Wednesday, May 5, 2010

လြတ္ေျမာက္ခြင့္ မရွိေသးေသာ ဘဝမ်ား



က်မ ရန္ကုန္မွာေနတုန္းက အင္းစိန္ေထာင္ကို မၾကာမၾကာ ေထာင္ဝင္စာေတြ ေရာက္ရပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက က်မတို႔ေနတာ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္မွာဆိုေတာ့ အင္းစိန္က ျပန္လာရင္ သမိုင္းလမ္းဆံုမွာ ကားေျပာင္းစီးရတာမို႔ သမိုင္းလမ္းစံုက အေရာင္အေသြး စံုလင္လွတဲ့ လူတန္းစား အလႊာအသီးသီးကို က်မတို႔ညီမေတြ အၿမဲေတြ႔ၾကံဳေနက်ပါ။

က်မတို႔က တနလၤာ၊ ဗုဒၵဟူး တရက္ရက္ကို ဦးဇင္း ဦးဂမၻီရနဲ႔ အကိုၾကီး ကိုေအာင္ေက်ာ္ေက်ာ္အတြက္ ေထာင္ဝင္စာ ပို႔ေနက်မို႔ အဲဒီေန႔ေတြဆိုရင္ လူပန္းစိတ္ပန္းနဲ႔ အၿမဲၾကံဳခဲ့ရတာအမွန္ပဲ။ ေထာင္ဝင္စာေတြ႔တဲ့ ေနရာမွာ တာဝန္က်ဝန္ထမ္းေတြနဲ႔ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔မႈ မရွိတာ၊ သံတိုင္ၾကားမွာ ဦးဇင္းနဲ႔ အကိုၾကီးကို ေတြ႔ရလို႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရတာ၊ လမ္းခရီးကလည္း ေဝး - ကားကလည္း က်ပ္ညပ္လွတဲ့အျပင္ကို သြားရတာကလည္း ေနပူၾကီးထဲမွာဆိုေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေသးတယ္၊ က်မတို႔ညီအမေတြက အညာသူေတြမို႔ ေနပူဒဏ္ကို သိပ္မမႈၾကတာ။

က်မတို႔ တေန႔ ေထာင္ဝင္စာ သြားေတြ႔ရာကအျပန္ သမိုင္းလမ္းဆံုမွာ မေတြ႔တာ အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ကိုေက်ာ္မင္းရဲ႕ ဇနီးနဲ႔ မထင္မွတ္ပဲ သြားဆံုမိတယ္။ ကိုေက်ာ္မင္းဆိုတာက အလုပ္သမား အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားေနတဲ့ ကိုသူရိန္ေအာင္တို႔ အုပ္စုထဲက တေယာက္ပါ။

သူတို႔ေတြ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ေရာက္ေနေတာ့ သူ႔ဇနီးနဲ႔ သမီးေလးက ေယာင္လည္လည္နဲ႔ က်န္ေနခဲ့ရွာတယ္။ ႐ိုး႐ိုးေအးေအးနဲ႔ စီးပြားေရးအလုပ္အကိုင္ လည္လည္ဝယ္ဝယ္ မရွိလွတဲ့ သားအမိ ၂ ေယာက္အဖို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ၾကီးထဲမွာ ဘယ့္ႏွယ္ရွိမလဲ စဥ္းစားၾကည့္ရင္းနဲ႔ က်မ ရင္ဘတ္ေတြေတာင္ ေအာင့္တက္လာတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မ တကယ့္ကို ေလးစားဂုဏ္ယူမိပါတယ္။

သမီးေလး ၆ လဝန္းက်င္ အရြယ္ေလာက္နဲ႔ ေသြးႏုသားႏုအခ်ိန္မွာ ခင္ပြန္းသည္အတြက္ ေထာင္ဝင္စာေတြ႔ႏိုင္ဖို႔ လံုးပမ္းေနရတာ ေတာ္႐ံုသတၱိေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ က်မေလ သူတို႔နဲ႔ေတြ႔ရတာ တကယ့္ကို စိတ္ထိခိုက္ရတယ္။ သူ႔ခမ်ာ ပင္ပန္းႏြယ္နယ္ေနၿပီး သမီးေလးကလည္း အာဟာရ ျပည့္ပံုမေပၚဘူး။

မေတြ႔ရတာ အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္တာမို႔ ကိုေက်ာ္မင္း ဇနီးကို က်မ ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္းေတာ့ ဝမ္းသာမိတယ္။ ကိုေက်ာ္မင္းတို႔၊ ကိုသူရိန္ေအာင္တို႔ အေျခအေနကို သိခ်င္ေဇာနဲ႔ေမးဖို႔ စဥ္းစားရင္းက သားသည္မိခင္ရဲ႕ အေျခအေနကို ၾကည့္ၿပီး က်မ စကား စမေျပာႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနတာ။ ကိုေက်ာ္မင္းတို႔၊ ကိုသူရိန္ေအာင္တို႔ အုပ္စုေတြက ဦးဇင္း ဦးဂမၻီရကို အေတာ္ပဲ သံေယာဇဥ္ရွိၾကသလို ဦးဇင္းကလည္း သူတို႔အေပၚ အၿမဲ သတိတရ ရွိေနတာပါ။

‘‘ကိုေက်ာ္မင္းက ဦးဇင္း က်မ္းမာေရးေကာင္းရဲ႕လား၊ အဆင္ေျပရဲ႕လားဆိုၿပီး ေမးေမးေနတာ ဆရာမ’’ လို႔ ဆိုေတာ့မွ က်မလည္း စကားေျပာဖို႔ သတိရေတာ့တယ္။ ေၾသာ္ .. သူတို႔ခမ်ာ ေရဒီယိုသတင္း နားေထာင္ႏိုင္ဖို႔လည္း အခြင့္အေရး မရွိၾကဘူး ထင္တယ္။

‘‘ဦးဇင္းကို ဖမ္းမိသြားၿပီ၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း စဥ္႔ကိုင္ျမိဳ႕မွာေလ’’လို႔ က်မေျပာလိုက္ေတာ့ ကိုေက်ာ္မင္းရဲ႕ဇနီးလည္း စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားတယ္။ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးၾကီးျဖစ္တာေတာ့ သူတို႔သိလိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဦးဇင္းလြတ္ေနတုန္းပဲ ထင္တာတဲ့။ ဦးဇင္းလြတ္ေနရင္ အလုပ္ေတြ ေတာ္ေတာ္လုပ္ႏိုင္အံုးမွာေနာ္။ ဦးဇင္းက လူပင္ပန္း၊ စိတ္ပင္ပန္း အေတာ္ခံႏိုင္တာလို႔ ေျပာရွာတယ္။

ဒီလုိပဲေလ၊ ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ အမ်ားအက်ဳိးစီးပြားအတြက္ လုပ္မယ္လို႔ စၿပီး စိတ္ကူးကတည္းက ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားကို စေတးရတဲ့ အနစ္နာခံမႈဆိုတာ စေတြ႔ေတာ့တာပဲ။ အဖမ္းခံရ၊ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းခံရ ေနာက္ဆံုး အသက္ပါ ေပးဆပ္ရတဲ့အထိ အနစ္နာခံၾကရတာ။ ဦးဇင္း အာေဘာ္အတိုင္း ေျပာရရင္ေတာ့ ဓမၼထြန္းကားေရးအတြက္ ေပးဆပ္ေနရတာေပါ့။

အမ်ားသူငါလို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တို႔၊ အေအးဆိုင္တို႔မွာ ထိုင္ႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အေရး မရွိၾကတဲ့ က်မတို႔ေတြ ကားမွတ္တိုင္ အမိုးစုတ္ကေလးကို အမွီျပဳၿပီး ကားေစာင့္ၾကရင္း စကားေတြ ေျပာျဖစ္လိုက္တာ။ ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္လည္း လင့္လာၿပီဆိုေတာ့ ကိုေက်ာ္မင္းကို ေျပာလိုက္ပါေနာ္၊ ေမေဒးေန႔ နီးလာလို႔ သတိတရရွိေနပါတယ္။ ဦးဇင္းလည္း သတိတရရွိၿပီး ေတြ႔ခ်င္ေနမွာပါ။ တေန႔ေန႔တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ ျပန္ဆံုႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္ဆိုၿပီး ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ရတယ္။

ကားမွတ္တိုင္က က်မတို႔ ထြက္လာေတာ့မွ စိတ္ထဲမွာ စေနာင့္စနင္း ျဖစ္ေနတယ္။ တကယ္ဆို အကူအညီတခုခု ေပးလိုက္ရမွာ။ သူတို႔ သားအမိ ၂ ေယာက္အတြက္ တကယ္လိုအပ္ေနတာကို စဥ္းစားမိၿပီး အကူအညီတစံုတရာ မေပးလိုက္ႏိုင္တဲ့အတြက္ အားမလိုအားမရ ျဖစ္ေနရတယ္။

ေအးေလ .. ႐ုပ္ဝတၳဳပစၥည္းဆိုင္ရာအရ အကူအညီ မေပးလိုက္ႏိုင္ေပမယ့္ စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရေတာ့ ေရာက္တတ္ရာရာေတြ ေျပာရင္း အမ်ားၾကီး အကူအညီ ေပးလိုက္ႏိုင္တာမို႔ ေတာ္ေသးတယ္လို႔ ေျဖသိမ့္မိတယ္။

ကိုသူရိန္ေအာင္တို႔အုပ္စုက အလုပ္သမား အခြင့္အေရးေတြ ရရွိဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾက၊ ပညာေပးေနၾကတဲ့ လူငယ္ေတြ စုၿပီး လိႈင္သာယာေစ်းေလး မွတ္တိုင္အနီးက အိမ္တလံုးမွာ အေျခစိုက္ၿပီး လိႈင္သာယာ စက္မႈဇုန္အတြင္းက အလုပ္သမားေတြရဲ႕ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး ရဖို႔၊ မိသားစုဝင္ေတြ အသိဥာဏ္ ဗဟုသုတ တိုးပြားၿပီး လူမႈအဆင့္အတန္း ျမင့္မားလာဖို႔ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ သူတို႔ အပင္ပန္းဆင္းရဲခံၿပီး ရပ္တည္လႈပ္ရွားေနၾကတာ။

တကယ္ေတာ့ လြယ္လွတာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔လို ေခတ္ပညာတတ္ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ကိုယ့္ဘဝ တိုးတက္လမ္းကို တစိုက္မတ္မတ္ ဆက္မေလွ်ာက္ေတာ့ဘဲ အေျခခံလူတန္းစား အလႊာထဲကို ဆင္းၿပီး ကိုယ့္လူမ်ဳိး၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ တိုးတက္ဖို႔အတြက္ လုပ္ေနၾကရတာ နည္းတဲ့ သတၱိေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။

ကိုသူရိန္ေအာင္က ကေလးေတြအတြက္ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ဦးေဆာင္ၿပီး စီစဥ္ေပးေနသလို အလုပ္သမားေတြအတြက္လည္း မလစ္ဟင္းေစခဲ့ရဘူး။ စက္မႈဇုန္ေတြမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က လာတဲ့ အလုပ္သမားေတြအတြက္ အပတ္စဥ္ ပညာေပး ေဆြးေႏြးပြဲေလးေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၾကိဳးစားၿပီး လုပ္ေပးေနတာ ေတြ႔ရတယ္။

ကိုေဝလင္းဆုိရင္လည္း ေခတ္လူငယ္ဆန္တဲ့ အေနအထိုင္ ရွိေပမယ့္ အေျပာအဆို နားေထာင္ရတာ အႏွစ္သာရ ျပည့္ရွာပါတယ္။

ကိုမ်ဳိးမင္းကေတာ့ အားမလိုအားမရ စကားဆိုတယ္။ ''က်ေနာ္က တကယ့္ကို ထိေရာက္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ခ်င္တာ။ ဒီေလာက္နဲ႔ အားမရဘူးဆရာမ ရာ'' တဲ့။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ကေတာ့ ေရွ႕ေနေပါက္စဆိုေတာ့ ဥပေဒအေၾကာင္းေတြကို တစ္တစ္ခြခြ ေျပာေလ့ရွိတယ္။

လူ႔အခြင့္အေရးအေၾကာင္း ေျပာရင္ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ အခ်ိန္နာရီေတြ ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ေျပာတတ္တဲ့ ကိုညီညီေဇာ္ကေတာ့ အစၥလာမ္ ဘာသာဝင္ျဖစ္ေပမယ့္ ဦးဇင္းတို႔နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာ အဆင္ကိုေျပလို႔။

၂ဝဝ၇ ေမလ ၁ ရက္ေန႔မွာ အလုပ္သမား အခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဟာေျပာတဲ့ အစီအစဥ္ေတြ လုပ္မယ္၊ ေနာက္ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးတာေတြ လုပ္မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ စက္မႈဇုန္ထဲက အလုပ္သမားေတြတင္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ တျခားၿမိဳ႕နယ္က အလုပ္သမားထုနဲ႔လည္း အဆက္အစပ္ရေအာင္ဆိုၿပီး အေမရိကန္စင္တာမွာ လုပ္ဖို႔ တိုင္ပင္ၾကပါတယ္။ ဦးဇင္းကိုလည္း အသိေပးၿပီး တိုင္ပင္တတ္တဲ့ ကိုသူရိန္ေအာင္ကေတာ့ တက္ၾကြေနတာပါပဲ။

ဦးဇင္းကလည္း ကိုသူရိန္ေအာင္ထက္ မေလ်ာ့တဲ့ အားေပးမႈေတြနဲ႔ တက္တက္ၾကြၾကြ ကူညီဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဦးဇင္းကိုယ္တိုင္ မတက္ေရာက္ႏိုင္ေပမယ့္ ဒီပြဲမွာ လိုအပ္တာေတြ အားလံုးကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ အကူအညီေပးဖို႔ အဆင္သင့္ပါ။

အေမရိကန္စင္တာမွာ ေဟာေျပာဖို႔အတြက္ ေနရာကိစၥကိုလည္း အဆင္ေျပေအာင္ ကိုသူရိန္ေအာင္တို႔ လံုးပမ္းၾကရေသးတယ္။ စင္တာမွာက စကားရည္လုပြဲေတြ၊ ဥပေဒအေၾကာင္း ရွင္းျပတဲ့ အခမ္းအနားေတြက အၿမဲလိုလို ရွိေနတတ္တာမို႔ ေမလ ၁ ရက္ေန႔မွာ အခမ္းအနားလုပ္ဖို႔အတြက္ ၾကိဳၿပီး ျပင္ဆင္ရတာပါ။

ဧၿပီလေလာက္ကတည္းက ဇုန္တိုင္းက အလုပ္သမားေတြရဲ႕ လက္ထဲကို လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ ထည့္ၿပီးၿပီမို႔ အလုပ္သမားတခ်ဳိ႕လည္း တက္တက္ၾကြၾကြ ျဖစ္ေနၾကၿပီ။

ေမလ ၁ ရက္ေန႔ဟာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမားေန႔ပါပဲ။ အလုပ္သမား အားလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အဲဒီေန႔မွာ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဟာေျပာတာ၊ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးဖလွယ္တာေတြလုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိပါတယ္။ ဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးမယ့္သူက ကိုသူရိန္ေအာင္လို လက္ကမ္းစာေစာင္ထဲမွာ ေၾကညာထားပါတယ္။

က်မကိုယ္တိုင္က အလုပ္သမား မဟုတ္ေပမယ့္ ကိုသူရိန္ေအာင္တို႔ ဦးစီးဖြင့္လွစ္တဲ့ စာသင္ေက်ာင္းေလးမွာ ဆရာမ ျဖစ္ေနေတာ့ ကိုသူရိန္ေအာင္ကလည္း ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ဖို႔ ဖိတ္တဲ့အတြက္ က်မလည္း တက္ခဲ့ရတယ္။

က်မ ေမေဒးေန႔ အခမ္းအနားကို တက္ဖို႔ မနက္အေစာ ၇ နာရီခြဲေလာက္ စင္တာေရွ႕ကို ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ အနီးအနားတဝိုက္မွာ ခါတိုင္းနဲ႔မတူ လူစံုေနတာေတြေတာ့ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္မွာ အသိမိတ္ေဆြ ရွိလို႔ရွိျငား အကဲခတ္မိရင္းက လၻက္ရည္ဆိုင္ အဝင္နားမွာ ကိုညီညီေဇာ္ ထိုင္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

က်မလည္း ကိုညီညီေဇာ္ ထိုင္ေနတဲ့ စားပြဲဆီ ဦးတည္ေရာက္သြားေတာ့ ကိုညီညီေဇာ္က အေျခအေန မေကာင္းဘူး။ ဒါေပမဲ့ .. ခပ္တည္တည္သာ အကဲခတ္ေနဆိုၿပီး ေျပာတဲ့အတြက္ က်မလည္း အင္း .. လို႔ပဲ ျပန္ေျဖၿပီး ၿငိမ္ေနလိုက္တယ္။

ခဏၾကာေတာ့ ကိုညီညီေဇာ္က ‘‘ေတြ႔လား .. ဒီလက္ဖက္ရည္ဆိုင္နားေရာ စင္တာပတ္ဝန္းက်င္တေလွ်ာက္လံုး ေျခရႈပ္ေနတာ။ လိႈင္သာယာက မယကအဖြဲ႔ဝင္ေတြနဲ႔ ၾကံ႕ဖြံအဖြဲ႔ေတြ၊ ရဲေတြလည္း ပါမယ္ထင္တယ္’’ ။ အင္း.. ။ ထင္ေတာ့ ထင္သား။ ဒီေလာက္ အေျခအေနရႈပ္ပံုမ်ဳိးဆိုရင္ ႐ိုး႐ိုးသားသားေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ။ ဒါေပမဲ့လည္း စင္တာထဲမွာ အခမ္းအနား တက္ဖို႔အတြက္ လူတခ်ဳိ႕ ေရာက္ေနၾကၿပီဆိုတာနဲ႔ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ဖို႔ အစီအစဥ္ မရွိေတာ့တဲ့အတြက္ က်မ အရင္ဝင္သြားဖို႔ ကိုညီညီေဇာ္က အၾကံေပးတယ္။ အေမရိကန္စင္တာရဲ႕ ေရွ႕တည့္တည့္ ဒဂုံအမွတ္ ၃ ေက်ာင္းထဲမွာ လူအဝင္အထြက္ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ရွိေနေတာ့ က်မလည္း စာၾကည့္တိုက္သြားမယ့္ ဟန္နဲ႔ပဲ ခပ္တည္တည္ ဝင္ခဲ့ရတယ္။

ခဏၾကာမွ ကိုညီညီေဇာ္၊ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္နဲ႔အတူ လူတခ်ဳိ႕ ဝင္လာၾကတယ္။ ေဟာေျပာပြဲက ကိုသူရိန္ေအာင္ လာမွ စမွာဆိုေတာ့ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္တို႔ေတြက ၾကိဳၿပီး မိတ္ဆက္ထားႏွင့္ရတယ္။ သူတို႔ မိတ္ဆက္ၿပီး မိနစ္ပိုင္းအတြင္းမွာပဲ အေျခအေနက ေျပာင္းလဲသြားပါေတာ့တယ္။

ကိုသူရိန္ေအာင္နဲ႔ အတူထြက္လာတဲ့ အလုပ္သမားေတြအားလံုး လိႈင္သာယာတပ္ထိပ္ မွတ္တိုင္နားမွာ အဖမ္းခံရၿပီဆိုတဲ့ သတင္းကို ကိုညီေဇာ္က တိုးတိုးေလး လာေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ဒီပြဲကို ၿပီးေအာင္လုပ္မယ္လို႔လည္း ဆက္ေျပာပါတယ္။ က်မလည္း ပြဲၿပီးေအာင္ ေစာင့္နားေထာင္မယ္လို႔ ေတြးၿပီး ဆက္ထိုင္ေနလိုက္တယ္။

သိပ္မၾကာပါဘူး။ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္က ဦးေဆာင္ၿပီး အလုပ္သမား အခြင့္အေရးအေၾကာင္းေတြကို ရွင္းျပတယ္။ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ အျပန္အလွန္ ေမးခြန္းထုတ္ေနလိုက္တာ မနက္ ၁၁ နာရီေလာက္မွ ပြဲၿပီးသြားတယ္။ ပြဲၿပီးတာနဲ႔ တက္လာတဲ့ ပရိသတ္ကို အသင့္ဝယ္ထားၿပီးသား ထမင္းေၾကာ္ထုပ္ေလးေတြ ကမ္းေပးတယ္။

ထမင္းစားၿပီးလို႔ မၾကာခင္ဘဲ သတင္းတပုဒ္ ထပ္ၾကားရျပန္တယ္။ အဖမ္းခံရတဲ့ ကိုသူရိန္ေအာင္တို႔ေနာက္ကို ဦးဇင္း လိုက္သြားတယ္တဲ့။ က်မဆိုတာ ပူထူသြားတာပဲ။ က်ဳိကၠဆံ စစ္ေၾကာေရးစခန္းဘက္အထိ လိုက္သြားတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေၾကာင့္ ပိုၿပီး အစိုးရိမ္ၾကီးခဲ့ရတယ္။

က်မ စိတ္ေသာက ေရာက္ေနၿပီဆိုရင္ လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္အတိုင္း အိမ္ကို ျပန္ခ်င္လာတယ္။ အိမ္မွာ က်မ တိုင္ပင္လို႔ရတဲ့ သူေတြနဲ႔ တိုင္ပင္မယ္ဆိုၿပီး က်မ အိမ္ျပန္ဖို႔ ျပင္ေတာ့တယ္။ ကိုညီေဇာ္ကေတာ့ တားေသးတယ္။ ဒီအခ်ိန္ထြက္ရင္ အျပင္ကလူေတြနဲ႔ မလြယ္ဘူး၊ ဖမ္းလိမ့္မယ္လို႔ သတိေပးပါတယ္။

ဖမ္းကာမွ ဖမ္းေရာပဲ၊ က်မ ျပန္မယ္လို႔ ဇြတ္ေျပာရင္း ထြက္လာခဲ့တယ္။ ထင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ။ အျပင္မွာ လူေတြ တအုပ္ၾကီးကို ေတြ႔ရေပမယ့္ က်မကေတာ့ စင္တာက ငွားထားတဲ့ စာအုပ္ေလးေတြကို ပိုက္ၿပီး ျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္။ က်မကပဲ ဟန္အမူအယာ ေကာင္းေနလို႔လား မေျပာတတ္ဘူး။ ဘာတခုမွ အစစ္အေဆး မခံလိုက္ရဘူး။

ညေန ၆ နာရီေလာက္မွ ဦးဇင္းေရာက္လာေတာ့ က်မလည္း စိတ္သက္သာရာ ရသြားခဲ့ရတယ္။ ကိုသူရိန္ေအာင္နဲ႔ အလုပ္သမားတခ်ဳိ႕ေတာ့ က်ဳိကၠဆံထဲ ေရာက္သြားၿပီ၊ ဘယ္လိုလိုက္ရမလဲ မသိဘူး။ ဦးဇင္းလည္း စိတ္ညစ္ေနတယ္။

အက်ဳိးရလဒ္တခုက ကိုသူရိန္ေအာင္ကို တပ္ထိပ္မွာ စတားၿပီဆိုကတည္းက ဦးဇင္းနဲ႔ ဖုန္းအဆက္အသြယ္ ရလိုက္တာ က်ဳိကၠဆံကြင္းနား ေရာက္တဲ့အထိပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အေျခအေန အားလံုးကို ဦးဇင္းက သိလိုက္ရတဲ့အတြက္ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြကို ဦးဇင္းက စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားရေတာ့တယ္။

ေနာက္ေန႔ က်မတို႔အိမ္ကို လူတေယာက္ ေရာက္လာၿပီး ေျပာတယ္။ ကိုညီညီေဇာ္တို႔လည္း အဖမ္းခံလိုက္ၾကရတယ္။ ကိုညီညီေဇာ္နဲ႔ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္က အဲဒီေန႔ တေန႔လံုး စင္တာထဲကေန မထြက္ၾကဘဲ ေနၿပီး ညေနေလာက္ အဆင္ေျပႏိုင္ၿပီဆိုမွ ထြက္လိုက္တာ။ ဒါေပမဲ့ အဖမ္းခံလိုက္ရတယ္ဆိုၿပီး ေျပာတယ္။

က်မတို႔လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္႐ံုမွတပါး ဘာမွ လုပ္မေပးႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ။ အဲဒီေနာက္ ဦးဇင္းကေတာ့ ကိုညီညီေဇာ္တို႔ အိမ္ကို မၾကာမၾကာ သြားၿပီး အားေပးစကားေျပာတယ္။ လိုအပ္တာကို ကူညီႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေပးခဲ့တယ္။

က်မတို႔ႏိုင္ငံမွာ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိး ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ အလုပ္လုပ္ခ်င္စိတ္ရွိတဲ့ လူငယ္ေတြ၊ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ေခတ္ပညာတတ္ လူငယ္ေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔လည္း ပိတ္ပင္တားဆီးခံရတာေတြ၊ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ခံရတာေတြနဲ႔ ၾကံဳၾကံဳေနရေတာ့ က်မတို႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ တကယ့္ကို ရင္ေလးစရာ ေကာင္းေနၿပီလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။

အခုဆို ကိုသူရိန္ေအာင္တို႔ အက်ဥ္းေထာင္တြင္း ေရာက္သြားခဲ့တာ ၃ ႏွစ္ ျပည့္သြားခဲ့ပါၿပီ။ ဒီ ၃ ႏွစ္အတြင္း အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနရတာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ခံရခက္လိုက္မလဲ။ တကယ့္လြတ္ေျမာက္မႈကို ကိုယ္တိုင္လည္း လိုခ်င္ၾကသလို၊ အမ်ားသူငါအတြက္လည္း လြတ္ေျမာက္မႈ တစံုတရာရွိေအာင္ ၾကိဳးစားေပးေနၾကတဲ့ လူငယ္ေတြ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ၾကပါ့မလဲလို႔ က်မ ေတြးေနရင္းက …. ၂ဝ၁ဝ .. ေမလ ၁ ရက္ေန႔ေတာင္ ေက်ာ္ခဲ့ျပန္ၿပီေကာ။


နအဖက မိုင္းလားတပ္ဖြဲ႔အား ေဖ်ာ္ေျဖေရးအပါအ၀င္နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ စည္းရံုး

သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

နအဖစစ္အစိုးရသည္ မိုင္းလားတပ္ဖြဲ႕အား နယ္ျခားေစာင့္တပ္အသြင္ေျပာင္းရန္ ေခ်ာက္တလွည့္၊ ေခ်ာ့တလွည့္နည္း အမ်ဳိးမ်ဳိး ဖိအားေပးစည္းရံုးလ်က္ရွိသည္။

ႀတိဂံတိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ၿဖိဳးဦးေဆာင္ေသာ အေပါင္းပါႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္သည္ ကား(၄)စီးႏွင့္ မိုင္းလားသို႔ ဧၿပီလ ၂၈ ရက္ ဗုဒဟူးေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ သြားေရာက္ၿပီး မိုင္းလားတပ္ဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ အခ်ဳိ႕ႏွင့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္္ အသြင္္ေျပာင္းေရး ကိစကို ထပ္မံသြားေရာက္ေျဖာင္း ျဖတိုက္တြန္းခဲ့ ေၾကာင္း စံုစမ္းသိရွိရသည္။

မိုင္းလားၿမိဳ႕သို႔ ျမန္မာအဆုိေတာ္ ၇-၈ ေယာက္အပါအ၀င္တီး၀ိုင္းသားအားလံုးေပါင္း ၁၀ ေယာက္ ေက်ာ္လည္းလိုက္ပါ သြားၿပီး ထိုညတြင္ ျမန္မာသီခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ၿပီး အစီအစဥ္ကိုသန္းေခါင္ ယံ ေက်ာ္ ၁ နာရီ၊ ၂နာရီေလာက္မွ ရပ္နားခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္္။

“အဲဒီေျဖေဖ်ာ္ပြဲကို မိုင္းလားတပ္က အရာရွိေတြကေတာ့ သိပ္မၾကည့္ၾကဘူး။ မိုင္းလားမွာလာၿပီး အလုပ္လုပ္္ၾကတဲ့ ဗမာလူမ်ဳိးငါးရာ-ေျခာက္ရာေလာက္ဘဲ ၾကည့္ရႈအားေပးၾကတယ္” ဟု ေဒသခံ တဦးကေျပာပါသည္္။

“မိုင္းလားနဲ႔၀တပ္ဖြဲ႕က အရင္ကထက္ စစ္ေရးျပင္ဆင္မႈလုပ္ၿပီး တပ္ေတြထပ္ျဖည့္ ပိုတင္းတပ္ လွန္႕ထားေတာ့ နအဖတို႔က လြယ္လြယ္နဲ႔စည္းရံုးလို႔မရဘူးေလ။ ဒါေၾကာင့္ အႏုပညာရွင္ေတြ ေခၚၿပီးသြားေရာက္ ေျဖေဖ်ာ္ခိုင္းတာဟာ အႏုနည္းနဲ႔ သိမ္းသြင္းယူတာပဲ” ဟု အခ်ဳိ႕က သံုးသပ္ၾကသည္။

ေနာက္ဆံုးကန္႔သတ္ခ်ိန္ေက်ာ္လြန္ပါက အပစ္ရပ္အဖြဲ႕မ်ားအား နအဖ က ထိုးစစ္ဆင္ တိုက္ခုိက္မည္ဆိုေသာသတင္း သည္ ဘန္းျပျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း၊ KIA ႏွင့္ UWSA အဖြဲ႕မ်ားလည္း နအဖ၏ ဖိအားေပးမႈကို လံုး၀လက္မခံတင္းမာ ေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ေလ့လာသူမ်ား သံုးသပ္ေနၾကသည္။


ဒီလိုခၽြတ္လိုက္မွ အျမင္ရွင္းမွာ ... ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖို႔

ဟန္ေလး

ေတာင္ေပၚသား လူနည္းစုမ်ားကုိ ေပၚတာ အျဖစ္ နအဖ စစ္တပ္မွ ခိုင္းေစေန

ေမာင္ေအး (နိရဥၥရာ)

ရခိုင္ျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္း ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ႕နယ္မွ ေတာင္ေပၚ တိုင္းရင္းသားမ်ားကို ေဒသ အေျခစိုက္ စစ္တပ္ တပ္ရင္းမ်ားမွ အခေၾကးေငြ တစံုတရာ မေပးဘဲ အထမ္းသမား ေပၚတာမ်ား အျဖစ္ အသံုးျပဳ ေနေၾကာင္း ဒိုင္းနက္ အမ်ိဳးသား တဦးက ေျပာသည္။

“စစ္တပ္ေတြက ရြာေတြကို အဖြဲ႕လိုက္ အထမ္းသမားေတြ အတင္း ေတာင္းပီး ခိုင္းေစေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရြာသားေတြ အေနနဲ႕ ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ႕နယ္ ေျမာက္ပိုင္း ေတာင္ဘဇားေစ်းက ရိကၡာေတြကို ဒိုးတန္း ေတာင္ကို ျဖတ္ျပီး ၀ါးနက္ရံုစခန္းနဲ႕ နဟံုး နဟန္း ေရွ႕တန္း စခန္းေတြကို ပို႕ေပးရပါတယ္။ ခရီးက အသြားအျပန္က ၂ ရက္ ၾကာပါတယ္။ တခါတခါ ပိုက္ဆံ တက်ပ္မွ မရပါ။ တခါတခါ တေလက်ေတာ့လည္း စစ္ဗိုလ္ေတြက တေယာက္ကို ၁၀၀ က်ပ္ အဲသလိုမ်ိဳးေပးတာ ရွိပါတယ္။ တေန႕လုပ္အားခ က်ပ္ ၁၀၀၀ ရွိတဲ့ ေနရာမွာ က်ပ္ ၁၀၀ ရလို႕ကေတာ့ ဘာမွ ထူးတာ မဟုုတ္ပါဘူး။”


၀ါးနက္ရံု စခန္းႏွင့္ နဟံုးနဟန္း ေရွ႕တန္း စခန္းမ်ား နအဖ စစ္တပ္၏ အမာခံ ေျခကုတ္ ေရွ႕တန္း စခန္းမ်ား ျဖစ္ျပီး ဘူးသီေတာင္ျမိဳ႕နယ္ ေျမာက္ပိုင္း ဘဂၤလာေဒခ်္႕ နယ္စပ္ႏွင့္ နီးကပ္စြာ တည္ရွိေနေသာ စခန္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

အဆိုပါ ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ႕နယ္ ေျမာက္ပိုင္းတြင္ အဓိက ေနထိုင္ေသာ ရခိုင္မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားမွာ ဒိုင္းနက္ႏွင့္ ျမိဳ လူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ၾကျပီး သူတို႕ကို စစ္တပ္ အတြက္ ရိကၡာမ်ား သယ္ယူရာတြင္ အျမဲ ခိုင္းေစေနေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။

“အခုက မိုးရာသီ လာေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ စစ္တပ္က ရိကၡာေတြကို အလံုအရင္းနဲ႕ ေရွ႕တန္းစခန္း ေတြကို တင္ပို႕ေနပါတယ္။ မိုးရာသီဆိုရင္ စုိင္းတင္ ေခ်ာင္းက ေရစီးသန္တဲ့ အတြက္ အဲဒီ ေခ်ာင္းကို ျဖတ္ပီး ေရွ႕တန္း စခန္းေတြကို ရိကၡာေတြ တင္ပို႕လို႕ မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ စစ္တပ္က ေက်းရြာေတြ အလိုက္ လူေတြကို ဆင့္ေခၚပီး ရိကၡာေတြကို အခု ေရွ႕တန္း စခန္းေတြကို ပို႕ေပးေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။”

ယခု စစ္တပ္မွ ရိကၡာသယ္ရန္ ေပၚတာ အထမ္းသမားမ်ား ေခၚယူ ခံေနၾကရေသာ ေက်းရြာမ်ားမွာ ပန္းကံုးမ၊ ေခ်ာင္းရွည္၊ ေပါက္က်ပ္၀၊ စအုန္းခါး၊ ဘိုလီျဖဴ၊ ပဲသတူ၊ ဂုတ္ပီ္ႏွင့္ သရဂူေက်းရြာမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ဟု သူက ေျပာသည္။

“ယခု လက္ရွိ ၀ါးနက္ရံုစခန္းမွာ စခန္းထိုင္ေနတာကေတာ့ ပု႑ားကြ်န္းျမိဳ႕ အေျခစိုက္ ခမရ ၅၅၀ တပ္ရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားမၾကာမီ ရက္ပိုင္းအတြင္း ရေသ့ေတာင္ အေျခစိုက္ ခမရ ၅၃၈ တပ္ရင္းနဲ႕ အလဲအလွယ္ ျပဳလုပ္မယ္လို႕ သိရပါတယ္။ တပ္ရင္း အလဲအလွယ္ လုပ္ရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေဒသခံေတြကို ပိုက္ဆံ တျပားမွ မေပးဘဲ အထုတ္အပိုးေတြကို သယ္ခိုင္းပါတယ္။ လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္ေတြကိုလည္း သယ္ခိုင္းပါတယ္” ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

ယခုကဲသုိ႕ ေက်းရြာသားမ်ားကို စစ္တပ္မွ ေပၚတာ အထမ္းသမားမ်ား အျဖစ္ အသံုးျပဳေနသျဖင့္ ဒိုင္းနက္ႏွင့္ ျမိဳလူမ်ိဳး အမ်ားစုမွာ မိုးရာသီ နီးကပ္လာျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေတာင္ယာ လုပ္ငန္းမ်ားကိုလည္း လုပ္ကိုင္ႏိုင္ျခင္း မရွိဘဲ ျဖစ္ေနၾကသည္ဟု သိရသည္။

မုန္တိုင္းအလြန္...

မုိးယံ



ေနေရာင္ျခည္ အလင္းေရာင္ ကြယ္ေပ်ာက္လုနီးအခ်ိန္တြင္ အေမႊးနံ႔သာမ်ားေမႊးႀကိဳင္စြာ လိမ္းျခယ္ထားၿပီး အနက္ေရာင္ တီရွပ္၊ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အျပာေရာင္ ၀တ္ဆင္ထားေသာ မိန္းကေလးတဦးသည္ ရွည္လ်ားေသာလမ္းမႀကီးဆီသို႔ မ်က္ႏွာမူရင္း တစံုတရာ ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ရွိသည္။

နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္းတိုက္ခတ္ၿပီးေနာက္ တႏွစ္ခြဲေက်ာ္ ကာလကတည္းက ယခုကဲ့သို႔ ရန္ကုန္- လပြတၱာ ကားလမ္းမ တဘက္တခ်က္ရွိ ခုန္တန္းလ်ားမ်ားေပၚတြင္ တစံုတခုကို ေစာင့္ဆိုင္းေနခဲ့ရသည္မွာ သူ႔အတြက္ ပံုမွန္အလုပ္တခု ျဖစ္ခဲ့သည္။ “အိမ္မွာ ထမင္းစားဖို႔ေစာင့္ေနတဲ့ မိသားစုမ်က္ႏွာေၾကာင့္ ဒီအလုပ္ကိုလုပ္မိတာ၊ စားဖို႔အတြက္ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ရင္းၿပီး ပိုက္ဆံရွာျဖစ္ ခဲ့တာပဲ”ဟု ရီေ၀ေသာ မ်က္လံုးမ်ားထဲမွ လိမ့္က်လာသည့္ မ်က္ရည္စမ်ားကို လက္ကိုင္ပ၀ါႏွင့္ သုတ္ရင္း အသက္ ၁၉ ႏွစ္အရြယ္ ဒါဒါက ေျပာျပသည္။

စား၀တ္ေနေရး အခက္အခဲမ်ားအတြက္ လိင္အလုပ္သမ ဘဝကို ခံယူခဲ့ရသည့္ ဒါဒါ၏ ဘခင္မွာ တံငါသည္ တဦးျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလက နာဂစ္ဆုိင္ကလုန္း မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ေသဆံုးခဲ့ရသည္။ အရြယ္မေရာက္ေသးေသာ ေမာင္ႏွမမ်ား၏ အနာဂတ္ အတြက္ သူ႔ အနာဂတ္ကို စေတးခဲ့ရသည္ဟု ဒါဒါကေျပာရင္း သူတို႔ရြာက တျခားမိန္းကေလးမ်ားပါ သူ႔လို လိင္အလုပ္သမ ျဖစ္လာၾကပံုကို ဆက္ေျပာျပသည္။

“က်မ ဒီအလုပ္လုပ္တာ ေန႔စဥ္ ၀င္ေငြရွိလာေတာ့ ရြာက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္လည္း အတူလာလုပ္ေနတယ္၊ အိမ္က ညီမေလး ကလည္း သူႀကီးလာရင္ မမနဲ႔ အလုပ္အတူ လိုက္လုပ္မယ္လို႔ ေျပာတယ္၊ အဲဒါမွ ထမင္းေန႔တိုင္းစားရမွာလို႔ ေျပာတယ္”ဟု ဒါဒါက ဆိုသည္။

မုန္တိုင္းတိုက္ခတ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ အဆိုပါ လပြတၱာၿမိဳ႕အ၀င္၀ရွိ အသစ္တိုးခ်ဲ႕ တည္ေဆာက္ေနေသာ သံုးမိုင္ၿမိဳ႕သစ္အနီးတြင္ လိင္အလုပ္သမ မိန္းကေလးမ်ားစြာ အေျခခ်လာၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလ၂ရက္ႏွင့္ ၃ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ခဲ့မႈေၾကာင့္ မုန္တိုင္းျပင္းထန္သည့္ ဧရာဝတီတိုင္း အတြင္းရွိ လူဦးေရ ၇ သန္းရွိသည့္အနက္ လူဦးေရ ၂. ၄ သန္း ထိခိုက္နစ္နာခဲ့ရၿပီး ယင္းမုန္တိုင္းေၾကာင့္ လူဦးေရ ၁၄၀၀၀၀ ခန္႔ ေသေၾကေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရသည္။ ၈ သိန္းခန႔္မွာ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ဘ၀ ေရာက္ကာ အိမ္ေပါင္း ၄၅၀၀၀၀ ခန္႔ပ်က္စီးခဲ့သည္ဟု စာရင္းဇယားမ်ားအရ သိရသည္။

အဆိုပါ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ အသက္မေသဘဲဲ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ဘ၀ ေရာက္ခဲ့သူမ်ားသည္ အခ်ိန္ ၂ ႏွစ္ခန္႔ ၾကာျမင့္ လာခဲ့ေသာ္လည္း နာလန္မထူႏိုင္ေသးသည့္ အျပင္ စား၀တ္ေနေရး ခက္ခဲေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။

အသက္မေသဘဲ က်န္ရွိသူမ်ားသည္ စား၀တ္ေနေရး အခက္အခဲမ်ားေၾကာင့္ ၀င္ေငြရႏုိင္ေသာ မည္သည့္ အလုပ္ကိုမဆို လုပ္ကိုင္ရန္ ၀န္မေလးၾကေတာ့ေၾကာင္း လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ စစ္တြဲေက်းရြာေန မသီတာက ေျပာသည္။

“သံုးမိုင္ၿမိဳ႕သစ္မွာ အုတ္သယ္တဲ့ အလုပ္ လာလုပ္ရင္းက အဆင္မေျပတာနဲ႔ ဒီနားက အႏိွပ္ခန္းမွာ အလုပ္လုပ္ျဖစ္သြားတယ္”ဟု အသက္ ၂၄ ႏွစ္အရြယ္ မသီတာ(အမည္ရင္း မဟုတ္) က ၀ါးလက္စ ကြမ္းယာကို ေထြးထုတ္ရင္းဆိုသည္။

မုန္တိုင္းေၾကာင့္ မိသားစုမ်ားေသဆံုးကာ ေနထိုင္စားေသာက္ရန္ အခက္အခဲျဖစ္ေနသည့္အတြက္ မုဆိုးဖိုတဦးႏွင့္ ေပါင္းသင္းခဲ့ရၿပီး ၎အမ်ိဳးသား၏ ႏွိပ္စက္မႈမ်ားစြာလည္း ခံစားခဲ့ရေၾကာင္း မသီတာကေျပာသည္။

“အားကိုးမရွိလို႔ ယူမိတာ၊ သူ႔ကို ပင္ပင္ပန္းပန္း ျပန္ရွာေကၽြးေနရတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ မထူးဇာတ္ခင္းလိုက္ေတာ့တယ္၊ စလုပ္လုုပ္ခ်င္း ေတာသူေတြ ဆိုေတာ့ ဒီလိုအလုပ္လုပ္ရေတာ့ ရွက္တာ မေျပာပါနဲ႔၊ ဘယ္လုပ္ခ်င္မလဲေနာ္” ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

အဆိုပါ သံုးမိုင္ၿမိဳ႕သစ္တြင္ ကာရာအိုေက၊ အႏွိပ္ခန္းမ်ား ယခင္ထက္ ပို၍ ဖြင့္လွစ္လာေသာေၾကာင့္ အလုပ္အကိုင္ရွားပါးၿပီး ေငြေၾကးလိုအပ္မႈႀကီးမားလာေသာ မိန္းကေလးအမ်ားစုအတြက္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္တခု ျဖစ္လာခဲ့သည္။

“လက္ေတြ အသားမာတက္ေအာင္ ရွာတဲ့ အလုပ္ေတြမွ အဆင္မေျပတာ၊ မေကာင္းတဲ့ မိန္းမဆိုတဲ့ နာမည္ႀကီးကို ဘယ္ ယူခ်င္မလဲ” ဟု မသီတာကေျပာရင္း အမ်ိဳးသား ၂ ဦးေမာင္းႏွင္လာေသာ ဆိုင္ကယ္ရွိရာသို႔ ထြက္ခြာသြားသည္။

လပြတၱာၿမိဳ႕အ၀င္တြင္ လိင္အလုပ္သမ အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနေသာ မိန္းကေလးမ်ားသည္ ေငြက်ပ္ ေထာင္ဂဏန္း ၀န္းက်င္ ရရိွရန္အတြက္ပင္ ၎တို႔ ခႏၶာကိုယ္ကို အရင္းျပဳေနရသည္ဟု ဒါဒါက ဆိုသည္။

“ေငြ ၅၀၀၀ ရဖို႔ ေယာက္်ား တေယာက္နဲ႔ ေနေပးရတယ္” ဟု ဒါဒါကေျပာသည္။ သို႔ရာတြင္ သူ႔အတြက္ ေငြ ၅၀၀၀ ေပးမည့္သူကို ၃ နာရီေက်ာ္ၾကာ ေစာင့္ေနရေသာ္လည္း ေရာက္မလာေသးေပ။

မုန္တိုင္းတိုက္ခတ္ၿပီးေနာက္တြင္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္း လာေရာက္လုပ္ကိုင္သူမ်ားႏွင့္ လပြတၱာခ႐ိုင္မွာ ပိုမိုစည္ကား ေခတ္မီလာခဲ့ၿပီး ေငြေၾကးေတာင့္တင္းသူ တခ်ိဳ႕က အမ်ိဳးသမီး စားပြဲထိုးမ်ားပါေသာ အရက္ဆိုင္၊ ကာရာအိုေကႏွင့္ အႏိွပ္ခန္းမ်ား ဖြင့္လာၾကေတာ့သည္။

“အရင္က ဒီမွာအႏိွပ္ခန္းေတြ၊ ကာရာအိုေကေတြ မရွိေတာ့ ဒီလို အလုပ္မ်ိဳးလုပ္တဲ့ မိန္းကေလးလည္း နည္းပါတယ္၊ အခု က်ေနာ္တို႔ၿမိဳ႕မွာ အဲဒါေတြ ရွိလာေတာ့ ပိုမ်ားလာတယ္၊ သူတို႔ရွိေနတဲ့ ေနရာတခု သတ္မွတ္ထားေပးသလိုျဖစ္လာတယ္၊ ရန္ကုန္မွာ ေလာက္ေတာ့ ပိုက္ဆံဘယ္ရမလဲ” ဟု လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚရွိ ကုန္သည္တဦးကေျပာသည္။

မုန္တိုင္း အလြန္ ၂ နွစ္တာ အတြင္း လပြတၱာ ခ႐ို္င္အတြင္းရွိ ေက်းရြာမ်ားတြင္ အလုပ္အကိုင္ ရွားပါးလာကာ ေန႔စဥ္ စားဝတ္ေနေရး အတြက္ ခက္ခဲလာေသာေၾကာင့္ လယ္ယာလုပ္ကိုင္သူမ်ားမွာ လယ္ကိုစြန္႔ခဲ့ရၿပီး ေရလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္သူမ်ား မွာလည္း ပိုက္ကြန္ကိုစြန္႔ကာ ေန႔စဥ္စားေသာက္ေနထုိင္ရန္အတြက္ ႀကံဳရာက်ပန္း အလုပ္မ်ား လုပ္ကိုင္ၾကရေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားထံမွ သိရသည္။

“ရြာမွာ စားဖို႔ အရမ္းခက္ခဲေနၾကတာ၊ က်မ ဒီအလုပ္လုပ္တာေတာင္ ကေလးေတြ ၀၀လင္လင္မစားရဘူး၊ ေက်ာင္းလည္း မေနႏိုင္ၾကဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီအလုုပ္ကို မစြန္႔ႏိုင္ျဖစ္ေနရတာ”ဟု ဒါဒါက ဆိုသည္။

ယင္း အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္သည့္အတြက္ ရြာရွိေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ား၏ ေျပာဆို႐ိုက္ႏွက္မႈမ်ားစြာခံရသည့္အျပင္ ေနအိမ္မွ ေမာင္းထုတ္ခံရေသာအႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာခံခဲ့ရေသာ္လည္း ေမြးရပ္ေျမလပြတၱာသို႔ မၾကာခဏျပန္ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အႏိွပ္ခန္းတခုတြင္အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနေသာ အသက္၁၇ႏွစ္အရြယ္ ေအးမိုးကေျပာသည္။

“အႏိွပ္ခန္းထက္ ပိုက္ဆံပိုရလို႔ ဒီအလုပ္ေျပာင္းလုပ္တာ ရြာကအမ်ိဳးေတြသိသြားေတာ့ အိမ္ေပၚကႏွင္ခ်တယ္ေလ၊ ဆင္းရဲၿပီး မစားႏိုင္မေသာက္ႏိုင္ဘ၀ကို မေနႏိုင္လို႔ၿမဳိ႕တက္ၿပီး ဒီအလုပ္လုပ္ျဖစ္တာ၊ မုန္တိုင္းတိုက္ၿပီးေတာ့ ရြာကမိန္းကေလးေတြ ဒီလိုေနရာေတြမွာအလုပ္လာလုပ္ၾကတယ္”ဟု လက္ႏွစ္ဘက္ကိုသုတ္လက္စ စႏိုးတာ၀ါကိုကိုင္ကာ ဧည့္သည္ေစာင့္ေနေသာ အခန္းဘက္သို႔ ေျခလွမ္းမ်ားစတင္လွမ္းရင္းဆိုသည္။

လိေမၼာ္ေရာင္မီးတပြင့္သာထြန္းထားေသာ တဦးမ်က္ႏွာတဦး ထင္းထင္းမျမင္ရသည့္ ၁၂ ေပ ပတ္လည္အခန္းထဲရွိ မေအးမိုးက “မေပ်ာ္ဘူး ဒီအလုပ္လုပ္ေနရတာ၊ စာမွမတတ္တာ ဘယ္လိုအလုပ္က ေခၚခိုင္းမွာလဲ”ဟု ေျပာရင္း စကားလံုးမ်ား အက္ကြဲလာ သည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ေကတီဗီ၊ မာဆတ္မ်ား၌ နယ္ၿမိဳ႕မ်ားမွ မိန္းကေလးအမ်ားအျပား လာေရာက္လုပ္ကိုင္မႈမ်ားထဲတြင္ ဧရာ၀တီ တိုင္းအတြင္းမွ မိန္းကေလးမ်ား သံံုးပံုတပံု ခန္႔ ပါ၀င္လ်က္ရွိၿပီး နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္းတိုက္ခတ္အၿပီးတြင္ မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ မိန္းကေလးတခ်ိဳ႕ ထပ္မံ၀င္ေရာက္ လုပ္ကိုင္လာၾကေၾကာင္း ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ဖြင့္လွစ္ထားေသာ အႏိွပ္ခန္း ဆိုင္မန္ေနဂ်ာတဦးက ေျပာသည္။

“ေန႔ဘက္ကို လူစံုတဲ့ေလွဆိပ္ေတြမွာ သြား သြားေစာင့္ရတယ္” ဟု မသီတာက သူ ၀င္ေငြ ပိုမိုရရွိေစရန္ ေန႔ခင္းဘက္မ်ား တြင္ပါ အလုပ္လုပ္ကိုင္ ေနရသည့္အေၾကာင္း ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စပါးက်ီ ဆန္အိုးႀကီး ဟု ေခၚေဝၚတင္စားရေသာ ဧရာ၀တီတိုင္းတြင္ အလုပ္အကိုင္ေျပာင္းလဲ လုပ္ကိုင္လာမႈမ်ား ေၾကာင့္ ေနာင္ စပါးစိုက္မည့္သူ ရွားပါးလာႏုိင္ေၾကာင္း ရန္ကုန္အေျခစိုက္ စီးပြားေရး ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာ တဦးက ေျပာဆိုသည္။

မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ လယ္ယာလုပ္ငန္း၊ ေရလုပ္ငန္္းႏွင့္ ဆားလုပ္ငန္းမ်ား ဆံုး႐ႈံးမႈႀကီးမားခဲ့ၿပီး မုန္တိုင္းလြန္ ၂ ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း လုပ္ငန္းမ်ား ျပန္လည္ လုပ္ကိုင္ၾကေသာ္လည္း ထင္ထားသေလာက္ ေအာင္ျမင္မႈ မရွိေၾကာင္း ျပင္ခ႐ိုင္ၿမိဳ႕နယ္ခြဲ အဆင္းခ်ိဳင္ ေက်းရြာတြင္ ေရလုပ္ငန္းကို ႏွစ္ ၃၀ ၾကာ လုပ္ကိုင္လာေသာ ဦးေသာင္းစိန္ကေျပာသည္။

“ဘယ္လုပ္ငန္းမွ ေကာင္းေကာင္း အဆင္မေျပေတာ့ လုပ္ငန္းတိုုင္း လူမ်ားမ်ားေခၚမသံုးႏိုင္ဘူး၊ ေဘာက္သမား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဒုကၡေရာက္ကုန္တာ၊ ငတ္ကုန္ေတာ့ ရတဲ့အလုပ္လုပ္ကုန္ၾကတယ္” ဟု ၎ကဆိုသည္။

လပြတၱာခ႐ိုင္ သံုးမိုင္ၿမိဳ႕အ၀င္ကို နာဂစ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ လိင္အလုပ္သမ အမ်ားစု အေျခစိုက္ရာ ေနရာတခုအျဖစ္ ျမင္လာၾကၿပီး နာဂစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ ဇနီးမယားမ်ား ေသဆံုးခဲ့ရေသာ ဆားကြင္းမ်ားရွိ လုပ္သားမ်ားႏွင့္ လယ္လုပ္သားမ်ားအတြက္ လာေရာက္ ေခၚယူၾကေၾကာင္း သိရသည္။

“ဆားကြင္းပိုင္ရွင္္တို႔၊ ငါးဒိုင္တို႔၊ လယ္ပိုင္ရွင္တို႔က သူတို႔အလုပ္ထဲကို တပတ္၊ ဆယ္ရက္ လာေခၚတတ္တယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳးဆိုရင္ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ား တခါတည္းနဲ႔ ရတယ္” ဟုမသီတာက ဆိုသည္။

နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းဒဏ္ ခံစားခဲ့ရေသာ ေဒသမ်ားတြင္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ကာလ တိုေတာင္းသည့္အျပင္ ဆံုး႐ံႈးမႈမ်ားကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရာတြင္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားစြာ ရွိေနေသာေၾကာင့္ ယခုအခ်ိန္အထိ လုပ္ငန္းမ်ား အသားျပန္က်သည္ မရွိဘဲ ပိုမိုဆိုး၀ါးလာသည္မွာ လပြတၱာ သံုးမိုင္တြင္ ခႏၶာကိုယ္ရင္း၍ ရွာေဖြစားေသာက္ရေသာ မိန္းကေလးအမ်ားစုက သက္ေသထူလ်က္ရွိသည္။

“ဟိုးအေရွ႕ကို လွမ္းမၾကည့္ခ်င္၊ မေတြးခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ေတြးၾကည့္ရင္ ေၾကာက္လာတယ္၊ ဒီေန႔ ထမင္းစားရဖို႔ အတြက္ ဒီေနရာမွာ ရွိေနရမယ္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ အသက္ရွင္ေနတာ”ဟု လပြတၱာမွ ရန္ကုန္သို႔ျပန္ထြက္ေသာ ခရီးသည္တင္ကားႀကီးမ်ား သြားလာ ေနသည္ကို မ်က္စိတဆံုးလိုက္ၾကည့္ရင္း ေျပာေနသည့္ ဒါဒါသည္ အမ်ိဳးသား ၄ ဦး ပါလာသည့္ ေထာ္လာဂ်ီ ယာဥ္ေပၚသို႔ အေျပး တက္သြားေတာ့သည္။



ယေန႔ ျမန္မာ့ေရးရာ သတင္းမ်ား May,5th,2010

( 37 )မြန္ ၁ဝ၃ ဦးကို ထုိင္းရဲက ျပန္လႊတ္ေပး

( 36 )ကမ္းဘဲလ္ႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ရရန္ အတိုက္အခံမ်ားလိုလား

( 35 )Visa-On-Arrival Issued At Two Myanmar International Airports

( 34 )ပါတီငယ္မ်ား ေရြးေကာက္ပြဲ မဝင္သင့္ဟု CRPP ေျပာ

( 33 )Tight Censorship on Reporting USDP

( 32 )ျမန္မာသေဘၤာသား ၂၁ ဦး လြတ္ေျမာက္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္

( 31 )စိစစ္ေရးေၾကာင့္ သတင္းေထာက္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသမား အထင္လြဲမႈ ျဖစ္ပြားရ

( 30 )Security Increased in Arakan

( 29 )ႏိုင္ငံေရးပါတီသစ္အျဖစ္ အဖြဲ႔ေပါင္း (၃၀) ေလွ်ာက္ထား

( 28 )NLD should remain as a legal Political Party

( 27 )ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ တရားမ၀င္ ၀င္ေရာက္ေသာ ျမန္မာ (၁၀၃) ဦး ဖမ္းမိ

( 26 )ILO, junta print anti-forced-labour leaflets

( 25 )အန္အယ္လ္ဒီ ရပ္တည္ေရး စီအာပီပီအဖြဲ႔၀င္မ်ား စည္းေ၀း

( 24 )Defence ministry Chin tour urges ‘successful polls’

( 23 )တ႐ုတ္ပိုင္ သတၱဳတြင္း ေျမၿပိဳ ၁၃ ဦးေသ

( 22 )US wary of Burma reshuffle

( 21 )တိမ္းေရွာင္ရာမွ ေနရပ္ျပန္ ေတာင္ပိုင္း ၀ ေက်းလက္လူထုေနထိုင္မႈ ဒုကၡေတြ႕

( 20 )Thailand detains 100 Mon migrants

( 19 )EU’s policy on Myanmar

( 18 )အာဏာပိုင္မ်ား ေ၀စုမတည့္၍ ေလာင္းကစား၀ိုင္း ပိတ္ထားရ

( 17 )Rescuers in Myanmar after mine accident

( 16 )ေရြးေကာက္ပြဲေအာင္ျမင္ေရး ကစထမႉးတိုက္တြန္း

( 15 )13 Chinese workers dead, 2 others missing in landslide in China-Myanmar border region

( 14 )Myanmar grants formation of 10 more new political parties for election

( 13 )ျမစ္ဆံုႏွင့္ အနီးဆံုး ႏွစ္ရပ္ကြက္ ေျပာင္းခိုင္းၿပီ

( 13 )US envoy eyes Myanmar trip

( 12 )ျမစ္ဆံုႏွင့္ အနီးဆံုး ႏွစ္ရပ္ကြက္ ေျပာင္းခိုင္းၿပီ

( 11 )Makeovers and Takeovers in Burma

( 10 )ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ား ခြဲထြက္၍ နယ္စပ္သို႔ထြက္ခြာ

( 9 )ILO အဓမၼလုပ္အားေပး ပညာေပးစာေစာင္ ျဖန္႔ခ်ီမည္

( 8 )US envoy looks at Myanmar trip

( 7 )နရဲစြမ္ ႐ုပ္ရွင္ ဘတ္ဂ်က္ခြဲေဝမႈ အျငင္းပြား

( 6 )My Unforsaken Nation

( 5 )အရပ္၀တ္လဲ စစ္အရာရွိေတြ သိုးေရၿခံဳတဲ့ ၀ံပုေလြမ်ိဳး မျဖစ္ဖို႔ အေမရိကန္ သတိေပး

( 4 )Burma on the brink of civil war

( 3 )အေမရိကန္ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ျမန္မာျပည္ သြားဖြယ္ရွိ

( 2 )MYANMAR – INDIA Burmese exile calls Than Shwe, the ‘Terminator’ who crushed democracy in Myanmar

( 1 )ခရီးသြားေတြအတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဆုိက္ေရာက္ဗီဇာ ေပးၿပီ

Tuesday, May 4, 2010

ေရြးေကာက္ပြဲကာလ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ မရွိႏုိင္ဟု RSF ထုတ္ျပန္

ခက္ထန္ Tuesday, May 04, 2010

လြတ္လပ္ျပီး တရားမွ်တသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပမည္ ဆိုေသာ္လည္း စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ကို ဆိုးရြားစြာ ဖိႏွိပ္သူမ်ား ထဲတြင္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္သည္ အပါအဝင္ ျဖစ္ေနဆဲဟု သတင္း လြတ္လပ္ခြင့္ ေစာင့္ၾကည့္သည့္ အဖြဲ႔တခုက ထုတ္ျပန္ လိုက္သည္။

၂၀၁၀ တြင္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊသည္ စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ကို ဖိႏွိပ္သူအျဖစ္ နယ္စည္းမျခား သတင္းေထာက္မ်ား အဖြဲ႔ (RSF) က ေမလ ၃ ရက္ေန႔၌ က်ေရာက္ေသာ ႏိုင္ငံတကာ သတင္း လြတ္လပ္ခြင့္ ေန႔တြင္ ထုတ္ျပန္ လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

ေရြးေကာက္ပြဲ ကာလတြင္ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆို ေရးသားျခင္း မျပဳႏိုင္ရန္ ဂ်ာနယ္လစ္၊ ဘေလာ့ဂါႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊက အက်ဥ္းခ်ထား သည္ဟု RSF ၏ ေၾကညာခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။


NLD ေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္ၿပီး ဝါရင့္ သတင္းစာဆရာလည္း ျဖစ္သူ ဦးဝင္းတင္က ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ရွိေသာ လြတ္လပ္သည့္ အတုိင္းအတာ ရွိသင့္သည္ဟု သံုးသပ္သည္။

“လြတ္လပ္ခြင့္ဆိုတာက ရိုက္ခ်ိဳးခံရတဲ့ အခါလည္း ရွိတယ္၊ လြတ္လပ္ခြင့္ဆိုတာ ႐ုန္းကန္မႈရွိရတယ္၊ ကိုယ့္အေပၚလာၿပီး တင္းက်ပ္ ဖိႏွိပ္တာေတြကို ငံု႔မခံရဘူး”ဟု ဦးဝင္းတင္က ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွ မဟုတ္၊ မည္သည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကာလမဆို ျပည္သူမ်ား၏ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္၊ ေျပာဆိုခြင့္၊ ေဖာ္ထုတ္ခြင့္ ရွိသင့္သည္ဟု ဆိုေၾကာင္း၊ စစ္အစိုးရ စာေပစိစစ္ေရးမႉးကမူ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးသြားမွသာ စာေပစိစစ္ေရး မရွိႏိုင္ေတာ့ဟု ေျပာေၾကာင္း ဦးဝင္းတင္က ဆိုသည္။

“စာေပစိစစ္ေရးမႉး ေျပာတာက သည္းခံပါတဲ့၊ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးသြားရင္ေတာ့ စာေပစိစစ္ေရးဆိုတာလည္း ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ ဘူးတဲ့၊ အခုေတာ့ ရွိေနတယ္၊ ဒါကို ဆင္ေျခမတက္နဲ႔၊ ဒီအတိုင္းပဲ လက္ခံလို႔ ေျပာတဲ့သေဘာျဖစ္ေနတယ္”ဟု ဦးဝင္းတင္က ေဝဖန္သည္။

ႏိုင္ငံေရး သတင္းမ်ားကို ျပည္တြင္း ပုဂၢလိက ဂ်ာနယ္မ်ားက စတင္ေဖာ္ျပလာျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(NLD)၏ သတင္းတခ်ိဳ႕ကို မတ္လ ၂၉ ရက္ေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ေသာ ဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္ အစည္းအေဝး မတိုင္ခင္ မွစ၍ ေဖာ္ျပခြင့္ျပဳေၾကာင္း သိရသည္။

ျပည္တြင္းမွ ဂ်ာနယ္လစ္တဦးက“ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ႏုိင္ငံေရး အခ်ပ္ပုိ ထည့္ၾကတယ္၊ စီးပြားေရးအရဆုိရင္ ဂ်ာနယ္ေစ်းကြက္မွာ အခ်ိန္ကုိက္ စီးပြား႐ွာတဲ့ သေဘာပါပဲ၊ လက္ရွိ လူစိတ္ဝင္စားမႈ မ်ားႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကုိ ေဖာ္ျပတာပဲ၊ ေနာက္တခုက ႏုိင္ငံေရး(လက္႐ွိမွာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ)ဆုိင္ရာ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကုိ စာဖတ္ပရိသတ္ကုိ ခ်ျပေပးတာပါ”ဟု ေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ စာေပစိစစ္ေရးအေနႏွင့္ အစိုးရမူဝါဒကို ဆန္႔က်င္မႈထက္ ေထာက္ခံမႈ ပိုမ်ားသည့္ အေရးအသားဆိုလွ်င္ ဆင္ဆာ ပိုလြတ္ႏိုင္ေၾကာင္း ၄င္းက ဆက္လက္ေျပာၾကားသည္။

ထိုသို႔ ေဖာ္ျပရာတြင္ ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္မ်ား၌ ဘက္လိုက္သည့္ သေဘာ ရွိေနမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ NLD ျပန္ၾကားေရး အဖြဲ႔ဝင္ ဦးအုန္းႀကိဳင္က“စာေပစိစစ္ေရးက တဖက္သတ္ခြင့္ျပဳလို႔ တဖက္သတ္ ေဖာ္ျပထားတာ ေနမွာေပါ့၊ တဖက္ပိတ္ထားေသာ လြတ္လပ္ခြင့္ေပါ့၊ ဆင္ဆာရွိေနသေရြ႕ဘယ္လိုလုပ္ လြတ္လပ္တယ္ ေျပာလို႔ရမလဲ၊ ဆင္ဆာေအာက္က လြတ္လပ္ခြင့္ေပါ့” ဟု ေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ ျပည္တြင္းမွ အယ္ဒီတာ တဦးကမူ“႐ႈေထာင့္ ႏွစ္ခုက ေရးေပမယ့္ စိစစ္ေရးက တဖက္ကို ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ေရာ၊ counter လုပ္ထားတာကို ျဖဳတ္လိုက္ေတာ့ တဖက္ေစာင္းနင္း ေရးသလို ျဖစ္သြားတာ ႀကံဳရတယ္”ဟု ဆိုသည္။

စာေရးဆရာ၊ အယ္ဒီတာ ေမာင္ဝံသက အစိုးရကိုယ္တိုင္ စိတ္ဝင္စားေနသျဖင့္ ဆင္ဆာ မျဖတ္ေတာက္ျဖင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ေျပာဆိုသည္။

“အစိုးရ ကိုယ္တိုင္က ၉၀ မွာ အဓိက ႏုိင္ထားတဲ့ ပါတီႀကီး မွတ္ပံုမတင္တာကို သိခ်င္ပံု၊ စိတ္ဝင္စားပံုရတယ္၊ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ တို႔က ဝင္မယ္ဆိုတဲ့ လိုင္းကို တင္တာကို၊ ဒီေတာ့ ဦးခင္ေမာင္ေဆြတို႔ ဘာေျပာမလဲ၊ သူတို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ဘာရွိမလဲ၊ သိခ်င္ပံု ရတယ္၊ စာဖတ္တဲ့သူထက္ အာဏာပိုင္ေတြက ပိုသိခ်င္ပံုရတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ခြင့္ျပဳတာ ျဖစ္မယ္”ဟု ေမာင္ဝံသက ေျပာသည္။

ျပည္တြင္းမွ ဘေလာ့ဂါ တဦးက“ျပည္တြင္း သတင္းေတြက လြတ္လပ္မႈ မရွိေတာ့ ဖတ္ရတဲ့လူပါ လြတ္လပ္မႈ မရွိသလို ခံစား ရလို႔ မဖတ္ျဖစ္ေတာ့တာ ၾကာၿပီ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဝယ္လာရင္ေတာ့ ဖတ္ျဖစ္တာေပါ့ေလ၊ အင္တာနက္ေပၚကပဲ အမ်ားဆံုး ဖတ္ပါတယ္”ဟု ဆိုသည္။

ေလွ်ာက္ထားသည့္ ပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ က်လာလွ်င္ ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္မ်ားက ပိုမို ေရးသား ေဖာ္ျပလာၾကဖြယ္ ရွိသည္ဟု အယ္ဒီတာတဦးက သံုးသပ္သည္။

“ဆင္ဆာရွိေတာ့ ဆင္ဆာနဲ႔ လြတ္မယ့္ လမ္းေၾကာင္းေလာက္ပဲ လုပ္ၾကတာပဲေလ၊ ပါတီေတြက ေလွ်ာက္ထားဆဲရွိေသးတယ္၊ မွတ္ပံုတင္က်ၿပီးရင္ ဒီထက္ပိုၿပီး ေရးလာၾကမယ္၊ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ပိုမ်ားလာမယ္ ထင္တယ္”ဟု ယင္းအယ္ဒီတာက ေျပာသည္။

မီဒီယာအမ်ားစုက ဘက္မလိုက္ဘဲ လုပ္လိုေၾကာင္း၊ ဘက္လိုက္သူလည္း ရွိေၾကာင္းႏွင့္ ပါတီမ်ားကလည္း ခ်ဥ္းကပ္လာႏိုင္ ေၾကာင္း ၄င္းက ဆက္လက္ေျပာၾကားသည္။

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသည္ ထုတ္ေဝလိုသည့္ ပါတီ၏ မူဝါဒ၊ သေဘာထားရပ္တည္ခ်က္၊ မဲဆြယ္စည္း႐ံုးေရးဆိုင္ရာ အေၾကာင္း အခ်က္အလက္မ်ား ပါရွိေသာ စာရြက္စာတမ္း၊ စာအုပ္ႏွင့္ လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ားကို စာေပစိစစ္ေရးသို႔ ၾကိဳတင္ စိစစ္မႈခံယူ ရန္ မလိုဘဲ ထုတ္ေဝႏိုင္ေၾကာင္း မတ္လကုန္တြင္ စစ္အစိုးရက ပါတီမ်ားကို အသိေပးခဲ့သည္။

“ပါတီေတြကိုလည္း ထုတ္ေဝခြင့္ ေပးမယ္ ေျပာထားျပီးသားေလ၊ ဆင္ဆာ မတင္ရဘူး၊ ထုတ္ေဝၿပီးမွ ေကာ္ပီတင္လိုက္႐ံုပဲ၊ မႀကိဳက္ရင္ေတာ့ အဲဒီစာေစာင္ကို ပိတ္မွာေပါ့”ဟု ဂ်ာနယ္လစ္တဦးက ေျပာသည္။

လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုျခင္းေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ်ခံထားရသူမ်ားထဲတြင္ လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာ၊ ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္၊ ကဗ်ာဆရာ ေစာေဝ စသည္တို႔ ပါဝင္သည္။

ေထာင္ဒဏ္ ၂၇ ႏွစ္ေက်ာ္ ခ်မွတ္ခံရေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ ျမန္မာ့အသံ(DVB) သတင္းဌာနမွ ႐ုပ္သံ သတင္းေထာက္ တဦး ျဖစ္သူ မလွလွ၀င္း၏ အယူခံကုိ မေကြးတိုင္း တရားရုံးက ဧၿပီလ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ ပယ္ခ်ခဲ့သည္။

ျပည္ပသို႔ သတင္းမ်ားပို႔သည္၊ ဗီဒီယိုမ်ား ပို႔သည္ဟု သံသယရွိသူမ်ားကိုလည္း စစ္အစိုးရက ဖမ္းဆီးလ်က္ရွိရာ ေနာက္ဆံုး ဖမ္းဆီးခံရသူမ်ားမွာ သတင္းေထာက္ ဦးေဇယ်ႏွင့္ သားျဖစ္သူ စည္သူေဇယ်တို႔ ျဖစ္သည္။ သႀကၤန္အၾကတ္ေန႔ ရန္ကုန္ ဗံုးေပါက္ကြဲမႈတြင္ ဓာတ္ပံု႐ိုက္သျဖင့္ ဧၿပီ ၁၇ ရက္ေန႔က ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ေက်ာက္တံခါး၌ ဗုံး ၃ လုံးကြဲ၊ တဦး ဒဏ္ရာရ

ရန္ပိုင္ Tuesday, May 04, 2010

ပဲခူးတုိင္း ေက်ာက္တံခါး ၿမိဳ႕နယ္ရွိ စက္မႈလယ္ယာ ထြန္စက္ စခန္းတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ ေသာၾကာေန႔ညႏွင့္ စေနေန႔က ဗုံးသုံးလုံး ဆက္တုိက္ ေပါက္ကြဲခဲ့ရာ ၿမိဳ႕နယ္ ရဲအထူး သတင္းတပ္ဖြဲ႔ (SB) မွ တပ္ၾကပ္တဦး ထိခုိက္ဒဏ္ရာ ရရွိသြားေၾကာင္း သိရသည္။


အဆုိပါ စခန္းအတြင္းရွိ ထြန္စက္တစီး၏ အင္ဂ်င္ေအာက္မွ ေပါက္ကြဲျခင္း ျဖစ္ၿပီး ေသာၾကာေန႔ည ၁၂ နာရီခန္႔တြင္ တႀကိမ္၊ စေနေန႔ ည ၂နာရီခန္႔ တြင္ တႀကိမ္၊ စေနေန႔ ညေန ၄နာရီခန္႔တြင္ တႀကိမ္ေပါက္ကြဲျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေက်ာက္တံခါးၿမိဳ႕ခံတဦးက ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။

“အသံကေတာ့ သိပ္မက်ယ္ဘူး၊ စခန္းက ၿမိဳ႕ျပင္မွာဆုိေတာ့ သိပ္မသိၾကဘူး၊ ေနာက္မွသိတာ၊ ဒုတိယ ရဲခ်ဳပ္လာစစ္တယ္”ဟု ၎ကဆုိသည္။

ပထမဗုံးေပါက္ကြဲမႈတြင္ လယ္ထြန္စက္တစီး ပ်က္စီးသြားၿပီး ဂုိေဒါင္အမုိးမ်ားလည္း ပ်က္စီးသြားေၾကာင္း၊ ဒုတိယေပါက္ကြဲမႈ တြင္ ပ်က္စီးျခင္း မရွိဘဲ၊ တတိယဗုံးေပါက္ကြဲခ်ိန္သည္ SB တပ္ဖြဲမွ စစ္ေဆးေနေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည့္ အတြက္ ရဲတပ္ဖြဲ႕၀င္ တပ္ၾကပ္ တဦး ခႏၶာကုိယ္ ေအာက္ပုိင္း ထိခုိက္ဒဏ္ရာရရွိသြားျခင္းျဖစ္သည္ဟု အဆုိပါ ၿမိဳ႕ခံကေျပာသည္။

ထုိကဲ့သုိ႔ ဗုံးေပါက္ကြဲခဲ့ေသာ္လည္း ၿမိဳ႕နယ္ အာဏာပုိင္မ်ားက လုံၿခဳံေရး တုိးျမွင့္ ခ်ထားျခင္းမရွိေသးေၾကာင္း၊ ယခင္ ေလးငါးႏွစ္ ခန္႔ကလည္း ေက်ာက္တံခါးၿမိဳ႕တြင္ ဗုံးေပါက္ကြဲမႈမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ ဗုံးေပါက္ကြဲမႈ ေၾကာင့္ လုံၿခဳံေရးအေၾကာင္းျပကာ ေဒသ ခံမ်ားကုိ ကင္းမ်ားေစာင့္ခုိင္းျခင္း၊ ကင္းေၾကးမ်ား တုိးျမွင့္ ေကာက္ခံျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္လာႏုိင္ေၾကာင္း ၎ၿမိဳ႕ခံက ဆက္လက္ရွင္း ျပ သည္။

ယခုဗုံးေပါက္ကြဲမႈကုိ စစ္အစုိးရ သတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားျခင္း မရွိေပ။

ၿပီးခဲ့သည့္ ဧၿပီလ၂၈ ရက္ေန႔ကလည္း လြိဳင္ေကာ္ ရဲစခန္းအတြင္း ဗုံးေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ပြားခဲ့ရာ လူတဦးေသဆုံးၿပီး တာ၀န္က် ရဲ၀န္ ထမ္းမ်ားလည္း ဒဏ္ရာရရွိသြားေၾကာင္း သိရသည္။

ယခုႏွစ္အတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဗုံးေပါက္ကြဲမႈမ်ား ဆက္တုိက္ျဖစ္ပြားလာရာ ယင္းေက်ာက္တံခါးၿမိဳ႕နယ္ ဗုံးေပါက္ကြဲမႈ အပါအ၀င္ ၉ ႀကိမ္ရွိၿပီး မည္သည့္ အဖြဲ႔အစည္းက လုပ္ေဆာင္သည္ကုိ အစုိးရ တိတိက်က် ထုတ္ျပန္အေရးယူႏုိင္ျခင္းမရွိဘဲ ျပည္ပရွိ ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကုိသာ စြပ္စြဲေျပာဆုိေလ့ရွိသည္။

မၾကာေသးမီက ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ႀကီးနား ျမစ္ဆုံ ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္း ဗုံးေပါက္ကြဲမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း စုံစမ္းေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ျခင္း မရွိဘဲ ေဖာက္ခြဲသူအား ဖမ္းဆီးႏုိင္ရန္ သတင္းေပးႏုိင္ပါက က်ပ္ေငြ သိန္း ၅၀၊ ေပ ၄၀x ေပ ၆၀ ေျမကြက္ တကြက္ႏွင့္ ေဒသတြင္းသုံး CDMA တယ္လီဖုန္း တလုံး ေပးမည္ဟု ျပည္နယ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံၿဖိဳးေရးအဖြဲ႔မွ တရား၀င္ ေၾကညာခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ထားေၾကာင္း အဆုိပါ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရုံးအဖြဲ႕မွ ၀န္ထမ္းတဦးက ဧရာ၀တီသုိ႔ေျပာသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ သႀကၤန္အၾကတ္ေန႔ ရန္ကုန္ ဗုံးေပါက္ကြဲမႈတြင္လည္း ဗုံးေဖာက္ခြဲ သူကုိ ဖမ္းဆီးရမိရန္ သတင္းေပးႏုိင္ပါက ဆုေငြ က်ပ္ (၁၀) သိန္းေပးမည္ဟု ၿမိဳ႕နယ္၊ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရုံးမ်ားတြင္ စာမ်ား ကပ္ၿပီး ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။

ထုိဗုံးေပါက္ကြဲခဲ့သည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကန္ေတာ္ႀကီး ကန္ပတ္လမ္း X2O မ႑ပ္ေရွ႕မွ မေပါက္ကြဲေသးသည့္ ခ်ိန္ကုိက္ဗုံးတလုံးကုိ ျမန္မာဘီယာ သံဘူး အခြံထဲမွ ထပ္မံရွာေဖြ ေတြ႔ရွိၿပီး မ႑ပ္ေရွ႕ေပါက္ကြဲခဲ့သည့္ ဗုံးမွာ လက္ပစ္ဗုံးျဖစ္ေၾကာင္း ယခုအပတ္ထုတ္ Weekly Eleven ဂ်ာနယ္တြင္ ေရးသား ထားသည္။

X2O မ႑ပ္ေရွ႕ ဗုံးေပါက္ကြဲမႈတြင္ လူ၁၀ ဦးေသဆုံးၿပီး ၁၇၀ ေက်ာ္ ဒဏ္ရာရခဲ့ေၾကာင္း အစိုးရက တရား၀င္ ထုတ္ျပန္ ထားသည္။


ေကအဲန္ယူ စစ္ဆင္ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေန

သတင္းႏွင့္မီဒီယာ ကြန္ယက္။ ခြန္ေအာင္ျမတ္။
ေမလ ၄ ရက္၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္။

ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရံုး (ေကအဲန္ယူ) လက္ေအာက္ခံ ဖာပြန္ခရိုင္အေျခစိုက္ တပ္မဟာ(၅)ေဒသကို စစ္ အစိုးရတပ္က ထိုးစစ္ဆင္မည့္ သတင္းထြက္ေပၚလာသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ေကအဲန္ယူဘက္မွ စစ္ဆင္ေရး ျပင္ ဆင္မႈမ်ားျပဳလုပ္ၿပီး အျပန္အလွန္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။

ယခုပတ္တြင္း တုိက္ပြဲျဖစ္ပြားမႈမ်ားသည္ ျမန္မာစစ္အစိုးရတပ္က ေကအဲန္ယူကို ေသြးတိုးစမ္းသည့္ သေဘာ မ်ဳိးျဖစ္ၿပီး ထိုးစစ္ဆင္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္သည္ဟု ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရံုး(ေကအဲန္ယူ)၏ တြဲဖက္အတြင္း ေရးမွဴး(၁) ဗိုလ္မွဴးေစာလွေငြ က ေျပာသည္။

“တပ္မဟာ(၅)က လူ(၉၀)ေလာက္နဲ႕ ခမရ(၄၀၅)က ေလးငါးေျခာက္ဆယ္၊ ခုနစ္ဆယ္ ေလာက္ အဲဒီ မွာ လႈပ္ရွားေနတယ္တဲ့။ သူတို႕ကို တုိက္မွာလား မတုိက္ဘူးလား ေသခ်ာေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ ဒါ ေပမယ့္ လႈပ္ရွားမႈေတာ့ နည္းနည္းထူးျခားတယ္ေပါ့။ (၃၀)ရက္ ေန႕နဲ႕ (၁)ရက္ေန႕နဲ႕ မေန႕ကတုန္း ကေတာ့ သံုးရက္ေန႕တုန္းကေတာင္ ေစာင္တယ္။ အဲဒါ တုိက္ပြဲေတြရဲ႕ေနာက္ဆက္တြဲက သူတို႕ကိုပဲ လာၿပီးေတာ့ တစံုတခုလာၿပီးေတာ့ လက္တုန္႕ျပန္မွာလား ဘာလားလို႕ေတာ့ မေျပာတတ္ဘူးေပါ့ ေလ။”

တပ္မဟာ(၅)လက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္း ၂၀၁ တြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဧၿပီလ ၃၀ ရက္ေန႕ႏွင့္ ေမလ ၁ ရက္ေန႕တြင္ စစ္ အစိုးရတပ္ႏွင့္ တုိက္ပြဲ ႏွစ္ႀကိမ္ျဖစ္ပြားရာ ေကအဲန္ယူဘက္မွ အရာခံ ဗိုလ္ ၁ဦးက်ဆံုးၿပီး၊ စစ္အစိုးရတပ္ဘက္မွ ၁ ဦးက်ဆံုးကာ ငါးဦး ဒဏ္ရာရွိခဲ့သည္။

ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း တုိက္ပြဲမ်ားထပ္မံျဖစ္ပြားႏုိင္မည့္အေျခအေနရွိသျဖင့္ ၎တို႕တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို တပ္လွန္႕ထား သည္ဟု တပ္ရင္း ၂၀၁ တပ္ရင္းမွဴး ေစာဘူးေဖာက ေျပာသည္။

“တခုေတာ့ သူတို႕စစ္ဆင္ေရးေတြ ေရးဆြဲတာရွိတယ္။ သူတို႕ ၄၀၅နဲ႕ ၄၀၆ က က်ေနာ္တို႕ကို အလစ္ အငိုက္အလံုးအရင္းနဲ႕၀င္တုိက္မယ္။ သူတို႕ အဲလိုအစီအစဥ္ရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႕ဘက္ကေတာ့ အဆင္ သင့္ကို ရွိရမယ္။ ကိုယ္ညံ့ကိုယ္ခံပဲ ဒီတခါေတာ့။”

ယင္းေဒသရွိ ဒီေကဘီေအ တပ္အဖြဲ႕အခ်ဳိ႕က နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႕စည္းရန္ သေဘာမတူ သည့္ တပ္လည္း ရွိသျဖင့္ ေကအဲန္ယူႏွင့္ပူးေပါင္းကာ စစ္အစိုးရကို ျပန္လည္တုိက္ခုိက္ရန္ သတင္းထြက္ေပၚေနသျဖင့္ ေဒသတြင္း မတည္ၿငိမ္မႈမ်ားျဖစ္ေပၚေနသည္ဟု ဒီေကဘီေအ ႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။

ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ ေ၀ၚေလေဒသတြင္ ေကအဲန္ယူအျပင္ စစ္အစိုးရတပ္ႏွင့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႕မ်ား လႈပ္ရွား ေနသျဖင့္ တုိက္ပြဲမ်ား ထပ္မံ ျဖစ္ပြားမည္ကို ေဒသခံမ်ားက စိုးရိမ္ေနၾကသည္ဟု ယင္းေဒသရွိ ေကအဲန္ယူ အရာ ရွိမ်ားက ေျပာသည္။


နာဂစ္ေဒသ (၂) နွစ္ျပည့္ေသာ္လည္း နာလန္ထူႏုိင္ျခင္း မရိွေသး

မ်ဳိးခ်စ္သူ/ ၄ ေမ ၂ဝ၁ဝ

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလ (၂) ရက္ႏွင့္ (၃) ရက္တို႔တြင္ နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ခဲ့ သည္မွာ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေမ (၂) ရက္နွင့္ (၃) ရက္တြင္ (၂) ႏွစ္ တင္းတင္း ျပည့္ခဲ့ ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း နာဂစ္သင့္ ေဒသတြင္ နာလန္ ထူႏိုင္ျခင္း မရိွေသးသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလအတြင္း တိုက္ခတ္ခဲ့သည့္ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ အထိအနာဆုံးေဒသမွာ ဧရာ၀တီတိုင္းျဖစ္ၿပီး ဒုတိယ အထိအနာ ဆုံးေဒသမွာ ရန္ကုန္တိုင္းျဖစ္သည္။

လူေပါင္း (၁) သိန္းခြဲနီးပါး ေသဆုံးခဲ့ၾကရကာ လူဦးေရ (၂) သန္းေက်ာ္ အုိးအိမ္မဲ့ခဲ့ၾကရသည့္အတြက္ ယေန႔တိုင္ အဆိုပါ ျဖစ္ရပ္ဆိုးကို မည္သူမွ် မေမ့ႏိုင္ဘဲ ရိွေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။

“ဘယ္သူမွ မေမ့ေပမယ့္ အစိုးရကေတာ့ အားလံုးကို ေမ့ထားေနပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ရပ္ရြာေတြမွာ ေရေတြခန္းၿပီး ေရအခက္အခဲကိုလည္း ႀကံဳေနရၿပီေလ။ မိုးျမန္ျမန္ရြာေစခ်င္တယ္၊ ကန္ေတြေရခန္းကုန္ၿပီ” ဟု ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ ေရနက္ေခ်ာင္း ရြာသားတဦးက ေျပာသည္။

နာဂစ္သင့္ေဒသတြင္ ေရအခက္အခဲသာမက စား၀တ္ေနေရးျပႆနာမ်ားလည္း ရင္ဆိုင္ေနရဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကသည္။

“ဒီမွာက အဓိက ျပႆနာေတြထဲမွာ စပါးစိုက္မ်ဳိးမႈ ျပႆနာ ရွိေနပါတယ္။ မႏွစ္က ျဖဳတ္ေတြက်လို႔ စပါးထြက္တဲ့ အေရအတြက္ နည္းသြားတဲ့အတြက္ လယ္သမားေတြ အ႐ႈံးေပၚတယ္။ လယ္စုိက္ဖို႔ အတိုးနဲ႔ ေငြေခ်းရတယ္။ ေငြကို စပါးေပၚခ်ိန္မွာ ဆပ္ရမွာျဖစ္ေပမယ့္ တခ်ဳိ႕က ျပန္မဆပ္ႏိုင္ ျဖစ္ၾကတယ္” ဟု ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာင္းစုရြာမွ လယ္ပိုင္ရွင္တဦးက ေျပာသည္။

စပါးစိုက္ေတာင္သူတို႔သည္ တဧက စပါးစိုက္စရိတ္ ကုန္က်ေငြ (၂) သိန္းခြဲခန္႔ရိွၿပီး ယင္းေဒသတြင္ အခၽြန္ေခၚ စပါးအမ်ဳိးအစားကို စိုက္ရေသာေၾကာင့္ စပါးေစ်းမရဟု ၎က ရွင္းျပသည္။

နာဂစ္ေဒသတြင္ ေဒသခံမ်ား၏ လယ္ယာလုပ္ငန္းအတြက္ တြဲဖက္႐ုန္းကန္ခဲ့ၾကရသည့္ ကၽြဲႏြားတိရစာၦန္မ်ားသည္လည္း သိန္းႏွင့္ခ်ီ ေသဆုံးခဲ့ၾကၿပီး လယ္ယာေျမဧကမ်ားစြာမွာလည္း ဆားငန္ေရ ၀င္ေရာက္ျခင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးခဲ့ရသည္။

ထိုအေျခအေနမ်ားကို ေက်ာ္လြန္ေစရန္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကာလကို (၃) ႏွစ္အထိ လုပ္ေဆာင္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း နအဖစစ္အစိုးရက နာဂစ္သင့္ေဒသမ်ားတြင္ လြန္စြာဖြံ႔ၿဖိဳးေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာမ်ားမွတဆင့္ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့သည္။

ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္ အေမရိကန္ေဒၚလာသန္း (၇၀၀) နီးပါး အကူအညီလုိအပ္ေနေၾကာင္း ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ (၉) ရက္ ဘန္ေကာက္တြင္ ျပဳလုပ္ေသာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ၌ သုံးပြင့္ဆုိင္ဗဟုိအဖြဲ႔ (TCG) က တရား၀င္ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ ဦးမႈန္စုရြာသူတဦးက “အရင္ကေတာ့ အလႉေပးတဲ့သူေတြ လာတယ္၊ အခု မလာတာ ၾကာၿပီ။ ဒီလိုပဲ ႐ုန္းရကန္ရတာေပါ့ေလ။ မိုးရာသီဆိုရင္ သူမ်ားဆီမွာ ေကာက္စိုက္၊ ေႏြဆိုရင္ ပိုက္တဲေတြဆီမွာ ငါးေရြးေပါ့” ဟု ေျပာသည္။

ဧရာ၀တီတိုင္းတြင္ ၀မ္းေရာဂါ ျဖစ္ပြားမႈေၾကာင့္ ေဆးကုသမႈခံယူၾကရကာ ေသသူမ်ားလည္း ရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။

ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ ဘုရားေခ်ာင္းရြာသည္ တံငါလုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြးရသူမ်ား၊ လက္လုပ္လက္စားမ်ား ေပါကာ ေသာက္သံုးေရကို ကန္မွ ေသာက္ရေသာေၾကာင့္ ေရမသန္႔သည့္အတြက္ ၀မ္းကိုက္ေရာဂါ ျဖစ္ပြားၾကေၾကာင္း ေဒသက်န္းမာေရး ဆရာမတဦးက ေျပာသည္။

“အမွန္ေတာ့ ဒီေဒသေတြမွာ ေရက ျပႆနာရွိပါတယ္။ ေဒသအာဏာပိုင္ေတြအေနနဲ႔ကလည္း ဒီအခ်ိန္မွာ ဒီေရျပႆနာ ရွိတယ္ဆိုတာကို ေခါင္းထဲမွာ ထည့္ထားဖို႔ လိုပါတယ္။ အခုက ဘာသိဘာသာ ေနၾကတာ ေတြ႔ရတယ္” ဟု ယင္းဆရာမက ေျပာသည္။

ဧရာ၀တီတိုင္းအတြင္းတြင္ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ေရကန္မ်ားကို ဆားငန္ေရမ်ား လႊမ္းခဲ့သည့္ေနာက္ပိုင္း မိုးရာသီတႀကိမ္ ႀကံဳၿပီးျဖစ္သည့္တုိင္ အခ်ဳိ႕ေရကန္မ်ားမွာ သံုးမရဘဲ ရိွေနဆဲျဖစ္သည္။

သုံးပြင့္ဆိုင္အဖြဲ႔သည္ လာမည့္ဇူလိုင္လတြင္ နာဂစ္ေဒသ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ရပ္နားေတာ့မည္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ နာဂစ္မုန္တိုင္းသင့္ေဒသမ်ားအတြက္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္သည့္ အိမ္ရာႏွင့္ အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္းလုပ္ငန္း က႑မ်ားတြင္ ရန္ပံုေငြလိုအပ္ခ်က္ ျမင့္မားဆဲျဖစ္ေၾကာင္း သံုးပြင့္ဆိုင္အဖြဲ႔က ၿပီးခဲ့သည့္ ဧၿပီ (၂၀) ရက္တြင္ အစီရင္ခံစာထုတ္ျပန္ထားသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ တေန႔ (၂) နာရီခန္႔သာ မီးလာ

တက္လူ/ ၄ ေမ ၂ဝ၁ဝ

ရန္ကုန္တြင္ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း လွ်ပ္စစ္မီးျပတ္ေတာက္မႈ အလြန္ဆိုးရြားေနေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။


“ဘာ့ေၾကာင့္လဲ မသိဘူး၊ အရင္ကမီးျပတ္မယ့္အခ်ိန္ကို တြက္လို႔ရေပမယ့္ အခုက ဘာမွန္းကိုမသိေတာ့ဘူး။ လံုး၀မလာတဲ့ရက္က ရွိေသးတယ္။ အီးပီစီကို ေမးေတာ့လည္း မသိဘူးလို႔ ေျပာတယ္” ဟု ရန္ကုန္ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထိုင္သူတဦးက ေျပာသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ (၃) ရက္ခန္႔ကစ၍ တေန႔လွ်င္ (၂) နာရီခန္႔သာ မီးလာေတာ့ေၾကာင္း ၎ကေျပာသည္။

စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ ကၽြန္းေတာလမ္းေန ျပည္သူတဦးက “မီးလာခ်ိန္ကို ေျပာလို႔မရေတာ့ဘူး။ လာခ်င္တဲ့အခါ လာတယ္၊ ျပတ္ခ်င္တဲ့အခါ ျပတ္တယ္။ မီးလာလို႔ မီးပူတိုက္ဦးမယ္ဆိုၿပီး ျပင္ဆင္ေနတုန္းရိွေသး မီးကျပတ္သြားျပန္ေရာ” ဟု ေျပာသည္။

ျမန္မာ့ေရနံႏွင့္သဘာဝဓာတ္ေငြ႔လုပ္ငန္းက ယမန္ႏွစ္၌ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းမ်ား ျပင္ဆင္မႈျပဳလုပ္ေနခ်ိန္ကလည္း ဓာတ္အားျပတ္ေတာက္မႈ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသးသည္။

ရန္ကုန္လွ်ပ္စစ္အားအတြက္ သာေကတ၊ ရြာမ၊ ေလွာ္ကား၊ အလံုသဘာဝဓာတ္ေငြ႔သံုး စက္႐ံုမ်ားႏွင့္ ေလာပိတ ေရအားလွ်ပ္စစ္စက္႐ံုတုိ႔မွ ျဖန္႔ျဖဴးေနျခင္းျဖစ္ၿပီး မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ လွ်ပ္စစ္မီး မၾကာခဏ ျပတ္ေတာက္ေနရသည္ကိုလည္း သက္ဆိုင္ရာ လွ်ပ္စစ္ေပးေ၀ေရးဌာနတို႔က တိတိက်က် ေျပာဆိုျခင္းမရိွဟု ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။

လက္ရွိတြင္ တနသၤာရီ-ရန္ကုန္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔လိုင္း မၾကာခဏေပါက္သည့္အတြက္ တာဘိုင္စက္မ်ား မလည္ပတ္ႏိုင္ ျဖစ္ရေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ျဖန္႔ျဖဴးမႈ က်ဆင္းေနၿပီး ယခုအခါ မုတၱမပင္လယ္ေကြ႔-ရန္ကုန္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ပိုက္လုိင္းအသစ္တခုကို ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္ ေဒၚၿငိမ္းေက်းရြာအနီးမွ သြယ္တန္းမႈျပဳေနရာ ေမလကုန္တြင္ ၿပီးစီးမည္ဟုလည္း စြမ္းအင္ဝန္ႀကီးဌာနက ထုတ္ျပန္ထားသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား သံုးစြဲမႈစာရင္းအရ ရန္ကုန္လူဦးေရ (၆) သန္းေက်ာ္အတြက္ မဂၢါဝပ္ (၅ဝဝ) ေက်ာ္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ေလာေလာဆယ္ ထုတ္လႊတ္ႏုိင္ေသာ မဂၢါ၀ပ္မွာ (၃၀၀) ခန္႔သာရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြယ္ေမာ၀္းႏွင့္အဖြဲ႕ ေသာင္မတင္ ေရမက်ျဖစ္ေန

သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

ျပည္သူ႕စစ္တပ္ဖြဲ႕ အသြင္ ေျပာင္းရန္ စည္း႐ုံး သိမ္းသြင္း ခံလိုက္ရၿပီဟု အမ်ား ထင္မွတ္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ လြယ္ေမာ၀္း ႏွင့္အဖြဲ႕ ေသာင္မတင္ ေရမက် အေျခအေန၌ ေရာက္ေနေၾကာင္း စံုစမ္း သိ႐ွိရပါသည္။

“နအဖ က အသြင္ေျပာင္းဖို႕ သေဘာတူၿပီး လူသူလက္နက္စာရင္းေပးပို႕ထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြယ္ေမာ၀္းနဲ႕အဖြဲ႕ -အသြင္ ေျပာင္းဖို႕ လက္မခံ တဲ့ တပ္မဟာ ၁ ကို ဆက္လက္စည္း႐ုံးခိုင္းေပမယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြယ္ေမာ၀္းနဲ႕ အဖြဲ႕ကိုယ္၌ ကမေျပာင္းခ်င္ဘူး၊ မိမိနယ္ေျမ အတြင္း အရင္ ေသနတ္သံမထြက္ရေလေအာင္ေ႐ွာင္႐ွားခ်င္လို႕သာ သေဘာတူ လိုက္တဲ့သေဘာ” - ဟု အပစ္ရပ္အသိုင္းအ၀ိုင္းႏွင့္ ၀င္ဆန္႕သူတဦးက ေျပာပါသည္။

ဧၿပီ ၂၂ ရက္ေန႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြယ္ေမာ၀္းႏွင့္အဖြဲ႕ လား႐ႈိးတိုင္းမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္သန္းထြဋ္ႏွင့္ေတြ႕ဆံုၿပီး အသြင္ ေျပာင္းဖို႕ သေဘာ တူ လိုက္သကဲ့သုိ႕ ဧၿပီ ၂၅ ရက္ေန႕က ဌာနခ်ဳပ္တပ္ဖြဲ႕အပါ၀င္ တပ္မဟာ ၃ ၊ ဧၿပီ ၂၇ ရက္ ေန႕က တပ္မဟာ ၇ တို႕ကလဲ လူသူ လက္နက္ အင္အားအခ်ဳိ႕ေပးအပ္လုိက္ၿပီဟု ၎င္းကေျပာ၏။ ထုိ႕အျပင္ တုိင္းမႉးကေပးေသာ စိန္ေက်ာ့ ဌာေနျပည္သူ႕စစ္တံဆိပ္ကုိလည္း လက္ခံထားလုိက္ျပီဟု ဆိုသည္။

“ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြယ္ေမာ၀္းဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ႕က နအဖလက္ေအာက္ခံ ျပည္သူ႕စစ္တပ္ဖြဲ႕ လံုးလံုးျဖစ္သြားတာမဟုတ္ ဘူးတဲ့၊ ေသာင္မတင္ေရမက်ေပါ့၊ က်န္တဲ့အဖြဲ႕ေတြကိုဆက္လက္ စည္း႐ုံးဖို႕လြတ္ထားတယ္။ သူတို႕အေနနဲ႕လဲ အဲဒီအခြင့္ အေရးကို အသံုးခ်ၿပီး အခ်ိန္ထပ္ဆြဲထားခ်င္တယ္။ အားလံုးလက္နက္မအပ္ေသးသလို တံဆိပ္လဲမခြာ/တရား၀င္ အသြင္ေျပာင္းတာလဲမ႐ွိေသးဘူး။ နယ္ေျမလဲခ်ဳပ္ကိုင္ထားဆဲပဲ”- ဟု အပစ္ရပ္ေခါင္းေဆာင္တဦးက ေျပာပါ သည္။

သႀကၤန္ကာလက အပစ္ရပ္ UWSA ,KIA ,NDAA , SSA တို႕ ၄ ဖြဲ႕ ပန္ဆန္းေျမာက္ဘက္ တေနရာ၌ေတြ႕ဆံု၍ နအဖမွ စတင္ပစ္ခတ္/က်ဴးေက်ာ္လာခဲ့လွ်င္ ေနရာအသီးသီး၌လည္း တန္ျပန္တုိက္ခုိက္ရမည္၊ အခ်ိန္ကုိက္တုိက္ပဲြက်င့္သုံးသြား မည္ဟု သေဘာတူခဲ့ၾကေသာ္လည္း အပစ္ရပ္ SSA က အသြင္ေျပာင္းရန္လက္ခံလိုက္ျခင္း အေပၚ တျခားမဟာမိတ္ မ်ားက အျမင္႐ႈပ္ေထြး ေတြေ၀ေစခဲ့၏။

၁၉၆၄ ေညာင္ေ႐ႊေစာ္ဘြား မဟာေဒ၀ီ စ၀္မယ့္နန္းဟိန္းခမ္း တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္း၀င္ တပ္မ ေတာ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မည္ေလာဆိုသည့္ သွ်မ္းျပည္မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္မ်ား စိုးရိမ္မႈျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ လြယ္တိုင္း လ်ဲန္း အေျခစိုက္ SSA ကလည္း သေဘာထားေၾကျငာခ်က္ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခဲ့ေသးသည္။



ေသြးခ်င္းေတြ ေသြးခ်င္းခ်င္း ထပ္မနီေစခ်င္

မန္းကိုကို

ျမန္မာျပည္မွာ ႀကီးႏိုင္ ငယ္ညွင္းၿပီး အာဏာ ယစ္မူး တတ္ၾကတဲ့ အေလ့အက်င့္ ေတြဟာ သက္ဦး ဆံပိုင္ စနစ္ကေန ျမစ္ဖ်ားခံ ခဲ့တယ္လို႔ ယူဆနိုင္တယ္။ ဒီကေန႔ အထိလဲ စဥ္ဆက္မျပတ္ သက္ေရာက္ေန ေသးတယ္။ လူတန္းစား အဆင့္ဆင့့္ တံုးေအာက္က ဖားေတြလို ျပားေန ၾကရတာ ခံစားတတ္သူ့ ပုထုဇဥ္ တိုင္းအတြက္ စိတ္မေကာင္း စရာပါ။

အသက္၊ ေသြး၊ ေခၽြး နဲ႔ မ်က္ရည္ပင္လယ္ေတြ ေဝေနခဲ့ၾကရတာလဲ ေထာင္စုနွစ္တစ္ခုျပည့္ဖို႔ သိပ္ မလိုေတာ့ပါဘူး။ ဝမ္းနည္း ေၾကကြဲစရာ၊ ခံျပင္းေဒါသထြက္စရာ၊ အံၾသတုန္လႈပ္စရာေတြနဲ႔ ရွက္ရြံ႕ စရာေတြ မေရတြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပဲ ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ မက္စရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာနဲ႔ (လူထုဘဝမွာ အခရာက်တဲ့) သတင္းက႑ကို ခ်ဳပ္ကိုင္ ခ်ယ္လွယ္ၿပီး “တိုင္းျပည္အတြက္” ဆိုတဲ့ မရိုးႏိုင္တဲ့ ဓါတ္ျပားေဟာင္းဆက္ဖြင့္ရင္း လိုရာဆက္ဆြဲ ေနခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ အဆံုးဆိုတာ မျမင္နိုင္ေလာက္ေအာင္ပါ။


ေသာင္းက်န္းသူ၊ သူပုန္” ေတြလို႔ နာမည္တပ္ရၿပီး မိသားစုေတြ အားလံုးေပါင္းမွ ၃-၄ ေထာင္ ေလာက္သာသာ အေရအတြက္ရွိတယ္လို႔ ဆိုတဲ့တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕ေတြ ဒီကေန႔အထိ“အျမစ္ျပတ္ ေခ်မႈန္း” ခံေနခဲ့ၾကရတာေတာင္ ေလွ်ာ့မသြားပဲ ပိုတိုးလာခဲ့ၾကတာ “ဆန္းက်ယ္တယ္” လို႔မ်ား ဆိုၾကရေလမလား။ မဟုတ္ရင္လည္း ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရးရဲ့ မေအာင္ျမင္တဲ့လုပ္ဇာတ္တစ္ခု ဖံုးလို႔မရ ဖိလို႔မနိုင္ ျဖစ္တာလား။

“ရဲေသာ္မေသ ေသေသာ္ငရဲမလား” သံၿပိဳင္သီခ်င္းေတြဆိုၿပီး အစီး ၃-၄၀ ေသာ စစ္ကားတန္းေတြနဲ႔ “တရားေသာစစ္” ဆင္ႏြဲဖို႔ ထြက္သြားရာက ၄-၅ စီးေလာက္နဲ႔ ေခ်ာက္ခ်က္ျဖစ္ေနတဲ့ စစ္သည္ေတြ ျပန္တင္လာတဲ့ အျပန္ခရီး။ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွာ အသြားတံုးက ေအာင္သေျပနဲ႔ပန္းကံုးေတြ စြပ္ေပးခဲ့သူမ်ား မျမင္မိၾကတာလား၊ မဟုတ္ရင္လည္း မျမင္ခ်င္ၾကတာလား။

နွစ္စဥ္ေထာင္နဲ႔ခ်ီတဲ့ တိုက္ပြဲေတြၾကား မေရတြက္နိုင္တဲ့ အသက္ဆံုးရံႉးမႈေတြဟာ တႏိုင္ငံလံုး ဆင္းရဲ ခၽြတ္ျခံဳက်မႈနဲ႔ အမုန္းေတြျပည့္လွ်ံေနတဲ့ ေသာင္း၊ သိန္းမက စိတ္နွလံုးေတြကို ေမြးထုတ္ေပးဖို႔ အာမ ခံခ်က္ေတြပါ။

“သူပုန္ေတြက ဗမာစစ္သားေတြကို ေသနတ္နဲ႔ေတာင္မပစ္ပဲ လက္ဗလာနဲ႔တင္ တက္ဖမ္းၾကတယ္” ဆိုတဲ့ သတင္းမ်ိဳး ေတာင္ေပၚတိုင္းရင္းသားေတြၾကားဘယ္ေလာက္အထိ အမုန္းတရားေတြ ေလာင္ မ်ိဳက္ေအာင္ အလုပ္ခံခဲ့ၾကရသလဲဆိုတာ ေတြးမိႏိုင္ဖို႔ အေၾကာင္းရင္းေတြဟာ အနာဂါတ္ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သိပ္မရွိနိုင္ပါ။


ၿမိဳ႕ေပၚမွာ လမ္းမေတြေပၚ ပင္ပင္ပန္းပန္း ဝမ္းစာေဖြရွာ စားေနၾကရခ်ိန္၊ ေတာထဲမွာလဲ ေက်းလက္ ေမာင္ႏွမေတြဟာ အေၾကာက္တရားအျပည့္နဲ႔ သစ္ဥသစ္ဖုေတြ ရွာေဖြစားေနၾကရတာ သိေစလိုပါ တယ္။

ရပ္ကြက္ထဲ တခ်ိဳ႕မိခင္ေတြ သူတို႔ရဲ့ စစ္ထြက္သားေမာင္မ်ားအတြက္ ဗ်ာပါဒေရာက္ေသာကေတြ ေဝေနခ်ိန္မွာ ဟိုအေဝး ေတာင္တန္းျပာျပာေတာနက္လွ်ဳိေျမွာင္ အေမွာင္ထဲစမ္းတဝါးဝါး နဲ႕ တစ္ တီတူးမ်ားလို မလံုျခံဳတဲ့စိတ္နဲ႔ ပုန္းေအာင္း အိပ္စက္ ေနရသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ ေဆးေပးခန္းေရွ႕ စုတ္ျပဲ ေနတဲ့ ေငြစကၠဴေတြနဲ႔ လူတစ္ခ်ိဳ႕တန္းစီေစာင့္ဆိုင္းေနၾကရ ခ်ိန္မွာ စိမ့္စမ္းေရကိုေဆးလုပ္ေသာက္ ေနၾကသူေတြလဲ မေရတြက္နိုင္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။

ဒါေတြျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးခဲ့ၾကသူေတြအတြက္ သာယာယစ္မူးမႈေတြ ရွိေနၾကေပမယ့္ အဲ့ဒီအက်ိဳး ဆက္ေတြကိုယ္တိုင္ခံစား ေနရသူေတြအတြက္ေတာ့ စကၠန္႔တိုင္း၊ မိနစ္တိုင္း ေလာကငရဲ အခ်ိန္ ကာလေတြပါ။

ခုခ်ိန္မွာ တနိုင္ငံလံုး သံသယရွိစရာ ဗံုးေတြေပါက္ေနတာ ၾကားလာၾကရျပန္ပါၿပီ္။ စစ္ေရးျပင္ တိုက္ပြဲ ေခၚသံေတြဆိုတာ ထပ္ၿပီးေျပာျပစရာေတာင္ လိုေတာ့မယ္ မထင္ပါ။

ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာခ်င္တာကေတာ့ “ဒီရူးသြပ္မႈေတြကို ရပ္တန္းက ရပ္လိုက္ၾက ပါေတာ့” ဆိုတာပါပဲ။

ေမတၱာရပ္ခံ ေတာင္းပန္ေနတာ မဟုတ္ပါ၊ မသိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အျမင္ပိတ္ပိန္းေနသူေတြ သတိဝင္ေစဖို႔နဲ႔ ဒီျဖစ္စဥ္ႀကီး ကို ရပ္တန္႔ေအာင္လုပ္ဖို႔ တတ္စြမ္းနိုင္သူမ်ားထံ ေတာင္းဆိုေနတာပါ။ ေသြးခ်င္းေတြ ေသြးခ်င္းခ်င္း ထပ္မနီပါေစနဲ႔ေတာ့။


ဗံုးခြဲမည့္ သတင္းေၾကာင့္ စစ္ေတြႏွင့္ ရန္ကုန္-စစ္ေတြ ကားလမ္းတြင္ လံုျခံဳေရး တင္းက်ပ္

မင္းဆက္ခုိင္(နိရဥၥရာ)

ရခုိင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြျမိဳ႕တြင္ ဗံုးေဖါက္ခြဲ မည္ဟု သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚ ေနေသာေၾကာင့္ စစ္ေတြျမိဳ႕ရွိ အဓိက အခ်က္အခ်ာ က်ေသာ ေနရာမ်ားႏွင့္ ရန္ကုန္-စစ္ေတြ ကားလမ္း တေလွ်ာက္တြင္ လံုျခံဳေရးကို အထူး တိုးျမွင့္ ခ်ထားေၾကာင္း မ်က္ျမင္ စစ္ေတြျမိဳ႕ခံမ်ားႏွင့္ ခရီးသြားျပည္သူမ်ားက ေျပာသည္။

စစ္ေတြ တကၠသို္လ္မွ ေက်ာင္းသား တဦးက စစ္ေတြျမိဳ႕ရွိ အေရးၾကီးေသာ ေနရာမ်ားတြင္ လံုျခံဳေရး တိုးျမွင့္ ခ်ထားျခင္းကို ယခုကဲ့သို႕ ေျပာသည္။


"မေန႕ကစပီး လံုထိန္းေတြနဲ႕ ရဲေတြကို အဖြဲ႕လိုက္ ဦးဥတၱမ ပန္းျခံ၊ ေလာကာ နႏၵာေစတီ၊ ဘုရားၾကီး၊ စစ္ေတြ- ရန္ကုန္ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေတြ အပါအ၀င္ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ခ်ထားတာကို ေတြ႕ရတယ္။ တေနရာစီမွာ ရဲနဲ႕ လံုထိန္းကား ၃စီး ေလာက္ကိုပါ ေတြ႕ရပါတယ္။ အခု စစ္ေတြမွာ ဗံုးေဖါက္ခြဲမယ္ ဆိုျပီး သတင္းေတြ ျပန္႕ေနပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ခုလို လံုျခံဳေရး တိုးျမွင့္ ခ်ထားတာ ျဖစ္တယ္လုိ႕ လူေတြက ေျပာေနၾကပါတယ္။" ဟု ေျပာသည္။

၎အျပင္ စစ္ေတြ-ရန္ကုန္ ကားလမ္း တေလွ်ာက္တြင္လည္း လံုျခံဳေရးကို တိုးျမွင့္ထားျပီး တံတားမ်ားႏွင့္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ားတြင္ ခရီးသည္မ်ား အားလံုုး ကားေပၚမွ ဆင္းကာ စစ္ေဆးခံရသည္ဟု ရန္ကုန္မွ စစ္ေတြသို႕ ဘတ္စ္ကားျဖင့္ လာသူ တဦးက ေျပာသည္။

"အခု ခရီးသည္တိုင္း စစ္ေဆးေရးဂိတ္နဲ႕ တံတားေတြကို ေရာက္ရင္ ကားေပၚက ဆင္းျပီး လမ္းေလွ်ာက္ရပါတယ္။ စစ္ေဆးေရး ဂိတ္ေတြနဲ႕ တံတားေတြကို ေရာက္ရင္ ကားေပၚမွာ ေနခြင့္ မျပဳပါဘူး။ အရင္က ဒီလုိ လုပ္တာ မရွိပါဘူး၊ ခုတရက္ႏွစ္ရက္အတြင္းမွာ ခုလို လုပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္သားေတြနဲ႕ ရဲေတြက အထုတ္အပိုးေတြကို စစ္ေဆးပါတယ္။ လူေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ စစ္ေဆး ေမးျမန္းတာေတြ လုပ္ပါတယ္။ ခုလို လုပ္တဲ့ အတြက္ ပံုမွန္ေရာက္ခ်ိန္ထက္ အခ်ိန္ ၂ နာရီခန္႕ ေနာက္က်ပီးမွ စစ္ေတြကို ေရာက္ပါတယ္။" ဟု ေျပာသည္။

ထိုသို႕ စစ္ေဆးသည့္ အတြက္ ခရီးသြားျပည္သူမ်ား ဒုကၡေရာက္ၾကရျပီး စစ္ေဆးရာတြင္ စစ္ေတြမွ အထြက္ကိုေရာ အ၀င္ကိုပါ စစ္ေဆးသည္ဟု သူက ေျပာသည္။

"ရန္ကုန္-စစ္ေတြ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကေန အထြက္ စစ္ေတြက တပ္ထိန္း ဂိတ္မွာ အရမ္း စစ္ေဆးပါတယ္။ ေက်ာက္ေတာ္က ဂစၦပနဒီတံတားနဲ႕ မင္းျပားျမိဳ႕ ရာေမာင္တံတားမွာဆိုရင္ ခရီးသည္ေတြကို ကားေပၚဆင္းခိုင္ျပီး တံတားထိပ္ ဟုိဘက္ ဒီဘက္ လမ္းေလွ်ာက္ရပါတယ္။ ဗံုးလွန္႕ထားတဲ့ အတြက္ ခုလို ေဆာင္ရြက္တာလို႕ သိရပါတယ္။"

ယခုအခါ စစ္ေတြတြင္ ဗံုးခြဲမည္ဆိုေသာ သတင္းေၾကာင့္ စစ္ေတြ လူထု အေနျဖင့္ လူစုလူေ၀း ရွိေသာ ေနရာမ်ား မသြားၾကသျဖင့္ ေစ်းမ်ားႏွင့္ ပြဲလန္း သဘင္မ်ားတြင္ လူအေရာက္ နည္းပါးေနေၾကာင္း သိရသည္။

ရခိုင္ျပည္နယ္ အေနာက္ဘက္ နယ္စပ္ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္ေတာျမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္လည္း ဗံုးလွန္႕ထားေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

ေပးကားေပး၏ မရပါ

ေ၀လင္း
(ႏွစ္ ၁၂၀ ျပည့္ ေမေဒးေန႔ အထူးေဆာင္းပါး)

တ႐ုတ္ျပည္က စက္မႈဇုန္အလုပ္သမားျပႆနာ

၁၉၇၈ ခုႏွစ္ (၁၁) ႀကိမ္ေျမာက္ ပါတီကြန္ဂရက္ကေန တံခါးဖြင့္ စီးပြားေရးေပၚလစီ ခ်မွတ္ေပးၿပီးတဲ့ေနာက္ (ရွင္က်န္း၊ က်ဴဟိုင္းတံုး၊ ရွန္တံုး၊ စီမင္း) ေဒသက အထူးစီးပြားေရးဇုန္ (၄) ခုကို ၁၉၈၀ ခုႏွစ္မွာ စတင္ဖြင့္လွစ္ ႏုိင္္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပၪၥမေျမာက္ ဟုိင္နန္အထူးစီးပြားေရးဇုန္ကို ၁၉၈၁ ခုႏွစ္ မွာလည္းေကာင္း၊ က်န္စီးပြားေရးဇုန္ အသီးသီးကို ယန္စီ၊ ပုလဲျမစ္၀ွမ္း ေဒသေတြမွာပါ ဆက္လက္တိုးခ်ဲ႕ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ၁၉၈၀-၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ထုတ္လုပ္မႈတန္ဖိုးဟာ (၄၅၁.၈) ဘီလီယံယြမ္ကေန (၅,၈၂၆) ဘီလီယံယြမ္အထိ ျမင့္မားလာခဲ့ပါတယ္။ စီးပြားေရးတုိးတက္မႈနဲ႔ထပ္တူ အစိုးရ၊ တိုင္းရင္းသား၊ ႏိုင္ငံျခားသားပိုင္ စက္မႈဇုန္လုပ္ငန္းအသီးသီးက အလုပ္သမား ျပႆနာေတြလည္း နွစ္စဥ္ (၁၀) ရာခုိင္ႏႈန္းမက လုိက္ၿပီးတိုးလာခဲ့ပါတယ္။

ေစ်းကြက္စီးပြားေရးတံခါးဖြင့္လုိက္ရင္ ေလေကာင္းေလသန္႔နဲ႔အတူ ျပင္ပအေႏွာင့္အယွက္ အညီႇအေဟာက္ (ယင္ေကာင္) ေတြပါ ၀င္လာမယ္လုိ႔ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ထင္မွတ္ေျပာဆုိ္ခဲ့ေပမယ့္ တကယ္ျဖစ္လာတာ သူတို႔ေမွ်ာ္လင့္္မထားတဲ့ အခုလို ျပည္တြင္းက အလုပ္သမားဆူပူအံုႂကြမႈေတြပါပဲ။ တ႐ုတ္စီးပြားေရးတံခါး စဖြင့္တဲ့ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္အတြင္း လုပ္သားဆႏၵျပမႈေပါင္း (၅,၆၀၀) ရွိရာကေန ၁၉၉၁ ခုႏွစ္မွာ (၁၀,၀၀၀)၊ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ (၄၀,၀၀၀)၊ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ထဲမွာ (၁၅၄,၆၀၀ ခု)၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ အမႈေပါင္း (၃၀၀,၀၀၀) ေက်ာ္အထိ (၅၃) ဆနီးပါး ျမင့္တက္လာခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ (၁၂၆,၀၀၀) မႈသာရွိခဲ့တဲ့ အလုပ္သမားအျငင္းပြားမႈေတြကေန ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြင္း အျငင္းပြားမႈေပါင္း (၃၁၇,၀၀၀) ခုထိ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ဒါဟာ အရင္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ထက္ကို (၁၀.၈) ဆ ပမာဏ တိုးပြားလာျခင္းပါ။ အထူးသျဖင့္ အုိဗာတုိင္ေၾကး၊ လုပ္ငန္းခြင္အာမခံနဲ႔ စီးပြားေရးေထာက္ပံ့မႈေတြ မရတာအျပင္ အလုပ္ခ်ိန္ ပိုအလုပ္ရဆံုး ေဒသတခုလည္းျဖစ္တဲ့ တ႐ုတ္ျပည္ ေဒါင္ဂြမ္း၊ တိန္ဆီးၿမိဳ႕နယ္တရား႐ံုးမွာ အျခားတရား႐ံုးေတြ တႏွစ္ေျဖရွင္းေနရတဲ့ (၄၅) မႈ စံႏႈန္းထက္ပိုၿပီး တႏွစ္ အလုပ္သမားအမႈေပါင္း (၁,၀၀၀) ေလာက္အထိ ထူးထူးျခားျခား ေျဖရွင္းေပးေနရပါတယ္။ လစာမရတာ၊ ေငြေလွ်ာ့ေပးတာေတြေလာက္ကိုသာ တ႐ုတ္ျပည္မွာ အျငင္းပြားေလ့ရွိၿပီး တျခားဥေရာပလုပ္သားမ်ားလုိ အလုပ္သမားရပိုင္ခြင့္နဲ႔ အေျခခံအခြင့္အေရးေတြအတြက္ ေတာင္းဆုိေလ့မရွိၾကပါဘူး။

အလုပ္သမားတုိ႔ရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္

အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား ေျဖရွင္းေပးလုိ႔ အဆင္မေျပခဲ့တဲ့ ျပႆနာေတြကို ေဒသခံ အာဏာပိုင္ေတြ တဖက္လွည့္ ကူညီေပးေနတာမ်ဳိးကိုလည္း တ႐ုတ္ျပည္မွာ ထူးျခားစြာ ေတြ႔ျမင္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ ဒါကေတာ့ ကန္႔သတ္ခ်က္ေဘာင္ေအာက္မွာ စက္႐ံုပိုင္ရွင္ေတြဆီကေန လုပ္သားအခြင့္အေရးမ်ား ေတာင္းယူၾကဖုိ႔ အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ဆႏၵျပခုိင္းေနတဲ့ကိစၥပါ။ သူတို႔မသိဘဲနဲ႔ေတာ့ လြတ္လပ္စြာ သြားဆႏၵျပလုိ႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ ဘယ္ေန႔ ဘယ္ေနရာမွာ ဆႏၵျပၾကဆုိတဲ့ ေဒသခံပုလိပ္အဖြဲ႔ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ဆႏၵျပလုိ႔ရပါတယ္။ ဒီလုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဆႏၵျပခြင့္္ေတြနဲ႔အတူ ဖမ္းဆီးအေရးယူမႈေတြကလည္း တဖက္မွာ ရွိျပန္ပါေသးတယ္။ လုပ္သားနဲ႔ အလုပ္္ရွင္ၾကား ျဖစ္သမွ် စက္မႈဇုန္ျပႆနာေတြအားလံုးကို ညိႇႏိႈင္းယူေရးနဲ႔ အမႈကိစၥတုိင္း (တခုတည္းေသာ) အလုပ္သမားသမဂၢရဲ႕ ေျဖရွင္းမႈကုိ ခံယူၾကဖုိ႔သာ အစိုးရက လုိလားပါတယ္။

လြတ္လပ္စြာ သတင္းဆက္သြယ္၊ ေျပာဆုိ၊ စည္း႐ံုး၊ သပိတ္ေမွာက္ခြင့္စတဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို တ႐ုတ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒမွာ ေရးထားေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ အလုပ္သမားမ်ား အခ်င္းခ်င္း သတင္းဆက္သြယ္ခြင့္ကို မန္ေနဂ်ာက ကိုင္ထားတာ၊ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိခြင့္မရတဲ့ အင္တာနက္ဆင္ဆာ၊ တခုတည္းေသာ တ႐ုတ္အလုပ္သမားသမဂၢကလြဲလုိ႔ လြတ္လပ္စြာ ဖြဲ႔စည္းခြင့္မရွိတဲ့ အလုပ္သမားအစည္းအ႐ံုးမ်ား အပါအ၀င္ ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ား အစိုးရက ထိန္းခ်ဳပ္ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာဏာပိုင္ေတြ ခြင့္ျပဳခ်က္ေအာက္က ထုိင္သပိတ္၊ လမ္းပိတ္ဆုိ႔ တားသပိတ္ေတြကုိပဲ တရား၀င္သဖြယ္ လုပ္ခြင့္ရေနၾကတဲ့ အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈ (၁၀၀) အနက္ (၄၇) ခုမွာ လုပ္သားဒါဇင္အခ်ဳိ႕ကေန အင္အား (၁၀,၀၀၀) ေလာက္အထိ ပါ၀င္ဆႏၵျပခဲ့ၾကၿပီး ဘာတခုမွ ႀကိဳတင္သတ္မွတ္ခ်က္မရွိဘဲ လုပ္ငန္းခြင္က ပစၥည္းေတြပစ္ခ်၊ ထ၊ တန္းေမွာက္ခဲ့တဲ့ သပိတ္မ်ိဳးေတြပါ။ ဘယ္မီဒီယာကမွွ ဒီသတင္းေတြကို ရာႏႈန္းျပည့္ မေဖာ္ျပခဲ့ၾကသလို တခုတည္းေသာ တ႐ုတ္ျပည္လံုးဆိုင္ရာ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ACFTU) ကလည္း ဘယ္ေသာအခါကမွ ဦးေဆာင္သပိတ္ေမွာက္တာမ်ဳိး မလုပ္ခဲ့ၾကပါဘူး။

ေဒသတည္ၿငိမ္ေရးကို ထိပါးလာရင္ အထူးသျဖင့္ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ဳိးနဲ႔ အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူလုိ႔ ယူဆရတဲ့သူေတြကို တ႐ုတ္အစုိးရက မညႇာမတာ ႏွိပ္ကြပ္ေလ့ရွိတတ္ပါတယ္။ အလုပ္ျပဳတ္ခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြေတြကို စည္း႐ံုးၿပီး ၂၀၀၁ မွာ လုပ္သားအခြင့္အေရး ဆႏၵျပခဲ့မိသူ (ဟိုင္နန္) ေရနံေျမလုပ္သားေဟာင္း လီဂူးေဟာင္ဟာ ၂၀၀၇ ေအာက္တိုဘာ (၃၁) ရက္ေန႔မွာ အခ်ဳပ္ (၁၅) ရက္၊ (၁၈) လၾကာ ျပစ္ဒဏ္္ေတြနဲ႔ ျပန္လည္ပညာေပးေရး အလုပ္စခန္းကို ပို႔ေဆာင္ျခင္းခံရသလုိ ေဒသဥပေဒျပဳအဖြဲ႔၀င္ေဟာင္း၊ စာေရးဆရာအသင္း၀င္ ဇင္ကိ်န္ယုဟာလည္း ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၅) ရက္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တုန္းက (၂) ႏွစ္ခြဲ အျပစ္ေပးခံရၿပီး အလုပ္ျပဳတ္ခဲ့တဲ့အျပင္ ဇီခြၽမ္ ေရနံလုပ္သားေတြကို ကူညီမႈ၊ လူေဇာင္ဂ်ိန္ဘိုင္ လွ်ပ္စစ္စက္႐ံုအတြက္ ေျမေနရာအသိမ္းခံ လယ္သမားေတြကို အားေပးမႈ၊ ယခင္ကလည္း ၂၀၀၁ ခုနွစ္ လူေဇာင္ တကၠစီကားဒ႐ိုင္ဘာ အခြင့္အေရးအတြက္ ပါ၀င္မႈ … စတဲ့ ျပစ္မႈအသီးသီးေၾကာင့္ ေထာင္ဒဏ္တႏွစ္ အျပစ္ထပ္က်ခဲ့ရပါတယ္။

ရွန္ဇန္း ဒဂံုဇီ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းက အလုပ္သမားဌာန အလုပ္သမားအခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ ေဟာင္က်င္နန္ဟာ ႏုိ၀င္ဘာ (၂၀) ရက္ ၂၀၀၇ မွာ ေဒသစက္႐ံုပိုင္ရွင္ ေဇာင္ေ၀က်ီရဲ႕ တပည့္လူဆုိးေတြ တုိက္ခုိက္ခံရၿပီး ေက်ာနဲ႔ေျခမွာ ျပင္းထန္စြာ ဒဏ္ရာရခဲ့ပါတယ္။ ကာလရွည္ စစ္ေမးၿပီး ၂၀၀၉ ေမ (၁၈) ရက္ေန႔က်မွ စက္႐ံုပိုင္ရွင္ကို ေထာင္ဒဏ္ (၄) နွစ္သာ အျပစ္ေပးၿပီး အလုပ္သမားအခြင့္ေရးလႈပ္ရွားသူကိုေတာ့ ေထာင္ဒဏ္ (၅) ႏွစ္ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

ဒီျဖစ္ရပ္ေတြကို ၾကည့္ရင္ အလုပ္သမားအခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူေတြအေပၚ တ႐ုတ္အစိုးရေပးတဲ့ အျပစ္ဒဏ္ေတြဟာ အလုပ္သမားလႈပ္ရွားမႈတခုျဖစ္ေလတုိင္း ျမန္မာနအဖတုိ႔ရဲ႕ ဆယ္စုႏွစ္ (၂) စု (၃) စုၾကာ မတရား ႏွိပ္ကြပ္ အျပစ္ေပးမႈေတြေလာက္ မျပင္းထန္ေၾကာင္း ေတြ႔ရမွာပါ။

တုိက္ပြဲ၀င္ သပိတ္ပံုစံမ်ား

စက္မႈဇုန္ သပိတ္ေပါင္း (၁၀၀) မွာ တားဆီးပိတ္ဆုိ႔ သပိတ္အမ်ဳိးအစား (၄၃) ရာခုိင္ႏႈန္းျဖစ္ပြားေလ့ရွိၿပီး ဒီလုိပိတ္ဆို႔မႈကို ဆႏၵျပသူ (၁၇) ရာခုိင္ႏႈန္းက ဒုတိယဦးစားေပး က်င့္သံုးၿပီး က်န္ (၂၆) ရာခုိင္ႏႈန္းက ပထမဦးစားေပးအျဖစ္ က်င့္သံုးသင့္တယ္လုိ႔ ယူဆထားၾကပါတယ္။

ထိုင္သပိတ္အမ်ဳိးအစား (၁၈) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္သာ တ႐ုတ္စက္မႈဇုန္ေတြမွာ ျဖစ္ပြားေလ့ရွိၿပီး ဒီအထဲက (၆) ရာခုိင္ႏႈန္းဟာ သပိတ္ကို ေထာက္ကူဖုိ႔အတြက္ လုပ္ၾကတာပါ။ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္အတြင္း ထုိင္သပိတ္ေပါင္း (၁၀,၀၀၀) ကေန ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ (၆၀,၀၀၀) အထိ ျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း ဆႏၵျပသူအင္အားကလည္း (၇၃၀,၀၀၀) မွ (၃.၀၇) သန္းအထိ တိုးပြားလာခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

အာဏာပိုင္ေတြဆီ ကုိယ္စားလွယ္ေစလႊတ္တဲ့ ေတာင္းဆုိဆႏၵျပသပိတ္မ်ဳိးကို (၂၁) ရာခုိင္ႏႈန္း ျပဳလုပ္တတ္ၿပီး ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီး အၾကမ္းဖက္သပိတ္အမ်ဳိးအစား (၅) ရာခုိင္ႏႈန္းသာ အလုပ္သမားေတြ က်င့္သံုးေလ့ရွိတတ္ေၾကာင္း စီစစ္ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ အေရးအခင္းျဖစ္တဲ့ ေနရာကို တ႐ုတ္ပုလိပ္ေတြ အလ်င္အျမန္ ေစလႊတ္္ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အေရးေပၚေျဖရွင္းနည္း ဥပေဒ ပုဒ္မ ၅၂ အရ ေနရာက စြန္႔ခြာဖုိ႔ ေဆာ္ၾသတာ၊ အင္အားသံုးၿပီး ၀င္ေရာက္ေျဖရွင္းတာမ်ဳိးအျပင္ လူထုၿငိမ္၀ပ္ပိျပားမႈ ခ်ဳိးေဖာက္ျခင္းဥပေဒ (သို႔) အျခားရာဇ၀တ္ဥပေဒေတြ သံုးၿပီး ဖမး္ဆီးအေရးယူျခင္းမ်ဳိးေတြနဲ႔ အာဏာပိုင္ေတြဘက္က သပိတ္ေတြကို ၿဖိဳခြဲတတ္ၾကပါတယ္။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၈) ရက္ေန႔ ဟူနန္ျပည္နယ္ ဆင္တန္ ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းသပိတ္မွာ လုပ္သား (၈၀၀) ေက်ာ္ကုိ လုံထိန္းအင္အား (၂၀၀) ေလာက္က အင္အားသံုး အတင္း၀င္ရွင္းခဲ့လို႔ (၁) ေယာက္ေသ (၂၀) ေက်ာ္ဒဏ္ရာရၿပီး ပုလိပ္ကား (၂) စီး ပ်က္ခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးလုိ ဆႏၵျပမႈေပါင္း (၁၀၀) မွာ (၆၁) ခုကို ပုလိပ္ေတြ ၀င္ေရာက္ရွင္းလင္းေလ့ရွိၿပီး ဒီအထဲက သပိတ္ (၁၉) ခုကို အင္အားသုံး အၾကမ္းဖက္တဲ့နည္း သံုးခဲ့တာမုိ႔ ႏွစ္ဖက္ဒဏ္္ရာရခဲ့ပါတယ္။

စီးပြားေရးပ်က္ကပ္နဲ႔ တ႐ုတ္စက္မႈဇုန္မ်ား

တ႐ုတ္ျပည္ စက္မႈစီးပြားေရးထုတ္လုပ္မႈဇုန္ ဗဟုိခ်က္မျဖစ္တဲ့ ဂြမ္ေဒါင္းစက္မႈဇုန္တခုထဲမွာကို ၂၀၀၇ စက္တင္္ဘာ/ ေအာက္တုိဘာ (၂) လအတြင္း စက္႐ံုေတြပိတ္ပစ္ၿပီး အလုပ္ရွင္ထြက္ေျပးမႈေပါင္း (၁၁၇) ခုျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ လုပ္သား (၂၀၀,၀၀၀) ေလာက္ လစာမရျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ဒီအထဲ ထင္ရွားတဲ့ Nicewell Ceramics (Gaungzhou plant) Lichang Shoe Industies factory in Panyu Chunyu၊ Textile factory in Wujaiang City၊ Jianrong Suitcase Factory in Donggun စတဲ့ စက္႐ံု (၃) ခုက (အီတလီ၊ တုိင္၀မ္သား) ႏိုင္ငံျခားသားလုပ္ငန္းရွင္ေတြ ထြက္ေျပးသြားလုိ႔ လုပ္သားေတြ လုပ္ခ (၄) လစာမရတဲ့အျဖစ္၊ လစာေငြ (၂၀) ရာခုိင္ႏႈန္း၊ (၄၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္သာ ျပန္ရရွိခဲ့ၾကတဲ့ ကိစၥေတြျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ တုိင္းျခားသားပိုင္မဟုတ္တဲ့ အစိုးရပိုင္လုပ္ငန္းမ်ား၊ အစိုးရဆီက လက္လႊဲယူလုပ္ကိုင္တဲ့ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းမ်ားစြာထဲက လုပ္သားျပႆနာတပံုႀကီး က်န္ရွိေနျပန္ပါေသးတယ္။ တ႐ုတ္အစိုးရ ျပည္သူ႔ကြန္ဂရက္ကို တင္သြင္းတဲ့ အစီရင္ခံစာမွာ စက္မႈလုပ္ငန္းရွင္ေတြ ေဒ၀ါလီခံရတယ္လုိ႔ တဖက္က ေျပာေနခ်ိန္မွာကို တ႐ုတ္ျပည္ပပို႔ကုန္တန္ဖိုး နဂို (၂၄၆၆၁.၉) ဘီလီယံယြမ္ကေန (၃၁၄၀၄.၅) ဘီလီယံယြမ္အထိ တုိးလာတာမုိ႔ (၄၅.၄) ရာခုိင္ႏႈန္းတုိးလာေၾကာင္း ေလ့လာသူတခ်ဳိ႕က ေထာက္ျပေနပါတယ္။ The True Cost of China’s Competitive Advatage: Penguin 2008 ကို ကုိးကားၿပီး ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ေတြထက္ အဖိုးေလွ်ာ့ၿပီး ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳေရာင္းခ်ေပးေနတဲ့ တ႐ုတ္လုပ္ (၃၂) ေဒၚလာတန္ DVD ျပစက္ ထုတ္လုပ္မႈတခုမွာ ပစၥည္းတန္ဖုိး (၁၈) ေဒၚလာနဲ႔ ထုတ္လုပ္မႈတန္ဖိုး (၁၃) ေဒၚလာ စုစုေပါင္း (၃၁) ေဒၚလာသာက်ၿပီး ပစၥည္းတခုတိုင္းမွာ အလုပ္ရွင္အတြက္ (၁) ေဒၚလာ အျမတ္ရေနေၾကာင္း၊ အလားတူ (၃၂.၅) ေဒၚလာတန္ ပစၥည္းအေပၚကေနလည္း (၁.၅) ေဒၚလာ အစြန္းထြက္ျမတ္ေနတာမုိ႔ စီးပြားေရးကပ္ပ်က္မွာ အလုပ္ရွင္ေတြဘက္က ေဒ၀ါလီခံႏိုင္ဖြယ္မရွိေၾကာင္း ေစာဒကတက္ထားပါတယ္။

ဆယ္စုႏွစ္မ်ားအတြင္း ပုဂၢလိကပိုင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈနဲ႔အတူ အလုပ္ရွင္-အလုပ္သမား အျငင္းပြားမႈေတြကို တ႐ုတ္အလုပ္သမားျပႆနာ ေစ့စပ္ညိႇႏိႈင္းေရးေကာ္မတီ (LDAC) က ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ အမႈ (၄၇,၉၅၁) မႈကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းေပးခဲ့ရၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ဒါထက္ (၇) ဆ ပမာဏ (၃၅၀,၁၈၂) မႈ ေျဖရွင္းေပးခဲ့ရပါတယ္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အစိုးရရဲ႕ ကန္ထ႐ိုက္နဲ႔ အလုပ္သမားျပႆနာ ေစ့စပ္ညိႇႏိႈင္းဖ်န္ေျဖေပးေရး လက္စြဲဥပေဒေတြ ထြက္လာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာလည္း ဒါထက္ (၂) ဆ (ျပႆနာေပါင္း ၆၉၃,၀၀၀ ခု) ျဖစ္ပြားခဲ့ပါေသးတယ္။ ႏုိင္ငံျခားစက္မႈဇုန္အမ်ိဳးအစားအသီးသီးက အလုပ္သမားအျငင္းပြားမႈေတြနဲ႔ ထပ္တူ ေက်ာင္းဆရာ၊ တကၠစီဒ႐ိုင္ဘာ စတဲ့ သီးျခားအလႊာ အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈ ျပႆနာေတြလည္း အမ်ားႀကီး က်န္ေနပါေသးတယ္။ ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ခုႏွစ္ စီးပြားပ်က္ကပ္ေၾကာင့္ ပုိ႔ကုန္ေတြပ်က္ၿပီး တ႐ုပ္အလုပ္သမား သန္းဆယ္နဲ႔ခ်ီ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ကုန္မယ့္အေရးမို႔ ဒီလုိလက္စြဲဥပေဒေတြ သံုးၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ျပႆနာေျဖရွင္းေပးႏိုင္ေရးဟာ တ႐ုတ္အစိုးရအတြက္ ထိပ္တန္းဦးစားေပး ကိစၥတခုပါ။

တ႐ုတ္ အလုပ္သမားျပႆနာ ေျဖရွင္းနည္း

အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈကို ဥပေဒအရ လံုး၀တားျမစ္ထားၿပီး စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကာလအတြင္း ၁၉၅၇ ခုႏွစ္ကတည္းက ဖ်က္သိမ္းထားပစ္ခဲ့တဲ့ ေစ့စပ္ညိႇႏႈိင္းယူေရးဆိုတဲ့ စနစ္ကို္ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ ျပန္လည္မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွာ ကုမၸဏီလုပ္သားျပႆနာမ်ား လက္စြဲဥပေဒနဲ႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အလုပ္သမားကန္ထ႐ိုက္ လက္စြဲဥပေဒေတြကို ထုတ္ၿပီး ႀကိဳးပမ္းေျဖရွင္းခ်က္ေတြအျပင္ ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သား (၆၆) သန္း အပါအ၀င္ အလုပ္သမားအဖြဲ႔၀င္ (၂၀၉) သန္းကို ကုိယ္စားျပဳထားတဲ့ တခုတည္းေသာ တ႐ုတ္အလုပ္သမားသမဂၢ (ACFTU) ႀကိဳးကိုင္ေျဖရွင္းမႈေအာက္မွာ ျဖစ္ေပၚလာသမွ် အလုပ္သမားအမႈမ်ားကို (၄) ဆင့္္ေသာ ေျဖရွင္းနည္းေတြနဲ႔ အစိုးရက ဆက္ေျဖရွင္းခုိင္းေနပါတယ္။

ပထမအဆင့္ အမႈျဖစ္လာရင္ ႏွစ္ဖက္ေတြ႔ဆံုညိႇႏိႈင္း၊ ေနာက္တဆင့္ ျပႆနာရဲ႕ ေသာ့ခ်က္ကို္ ေတြ႔ေအာင္အေျဖရွာ ေစ့စပ္ယူၾက၊ ဒီလုိမ်ဳိးမွ လုပ္မရရင္ တတိယအဆင့္အေနနဲ႔ ေဒသတရား႐ံုးကို တက္ေျဖရွင္း၊ ေနာက္ဆံုး ျပည္နယ္တရား႐ံုးမွာ ရင္ဆုိင္ၿပီး ဆံုးျဖတ္မႈခံယူၾကဆုိတဲ့ တဆင့္ခ်င္း ေက်ာ္ျဖတ္ေျဖရွင္းတာမ်ဳိးပါ။ ဒီနည္းဟာ တ႐ုတ္တုိ႔ရဲ႕ ထံုးစံတခုျဖစ္တာမုိ႔လည္း ေက်းလက္တုိင္း၊ စက္႐ံု၊ လုပ္ငန္းတိုင္းမွာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး အေျဖရွာေရးေကာ္မတီ အသီးသီး ဖြဲ႔စည္းထားပါတယ္။ အလုပ္ရွင္နဲ႔ နဂုိသေဘာတူခ်က္ (ကန္ထ႐ုိက္) အခြင့္အေရးေတြ လံုး၀မရွိရွာသူ အလုပ္သမားေတြအတြက္ေတာ့ ေစ့စပ္ေျဖရွင္းနည္းဆုိတာ စာရြက္ေပၚရွိ႐ံုသက္သက္မွ်ပါပဲ။ ၁၉၉၀ ေလာက္အထိသာ ဒီနည္းေတြနဲ႔ အလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဥပေဒတရပ္လုိ အာဏာမရွိတာေၾကာင့္ တစတစ ေမွးမွိန္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

၁၉၉၀ ခုႏွစ္မွာ အမႈ (၇၂) ရာခုိင္ႏႈန္းကုိ ေျဖရွင္းေပးႏိုင္ခဲ့ရာကေန ၂၀၀၇ ခုႏွစ္လည္းေရာက္ေရာ (၁၉) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ကိုသာ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္ေတာ့ေၾကာင္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ၿမိဳ႕နယ္တခုက ေစ့စပ္အေျဖရွာေပးေရးအဖြဲ႔ဟာ တျခားၿမိဳ႕နယ္ေတြေက်ာ္ၿပီး ၀န္နဲ႔အားမမွ် အမႈေတြလုိက္ ေျဖရွင္းေနရတာမ်ိဳးလည္း ရွိျပန္ပါေသးတယ္။ ခ႐ိုင္၊ ၿမိဳ႕နယ္၊ ျပည္နယ္အဆင့္ တရား႐ံုးေတြကို စြဲတင္တဲ့ အလုပ္သမားအမႈေတြကလည္း ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ (၈၄,၇၀၀) မႈကေန ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ (၁၂၆,၀၀၀) မႈ၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ (၂၈၆,၂၂၀) မႈ စသျဖင့္ ျမင့္တက္လာတာမုိ႔ ၂၀၀၈/၂၀၀၉ ခုႏွစ္ဟာ ၂၀၀၇ ထက္ (၉၄) ရာခုိင္ႏႈန္း တိုးလာေၾကာင္း တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ကြန္ရယက္ အစီရင္ခံစာမွာ အတိအက် ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ (၃၀) ရက္ေန႔မွာ ဟူနန္ခ႐ိုင္ ဇင္ဖန္းၿမိဳ႕က ေမာ္ေတာ္ယာဥ္အလုပ္႐ံု အလုပ္သမား (၂၈) ဦးဟာ သူတို႔လုပ္ခေငြနဲ႔ အိုဗာတုိင္ေၾကး ယြမ္ (၃၄,၁၄၂) ရဖို႔ ေဒသဆုိ္င္ရာ အလုပ္သမားအႀကံေပးအဖြဲ႔ အကူညီေပးေရးဌာနကို ဆက္စပ္ခဲ့ပါတယ္္။ တ႐ုတ္အလုပ္သမား ဥပေဒ အပိုဒ္ (၅၀) နဲ႔ (၇၂) အရ ဒီကိစၥကို (၁၀) ရက္အတြင္း ေျဖရွင္းေပးခဲ့သလို အလုပ္သမား (၂၁) ဦးရဲ႕လစာ (၃၃,၈၆၅) ယြမ္အစား ဥပေဒအပိုဒ္ (၈၂) အရ ႏွစ္ဆ (၆၉,၂၃၈ ယြမ္) တိုးရရွိခဲ့ၿပီး အလုပ္ရွင္ကိုလည္း (၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အလုပ္သမားကန္ထ႐ုိက္ အက္ဥပေဒအရ) အလုပ္သမားကန္ထ႐ိုက္မွာ လက္မွတ္ေရးထုိးမထားတဲ့ အျပစ္ဒဏ္နဲ႔ ေနာင္ အလုပ္သမား-အလုပ္ရွင္ ဆက္ဆံေရးေတြမွာ ပါ၀င္ဆက္စပ္သြားဖုိ႔ ၫႊန္ၾကားေပးႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း ေတြ႔ရပါတယ္။ အလုပ္မျဖစ္ေပမယ့္ အလုပ္သမားေတြအေပၚမွာ တ႐ုတ္အစိုးရ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမေနခဲ့ေၾကာင္းကို ဒီလိုကိစၥတခ်ဳိ႕မွာ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္ အလုပ္သမားအမႈေတြမဟုတ္ဘဲ အစိုးရကိုယ္တုိင္ ၀င္ေရာက္ေျဖရွင္းေပးရတဲ့ အျခားထူးထူးျခားျခား ျပႆနာတခ်ိဳ႕လည္း တ႐ုတ္ျပည္မွာ ရွိေနျပန္ပါေသးတယ္။

ခ်ဳံကင္း ျပန္္ေပးဆြဲခံ အက်ဥ္းသားအလုပ္သမားမ်ားအေရး

၂၀၀၇ ဇြန္ (၁၇) ရက္ေန႔မွာ တ႐ုတ္ျပည္အလယ္ပိုင္း ေနရာအႏွံ႔က တရားမ၀င္ မုိင္းသတၱဳတြင္း၊ အုတ္လုပ္ငန္းမ်ဳိးစံုကို တ႐ုတ္ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္ (၃၅,၀၀၀) ၀င္ေရာက္စီးနင္း ေဖာ္ထုတ္ခဲ့မႈေၾကာင့္ အတင္းအက်ပ္ ျပန္ေပးဆြဲ အလုပ္ေစခုိင္းခံရသူ အသက္ (၈) ႏွစ္အရြယ္ႏွင့္ အျခားကေလး (၃၈) ဦး အပါအ၀င္ အလုပ္သမား (၅၄၈) ဦးကို ကယ္တင္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သမၼတဟူဂ်င္ေတာင္ ကိုယ္တုိင္က ဒီလုိစစ္ဆင္ေရး၀င္ဖုိ႔ ေစလႊတ္လုိက္တာျဖစ္ၿပီး ရွန္စီေတာင္ပိုင္းေဒသအတြင္းမွာ တရားမ၀င္ မုိင္းတြင္းနဲ႔ အုတ္လုပ္ငန္းေတြြ ေထာင္္နဲ႔ခ်ီ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ လူေမွာင္ခုိေတြဆီကေန ကေလးေတြ ၀ယ္ၿပီး ေက်းရြာကြန္ျမဴနစ္ပါတီ အႀကီးအကဲေတြ အကူအညီနဲ႔ စက္႐ံုထူေထာင္ထားသူ၊ အုတ္လုပ္ငန္းမ်ားရဲ႕ ေရွ႕ေဆာင္၊ ရွန္စီျပည္နယ္ ဟုန္ေတာင္းၿမိဳ႕ေန ဟန္တင္ဟင္ (၄၂) ႏွစ္ကို တ႐ုတ္အစိုးရကိုယ္တုိင္ ဖမ္း၀ရမ္းထုတ္ကာ ဆုေငြ ယြမ္ ႏွစ္ေသာင္း (ေပါင္ ၁,၃၃၀) ထုတ္ျပန္ေပးခဲ့တာမုိ႔လည္း ရွန္စီနယ္အတြင္းမွာ လူေပါင္း (၃၈) ဦးကို ဆက္အေရးယူႏိုင္ခဲ့သလုိ က်န္လူ (၁၂၀) ေလာက္က ေရွာင္တိမ္းေနဆဲပါ။

တ႐ုတ္ စက္မႈဇုန္အလုပ္သမားဥပေဒအသစ္

တ႐ုတ္အစိုးရအေနနဲ႔ အလုပ္သမားအက်ိဳးအတြက္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ အလုပ္သမားသမဂၢဥပေဒ၊ ၁၉၉၅ အလုပ္သမားဥပေဒအသစ္၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ လုပ္ငန္းမ်ားတုိးတက္ေရးနဲ႔ အလုပ္သမားကန္ထ႐ိုက္ဥပေဒ … စတဲ့ အလုပ္သမားဥပေဒ အသီးသီးထုတ္ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇြန္ (၂၆) ရက္ေန႔ကတည္းက မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးတဲ့ အေနာက္နဲ႔ ကမ္း႐ိုးတန္း အေရွ႕ဘက္ေဒသေတြအတြက္ ခ်မွတ္ေပးခဲ့ၿပီး ၂၀၀၈ ဇြန္လမွာစၿပီး အသက္၀င္ အာဏာတည္မယ့္ တ႐ုတ္စက္မႈဇုန္လုပ္သားကန္ထ႐ိုက္ ဥပေဒအသစ္္မွာ တ႐ုတ္အလုပ္သမားတုိင္းအတြက္ တလ စုစုေပါင္း အလုပ္ခ်ိန္ (၄၀) နာရီ သတ္မွတ္ခ်က္ထားပါတယ္။ ဥေရာပက စံႏႈန္းေတြထက္ကို (၄) နာရီ ေလ်ာ့ေနေသးေပမယ့္ တ႐ုတ္ျပည္က အျခားေဒသေတြမွာ တပတ္ နာရီ (၅၀) ေလာက္ လုပ္ေနရဆဲပါ။ အလုပ္သမားေတြကိုယ္တုိင္ကလည္း တပတ္ နာရီ (၅၀-၆၀) ေက်ာ္ လုပ္ခြင့္ရဖို႔ ေတာင္းဆုိေနဆဲျဖစ္တာမုိ႔ ဒါဟာ အလုပ္သမားဘ၀ေတြနဲ႔ အေတာ္ႀကီး ကြာျခားေနတဲ့ ဥပေဒတခုပါပဲ။

ဒီလုိလက္ေတြ႔မဆန္တဲ့ ဥပေဒေတြဟာ တ႐ုတ္ျပည္တြင္း အလုပ္သမားသမဂၢေတြ ဖြင့္ခြင့္မရတာကုိ အစားထုိးတာပဲလို႔ ႏိုင္ငံတကာအလုပ္သမားသမဂၢက ေျပာၿပီး ေရရွည္မွာ အလုပ္မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ ယူဆေနတယ္။ ကုမၸဏီေတြဘက္ကေတာ့ အလုပ္သမားရဲ႕ အလုပ္ခ်ိန္ ေလွ်ာ့့ခ်လုိက္ရင္ ကုန္က်စရိတ္ေတြ ထပ္တက္လာမွာမုိ႔ လုပ္ငန္းေတြ ေရ႔ႊ႕ေျပာင္းဖုိ႔ပဲ စဥ္းစားေနၾကရပါၿပီ္။ ႏုိင္ငံျခားကုမၸဏီေတြက တ႐ုတ္ျပည္တြင္း စက္မႈဇုန္ေတြကို စိတ္၀င္စားျခင္းဟာ လုပ္ခေလ်ာ့နည္းတဲ့ ကိစၥတခုသက္သက္မဟုတ္ဘဲ အက်ိဳးအျမတ္ရွိမႈ၊ လုပ္ငန္းထိေရာက္မႈေတြေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလုိ အလုပ္သမားဥပေဒကိုသာ ျပင္ဆင္မယ္ဆုိရင္ အျခားႏိုင္ငံ (အိႏၵိယ၊ ပါကစၥတန္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ) ေတြဘက္ကို စက္မႈဇုန္လုပ္ငန္းေတြ ေရႊ႕ေျပာင္းသြားပါလိမ့္မယ္လုိ႔ ေျပာေနၾကပါၿပီ္။ ဥပေဒအသစ္ေတြထုတ္ၿပီး ဘယ္လုိပဲလုပ္ေပးသည္ျဖစ္ေစ ပိုထိေရာက္မလာတဲ့အျပင္ စက္မႈဇုန္လုပ္ငန္းေတြပါ သြားထိခိုက္မယ့္ အေျခမ်ဳိးကို ဆုိက္ခဲ့ပါၿပီ။


ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒအရ အလုပ္သမားဆႏၵျပခြင့္ လံုး၀မရွိတဲ့ တ႐ုတ္ျပည္က ပုလဲျမစ္၀ကြၽန္းေပၚေဒသ စက္႐ံုေတြမွာ အလုပ္သမား ေထာင္ေက်ာ္ပါ၀င္တဲ့ သပိတ္ေတြ ေန႔စဥ္ ျဖစ္ေနခဲ့က်မုိ႔လည္း အခုလုိမ်ဳိး ဥပေဒေတြသာရွိၿပီး အလုပ္သမားအခြင့္အေရးအတြက္ အမွန္တကယ္ အကာအကြယ္ေပးမယ့္ အင္အားစုေတြ မရွိဘူးပါလုိ႔ လုပ္သားထုက ယံုၾကည္ေနၾကပါတယ္။ အစိုးရ လုပ္ေပးႏိုင္တာထက္ကို တ႐ုတ္အလုပ္သမား လုိအပ္ခ်က္ေတြ ႀကီးမားေနတာမုိ႔လည္း တ႐ုတ္ျပည္က စက္မႈဇုန္အလုပ္သမားအခြင့္အေရးဆိုတာဟာ ဆင့္ပါးစပ္ ႏွမ္းပက္တဲ့ ကိစၥမ်ဳိးလုိပါပဲ။

လက္ရွိ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အေျခအေန ေတြနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ ေျဖရွင္း ေပးနုိင္တဲ့ အလုပ္သမား ဥပေဒ အသစ္ေတြနဲ႔အတူ ျပႆနာ ေတြကို ေျဖရွင္းေပးႏုိင္မယ့္ အလုပ္သမားတရား႐ံုးမ်ား ေပၚေပါက္ေရး၊ အလုပ္သမားအက်ိဳးအတြက္ တကယ္လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ေပးမယ့္ စစ္မွန္ၿပီး အလုပ္သမားေတြကို္ယ္တုိင္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရတဲ့ အလုပ္သမားသမဂၢေတြ ထပ္မံဖြဲ႔စည္းခြင့္ရရွိေရးအတြက္ တ႐ုတ္စက္မႈဇုန္ အလုပ္သမားအမ်ားစု ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကဆဲ၊ ဆက္လက္တုိက္ပြဲ၀င္ေနၾကဆဲျဖစ္ေၾကာင္းပါ။ ။



ယေန႔ ျမန္မာ့ေရးရာ သတင္းမ်ား May,4th,2010

( 35 )နာဂစ္ ၿမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္းအတြက္ အဓမၼ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ခိုင္းေန

( 34 )Campbell Back to Burma

( 33 )မူးယစ္ေဆးသမား ခိုးယူမႈမ်ားသျဖင့္ ေဒသခံမ်ား အခက္ေတြ႕

( 32 )China’s fears over Wa fighting grow

( 31 )မဂၤလာေဆာင္ အသြင္းေၾကးကို မေပးဆပ္ႏိုင္၍ ဘဂၤလီ အမ်ိဳးသမီး ၂၂ ဦး ဧျပီ တလတည္းတြင္ သတ္ျဖတ္ခံရ

( 30 )Burma Issues Visas On Arrival

( 29 )တည္းခိုမည့္ေနရာ အတိအက် ရွိပါက ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာ ထုတ္ေပးမည္

( 28 )Navy Officers Accused of Extortion

( 27 )အင္ဗိြဳင္းဂ်ာနယ္ ရပ္နားမႈေၾကာင့္ သတင္းေထာက္မ်ား အခက္ေတြ႔

( 26 )Myanmar generals order Suu Kyi party out

( 25 )ဗံုးေပါက္ကြဲမႈ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္မည္

( 24 )Donors View Civil Society in New Light after Nargis

( 23 )Burma introduces visa on arrival

( 22 )လူ ၁ သိန္း ၈ ေသာင္း ေသာက္သံုးေရ ျပတ္ေတာက္

( 21 )6 Chinese workers dead, 9 others missing in landslide in China-Myanmar border region

( 20 )Myanmar cyclone victims struggle two years on

( 19 )လယ္ေျမအသိမ္းခံရသူမ်ား စစ္ေခါင္းေဆာင္ထံ တိုင္ၾကားရန္ျပင္

( 18 )Burma on Red-Alert for Bombs on Western Frontier

( 17 )နာဂစ္ေဒသ သိန္း ၁၄ဝဝ ေက်ာ္ သံုးစဲြဟု NLD ေျပာ

( 16 )Orphans rebuild their lives

( 15 )ေက်ာက္ပန္းေတာင္းတြင္ ရထားျခင္း တုိက္မိ၍ လူအမ်ား အျပား ဒဏ္ရာရ

( 14 )Suu Kyi wins court battle

( 13 )မည္သည့္ႏိုင္ငံသား မဆို ဆိုက္ေရာက္ ဗီဇာ ထုတ္ေပးသည့္ အစီအစဥ္ စတင္

( 12 )Nargis Victims Forced Into Sex Trade

( 11 )After Renewing Sanctions, E.U. Seeks Face-Time with Burma Junta

( 10 )ဓါတ္ဆားထုပ္ အေရာင္းသြက္ျပီး ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ စပါးေစ်း က်ေနဆဲ

( 9 )Report Highlights Lack Of Humanitarian Access To Cyclone Nargis Survivors In Myanmar

( 8 )သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အဖိႏွိပ္ဆုံး စာရင္းမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ ထိပ္ေျပး

( 7 )The courage of clandestine video journalists

( 6 )Pro-junta Karen militia ‘splits’

( 5 )We Won't Abandon Our People

( 4 )ျမန္မာ့စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ အလားအလာ ေမွးမွိန္ေနဆဲ

( 3 )Myanmar verifies water festival bombs as grenades

( 2 )အင္တာနက္ အသံုးျပဳမႈအေပၚ ကန္႔သတ္မႈနဲ႔ အခက္အခဲေတြ ပိုမ်ားလာ

( 1 )Breaking Burma’s Isolation

Monday, May 3, 2010

၇ တန္းေက်ာင္းသူေလးအား နအဖရဲေဘာ္ေဟာင္းအုပ္စု မုဒိမ္းက်င့္သတ္ျဖတ္

ေမြေခါ၀္ Monday, 03 May 2010

သွ်မ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းေန အသက္ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ ၇ တန္းေက်ာင္းသူေလးတဦးအား နအဖ တပ္ထြက္အဖြဲ႔ တစ္ဖြဲ႔က မုဒိမ္းက်င့္ သတ္ျဖတ္ခဲ့ေၾကာင္္း စံုစမ္းသိရွိရသည္။

သွ်မ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း၊ မိုင္းရယ္ၿမိဳ႕နယ္၊ လုခိုုက္ေက်းရြာအုပ္စု၊ နားယန္း ေက်းရြာေန အဖစိုင္းတိႏွင့္ အမိ နန္းလိုင္(နာမည္ရင္းမဟုတ္) တို႔၏သမီး နန္းရြက္(အမည္ရင္းမဟုတ္) အား ဧျပီ ၂၄ ရက္ (စေနေန႔) က စစ္ထြက္ျမင့္ေဆြ ဦးေဆာင္သည့္ နမ့္ေလာင္းေခ်ာင္း သဲက်ဳံးေရာင္းသည့္ ရဲေဘာ္ေဟာင္းအဖြဲ႕က မုဒိမ္းျပဳ သတ္ျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ ဟုဆိုသည္။

“ျပီးခဲ့တဲ့လ ေနာက္ဆံုးပတ္ကေပါ့ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္ သူမ ကၽြဲေက်ာင္းသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မိုင္းရယ္-သီေပါလမ္းမႀကီး ေဘး နမ့္ေလာင္းေခ်ာင္းတံတားအေပၚဘက္ သဲတူးဖို႔္လာၾကတဲ့ တပ္ရင္း(၆၄)မွစစ္ထြက္ ေလးေယာက္က မုဒိမ္းက်င့္ၿပီး သတ္ျဖတ္ခဲ့တယ္” ဟု ရြာသားတစ္ဦးကေျပာပါသည္။

ထိုစစ္သားထြက္မ်ားမွာ အသက္(၅၀) ရွိ စစ္ထြက္ျမင့္ေဆြ၊ အသက္(၄၉) ရွိ စစ္ထြက္ထြန္းသိန္းႏွင့္ အမည္ မသိေသးေသာ ၎တို႔၏တပ္ထြက္အေဖာ္ႏွစ္ေယာက္္ျဖစ္ေၾကာင္း ရြာသားမ်ားကေျပာျပပါသည္။

“အေလာင္းကို နားယန္းနဲ႔ ဖာလံု၀က္အကြာ နမ့္ေလာင္းေခ်ာင္းသဲေသာင္ျပင္မွာ ပစ္ထားခဲ့တယ္” ဟု လည္း အဆိုပါရြာသားက သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္သို႕ဆက္လက္ေျပာျပပါသည္။

အဆိုပါကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ သွ်မ္းအမ်ဳိးသမီးေရးရာလႈပ္ရွားမႈကြန္ယက္အဖြဲ႕(SWAN) ကလည္း အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ား ဆက္လက္စံုစမ္းေနေၾကာင္း တာ၀န္ရွိသူတဦးကေျပာပါသည္။

ျမန္မာ အေနာက္ဘက္ နယ္စပ္တြင္ အာဏာပိုင္မ်ားမွ ဗံုးလွန္႔ထား

တာကလူး(နိရဥၥရာ)

ျမန္မာ ႏိုင္ငံ အေနာက္ဘက္ နယ္စပ္ ဘူးသီးေတာင္ ႏွင့္ ေမာင္ေတာ ၿမိဳ႕နယ္ မ်ားတြင္ ေဒသခံ အာဏာပိုင္ မ်ားမွ ဗံုးလွန ္႔ထားၿပီး အစိုးရ ဌာန ဆိုင္ရာ အေဆာက္ အဦးမ်ား၊ ကားလမ္းမ မ်ားႏွင့္ လူစည္ကားရာ အရပ္မ်ားတြင္ လံုၿခံဳေရး တိုးျမွင့္ခ် ထားသည္ဟု သတင္း ရရွိသည္။

ဘဂၤလာ နယ္စပ္ ဘက္မွ ေဖာက္ခြဲေရး သမား (၄၀) ေက်ာ္သည္ ေဖာက္ခြဲ ဖ်က္ဆီး မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ျမန္မာဘက္သို႔ ၀င္ေရာက္ ေနသည္ဟု စစ္ဘက္ ဆိုင္ရာမွ သတင္း ထုတ္ျပန္ၿပီးေနာက္ ယခုကဲ့သို႔ လံုၿခံဳေရးကို တိုးျမွင့္ လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေမာင္ေတာမွ အမည္ မေဖၚလိုသူ ရဲအရာရွိ တစ္ဦးက နိရဥၥရာ သတင္း ဌာနကို ေျပာသည္။

"အေနာက္ဘက္ နယ္စပ္ ဘဂၤလာနယ္ဘက္က တဆင့္ေပါ့ေနာ္ ေဖာက္ခြဲေရးသမား ၄၀ ေက်ာ္ဟာ ေဖါက္ခြဲေရး ပစၥည္းေတြနဲ႕ အတူ ေမာင္ေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္ နယ္ေျမထဲကို ၀င္ေနတယ္လို႔ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ကေန သတင္းေတြ ထြက္ေပၚလာၿပီးေနာက္ပိုင္း လြန္ခဲ့တဲ့ စေနေန႔က စပီး ခုလို လံုၿခံဳေရး တိုးျမင့္ လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။" ဟု ေျပာသည္။

၁၆ မိုင္ အရွည္ရွိ ေမာင္ေတာ-ဘူးသီးေတာင္ ကားလမ္းမ တေလွ်ာက္ရွိ ယခင္က ရဲသားမ်ားအား လံုၿခံဳေရးခ်ထားသည့္ ေနရာမ်ားတြင္ ယခုအခါ ဘူးသီးေတာင္ ဗ်ဴဟာတပ္ရင္းမွ တပ္စိပ္ (၅)စိပ္ျဖင့္ အစားထိုး ခ်ထားၿပီး တျခား အေရးၾကီးေသာ အစုိးရ အေဆာက္အဦးမ်ားတြင္လည္း လံုျခံဳေရး တိုးျမင့္ ခ်ထားသည္ဟု သိရသည္။

မ်က္ျမင္ကလည္း ဘူးသီးေတာင္ အေျခစိုက္ (BE) ေခၚ ဗံုးရွာေဖြေရးအဖြဲ႔မွ လည္း အစိုးရ ဌာနဆိုင္ရာ ရံုးအေဆာက္ဦးမ်ားတြင္ ဗံုးရွာေဖြေရးမ်ား ျပဳလုပ္ေနေၾကာင္း အတည္ျပဳ ေျပာၾကားသည္။

ေဒသခံမ်ား၏ အဆိုအရ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားကိုလည္း ေနရာအႏွံ႔ ျဖန္႔က်က္ခ်ထားၿပီး ရဲတပ္ဖြဲ႔မွ လည္း ေဒသတြင္း ေက်းရြာမ်ားတြင္ ညအခ်ိန္ ဧည့္စာရင္း စစ္မႈမ်ားကို တိုးျမွင့္ ျပဳလုပ္ေနေၾကာင္း စံုစမ္း သိရွိရသည္။

နအဖေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊက အလုပ္သမားေန႔ မိန္႔ခြန္းတြင္ ျပည္တြင္းျပည္ပမွ အဖ်က္သမားမ်ားသည္ လာမည့္ ေရႊးေကာက္ပြဲ လမ္းေလွ်ာ္ ပ်က္ျပားသြားေအာင္ ေဖာက္ခြဲ ဖ်က္ဆီးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ႀကံရြယ္ေနသည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ျမန္မာ ႏွစ္သစ္ကူး သႀကၤန္ပြဲေတာ္ အၾကတ္ေန႕ ဧၿပီလ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ X2O မ႑ပ္၌ ဗံုးေပါက္ကြဲခဲ့သျဖင့္ လူ ၁၀ ဦးေသဆံုးခဲ့ျပီး လူေပါင္း ၁၇၀ ဒဏ္ရာ ရရွိခဲ့သည္။ ၄င္းေနာက္ပိုင္းတြင္ အစိုးရ ေရကာတာ စီမံကိန္းမ်ားတြင္လည္း ဗံုးမ်ား ဆက္တိုက္ ေပါက္ကြဲခဲ့သည္။

အဆိုပါ ဗံုးမ်ား အပါအ၀င္ ျမန္မာနိုင္ငံ၌ ေပါက္ကြဲခဲ့ေသာ ဗုံးမ်ား၏ လက္သည္ တရားခံ အျဖစ္ ျမန္မာ နအဖစစ္အစိုးရသည္ တိုင္ရင္းသား လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး တပ္ဖြဲ႔မ်ား ႏွင့္ ျပည္ပ အေျခစိုက္ ဒီမုိကေရစီ အတိုက္အခံ အင္အားစုမ်ားကို စြပ္စြဲ ေျပာဆိုေလ့ရွိသည္။

ျမန္မာအေနာက္ဘက္ရွိ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္တြင္ ယခင္က ရခိုင္ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔မ်ား အင္အား အမ်ားအျပားျဖင့္ တပ္စြဲ အေျခစိုက္လ်က္ ရွိေနခဲ့ၾကေသာ္လည္း ၂၀၀၁-ခုေနာက္ပိုင္းမွ စ၍ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားမွာ အင္အားေလ်ာ့နည္း သြားခဲ့ေၾကာင္း နယ္စပ္ သတင္း ရပ္ကြက္မ်ား အရ သိရသည္။

ေကအန္အယ္လ္ေအကို နအဖတပ္မ်ား ထပ္မံထိုးစစ္ဆင္ရန္ ျပင္ဆင္

ရဲရင့္/ ၃ ေမ ၂ဝ၁ဝ

ကရင္ျပည္နယ္ ေကာ့က ရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ ထိုင္း နယ္စပ္ အနီးရိွ ေ၀ၚေလ ေဒသတြင္ အေျခစိုက္သည့္ ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (ေကအန္အယ္လ္ေအ) တပ္ရင္း (၂၀၁) လႈပ္ရွား ေဒသကို မၾကာမီ အခ်ိန္အတြင္း နအဖတပ္မ်ား ထပ္မံ ထိုးစစ္ ဆင္ရန္ စစ္ေရး ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည္ဟု ကရင္တပ္မႉး တဦးက ေျပာသည္။

တပ္ရင္း (၂၀၁) မွ တပ္ရင္း အရာခံဗိုလ္ ဗိုလ္ႀကီး ေစာထိခုက “မေန႔ တေန႔က က်ေနာ္တို႔ တပ္ရင္း နဲ႔ နအဖတပ္ ခမရ (၄၀၅) တပ္နဲ႔ တိုက္ပြဲျဖစ္ ခဲ့တယ္။ အဲဒါ သူတို႔က ေျပာက္က်ား လႈပ္ရွားတဲ့ က်ေနာ္တို႔ တပ္ရင္းကို ထပ္တိုက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ မႈေတြ လုပ္ေနတယ္၊ မၾကာ ခင္မွာ တိုက္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္ဖို႔ ရိွတယ္” ဟု ေခတ္ၿပိဳင္ သို႔ ေျပာသည္။

ခမရ (၄၀၅) အပါအ၀င္ နအဖတပ္မ်ား၏ထိုးစစ္ကို ျပန္လည္ထိုးစစ္ဆင္ႏိုင္ရန္အတြက္ မိမိတို႔တပ္မ်ားကိုလည္း တပ္လွန္႔ထားသည္ဟု ဗိုလ္ႀကီးေစာထိခုက ေျပာသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ စေနေန႔က ေ၀ၚေလေဒသရိွ ကနဲေလးရြာႏွင့္ ေမာ္ဖိုးကလိုးရြာ အၾကားတြင္ ေကအန္အယ္လ္ေအ တပ္ရင္း (၂၀၁) ႏွင့္ နအဖတပ္ ခမရ (၄၀၅) တို႔ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ့ရာ ခမရ (၄၀၅) ဘက္မွ (၁) ဦးက်ဆံုးၿပီး အခ်ဳိ႕ဒဏ္ရာရရိွကာ ေကအန္အယ္လ္ေအတပ္ရင္း (၂၀၁) ဘက္မွ အရာခံဗိုလ္ (၁) ဦး က်ဆံုးခဲ့သည္။

ဒီေကဘီေအ တပ္မဟာ (၅) မွ အရာရိွတဦးက “နအဖက တပ္ေတြတိုးခ်ထားတယ္။ ဒီခြင္မွာက ေကအန္အယ္လ္ေအတပ္ေတြ အျပင္ နအဖရဲ႕နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းတာကို လက္မခံတဲ့ ဒီေကဘီေအက တပ္တခ်ဳိ႕ရိွတယ္။ အဲဒီတပ္ေတြကလည္း နအဖကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ စစ္ေရးျပင္တာေတြရိွတယ္။ ဒီခြင္မွာက အခ်ိန္မေရြး စစ္ျဖစ္မယ့္ အေနအထားရိွတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ေဒသတြင္း စစ္ေရးတင္းမာမႈမ်ားေၾကာင့္ ေဒသခံရြာသား (၃၀၀) ေက်ာ္သည္ မၾကာေသးမီရက္ပိုင္းမွ စတင္ကာ ထိုင္းဘက္ျခမ္းသို႔ တိမ္းေရွာင္လာၾကေၾကာင္း၊ စစ္ပြဲမ်ား ျပင္းထန္လာပါက အနည္းဆံုးဒုကၡသည္ (၁) ေသာင္းခန္႔ ထိုင္းဘက္သုိ႔ ေရာက္လာႏိုင္ေၾကာင္း ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ အေျခစိုက္ လူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထား အကူအညီေပးသည့္ အဖြဲ႔မ်ားက ေျပာသည္။

အဆိုပါ ေ၀ၚေလေဒသတြင္ ေကအန္အယ္လ္ေအ၊ ဒီေကဘီေအႏွင့္ နအဖကြပ္ကဲေရးဌာနခ်ဳပ္ စကခ (၈) လက္ေအာက္ခံ ခမရတပ္မ်ား အေျခခ်လႈပ္ရွားၾကသည္။



ႀက့ံဖံြ႔ပါတီသာ အႏုိင္ရမည္ဟု အမ်ားက ယူဆ

ဧရာဝတီ Monday, May 03, 2010

၀န္ ႀကီး ခ်ဳပ္ ဦးသိန္းစိန္၏ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ႕ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ပါတီသည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ အႏုိင္ရလိမ့္ မည္ဟု ၿပီးခ့ဲသည့္ ရက္ပုိင္း အတြင္း ဧရာ၀တီက ျပဳလုပ္သည့္ စစ္တမ္းငယ္ တခုတြင္ ပါ၀င္သူမ်ားက ေျဖဆုိၾကသည္။

စစ္တမ္းတြင္ ပါ၀င္သူ ၄၅၀ အနက္ ၄၁၈ ဦးက ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ႀကံ႕ဖြံ႔ပါတီ အႏိုင္ရမည္ဟု ယူဆေန ၾကေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။

အစုိးရက ႀက့ံဖံြ႔ပါတီ အႏုိင္ရေအာင္ စီစဥ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို တရားမွ်တစြာသာ ျပဳလုပ္ခဲ့လွ်င္ ႀက့ံဖံြ႔ပါတီ အႏိုင္ရမည္ မဟုတ္ဟု အမ်ားစုက ေျဖဆုိၾကသည္။

စစ္တမ္းတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန အလႊာ အသီးသီးမွ လူပုဂၢဳိလ္ ၄၅၀ ပါ၀င္ၿပီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာထူး ယူထားေသာ ဦးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ အဖြဲ႔က ႀက့ံဖံြ႔ပါတီ ဖဲြ႔စည္းၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မည့္ အစီအစဥ္ကုိ ေက်နပ္ျခင္း ရွိမရွိ၊ ထုိ ပါတီအား မဲထည့္ မထည့္၊ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ထုိပါတီ အႏိုင္ရ မရ ဟူေသာ ေမးခြန္း ၃ ခုကုိ ၿပီးခ့ဲသည့္ ရက္ပုိင္းအတြင္း ေျဖဆုိခ့ဲၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

ပါ၀င္သည့္ ပုဂၢဳိလ္မ်ားမွာ အစိုးရ၀န္ထမ္း ၁၅၀၊ စစ္မႈထမ္း ၂၀၊ စစ္မႈထမ္းေဟာင္း ၃၀၊ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား ၅၀၊ အသက္ ၂၀မွ အသက္ ၆၀ ၾကား အရပ္သား ၂၀၀ တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။

“သူတုိ႔ပဲ နိုင္မယ္ ဆိုတာ သိသာေနၿပီပဲ၊ အမွန္ေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲေတာင္ လုပ္ေနစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး၊ အေျဖက ထြက္ေနၿပီပဲ” ဟု ၀န္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။

အသက္ ၂၀ အရြယ္ ေက်ာင္းသား တဦးက “အေျဖက ရွင္းေနၿပီပဲ၊ ၾကံ႕ဖြံ႔ကပဲ ႏိုင္ေတာ့မွာ၊ မႏိုင္ခဲ့ရင္လည္း ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေတာ့မွာ၊ ေျဗာင္ကို လုပ္ဦးမွာ” ဟု သူ႔အျမင္ကို ေျပာသည္။

၂၀၀၈ အေျခခံ ဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲတြင္ အစုိးရက မဲမသမာမႈမ်ဳိးစုံျဖင့္ ၎တုိ႔စိတ္ႀကိဳက္ျဖစ္ေစရန္ စီစဥ္ခ့ဲသက့ဲသုိ႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္လည္း ထုိသုိ႔ လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ရိွသည္ဟု အသက္ ၄၈ ႏွစ္အရြယ္ အမ်ိဳးသားတဦးက ရွင္းျပသည္။

စစ္အစုိးရ ၀န္ႀကီးမ်ား ပါတီေထာင္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ျခင္းကုိ ေက်နပ္ျခင္း ရိွမရိွ ဟူေသာ ေမးခြန္းကုိ အစိုးရ၀န္ထမ္း ၁၅၀ က ေျဖဆုိရာတြင္ ေက်နပ္မႈ မရွိဟု ဆိုသူေပါင္း ၁၄၃ ဦးရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း စစ္မႈထမ္း ၂၀ ၏ အေျဖက ထုိ၀န္ထမ္းမ်ား၏ အေျဖႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနသည္။

စစ္သား ၂၀ ဦးကုိ ေမးျမန္းရာတြင္ ၁၇ဦးက ေက်နပ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။

စစ္မႈထမ္းေဟာင္း ၁၈ ဦးက ေက်နပ္မႈ မရွိေၾကာင္း ေျဖဆိုခဲ့ၿပီး က်န္ ၁၂ဦးက ေက်နပ္ေၾကာင္း ေျဖဆိုသည္။

တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ားတြင္ ၄၁ ဦးက မေက်နပ္ေၾကာင္း ေျဖဆိုကာ ၉ ဦးက ေက်နပ္သည္ဟု ဆိုသည္။

အရြယ္စုံ အရပ္သား ၂၀၀ တြင္ ၁၉၆ ဦးက မေက်နပ္ဟု ေျဖဆိုသည္။ ေက်နပ္သည္ဟု ဆုိသူ ၄ ဦးသာ ရိွေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။

ေက်နပ္မႈ မရိွဟု ဆုိသူ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ေရး လုပ္ငန္းရွင္ တဦးက “ျပည္သူကို ေစာ္ကားတာလို႔ ျမင္တယ္၊ သူတုိ႔ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္မယ္၊ လူေတြ သူတုိ႔ လုပ္သမွ် ခံရမယ္၊ ဂရုမစိုက္ဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာပဲကို ျပလိုက္တာလုိ႔ပဲ က်ေနာ္ ျမင္တယ္” ဟု ေျပာသည္။

၀န္ထမ္းတဦးက “၀န္ထမ္းေတြ ပါတီႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ကင္းရွင္းရမယ္ ဆိုတဲ့ ဥပေဒ ထုတ္လုိ႔ က်မတုိ႔မွာ အၾကိမ္ၾကိမ္ လက္မွတ္ ထိုးေနရတယ္၊ ခုေတာ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ္ တဲ့၊ လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္တာပဲ၊ ဒီအတိုင္းဆို ေရြးေကာက္ပြဲေတာင္ လုပ္ေနစရာ မလိုဘူး၊ အလကား လူေတြ အလုပ္ရွဳပ္ေအာင္” ဟု မေက်မနပ္ျဖင့္ ေျပာျပသည္။

ဦးသိန္းစိန္ ႏွင့္ ၀န္ႀကီးမ်ားသည္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ဆဲ ၀န္ထမ္းမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ ေထာင္ၿပီး ေရြးေကာက္ပဲြ ၀င္ေစရန္ အစုိးရက စီစဥ္ေနျခင္းမွာ ေရြးေကာက္ပဲြ၏ မမွ်တမႈတခု ျဖစ္သည္ဟု သူက ဆုိသည္။

အၿငိမ္းစား စစ္မႈထမ္းေဟာင္းတဦးက “ေျပာရရင္ေတာ့ မေက်နပ္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာလုပ္ႏိုင္မွာလဲ၊ ဘာမွ လုပ္လုိ႔ မရဘူးေလ” ဟု ေျပာသည္။

ေက်နပ္ေၾကာင္း ေျဖဆိုသူမ်ားထဲမွ အရာခံဗိုလ္ အဆင့္ရိွ စစ္မႈထမ္း တဦးက “စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္မွ ေအးခ်မ္းႏိုင္မယ္ေလ” ဟု ေျပာၿပီး ေက်ာင္းသူတဦးက “ေက်နပ္ပါတယ္၊ လူႀကီးေတြ ေကာင္းမယ္ထင္လုိ႔ စီမံၾကတဲ့ အေပၚမွာ ေ၀ဖန္စရာ မလိုပါဘူး” ဟု ေျပာသည္။

ႀက့ံဖံြ႔ပါတီကုိ မဲေပးမည္လား ဟူသည့္ ေမးခြန္းကိုလည္း စစ္တမ္းတြင္ ပါ၀င္သူမ်ားက ေျဖဆုိၾကသည္။

“မဲေပးမည္ မဟုတ္” ဟု ေျဖၾကားသူ ၀န္ထမ္း ၁၄၄ ဦး ရွိၿပီး၊ မဲေပးမည္ဟု ဆိုသည့္ ၀န္ထမ္း ၆ ဦးသာ ရိွေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။

မဲေပးမည္ဟု ဆိုသူ ၀န္ထမ္းတဦးက “က်မတုိ႔က အစိုးရ ၀န္ထမ္းေတြပါ၊ ၾကံ႕ခိုင္ဖြံ႔ျဖိဳးေရး ပါတီက ၀န္ထမ္းပါတီ ျဖစ္ေနေတာ့ ဒီပါတီကိုပဲ မဲေပးရမွာေပါ့” ဟု သူ႔အျမင္ကို ေျပာသည္။

စစ္ဘက္ဆိုင္ရာမွ ေျဖဆိုသူ ၂၀ တြင္ မဲေပးမည္ဟု ဆိုသူ မ်ားျပားသည္။ မဲေပးမည္မဟုတ္ ဟု ၃ ဦးကသာ ေျဖဆုိသည္။

“ၾကံ႕ဖြံ႔ေတြေတာ့ မဲမထည့္ႏိုင္ဘူး၊ အဲဒါေၾကာင့္ ျပစ္ဒဏ္ ခံရမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ခံလိုက္ဦးမယ္” ဟု တပ္ၾကပ္ႀကီး တဦးက သူ႔သေဘာထားကို ေျပာသည္။

ေက်ာင္းသား ၅၀ တြင္ ၄၄ ဦးက ႀက့ံဖံြ႔ပါတီကုိ မဲမေပးဟု ဆိုၿပီး၊ ၆ ဦးက မဲေပးမည္ဟု ေျဖၾကသည္။

စစ္မႈထမ္းေဟာင္း ၃၀ တြင္ ၂၃ ဦးက ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီကုိ မဲမထည့္ပါဟု ဆိုၾကသည္။ က်န္ ၇ ဦးကေတာ့ မဲထည့္မည္ဟု ဆုိသည္။

မဲထည့္မည္ဟု ေျဖဆိုသူ ေက်ာင္းသူတဦးက “မဲထည့္မယ္လုိ႔ အိမ္က လူႀကီးေတြက ကတိ ေပးလိုက္ၿပီးၿပီ၊ အိမ္ကို မီတာေဘာက္ က်ေအာင္ ၾကံ႕ခိုင္ ဖြံ႔ျဖိဳးေရး အသင္းက ေထာက္ခံခ်က္ ေပးတာ ဆိုေတာ့ မထည့္လုိ႔ မရဘူး” ဟု ေျပာျပသည္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသိန္းစိန္၏ ႀက့ံဖံြ႔ပါတီသည္ စစ္အစုိးရ၏ သက္တမ္း ၁၇ ႏွစ္ရိွ အသင္းႀကီးျဖစ္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ႕ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အသင္းကုိ အသြင္ေျပာင္းမည့္ ပါတီျဖစ္မည္ဟု က်ယ္က်ယ္ ျပန္႔ျပန္႔ ယူဆေနၾကသည္။

ၾကံ႕ဖြံ႔အသင္းက ေဒသ အမ်ားအျပားတြင္ ေငြေခ်းျခင္း၊ ေသာက္သံုးေရ ရရိွေရး ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ ႏုိင္ငံသား စိစစ္ေရး ကတ္မ်ား ရရိွေစရန္ စီစဥ္ေပးျခင္း၊ အခဲ့ က်ဴရွင္ ဖြင့္ျခင္း၊ အခမဲ့ ေဆးကုေပးျခင္းတုိ႔ ျပဳလုပ္ေပးလ်က္ရွိၿပီး ထိုလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သူမ်ားမွာ အသင္းက ဖဲြ႔စည္းမည့္ ပါတီကိုသာ မဲထည့္ ပါမည္ဟု ကတိျပဳထားခဲ့ရေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။

“ၾကံ႕ဖြံ႔ေတြကို မဲ မေပးခ်င္ဘူး၊ ၾကံ႕ဖြံ႔အစား အျခား ဘယ္သူ ျဖစ္ျဖစ္ မဲေပးမွာပဲ” ဟု အသက္ ၃၀ ၀န္းက်င္ အမ်ိဳးသမီးတဦးက ေျပာသည္။

အရြယ္စုံ အရပ္သားမ်ားထဲတြင္ ၁၇၈ ဦးက ၾကံ႕ဖြံ႔ ပါတီကုိ မဲမထည့္ပါဟု ေျဖဆိုၿပီး က်န္ ၂၂ ဦးက မဲထည့္မည္ဟု ေျဖဆိုၾကသည္။

“မဲမေပးလုိ႔ ျပႆနာမရွိဘူး ဆိုရင္ေတာ့ မေပးပါဘူး၊ အင္း ဒါေပမယ့္ မဲေပးရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူး၊ ေပးရမွာပဲ၊ ျပႆနာေတာ့ အျဖစ္ မခံႏိုင္ဘူး” ဟု အသက္ ၅၀ ၀န္းက်င္ အရြယ္ အမ်ိဳးသားတဦးက ေျပာသည္။

ႀက့ံဖံြ႔ပါတီကုိ မဲေပးမည္ဟု ေျဖဆိုသူ အသက္ ၄၀ ၀န္းက်င္အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးက ႀက့ံဖံြ႔အသင္းကုိ ႏွစ္သက္သူျဖစ္သည္။

“ရပ္ကြက္ထဲက ႀကံ႕ဖြံ႔ အသင္း ဥကၠ႒ကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္၊ ေငြလိုတဲ့သူေတြ ဘာေတြကိုလည္း ပိုက္ဆံ ေခ်းေပးတယ္ ဆိုေတာ့ မဆုိးပါဘူး၊ ရပ္ေရး ရြာေရးလည္း စိတ္၀င္တစား ရွိပါတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။

မေျပာင္းေရႊ႕ခ်င္သည့္ ေက်းရြာသားမ်ား ဖိအားေပးခံေနရ

ေပါက္ေပါက္/ ၃ ေမ ၂ဝ၁ဝ

ဧရာဝတီ ျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံကိန္းနယ္ေျမအတြင္း က်ေရာက္ေနသည့္ ေက်းရြာမ်ား ေနရာေရႊ႕ေျပာင္းရမည္ျဖစ္ရာ ပထမဦးဆံုးအေနျဖင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ တန္ဖရဲေက်းရြာမွ ရပ္ကြက္ (၂) ခုအား ယခုလအတြင္း အၿပီးေျပာင္းေရႊ႕ခိုင္းထားသည္။

တန္ဖရဲေက်းရြာတြင္ ရပ္ကြက္ (၆) ခုရိွရာ အမွတ္ (၁) ႏွင့္ (၂) ရပ္ကြက္အား ယခုလမကုန္ခင္ အၿပီးေျပာင္းေရႊ႕ ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း နယ္ေျမတာဝန္က် စစ္တပ္က ၿပီးခဲ့သည့္ စေနေန႔တြင္ သတိေပးေျပာဆိုထားသည္ဟု တန္ဖရဲ ေက်းရြာသားက ေျပာသည္။

၎က “ရပ္ကြက္ (၁) နဲ႔ (၂) အရင္ေျပာင္းလို႔ ေျပာတယ္။ က်န္တဲ့ဟာလည္း ေျပာင္းရမွာေပါ့။ အခုေလာေလာဆယ္ အဲဒီရပ္ကြက္ (၂) ခုကို အရင္ေျပာင္းခိုင္းတာ။ သူတို႔ေျပာတာက ႏိုင္ငံေတာ္ စီမံကိန္း နယ္ေျမေတြျဖစ္လို႔ အရင္ကတည္းက ေရႊ႕ေျပာင္းဖို႔ ေျပာထားၿပီးၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အခုလို ေရႊ႕ေျပာင္းခိုင္းတာ၊ ဒါအမိန္႔ပဲဆိုၿပီး ေျပာတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ေနရာေျပာင္းေရႊ႕သူမ်ားအတြက္ က်ိန္ခရန္ေက်းရြာ အေနာက္ဘက္တြင္ ေအးရွားေဝါလ္ကုမၸဏီက တန္ဖိုးနည္း အိမ္ရာမ်ား ေဆာက္လုပ္္ေနဆဲျဖစ္ၿပီး ေဒသခံတို႔မွာ မိမိတို႔ ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္ ေနလာခဲ့သည့္ေနရာမွ မေျပာင္းေရႊ႕လိုေၾကာင္း ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ ေတာင္းဆိုေနၾကသည္။

ေနရာ မေျပာင္းေရႊ႕ေရးအတြက္ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စိုးဝင္းထံ လက္မွတ္ထိုး စာေရးေတာင္းဆိုရန္ ၿပီးခဲ့သည့္လ အေစာပိုင္းက စီစဥ္ခဲ့ၾကသည့္ တန္ဖရဲေက်းရြာသားမ်ားကို စစ္တပ္က ယမန္ေန႔တြင္ ေခၚယူေမးျမန္းမႈမ်ား လုပ္ေနသည္ဟု တန္ဖရဲေက်းရြာသားက ေျပာသည္။

၎က “လက္မွတ္ထိုးထားတဲ့သူေတြ၊ စာေရးတဲ့သူေတြကို စစ္တပ္က ေခၚေမးတယ္။ ဘယ္သူလုပ္ခိုင္းတာလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ မေျပာင္းခ်င္တာလဲ၊ အစုိးရလုပ္ငန္းေတြကို ကလန္ကဆန္ လုပ္တာဟာ အစုိးရကို ဆန္႔က်င္တာ ျဖစ္တယ္၊ ဥပေဒအရ အေရးယူႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး ေျပာေနတယ္တဲ့” ဟု ေျပာသည္။

ယခုလ (၁၇) ရက္က ျမစ္ဆံုေရကာတာစီမံကိန္း ဧရိယာအတြင္း ဗံုးမ်ားေပါက္ကဲြမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဒသအတြင္းရိွ ခရစ္ယာန္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား အပါအဝင္ ေဒသခံမ်ားကို ေခၚယူစစ္ေဆးေမးျမန္းေနခ်ိန္တြင္ ယခုကဲ့သုိ႔ ေနရာေရႊ႕ေျပာင္းေပးရန္ ဖိအားေပးသျဖင့္ ဗံုးေပါက္ကဲြမႈအေပၚ သံသယရိွေနေၾကာင္း ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ခံ ကခ်င္ ႏိုင္ငံေရး သမားတဦးက ေျပာသည္။

၎က “ရြာသားေတြက မေရႊ႕ခ်င္ၾကဘူး။ အခု ဗံုးေတြေပါက္တာကို အေၾကာင္းျပဳလို႔ စစ္တပ္က ဟိုစစ္ ဒီစစ္လုပ္တယ္။ ဟိုလူ႔ဖမ္း ဒီလူ႔ဖမ္းလုပ္တယ္။ ရြာသားေတြက သူတို႔ေတြကို ေၾကာက္ေနခ်ိန္မွာ အခုလို ဒါအမိန္႔ပဲ ေရႊ႕ရမယ္ဆိုၿပီး လုပ္လာေတာ့ ဒီလို ေရႊ႕ေျပာင္းေအာင္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ဗံုးေတြ ခဲြခဲ့တာလားဆိုၿပီး သံသယ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ဘယ္သူခဲြခဲြ ရြာသားေတြကေတာ့ ေနရာေျပာင္းရဖို႔ အက်ပ္႐ိုက္ေနၿပီ” ဟု ေျပာသည္။

ေမခ-မလိခ ျမစ္ႏွစ္သြယ္ဆံုရာ၏ ေအာက္ဘက္ (၃) မိုင္အကြာတြင္ ေရကာတာတည္ေဆာက္ၿပီး ေရအားလွ်ပ္စစ္ထုတ္ယူမည့္ စီမံကိန္းကို ေအးရွားေဝါလ္ကုမၸဏီႏွင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားရင္းႏီွးျမႇဳပ္ႏံွမႈ ေကာ္ပိုေရးရွင္း (CPI) တို႔က ရင္းႏီွး ျမႇဳပ္ႏံွထားသည္။

ျမစ္ဆံုေဒသအျပင္ ခ်ီေဗြအနီး ေမချမစ္ေပၚတြင္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ ထုတ္ယူမည့္ စီမံကိန္းမ်ားပါ ရိွေနၿပီး အဆိုပါ စီမံကိန္းမ်ားေၾကာင့္ ေက်းရြာ (၆ဝ) ခန္႔ႏွင့္ ဥယ်ာဥ္ၿခံေျမမ်ား ေရဝပ္ဧရိယာအျဖစ္ က်ေရာက္ပ်က္စီးေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

တိုင္းမွဴးကေတာ္မွာယူေသာ သဇင္ဥ ရရွိေရး ေဒသခံရြာသားမ်ား အတင္း အဓမၼ ေစခိုင္း ခံေနရ

(ထြန္းထြန္း)

အေနာက္ပိုင္း တိုင္းမွဴးကေတာ္ မွာယူေသာ ရွားပါး သဇင္ဥမ်ားကို ေဒသခံ စစ္တပ္မ်ားမွ ေက်းရြာသားမ်ားကို အတင္း အဓမၼ ရွာေဖြျပီး စစ္တပ္သို႕ ပို႕ေဆာင္ခိုင္းေနသည္ဟု ေက်းရြာသားမ်ားက ေျပာသည္။

“အေနာက္ပိုင္းတိုင္း တိုင္းမွဴးကေတာ္ ေဒၚျမျမစံက ရွားပါး သဇင္ဥ ပိသာ ၂၀ ကို ပို႕ေပးရမယ္ဆိုျပီး ပလက္၀ျမိဳ႕နယ္ အေျခစုိက္ တပ္ရင္း တပ္ဖြဲ႕ေတြကို အမိန္႕ေပးထားတဲ့အတြက္ စစ္တပ္ေတြက ေက်းရြာသားေတြကို ရြာအလိုက္ သဇင္ဥေတြ ေပးသြင္းရမယ္ဆိုပီး အမိန္႕ေပးထားပါတယ္။ အခုအခါ ေက်းရြာေတြအလိုက္ ရွားပါး သဇင္ဥ ေတြကို ေတာအႏွံ႕ေတာင္အႏွံ႕ လိုက္ရွာေနၾကရပါတယ္။”


အဆိုပါ ခိုင္းေစမႈကို ပလက္၀ အေျခစိုက္ စစ္ဗ်ဴဟာ (၁) လက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္း၊ တပ္ဖြဲ႔မ်ားမွ ျပဳလုပ္ေနျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

“အခု သဇင္ဥ ရွာပံုေတာ္ ဖြင့္ေနရတဲ့ ေက်းရြာသားေတြကေတာ့ ပလက္၀ျမိဳ႕နယ္က တရြိဳင္အိုင္၊ မီးလက္၀၊ သဲမ၀၊ စက္ပစ္ျပင္၊ မီးေခ်ာင္း၊ အုပ္သလင္း၀၊ ဒလက္ေမႏွင့္ အျခားေက်းရြာေတြက ျဖစ္ပါ တယ္။ ေစခိုင္းေနတဲ့ တပ္ရင္းေတြက ခမရ ၂၈၉ တပ္ရင္း၊ မ်ားမၾကာခင္ကမွ ေရွ႕တန္း လႈပ္ရွား စစ္ေၾကာင္း အျဖစ္ ေရာက္ရွိလာတဲ့ ခမ ရ ၂၃၄ နဲ႕ ေက်ာက္ျဖဴ အေျခစိုက္ ၃၄ တပ္ရင္းတို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။”

တပ္ရင္း တရင္းကို ၇ ပိသာစီ ေပးရသြင္းမည္ဟု တိုင္းမွဴးကေတာ္မွ မွာယူထားသျဖင့္ တပ္ရင္းမွဴးမ်ား အေနျဖင့္ သဇင္ဥ ရရွိေရးကို အထူး ဦးစားေပး လုပ္ငန္း အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကသည္ဟု သိရသည္။

၎ျပင္ အဆိုပါ ေဒသမွ ေရာက္ရွိလာသူ ကိုညီညီႏုိင္ကလည္း သဇင္ဥ ရွာေဖြရန္ ေက်းရြာသားမ်ားကို အတင္း အဓမၼ ေစခိုင္းေနျခင္းကို အတည္ျပဳ ေျပာၾကားျပီး မေပးသြင္းႏိုင္သည့္ ေက်းရြာမ်ား အေနျဖင့္ ဒဏ္ေငြ ေပးေဆာင္ရမည္ဟု ေျပာသည္။

“ဒီႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီလ ပထမအပတ္ ကတည္းက စစ္တပ္ေတြကို သဇင္ဥ ပိသာ ၂၀ စီ ပို႕ေပးရမယ္ဆိုပီး အေနာက္ပိုင္းတိုင္းက ခိုင္းထားတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ သဇင္ဥက ျမင္တဲ့ ေနရာမွာ ေပါက္ေရာက္တာ မဟုတ္ေတာ့ စစ္သားေတြက ရွာေဖြလို႕ မရႏိုင္ဘူး။ သူတို႕ ရွာေဖြလို႕ မရေတာ့ ေက်းရြာ တိုင္းက ဥကၠဌေတြကို ေခၚပီး တရြာကိုသဇင္ဥ အနည္းဆံုး ၅ ပိသာ ရွာေပးရမယ္။ ရွာမေပးနိုင္တဲ့ ရြာကို က်ပ္ေငြ ၅၀၀၀၀ ဒဏ္တပ္မယ္ဆိုပီး စစ္တပ္က ေျပာထားတယ္လို႕ သိရပါတယ္။”

ေဒသခံစစ္တပ္၏ အမိန္႔ကိုမဖီဆန္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေက်းရြာသားမ်ားမွာ သဇင္ဥရရွိေရးအတြက္ တေတာင္တက္ တေတာင္ဆင္း တေတာ၀င္ တေတာထြက္ျဖင့္ ေန႔ေရာညပါ သဇင္ဥမ်ားကို ရွာေဖြေနၾကရသည္ဟု သိရသည္။

အဆိုပါ သဇင္ဥမ်ားကို အေနာက္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တြင္ စိုက္ပ်ိဳးရန္ အတြက္ တိုင္းမွဴးကေတာ္မွ မွာယူျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

စစ္အစုိးရတပ္ႏွင့္ျပည္သူစစ္စခန္းအား မြန္အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႔စီးနင္းပစ္ခတ္

မင္းခ်မ္း၊ ေကာင္း၀ါ

တနသၤာရီတုိင္းေျမာက္ဖက္ ေရျဖဴၿမဳိ႕နယ္၊ အလယ္စခန္းေက်း႐ြာ ျပည္သူ႔စစ္စခန္းႏွင့္ စစ္အစုိးရတပ္ဖြဲ႔ဝင္အခ်ဳိ႕အေျခစုိက္ရာ အဆုိပါေက်း႐ြာရယကဥကၠဌေနအိမ္အား MNDA ေခၚ မြန္အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႔က တၿပဳိင္တည္းဝင္ေရာက္စီးနင္းပစ္ခတ္ခဲ့ေၾကာင္း ၄င္းတပ္ဖြဲ႔မွတပ္ရင္းမႉးျဖစ္သူ ဗုိလ္မႉးဂ်လြန္းေထာက ေကာင္းဝါသတင္းဌာနသုိ႔ အတည္ျပဳေျပာၾကားပါသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ဧၿပီလ (၃၀) ရက္ေန႔၊ ညပုိင္း(၈) နာရီခြဲအခ်ိန္တြင္ (၁၅) မိနစ္ခန္အၾကာ ယင္းသုိ႔အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္ခဲ့ျပီးေနာက္ အခင္းျဖစ္ပြားရာ အလယ္စခန္း႐ြာ႐ွိ ျပည္သူ႔စစ္စခန္းအေဆာက္အဦးႏွင့္ ေက်း႐ြာရယက ဥကၠဌေနအိမ္တုိ႔ မီးစြဲေလာင္ခဲ့သည္ဟု ဆုိပါသည္။

ထုိသုိ႔ဝင္ေရာက္ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ အရာ႐ွိတစ္ဦးအပါအဝင္ စစ္အစုိးရတပ္ဖြဲ႔ဝင္ (၃) ဦး၊ ျပည္သူ႔စစ္ (၂)ဦး၊ ရယကဥကၠဌသမီး (၂) ဦး ဒဏ္ရာရ႐ွိခဲ့သည္ဟု MNDA ကေကာင္းဝါသတင္းဌာနသုိ႔ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

သုိ႔ရာတြင္ ယေန႔နံနက္ပုိင္း ဘီဘီစီျမန္မာပုိင္ထုတ္လႊင့္ခ်က္၌ ခမရ ၂၈၂ မွျမန္မာစစ္အရာ႐ွိတစ္ဦးႏွင့္ ရဲေဘာ္တစ္ဦးသာ ဒဏ္ရာရ႐ွိခဲ့သည္ဟု ဆုိပါသည္။

ယင္းကဲ့သုိ႔ စီးနင္းပစ္ခတ္မႈျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ၄င္းတုိ႔ကုိဝင္ေရာက္ပစ္ခတ္ခဲ့သည့္ MNDA အဖြဲ႔အား လုိက္လံေခ်မႈန္းရန္အတြက္ အနီးအနားရြာတစ္ဝုိက္႐ွိေက်း႐ြာမ်ားကုိ တစ္႐ြာလ်ွင္ေပၚတာ(၁၀) ေယာက္ မျဖစ္မေနစီစဥ္ေပးရန္ ျမန္မာစစ္တပ္ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။

အခင္းျဖစ္ပြားရာ အလယ္စခန္းေက်း႐ြာသည္ ေရး-ထားဝယ္ေမာ္ေတာ္ကားလမ္းမေပၚတြင္တည္႐ွိၿပီး စစ္အစုိးရထိန္းခ်ဳပ္ရာေဒသျဖစ္သျဖင့္ MNDA တပ္ဖြဲ႔မ်ား ေျပာက္ၾကားလႈပ္႐ွားရာ ေဒသတစ္ခုျဖစ္ေနသည္။
အဆုိပါ MNDA တပ္ဖြဲ႔ကုိ နယ္ျခားေစာင့္တပ္လက္မခံသည့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီမွအရာ႐ွိအခ်ဳိ႕ လႈိ႕ဝွက္ခြဲထြက္ကာ ယမန္ႏွစ္က ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

မြန္အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႔ MNDA သည္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီနယ္ေျမအတြင္း ဝင္ေရာက္လႈပ္႐ွားခြင့္မ႐ွိသျဖင့္ စစ္အစုိးရထိမ္းခ်ဳပ္နယ္ေျမမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ တနသၤာရီတုိင္းေျမာက္ပုိင္း႐ွိ ေရျဖဴၿမဳိ႕နယ္ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္ေတာင္ပုိင္း႐ွိ ေရးၿမဳိ႕နယ္ေတာင္ပုိင္း႐ွိ အခ်ဳိ႕ေဒသမ်ားတြင္ စစ္အစုိးရတပ္ဖြဲ႔မ်ား ေျပာက္က်ားစစ္ဆင္လ်ွက္႐ွိသည္။

မြန္အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႔ MNDAသည္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ NMSP လက္ေအာက္႐ွိ မြန္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ MNLA တုိ႔ႏွင့္ လုံးဝမပတ္သက္ေၾကာင္း ၂၀၁၀ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ(၁) ရက္ေန႔ထုတ္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီေၾကညာခ်က္တစ္ရပ္တြင္ ေဖၚျပပါ႐ွိသည္။