရာ မဲ့ေနသည္။ အခ်ိန္တိုင္း အိမ္ေရွ႕ထြက္ၿပီး ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္၊ အိမ္ထဲ၀င္ကာ ပစၥည္းသိမ္းလိုက္ ၊ ေဆာ့ကစား ေနေသာ ေျမးျဖစ္သူကို တေၾကာ္ေၾကာ္ ေခၚရင္း သူ႔စိတ္ထဲ မေဖာ္ျပ ႏိုင္ေအာင္ ရႈပ္ေထြး ေနာက္က်ိ လ်က္ရွိကာ မအိပ္ႏိုင္ေတာ့။
ႏို႔ဆီဘူး တလံုး သာသာ ဆန္ကို လည္းေကာင္း၊ ယူနီဆက္ဖ္ အမွတ္တံဆိပ္ႏွင့္ ေက်ာပိုး အိတ္ အျပာေရာင္ေလး ကုိလည္း ေကာင္း၊ “သိမ္ႀကီးေစ်း အလွဴရွင္မ်ားက လွဴဒါန္းသည္” ဟူသည့္ အမွတ္အသား ပါေသာ မိုးေရကာ ပလတ္ စတစ္စ တစကိုလည္း ေကာင္း၊ ပလတ္စတစ္ ေရခြက္ အနီတလံုး၊ အျပာေရာင္ ပလတ္စတစ္ ထမင္းပန္းကန္ ေလး ၂ ခ်ပ္ႏွင့္ စတီးဇြန္း တေခ်ာင္းကို လည္း ေကာင္း ႂကြပ္ႂကြပ္အိတ္ အမည္း ႀကီးထဲ စုထည့္ထား ကာ မုန္တိုင္း လာၿပီ ဆိုပါက ေဘးလြတ္ရာ ေျပးႏုိင္ရန္ အဆင္ သင့္ျပင္ထား ေၾကာင္း သူက ေျပာျပသည္။
“နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္တုန္းက အေမက အိပ္ေပ်ာ္ ေနတာ။ ေျမးကေလး ႏိုးေနလို႔သာ အသက္မေသ တာေပါ့။ ဒီတခါေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ ေနလို႔ မျဖစ္ဘူးဟဲ့ ဆိုၿပီး ထိုင္ေစာင့္ ေနတာပဲ။ သားနဲ႔ ေခၽြးမကေတာ့ နာဂစ္ေၾကာင့္ ေသရွာၿပီ” ဟု အသက္ ၆၂ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚသူဇာက မ်က္ရည္ က်ရင္း ေျပာျပသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ေမလ ၂ ရက္ေန႔က တိုက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ငါးဖမ္းထြက္ေနေသာ ေဒၚသူဇာ၏ သားမွာ တျခားေသာ ေရလုပ္သားမ်ားႏွင့္အတူ ေသဆံုးခဲ့ၿပီး ေဒၚသူဇာ၏ ေခၽြးမမွာလည္း က်န္ေလွတစင္းႏွင့္
ေယာက်ာ္းျဖစ္သူကို လိုက္ေခၚရာမွ ေလွေမွာက္ ေသဆံုးခဲ့ရသည္ဟု သိရသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚသူဇာမွာ မုန္တိုင္းလာဦးမည္ဟု အသံၾကားကတည္းကပင္ သူ၏ တဦးတည္းေသာ ေသြးသား ေျမးျဖစ္သူကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေပြ႕ဖက္ထားရင္း ေဆာက္တည္ရာမဲ့ ေနရေၾကာင္း သူ႔အိမ္နီးခ်င္းမ်ားက ေျပာျပၾကသည္။
“ေတာ္ပုလဲ တရပ္ကြက္လံုးက မုန္တို္င္းမွာ ထိၿပီး လူမေသတဲ့ အိမ္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ ျဖစ္သြားေတာ့ မုန္တိုင္းဆုိရင္ ေၾကာက္ၾကတာပဲ။ က်ေနာ့္ မိန္းမဆို ေရဒီယိုကို လက္က မခ်တမ္း နားေထာင္ေနၿပီး ေၾကာက္ ေနတာ” ဟု ေတာ္ပုလဲ ရပ္ကြက္သားတဦးက ေျပာဆိုသည္။
ေတာ္ပုလဲ ရပ္ကြက္သည္ ေရလုပ္သားအမ်ားဆံုးေနထိုင္ေသာ ရပ္ကြက္ျဖစ္ၿပီး နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္စဥ္က ငါးဖမ္းစက္ေလွ ထြက္ၾကသူမ်ားအားလံုး နီးပါး ေသဆံုးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ အိမ္ေထာင္စုမ်ား၏ သံုးပံု ၁ ပံုခန္႔ ေသဆံုးခဲ့ေသာ ရပ္ကြက္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ နာဂစ္မုန္တိုင္းၿပီးကတည္းက ေရဒီယိုလွဴေသာ ေစတနာ အလွဴရွင္တခ်ိဳ႕၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ လူတိုင္းနီးပါး ေရဒီယို နားေထာင္လာၾကေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
ဧၿပီလ ၁၇ ရက္ေန႔က ဘစ္ဂ်လိမုန္တိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အစိုးရမိုးေလ၀သဌာန၏ မုန္တိုင္းသတိေပးခ်က္ ထြက္ရွိၿပီးကတည္းက နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံခဲ့ၾကရသူမ်ားမွာ ေၾကာက္လန္႔ ေနၾကရေၾကာင္း သိရသည္။
“အဲဒီသတင္းထြက္ကတည္းက နာဂစ္လာဦးမယ္တဲ့ ဆိုၿပီး ေအာ္ငိုတဲ့သူက ငို၊ ရန္ကုန္တက္မယ္၊ ရန္ကုန္ တက္မယ္ ဆိုၿပီး ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ အထုပ္ဆြဲတဲ့သူက ဆြဲေပါ့။ တေလာကလံုး ထိတ္ထိတ္ျပာျပာ ျဖစ္ကုန္တာပဲ ဘုန္းဘုန္းႀကီးက ေလာ္စပီကာနဲ႔ ေအာ္ၿပီး တရားခ်တာေတာင္မွ မရဘူး၊ အားလံုး ေၾကာက္ေနၾကတာ” ဟု ရန္ကုန္တို္င္း၊ ေကာ့မႉးၿမိဳ႕နယ္၊ ေရတိမ္ေက်းရြာသူ တဦးက ေျပာဆိုသည္။
အဆိုပါ ေရတိမ္ေက်းရြာမွာ ေကာ့မႉးၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕နယ္သြား ကားလမ္းနေဘး ေလွဆိပ္မွ စက္ေလွႏွင့္ မိနစ္ ၂၀ ေက်ာ္ၾကာေအာင္ သြားရေသာ ေက်းရြာျဖစ္သည္။ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ကို အလူးအလဲ ခံခဲ့ၾကရၿပီး ရြာရွိလူ၏ ထက္၀က္ခန္႔မွာ နာဂစ္ေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။
ေဒၚသူဇာလိုပင္ မုန္တုိင္းလာဦးမည္ဟု သတင္းၾကားကတည္းက ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ျဖင့္ သံေသတၱာထဲ ၀င္ပုန္းေနခဲ့ေသာ အသက္ ၇ ႏွစ္အရြယ္ကေလးငယ္တဦးလည္း ရွိသည္။
အဆိုပါ ကေလးငယ္မွာ ေရလုပ္သားမိသားစုမွ ေမြးဖြားလာခဲ့သူျဖစ္ၿပီး နာဂစ္မုန္တိုင္းအတြင္း ေသဆံုးခဲ့ေသာ ေက်းရြာသား ၂၀၀ ေက်ာ္တြင္ ကေလး၏ မိသားစု၀င္မ်ားလည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္ဟု သိရွိရသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္စဥ္က သူ႔အဘိုးျဖစ္သူမွာ သူ႔ကို ေသတၱာထဲ ၀င္ခိုင္းၿပီး ေသတၱာထဲတြင္ေနမွ အသက္ရွင္မယ္ဟု ေျပာခဲ့ကာ ထိုကေလးကို ေသတၱာထဲ ထည့္ေပးခဲ့သည့္အတြက္ ကေလးမွာ မုန္တို္င္း တိုက္ခတ္ေနစဥ္ ကာလ တေလွ်ာက္လံုး ေသတၱာထဲမွ ေနၿပီး အသက္ရွင္ခြင့္ရခဲ့သည္။
သူ႔ကို ေသတၱာထဲ ထည့္ေပးခဲ့သူ အဘိုးကေတာ့ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ၿပီး ကေလးမွာ မိုးရြာသည့္ အခါႏွင့္ ယခုလို မုန္တိုင္းလာမည္ ဟု သတင္းၾကားသည့္အခါမ်ားတြင္ ေသတၱာထဲ ၀င္ေနေလ့ရွိေၾကာင္း ကေလး၏ အေဒၚေတာ္စပ္သူ တဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။
“ေရဒီယိုက သတင္းလာၿပီးကတည္းက ၀င္ေနတာ၊ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မထြက္ေတာ့ဘူး။ မုန္တို္င္း မလာေတာ့ဘူးလုိ႔ သတင္းေတြထြက္တဲ့ ၁၉ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းမွာ သူ႔ကို မနည္းေခ်ာ့ၿပီး အျပင္ထုတ္ရတယ္။ အဲဒါေတာင္ ညက်ေတာ့ အဲဒီေသတၱာထဲ ၀င္အိပ္ေနေသးတယ္” ဟု ကေလး၏ အေဒၚက ဆိုသည္။
ေမလ ၂ ရက္ေန႔ႏွင့္ ၃ ရက္ေန႕အတြင္း တိုက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီ တိုင္းရွိ လူေပါင္း ၈၄၅၃၇ ဦးေသဆံုးခဲ့ၿပီး ၅၃၈၃၆ ဦး ေပ်ာက္ဆံုးဆဲျဖစ္ကာ အဆိုပါ ေဒသမ်ားမွ အေဆာက္ အအံုမ်ား၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား ပ်က္စီးဆံုးရႈံးခဲ့သည္။
ယခုအခါ နာဂစ္ေၾကာင့္ အသက္မေသဘဲ က်န္ရစ္သူမ်ားမွာ မုန္တိုင္းလာမည္ဟု သတင္းၾကား ကတည္းက ေၾကာက္လန္႔ ေနခဲ့ၿပီး ဧၿပီလ ၁၇ ရက္ေန႔ကစ၍ မိုးသည္း၊ ေလထန္သည္ႏွင့္ပင္ ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေအာ္ငိုသူက ငို၊ ပလတ္စတစ္ဂါလန္ပုံးဆြဲသူက ဆြဲ၊ ေသြး႐ူးေသြးတန္း ေလွေပၚတက္သူက တက္ႏွင့္ ေသြးပ်က္ခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ဧရာ၀တီတိုင္း၊ လပြတၱာခ႐ိုင္၊ ျပင္စလူၿမိဳ႕နယ္ခြဲ၊ ေခ်ာင္းႀကီးေက်းရြာေန အသက္ ၂၈ ႏွစ္အရြယ္ အမ်ိဳးသမီး တဦးကလည္း မိုးႀကိဳကာလျဖစ္သည့္ မုန္တိုင္းကာလအတြင္း မုန္တိုင္းအနည္းဆံုး ၆ ခုခန္႔ ၀င္ေရာက္ ႏိုင္သည္ ဆိုသည့္ သတင္းေၾကာင့္ မုန္တိုင္းကို ေၾကာက္ကာ ေခ်ာင္းႀကီးရြာတြင္ မေနရဲေတာ့ဘဲ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ မိတ္ေဆြ တဦးေနအိမ္တြင္ ေခတၱခဏလာေရာက္ ခိုေအာင္းေနေၾကာင္း သိရသည္။
သူ႔လိုပင္ မုန္တိုင္းေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ ျပင္စလူတြင္ ေနထိုင္သူမ်ားႏွင့္ ပင္လယ္၀ႏွင့္ နီးေသာ ေက်းရြာမ်ားတြင္ ေနထိုင္ၾကသူမ်ားမွာ ကေလးမ်ား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ားကို ၎တို႔ႏွင့္ နီးစပ္ရာ လပြတၱာ၊ ေျမာင္းျမ၊ က်ိဳက္လတ္စသည့္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားရွိရာ ၿမိဳ႕မ်ားသို႔ ပို႔ထားၾကသည္။
ရြာတြင္ ေနခ့ဲသူတခ်ိဳ႕ကလည္း ပလတ္စတစ္ ဂါလန္ပုံးလြတ္မ်ားကို လိုက္လံ စုေဆာင္းထားၾကၿပီး ရာသီဥတုကို အရင္ကထက္ ပိုမို သတိထား ေစာင့္ၾကည့္လာၾကသည္ဟု အဆိုပါ အမ်ိဳးသမီးက ေျပာဆိုသည္။
“က်မတို႔ ေရဒီယိုလည္း နားေထာင္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ မိုးရြာတာ ေလတိုက္တာကအစ ဘယ္လိုေနလဲ၊ မုန္တိုင္း လာႏိုင္သလား ဆိုတာ ဂရုတစ္ုိုက္ၾကည့္တယ္၊ ခုခ်ိန္မွာ မုန္တိုင္းဆိုတဲ့အသံ ဘယ္သူမွ မၾကားခ်င္ဘူး၊ မုန္းတယ္၊
ေၾကာက္တယ္၊ က်မ အကိုေတြ ေမာင္ေတြ ေသခဲ့တာလည္း မေမ့ဘူး၊ လူေတြအမ်ားႀကီး ေသခဲ့တာကိုလည္း ေမ့မရပါဘူး” ဟု သူက စကားေျပာေနရင္း ငုိသည္။
မုန္တိုင္းဆိုသည့္ အသံၾကားလွ်င္ ဦးတည္ရာမဲ့ ေျပးၾက၊ လႊားၾကႏွင့္ သူတုိ႔၏ အျဖစ္မွာ ျမင္ရသူမ်ားအဖို႔
စိတ္မေကာင္းဖြယ္ရာျဖစ္ေၾကာင္း ဧရာ၀တီတိုင္း၊ လပြတၱာေဒသအတြင္း နာဂစ္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိေသာ
ကိုေက်ာ္ကိုကိုက ေျပာျပသည္။
“မုန္တိုင္းဆိုရင္ သူတို႔က ေျပးဖို႔ ျပင္ေတာ့တာပဲ၊ အဲလိုျဖစ္တာလည္း အျပစ္မေျပာနဲ႔ သူတို႔အျဖစ္အပ်က္ေတြက ေတာ္ေတာ္ကို ဆိုးရြားခဲ့တာ။ အဲဒါေတြထဲကေန သူတို႔ နဂိုအတိုင္းျပန္ျဖစ္ဖို႔ ဆိုတာ သိပ္မလြယ္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဆီမွာ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြလို စိတ္ဒဏ္ရာ ကုေပးတာမ်ိဳးေတြလည္း မရွိေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့” ဟု သူက ဆိုသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ မိသားစု၀င္မ်ား ဆံုးရႈံးခဲ့သူမ်ား၏ စိတ္ဒဏ္ရာကို လိုက္လံ ကုသေပးေသာ အဖြဲ႕အစည္းတခ်ိဳ႕ရွိသည္ဟု သိရေသာ္လည္း လူနာဦးေရႏွင့္ နႈိင္းယွဥ္ပါက အလြန္ နည္းပါးလွသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။
ဧရာ၀တီတိုင္းအတြင္းရွိ တခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားသို႔ စိတ္ဒဏ္ရာ လိုက္လံကုသေပးခဲ့ေသာ ၿငိမ္း ေဖာင္ေဒးရွင္းမွ ေစတနာ့၀န္ထမ္း လူငယ္္တဦးက ၎တို႔အဖြဲ႕အေနႏွင့္ နာဂစ္ျဖစ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ေက်းရြာမ်ားအထိ ကြင္းဆင္း ကုသေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ရြာတရြာတြင္ ႏွစ္ပတ္မွ် ေနထိုင္၍ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ စကားေျပာ ကုသျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႕က ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေစတနာ့၀န္ထမ္းေတြ ဆိုေတာ့ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ကာလကလည္း အတိုင္းအတာ ရွိတာေပါ့ေနာ္။ ေတာက္ေလွ်ာက္ လိုက္ကုေပးဖို႔ က်ေတာ့လည္း က်ေနာ္တို႔မွာ တျခား အခက္အခဲ ေတြ ရွိေတာ့ လုပ္ႏုိင္သမွ် အေကာင္းဆံုး လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ အေနအထားပဲ ရွိပါတယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။
၎တို႔အဖြဲ႕အေနႏွင့္ ေနရာေဒသတခုတြင္ အခ်ိန္ ၂ ပတ္ၾကာ ေနထိုင္ၿပီး ကုသေပးခဲ့ေသာ္လည္း ထို ၂ ပတ္ ဆိုသည့္အတိုင္းအတာမွာ ကုသမႈအေနႏွင့္ မေျပာပေလာက္ေၾကာင္း၊ ကုသမႈေပးသည့္ အဖြဲ႕အစည္းမွာလည္း နာဂစ္ေၾကာင့္ ထိခိုက္ခဲ့သူ လူဦးေရႏွင့္စာပါက အလြန္ နည္းပါးသည္ကို ေတြ႕ရေၾကာင္း၊ ကုသမႈ မ်ားကိုလည္း အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တခုထိသာ ေဆာင္ရြက္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရၿပီး ယခုကဲ့သို႔ မုန္တိုင္း ကာလမ်ားတြင္ ပိုမို ကုသမႈ ေပးရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း သူက ေျပာဆိုသည္။
မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ ေဒသမ်ားသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္း ေဆးခန္းအေနႏွင့္ လိုက္လံ ေဆးကုသေပးလွ်က္ရွိေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ဆရာ၀န္တဦးကလည္း ၎ သြားေရာက္ကုသခဲ့ေသာ ေဒသမ်ားမွ လူနာအမ်ားစုသည္ မုန္တိုင္းၿပီးစဥ္က လွဴဒါန္း ထားၾကသည့္ တာေပၚလင္မိုးေအာက္၌ မလံုမၿခံဳေနထိုင္ေနရဆဲ ျဖစ္သည့္အျပင္ အ၀တ္အထည္၊ အစား အေသာက္ စသျဖင့္ ခ်ိဳ႕တဲ့ေနဆဲျဖစ္သည့္အတြက္ စိတ္ပူရသည့္ အေျခအေနမ်ိဳးျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
“စိတ္နဲ႔ ႐ုပ္ဆိုတာ တြဲေနတာပါ။ စိတ္က်န္းမာမွ လူက်န္းမာႏိုင္သလို လူက်န္းမာမွလည္း စိတ္က်န္းမာလာေအာင္ ကုသႏိုင္မယ္၊ သူတို႔ေတြမွာ က်ေနာ္ ျမင္ရသေလာက္ လိုအပ္ေနတာေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ေနထိုင္စရာ အမိုး အကာ လံုလံုၿခံဳၿခံဳ၊ စားစရာ အစားအစာ၊ အ၀တ္အထည္ အားလံုး လိုအပ္ေနေသးတယ္၊ အဲဒါေတြကို ျပည့္စံု ေအာင္ မျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္သေရြ႕ သူတုိ႔ေတြ ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္ဖို႔ ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး” ဟု အဆိုပါ ဆရာဝန္က သံုးသပ္ေ၀ဖန္သည္။
မုန္တိုင္း လာဦးမည္ဟု သတင္းၾကား ရၿပီး ကတည္းက ေဒၚသူဇာ ေဆာက္တည္ရာ မဲ့ေနသည္။ အခ်ိန္တိုင္း အိမ္ေရွ႕ထြက္ၿပီး ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္၊ အိမ္ထဲ၀င္ကာ ပစၥည္းသိမ္းလိုက္ ၊ ေဆာ့ကစား ေနေသာ ေျမးျဖစ္သူကို တေၾကာ္ေၾကာ္ ေခၚရင္း သူ႔စိတ္ထဲ မေဖာ္ျပ ႏိုင္ေအာင္ ရႈပ္ေထြး ေနာက္က်ိ လ်က္ရွိကာ မအိပ္ႏိုင္ေတာ့။ႏို႔ဆီဘူး တလံုး သာသာ ဆန္ကို လည္းေကာင္း၊ ယူနီဆက္ဖ္ အမွတ္တံဆိပ္ႏွင့္ ေက်ာပိုး အိတ္ အျပာေရာင္ေလး ကုိလည္း ေကာင္း၊ “သိမ္ႀကီးေစ်း အလွဴရွင္မ်ားက လွဴဒါန္းသည္” ဟူသည့္ အမွတ္အသား ပါေသာ မိုးေရကာ ပလတ္ စတစ္စ တစကိုလည္း ေကာင္း၊ ပလတ္စတစ္ ေရခြက္ အနီတလံုး၊ အျပာေရာင္ ပလတ္စတစ္ ထမင္းပန္းကန္ ေလး ၂ ခ်ပ္ႏွင့္ စတီးဇြန္း တေခ်ာင္းကို လည္း ေကာင္း ႂကြပ္ႂကြပ္အိတ္ အမည္း ႀကီးထဲ စုထည့္ထား ကာ မုန္တိုင္း လာၿပီ ဆိုပါက ေဘးလြတ္ရာ ေျပးႏုိင္ရန္ အဆင္ သင့္ျပင္ထား ေၾကာင္း သူက ေျပာျပသည္။
“နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္တုန္းက အေမက အိပ္ေပ်ာ္ ေနတာ။ ေျမးကေလး ႏိုးေနလို႔သာ အသက္မေသ တာေပါ့။ ဒီတခါေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ ေနလို႔ မျဖစ္ဘူးဟဲ့ ဆိုၿပီး ထိုင္ေစာင့္ ေနတာပဲ။ သားနဲ႔ ေခၽြးမကေတာ့ နာဂစ္ေၾကာင့္ ေသရွာၿပီ” ဟု အသက္ ၆၂ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚသူဇာက မ်က္ရည္ က်ရင္း ေျပာျပသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ေမလ ၂ ရက္ေန႔က တိုက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ငါးဖမ္းထြက္ေနေသာ ေဒၚသူဇာ၏ သားမွာ တျခားေသာ ေရလုပ္သားမ်ားႏွင့္အတူ ေသဆံုးခဲ့ၿပီး ေဒၚသူဇာ၏ ေခၽြးမမွာလည္း က်န္ေလွတစင္းႏွင့္
ေယာက်ာ္းျဖစ္သူကို လိုက္ေခၚရာမွ ေလွေမွာက္ ေသဆံုးခဲ့ရသည္ဟု သိရသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚသူဇာမွာ မုန္တိုင္းလာဦးမည္ဟု အသံၾကားကတည္းကပင္ သူ၏ တဦးတည္းေသာ ေသြးသား ေျမးျဖစ္သူကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေပြ႕ဖက္ထားရင္း ေဆာက္တည္ရာမဲ့ ေနရေၾကာင္း သူ႔အိမ္နီးခ်င္းမ်ားက ေျပာျပၾကသည္။
“ေတာ္ပုလဲ တရပ္ကြက္လံုးက မုန္တို္င္းမွာ ထိၿပီး လူမေသတဲ့ အိမ္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ ျဖစ္သြားေတာ့ မုန္တိုင္းဆုိရင္ ေၾကာက္ၾကတာပဲ။ က်ေနာ့္ မိန္းမဆို ေရဒီယိုကို လက္က မခ်တမ္း နားေထာင္ေနၿပီး ေၾကာက္ ေနတာ” ဟု ေတာ္ပုလဲ ရပ္ကြက္သားတဦးက ေျပာဆိုသည္။
ေတာ္ပုလဲ ရပ္ကြက္သည္ ေရလုပ္သားအမ်ားဆံုးေနထိုင္ေသာ ရပ္ကြက္ျဖစ္ၿပီး နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္စဥ္က ငါးဖမ္းစက္ေလွ ထြက္ၾကသူမ်ားအားလံုး နီးပါး ေသဆံုးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ အိမ္ေထာင္စုမ်ား၏ သံုးပံု ၁ ပံုခန္႔ ေသဆံုးခဲ့ေသာ ရပ္ကြက္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ နာဂစ္မုန္တိုင္းၿပီးကတည္းက ေရဒီယိုလွဴေသာ ေစတနာ အလွဴရွင္တခ်ိဳ႕၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ လူတိုင္းနီးပါး ေရဒီယို နားေထာင္လာၾကေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
ဧၿပီလ ၁၇ ရက္ေန႔က ဘစ္ဂ်လိမုန္တိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အစိုးရမိုးေလ၀သဌာန၏ မုန္တိုင္းသတိေပးခ်က္ ထြက္ရွိၿပီးကတည္းက နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံခဲ့ၾကရသူမ်ားမွာ ေၾကာက္လန္႔ ေနၾကရေၾကာင္း သိရသည္။
“အဲဒီသတင္းထြက္ကတည္းက နာဂစ္လာဦးမယ္တဲ့ ဆိုၿပီး ေအာ္ငိုတဲ့သူက ငို၊ ရန္ကုန္တက္မယ္၊ ရန္ကုန္ တက္မယ္ ဆိုၿပီး ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ အထုပ္ဆြဲတဲ့သူက ဆြဲေပါ့။ တေလာကလံုး ထိတ္ထိတ္ျပာျပာ ျဖစ္ကုန္တာပဲ ဘုန္းဘုန္းႀကီးက ေလာ္စပီကာနဲ႔ ေအာ္ၿပီး တရားခ်တာေတာင္မွ မရဘူး၊ အားလံုး ေၾကာက္ေနၾကတာ” ဟု ရန္ကုန္တို္င္း၊ ေကာ့မႉးၿမိဳ႕နယ္၊ ေရတိမ္ေက်းရြာသူ တဦးက ေျပာဆိုသည္။
အဆိုပါ ေရတိမ္ေက်းရြာမွာ ေကာ့မႉးၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕နယ္သြား ကားလမ္းနေဘး ေလွဆိပ္မွ စက္ေလွႏွင့္ မိနစ္ ၂၀ ေက်ာ္ၾကာေအာင္ သြားရေသာ ေက်းရြာျဖစ္သည္။ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ကို အလူးအလဲ ခံခဲ့ၾကရၿပီး ရြာရွိလူ၏ ထက္၀က္ခန္႔မွာ နာဂစ္ေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။
ေဒၚသူဇာလိုပင္ မုန္တုိင္းလာဦးမည္ဟု သတင္းၾကားကတည္းက ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ျဖင့္ သံေသတၱာထဲ ၀င္ပုန္းေနခဲ့ေသာ အသက္ ၇ ႏွစ္အရြယ္ကေလးငယ္တဦးလည္း ရွိသည္။
အဆိုပါ ကေလးငယ္မွာ ေရလုပ္သားမိသားစုမွ ေမြးဖြားလာခဲ့သူျဖစ္ၿပီး နာဂစ္မုန္တိုင္းအတြင္း ေသဆံုးခဲ့ေသာ ေက်းရြာသား ၂၀၀ ေက်ာ္တြင္ ကေလး၏ မိသားစု၀င္မ်ားလည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္ဟု သိရွိရသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္စဥ္က သူ႔အဘိုးျဖစ္သူမွာ သူ႔ကို ေသတၱာထဲ ၀င္ခိုင္းၿပီး ေသတၱာထဲတြင္ေနမွ အသက္ရွင္မယ္ဟု ေျပာခဲ့ကာ ထိုကေလးကို ေသတၱာထဲ ထည့္ေပးခဲ့သည့္အတြက္ ကေလးမွာ မုန္တို္င္း တိုက္ခတ္ေနစဥ္ ကာလ တေလွ်ာက္လံုး ေသတၱာထဲမွ ေနၿပီး အသက္ရွင္ခြင့္ရခဲ့သည္။
သူ႔ကို ေသတၱာထဲ ထည့္ေပးခဲ့သူ အဘိုးကေတာ့ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ၿပီး ကေလးမွာ မိုးရြာသည့္ အခါႏွင့္ ယခုလို မုန္တိုင္းလာမည္ ဟု သတင္းၾကားသည့္အခါမ်ားတြင္ ေသတၱာထဲ ၀င္ေနေလ့ရွိေၾကာင္း ကေလး၏ အေဒၚေတာ္စပ္သူ တဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။
“ေရဒီယိုက သတင္းလာၿပီးကတည္းက ၀င္ေနတာ၊ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မထြက္ေတာ့ဘူး။ မုန္တို္င္း မလာေတာ့ဘူးလုိ႔ သတင္းေတြထြက္တဲ့ ၁၉ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းမွာ သူ႔ကို မနည္းေခ်ာ့ၿပီး အျပင္ထုတ္ရတယ္။ အဲဒါေတာင္ ညက်ေတာ့ အဲဒီေသတၱာထဲ ၀င္အိပ္ေနေသးတယ္” ဟု ကေလး၏ အေဒၚက ဆိုသည္။ေမလ ၂ ရက္ေန႔ႏွင့္ ၃ ရက္ေန႕အတြင္း တိုက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီ တိုင္းရွိ လူေပါင္း ၈၄၅၃၇ ဦးေသဆံုးခဲ့ၿပီး ၅၃၈၃၆ ဦး ေပ်ာက္ဆံုးဆဲျဖစ္ကာ အဆိုပါ ေဒသမ်ားမွ အေဆာက္ အအံုမ်ား၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား ပ်က္စီးဆံုးရႈံးခဲ့သည္။
ယခုအခါ နာဂစ္ေၾကာင့္ အသက္မေသဘဲ က်န္ရစ္သူမ်ားမွာ မုန္တိုင္းလာမည္ဟု သတင္းၾကား ကတည္းက ေၾကာက္လန္႔ ေနခဲ့ၿပီး ဧၿပီလ ၁၇ ရက္ေန႔ကစ၍ မိုးသည္း၊ ေလထန္သည္ႏွင့္ပင္ ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေအာ္ငိုသူက ငို၊ ပလတ္စတစ္ဂါလန္ပုံးဆြဲသူက ဆြဲ၊ ေသြး႐ူးေသြးတန္း ေလွေပၚတက္သူက တက္ႏွင့္ ေသြးပ်က္ခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ဧရာ၀တီတိုင္း၊ လပြတၱာခ႐ိုင္၊ ျပင္စလူၿမိဳ႕နယ္ခြဲ၊ ေခ်ာင္းႀကီးေက်းရြာေန အသက္ ၂၈ ႏွစ္အရြယ္ အမ်ိဳးသမီး တဦးကလည္း မိုးႀကိဳကာလျဖစ္သည့္ မုန္တိုင္းကာလအတြင္း မုန္တိုင္းအနည္းဆံုး ၆ ခုခန္႔ ၀င္ေရာက္ ႏိုင္သည္ ဆိုသည့္ သတင္းေၾကာင့္ မုန္တိုင္းကို ေၾကာက္ကာ ေခ်ာင္းႀကီးရြာတြင္ မေနရဲေတာ့ဘဲ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ မိတ္ေဆြ တဦးေနအိမ္တြင္ ေခတၱခဏလာေရာက္ ခိုေအာင္းေနေၾကာင္း သိရသည္။
သူ႔လိုပင္ မုန္တိုင္းေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ ျပင္စလူတြင္ ေနထိုင္သူမ်ားႏွင့္ ပင္လယ္၀ႏွင့္ နီးေသာ ေက်းရြာမ်ားတြင္ ေနထိုင္ၾကသူမ်ားမွာ ကေလးမ်ား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ားကို ၎တို႔ႏွင့္ နီးစပ္ရာ လပြတၱာ၊ ေျမာင္းျမ၊ က်ိဳက္လတ္စသည့္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားရွိရာ ၿမိဳ႕မ်ားသို႔ ပို႔ထားၾကသည္။
ရြာတြင္ ေနခ့ဲသူတခ်ိဳ႕ကလည္း ပလတ္စတစ္ ဂါလန္ပုံးလြတ္မ်ားကို လိုက္လံ စုေဆာင္းထားၾကၿပီး ရာသီဥတုကို အရင္ကထက္ ပိုမို သတိထား ေစာင့္ၾကည့္လာၾကသည္ဟု အဆိုပါ အမ်ိဳးသမီးက ေျပာဆိုသည္။
“က်မတို႔ ေရဒီယိုလည္း နားေထာင္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ မိုးရြာတာ ေလတိုက္တာကအစ ဘယ္လိုေနလဲ၊ မုန္တိုင္း လာႏိုင္သလား ဆိုတာ ဂရုတစ္ုိုက္ၾကည့္တယ္၊ ခုခ်ိန္မွာ မုန္တိုင္းဆိုတဲ့အသံ ဘယ္သူမွ မၾကားခ်င္ဘူး၊ မုန္းတယ္၊
ေၾကာက္တယ္၊ က်မ အကိုေတြ ေမာင္ေတြ ေသခဲ့တာလည္း မေမ့ဘူး၊ လူေတြအမ်ားႀကီး ေသခဲ့တာကိုလည္း ေမ့မရပါဘူး” ဟု သူက စကားေျပာေနရင္း ငုိသည္။
မုန္တိုင္းဆိုသည့္ အသံၾကားလွ်င္ ဦးတည္ရာမဲ့ ေျပးၾက၊ လႊားၾကႏွင့္ သူတုိ႔၏ အျဖစ္မွာ ျမင္ရသူမ်ားအဖို႔
စိတ္မေကာင္းဖြယ္ရာျဖစ္ေၾကာင္း ဧရာ၀တီတိုင္း၊ လပြတၱာေဒသအတြင္း နာဂစ္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိေသာ
ကိုေက်ာ္ကိုကိုက ေျပာျပသည္။
“မုန္တိုင္းဆိုရင္ သူတို႔က ေျပးဖို႔ ျပင္ေတာ့တာပဲ၊ အဲလိုျဖစ္တာလည္း အျပစ္မေျပာနဲ႔ သူတို႔အျဖစ္အပ်က္ေတြက ေတာ္ေတာ္ကို ဆိုးရြားခဲ့တာ။ အဲဒါေတြထဲကေန သူတို႔ နဂိုအတိုင္းျပန္ျဖစ္ဖို႔ ဆိုတာ သိပ္မလြယ္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဆီမွာ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြလို စိတ္ဒဏ္ရာ ကုေပးတာမ်ိဳးေတြလည္း မရွိေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့” ဟု သူက ဆိုသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ မိသားစု၀င္မ်ား ဆံုးရႈံးခဲ့သူမ်ား၏ စိတ္ဒဏ္ရာကို လိုက္လံ ကုသေပးေသာ အဖြဲ႕အစည္းတခ်ိဳ႕ရွိသည္ဟု သိရေသာ္လည္း လူနာဦးေရႏွင့္ နႈိင္းယွဥ္ပါက အလြန္ နည္းပါးလွသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။
ဧရာ၀တီတိုင္းအတြင္းရွိ တခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားသို႔ စိတ္ဒဏ္ရာ လိုက္လံကုသေပးခဲ့ေသာ ၿငိမ္း ေဖာင္ေဒးရွင္းမွ ေစတနာ့၀န္ထမ္း လူငယ္္တဦးက ၎တို႔အဖြဲ႕အေနႏွင့္ နာဂစ္ျဖစ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ေက်းရြာမ်ားအထိ ကြင္းဆင္း ကုသေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ရြာတရြာတြင္ ႏွစ္ပတ္မွ် ေနထိုင္၍ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ စကားေျပာ ကုသျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႕က ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေစတနာ့၀န္ထမ္းေတြ ဆိုေတာ့ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ကာလကလည္း အတိုင္းအတာ ရွိတာေပါ့ေနာ္။ ေတာက္ေလွ်ာက္ လိုက္ကုေပးဖို႔ က်ေတာ့လည္း က်ေနာ္တို႔မွာ တျခား အခက္အခဲ ေတြ ရွိေတာ့ လုပ္ႏုိင္သမွ် အေကာင္းဆံုး လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ အေနအထားပဲ ရွိပါတယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။
၎တို႔အဖြဲ႕အေနႏွင့္ ေနရာေဒသတခုတြင္ အခ်ိန္ ၂ ပတ္ၾကာ ေနထိုင္ၿပီး ကုသေပးခဲ့ေသာ္လည္း ထို ၂ ပတ္ ဆိုသည့္အတိုင္းအတာမွာ ကုသမႈအေနႏွင့္ မေျပာပေလာက္ေၾကာင္း၊ ကုသမႈေပးသည့္ အဖြဲ႕အစည္းမွာလည္း နာဂစ္ေၾကာင့္ ထိခိုက္ခဲ့သူ လူဦးေရႏွင့္စာပါက အလြန္ နည္းပါးသည္ကို ေတြ႕ရေၾကာင္း၊ ကုသမႈ မ်ားကိုလည္း အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တခုထိသာ ေဆာင္ရြက္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရၿပီး ယခုကဲ့သို႔ မုန္တိုင္း ကာလမ်ားတြင္ ပိုမို ကုသမႈ ေပးရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း သူက ေျပာဆိုသည္။မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ ေဒသမ်ားသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္း ေဆးခန္းအေနႏွင့္ လိုက္လံ ေဆးကုသေပးလွ်က္ရွိေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ဆရာ၀န္တဦးကလည္း ၎ သြားေရာက္ကုသခဲ့ေသာ ေဒသမ်ားမွ လူနာအမ်ားစုသည္ မုန္တိုင္းၿပီးစဥ္က လွဴဒါန္း ထားၾကသည့္ တာေပၚလင္မိုးေအာက္၌ မလံုမၿခံဳေနထိုင္ေနရဆဲ ျဖစ္သည့္အျပင္ အ၀တ္အထည္၊ အစား အေသာက္ စသျဖင့္ ခ်ိဳ႕တဲ့ေနဆဲျဖစ္သည့္အတြက္ စိတ္ပူရသည့္ အေျခအေနမ်ိဳးျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
“စိတ္နဲ႔ ႐ုပ္ဆိုတာ တြဲေနတာပါ။ စိတ္က်န္းမာမွ လူက်န္းမာႏိုင္သလို လူက်န္းမာမွလည္း စိတ္က်န္းမာလာေအာင္ ကုသႏိုင္မယ္၊ သူတို႔ေတြမွာ က်ေနာ္ ျမင္ရသေလာက္ လိုအပ္ေနတာေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ေနထိုင္စရာ အမိုး အကာ လံုလံုၿခံဳၿခံဳ၊ စားစရာ အစားအစာ၊ အ၀တ္အထည္ အားလံုး လိုအပ္ေနေသးတယ္၊ အဲဒါေတြကို ျပည့္စံု ေအာင္ မျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္သေရြ႕ သူတုိ႔ေတြ ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္ဖို႔ ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး” ဟု အဆိုပါ ဆရာဝန္က သံုးသပ္ေ၀ဖန္သည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)