၂၀၁၆ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၉ ရက္ေန႔ မနက္(၁း၃၀) နာရီက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မဂၤလာေစ်းမွာ ေလာင္ကြ်မ္းတဲ့မီးက ညေနပုိင္းအခ်ိန္ထိ မီးၾကြင္းမီးက်န္ေတြကုိ ၿငိွမ္းသတ္ေနရဆဲျဖစ္တယ္။ မီးေလာင္မႈေၾကာင့္ ဆုိင္ခန္းေပါင္း ၁၆၃၆ ေလာင္ ကြ်မ္းခဲ့ၿငွိမ္း ဆုံး႐ံႈးမႈတန္ဖုိး က်ပ္သိန္းေပါင္း ၃၆၀၀၀ေက်ာ္ႏုိင္ေၾကာင္း သက္ဆုိင္ရာက မီးေလာင္မႈျဖစ္ခဲ့တဲ့ ညေနပုိင္းမွာ ကနဦး သတင္းထုတ္ျပန္ထားတယ္။
အခုေလာင္တဲ့ မဂၤလာေစ်းက ၂၀၁၀ခုႏွစ္ ေမလ၂၄ ရက္ေန႔ ကလည္း မီးေလာင္ကၽြမ္းခဲ့ၿပီး အဲဒီတုန္းက ေနာက္တေန႔ အထိ မီးၿငွိမ္းသတ္ခဲ့ရတယ္။ ၂၀၁၀ခုႏွစ္ မဂၤလာေစ်းမီးေလာင္မႈမွာ ဆုံး႐ံႈးမႈတန္ဖုိး က်ပ္ေငြဘီလီယံ၂၀ေက်ာ္ ခဲ့ပါတယ္။
မဂၤလာေစ်း မီးေလာင္ကြ်မ္းမႈကုိ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ေပါင္း ၈၀၀ေက်ာ္နဲ႔ ၿငွိမ္းသတ္ခဲ့ၾကၿပီး မီးသတ္ကား (အေထာက္အကူ ျပဳယာဥ္၊ ေရသယ္ယာဥ္နဲ႔ လူနာတင္ယာဥ္ အပါအ၀င္) ယာဥ္အစီးေရ ၁၃၄ စီး အသုံးျပဳခဲ့ပါတယ္။ မီးၿငွိမ္းသတ္ရာမွာ ပါ၀င္ ခဲ့တဲ့ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ ၄ေယာက္ ထိခုိက္ ဒဏ္ရာရခဲ့ၾကတယ္။ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြအျပင္ ၾကက္ေျခနီတပ္ဖြဲ႔၀င္ ၁၅၀ ေက်ာ္က ကယ္ဆယ္ေရး ေဆာင္ရြက္ခဲ့သလုိ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြကလည္း လုံၿခံဳေရး တာ၀န္ ယူေပးၾကတယ္။
မဂၤလာေစ်းမီးေလာင္မႈမွာ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔ အဆင့္ျမင့္ အရာရွိႀကီးေတြအပါအ၀င္ ေအာက္ေျခက မီးသတ္ရဲေဘာ္ေတြပါ
စြမ္းစြမ္းတမံ ၿငွိမ္းသတ္ေနတာလည္း ရုပ္သံသတင္းေတြမွာ ေတြ႔ေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစ်းမီးေလာင္မႈဟာ အခ်ိန္ ၾကာျမင့္ ခဲ့ၿပီး ဆုံး႐ံႈးမႈတန္ဖုိးကလည္း မ်ားလြန္းလွတယ္။ အရင္ကလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံအႏွံ႔က ေစ်းႀကီးေတြမွာ မီးေလာင္ကြ်မ္းမႈေတြ ရွိခဲ့တယ္။ ေစ်းမီးေလာင္တုိင္းလည္း အခုလုိပဲ ႀကီးမားတဲ့ ပ်က္စီးဆုံး႐ံႈးမႈေတြ ႀကံဳခဲ့ရစၿမဲျဖစ္တယ္။
ထင္ရွားတဲ့ ေစ်းမီးေလာင္မႈႀကီးေတြက ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ၂၅ရက္ေန႔မွာ ေလာင္ကြ်မ္းခဲ့တဲ့ မႏၲေလး ရတနာပုံေစ်း မီးေလာင္ကြ်မ္းမႈျဖစ္တယ္။
အဲဒီမီးေလာင္မႈေၾကာင့္ ရတနာပုံေစ်း ဆုိင္ခန္းေပါင္း ၁၅၀၀ေက်ာ္ မီးေဘးသင့္ခဲ့ရၿပီး ၂၀၀၈ခုႏွစ္အတြင္း ဆုံးရွဳံးမႈ အႀကီး မားဆုံးေစ်းအျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္ခဲ့ရတယ္။၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ အတြင္းမွာပဲ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕က ေစ်းႀကီး မီးေလာင္ကြ်မ္း ခဲ့ေသးတယ္။ ေမာ္လၿမိဳင္ေစ်း မီးေလာင္မႈမွာလည္း ဆုိင္ခန္းေပါင္း ၁၁၀၀ေက်ာ္ မီးသင့္ခဲ့ရျပန္တယ္။
ေစ်းမီးေလာင္မႈတုိင္းမွာ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြ ႀကိဳးစားပမ္းစား မီးသတ္ေနတဲ့ၾကားက ျပာပုံဘ၀ေရာက္တဲ့အထိ ဆုံး႐ံႈးမႈ ေတြက ႀကီးမားခဲ့တာခ်ည္းပါပဲ။ ေခတ္မီ အထပ္ျမင့္ ေစ်းသစ္ႀကီးေတြသည္ပင္ ေလာင္စရာကုန္မွ ရပ္သြားရတဲ့ အျဖစ္ေတြ ရွိတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ သာဓကက မႏၲေလးၿမိဳ႕က ရတနာပုံေစ်းမီးေလာင္မႈျဖစ္တယ္။ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေပၚက မီးသတ္ေတြ သာမ က အနီးအနား ၀န္းက်င္ၿမိဳ႕ေတြျဖစ္တဲ့ စစ္ကုိင္း၊ ေက်ာက္ဆည္၊ မတၱရာၿမိဳ႕နယ္ဘက္က မီးသတ္ကားေတြပါ လာေရာက္ ၿငွိမ္း သတ္ခဲ့ေပမယ့္ ေလာင္စရာကုန္မွပဲ မီးက ၿငွိမ္းသြားခဲ့ရတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္ပုိင္း(၂၉ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၅) အတြင္းက မုံရြာၿမိဳ႕ သီရိရတနာေစ်း(ေစ်းေဟာင္း) မီးေလာင္ကၽြမ္းခဲ့ေသးတယ္။ ဒီေစ်းမီးေလာင္မႈက မုံရြာၿမိဳ႕ရဲ႕ဒုတိယေျမာက္ ေစ်းမီးေလာင္မႈပါ။ ၂၀၁၀ခုႏွစ္ ဇြန္လအတြင္းက မုံရြာၿမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရ ခ်င္းတြင္းရတနာေစ်းႀကီး မီးေလာင္ကြ်မ္းခဲ့ၿပီး ဆုိင္ခန္းေပါင္း ၄၀၀ေက်ာ္ မီးေလာင္ခဲ့တယ္။ ေတာင္ငူေစ်းႀကီးလည္း မီး ေဘး သင့္ခဲ့ဖူးတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က သဃၤန္းကြ်န္းေစ်းလည္း မီးေလာင္ခံခဲ့ဖူးတယ္။
ေစ်းမီးေလာင္မႈေတြက မ်ားလြန္းလွၿပီ။ ေစ်းမီးေလာင္ၿပီဆုိတာနဲ႔ ကာယကံရွင္ ဆုိင္ခန္းပုိင္ရွင္ေတြက ဒုကၡနဲ႔ နဖူးေတြ႔ ဒူး ေတြ႔ ေတြ႔ရေတာ့တာပါပဲ။ ဆုိင္မွာ လုပ္ေနတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြလည္း တႏြယ္ငင္တစင္ပါ ဒုကၡႀကံဳၾကရစၿမဲ။ ဆုိင္ရွင္ေတြ ၀န္ ထမ္းေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က မွီခုိေနတဲ့ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာလည္း ဒုကၡေတြ ခါးစည္းခံၾကရတယ္။ ေစ်းကုိ အမွီသဟဲျပဳေန ၾကရတဲ့ ကုန္တင္ကုန္ခ် အလုပ္သမားေတြ၊ အေႏွးယာဥ္လုပ္သားေတြ၊ ဖယ္ရီ ယာဥ္ေမာင္းေတြ၊ တကၠစီဆြဲသူေတြ လမ္း ေဘးဆုိင္ေတြလည္း မီးေဘးသင့္သလုိ ခံၾကရတယ္။
မီးေဘးႀကိဳတင္ကာကြယ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အၿမဲမျပတ္လည္း လုပ္ေနၾကတာပါပဲ။ မီးၿငွိမ္းသတ္ၾကသူေတြကလည္း အား ႀကိဳးမာန္တက္ ႀကိဳးစားၿငွိမ္းသတ္ၾကတာပဲ။ တကယ္လုိ႔ မီးေလာင္ကြ်မ္းခဲ့ရင္လည္း တာ၀န္ရွိသူ အဆင့္ျမင့္ အရာရွိႀကီးေတြ ကုိယ္တုိင္ မီးေလာင္ရာအထိ ေရာက္ေအာင္လာၿပီး တရစပ္ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြလည္း ေပးေနၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေစ်း ေတြ မီးေလာင္ပါၿပီဆုိတာနဲ႔ ဘာလုိ႔ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေလာင္ၿပီး ဆုံး႐ံႈးမႈေတြက ျမင့္မားရတာလဲ။ အဲဒါကုိ ထည့္သြင္း စဥ္း စားၾကဖုိ႔ အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ။
ေခတ္ကာလအေလ်ာက္ ေစ်းေတြ အေဆာက္အံုေတြက အထပ္ျမင့္ေတြျဖစ္လာေနၿပီ။ အထပ္ျမင့္အေဆာက္အအံုေတြ မီးသတ္ဖုိ႔ အဆင့္ျမင့္ မီးသတ္ယာဥ္ေတြ ျဖည့္တင္းဖုိ႔ လုိအပ္ေနၿပီလား။ ေခတ္မီ မီးသတ္မႈေတြ ကြ်မ္းက်င္ဖုိ႔ မီးသတ္ တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြကုိ ျပည္ပသင္တန္းေတြ ပုိ႔ဖုိ႔ လုိအပ္ေနၿပီလား။
ႏုိင္ငံတကာက တကၠသုိလ္ႀကီးေတြမွာ မီးေဘးအႏၱရာယ္ စီမံခန္႔ခြဲမႈ သင္ၾကားႏုိင္ပါၿပီ။ ႏုိင္ငံတကာမွာေတာ့ မီးသတ္တပ္ ဖြဲ႔၀င္ေတြက မီးၿငွိမ္းသတ္ေရး တာ၀န္ေတြကုိသာ အဓိက ယူၾကရတယ္။ လုိအပ္ရင္ အသုံးျပဳႏုိင္ဖုိ႔ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔ပုိင္ ရ ဟတ္ယာဥ္ေတြပါ ထားေပးတယ္။ တခါတရံ အိမ္ေမြးေၾကာင္ေလးေတြ သစ္ပင္ထိပ္ေရာက္ၿပီး ျပန္မဆင္းႏုိင္ခဲ့ရင္ မီး သတ္တပ္ဖြဲ႔ေတြ ေခၚၿပီး အကူအညီေတာင္းႏုိင္တယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာေတာ့ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြခမ်ာ မီးၿငွိမ္းသတ္ေရးအျပင္ ဘုရားပြဲေတာ္လုံၿခံဳေရးကအစ သႀကၤန္ကာလ
လမ္းရွင္းဖုိ႔ အထိတာ၀န္ယူၾကရတယ္။ တပ္မေတာ္ေန႔ စစ္ေၾကာင္းႀကီးေတြမွာလည္း လက္ကုိ ဘယ္ညာလႊဲလုိ႔ စစ္ေရးျပ ခ်ီ တက္ရတာေတြလည္း ရွိတယ္။ တခါတရံ လူႀကီးလမ္းေၾကာင္းရွိတယ္ဆုိရင္ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြက အပုိတာ၀န္ေတြပါ ထမ္းေဆာင္ၾကရတယ္။ အရင္ကေတာ့ ယာဥ္ေမာင္းလုိင္စင္ စစ္ေဆးရာမွာေတာင္ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြကုိ အာဏာပုိင္ အခ်ဳိ႕က အသုံးခ်ခဲ့တယ္။ အာဏာရွင္ေခတ္မွာ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြကုိ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အရန္အင္အားလုိလုိ ေျပာၿပီး ျပည္ သူနဲ႔ တသားတည္း မျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတယ္။
တကယ္ေတာ့ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြက ျပည္သူလူထု အက်ဳိးသယ္ပုိးေနၾကတဲ့ ေစတနာရွင္ေတြသာျဖစ္တယ္။ ျပည္သူ
ေတြရဲ႕ အသက္အုိးအိမ္စည္းစိမ္ေတြကုိ မီးေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးဆုံးရံႈးမႈ မရွိရေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနသူေတြ ျဖစ္တယ္။ မီးေဘးအႏၱရာယ္ ႀကံဳႀကိဳက္လာရင္ အသက္ကုိေတာင္ ထည့္မတြက္ဘဲ ျပည္သူေတြကုိ ကယ္တင္ခဲ့ၾကသူေတြျဖစ္တယ္။
အဲဒီလုိ စြမ္းစြမ္းတမံ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္သူေတြကုိ ႏုိင္ငံေတာ္က ဂုဏ္ျပဳဘြဲ႔တံဆိပ္ေတြ ႏွစ္စဥ္ ခ်ီးျမွင့္တယ္။ မီးသတ္ တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြအတြက္ မီးၿငွိမ္းသတ္ေရး တာ၀န္ဆုိတာသည္ပင္ ႀကီးေလးတဲ့တာ၀န္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ အပုိတာ၀န္ေတြကုိ မီးသတ္ ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ပခုံးေပၚ မတင္ေစခ်င္ဘူး။ မီးၿငွိမ္းသတ္ေရးနဲ႔ မဆုိင္တဲ့ ဗာဟီရေတြနဲ႔ မီးသတ္သမားေတြကုိ ၀န္မပိ ေစခ်င္ဘူး။
ဒီေန႔ေခတ္မွာ မီးသတ္သမားေတြက ေခတ္မီ မီးၿငွိမ္းသတ္ေရးကိရိယာေတြနဲ႔ လက္ပြန္းတတီးျဖစ္ေနဖုိ႔လုိတယ္။ မီးေလာင္ ကြ်မ္းမႈကုိ ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လုိ မီးၿငွိမ္းသတ္ေရး ပစၥည္းေတြသုံးၿပီး မီးသတ္ရမယ္ဆုိတာသာ သိဖုိ႔လုိအပ္ပါတယ္။ ဓာတု ပစၥည္းေတြနဲ႔ ေလာင္စာဆီေတြ မီးေလာင္ကြ်မ္းခဲ့ရင္ ဘယ္လုိၿငွိမ္းသတ္မယ္ဆုိတာ စာေတြ႔လက္ေတြ႔ ေလ့လာသင္ယူ ထားဖုိ႔ သာလုိတယ္။ မီးေလာင္ေနတဲ့ အေဆာက္အအံုထဲက သက္ႀကီးရြယ္အုိနဲ႔ ကေလးငယ္ေတြကုိ အခ်ိန္မီ ကယ္ထုတ္ ႏုိင္ဖုိ႔လည္း အေရးႀကီးတယ္။
ေစ်းမီးေလာင္မႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သင္ခန္းစာေတြ ထပ္မယူခ်င္ေတာ့ဘူး။ သင္ခန္းစာေတြက လုိအပ္တာထက္ မ်ားလြန္း ေနၿပီ။ ျမန္မာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းက မီးကုိ ရန္သူမ်ဳိး ၅ပါးထဲ ထည့္သြင္းတဲ့ အထိ ေၾကာက္ၾကတယ္။ ျပည္သူ႔ အသက္အုိးအိမ္ စည္းစိမ္ေတြ လုံျခံဳစိတ္ခ်ရဖုိ႔ စြမ္းေဆာင္ရည္ျပည့္ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔ကုိ ယုံၾကည္ အားကုိးပါရေစ။
No comments:
Post a Comment