Monday, May 3, 2010

ေနာင္အရွည္မွန္းလို႔ ေအာင္သေျပကမ္းစို႔

ဇင္လင္း

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) က စစ္အစိုးရရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ တရားမွ်တမႈမရွိတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ မွတ္ပုံမတင္ေတာ့ေၾကာင္း ၿပီးခဲ့တဲ့့ မတ္လ (၂၉) ရက္ေန႔က ဆုံးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းျပည္ပ တနံတလ်ားအထိ အႀကီးအက်ယ္ ဂယက္႐ိုက္ခတ္သြားခဲ့ပါတယ္။

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အပါအ၀င္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားက စစ္အစိုးရရဲ႕ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုကုိ ျပန္ျပင္ဖို႔ ကန္႔ကြက္ေျပာဆိုေနၾကေပမယ့္ စစ္အစိုးရက နားမၾကားသလို ေနျပခဲ့ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာ စစ္တပ္က လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဆင့္ဆင့္မွာ (၄) ပံု (၁) ပံု ေနရာယူထားေပမယ့္ လက္ရွိစနစ္ေလာက္ ဆိုးမည္မထင္ ဆိုသူေတြ၊ ဖြဲ႔စည္းပုံ မရွိတာထက္ ရွိတာက ပိုေကာင္းႏိုင္တယ္လို႔ မစူးမစမ္း ေျပာေနသူေတြလည္း ရွိေနျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူတခ်ဳိ႕က “မတ္လ (၂၉) အန္အယ္လ္ဒီ သမိုင္း၀င္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္” ကို ဘ၀င္မက်ႏိုင္ နားမလည္ႏိုင္ျဖစ္ေနၾကတာ အံ့ၾသစရာေတာ့မဟုတ္ပါ။

သမိုင္း၀င္ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီး ဆင္ႏႊဲခဲ့တာ ဒီႏွစ္မွာ (၂၂) ႏွစ္ျပည့္ပါၿပီ။ ဒီအေရးေတာ္ပုံကို ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္သမိုင္းရဲ႕ အခ်ဳိးအေကြ႔ႀကီးတခုအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ လူကို လူလို႔မျမင္တဲ့ မဆလစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ၿဖိဳလွဲႏိုင္ခဲ့တယ္။ လြတ္လပ္ေရး၊ တရားမွ်တေရးနဲ႔ တန္းတူေရးဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး အသိအျမင္ေတြကို အေရးေတာ္ပုံက ရွင္သန္လာေစခဲ့တယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို စိန္ေခၚအန္တုႏိုင္တဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္တေယာက္ကိုလည္း အေရးေတာ္ပုံက ေမြးဖြားေပးခဲ့ပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ေတြဟာလည္း အေရးေတာ္ပုံရဲ႕ ေအာင္သီးေအာင္ပြင့္ေတြပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ပိုၿပီးအေရးပါတဲ့အခ်က္က အေရးေတာ္ပုံရဲ႕ သက္ေရာက္မႈအရွိန္ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္း ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္ခဲ့ျခင္းပါပဲ။ အဲဒီအလွည့္အေျပာင္းက စစ္၀ါဒ၊ စစ္အာဏာရွင္၀ါဒ၊ ‘ပုရိသ ပဓာန၀ါဒ’ လႊမ္းမိုးေနမႈကို တပ္လွန္႔စိန္ေခၚလိုက္တဲ့ အသံလည္းျဖစ္တယ္။ စိန္ေခၚသူအျဖစ္ အေရးေတာ္ပုံက ေမြးထုတ္ေပးလိုက္သူကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပါပဲ။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ‘ပုရိသ ပဓာန၀ါဒ’ ႀကီးစိုးေနတာ အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈအခန္းက႑ေတြမွာ မိန္းမသားေတြကို ေနရာမေပးတာ ၾကာလွပါၿပီ။ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္၊ တရားသူႀကီးခ်ဳပ္၊ ပါေမာကၡခ်ဳပ္လို ရာထူးမ်ဳိးမွာေတာင္ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ေနရာေပးခဲ့ဖူးတာ မရွိပါဘူး။ ဒု-၀န္ႀကီး၊ ၀န္ႀကီးဆိုတဲ့ ရာထူးမ်ဳိးကေတာ့ ပိုေ၀းေသးတာေပါ့။ ဒီလိုျဖစ္ရတာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ ပေဒသရာဇ္ဆန္တဲ့ အေတြးအေခၚေၾကာင့္ပါပဲ။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးမွာ ျပည္သူက ‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ ကို လူထုေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ျခင္းဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္းပါပဲ။

ဒီအလွည့္အေျပာင္းကို လက္မခံႏိုင္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ပုရိသႀကီးတစုဟာ ယေန႔ထက္တိုင္ ခုခံတိုက္ခိုက္ေနတာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ၂၀၀၈ နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပုံမွာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ပဓာနက်တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈေနရာေတြ ရယူခြင့္မရွိေအာင္ ျပ႒ာန္းဟန္႔တားထားတာဟာ ‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ ကိုသာမက အမ်ဳိးသမီးအားလုံးကိုပါ ခြဲျခားႏွိမ့္ခ်လိုတာေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျငင္းဆန္လက္မခံခဲ့တာဟာလည္း ဒီအေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္းတိုက္ပြဲရဲ႕ အဆက္ပါပဲ။ ရွစ္ေလးလုံး ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္က ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ (Political System Change) ျဖစ္ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရး၊ တရားမွ်တေရးနဲ႔ တန္းတူေရးဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီပိုင္ခြင့္ကို ေတာင္းတာပါ။ ‘တန္းတူေရး’ လို႔ ေျပာတဲ့ေနရာမွာ လူမ်ဳိး၊ လူတန္းစား၊ ႏိုင္ငံေရးယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာတင္မက ‘လိင္’ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ မျပဳလုပ္ေရးလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီက်င့္စဥ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရဟာ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒသမ်ားကို အေျခခံပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒဟာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို အမ်ဳိးသားမ်ားနဲ႔ တန္းတူအခြင့္အေရးေပးရမယ္၊ တန္းတူအကာအကြယ္ေပးရမယ္၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ႏွိမ္ခ်ခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ားမွ အကာအကြယ္ေပးမယ့္ လူထုလူတန္းစားဆိုင္ရာ အဖြဲ႔အစည္းေတြကိုလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဖြဲ႔ခြင့္ေပးရမယ္။ လူပုဂၢိဳလ္ တဦးတေယာက္ကျဖစ္ေစ၊ ပါတီအသင္းအဖြဲ႔တခုခုကျဖစ္ေစ၊ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းတခုခုကျဖစ္ေစ၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ခြဲျခားႏွိမ္ခ် ဆက္ဆံမႈမျပဳႏိုင္ေအာင္ အေျခခံဥပေဒက ထိထိေရာက္ေရာက္ အကာအကြယ္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။

အမ်ဳိးသမီးမ်ားရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳ အသိအျမင္ အေတြးအေခၚ အစြမ္းအစေတြကို တန္ဖိုးထား ေနရာမေပးတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို ဒီေန႔ေခတ္မွာ ဒီမိုကေရစီ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ ကမာၻက အသိအမွတ္ျပဳမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒီေန႔ ကမာၻ႔လူဦးေရထက္၀က္ဟာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားျဖစ္တယ္။ ကမာၻ႔စားနပ္ရိကၡာနဲ႔ ကုန္စည္ထုတ္လုပ္မႈကို စြမ္းေဆာင္တဲ့ လူသားရင္းျမစ္ရဲ႕ ထက္၀က္ဟာလည္း အမ်ဳိးသမီးမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ မဲဆႏၵေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူ ထက္၀က္ဟာလည္း အမ်ဳိးသမီးေတြပဲျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတခုရဲ႕ မူ၀ါဒခ်မွတ္သူမ်ား၊ အေရးႀကီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္သူမ်ားကို ေရြးခ်ယ္ရာမွာ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ခ်န္ထားဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အေရးေတာ္ပုံက ‘ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္’ ကို လူထုေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ျခင္းဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္းျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တာျဖစ္တယ္။

အမ်ဳိးသမီးေတြကို မူ၀ါဒခ်မွတ္ခြင့္မရရွိေအာင္ ပိတ္ပင္ဟန္႔တားေနသူမ်ားဟာ ပေဒသရာဇ္အေတြးအေခၚေဟာင္းလက္ခံသူ လက္ရွိစစ္အာဏာရွင္မ်ားသာျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ လက္ရွိဗိုလ္သန္းေရႊေခါင္းေဆာင္တဲ့ စစ္အုပ္စုက အေတြးအေခၚ အလွည့္အေျပာင္း သမိုင္းျဖစ္စဥ္ကို ခုခံအန္တုေနတာဟာ အခ်ည္းအႏွီးအားထုတ္မႈသာျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ “အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေပၚ ခြဲျခားဖိႏွိပ္မႈမ်ား ပေပ်ာက္ေရးဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာသေဘာတူညီခ်က္” The Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (CEDAW) ကို ႏိုင္ငံေပါင္း (၁၃၀) ရဲ႕ ေထာက္ခံမႈနဲ႔ ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ (၃၄/၁၈၀) အရ ၁၉၇၉ ဒီဇင္ဘာ (၁၈) မွာ အတည္ျပဳထားၿပီးျဖစ္တယ္။ ဒီသေဘာတူညီခ်က္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံကလည္း လက္မွတ္ေရးထိုးထားၿပီးျဖစ္လို႔ လိုက္နာက်င့္သုံးရမယ့္ တာ၀န္ရွိတယ္။ လက္မွတ္ေရးထိုးထားတဲ့ အဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံေတြဟာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို အမ်ဳိးသားမ်ားနဲ႔တန္းတူ အေျခခံႏိုင္ငံသားရပိုင္ခြင့္၊ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးရပိုင္ခြင့္ေတြ ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံ့အေရးအရာကိစၥေတြကို စီမံခန္႔ခြဲဆုံးျဖတ္ရာမွာလည္း အမ်ဳိးသမီးေတြကို တန္းတူပါ၀င္ခြင့္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။

လက္ရွိ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္မ်ားသမဂၢ (အုိင္ပီယူ) ရဲ႕ သုေတသနျပဳခ်က္အရ ႏိုင္ငံတကာ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ အမ်ဳိးသမီးလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၈,၀၁၇) ေယာက္ရွိၿပီး၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္က (၃၆,၀၀၆) ဦး ရွိတာေၾကာင့္ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္မ်ားမွာ အမ်ိဳးသမီးကိုယ္စားျပဳမႈ (၁၈.၂) ရာခိုင္ႏႈန္းရွိပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္က်င့္သုံးတဲ့ ႏိုင္ငံ (၁၈၉) ႏိုင္ငံအနက္ ႏိုင္ငံ (၃၀) မွာ အမ်ဳိးသမီးေခါင္းေဆာင္ေတြ ဦးေဆာင္ေနတာလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါက ကမာၻမွာျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးအခြင့္အေရးဆိုင္ရာ သမိုင္းျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈ ၫႊန္းကိန္းျဖစ္တယ္။ ဒီသမိုင္းပင္မေရစီးကို ခုခံဆန္႔က်င္ေနျခင္းဟာ မိုက္မဲမႈသက္သက္ပါပဲ။

ဒီေနရာမွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) ရဲ႕ မတ္လ (၂၉) ရက္ေန႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ျပန္ေကာက္ၾကည့္ရေအာင္။ စစ္အစိုးရရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ တရားမွ်တမႈမရွိတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ မွတ္ပုံမတင္ေတာ့ဘူးလို႔ အန္အယ္လ္ဒီက ေၾကညာလိုက္တာဟာ ပါတီကို ဖ်က္သိမ္းလိုက္ျခင္း အလ်ဥ္းမဟုတ္ဆိုတာ ဦးစြာသေဘာေပါက္ဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါဟာ တိုက္ပြဲနည္းဗ်ဴဟာ ေျပာင္းလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္တယ္။ အန္အယ္လ္ဒီက လူထုနဲ႔ပိုၿပီး နီးနီးကပ္ကပ္ လက္တြဲအလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ လုပ္ဟန္ေျပာင္းလိုက္တဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္ကတည္းက ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ အာဏာရွင္မဟုတ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအစိုးရမ်ား ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ အၾကမ္းမဖက္တဲ့နည္းနဲ႔ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးကို မ်က္ႏွာမူ အားထုတ္ခဲ့တာေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ကမာၻမွာ အေျမာ္အျမင္အမဲ့ဆုံး၊ အရက္စက္ အၾကမ္းၾကဳတ္ဆုံး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့အတြက္ ထင္သေလာက္ ခရီးမေပါက္တာ အမွန္ပါပဲ။ အန္အယ္လ္ဒီကလည္း ၀န္ခံၿပီးပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ စစ္အစိုးရရဲ႕ နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပုံနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပုံတင္ဥပေဒကို ရဲရဲရင့္ရင့္ ျငင္းဆန္လိုက္တာဟာ အန္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔ လူထုက လႊဲအပ္ထားတဲ့ အေရးေတာ္ပုံတိုက္ပြဲအလံကို ပိုမိုျမင့္ျမင့္မားမား လႊင့္တင္လိုက္တာသာ ျဖစ္တယ္။ အာဏာရွင္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေၾကာင့္ အညံ့ခံ ဒူးေထာက္သြားမွာမဟုတ္ဆိုတာ ျပသလိုက္တာျဖစ္တယ္။ အေရးေတာ္ပုံအလံ မလွဲသမွ် တိုက္ပြဲဆက္ရွိေနမယ္။ လူထုဆႏၵကို အေျခခံထားတဲ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မူ၀ါဒလည္း ဆက္လက္ရွင္သန္ေနမွာျဖစ္တယ္။

အန္အယ္လ္ဒီဟာ လူထုတိုက္ပြဲထဲက ေပၚထြက္လာတဲ့ လူထုပါတီျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာေဘာင္ထဲမွာ မွတ္ပုံမတင္႐ုံနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီ ပ်က္သုဥ္းသြားၿပီလို႔ သုံးသပ္ေနသူေတြ သတိမူသင့္တဲ့အခ်က္က အန္အယ္လ္ဒီဟာ ဒီအေရးႀကီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို မခ်မီ ေအာက္ေျခလူထုထဲမွာ သေဘာထားေကာက္ခံမႈ လုပ္ခဲ့ေသးတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုယ္တိုင္လည္း ဒီအခ်က္ကို အေလးအနက္ ထားခဲ့ပုံရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ ေဒၚစုတဦးတည္းရဲ႕ တင္ႀကိဳသေဘာထားေဖာ္ျပမႈေၾကာင့္ ျဖစ္လာရတယ္လို႔ ေ၀ဖန္ရင္ လုံး၀မွားပါတယ္။ ေနာက္ သတိျပဳသင့္တဲ့အခ်က္က ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ ေရစီးအတိုင္း ေရသာခို ေမွ်ာလိုက္သြားတဲ့ သေဘာမဟုတ္ဘူးဆိုတာပါပဲ။ ေရရွည္အျမင္နဲ႔ ေရဆန္ကို ဆန္တက္လိုက္တာပါ။ ဆင္ေသေကာင္ကို စီးၿပီး လိုက္ပါသြားတဲ့ က်ီးမိုက္မဟုတ္တာ ေသခ်ာပါတယ္။

၁၉၉၁ ခုႏွစ္ စာေရးသူ အင္းစိန္ေထာင္အတြင္းရွိစဥ္က စစ္ဗိုလ္ေဟာင္း အန္အယ္လ္ဒီအမတ္တဦးရဲ႕ ေ၀ဖန္ခ်က္ကို အခုထိ မွတ္မိေနပါတယ္။ သူက ေဒၚစုအေနနဲ႔ ေခါင္းမာမေနဘဲ အဂၤလန္ျပန္သြားလိုက္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲတဲ့။ ဒါဆိုရင္ အန္အယ္လ္ဒီထဲက စစ္ဗိုလ္ေဟာင္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား ေစ့စပ္ညိႇႏိႈင္းလို႔ရဖို႔ အခြင့္အလမ္းမ်ားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူက ေဒၚစုကို အေခ်ာင္လမ္း လိုက္ေစခ်င္တဲ့သေဘာပါ။ ဒီအျမင္မ်ဳိးက စိတ္ဓာတ္က်ေနသူေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚ ခြၽတ္ၿခံဳက်ေနသူေတြ၊ အေခ်ာင္သမားေတြမွာသာ ရွိတတ္တာျဖစ္တယ္။

ဒီေန႔ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံကို ကမာၻက အာ႐ုံစိုက္လာတာဟာ အေရးေတာ္ပုံက ေမြးထုတ္လိုက္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို သႏၷိ႒ာန္ခိုင္မာ ရဲရင့္ထက္ျမက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ျငင္းစရာ မလိုတဲ့ကိစၥျဖစ္တယ္။ ေဒၚစုသာ အဂၤလန္ျပန္သြားလိုက္ရင္ အေရးေတာ္ပုံဟာ ေခါင္းေဆာင္မႈ အက်ပ္အတည္း မလြဲမေသြ ႀကံဳရမွာျဖစ္တယ္။ ဒီလိုသာျဖစ္ခဲ့ရင္ အျမတ္ထြက္မွာက စစ္အာဏာရွင္ပဲျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒီကေန႔ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) ေက်ာ္ေပမယ့္ အေရးေတာ္ပုံစိတ္ဓာတ္ ေမွးမွိန္မသြားေသးတာ အထင္အရွားပါပဲ။

အေရးေတာ္ပုံ မေအာင္ျမင္ေသးတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔ ေဒၚစုကိုပဲ အျပစ္ဖို႔ၾကမယ္ဆိုရင္ အလြန္အျမင္က်ဥ္းရာ က်ပါလိမ့္မယ္။ အလားတူ ေဒၚစုကို ေ၀ဖန္သူေနာက္တဦးက Living Color မဂၢဇင္းနဲ႔ The Voice ဂ်ာနယ္ထုတ္ေ၀သူ ေဒါက္တာေန၀င္းေမာင္ (ေဆာင္းပါးဆရာ ေအာင္ထြဋ္) ျဖစ္ပါတယ္။ သူက “က်ေနာ္သာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနရာမွာရွိခဲ့ရင္ နံပါတ္တစ္က ဘာလုပ္မလဲဆိုေတာ့ ဒီ Road Map အတိုင္း လိုက္သြားလိုက္မယ္” လို႔ မဇၩိမသတင္းနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေျပာသြားတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူက အန္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔ စစ္အစိုးရအေျခခံဥပေဒကို ေထာက္ခံဖို႔၊ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ၿပဳိင္ဖို႔၊ ၿပိဳင္တဲ့အခါ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္မွာ တဝက္သာ ဝင္ၿပိဳင္ဖို႔ စသျဖင့္လည္း အႀကံျပဳထားတယ္။ ေရစီးအတိုင္း ေရသာခို ေမွ်ာလိုက္သြားေရး သေဘာပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ ေဒါက္တာေန၀င္းေမာင္ သတိလြတ္ေနတဲ့ အခ်က္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လူထုအေရးေတာ္ပုံက ေမြးထုတ္လိုက္တဲ့ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၿပီး သူက လူထုအေရးေတာ္ပုံစည္း၀ိုင္းအျပင္ကလူ ျဖစ္တဲ့အခ်က္ပါပဲ။ ဆိုလိုတာက ေဒၚစုက ဒီေန႔ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး လက္ေတြ႔နယ္ပယ္ထဲမွာ ေသာ့ခ်က္ေနရာ ေရာက္ရွိေနသူ၊ လူထုယုံၾကည္ကိုးစားမႈကို ဦးထိပ္ရြက္ထားရသူျဖစ္တယ္။ သူကေတာ့ သူ႔အက်ဳိးစီပြားကို ငဲ့ကြက္ၿပီး စစ္အာဏာပိုင္မ်ားနဲ႔ အလြမ္းသင့္ေအာင္ေနရသူ၊ ႏိုင္ငံေရးလက္ေတြ႔နယ္ပယ္ထဲမွာ မရွိသူျဖစ္ေနျခင္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚစုရဲ႕ စဥ္းစားဆုံးျဖတ္ပုံကို ေန၀င္းေမာင္ ဉာဏ္မမီႏိုင္လို႔ဆိုပါရေစ။

အန္အယ္လ္ဒီလည္း အလားတူပါပဲ။ လူထုတိုက္ပြဲအေရးေတာ္ပုံထဲက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ပါတီျဖစ္တယ္။ ကိုယ္မယုံၾကည္တဲ့ အာဏာရွင္အႀကိဳက္ ဖြဲ႔စည္းပုံနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒေတြကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ပါမယ္လို႔ သစၥာဆိုလိုက္ရင္ မူမရွိတဲ့ပါတီ၊ အေခ်ာင္လမ္းလိုက္တဲ့ ပါတီ၊ ၁၉၉၀ လူထု Mandate ကို စြန္႔ပစ္တဲ့ပါတီျဖစ္သြားမယ္။ ဒါေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ လက္ရွိဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ ႏိုင္ငံေရးလက္ေတြ႔အေပၚ အေျခခံၿပီး ေရရွည္တိုက္ပြဲအတြက္ နည္းဗ်ဴဟာအသစ္ ျပင္ဆင္တာ ျဖစ္တယ္။ လူထုနဲ႔ ပိုမိုထိေတြ႔ ေပါင္းစပ္ႏိုင္ဖို႔ အားထုတ္တာျဖစ္တယ္။ ပါတီဖ်က္သိမ္းတာ လုံး၀မဟုတ္ေၾကာင္း ျမင္ဖို႔လိုတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ (၅၅) ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔အခမ္းအနားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္းတပိုဒ္ကို ေလ့လာၾကည့္ေစခ်င္တယ္။

“ႏိုင္ငံကို အက်ဳိးျပဳမယ့္ အဖြဲ႔အစည္းတခုဆိုတာဟာ ပထမဦးဆုံးအားျဖင့္ ႏိုင္ငံနဲ႔ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားမ်ားအေပၚမွာ ထားတဲ့ ေစတနာဟာ မွန္ရမယ္။ ဇြဲ၊ လုံ႔လ၊ ၀ိရိယရွိရမယ္။ ကိုယ္မွန္ကန္တယ္ထင္တဲ့ ကိစၥေတြအေပၚမွာ ရပ္တည္ၿပီးေတာ့ သတၱိရွိရွိနဲ႔ လုပ္ရဲရမယ္။ ကိုယ္က်ဳိးမရွာရဘူး။ ဒါ အခုကတည္းက က်မတို႔ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၀င္ေတြအားလုံးကို သတိေပးပါရေစ။ ေနရာလိုခ်င္လို႔၊ အခြင့္အေရးလိုခ်င္လို႔ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ မထားပါနဲ႔။ က်မတို႔အဖြဲ႔အတြင္းမွာေတာင္မွ ေနရာလိုခ်င္တဲ့ ဟာေလးေတြ က်မတို႔ ေတြ႔ေနရတယ္။ အခုကတည္းကေနၿပီးေတာ့ ဒီစိတ္ေတြ ေဖ်ာက္ပါ။ ဒီစိတ္ေတြ ေမြးထားလို႔ရွိရင္ ပိုၿပီးေတာ့ ႀကီးထြားလာလို႔ရွိရင္ တေန႔မွာ ျပႆနာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေနရာလိုခ်င္လို႔ အခြင့္အေရးလိုခ်င္လို႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တဲ့လူေလာက္ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ိဳးယုတ္ေစတဲ့သူမ်ိဳး မရွိဘူးဆိုတာကို စြဲမွတ္ထားၾကပါ။ က်မတို႔အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ထဲမွာ ဒီလိုလူေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ၾကာၾကာထားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ တိုင္းျပည္အတြက္ ေစတနာမမွန္ဘူးဆိုတာ ေပၚလာလို႔ရွိရင္ ဒီလိုပုဂၢိဳလ္ေတြကို အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ထဲကေန ဖယ္ထုတ္လိုက္ရမွာပဲ။ က်မတို႔အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ထဲမွာ ဒီလိုပုဂၢိဳလ္ေတြ သိပ္မ်ားလာၿပီဆိုရင္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္တခုလုံးကိုေတာင္ ဖ်က္လိုက္ရမွာပဲ။ ႏိုင္ငံအက်ဳိးအတြက္ ဒီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို စြန္႔ဖို႔ရာ က်မတို႔ လုံးလုံး၀န္မေလးပါဘူး။ ႏိုင္ငံအက်ဳိးကို ဆက္ၿပီးေတာ့ ထမ္းေဆာင္သြားမွသာ ဒီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ ရပ္တည္ပိုင္ခြင့္ရွိတာပါ။”

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏိႈးေဆာ္ထားသလို လက္ရွိႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသူတို႔အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံနဲ႔ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားမ်ားအေပၚမွာထားတဲ့ မိမိတို႔ေစတနာ မွန္မမွန္ ဆန္းစစ္မိၾကပါရဲ႕လား။ အက်ဳိးေမွ်ာ္စိတ္၊ အခြင့္အေရးေမွ်ာ္စိတ္ေတြ ပယ္သတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါရဲ႕လား။ ‘ေနရာလိုခ်င္လို႔ အခြင့္အေရးလိုခ်င္လို႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တဲ့လူေလာက္ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ဳိးယုတ္ေစတဲ့သူမ်ိဳး မရွိဘူးဆိုတာကို စြဲမွတ္ထားၾကပါ’ ဆိုတဲ့ စကားဟာ အလြန္မွန္ပါတယ္။ အေရးေတာ္ပုံ တပ္သားမ်ားအၾကားက အဓိက မသင့္ျမတ္မႈေတြဟာ ေနရာလုတာ အခြင့္အေရးလုတာက အစပ်ဳိးတာပါပဲ။ ဒီေန႔ထက္ထိ အေရးေတာ္ပုံ ၾကန္႔ၾကာေနရတာဟာ အေထြေထြညီၫြတ္ေရး အားနည္းမႈလည္း တေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံ့အက်ဳိးထက္ ကိုယ္က်ဳိးေရွ႕တန္းတင္ စဥ္းစားရင္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အခ်င္းခ်င္းအၾကား စိတ္၀မ္းကြဲတတ္တာ သဘာ၀ပါပဲ။ ေဒၚစုက သူ႔ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ကို အခုလို ေဖာ္ျပဖူးပါတယ္။

“ျပည္သူလူထုအတြက္ က်မ အလိုခ်င္ဆံုးကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္ေအာက္မွာ လံုလံုၿခံဳၿခံဳေနရဖို႔နဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ လံုၿခံဳမႈေအာက္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔ပါပဲ။ အေၾကာက္တရားႀကီးစိုးမႈ အေႏွာင္အဖြဲ႔ေတြကို ဖယ္ရွားႏိုင္တဲ့ လူထုအျဖစ္ က်မ ျမင္ေတြ႔လိုပါတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ လူသားေတြအျဖစ္ ျမန္မာျပည္သူေတြ ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ေနႏိုင္တာကို က်မ ျမင္ေတြ႔လိုပါတယ္။ က်မတို႔အားလံုးအတြက္ ပိုၿပီးသာယာခ်မ္းေျမ့တဲ့၊ ပိုၿပီးလုံၿခံဳမႈရွိတဲ့ လူ႔ေဘာင္တခုကို စည္းစည္းလံုးလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ႀကိဳးပမ္းတည္ေဆာက္ေနၾကတာကို က်မ ျမင္ေတြ႔လိုပါတယ္။” (“လြတ္လပ္မႈကိုပဲ က်မတို႔ လိုခ်င္တယ္” Parade မဂၢဇင္း၊ မတ္လ ၉ ရက္ ၂၀၀၃)

၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံႀကီး ဆင္ႏႊဲခဲ့တာ (၂၂) ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ ေအာင္ပြဲမရေသးတာမွန္ေပမယ့္ အေရးေတာ္ပုံ ရွင္သန္ေနဆဲရွိပါတယ္။ အထက္မွာဆိုခဲ့သလို အေရးေတာ္ပုံက စြမ္းအားေတြ အမ်ားအျပား ေပးခဲ့ပါတယ္။ ႀကီးမားတဲ့ အေတြးအေခၚအလွည့္အေျပာင္းကို အေရးေတာ္ပုံက ဖန္တီးႏိုင္ခဲ့တယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို ေၾကာက္ဒူးတုန္ေစတဲ့ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ကိုလည္း ေမြးဖြားေပးခဲ့တယ္။ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္နဲ႔အတူ လူထုကိုယ္စားျပဳ အေရးေတာ္ပုံပါတီ အန္အယ္လ္ဒီကိုလည္း ေပၚထြန္းေစခဲ့တယ္။ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔အတူ လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြလည္း ေမြးထုတ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ထူးခြ်န္ထက္ျမက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္ရဲ႕ ႏိုးၾကားတက္ႂကြမႈတို႔နဲ႔အတူ အန္အယ္လ္ဒီဟာ သူ႔တာ၀န္ေက်ပြန္သည္အထိ ဆက္လက္တိုက္ပြဲ၀င္ဦးမွာ အေသအခ်ာျဖစ္ပါတယ္။

လူတေယာက္သက္တမ္းနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးၾကည့္ရင္ေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) ဆိုတဲ့ကာလဟာ ၾကာေပတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံတခု လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္က်ေတာ့ လုံေလာက္တဲ့ ကာလလို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး။ သမိုင္းအလွည့္အေျပာင္းနဲ႔ တဆက္တစပ္တည္းရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးတိုက္ပြဲတိုင္းဟာ အခ်ိန္ယူရတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ - သမၼတ ‘ေအဗရာဟင္ လင္ကြန္း’ လက္ထက္ ၁၈၆၅ မွာ ေငြ၀ယ္ကြၽန္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းတဲ့ ဥပေဒျပ႒ာန္းခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေပါင္း (၁၀၀) ေက်ာ္ ၾကာၿပီး လူမည္း လူ႔အခြင့္အေရးေခါင္းေဆာင္ ‘မာတင္လူသာကင္း’ ေခတ္အထိ လူမည္းအခြင့္အေရး ျပည့္ျပည့္၀၀ရဖို႔ ေသြးေျမက်ခံ တိုက္ေနခဲ့ၾကရတုန္းပဲ။

၁၇၈၉ ခုႏွစ္ ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္က ‘သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ ထူေထာင္ေရး’ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၈၇၀ ျပင္သစ္-ပရပ္ရွားစစ္ပြဲမွာ တတိယ နပိုလ်ံဘုရင္ စစ္႐ႈံးၿပီးမွ အခက္အခဲေတြၾကားက ‘တတိယ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ’ ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ကမာၻစစ္ (၂) ခုၿပီးမွ ၁၉၄၆ မွာ ‘စတုတၳ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ’၊ ၁၉၅၈ ပၪၥမ ဖြဲ႔စည္းပုံေရးဆြဲၿပီးမွ ‘ပဥၥမ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ’ ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့တာ ယေန႔ေခတ္အထိျဖစ္တယ္။ အဲဒီသမိုင္းေတြနဲ႔ ႏိႈင္းခ်ိန္ၾကည့္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ုန္းကန္အားထုတ္ရတဲ့ အခ်ိန္ကာလခရီးတာကို ၾကာလွတယ္လို႔ ဆိုဖို႔ခက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ (Political System Change) အတြက္ အန္အယ္လ္ဒီ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ခရီးမွာ လူထုက ဆက္လက္၀န္းရံေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီဟာ လူထုပါတီျဖစ္လို႔ မူလဒီမိုကေရစီရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္သည္အထိ မတြန္႔မဆုတ္ ဆက္လက္၀န္းရံၾကဖို႔လိုပါတယ္။

ကဗ်ာတပုဒ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးကို နိဂုံးခ်ဳပ္ပါရေစ။ ကဗ်ာရွင္က ဆရာ ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၅ စစ္ေခြးတိုက္မေရာက္မီအခ်ိန္ေလာက္က အင္းစိန္ေထာင္တြင္းထုတ္ ဒီလႈိင္းစာေစာင္မွာ ပါခဲ့တယ္ ထင္ပါတယ္။ အဓိပၸာယ္ေရာ ကာရန္ပါ လွပလို႔ မွတ္ဉာဏ္မွာ က်န္ေနတဲ့ ကဗ်ာပါ။

“ေအာင္သေျပကမ္းစို႔”

• ဒို႔အမ်ိဳးသားေတြ
ေပါင္းစည္းစုလို႔
ေကာင္းခ်ီးျပဳစို႔
ဒီမိုကေရစီ။

• တိုင္းရင္းသားေတြ
ညီေနာင္သင့္လို႔
ျပည္ေထာင္ျမႇင့္စို႔
ခြင့္တူညီ။

• ဒို႔ျပည္သူေတြ
ေနာင္အရွည္မွန္းလို႔
ေအာင္သေျပကမ္းစို႔
အန္အယ္လ္ဒီ။

(ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္)






မြန္ဒုကၡသည္ခေလးမ်ားႏွင့္အမ်ိဳးသမီးမ်ားက်န္းမာေရးျပႆနာမ်ားရင္ဆိုင္ေနရ

ကိုသိုက္၊ ေကာင္း၀ါ

ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္၌ရွိသည့္ ခေလာ့ဟနီဒုကၡသည္စခမ္းကို တိမ္းေရွာင္လာေသာ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ဝန္းက်င္ေဒသမွ မြန္ဒုကၡသည္မ်ားအတြင္း ခေလးငယ္ေတြႏွင့္အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ က်န္းမာေရး ဆိုင္ရာျပသနာမ်ားႏွင့္ စတင္ရင္ဆိုင္ေနရျပီးဟု က်န္းမာေရးဝန္ထမ္းတစ္ဦးမွ ေျပာပါသည္။

ခေလာ့ဟနီ ဒုကၡသည္ စခမ္းကို တိမ္းေရွာင္ လာသည့္ မြန္ဒုကၡသည္ မ်ားသည္ ေသာက္သုံးေရ အခက္အခဲ ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရ သလို ဆိုးဝါးသည့္ ရာသီဥတု အပူဒါဏ္ကို ခံေနရသည္ဟု ဒုကၡသည္မ်ား မွေျပာပါသည္။

ယခုအခ်ိန္ တြင္ ခေလးငယ္မ်ားႏွင့္အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ နယ္စပ္ေဒသ၏ ငွက္ဖ်ားေရာဂါဒါဏ္ စတင္ခံစားေနရျပီးဟု က်န္းမာ ေရးမွဴးတစ္ဦးျဖစ္သူ မြန္အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႔အအတြင္းေရးမွဴးမိဧကရီႏြန္ကိုေမးျမန္းခဲ့ရာတြင္ယခုလိုေျပာသည္။

“ကြ်န္မတို႔ခေလာ့ဟနီစခမ္းမွာ (၅)ႏွစ္ေအာက္ခေလးငယ္(၁၄)ဦးေလာက္ဟာ အပူအဖ်ားတက္ ေနတယ္ေပါ့ေနာ္။ အဖ်ားတက္ျပီးေခ်ာင္းဆိုးေနပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အမ်ိဳးသမီး(၁၁)ဦး ေလာက္ကေတာ့ အဖ်ားတက္ေနတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ကိုယ္ဝန္ (၅)လေလာက္ရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကလဲပါဝင္ေနပါတယ္။” တိမ္းေရွာင္လာသည့္ဒုကၡသည္အမ်ိဳးသမီးမ်ားထဲတြင္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္အမ်ိဳးသမီး(၉)ေယာက္ေလာက္ ရွိသည္ဟုမိဧကရီႏြန္မွေျပာပါသည္။ အဆိုပါဒုကၡသည္မ်ားကို ခေလာ့ဟနီစာသင္ေက်ာင္းတြင္ ေနရာခ်ထား ေပးခဲ့ေသာလည္း ေရာက္ရွိလာသည့္လူဦးေရႏွင့္ အိမ္သာလုံေလာက္မွဳမရွိေသာေၾကာင့္ ေရရွည္တြင္ ဝမ္းေရာဂါအျပင္ အျခားကူးစက္ေရာဂါျဖစ္ပြါးနိုင္မည္ဟု မိဧကရီႏြန္မွ ေျပာပါသည္။

မြန္ျပည္သစ္ပါတီႏွင့္စစ္အစိုးရတို႔အၾကား စစ္ေရးအရတင္းမာမွဳမရွိေသးေသာ္လည္း ေဒသခံေက်းရြာ သားမ်ားသည္ ၄င္းတို႔အတြက္ေဘးရန္လုံျခံဳမည့္ နယ္စပ္ဘက္သို႔ ဧျပီလ(၂၂)ရက္ေန႔မွ အခုအထိ တိမ္းေရွာင္ ေရာက္ရွိေနဆဲဟုစခမ္းေကာ္မီတီတစ္ဦးမွေျပာပါသည္။ ေရာက္ရွိလာေသာဒုကၡသည္ရြာသားမ်ားကို မြန္ကယ္ဆယ္ ေရးနဲ႔ဖြံ႔ျဖိဳးေရးေကာ္မီတီႏွင့္ နယ္ေျမခံNGO အဖြဲ႔မ်ားမွ လိုအပ္ေသာအစားအစာ ေဆးဝါးမ်ားကို ကူညီပံ့ပိုး ေနေသာ္လည္း လုံေလာက္မွဳမရွိေသးဟု ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႔ဝင္တစ္ဦးမွေျပာပါသည္။ ယခုလို ရာသီဥတု ကူးေျပာင္းသည့္ကာလတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္႔ခေလးမ်ားအတြက္ ေရရွည္တြင္ ကူးစက္ေရာဂါဒါဏ္ေတြကို ဆိုးရြားစြာခံေနရအုံးမည္ဟု က်န္းမာေရးမွဴးတစ္ဦးျဖစ္သူ မြန္အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႔၏ အတြင္းေရးမွဴး မိဧကရီႏြန္မွ ေျပာပါသည္။

အေမွာင္ကမၻာအတြင္းမွ ငိုရႈိက္သံ

မင္းဟန္

(ေမလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔သို႔ …..)

(က)
ကၽြန္ႏွင့္ ကၽြန္ပိုင္ရွင္….။
ေျမယာလုပ္သားႏွင့္ ေျမပိုင္ရွင္….။
စက္႐ုံအလုပ္သမားႏွင့္ စက္႐ုံပိုင္ရွင္…..။

လူတန္းစား ၂ ရပ္ႏွင့္ သူတုိ႔၏ ပဋိပကၡတုိက္ပြဲက ေသြးမတိတ္သည့္ အနာအျဖစ္ႏွင့္ ယေန႔တုိင္ အသြင္သ႑ာန္တမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ရွိေနၿမဲ။ ျပႆနာက …. အေလးအေပါ့၊ အေပ်ာ့အျပင္း၊ အထူအပါးသာလွ်င္ ျခားနားမည္။ ေပ်ာက္ကြယ္သြားလိမ့္မည္ကား မဟုတ္….။

ဘံုအက်ဳိးစီးပြားတခုအေပၚ၌ အက်ဳိးတူေပါင္းဖက္ လုပ္ကိုင္ေနၾကသည့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မ်ား ျဖစ္သည္ဟူ၍ သေဘာထား၊ မထားရွိႏိုင္သ၍ ရွိေနမည္ပင္…။

ထုိင္းႏိုင္ငံအတြင္း တနံတလ်ား၊ လွည္းေနေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္ ဝင္ေရာက္၍ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား အလုပ္သမားမ်ားအတြင္း၌က …. ၂ မ်ဳိး ၂ စား ရွိ၏။ ထိုင္းအစုိးရ၏ တရားဝင္ေနထိုင္ခြင့္ႏွင့္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ ရရွိထားၾကသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ တရားမဝင္ ဝင္ေရာက္၍ လုပ္ကိုင္ေနၾကရသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာအလုပ္သမားအမ်ားစုက တရားမဝင္ အလုပ္သမားမ်ားသာ ျဖစ္ၾက၏။

တႏွစ္လွ်င္ … ထိုင္းဘတ္ေငြ ၄ဝဝဝ မွ်အား ေပးေခ်၍ တရားဝင္ အလုပ္၊လုပ္ခြင့္ရရန္ အကုန္အက် မခံႏိုင္ၾက…..။

“က်ေနာ္တို႔ကို သူေ႒းက ပိုက္ဆံပုံမွန္ ရွင္းမေပးဘူး။ အေႂကြးဝယ္စားလို႔ရတဲ့ ဆိုင္ကိုလည္း ပိတ္လိုက္တယ္။ အလုပ္ခ်ိန္ကလည္း မနက္ ၄ နာရီကေန ည ၇ နာရီအထိ လုပ္ခုိင္းတယ္။ အခ်ိန္ပိုေၾကးကို တနာရီ ဘတ္ ၂ဝ ပဲ ေပးတယ္။ အခ်ိန္ပုိမဆင္းရင္လည္း တေန႔လုံး လုပ္ထားတဲ့ လုပ္အားခကို မေပးဘူး။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေနထိုင္တဲ့ ေနရာမွာ ေသာက္သံုးေရက လံုေလာက္ေအာင္ မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္သမားေတြက အလုပ္မဆင္းဘူးဆုိၿပီး ဆႏၵျပၾကလုိ႔ သူေ႒းက ရဲကို ဖုန္းဆက္ေခၚၿပီး ဖမ္းခုိင္းလုိက္တာ”

ထုိင္းႏိုင္ငံ ဖူးခတ္ရွိ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းတခုမွ ျမန္မာႏုိင္ငံသား အလုပ္သမား ၉၅ ဦး အဖမ္းခံၾကရ၏။ ၉၅ ဦးထဲမွ ၇၇ ဦးကမူ ထုိင္းႏုိင္ငံအတြင္း အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနထိုင္ခြင့္ လက္မွတ္ရွိ၍ ထုိင္းရဲမ်ားက ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္၏။ က်န္ ၁၈ ဦးကမူ အခ်ဳပ္အေႏွာင္အတြင္း၌ အဖမ္းခံေနၾကရဆဲ….။

“က်န္ခဲ့တဲ့ ၁၈ ေယာက္ထဲမွာ ထုိင္းစကားကုိ ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ ေျပာတတ္ၿပီး အလုပ္သမားေတြ ေျပာတာေတြကို ဘာသာျပန္ေျပာေပးတဲ့ သူေတြကို ဆႏၵျပတဲ့ေနရာမွာ ေခါင္းေဆာင္တယ္ဆိုၿပီး ဆက္ဖမ္းခံထားရတဲ့ သူေတြလည္း ပါတယ္။ အဲဒီလူေတြထဲက တေယာက္မွာ ကေလးက ၄ လပဲ ရွိေသးတယ္။ သူ႔မိန္းမကလည္း ဗိုက္ခြဲၿပီး ကေလးေမြးထားလုိ႔ က်န္းမာေရး သိပ္မေကာင္းဘူး။ အခု သူတို႔ေနတဲ့ ေနရာကေန သူေ႒းက ေမာင္းထုတ္ေနတယ္။ သူတုိ႔သားအမိ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္ေနတယ္”


(ခ)

ေညာင္ဦးကမ္းပါးၿပိဳျခင္းႏွင့္ စံပနဂုိက ႏြားမေပါင္းက်ဳိးျခင္းက ဆက္စပ္၍ မရေသာ္လည္း ….. အိမ္ျဖဴေတာ္အၿပိဳကမူ ….. ထိုင္းႏုိင္ငံရွိ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ကား ဆက္စပ္၍ ေနသည္။ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအား ထိ၏။

ဥေရာပႏွင့္ အေမရိကန္ ေစ်းကြက္မ်ားမွ ဝယ္လိုအားက်လာသည့္အတြက္ ထုိင္းလုပ္ငန္းရွင္မ်ားထံသို႔ ဥေရာပ၊ အေမရိကန္ ေစ်းကြက္မ်ားမွ ကုန္ပစၥည္းေအာ္ဒါမ်ား အမွာနည္းလာ၏။ ထုတ္လုပ္ၿပီးသား ကုန္စည္မ်ားပင္ ဝယ္လက္မရွိ၍ ေရာင္းမထြက္ ျဖစ္ေနရ၏။ ဤတြင္ စက္႐ုံပိုင္ရွင္မ်ားက အလုပ္သမားမ်ားအား ေလွ်ာ့၏။ ဦးစားေပးအေလွ်ာ့ခံရသည့္ အလုပ္သမားမ်ားက ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား….။ ျမန္မာအလုပ္သမားတုိ႔ အလုပ္ျဖဳတ္ခံၾကရသည္။ ဤသို႔ေသာ …. အလုပ္ျဖဳတ္ခံရသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားတုိ႔က ထိုင္းႏုိင္ငံ တနံတလ်ား၌ ရွိ၏။ ဤအတြင္း၌ …. မဟာခ်ဳိင္ခ႐ိုင္အတြင္းရွိ ‘ကီလိုစီစုန္မုန္းမိုင္’ ရွိ အီလက္ထေရာနစ္ ပစၥည္းထုတ္လုပ္သည့္ စက္႐ုံမွ ျမန္မာအလုပ္သမား ၄ဝဝ ေက်ာ္လည္း ပါရွိ၏။

"က်မတို႔ အလုပ္ဆင္းသြားတာနဲ႔ အလုပ္ျဖဳတ္လိုက္ၿပီလို႔ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ (ဝဏၰ) က ဆီးၿပီးေျပာပါတယ္။ က်မတို႔ ေတာ္ေတာ္နစ္နာပါတယ္။ ပုလိပ္ေၾကး ဘတ္ ၆ဝဝ အလုပ္ဆင္းတဲ့ ကားခဘတ္ေငြ ၂ဝဝ၊ ၿပီးေတာ့ ဘတ္ဖိုးဆိုၿပီး လစဥ္ ဘတ္ ၁၃ဝဝ ေလာက္က ပုံမွန္ျဖတ္ပါတယ္။ အလုပ္ပ်က္ရက္ဆိုၿပီးေတာ့လည္း ျဖတ္တယ္။ ေပးတဲ့ေစ်းႏႈန္းက တေန႔ကို ၂ဝ၃ ဘတ္၊ အခ်ိန္ပိုေၾကးက တနာရီ ၃၈ ဘတ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ က်မတို႔ လစဥ္ လစာထုတ္ရင္ ဘတ္ ၂ဝဝဝ ထက္ပိုၿပီး မရဘူး။ မေန႔က ၁၅ ေယာက္ အလုပ္ျဖဳတ္ခံရပါတယ္။ ေန႔စဥ္ ျဖဳတ္လာလိုက္တာ အခုဆိုရင္ လူ ၂ဝ ေက်ာ္ေလာက္ပဲ က်န္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ အလုပ္ျဖဳတ္လဲဆိုေတာ့ လုပ္ထားတဲ့ ကုန္ပစၥည္းေတြက ေရာင္းမထြက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ လုပ္စရာ အလုပ္မရွိဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ က်မတို႔ဆီက လစဥ္ျဖတ္ထားတဲ့ ေငြေတြကိုေတာ့ ျပန္ရခ်င္တာေပါ့ေနာ္”

(ဂ)

ကမၻာ့အလုပ္သမားမ်ား၏ ေမလ ၁ ရက္ေန႔ … အလုပ္သမား ေတာ္လွန္ေရးၾကီး ေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္ခဲ့သည္မွာ ရာစုႏွစ္တခုပင္လွ်င္ စြန္း၍ေနခဲ့ၿပီ….။

တေန႔လွ်င္ …. အလုပ္ခ်ိန္ ၈ နာရီသာ လုပ္ကိုင္ရန္….။
လုပ္အားခေခါင္းပံုျဖတ္မႈ မရွိေရး….။
အလုပ္သမားမ်ား၏ အေျခခံရပိုင္ခြင့္၊ အခြင့္အေရးမ်ားက ကမၻာၾကီး၏ ေနရာေဒသအသီးသီးတြင္ တည္တံ့အသက္ဝင္ေနေသာ္လည္း …. ထုိင္းႏုိင္ငံ “ရပ္ခ်္ဘူရီခ႐ိုင္၊ တန္ဘြန္နမ္ကေယာက္၊ အန္ေဖဆိုတာလန္ အမွတ္ ၅ဝ/၁” တြင္ ရွိသည့္ “ဖြိဳင္ေခ်ာ့ဖိုင္စစ္” ဆန္စက္ဝင္းအတြင္း၌မူ အသက္မဝင္ …..။ ထိုဆန္စက္အတြင္း လုပ္ကိုင္ၾကသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား၏ အေျခအေနက ကမၻာေဟာင္း အလုပ္သမားတုိ႔၏ ဘဝအတုိင္းသာ က်န္ရွိ၍ေနဆဲ …..။

“က်ေနာ္တို႔ မနက္ ၇ နာရီခြဲကေန ေန႔လည္ ၁၂ နာရီအထိ လုပ္ၿပီး၊ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီ မိနစ္ ၄ဝ ဆိုရင္ ျပန္ဆင္းရတယ္။ ညေန ၆ နာရီမွ အလုပ္ၿပီးပါတယ္။ မနက္ပိုင္းမွာ နာရီဝက္၊ ေနလည္ထမင္းစားခ်ိန္မွာ မိနစ္ ၂ဝ၊ ညေနပိုင္းမွာ ၁ နာရီ အပိုလုပ္ေပးေနရတယ္။ လုပ္အားခက ပိုမေပးပါဘူး။ လူသစ္ကို တေန႔ ၁၅ဝ ၊ လူေဟာင္းဆိုရင္ ၁၈ဝ ပဲ ရပါတယ္။ အဆိုးဆံုးက လုပ္အားခ ၁၅ ရက္စာ ထုတ္မေပးဘူး။ ရက္ေပါင္ထားရတယ္။ ထြက္မယ္ဆိုရင္ အဆံုးခံၿပီး ထြက္ရတယ္။ သြားေတာင္းရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္ထြက္မယ္ဆိုရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သူေ႒းကို သြားေျပာရင္ ပုလိပ္ကို ဖမ္းခိုင္းလိုက္ေတာ့တာပဲ”

ထုိထက္ဆိုးသည္က …. ဘန္ေကာက္ရွိ ပိုက္ဆံအိတ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ခ်ဳပ္သည့္ စက္႐ုံမွ ျမန္မာအလုပ္သမမ်ား၏ ဘဝ…..။

အသက္ ၁၈ ႏွစ္မွ်သာ ရွိေသးသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမ ၁၃ ဦးႏွင့္ ျမန္မာအလုပ္သမား ၂ ဦးတို႔အား ဘန္ေကာက္ရွိ “စံေထာ္ဘူလီတရား႐ုံး” က …. ထုိင္းႏုိင္ငံအတြင္း အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနထိုင္ခြင့္ လက္မွတ္အတု ကိုင္ေဆာင္ထားမႈႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၄ ႏွစ္ခြဲစီ ခ်လိုက္၏။ အမွန္တြင္မူ …. အလုပ္သမမ်ားက …. သူတုိ႔ကိုင္ေဆာင္ထားသည့္ လက္မွတ္အား အတုဟူ၍ မသိ….။ အလုပ္ရွင္သူေ႒းက အတုမ်ား လုပ္ေပးထားျခင္း ျဖစ္၏။ အလုပ္သမားလက္မွတ္ လုပ္ေဆာင္ရန္ ကုန္က်စရိတ္မ်ားကိုမူ သူေ႒းက လစဥ္လုပ္အားခမ်ားအတြင္းမွ ျဖတ္ယူၿပီး သူ၏ အိတ္ေဖာင္းေဖာင္းၾကီး အတြင္းသို႔ ထည့္၏။ သူ၏ ဝမ္းစူစူၾကီးအတြင္းသို႔ ၿမိဳ၏။ အမႈရင္ဆိုင္ရသည့္ အခ်ိန္တြင္မူ …. ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားသာ ေထာင္နန္းစံသြားခဲ့ၾကရ၏။ အလုပ္ရွင္သူေ႒းကမူ ေအးရာေအးေၾကာင္း …..။

“မေန႔က ေထာင္ဒဏ္ ၄ ႏွစ္ခြဲ ခ်လိုက္ပါတယ္။ က်မတို႔လည္း ဘယ္သူ႔ကို အကူအညီေတာင္းရမယ္မွန္း မသိဘူးေလ။ သူေ႒းေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ဘန္ေဘာ္စံ ေထာင္မွာလို႔ေတာ့ ၾကားတယ္။ သူေ႒းကို က်မတို႔ ေနထိုင္အလုပ္လုပ္ကုိင္ခြင့္ လက္မွတ္ (ဘတ္) လုပ္ခ တေယာက္ကို ဘတ္ေငြ ၆ဝဝဝ ေပးရတယ္။ ပုလိပ္ဖမ္းေတာ့လည္း ရွင္းမေပးဘူး။ အခုေတာ့ က်မသမီးတို႔ ေထာင္က်ခံေနရၿပီ”


(ဃ)

ထုိင္းႏုိင္ငံေတာင္ပိုင္းရွိ ရာဘာၿခံအလုပ္သမမ်ား၏ အေျခအေနက …. လုပ္ငန္းခြင္လံုၿခံဳမႈ ဟူသည္ကား နတၱိ…..။ လုပ္ငန္း၏ သေဘာအရသည္ပင္ ၾကက္ေပါင္းေစးျခစ္သည့္ လုပ္ငန္းက ညဥ့္သန္းေခါင္ေက်ာ္ နံနက္လင္းအားၾကီး အခ်ိန္မ်ား၌ လုပ္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ရာဘာပင္ၿခံက်ယ္ၾကီးအတြင္း ညအေမွာင္၌ ရာဘာေစးျခစ္ၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္ အေမွာင္ထုႏွင့္ တဦးတည္း၊ တေယာက္တည္း လုပ္ကိုင္ေနၾကရျခင္းက ဓားျပႏွင့္ မုဒိန္းေကာင္မ်ားအတြက္ အခြင့္အလမ္း ရွိေနသကဲ့သို႔ ….။

“သူက ရာဘာပင္ဘက္ကို လွည့္ၿပီး ရာဘာအေစး ျခစ္ေနတုန္း ေနာက္ကေန ေရာက္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အတင္းဆြဲလွဲၿပီး မုဒိန္းက်င့္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားတယ္။ ပါးစပ္ကိုလည္း လက္နဲ႔ အတင္းပိတ္ထားတယ္။ ေကာင္မေလးက အတင္း႐ုန္းကန္ၿပီး ထြက္ေျပးေတာ့ ေနာက္ကေန ဓားနဲ႔ လွမ္းခုတ္လုိက္တာ ေနာက္ေစ့ကိုထိၿပီး လဲက်သြားလို႔ သူတို႔က ေသၿပီထင္ၿပီး ထားခဲ့တာ။ ေကာင္မေလးကလည္း ေသခ်င္ဟန္ေဆာင္ၿပီး ၿငိမ္ေနလိုက္တယ္။ သူတုိ႔ထြက္သြားေတာ့မွ သူ႔ေယာက်္ားကို ေအာ္ေခၚၿပီး ေဆး႐ံုသြားရတာ။ ဒဏ္ရာကို ၂၃ ခ်က္ ခ်ဳပ္လုိက္ရတယ္။ ေကာင္မေလးက အခုေတာ့ အိမ္ျပန္ေရာက္ေနၿပီ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ထိခိုက္မႈေတြ ရွိေနတယ္။ အလုပ္ျပန္လုပ္ဖုိ႔ မေျပာနဲ႔ အျပင္ထြက္ရမွာကိုေတာင္ ေၾကာက္ေနတယ္။ သူ႔ရဲ႕အေနာက္မွာ လူအရိပ္ေတြ လုိက္ေနၿပီး အႏၲရာယ္ ေပးေနသလို ခံစားေနရတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ကို ေျပာျပတယ္။”

ေသာက …. နာက်ဥ္မႈ၊ မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာအလုပ္သမတို႔၏ ဘဝမ်ား ….။ အေမွာင္ကမၻာအတြင္းမွ ငိုရႈိက္သံမ်ား ….။ အေမွာင္တြင္းမွပင္ အလင္းေရာင္အား ရွာေဖြ၍ေနၾကရ၏။

“အလံုးစံုေသာ ကာယ ဝဇီ.မေနာ.ဒုစ႐ိုက္ အညစ္အေၾကးကို စင္ၾကယ္ေသာ သီလတည္းဟူေသာ ေရစင္ျဖင့္ ေဆးေၾကာလတၱံ ….

ခ်စ္သူအေပါင္းမွ ကြဲကြာကုန္ေသာ သူတို႔၏ မ်က္ရည္ကို လက္ႏွင့္တူေသာ ေမတၱာစိတ္ျဖင့္ သုတ္ပစ္လတၱံ ….

စိတ္ႏွလံုးပူေဆြးသူတုိ႔၏ ႏွပ္ရည္ကို ေရႏွင့္တူေသာ ဂ႐ုဏာျဖင့္ ေဆးေၾကာပစ္ လတၱံ …..

လက္ယာလက္ျဖင့္ ျပည္သူအေပါင္းအား ထမင္းမုန္႔ေပးလတၱံ …..

လက္ဝဲလက္ျဖင့္ ျပည္သူအေပါင္းအား ပစၥည္း၊ ဥစၥာ၊ အဝတ္ပုဆိုးေပးလတၱံ ….”

(ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၄ဝ၂ခုႏွစ္ က်န္စစ္သားမင္းၾကီး ေရးထိုးလႉဒါန္းခဲ့ေသာ ေရႊစည္းခုံမြန္ ေက်ာက္စာမွ)


ယေန႔ ျမန္မာ့ေရးရာ သတင္းမ်ား May,3rd,2010

( 25 )NLD Member Arrested and Tortured in Arakan

( 24 )Bangladeshi Villagers Protest Burmese Refugee Resettlement

( 23 )သံုးဘီးဆိုင္ကယ္ လိုင္စင္ေၾကး က်ပ္ ၇ သိန္း ေတာင္းေန

( 22 )Army Forces Villagers to Search for Bulbophyllum Auricomum Orchid

( 21 )Myanmar generals set up political party

( 20 )တန္းတူအခြင့္အေရးအတြက္ တိုက္တြန္းသြားမည္ဟုထိုင္းအလုပ္သမား၀န္ႀကီးေျပာ

( 19 )$500m ‘still needed’ for cyclone victims

( 18 )ေလာင္းကစားဒိုင္မ်ား အင္တာနက္ အထူးလုိင္း အသုံးျပဳ

( 17 )Aid gap threatens cyclone recovery plan

( 16 )ျမန္မာေရႊ ႔ေျပာင္း အလုပ္သမား (၈) သိန္းေက်ာ္ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးေလွ်ာက္လႊာ တင္သြင္းၿပီး

( 15 )Pressure Mounts on Chevron

( 14 )လူကုန္ကူးသူမ်ား နာဂစ္ေဒသကုိ ပစ္မွတ္ထား

( 13 )ေဒၚစု ေနအိမ္ျပင္ဆင္ေရး ျပန္လည္ စတင္မည္

( 12 )Aid appeal for survivors of Burma's Cyclone Nargis

( 11 )တြံေတးျမိဳ႕နယ္တြင္ ကေလး စစ္သား အဓမၼ စုေဆာင္းမႈႏွင့္ ေပ်ာက္ဆုံးမႈ ဆက္ျဖစ္ေနဆဲ

( 10 )Burma's 'elections' should not be recognised

( 9 )New doubts on Myanmar

( 8 )ကၽြဲမ်ားေသဆုံး၍ လယ္သမားမ်ား ဒုကၡေရာက္ေန

( 7 )European Union's Policy on Burma

( 6 )နာဂစ္ေဒသတြင္ အကူ အညီမ်ား လိုေနဆဲ

( 5 )Suu Kyi's party bids farewell to politics but not to its hopes

( 4 )ပဲခူးတိုင္ ေက်ာက္တံခါးျမိဳ႕နယ္ စက္မႈလယ္ယာ ၀င္းအတြင္ ဗုံးေပါက္ကြဲ

( 3 )European Union, Foreign Policy And Burma Sanctions

( 2 )နာဂစ္ဆုိင္ကလုန္း ၂ ႏွစ္ျပည့္ေပမဲ့ ေဒသခံေတြ အခက္ေတြ႕ေနဆဲ

( 1 )Myanmar: Karen fleeing to border in their ‘thousands’

Sunday, May 2, 2010

စစ္ေတြတြင္ ငလ်င္လႈပ္

စံလင္း (နိရဥၥရာ)

ရခိုင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြျမိဳ႕တြင္ ဧျပီလ ၂၉ ရက္ေန႕ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ အခ်ိန္၌ အေတာ္အသင့္ ျပင္းအားရွိေသာ ငလ်င္ တခု လႈပ္ခတ္သြားခဲ့သည္။

သုိ႕ေသာ္လည္း ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရရွိမူႏွင့္ အပ်က္အစီး မရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ငလ်င္သည္ ဧျပီလ ၂၉ ရက္ေန႔ ညဥ့္ သန္းေခါင္ေက်ာ္ အခ်ိန္ ၁၂ နာရီ ၃၃ မိနစ္ တြင္ အင္အား ၅.၁ ရက္ခ်က္စေကးျဖင့္ လႈပ္ခတ္ခဲ့ျပီး စုစုေပါင္း ၁၃ စကၠန္႕ ၾကာျမွင့္သည္။

ငလ်င္သည္ စစ္ေတြျမိဳ႕မွ မိုင္ ၆၀ အကြာ ရိွေသာ ပင္လယ္ျပင္ကို ဗဟိုျပဳ၍ လႈပ္ခတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း စစ္ေတြျမိဳ႕ မိုးေလဝသႏွင့္ ဇလေဗဒ ဦးစီးဌာနက ေျပာသည္။

ငလ်င္ လူပ္မူကုိ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သား တခ်ိဳ႕သိရွိလုိက္ေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕မွာ မသိရွိလုိက္ေၾကာင္း စစ္ေတြျမိဳ႕ခံ အမ်ိဳးသားတဦးက ယခုကဲ့သို႕ ေျပာသည္။

“လူေတြ အိပ္ေနခ်ိန္မွာ ငလ်င္ လႈပ္ေတာ့ တခ်ိဳ႕ကလည္း သိလိုက္တာေပါ့ေနာ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း အိပ္ေနေတာ့ မသိလိုက္ဘူး။ ငလ်င္ ငလ်င္ဆိုျပီး တခ်ိဳ႕က ထေအာ္သလို တခ်ိဳ႕ကလည္း ေၾကာက္ျပီး အိမ္ေပၚက ဆင္းေျပးတဲ့ အတြက္ ရုတ္ရုတ္ကေလး ျဖစ္သြားတာေပ့ါေနာ္” ဟုေျပာသည္။

၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ၂၆ ရက္ေန႔ကလည္း ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ အင္အား အေတာ္အသင့္ ျပင္းထန္ေသာ ငလ်င္ တခု လူပ္ခတ္ခဲ့သျဖင့္ မာန္ေအာင္ကြ်န္းႏွင့္ ရဲကြ်န္းတစ္ဝိုက္တြင္ တည္ရွိေသာ ရႊ႕ံမီးေတာင္ ၉ လံုး ေပါက္ကဲြ ခဲ့သည္။


ေပါ့ေလ်ာ့မႈေၾကာင့္ က်ည္လြတ္ထြက္ CF-SSA ျခံဳခိုတိုက္သည္ဟု လား႐ႈိးဒုတိုင္းမႉးစြပ္စြဲ

သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

နအဖ စစ္ယာဥ္တန္းက မိမိဖာသာ ေပါ့ေလ်ာ့မႈေၾကာင့္ မိမိက်ည္လြတ္ထြက္မႈကို အပစ္ရပ္သွ်မ္းျပည္ တပ္မေတာ္ျခံဳ ခိုတိုက္ခိုက္သည္ဟု လား႐ႈိးဒုတိုင္းမႉးက SSA ႐ုံးတာ၀န္ခံအားေခၚေျပာ စြပ္စြဲခဲ့ေၾကာင္း စံုစမ္းသိ႐ွိရပါသည္။

မေန႕ကျဖစ္ တဲ့ျခံဳခို တိုက္ခိုက္မႈ ဆိုတာ မဟုတ္ဘူး၊ က်ေနာ္တို႕ အတိအက် စံုစမ္း ၿပီးၿပီ။ စစ္ယာဥ္ တန္းက နအဖ စစ္သား ေတြေပါ့ ေလ်ာ့ မႈေၾကာင့္ သူတုိ႕ေအာ္တို ေသနတ္ MA 79 က်ည္လြတ္ ထြက္ၿပီး သူတို႕ အခ်င္းခ်င္းျပန္ ထိမိတာ၊ တေယာက္ ေသတယ္၊ ၄ ေယာက္ ဒဏ္ရာ ရတယ္။ အဲဒါကို လား႐ႈိး ဒုတိုင္းမႉးက အေသအခ်ာ မစစ္ေဆး ဘဲနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ လား႐ႈိး ႐ုံး တာ၀န္ခံကို ဆင့္ေခၚ ၿပီး ‘တပ္မဟာ ၁ က ျခံဳ ခိုတိုက္ ခိုက္တာ၊ ဒီကိစၥ တာ၀န္ မယူရင္ စစ္ေရးနဲ႕ ျပန္အေရး ယူမယ္’ ေျပာတယ္၊ အေၾကာင္းမ႐ွိ အေၾကာင္း ႐ွာၿပီး စြပ္စြဲတာဘဲ” - ဟု တပ္မဟာ ၁ တပ္မႉး တဦးက ေျပာပါသည္။


ဧၿပီ ၂၉ ရက္ ခမယ ၃၂၆ တန္႕ယန္း စစ္ယာဥ္တန္း ၃ စီး တန္႕ယန္းဘက္မွ လား႐ႈိးဘက္သို႕ ခရီးထြက္စဥ္ မိုင္း ရယ္ၿမ႕နယ္ ဟိုယေက်း႐ြာအုပ္စု - ဟုိယ ႏွင့္ လြိဳင္ငင္း အၾကား ၎တုိ႕ေပါ့ေလ်ာ့မႈေၾကာင့္ မေတာ္တဆ ျဖစ္ရသည့္ ကိစၥအေပၚ ရမခ (အေ႐ွ႕ေျမာက္ ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္) ဒုတိုင္းမႉးက ေျမာက္ပိုင္း အပစ္ရပ္ သွ်မ္းျပည္ တပ္မေတာ္ လက္ခ်က္အျဖစ္ စြပ္စြဲသည္ဟု ဆိုသည္။

နအဖအာဏာပုိင္မ်ား ျပႆနာအရင္းအျမစ္ အတိအက် စံုစမ္းသင့္ေၾကာင္း ၊ အပစ္ရပ္ SSA ကို ယခုကဲ့ သို႕ လက္လြတ္ စပယ္ လက္ညိႇဳးမထိုးသင့္ေၾကာင္း - ဤကဲ့သို႕ ဆက္ေျပာ၏။

“(အပစ္ရပ္)သွ်မ္းျပည္တပ္မေတာ္ အေနနဲ႕ စပစ္ဖို႕ အမိန္႕အာဏာမ႐ွိ၊ နအဖ စစ္တပ္က်ဴးေက်ာ္လာမွ မိမိ ကိုယ္မိမိ ခုခံကာကြယ္ဖို႕ဘဲ႐ွိတယ္။ နအဖ နဲ႕ ဗိုလ္မြန္းေပါင္းၿပီး အႀကံအဖန္ထုတ္တာလဲ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ တကယ္မေတာ္တဆျဖစ္ တဲ့ကိစၥ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ တမင္ႀကံဖန္ လံႀကိဳပ္ ဇာတ္လမ္းဆင္တာလဲျဖစ္ႏိုင္တယ္” - ဟုသွ်မ္းသံ ေတာ္ဆင့္သို႕ျပန္လည္ ေျပာျပပါသည္။

၁၉၆၄ က စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ သွ်မ္းျပည္တပ္မေတာ္သည္ ၁၉၈၉ တြင္ (ေထာင္ ၁၀၆ ႏွစ္ က်ခံေန ရသည့္ ) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆထဲန္ ဦးေဆာင္ အပစ္ရပ္ခဲ့သည္။ အထူးေဒသ ၃ အပစ္ရပ္ သွ်မ္းျပည္တပ္မေတာ္အမည္ ျဖင့္ ရပ္တည္ ခဲ့ေသာ္လည္း ထိုစဥ္ န၀တ က အထူးရဲ တပ္ဖြဲ႕အေနျဖင့္သာ သေဘာထားဆက္ဆံခဲ့သည္။

ယခုအသြင္ေျပာင္းမည့္ကိစၥတြင္ CF - SSA အေနျဖင့္ မူအားျဖင့္သာလကၡံထားၿပီး ‘လူသူလက္နက္စာရင္း တခ်ဳိ႕ေပး ထားခဲ့ေသာ္လည္း ရာႏႈန္းျပည့္အသြင္ေျပာင္းျခင္းမဟုတ္၊ သွ်မ္းျပည္တပ္မေတာ္ အမွတ္တံဆိပ္ ျဖဳတ္ၿပီး ဌာေန ျပည္သူ႕ စစ္တံဆိပ္အစားထုိးတပ္ရမည္ဆိုပါက’ လံုး၀လက္ခံမည္မဟုတ္၊ ယခုအသြင္ေျပာင္းစာရင္းေပးထားသည္မွာ လည္း ၁၀% ေလာက္သာ႐ွိၿပီး ၉၀% က လံုး၀ လက္မခံေသးေၾကာင္း အဆိုပါတပ္မႉး ကေျပာပါသည္။



ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးဓေလ

ဦးေအာင္ခင္ (သုံးသပ္ခ်က္)

အစုိးရစနစ္ကုိ ေလ့လာရာမွာ လူမ်ားစုအုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ လူတစုအုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ အႂကြင္းမဲ့အာဏာရွင္စနစ္၊ သက္ဦးဆံပုိင္ဘုရင္စနစ္ စသျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးခြဲျခားသတ္မွတ္ၿပီး ေကာင္းက်ဳိးဆုိးျပစ္ကုိ ဆန္းစစ္ေလ့ရွိတယ္။ အခုေခတ္မွာ အႂကြင္းမဲ့အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ ဘုရင္စနစ္ကုိ လက္မခံၾကေတာ့ဘူး။ အစဥ္အလာအရ ဘုရင္စနစ္က်င့္သုံးေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာလည္း ျပည္သူလူထုက ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ အစုိးရကသာ အာဏာရွိၿပီး ဘုရင္ဟာ အမည္ခံသာျဖစ္လာတယ္။ လူတစုအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္နဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ကုိ မေကာင္းတဲ့အစုိးရစနစ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾကတယ္။

ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအပါအ၀င္ တုိင္းျပည္အခ်ဳိ႕မွာ မေကာင္းတဲ့အစုိးရစနစ္ေတြ သက္ဆုိးရွည္ေနတဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံေရးသိပၸံေလ့လာရာမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ ပုံစံကုိသာမကဘဲ ဒီလုိအစုိးရစနစ္မ်ဳိးကုိ လက္ခံထားတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကုိလည္း ဆန္းစစ္ဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔ ယူဆလာၾကတယ္။

ဒီမုိကေရစီအမည္ခံၿပီး ရွင္ဘုရင္လုိ အာဏာရွင္စနစ္က်င့္သုံးတာကုိ လက္ခံထားတဲ့ ႏုိင္ငံေတြရွိတယ္။ အစုိးရတခုရဲ႕ အာဏာရွိမႈ အတုိင္းအတာဟာ ဒီအစုိးရကုိ တုိင္းသူျပည္သားက ဘယ္ေလာက္လက္ခံထားသလဲဆုိတဲ့အေပၚမွာ မူတည္တယ္။ တနည္းဆုိရင္ တုိင္းျပည္ (သုိ႔မဟုတ္) လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ဓေလ့ထုံးစံဟာ က်င့္သုံးတဲ့အစုိးရစနစ္မွာ ေရာင္ျပန္ဟပ္ေနတဲ့သေဘာပဲ။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဓေလ့ဟာ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေပၚထြက္လာတာမဟုတ္ဘူး။ သမုိင္းက ေမြးထုတ္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ဓေလ့ထုံးစံနဲ႔ စိတ္ေနစိတ္ထားဟာ သမုိင္းေၾကာင္းကုိ ေျပာင္းလဲေစႏုိင္တဲ့ အက်ဳိးအာနိသင္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ ဆုိ႐ုိးစကားရွိတယ္။

ႏွစ္ေပါင္း (၁,၀၀၀) ေလာက္ အႂကြင္းမဲ့အာဏာရွင္ ဘုရင္စနစ္ေအာက္မွာ ေနခဲ့ရၿပီး ၿဗိတိသွ်ကုိလုိနီဘ၀မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၁၀၀) ေလာက္ေနခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာျပည္ဟာ ဘုရင္စနစ္ရဲ႕ ေလာင္းရိပ္က ပုိၿပိးႀကီးမားနက္႐ႈိင္းတယ္လုိ႔ ကြယ္လြန္သူ သမုိင္းပါေမာကၡေတြ ျဖစ္တဲ့ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ႀကီးနဲ႔ ေဒါက္တာေက်ာ္သက္တုိ႔က သုံးသပ္ၾကတယ္။ ၿဗိတိသွ်အုပ္ခ်ဳပ္ေရးက ထြက္ေပၚလာတဲ့ တရားဥပေဒစုိးမုိးေရး၊ တရားမွ်တေရး စတဲ့ လစ္ဘရယ္ (Liberal) သေဘာတရားေတြကုိ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ဒီမုိကေရစီ အစုိးရစနစ္ တည္ေထာင္တဲ့အထိ ျမန္မာျပည္သားအမ်ားစုက ေကာင္းေကာင္းနားလည္ေသးတာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ ပါေမာကၡ ဦးေမာင္ေမာင္ႀကီးက ဆုိတယ္။

တုိင္းျပည္တျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ကုိ ေလ့လာတဲ့အခါ Political Culture လုိ႔ အေနာက္တုိင္းပညာရွင္ေတြေခၚတဲ့ ႏုိင္ငံေရးဓေလ့ကုိ ဆန္းစစ္ဖုိ႔လုိတယ္။ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္ရွိခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရးယုံၾကည္ခ်က္ အယူအဆအေတြးအေခၚနဲ႔ ႐ုိးရာဓေလ့ဟာ ဒီကေန႔အထိ တနည္းမဟုတ္တနည္းနဲ႔ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနတုန္းပါပဲ။ ကြယ္ေပ်ာက္ဖုိ႔ အလြန္ခဲယဥ္းတယ္။ ေသဆုံးသြားတဲ့မ်ဳိးဆက္ေတြ ထားရစ္ခဲ့တဲ့ ႐ုိးရာအစဥ္အလာေတြဟာ အသက္ရွင္ေနသူေတြရဲ႕ စိတ္သဘာ၀ကုိ အိပ္မက္ဆုိးႀကီးလုိ ဖိစီးေနတယ္လုိ႔ Karl Marx ကThe 18th Brumaire of Louis Bonaparte (ဘ႐ူးမဲရား- လူး၀ီဘုိးနာပတ္) ဆုိတဲ့ စာတမ္းမွာ ေရးထားတယ္။ အာဏာရွင္ ဆန္႔က်င္တဲ့ ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးထဲက အာဏာရွင္စနစ္ ေပၚလာပုံကုိ ေရးတာပါပဲ။ ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးျပကၡဒိန္မွာ ၁၇၉၉ ႏုိ၀င္ဘာလ (၉) ရက္ေန႔ကုိ ဘ႐ူးမဲရား (၁၈) ရက္ေန႔လုိ႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီေန႔မွာ နပုိလီယံက စစ္အာဏာသိမ္းတဲ့အတြက္ ျပည္သူ႔ေတာ္လွန္ေရးဟာ အာဏာရွင္ဘုရင္စနစ္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းသြားပုံကုိ ေဖာ္ျပတာပါပဲ။

လြတ္လပ္ေရးရခ်ိန္ကစၿပီး ၁၉၅၈ ခုႏွစ္အထိ (၁၀) ႏွစ္က်င့္သုံးခဲ့တဲ့ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီ စနစ္ဟာ ဒီမုိကေရစီမစစ္မွန္ဘူးလုိ႔ အဲဒီေခတ္အတုိက္အခံေတြက မၾကာခဏ ေ၀ဖန္ၾကတယ္။ ဒီမုိကေရစီနည္းနဲ႔ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ အစုိးရျဖစ္ေပမယ့္ အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ အတုိက္အခံေတြကုိ ထင္သလုိ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်မႈ၊ ျပည္သူလူထု ပါ၀င္တဲ့ အခန္းက႑ နည္းပါးမႈ စတဲ့အားနည္းခ်က္ေတြေၾကာင့္ ဒီမုိကေရစီမစစ္ဘူးလုိ႔ ေ၀ဖန္ခဲ့ၾကတာပါပဲ။ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ ဒီမုိကေရစီအစုိးရကုိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းက သစၥာေဖာက္ၿပီး ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ စစ္အာဏာသိမ္းလုိက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး အႂကြင္းမဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ျပန္လည္ရွင္သန္ေအာင္ စစ္အစုိးရ အဆက္ဆက္က အပတ္တကုတ္ ႀကိဳးပမ္းေနတယ္။ ဗမာဘုရင္စနစ္ကုိ ေနျပည္ေတာ္ေဆာက္တဲ့ ဗိုလ္သန္းေရႊအုပ္စုက အားက်ေနတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အႂကြင္းမဲ့အာဏာရွင္ ဗမာဘုရင္စနစ္အေၾကာင္း ပထမဆုံး အက်ဥ္းခ်ဳံးတင္ျပပါရေစ။ ေရွးဗမာေတြ နားလည္တဲ့ တခုတည္းေသာ အစုိးရစနစ္ဆုိတာ ဘုရင္စနစ္ပါ။ တုိင္းျပည္မွာ ဘုရင္ဟာ အာဏာအရွိဆုံး၊ ဘုန္းတန္ခုိးအရွိဆုံး၊ အျမင့္ျမတ္ဆုံး ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတယ္။ မဟာသမၼတ မင္းမ်ဳိးက ဆင္းသက္သလုိလုိ ယုံထင္၊ ေၾကာင္ထင္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားတာေၾကာင့္ မင္းမ်ဳိးမင္းႏြယ္ကသာ တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရွိတဲ့ သေဘာမ်ဳိးပါပဲ။ တိရစာၦန္ကုိေတာင္ နန္းတြင္းမွာ ေမြးထားရင္ ျမင့္ျမတ္တယ္လုိ႔ ယူဆၾကတယ္။

ျမန္မာ့သမုိင္းဆုိတာ ရွင္ဘုရင္ေတြရဲ႕ မွတ္တမ္းပါ။ မွန္နန္းရာဇ၀င္ဟာ ဘုရင့္အမိန္႔အရ ေရးတဲ့စာတမ္းပါ။ ဒါကိုအားက်ၿပီး ဗိုလ္ေန၀င္းကလည္း န၀တအစုိးရလက္ထက္မွာ ‘သမုိင္းမွန္’ ျပဳစုေရးဆုိၿပီး သမုိင္းဆရာတစုကုိ စာအုပ္ေရးခုိင္းပါေသးတယ္။ စာေပ အႏုပညာဆုိတာ ဘုရင့္နန္းေတာ္အသုိင္းအ၀ုိင္းမွာသာ ရွင္သန္ႀကီးထြားႏုိင္တာေၾကာင့္ ေရွးဗမာေတြရဲ႕ဘ၀ဟာ က်ဥ္းေျမာင္းလွပါတယ္။ ဘုရင့္အသုိင္းအ၀ုိင္းဟာ အၿမဲတမ္းမာန္မာန ေထာင္လႊားၿပီး ဘ၀င္ျမင့္ေနတာမုိ႔ အျပင္ေလာကနဲ႔ အဆက္အဆံ သိပ္မလုပ္ၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အသိဉာဏ္ဗဟုသုတနည္းပါးၿပီး ကမာၻ႔အေၾကာင္းလည္း မသိတာမ်ားပါတယ္။ အျပင္ေလာကနဲ႔ အဆက္အသြယ္နည္းေလ တုိင္းသူျပည္သားကုိ အယုံသြင္းရလြယ္ေလပါပဲ။

တုိင္းသူျပည္သားကုိ အခုိင္းအေစ၊ ေက်းေတာ္မ်ဳိး၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးလုိ႔ သတ္မွတ္ၿပီး ဘုရင္ကုိေတာ့ သက္ဦးဆံပုိင္ အရွင္သခင္အျဖစ္ သတ္မွတ္တယ္။ မင္းမ်ဳိးမင္းႏြယ္ဆုိတာ သာမန္လူသားမဟုတ္ဘဲ အထြတ္အျမတ္ထားရာ ကုိးကြယ္ရာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၀ါဒျဖန္႔ခဲ့တာေၾကာင့္ မင္းမ်ဳိးမင္းႏြယ္ရဲ႕ ေသြးေျမမက်ေကာင္းဘူးလုိ႔ ယုံၾကည္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္းအာဏာလုလုိ႔ သတ္ၾကျဖတ္ၾက အၾကမ္းဖက္ၾကတဲ့အခါမွာ ဓားနဲ႔မခုတ္ဘဲ လည္မ်ဳိကုိ တုတ္နဲ႔ ႐ုိက္သတ္တာမ်ဳိး မၾကာခဏ လုပ္တတ္တယ္။ တုိင္းသူျပည္သားအခ်င္းခ်င္း သေဘာတူခ်က္ရယူၿပီး အစုိးရဖြဲ႔တာကုိ လူမႈပဋိညာဥ္လုိ႔ ေခၚတယ္။ အဂၤလိပ္လုိ Social Contract လုိ႔ လူသိမ်ားတယ္။

ဒီမုိကေရစီအစုိးရစနစ္ဟာ ဒီသေဘာတရားမွာ အေျခခံတယ္။ အမ်ားျပည္သူသေဘာတူတဲ့ လူမႈပဋိညာဥ္ေၾကာင့္ အစုိးရနစ္ ေပၚေပါက္ရပုံကုိ ျမန္မာ့႐ုိးရာႏုိင္ငံေရး အေတြးအေခၚမွာလည္း ေတြ႔ႏုိင္တယ္။ ျမန္မာ့႐ုိးရာလုိ႔သာေျပာရတယ္ အိႏၵိယက လာတာပါ။ ယဥ္ေက်းမႈဆုိတာ အၿမဲတမ္းေျပာင္းလဲေနတာမို႔ ကုိယ္ပုိင္မရွိပါဘူး။ အကုန္ေရာေႏွာေနတယ္။ မဟာသမၼတမင္း (သို႔မဟုတ္) အစုိးရေပၚလာပုံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အိႏၵိယျပည္ မဇၥ်ိမေဒသက ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚကုိ ျမန္မာမင္းအဆက္ဆက္က လက္ခံခဲ့တာ ေတြ႔ရတယ္။

မင္းက်င့္တရား (၁၀) ပါးဆုိတာ ရွိေပမယ့္ လုိက္နာတဲ့မင္း အင္မတန္ရွားပါတယ္။ လက္ေတြ႔မွာ ဘုရင္က စိတ္ႀကိဳက္လုပ္ရတာ မ်ားတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္သူေတြ လုိက္နာရမယ့္ ၀တၱရားရွိေပမယ့္ မလုိက္နာလုိ႔လည္း ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ‘တရားဥပေဒနဲ႔အညီ’ (သုိ႔မဟုတ္) ‘ဓမၼဓိ႒ာန္က်က်’ စတဲ့အယူအဆေတြကုိ ဗမာမင္းလက္ထက္မွာ က်င့္သုံးခဲ့တာမဟုတ္ဘဲ အဂၤလိပ္အုပ္ခ်ဳပ္မွ သုံးလာတာလုိ႔ ပါေမာကၡ ဆရာေမာင္ေမာင္ႀကီးက ဆုိတယ္။

အာဏာကုိ အကန္႔အသတ္လုပ္တာမ်ဳိး ဗမာမင္းက လက္မခံႏုိင္ဘူး။ ေအာက္ျမန္မာျပည္ အဂၤလိပ္လက္ထဲ က်သြားတာကုိ လက္မွတ္ထုိးအသိအမွတ္ျပဳဖုိ႔ မင္းတုန္းမင္းက ျငင္းဆန္ခဲ့တယ္။ လက္ရွိ စစ္အစုိးရကလည္း ႏုိင္ငံျခားအကူအညီ လုိခ်င္ေပမယ့္ စည္းကမ္းသတ္မွတ္လာရင္ လက္မခံႏုိင္ဘူးလုိ႔ ေႂကြးေၾကာ္တာဟာ ေရွးဗမာမင္းရဲ႕ လုပ္ကုိင္ပုံနဲ႔ အေတာ္တူတယ္။ အာဏာကုိ ကန္႔သတ္လာရင္ ဗမာမင္းက လက္မခံႏုိင္တာမို႔ ေနာက္ဆုံးမွာ မ႐ႈႏုိင္ မ႐ႈိက္ႏုိင္ျဖစ္ေတာ့မွ အျဖစ္မွန္ကုိ သေဘာေပါက္ၾကတာ မ်ားတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အခ်ိန္လြန္ၿပီး ေရာဂါကၽြမ္းေနၿပီ။ ေနရာတကာမွာ အာဏာရွင္ဘုရင္က ႀကီးစုိးေနတာမုိ႔ မေက်နပ္ရင္ ပုန္ကုန္႐ုံကလြဲၿပီး အျခားနည္းလမ္းမရွိေတာ့ပါ။

ဗမာမင္းဟာ အာဏာ႐ူးပဲ။ မင္းက်င့္တရား (၁၀) ပါးထဲက ‘အ၀ိေရာဓန’ တရားကို ကုန္းေဘာင္ေခတ္စာေပမွာ အထူးေဖာ္ျပတယ္။ အဓိပၸာယ္က အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္သူဟာ ရဟန္းရွင္နဲ႔ ျပည္သူ႔ဆႏၵကုိ ဆန္႔က်င္ၿပီး မလုပ္ရဘူးလုိ႔ ဆုိတာပဲ။ ျပည္သူ႔ဆႏၵဆန္႔က်င္တဲ့ အစုိးရကုိ ျပည္သူလူထုကပဲ ဖ်က္ဆီးပစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေယာအတြင္း၀န္ ဦးဖုိးလႈိင္ေရးတဲ့ ရာဇဓမၼသဂၤဟ က်မ္းက ဆိုတယ္။ ဒီက်မ္းဟာ သီေပါမင္းကုိ ဆုံးမဖုိ႔ေရးတဲ့ က်မ္းျဖစ္တယ္။ ဘုရင္႐ူးသန္းေရႊ ပ်ဥ္းမနားၾကပ္ေျပး ေရာက္သြားတာလဲ ျပည္သူ႔ရန္ေၾကာက္လု႔ိပဲ။ ပုဂၢိဳလ္ကုိးကြယ္မႈကုိ အေျခခံၿပီး ဘုရင္စနစ္တည္ေဆာက္တာကုိ ဗိုလ္ေန၀င္းနဲ႔ ဗိုလ္သန္းေရႊတုိ႔က သက္ေသျပေနတယ္။ အခုအထိေတာ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးဓေလ့ဟာ ပုဂၢိဳလ္ကုိးကြယ္မႈအဆင့္ပဲ ရွိေနေသးတယ္။




ေတာင္ကုတ္ျမိဳ႕က NLD အဖြဲ႕၀င္ ဦးသန္းေမာင္ ဖမ္းဆီးခံရ

Narinjara News

ေတာင္ကုတ္ျမိဳ႕မွ အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္ တဦးျဖစ္သူ ဦးသန္းေမာင္ကို အာဏာပိုင္မ်ားက ဧျပီလ ၂၈ ရက္ေန႕ ညဥ့္အခ်ိန္တြင္ သူ႕ေနအိမ္မွ ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္ သြားသည္ဟု သတင္းရရွိသည္။

ဦးသန္းေမာင္မွာ ျမိဳ႕နယ္စီး အဖြဲ႕၀င္တဦး ျဖစ္ျပီး အန္အယ္ဒီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ အေထာက္အကူျပဳ လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ကမၻာအလုပ္သမား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အိုင္အယ္လ္အို၏ လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ေနသူ တဦးျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အဖြဲ႕၀င္ လူငယ္ တဦးက “ သူကို ေမေဒးေန႕မွာ တခုခု ေတာင္ကုတ္မွာ လူပ္ရွားမူ လုပ္မယ္ထင္ျပီး ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖမ္းဆီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ႕ကို အျပင္းအထန္ ရိုက္ပုတ္ျပီး ၾကိဳးတုတ္ေခၚယူသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရဲေတြသာမက စစ္သား ေတြလည္း သူ႕ကိုဖမ္းတဲ့ အထဲမွာ ပါ၀င္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ဦးသန္းေမာင္၏ ေနအိမ္သို႕ စစ္သားမ်ားႏွင့္ ရဲသားမ်ားသည္ ဧည့္စာရင္း စစ္မည္ဟု ဆိုကာ ညဥ့္အခ်ိန္မေတာ္ ၀င္ေရာက္လာျပီး ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္သြားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း အဆိုပါ လူငယ္က ေျပာသည္။

“ညဥ့္အခ်ိန္မေတာ္ သန္ေခါင္ယံမွာ ဧည့္စာရင္း စစ္စရာ ရွိတယ္ဆိုျပီး ဦးသန္းေမာင္ရဲ႕ အိမ္ကို သူတို႕၀င္လာတယ္။ ဦးသန္းေမာင္က ညဥ့္အခ်ိန္မေတာ္ ပိုင္ရွင္ ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲ ၀င္လာတဲ့အတြက္ ပိုင္နက္ က်ဴးေက်ာ္မူနဲ႕ တရားစြဲမယ္ဆိုေတာ့ သူတို႕က ဦးသန္းေမာင္ကို ရိုက္နက္တယ္။ ၾကိဳးတုတ္တယ္။ ပီးရင္ ေနရာတခုကို ဆြဲေခၚသြားပါတယ္။ သူတို႕မွာ ဦးသန္းေမာင္ကို ဖမ္းဖို႕ ေနာက္ခံ အေၾကာင္း တခုခု ရွိတဲ့အတြက္ ခုလို ဖမ္းတာလို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ယူဆပါတယ္။”

ဦးသန္းေမာင္မွာ ဖမ္းဆီးခံရသည့္ အခ်ိန္မွ စျပီး ယခုအခ်ိန္ထိ မိသားစုႏွင့္ မေတြ႕ရေသးသျဖင့္ မိသားစုမ်ား အေနျဖင့္ အထူး စိုးရိမ္ေနၾကသည္ဟု သိရသည္။

နိရဥၥရာမွ ေတာင္ကုတ္ရဲစခန္းကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာ ရဲသားတဦးက ဦးသန္းေမာင္အား ဖမ္းဆီးထားျခင္းကို အတည္ျပဳေျပာၾကားျပီး ဧည့္စာရင္း စစ္သူမ်ားကို မေခ်မငံ ေျပာ၍ ၀တၱရား ေႏွာင့္ယွက္မူျဖင့္ ဖမ္းဆီး တရား စြဲဆိုထားေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။

ယခင္က ေတာင္ကုတ္ျမိဳ႕မွ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္မ်ားအား ဖမ္းဆီးရာတြင္ စစ္သားမ်ား ပါ၀င္ျခင္း မရွိခဲ့ဘဲ ယခုတြင္မွ ဖမ္းဆီးရာတြင္ စစ္သားမ်ား ပါ၀င္လာျခင္းမွာ ေတာင္ကုတ္ျမိဳ႕အပါအ၀င္ တခ်ိဳ႕ျမိဳ႕ၾကီးမ်ားတြင္ ဗံုးခြဲမည္ဆိုေသာ သတင္းမ်ား ပ်ံ႕ႏွံ႕ေန၍ ရဲသားႏွင့္ စစ္သားမ်ား ပူးတြဲ လံုျခံဳေရး ယူထားသျဖင့္ ယခုကဲ့သို႕ အရပ္သားမ်ားကို ဖမ္းဆီးရာတြင္ စစ္သားမ်ား ပါ၀င္လာျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။


နဂါး ေဒၚဦး ၏ ဘ၀ စာမ်က္ႏွာမ်ား

ဘိုဘုိလန္းစင္

(၁)
က်ေနာ့္စိတ္ထဲတြင္ စြဲက်န္ေနေသာ ေမေမဦး၏ ပုံရိပ္သြင္မွာ ဆရာ ဦးေငြကုိင္ ဆြဲသည့္ ဆီေဆး ကားေလးထဲမွ စပုိ႔ရွပ္ စိမ္းျပာ ေရာင္ဝတ္ ဆံလႈိင္းတြန္႔ အေမာက္ဖြာထားေသာ ၁၉၅၀ ေက်ာ္ ဖက္ရွင္ႏွင့္ ၿပံဳးလဲ့လဲ့အမ်ိဳးသမီး တေယာက္သာ ျဖစ္သည္။

ထုိရုပ္ပုံရွင္ ဘြားႀကီးေတာ္ဟု ေျမးတသုိက္က ေခၚစမွတ္ ျပဳသည့္ အေမဦး ရာျပည့္ခ်ိန္ ေရာက္လာၿပီဆုိေတာ့ အေဘး ဖုိးထင္ ႏွစ္ တရာျပည့္ျပကၡဒိန္အေဟာင္းေလး ေနာက္ေက်ာတြင္ မွတ္ထားခဲ့ေသာ မဦး ၂၇.၄.၁၉၁၀ ေန႔ေမြးဆုိသည့္ မင္နီစာေၾကာင္းေလး ကုိပဲ ျပန္ျမင္မိေတာ့၏။

ရန္ကုန္ၿမိဳ ့ ဆင္းဒဝစ္လမ္းတုိက္ခန္းတြင္ ေတြ႔စဥ္ အန္ကယ္ ထားဝယ္ ဦးသန္းေဆြက“အေမဦးအေၾကာင္း ဘုိဘုိေရးပါလား”ဟု တုိက္တြန္းဖူးေသာ္လည္း တကယ္တမ္းဘာမွ မွတ္မွတ္သားသား ေမးျမန္းမထားလုိက္ရေသာေၾကာင့္ ကေလာင္တုိ႔ဖုိ႔ သတၱိမရွိ လွပါ။ အဘြားရွိစဥ္က သူ႔အစ္မ အေၾကာင္းေျပာဖူးေရးခဲ့သမွ်၊ တခုေသာ ေႏြရာသီ ေမၿမိဳ ့၌ နဂါးဦးထြန္းခြ်န္တူ၊ က်ေနာ့္အဘိုးေလး မႏၲေလးယူနီဗာစီတီေကာလိပ္ သမဂၢ ဥကၠ႒ေဟာင္း ဦးေမာင္ေလးတုိ႔ႏွင့္ ဆုံခုိက္ မွတ္သားခဲ့သမွ်၊ ဟုိဟုိဒီဒီဖတ္မွတ္ဖူးသမွ်ႏွင့္သာ စာဖြဲ႔ရပါမည္။ လက္ဝဲမိသားစုဟု သတ္မွတ္ခံရေသာအမ်ိဳးတသုိက္ၾကားတြင္ တဘာသာထူးေသာ ဘာသာေရးအလွဴအတန္းႏွင့္ နတ္ကနားအေပးသန္ ပဲြႀကိဳက္ေသာ ေရႊမန္းသႀကၤန္၏ ထီးခ်က္ေစာင့္ အေမဦးအေၾကာင္း။

တကယ္တမ္း မေန႔တေန႔ကဟု ထင္ထားခ့ဲသည့္ ေရနန္းသူဇာ နဂါးမယ္ သႀကၤန္မ႑ပ္ေခတ္ မရွိေတာ့သလုိ မႏၲေလးၿမိဳ ့ထဲ ေအာင္ဆန္းလမ္း အာဇာနည္လမ္း စေသာေက်ာက္လမ္းမႀကီးမ်ားေပၚက သႀကၤန္သည္ပင္ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ပီး က်ဳံးေဘးက ေၾကာ္ျငာေရပက္ပြဲ၊ စတိတ္ရႈိးသႀကၤန္၊ ေတာင္ျပံဳးသႀကၤန္သာ မန္းဟန္ပ်က္လ်က္ က်န္ခဲ့ၿပီပဲ။ သုိ႔ေပသိ ဤႏွစ္တြင္ အေမဦးတူမႏွင့္ ဓားတန္းဦးသန္႔ေျမး သမီးခင္ပြန္းပုိင္ ရီျမင့္ရုပ္ရွင္မွ ရုိက္ေသာ၊ တူ အဥၥလီေမာင္ေမာင္ ဂီတမႉးလုပ္သည့္ “သႀကၤန္မုိး” ရုပ္ရွင္ ေငြ ရတုတုိင္ၿပီဆုိေတာ့လည္း ယူက်ဳေပၚတြင္ ျပန္ၾကည့္ရင္း ေရွးေခတ္ေကာင္းကုိ လြမ္းၾကရပါသည္။ ေအးခ်မ္းဖြံ႔ၿဖိဳးေနသည့္ တုိင္းျပည္ ႀကီးမွာ“အခါတြင္း ဗုံးေပါက္သတဲ့ အေမရယ္”ဟု ေျပာလွ်င္ မႏၲေလး ေတာင္ေျမာက္ဘက္ပင္ သူပုန္ေအာက္က မလြတ္ေသးခင္ ကတည္းက စၿပီး အႏွစ္ ၄၀ ေလာက္ မ႑ပ္ထုိး အလွျပကားထြက္ကာ သႀကၤန္ခံလာေသာ နဂါးေဒၚဦး ဘာေျပာမည္ကုိ သိခ်င္ လွေတာ့သည္။

တႏုိင္ငံၿမိဳင္ယံျခားရုံမက မုိင္ေထာင္ခ်ီေဝးသည့္ ေျမာက္ကြ်န္းေရာက္ေနသည္မုိ႔ သႀကၤန္နီးလွ်င္ တၿခိမ္းၿခိမ္း အကတုိက္ေနေသာ နဂါးေဆးလိပ္ခုံ တုိက္ႀကီးေပၚက ဆုိင္းသံဗုံသံေတြကုိ ျပန္ၾကားခ်င္သလုိ လူေယာင္ေဆာင္နဂါးမေလးမ်ား ေရကန္သာတြင္ ေရခ်ိဳး ဆင္းပုံ ေနာက္ခံကားႀကီးေရွ႕မ႑ပ္ေပၚတြင္ နဂါးမယ္ကသည့္ ေဗ်ာလုိ နဂါးသႀကၤန္သီခ်င္း စည္းခ်က္အလုိက္ ကေနၾကသည့္ အက်ၤ ီနီ ခပ္ရဲရဲထဘီ ဒီဇုိင္းႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးတသုိက္၊ ထုိအထဲက အစ္မႏွင့္ ညီမေပါက္စ၏ မိတ္ကပ္ရဲရဲပုံေတြကုိပဲ ျပန္ျမင္မိသည္။

မိန္းကေလး ၁၀၀-၁၅၀ေလာက္ကုိ ေန႔တြက္ေပး ထမင္းေကြ်းၿပီး တႏွစ္တခါ စပ္ခုိင္းသည့္ ေဆးလိပ္ေၾကာ္ျငာ မပါေသာ သီခ်င္း အသစ္ႏွင့္ ဆုိင္းဝုိင္းငွား အကတုိက္ခုိင္းရုံမက သူကုိယ္တုိင္ အထာမက်သည့္ မိန္းကေလးေတြကုိ ဝင္သင္ေပးလုိက္ေသးသည္ဟု အဘြားက သူ႔အစ္မအေၾကာင္း ေရးဖူးသည္။ စင္ေပၚ ကုိယ္တုိင္မကေသာ္လည္း စိတ္ထဲက လက္ခ်ိဳးခါးညႊတ္လုပ္ေနမည့္ အေမဦး။ ငယ္ကတည္းက တီးဝုိင္းႏွင့္လွည့္ေသာ ဓာတ္ရွင္ေၾကာ္ျငာကားလာလွ်င္ သင္ေပးမည့္သူမရွိဘဲ ေခါင္း ခါး က်န ကတတ္ေသာ အေမဦး။

(၂)
နဂါးသည္ လက္ႏွင့္လိပ္သည့္ေဆးလိပ္ခုံမ်ားထဲတြင္ ပထမဆုံး ႏုိင္ငံအႏွံ႔ ျဖန္႔ခ်ိႏုိင္သူ ျဖစ္ပါသတဲ့။ ေဆးလိပ္သမ ၅၅၀၀ ႏွင့္ တေန႔ ကုိ အလိပ္ေရ ၂၇ သိန္းခြဲ လိပ္ႏုိင္ပါသတဲ့။ အဘြားေရးေသာ အဘိုး အတၳဳပၸတၱိတြင္ ဆုိသလုိ နဂါးေဆးလိပ္ စကၠဴပတ္ ရုိက္ရေသာ ပုံႏွိပ္ခႏွင့္ပင္ အရင္းရွင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ အစုိးရေၾကာ္ျငာမရသည့္ လူထုသတင္းစာမွာ အစုိးရအာမခံေၾကး အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းသည့္ ဒဏ္ကုိ ေတာင့္ခံႏုိင္ခဲ့သည္တဲ့ေလ။

ေဒၚဦးေပးေသာ ဂရန္႔ေၾကာင့္ သတင္းစာဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာ၊ ပန္းခ်ီဆရာစသည့္ အႏုပညာရွင္ေပါင္းစုံကုိ လူထု က မေၾကာင့္မၾက စင္တင္ေပးႏုိင္ခဲ့သည္ ။ ထုိ႔ျပင္တဝ လူထုသတင္းစာေဟာင္းမ်ားမွ ၁၉၄၉ မႏၲေလးကုိ လက္နက္ကုိင္တပ္ သုံးတပ္ လက္က ဖဆပလ အစုိးရတပ္မ်ား ျပန္သိမ္းၿပီး နဂါးေဆးလိပ္ခုံတြင္ ယာယီရုံးစုိက္ေၾကာင္းဆုိေသာ သတင္းေဟာင္းေလးကုိ သတိရမိသလုိ ျပည္တြင္းစစ္မီးၾကားက ဥမမယ္စာမေျမာက္ တပ္မေတာ္ သက္သာ ေခ်ာင္ခ်ိေရး အတြက္ မင္းကေတာ္တသုိက္ႏွင့္ ကူညီခဲ့သည့္ အေမဦးပုံကုိလည္း ျပန္ျမင္သည္။

ဖဆပလ ႀကီးကြဲရျခင္း လတ္တေလာအေၾကာင္းက ပင္လုံေဒၚႏုယဥ္ကုိ ဆန္တင္ဒါခ်ေပးသည့္ကိစၥဆုိတာမ်ိဳးလုိ အာဏာရ အသုိင္း အဝုိင္းႏွင့္ အေမဦး အလြန္အကြ်ံ ေဒြးေရာယွက္တင္ေတာ့ ရွိပုံမေပၚ။ ေရသဘင္တြင္ ဦးႏု ေရအေလာင္းခံရတာမ်ိဳးက မိတ္ေဆြ က႑ ျဖစ္လိမ့္မည္။ အဘြား သူငယ္ခ်င္း ေဒၚမာလာ၏ ဖဆပလ ညီလာခံသြား အေတြ႔အၾကံဳကုိ ေရးေသာ ႏွစ္ထပ္ဆလံ ဝတၳဳ (၁၉၄၆)တြင္ မႏၲေလး အမ်ိဳးသမီး လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ ေငြထိန္းမႉး နဂါးနီ ေဒၚဦးႏွင့္ တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး ညီမ မတင္တင္ ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ စစ္ၿပီးေခတ္ အထက္ဗမာျပည္ အမ်ိဳးသမီးလႈပ္ရွားမႈမ်ားမွာ အမ္ေအ ေဒၚအုန္း၊ ေဒၚဦး၊ ေဒၚအမာ စသည့္ မႏၲေလးသူတုိ႔ႏွင့္ မကင္းလွ။

ေဆးရြက္ႀကီးနံ႔ လႈိင္ေနေသာ နဂါးတုိက္ေအာက္ထပ္ခန္းမႀကီးထဲမွ ၁၉၅၀ ေက်ာ္ပုံ မာစီဒီး အနက္ေရာင္ ေရွ႕ရုိက္ထားသည့္ မူလတန္း ေက်ာင္းသား က်ေနာ့္ဓာတ္ပုံကုိ ျပန္ေတြ႔လွ်င္ ဖုိးပါႀကီး၊ ၾကည္ၾကည္ေဌးတုိ႔ စီးခဲ့တာ ဒီကားမ်ိဳးေတြေနမွာဟု ေအာက္ေမ့ရင္း ဖဆပလ ေခတ္ ေခ်ာင္ခ်ိေသာ ဆုိရွယ္လစ္စီးပြားေရးေအာက္တြင္ ေပၚထြန္းလာေသာ တုိင္းရင္းဓနရွင္ လူတန္း စား၏ ဆယ္ႏွစ္အတြင္း ဘုံႀကိဳးျပတ္ခန္းကုိ သတိရသည္။ ျပည္သူပုိင္ ဒလၾကမ္းသိမ္းသည့္ေခတ္မွာ ကုန္သည္လုပ္ငန္းရွင္ေတြကုိ ဆူဇကာပုဒ္မႏွင့္ ေထာင္ခ်ၾကမ္းေနခ်ိန္တြင္ အေမဦးလည္း အျမတ္ေတာ္ႏွင့္ ေရာင္းခြန္ေတာ္ ႏွိပ္စက္မႈေၾကာင့္ ေဆးလိပ္ခုံႏွင့္ တုိက္ေတြ ခ်ိတ္ပိတ္ခံရ၊ အမရပူရ အဝင္က ေဆးေပါင္းရုံေတြ ေျမေတြအသိမ္းခံရ ေနာက္ဆုံးေထာင္ပါက်ရရွာသည္။

အလုပ္သမားေခါင္းတုိ႔၏ မရုိးမသားခုိးယူမႈမ်ားကုိ သိေသာ္လည္း ဝါဏိဇၨ ပဋိပကၡ ဥပေဒႏွင့္ အလုပ္ရွင္ေတြကုိ ႏွိပ္စက္သည့္ အလုပ္သမားေကာင္စီကုိ ေၾကာက္ရသျဖင့္ အလုပ္မလည္ပတ္ႏုိင္ေတာ့မွ ေလ်ာ္ေၾကးေပးၿပီး ေလွ်ာ့ပစ္ရသည္။ ထုိအထဲ ေက်ာင္း ေတာ္ရန္စရွိသည့္ အလံနီ လက္နက္ခ် ေဒၚေစာျမ မဆလ တြင္ ဘုန္းေတာက္သည့္အခါႏွင့္ သြားၾကံဳသည္။

ဖဆပလ အဖြဲ႔မေပၚခင္ စၿပီးစည္း႐ံုးၾကစဥ္ကတည္းက ေဒၚဦးသည္ ဖဆပလကိုေရာ၊ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကိုပါ အဘက္ဘက္က ေထာက္ခံ အားေပးသူ၊ ေနာက္ၿပီး နဂါးေဆးလိပ္ခံု အလုပ္သမားသမဂၢ စဖြဲ႔ေတာ့လည္း လိုလိုလားလား အားေပးခြင့္ျပဳခဲ့သူျဖစ္ သည္။

၁၉၂၁ က ျမန္မာျပည္တြင္ ေဗာ္လ္ရွီဗစ္ဝါဒ အေၾကာင္း အေစာဆုံးေဖာ္ျပခဲ့သည့္ ေနျပည္ေတာ္ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာဦးရွင္၏ တူမ၊ ဆုိဗီယက္ ရုရွားအေၾကာင္း စစ္ႀကီးမျဖစ္ခင္ကပင္ စာအုပ္ေရးခဲ့သည့္ ႀကီးပြားေရး ဦးလွ မရီးေပမုိ႔ ဤသုိ႔ အလုပ္သမားေရးႏုိးၾကားမႈ ရွိသေလာ မဆုိတတ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ နဂါးေဆးေပါ့လိပ္႐ံု အလုပ္သမားေတြက ေဆးလိပ္လိပ္ခ တိုးေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုရာက မေျပ လည္ဘဲ ဆက္ဆံေရး ပ်က္ခဲ့ရသည္။

၁၉၄၅ က ပထမဆုံးဖြဲ႔သည့္ အမ်ိဳးသမီးတပ္က ဗုိလ္ေဟာင္း ေဒၚေစာျမမွာ နဂါးတုိက္ေပၚတြင္ ေဒၚဦးေကြ်းေမြး အဝတ္ဆင္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ပုိင္းႏွင္ခ်ခဲ့သည့္ ရဲေဘာ္မ တသုိက္တြင္ ပါေလသည္။ ထုိ႔ျပင္ ဖဆပလ ေခတ္က ရန္ကုန္ ဘားလမ္းတုိက္သုိ႔ ျမင္းပြဲရႈံးတုိင္း ပုိက္ဆံလာေတာင္းလြန္းသျဖင့္ မရွိဘူးေျပာခုိင္းၿပီး ပုန္းေနတတ္သည္ကုိ မွတ္ထားေသာ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ႀကီး၂၆ ႏွစ္ မုိးေကာင္းသည့္ ေခတ္တြင္ တျခားေသာ အမ်ိဳးသားေငြရွင္ႀကီးမ်ားနည္းတူ အေမဦးလည္း အထိနာခဲ့သည္။ မႏွစ္က ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းေတြ အေဆာက္အအုံေတြ ျပန္ေပးမည္ဆုိသည့္အထဲ နဂါးပစၥည္းေတြပါသည္ေတာ့ မၾကားမိေသး။ မႏၱေလး နန္းတြင္းေထာင္က အေမဦး ေနခဲ့သည့္ တုိက္ကေလးမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးႏွင့္ ခြန္ဆာလည္း ေနခဲ့သည္ဟု ၾကားဖူးသည္။

(၃)
တခါသား မုံရြာ အေနာက္ကမ္း လက္ေတာင္းႀကီး အမ်ိဳးအလွဴကအျပန္ ဖုိးဝင္းေတာင္အဝင္ ဇရပ္တခုတြင္ အေမဦး ဓာတ္ပုံႀကီးက ခန္႔ခန္႔ႀကီး ႀကိဳေနပါသည္။ မေန႔ကမွ ရြာမွာေတြ႔ခဲ့ေသးသည္ပဲ။ ထုိ႔အတူ မင္းဘူး စကၠိႏၲဲ၊ အေလာင္းေတာ္ ကႆပ ၊ ေက်ာက္တန္း ေရလယ္ဘုရား စသည့္ အေနရာရာက ဘုရားေက်ာင္းကန္အႏွံ႔ သူ႔ကုသုိလ္ႏွင့္ ေရွာင္မလြတ္ေပ။ သူ ေဆာက္လွဴေသာ ရန္ကုန္ အေရွ ့ပုိင္းက ရာမာခရစ္ရွနား ေဆးရုံ အေဆာင္ကုိ သမၼတႀကီး ဦးဝင္းေမာင္ကေတာ္ ဖြင့္ေပးသည္။ မႏၲေလး အေရွ ့ျပင္ မေနာရမၼံ က အနာႀကီးေရာဂါသည္မ်ားအတြက္ အေမဦး လွဴဒါန္းေသာ နဂါးကြက္သစ္ကုိ အစုိးရသိမ္းၿပီး အကြက္ခ်ေရာင္းခဲ့သည္။
မႏၲေလး ၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပုံ အာဇာနည္ ၁၇ ဦး အေရးအခင္း၊ စစ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလႈပ္ရွားမႈတုိ႔တြင္ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္ ရဟန္းပ်ိဳ ဥကၠ႒ ဦးကလ်ာဏ(အဂၢမဟာ ပ႑ိတ) စ်ာပနခ်ေဆာင္လာပုံတြင္ ဇာတ္သမမ်ားႏွင့္ နဂါးယာဥ္၊ တရုတ္တန္းဘုံေက်ာင္း ယာဥ္ စသည့္ ေစ်းခ်ိဳေတာ္ေရွ ့က ယာဥ္တန္းႀကီးကုိ အာဏာသိမ္းၿပီးစ လူထု သတင္းစာေဟာင္းမ်ားတြင္ ျပန္ေတြ႔ရလွ်င္ နဂါး တုိက္တြင္ ေတြ႔ေနက် ဂ်စ္ကားကုိယ္တုိင္ေမာင္းသည့္ ဗုိလ္ကုေခၚ ဆရာေတာ္ဦးကုသလကုိ သတိရသည္။

၁၉၅၈တြင္ တည္ၿမဲအမာခံအျဖစ္ ဓားထက္ခဲ့ၿပီး ၁၉၆၅ သံဃာအေရးအခင္းေနာက္ပုိင္း ေထာင္ေက်ာင္းစံ ဗုိလ္ကု၏ မႏၲေလး ေတာင္ေျခ ရဟန္းပ်ိဳအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွာ ၈၈ အေရးအခင္း ဂဠဳန္နီေခတ္အထိ အထက္ျမန္မာျပည္၏ ႏုိင္ငံေရးဥေသွ်ာင္တခုျဖစ္သလုိ လူထုအေပၚၾသဇာေညာင္းရာ အၾကည္ညိဳခံရမႈတြင္လည္း ယခုကာလ မဟန ႏွင့္ တနံစီျဖစ္သည္။

ေျမာက္ျပင္ စတုဘုမၼိက နဂါးရိပ္သာ ေက်ာင္းအစ္မႀကီးကုိ မဆလ ေခတ္တြင္ ဘူဇြာဟု ေခ်ာင္ထုိးခဲ့သေလာက္ နဝတ ေခတ္ဦးက် မႏၲေလးနန္းျမင့္ကုိ ဖြင့္ခုိင္းျခင္း၊ အဂၢမဟာ သီရိသုဓမၼ သိဂၤ ီဘြဲ႔ကုိ ပထမဆုံးေပးျခင္း စသည့္ ပါဝါအေပ်ာ့မ်ားျဖင့္ သိမ္းသြင္း ခဲ့ၾက ေသးသည္။

အေရးအခင္းၿပီးစ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မႏၲေလးလာစဥ္ အဘြားက “မမဦးေရာ က်မဆီ လာေတြ႔ပါဦးလား” ဟု ေခၚမိရာ “ေဒၚစုက ငါ့ေတြ႔ခ်င္ရင္ ငါ့ဆီလာခဲ့ေပါ့”ဟု ျပန္ေျပာသည့္ အေမဦး စကားက အမ်ိဳးမ်ားၾကား ေျပာစမွတ္ျဖစ္က်န္ခဲ့သည္။ အန္တီစုကုို ပထမဆုံး ၆ ႏွစ္ၾကာ အက်ယ္ခ်ဳပ္က ျပန္လႊတ္သည့္ ညေနက သတင္းေလးေတာ့ သိသြားပါေစဆုိၿပီး အဘြားက ေျပာခုိင္းေပမင့္ အေမဦး သိမသြားရွာဘဲ ေနာက္တေန႔ပင္ ဆုံးရွာသည္။

နဂါးတုိက္အေပၚဆုံးက နတ္ရုပ္ေတြထားေသာအထပ္ကုိ သိပ္မတက္ဝံ့ခဲ့ၾကေသာ္လည္း အင္တာနက္ေပၚကရသည့္ နတ္ဒုိး နတ္ခ်င္း ရသမွ် စုထားၿပီး လန္ဒန္တြင္ ကနားေပးလွ်င္ သြားၾကည့္ၾကမည္ဟု က်ေနာ္တုိ႔ ေမာင္ႏွမ ၾကံစည္ထားၾကသည္။

လူထုဂ်ာနယ္တြင္ ၁၉၅၀ေက်ာ္က အဘြားေရးခဲ့သည့္ “မထြက္ေသးေသာ အေျဖ” ဆုိသည့္ ဝတၳဳထဲမွ သူေဌးမႀကီးႏွင့္ ေမာင္ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားတုိ႔ အခ်ီအခ်ေဆြးေႏြးခန္းတြင္ မမက ေခတ္ဆုိးႀကီးထဲမွာ အႏုၾကမ္းစီး ျပန္ေပးဆြဲ လက္ဝဲသမားေတြက ပစၥည္းသိမ္း စတဲ့ေဘးေတြေၾကာက္လုိ႔ ဘုိးေတာ္ကုိးကြယ္တာလုိ မဟုတ္မဟတ္အယူေတြကုိ စြဲလမ္းေနတာ၊ ဘယာေဘးေၾကာက္ လုိ႔၊ လာဘ္လာဘေမွ်ာ္ကုိးလုိ႔ သက္သက္ျဖင့္ ကုသုိလ္မလုပ္သင့္ဘူး စသည့္ ဒုိင္ယာေလာ့ကုိ ဖတ္တုိင္း အေမဦးႏွင့္ သီရိစႏၵာ မယ္ေတာ္ႀကီးေရာ အဘိုးေလးမ်ားကုိပါ ျမင္လာမိသလုိ အဘြားတုိ႔ အဘိုး စတုဘုမၼိက မဂၢင္တရားျပ ဆရာႀကီး ဘုိးစုိးေဂါင္၏
“ဘယာလာဘကုလၾကဥ္ေရွာင္တဲ့ေအ့” ဆုိေသာ ဆုံးမစကားကုိလဲ သတိရမိပါေသး။ ယခုထိ ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲအယူသီးမႈမ်ား ေနျပည္ေတာ္က ယၾတာေရႊတိဂုံအထိ လႊမ္းမုိးဆဲ မဟုတ္ပါလား။ မုိးဦးက် ပဒတ္ေပၚလွ်င္ ပဒတ္ေၾကာ္ႏွင့္ သရက္သီးကုိ အေမ အဘြားမ်ား တင္သၿပီးမွ စားေသာ အေမဦး၏ ေဒါင္းလန္းနီေလးေပၚမွ ဆီးျဖဴသီးႏွင့္ ငါးၾကင္းေၾကာ္ခ်က္၊ ပဲႏွပ္ စေသာ အညာ စမဲ ဟင္းခြက္မ်ားကုိကား လြမ္းဆြတ္မိပါ၏။

စစ္မျဖစ္ခင္က အေမဦးတုိ႔ စုံတြဲ ကားတစင္းႏွင့္ ရွမ္းျပည္ဘက္ ေလွ်ာက္သြားၾကစဥ္က ရုိက္ခဲ့ေသာ အယ္လ္ဘမ္ေဟာင္းေလးတြင္ It's a jolly journey! ဟု ေရးထားသလုိ ခရီးသြားရတာ အေမဦးေဟာ္ဘီျဖစ္သည္။ မနက္ခင္းလမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႔ကုိ ျမစ္ထဲက ကြ်န္းေပၚ ေမာ္ေတာ္နဲ႔ သြားတတ္သူ ျဖစ္၏။ တေပါင္း မင္းလြင္ ထခ်ိန္ ရွမ္းျပည္ေျမလတ္ ပင္းဒယမွ ေရႊပုထုိးဘုရားပြဲကုိ အေမဦး၏ ကားတန္းႀကီးႏွင့္ သုိက္သုိက္ဝန္းဝန္းသြားခဲ့ရပုံကုိ အခုထိ ေအာက္ေမ့မိသည္။ ဦးညိဳ (ညီပုေလး) အဖမ္းခံရစက စိတ္ေျပ လက္ေပ်ာက္ အဘြားႏွင့္ ညီအစ္မ ပခန္း ပခုကၠဴ ဘုရားဖူးလာၾကစဥ္က အိမ္နီးခ်င္းေတြ သူ႔ကုိ လာလာၾကည့္ၾက၊ ေဆးခန္းထဲက လူနာေတြကုိ သူကထုိင္ဧည့္ခံႏွင့္ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ ေရးဖူးသလုိ ညီမ သတင္းစာဆရာ စာေရးဆရာမႀကီး ထက္ပင္ ဘုရား အစ္မ ေက်ာင္းအစ္မႀကီးက မ်က္ႏွာပြင့္ေလသည္။

သုိ႔ျဖင့္ စီးပြားေရး၊ သာသနာျပဳ ဒါန အေရးတုိ႔တြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဦးေဆာင္မႈကုိ ျမွင့္တင္ခဲ့သူ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ပြဲလမ္းသဘင္မ်ားကုိ စီးပြားေရးမတြက္ ခုံခုံမင္မင္ အားေပးတတ္ေသာ ပြဲႀကိဳက္ခင္ အေမဦး တခမ္းတနား ေကာ္ေဇာႏွင့္ ပြဲၾကည့္လာပုံမွာ ဦးဆူးငွက္လုိ မႏၲေလးဘြဲ႔ ဆရာမ်ား မွတ္တမ္းဖြဲ႔စရာ ျဖစ္လာသည္။ ၾကည္ေအး ေရးေသာ ေရႊမင္းသားဝတၳဳထဲက မၾကင္ကုိပဲ သတိရေသးေတာ့။ သုိ႔ေပမင့္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားျမန္မာမ်ားဟူ၍ ၁၉၈၇ ခန္႔က ဝင္းတင္ဝင္း မီဒီယာက ဗီဒီယုိရုိက္ကူး ေမးျမန္းျခင္း၊ ၁၉၉၀ ေက်ာ္က စီးပြားေရးမဂၢဇင္း တခ်ိ႕ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံျခင္းမွအပ အေမဦး အေၾကာင္း သူ႔ ညီမအျပင္ မည္သူမွ် သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ေရးသည္ မေတြ႔ေသးပါ။

ဆန္ရွင္ေတြ၊ ဓာတ္ေငြ႔ေတြႏွင့္ ဝရခ်ီး လည္ေနသည့္ ျမန္မာ့ဓန ဥစၥာသုိက္ကုိ သားတူညီမ်ားအုပ္စုိးမႈ ေဘးမွ ကင္းေဝးသည့္၊ ထုိထက္ အေမဦးႏွင့္ စပ္တူ ဂ်ပန္က ဟီးႏုိးသြင္းရင္း သူ႔ကုိႏွပ္ခ်သြားသည့္ ေဒၚထူး အမ်ိဳးမ်ား ျမန္မာ့စီးပြားေရး ေမာင္ပုိင္စီး မထားႏုိင္ေတာ့သည့္ ေနာက္တေခတ္တြင္ က်န္းမာေရးႏွင့္ ညီညြတ္ေသာ စီးပြားေရးလုပ္ရင္း သာသနာ၊ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ လူမႈ အက်ိဳးကုိ ေဆာင္လွည့္ပါဦး ေမေမဦးရယ္ဟု သြားေလသူ ေက်ာင္းအစ္မႀကီးကုိပဲ တမ္းတမိပါသည္။

နဂါးနီတန္ခုိးႏွင့္ အမ်ိဳးဂုဏ္တက္ခဲ့ၿပီ၊ လူမြဲေတြပဲ မေႏွးေခတ္မီ အျမန္ဆုံး လူတန္းေစ့ႏုိင္ၾကပါေစ။ လက္ေဝခံ ေကာ္ေဇာ အိတ္ သမား ေခတ္ကုန္ၿပီး တုိင္းက်ိဳးျပည္ေဆာင္ အမ်ိဳးသားဓနရွင္ လူတန္းစား ႀကီးပြားထြန္းကားပါေစ။



ယေန႔ ျမန္မာ့ေရးရာ သတင္းမ်ား May,2nd,2010

( 18 )ကေလးေပ်ာက္ဆုံးမႈကို နယ္ေျမခံ တပ္ေၾကာင့္ဟု မိဘမ်ားက ေျပာဆို

( 17 )Myanmar's military maneuvers to keep power

( 16 )နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ဖြဲ႕ေရး ေကအန္ယူ ျငင္းဆို

( 15 )Burma's junta preparing for elections

( 14 )တရားစြဲခံရသည့္ လယ္သမားမ်ား စား၀တ္ေနေရး အခက္အခဲျဖစ္

( 13 )Life or death for Suu Kyi's party?

( 12 )ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေဒၚစမ္းစမ္းတင္ ႏွင့္ ကိုျမေအး က်န္းမားေရး ဆိုး၀ါး

( 11 )A Disastrous taste of democracy

( 10 )ေဒသ တစ္ခ်ိဳ႕တြင္ မိုးသည္းထန္ျပီး ေလျပင္းတိုက္ခတ္မႈမ်ား ျဖစ္

( 9 )Myanmar to establish software development offshore center

( 8 )ေရာင္းစားခံရသည့္ ျပည္ပေရာက္ ကေလးငယ္မ်ားကို စစ္အစိုးရ လစ္လ်ဴရႈ

( 7 )Myanmar's junta chief warns of election disruptions

( 6 )စခန္းေတြထဲမွာ ႏွစ္ရွည္ ေနထိုင္ေနၾကရတဲ့ ဒုကၡသည္ သန္းနဲ႔ခ်ီရွိ

( 5 )Donors View Civil Society in New Light after Nargis

( 4 )အလုပ္သမား ဘ၀က်ပ္တည္းမႈ စစ္ အစုိးရမွာ တာ၀န္ရွိ

( 3 )Myanmar Junta Members Go Civilian

( 2 )ပဲခူးတုိင္း ေက်ာက္တံခါးမွာ ဗုံးေပါက္ကဲြ

( 1 )On the road to Myanmar

Saturday, May 1, 2010

မြန္ျပည္သစ္ပါတီအေျခခံေဒသတြင္ စစ္အစိုးရတပ္မွေပၚတာဖမ္းဆီးျခင္းျပဳလုပ္ျပီး

ဆူးပန္း၊ ေကာင္း၀ါ

ဌာေနျပည္သူ႔စစ္ဖြဲ႔စည္းရန္ ျငင္းဆိုထားသည့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၏အေျခခံေဒသျဖစ္ေသာ ေရးျမိဳ႔နယ္အတြင္း ရွိ ေက်းရြာသားမ်ားကို ျမန္မာစစ္တပ္မွ ေပၚတာအတင္းအဓမၼဖမ္းဆီးျခင္းျပဳလုပ္ေနသည္ဟု ေဒသခံတစ္ဦး မွေျပာပါသည္။ ဧျပီလ(၂၈)ရက္ေန႔တြင္ ေရးျမိဳ႔အတြင္းႏွင့္ အျခားေက်းရြာမ်ားတြင္ စစ္အစိုးရတပ္မ်ားမွ ေပၚတာ ဖမ္းဆီးသည့္အေပၚ ေရးျမိဳ႔နယ္ခံတစ္ဦးက အခုလိုေျပာပါသည္။


“ေရးျမိဳ႔အဏၰဝါအပိုင္းမွာေပၚတာေတြဖမ္းတယ္။ လူလဲေျပးၾကတယ္တအားဘဲ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းရြာ မွာလဲဖမ္းတယ္ခင္ဗ်။ ရြာကေလး ဝယ္ရဟိုင္း အဲဒီမွာသူတို႔ဆက္ဖမ္းတယ္။ လူေတြအားလုံး ရုပ္ရုပ္သဲသဲ ျဖစ္ေနတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဒီေန႔အေျခအေနမွာ အပရိုင္တို႔ စုံပေတာက္တို႔ စုံနံ႔သာရြာတို႔ဆို ေယာက္်ားေတြအားလုံး ရြာမွာမအိပ္ရဲၾကဘူး။”

အထူးသျဖင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီတပ္ဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္မွဳရွိသည့္ ေက်းရြာမ်ားတြင္ ဖမ္းဆီးမွဳပိုမိုမ်ားျပား လာသည္ဟု နယ္ေျမခံတစ္ဦးမွေျပာပါသည္။ ၄င္းေဒသအတြင္း ေပၚတာဖမ္းဆီးမွဳအေျခအေနမ်ားကို နယ္ေျမခံ တစ္ဦးမွ ယခုလိုေျပာပါသည္။

“(၅၉၁) (၅၈၃)ေက်ာင္းရြာ တပ္ရင္းႏွစ္ရင္းကေန ဒီဝယ္ရဟိုင္းတို႔ ရြာကေလးတို႔ အဲဒီကိုဘဲ သူတို႔ဦးတည္ လာတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဖမ္းဆီးခံရတာခန္႔မွန္းရရင္ ရြာကေလးနဲ႔ ဝယ္ရဟိုင္းမွာ ဆိုရင္စုစုေပါင္း သူတို႔အေယာက္ (၁ဝဝ)ေလာက္ေတာ့ ရမလားမသိဘူး။ ခန္႔မွန္းေျခအရေတာ့ တြက္ဆမိတာေပါ့ေနာ္။”

ဖမ္းဆီးထားသည့္ေပၚတာမ်ားကို နယ္စပ္စစ္ဆင္ေရးတြင္အသုံးျပဳသြားမည္ဟုယူဆေၾကာင္း အဆိုပါေဒသခံ မွ ေျပာပါသည္။

ယခုလိုေပၚတာဖမ္းသည္ စစ္အစိုးရတပ္မ်ားအေနႏွင့္ ပါတီရဲ႔ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းကို ျဖတ္ေတာက္ရန္ႏွင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ဝန္းက်င္ေဒသကို ထိမ္းခ်ဳပ္ရန္ရည္ရြယ္ထားသည္ဟု မြန္ျပည္ သစ္ပါတီ၏ အမည္မေဖၚလိုသူ တာဝန္ရွိသူတစ္ဦးက ေျပာပါသည္။

စစ္အစိုးရကေန ဖိအားေပးဖြဲ႔ခိုင္းထားသည့္ ဌာေနျပည္သူ႔စစ္တပ္ကို မြန္ျပည္သစ္ပါတီအေနႏွင့္လက္မခံနိုင္ေၾကာင္း ဧျပီလ (၂၂)ရက္ေန႔တြင္ စစ္အစိုးရထံ အေၾကာင္းျပန္ထားခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ ယခုေလာေလာဆယ္ဆယ္ အေနအထား တြင္မူ မြန္ျပည္သစ္ဗဟို ဝန္းက်င္ေဒသမွ တပ္မိသားစုမ်ားအပါအဝင္ ရြာသားမ်ားကို စစ္ေဘးလြတ္ရာသို႔ ၾကိဳတင္ေနရာေျပာင္းေရႊ႔ ထားျပီးျဖစ္သလို သက္ဆိုင္ရာတပ္ရင္း၊တပ္ဖြဲ႔မ်ားကိုလည္း အလစ္ငိုက္တိုက္ခိုက္ျခင္း မခံရေလေအာင္ သတိ အေနအထားတြင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနရသည္ဟု မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အလယ္အလတ္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးမွ ေျပာပါသည္။

ပါတီေခါင္းေဆာင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ေနမႈ ဥပေဒႏွင့္ ကိုက္ညီျခင္းမရွိ

မင္းႏိုင္သူ Saturday, May 01, 2010

ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခုိင္ေရးႏွင့္ဖြံ႕ၿဖဳိးေရး ပါတီ ေခါင္းေဆာင္အေနျဖင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာထူး ဆက္လက္ကုိင္စြဲထားျခင္းသည္ ပါတီ မွတ္ပုံတင္ျခင္း ဥပေဒမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီျခင္းမရွိေၾကာင္း တျခားေသာ ပါတီမ်ားက ေ၀ဖန္မႈမ်ားရွိေနသည္။

ယမန္ေန႔ထုတ္ အစိုးရ သတင္းစာမ်ားတြင္ ဦးသိန္းစိန္ပါ(၂၇) ဦးသည္ “ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခုိင္ေရးႏွင့္ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးပါတီ”ကို မွတ္ပုံ တင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားၿပီး ဦးသိန္းစိန္သည္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးျဖင့္ ဘိလပ္ေျမစက္ရုံဖြင့္ပြဲ တက္ေရာက္ေနသည္ ကုိလည္း ေတြ႕ရွိရသည္။

ႏုိင္ငံေရး ပါတီမ်ား မွတ္ပုံတင္ျခင္း ဥပေဒ အခန္း(၂) အပုိဒ္(၄)တြင္ ပါတီတည္ေထာင္လုိသူမ်ားသည္ ႏုိင္ငံ့၀န္ထမ္း မျဖစ္ရဟု ပါရွိ သည္။


ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ပါတီမွ ဦးေအးလြင္က“စစ္တပ္က နားလိုက္ရုံနဲ႔ သူက ၀န္ထမ္းမဟုတ္ ေတာ့ ဘူးလား၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဆုိတာ တုိင္းျပည္ရဲ့ အျမင့္ဆုံး၀န္ထမ္းမဟုတ္ဘူးလား၊ မွတ္ပုံတင္ဖုိ႔ ေလွ်ာက္္ကတည္းက အစုိးရ ၀န္ထမ္းမျဖစ္ရဆုိတဲ့ အခ်က္ ပါတယ္ဗ်၊ အခုဟာကေတာ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဆုိတာ ႏုိင္ငံ ၀န္ထမ္း မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ျမင္ၿပီးလုပ္ေနသလား မသိဘူး"ဟု ေျပာသည္။

ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ(ျမန္မာ) ဥကၠဌ ဦးသုေ၀ကလည္း ပါတီေခါင္းေဆာင္သည္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးဆက္လက္ ရယူထားသည့္အေပၚ ရွင္းလင္းမႈမရွိဟု ေျပာဆုိသည္။

“ဖဆပလ ေခတ္တုန္းကေတာ့ ၀န္ႀကီးေတြက ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ႏုိင္တယ္ေလ၊ အခုဟာကေတာ့ ဘယ္လုိသေဘာလဲမရွင္းဘူး၊ က်ေနာ္တုိ႔ ပါတီ တည္ေထာင္ခြင့္ အတြက္ ေလွ်ာက္လႊာသြားတင္ရင္း ဒီအခ်က္ေတြကို ေမးသြားဖုိ႔ရွိပါတယ္"ဟု ၎က ဆုိသည္။

ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခုိင္ေရးႏွင့္ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးအသင္း(ႀကံ့ဖြံ႕)သည္ ပါတီ ဖြဲ႔စည္းလာလိမ့္မည္ ဆုိသည္ကုိမူ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အသုိင္း အ၀ုိင္း က ႀကိဳတင္ မွန္းဆထားၾကၿပီးျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ဦးသုေ၀က ေျပာသည္။

“ဒီလုိပဲလုပ္မယ္ဆုိတာကုိ က်ေနာ္တုိ႔တြက္ၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ ႀကံ့ခုိင္ေရးဆုိတဲ့ နာမည္သုံးတာကုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ သိပ္မႀကဳိက္ ဘူး၊ ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒီနာမည္ယူသုံးသလဲ၊ ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးအဖြဲ႕ဆုိတာ လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႕ႀကီးပါလို႔ သူတုိ႔ အစဥ္တစုိက္ ေျပာခဲ့တာ ရွိတယ္ေလ"ဟု ဦးသုေ၀က ဆက္လက္ ေျပာဆိုသည္။

ႀကံ့ဖြံ႕သင္းသည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာၿပီး ေနာက္တႏွစ္ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္တြင္ လူမႈေရးအသင္း အမည္ခံ ေပၚေပါက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ တရား၀င္ ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားအရ အသင္း၀င္ ၂၄ သန္း ရိွသည္ဟု ဆုိသည္။ စစ္ေခါင္း ေဆာင္မ်ားသည္ ႀကံ့ဖြံ႕ ၏ နာယက အဖဲြ႔၀င္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ယင္းႀကံ့ဖြံ႕အသင္းအဖြဲ႕၀င္မ်ားတြင္ အစုိးရ၀န္ထမ္းမ်ား ၊ ေက်ာင္း သားမ်ားလည္း ပါ၀င္သည္။

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္(NLD)ပါတီ၀င္မ်ားကို စစ္ကုိင္းတုိင္း ဒီပဲယင္း ၿမဳိ႕နယ္၌ အၾကမ္းဖက္တုိက္ခုိက္မႈတြင္ ႀကံ့ဖြံ႕က ဦးေဆာင္ခဲ့ေၾကာင္း မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ားက ေျပာဆုိခဲ့ၾကသည္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္သည့္ ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခုိင္ေရးႏွင့္ဖြံ႕ၿဖဳိးေရး ပါတီ တြင္ ၀န္ထမ္းမ်ား ၊ ေက်ာင္းသားမ်ား ပါ၀င္လာႏုိင္ဖြယ္ ရွိမရွိကုိလည္း တျခားေသာ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားက ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကေၾကာင္း သိရသည္။

ယခုကဲ့သုိ႔ စစ္အစုိးရအဖြဲ႕၀င္မ်ား အရပ္သားအသြင္ေျပာင္းကာ ပါတီဖြဲ႕လုိက္ျခင္းသည္ အနာဂါတ္ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္တြင္ အရပ္ သားမ်ား၏ အခန္းက႑မရွိသေလာက္ျဖစ္သြားရန္ ျပဳလုပ္လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဗဟုိ အလုပ္ အမႈေဆာင္ ဦး၀င္းတင္ က ေျပာဆုိသည္။

KNU နယ္ေျမအတြင္း လႈပ္ရွားေနေသာ နအဖတပ္မ်ား

သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

ကရင္အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (KNLA) နယ္ေျမအတြင္း၌ လက္ရိွအခ်ိန္တြင္ ျမန္မာစစ္တပ္မွ တိုက္ခိုက္ ေရး တပ္ရင္း တစ္ရာေက်ာ္ခန္႔ ေနရာယူလႈပ္ရွားေနေၾကာင္း မၾကာေသးမီကရရိွသည့္ စစ္ေရးအစီရင္ခံစာတစ္ေစာင္အရ သိရသည္။


ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ားရိွရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ရိွ ကရင္ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္ ၊ ပဲခူးႏွင့္ သနသၤာရီတိုင္း အတြင္းရိွ နယ္ေျမမ်ားတြင္ ျမန္မာစစ္တပ္၏ ပင္မ ေျမျပင္ တိုက္ခိုက္ေရး တပ္မ၂ ခု ႏွင့္ စကခ (ေခၚ) စစ္ဆင္ေရး ကြပ္ကဲမႈ ႒ာနခ်ဳပ္ (၈)ခုတို႔ ပံုမွန္လႈပ္ရွားေၾကာင္း သိရသည္။

အဆိုပါ တပ္မ်ားတြင္ တပ္မ ၂၂ ၊ ၄၄ ႏွင့္ စကခ ၂ ၊ ၄ ၊ ၅ ၊ ၇ ၊ ၈ ၊ ၁၀ ၊၁၉ ၊ ၂၁ စသည့္ ကြပ္ကဲမႈတပ္မ်ားပါ၀င္ၿပီး တပ္ရင္းေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္ခန္႔ရိွေၾကာင္း သိရသည္။

ကရင္လက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ရင္ဆိုင္ေနသည့္ လက္ရိွ ျမန္မာစစ္တပ္၏ အင္အားသည္ ယခင္ထက္စာလွ်င္ တပ္မ ၂ ခုခန္႔ ေလွ်ာ့နည္း ေနေၾကာင္း တရုတ္နယ္စပ္ရိွ စစ္ေရးႏိုင္ငံေရးအကဲခတ္ ဦးေအာင္ေက်ာ္ေဇာက သံုးသပ္သည္။

“ကရင္နယ္ေျမဘက္မွာ အဓိကကေတာ့ စကခေတြပဲမ်ားတယ္ တပ္မ ၂၂ နဲ႔ ၄၄ က ပံုမွန္ရိွတယ္ တစ္ခုက ခါတိုင္းရိွတဲ့ တပ္မ ၆၆ နဲ႔ ၇၇ ကေတာ့မပါဘူး ထုတ္ထားတဲ့သေဘာရိွတာေပါ႔ ခါတိုင္းထက္ တပ္မ ၂ခုေလာက္ေလွ်ာ့ေနတဲ့ သေဘာေပါ႔ ”


“တရုတ္နယ္စပ္ဘက္ လိုရင္လည္းသံုးရေအာင္ေပါ႔ အရင္ဘဂၤလားနယ္စပ္ျပႆနာေပၚကတည္းက ထုတ္ထားတာေလ အဲဒီကတည္းက ျပန္မသြင္းတာ တစ္ခုလံုးလိုအပ္ခ်က္အရ ထုတ္ထားတာျဖစ္ႏိုင္တယ္ ” လို႔ သူက ေျပာသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္အတြင္းက သွ်မ္းျပည္(ေျမာက္ပိုင္း) ကိုးကန္႔အထူးေဒသ (၁) တပ္ဖြဲ႔အား ထိုးစစ္ဆင္ တိုက္ခိုက္ခ်ိန္မွစ၍ အဆိုပါ ေဒသလံုၿခံဳေရးအတြက္ ျမန္မာစစ္တပ္က တပ္မ ၃၃ ႏွင့္ ၉၉ ကို ကိုးကန္႔ေဒသတစ္၀ိုက္တြင္ အၿမဲတမ္းတပ္စြဲထား ရသည္။

ျမန္မာစစ္တပ္၌ ပင္မေျမျပင္တိုက္ခိုက္ေရး တပ္မ ၁၀ ခုခန္႔ ရိွသည့္အနက္ ေနာက္ထပ္ေျပာင္းေ႐ႊ႕လႈပ္ရွားႏိုင္သည့္ တပ္မ အေနျဖင့္ ၅ ခုခန္႔သာရိွေၾကာင္း သိရသည္။

ကရင္အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္သည္ ကရင့္အမ်ိဳးသားအစည္းအရံုး (KNU) လက္ေအာက္ခံ လက္နက္ကိုင္ တပ္ျဖစ္ၿပီး ကရင္အမ်ိဳးသားရပိုင္ခြင့္အတြက္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ၾကာ လက္နက္ကိုင္တိုက္ခိုက္ေနသည့္ အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။

ဆင္ျဖဴေတာ္ႏွင့္ ေဘာင္းဘီခၽြတ္သူ

ရန္ကုန္သားတာေတ

ႂကြက္စုတ္။ ။ တိုက္ပြဲကား တျဖည္းျဖည္း ျပင္းထန္လ်က္ ရွိေလၿပီ။

ဖိုးရႈပ္။ ။ ဘာလဲဟ … ထိုင္းက ရွပ္နီ၊ ရွပ္ဝါ၊ ရွပ္ေရာင္စံုေတြနဲ႔ စစ္တပ္ေတြလား။

ႂကြက္စုတ္။ ။ မဟုတ္ … လားလားမွ မဟုတ္။

ဖိုးရႈပ္။ ။ ေၾသာ္သိၿပီ … နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ႕ဖို႔ ေျပာထားတဲ့ အပစ္ရပ္အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ နအဖ တပ္ေတြလား။ ငါလည္း သိ … သိ။

ႂကြက္စုတ္။ ။ ႏိုး … မဟုတ္။ တိုက္ပြဲကား တျဖည္းျဖည္း ျပင္းထန္သည္ထက္ ျပင္းထန္လွ်က္ ရွိေလသည္။

ဖိုးရႈပ္။ ။ အင္း … ႂကြက္စုတ္ … နင္ပဲ ရူးသြားတာလား၊ ငါပဲ ေၾကာင္သြားတာလား ဟင္။

ႂကြက္စုတ္။ ။ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနစမ္းပါ ဖုိးရႈပ္ရယ္။ အာရံုပ်က္လိုက္တာ။ ငါ ၾဆာေတကို အားက်လို႔ စာေရးဆရာလုပ္မလို႔ဟ။

ဖိုးရႈပ္။ ။ စာေရးဆရာ … ဟုတ္လား။ မြဲေဆးက ေဖာ္ေတာ့မယ္။ စာေရးဆရာ ဘယ္လို လုပ္မွာလဲ၊ ဘယ္ေတာ့ လုပ္မွာလဲ၊ ဘာေၾကာင့္လုပ္မွာလဲ၊ ဘယ္မွာလုပ္မွာလဲ။

ႂကြက္စုတ္။ ။ မင္းကလည္း အခုမွ အေျခခံသတင္းစာ သင္တန္းၿပီးထားမွန္း သိသာလိုက္တာ။ အခုပဲစာေရးဆရာ လုပ္မွာ … အခုကို စေရးေနၿပီ၊ ပါးစပ္နဲ႔။ ဒီေခတ္မွာ ျမန္မာစာကို ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္နဲ႔ ရိုက္တတ္သူတုိင္း စာေရးဆရာ လုပ္လို႔ရတယ္၊ ဂ်ီေတာ့မွာ ခ်က္ရြန္း ထိုင္သူတိုင္း စာေရးဆရာ လုပ္လို႔ရတယ္၊ ဘေလာ့ရွိသူတိုင္း စာေရးဆရာ လုပ္လို႔ရတယ္၊ ေခတ္မီသူတုိင္း စာေရးဆရာ လုပ္ၾကတယ္ …။ အဲဒီေတာ့ ငါလည္း စာေရးဆရာ လုပ္မွာေပါ့။

ဖိုးရႈပ္။ ။ ကဲပါ … စာေရးတာေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ။ နင္က ဘာေရးမွာလဲ။

ႂကြက္စုတ္။ ။ အင္တာနက္ေပၚက တုိက္ပြဲေခၚသံ ဆိုတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဝတၳဳရွည္ႀကီးေရးမလို႔ ...။ နင္လုပ္တာနဲ႔ ငါ အာရံု ပ်က္သြားတာ။ ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္။

ဖိုးရႈပ္။ ။ တိုက္ပြဲကား ျပင္းထန္သည္ထက္ ျပင္းထန္ရာက တျဖည္းျဖည္း မယံုႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျပင္းထန္လာေလၿပီ။ ဆက္ေရးေတာ့။

ႂကြက္စုတ္။ ။ ေအး ဟုတ္တယ္ ...။ ဆက္ေရးမယ္။ ထိုသို႔ ေလလႈိင္း … လွ်ပ္လႈိင္း … ဒီဂ်စ္တယ္ လႈိင္း … အင္တာနက္ … အင္တာျဖဴ … အင္တာျပာ မ်ားေပၚတြင္ ျပင္းထန္စြာ တဘက္ႏွင့္ တဘက္ … ေအာ္ဆဲသူကဆဲ … စကားလံုးႏွင့္ နရင္းရိုက္ သူကရိုက္ … ဗံုးေထာင္သူကေထာင္ … ဗံုးႀကဲသူက ႀကဲ ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္ေနၾကခ်ိန္၌ … ၌ … ၌ ...။

ဖိုးရႈပ္။ ။ ဘယ္သူနဲ႔ ဘယ္သူျဖစ္တာလဲဟ။

ႂကြက္စုတ္။ ။ ခက္ပါလား … ပို႔စ္ေမာ္ဒန္နည္းနဲ႔ ေရးထားတာ။ ဘယ္သူနဲ႔ ဘယ္သူျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ေနာက္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း သေဘာေပါက္လာလိမ့္မယ္ ...။ မထူးပါဘူးကြာ … ေျပာျပမယ္။ နအဖ ေဆြမ်ိဳးနီးစပ္ ေတြနဲ႔ အင္တာနက္ ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ ျဖစ္တာ။

ဖိုးရႈပ္။ ။ အင္းအင္း … သိၿပီ ဆက္ေျပာ။

ႂကြက္စုတ္။ ။ ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္ … သိၿပီ။ ထိုသို႔ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေန ၾကခ်ိန္၌ တခုေသာ လံုၿခံဳရာအရပ္ ၾကပ္ေျပး ေနျပည္ေတာ္ႀကီးတြင္ … ေအာက္လမ္း နည္းပညာမ်ားကို တဘက္ကမ္းခတ္ ကၽြမ္းက်င္သူ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးမွာ ဇနီးသည္ အကူအညီယူ၍ ယၾတာ စစ္မ်က္ႏွာသစ္ တခု ဖြင့္ရန္ အျပင္းအထန္ အားထုတ္ေနေတာ့သည္။ ဒန္တန္႔တန္ ...။

ဖုိးရႈပ္။ ။ ေအာင္မယ္ … မင္းဟာက တယ္ဟုတ္ပါလား။

ႂကြက္စုတ္။ ။ ဟုတ္ဆို … စာေရးဆရာမႀကီး ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ ေရးတဲ့ ႏွစ္ေလာက တိုက္ပြဲဆိုတဲ့ စာအုပ္ထဲကေန ခိုးခ်ထားတာ ကိုးဟ။ အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာက ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းမွာ ဂ်ာမန္နဲ႔ မဟာမိတ္တပ္ေတြ ေရျပင္၊ ေျမျပင္၊ ေလျပင္မွာ တုိက္ပြဲ ျဖစ္ေန ၾကတုန္း သူတို႔ရဲ႕ ဝိညာဥ္လိပ္ျပာေတြအခ်င္းခ်င္း စုန္းအတတ္၊ ေမွာ္အတတ္ေတြနဲ႔ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္ၿပီး တိုက္ၾကတဲ့အေၾကာင္း ေရးထားတာ … အဟဲ။

ဖိုးရႈပ္က ႂကြက္စုတ္ကို မ်က္ေစာင္း ထိုးလိုက္သည္။ ထိုစဥ္ သူတို႔ေလေပါေနရာ ခ်င္းမုိင္က်ံဳးနေဘးသို႔ ဦးရုကၡစိုးပါ ေရာက္လာေလသည္။ ဦးရုကၡစိုးမွာ နတ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႂကြက္စုတ္၏ အႀကံအစည္ အားလံုးကို သိထားၿပီးျဖစ္ရာ ျပန္လည္ ရွင္းျပစရာ မလုိေတာ့ေပ။ ဦးရုကၡစိုး ေနာက္တြင္ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးလည္း ပါလာသည္။ ႂကြက္စုတ္ စကားကို နားစြန္နားဖ်ား ၾကားလိုက္သည့္ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးက အငမ္းမရေမးေတာ့သည္။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဟာ … အရမ္း စိတ္ဝင္စားတယ္ ႂကြက္စုတ္ရာ … မင္းေရးထားတဲ့ စာအုပ္လား ...။ ေပးဖတ္စမ္းပါဦး။

ဖိုးရႈပ္။ ။ သူေရးတဲ့ စာအုပ္က ထြက္ဖို႔ ေနေနသာသာ တလံုးေတာင္ မေရးရေသးဘူး။ ခုမွ သူမ်ားေရးတာကို ခိုးခ်ဖုိ႔ လုပ္တုန္း။ ဒါနဲ႔ … ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးက ဘယ္က ဘယ္လို ခ်င္းမုိင္ေရာက္လာတာလဲ။ မေန႔ကတင္ ေနျပည္ေတာ္မွာ ကဆုန္ေညာင္ေရ သြန္းေနတာ မဟုတ္လား။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဟုတ္တယ္ေလ။ မေန႔ကတင္ ကဆုန္ေညာင္ေရသြန္းတယ္။ ဒီမနက္ ဆင္ျဖဴေတာ္စီးၿပီး ခ်င္းမုိင္လာတယ္။ဦးရုကၡစိုးဆီက ယၾတာေလး ဘာေလး ရမလား လာေတာင္းတာ။ ကြိဳင္ကြိဳင္က လႊတ္လိုက္တာေလ။

ႂကြက္စုတ္။ ။ မျဖစ္ႏုိင္တာဗ်ာ။ ဆင္ျဖဴေတာ္နဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္ ခ်င္းမိုင္ေရာက္မွာလဲ။ ေလယာဥ္စီးလာတာ မဟုတ္လား။

ရုကၡစိုး။ ။ ခက္ပါ့ ႂကြက္စုတ္ရယ္၊ မင္းကို ရွင္းရတာက တမ်ိဳး။ ဆင္ျဖဴေတာ္ဆိုတာ ေလယာဥ္ရဲ႕ နာမည္ကို ေျပာတာဟ။ သူ႔ေဗဒင္ဆရာက သူ႔ကို အဲဒီလိုပဲ ေျပာရမယ္လို႔ မွာထားတာ။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဟုတ္တယ္ … ဟုတ္တယ္။ ဆင္ျဖဴေတာ္ ပိုင္သေတာ္မူေသာ မင္းၾတားႀကီးေပ့ါ။ ဟဲဟဲ။

ဖိုးရႈပ္။ ။ ဆင္ျဖဴေတာ္ဆိုတာ မင္းက်င့္တရား ၁၀ ပါးနဲ႔ အညီ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ မင္းေတြဆီကို အလိုလို ေရာက္လာတတ္တာတဲ့ … ၾကားဖူးတာပဲ။ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးဆီကိုေကာ ဒီဆင္ျဖဴေတာ္ေလယာဥ္က ဘယ္လို ေရာက္လာတာလဲ။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဝယ္လိုက္တာေလ ...။ အဲ … အလုိုလို ေရာက္လာတာေပါ့။ က်ဳပ္လည္းမင္းက်င့္တရား ၁၀ ပါးနဲ႔ အညီအုပ္ခ်ဳပ္တာပဲ။ သူေတာ္ေကာင္းမင္းဗ်၊ ဘာမွတ္လဲ။ ၉ ပါးသီလကို ၉ စကၠန္႔ ေစာင့္ထားတာ။ ကဲ ဦးရုကၡစိုး … ယၾတာေပးေတာ့။

ရုကၡစိုး။ ။ က်ဳပ္က ယၾတာေပးရေအာင္ ေဗဒင္ဆရာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာ ေအးေအး ေနစမ္းပါရေစဗ်ာ။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဟာ … ေပးပါ ဦးရုကၡစုိးရယ္။ ခု ဆို က်ဳပ္ ႏိုင္ဖို႔ ဘာမွ မလိုေတာ့ဘူး။ လမ္းေပ်ာက္ေျမပံုက တျဖည္းျဖည္း ပံုေပၚေနၿပီ။ အခု … သိန္းဂိန္ကိုလည္း ေဘာင္းဘီ ခၽြတ္လိုက္ၿပီ။ ေနာက္ထပ္ နည္းနည္းဆို ႏုိင္ၿပီ။

ႂကြက္စုတ္။ ။ ဒီအရြယ္ႀကီး ေရာက္မွ ေဘာင္းဘီခၽြတ္တာ မရွက္ဘူးလားဗ်ာ။ အဲဒါေကာ ယၾတာပဲလား။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ အာ ေဘာင္းဘီခၽြတ္တယ္ ဆိုတာက ဗိုလ္သိန္းဂိန္ကေန ဦးသိန္းဂိန္လုပ္လိုက္တာ။ ယၾတာေခ်တာ မဟုတ္ဘူး။ တကယ္ခၽြတ္တာ။

ဖိုးရႈပ္။ ။ သူ ေဘာင္းဘီခၽြတ္တာကလည္း ခိုးေၾကာင္ ခိုးဝွက္နဲ႔ပါလားဗ်။ ေၾကလည္း မေၾကညာပါလား။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ မေၾကညာဘူး ဆိုတာက သူက ရွက္တတ္တယ္ေလ။ လူေရွ႕သူေရွ႕ သိပ္ထြက္ခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ ထိပ္ႀကီးကလည္း အရမ္းေျပာင္ေနတယ္ မဟုတ္လား။

ရုကၡစိုး။ ။ ဟင္ … ဘာမွလည္း မဆုိင္ဘူး။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဆုိင္ေတာ့ မဆုိင္ဘူးေပါ့။ ဒီလိုပဲ ေလွ်ာက္ေျပာရတာေပါ့ ...။ တကယ္ေတာ့ က်ဳပ္လည္း နည္းနည္း ရွက္လု႔ိပါ။ အဟီး။ က်ဳပ္တို႔လုပ္မယ့္ဟာေတြ အားလံုး လူေတြက ႀကိဳ ႀကိဳသိေနတာ ဆိုေတာ့ေလ ... နည္းနည္း ေျပာင္မ်ား က်ေနမလားလို႔။ အဲဒါနဲ႔ ေဆာ္ၾကမ္း ကို ျမန္မာ့အေမွာင္မွာ မသိမသာေလး ေျပာင္းေရးေပးဖို႔ ေျပာလိုက္တာပါ။

ရုကၡစိုး။ ။ မွတ္သားေလာက္ပါေပ့ဗ်ာ။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ မွတ္သားေလာက္ရင္ ယၾတာေပးေတာ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္ေနာက္က်ေနရင္ ကြိဳင္ကြိဳင္က ဆူဦးမယ္။

ႂကြက္စုတ္။ ။ ေနပါဦးဗ်။ ဦးသိန္းဂိန္ ေဘာင္းဘီခၽြတ္ၿပီးေတာ့ ဘာဆက္လုပ္မွာလဲ။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ ေဘာင္းဘီခၽြတ္ၿပီးေတာ့ အတြင္းခံပါ ခၽြတ္ … အာ ေယာင္ကုန္ၿပီ။ ေဘာင္းဘီခၽြတ္ၿပီး ပုဆိုးဝတ္ေပးမွာေပါ့။ ၿပီးရင္ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ … သမၼတလုပ္။ ဒါပဲေလ။ သိန္းဂိန္တင္မကဘူး တျခားခ်ိဳကုပ္ေတြကိုလည္း ေဘာင္းဘီခၽြတ္ၿပီး ပုဆိုးဝတ္ ေပးမလို႔ ေနျပည္ေတာ္မွာ ပုဆိုးေတြဝယ္စုေနတယ္။

ရုကၡစိုး။ ။ အဲဒါက သိၿပီးသား ဇာတ္လမ္းေဟာင္းႀကီးပဲ။ ဘာယၾတာလိုေသးလို႔လဲ။ NLD လည္း မရွိေတာ့ဘူး။ ခင္ဗ်ားပဲ ႏိုင္မွာပဲဟာ။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဒါေတာ့ ဒါေပါ့ ဦးရုကၡစိုးရယ္ … ဒါေပမယ့္ ခုနက ႂကြက္စုတ္ေျပာသလို … ဟိုဘက္က အတိုက္အခံေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ၊ သူတို႔ အမ်ိဳးေတြ၊ သားေျမးတီတြတ္ ကၽြတ္ေတြက က်ဳပ္ကို ေအာက္လမ္းေတြ၊ ၁၂ ႀကိဳးေတြ … ေဇာ္ကနီ၊ ေဇာ္ကနက္ေတြနဲ႔ တိုက္ရင္ ဘယ္လို လုပ္မလဲ။ နည္းနည္းေတာ့ ကာဗာ လုပ္ထားမွ ျဖစ္မယ္။ ပြဲက ၿပီးခါနီးေလ … တခုခု မွားမွာ ေၾကာက္ေလပဲ။ ယၾတာေကာင္းရင္ မင္းေတာင္ အေလာင္းျဖစ္ဆိုလား ဘာလား ရွိတယ္မဟုတ္လား။

ဖုိးရႈပ္။ ။ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးမွာလည္း ေဗဒင္ဆရာေတြ ရွိတယ္မဟုတ္လား။ သူတို႔က မေပးဘူးလား။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ သူတို႔ ရွိေတာ့ ရွိတာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ေခတ္မီသြားေအာင္ ႏုိင္ငံျခားက ယၾတာေလး လိုခ်င္လို႔ပါ။

ႂကြက္စုတ္။ ။ ေျပာမရရင္လည္း ေပးလိုက္ပါေတာ့ ဦးရုကၡစိုးရယ္။

ရုကၡစိုး။ ။ အင္း မေပးရင္လည္း ျပန္မယ့္ပံုမေပၚဘူး။ ကဲကဲ ဒီလိုလုပ္ … ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးဆီမွာ ဆင္ျဖဴေတာ္ အစစ္ရွိလား။ ေလယာဥ္ပ်ံေတြ ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။

ခ်ိဳကုပ္။ ။ မရွိဘူးေလ။ ဖင္တြန္႔ရွာထားတာပဲ ရွိတယ္။ အဲဒီ ဆင္ ၃ ေကာင္နဲ႔ေတာ့ မပတ္သက္ခ်င္လို႔ မင္းဓမၼကုန္းဘက္ သြားေတာင္ မသြားဘူး။

ရုကၡစိုး။ ။ အင္း ဒါဆို ကိုယ့္ဘာသာ ေတြ႕ေအာင္ရွာေပါ့။ ေတြ႕ရင္ … အဲဒီဆင္ျဖဴေတာ္ ပါထားတဲ့ အီးတံုး ၃ တံုးကို တႀကိမ္တည္းနဲ႔ အာမထိ လွ်ာမထိ ၿမိဳၿပီး … ေအာင္ၿပီ … ေအာင္ၿပီ … လို႔ ၃ ခါတိတိေအာ္ … ။ ဒါပဲ။

ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ဦးရုကၡစိုး ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ကာ ထြက္သြားသည္။ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးက “အဲဒီလို လုပ္ရင္ ဘာျဖစ္မွာလဲ ဦးရုကၡစိုး” ဟု လွမ္းေမးသည္ကိုလည္း ျပန္မေျဖေတာ့ေပ။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးမွာ သူလိုခ်င္သည့္ ယၾတာရၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ ဆင္ျဖဴေတာ္ေလယာဥ္စီးကာ ဌာေနျပန္သြားေလေတာ့၏။

ထိုေန႔မွစ၍ ေန႔စဥ္ သတင္းမ်ားထဲ၌ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးတေယာက္ ဆင္ျဖဴေတာ္ကို ေတာနင္း ရွာေဖြေနေၾကာင္း၊ ဆင္ျဖဴေတာ္ မေတြ႕ပါက ဆင္မည္းတေကာင္ကို ထံုးသုတ္ကာဝမ္းႏႈတ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖိုးရႈပ္ႏွင့္ ႂကြက္စုတ္တို႔ ဖတ္ရႈေနရ ေလေတာ့သည္။

ရန္ကုန္သၾကၤန္ ဗံုးေၾကာင့္ ထိခိုက္ ဒဏ္ရာရသူ ၃၂ ဦးသာ ေဆးရံုတြင္ က်န္ရွိေန

Narinjara News

ဧျပီလ ၁၅ ရက္ေန႕က ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ကန္ေတာ္ၾကီးေစာင္း X2O မ႑ပ္အား ဗံုးျဖင့္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ရာ လူေပါင္း ၁၇၀ ဒဏ္ရာ ရရွိခဲ့ျပီး ထိုအထဲမွ ယခုအခါ လူနာ ၃၂ ဦးသာ ရန္ကုန္ျပည္သူ႕ ေဆးရံုၾကီးတြင္ ေဆး၀ါး ကုသ၍ က်န္ရွိေနေၾကာင္း ျမန္မာ စစ္အစုိးရ အာဏာပိုင္မ်ားက ေျပာသည္။

ထိုအထဲတြင္ အမ်ိဳးသား ၁၉ ဦးႏွင့္ အမ်ိဳးသမီး ၁၃ ဦးျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

အမ်ိဳးသား ၄၂ ဦးႏွင့္ အမ်ိဳးသမီး ၁၈ ဦး စုစုေပါင္း ၆၀ ဦးအား ေဆး၀ါးကုသရန္ က်န္ေနခဲ့ျပီး ထုိအထဲမွ လူနာ အမ်ားအျပားမွာ ေဆးရံုမွ ဆင္းသြားသျဖင့္ ယခုအခါ ရန္ကုန္ ျပည္သူ႕ ေဆးရံုၾကီးတြင္ လူနာ ၃၂ ဦးသာ က်န္ရွိေတာ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ရန္ကုန္ သၾကၤန္မ႑ပ္ X2O အား လက္ပစ္ဗံုးျဖင့္ ပစ္ခတ္ တိုက္ခိုက္ခံခဲ့ရသျဖင့္ လူ ၁၀ ဦးေသဆံုးခဲ့ျပီး လူေပါင္း ၁၇၀ ဒဏ္ရာ ရရွိခဲ့သည္။

ဗံုးမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊ၏ ေျမးေတာ္သူ ဖိုးလျပည့္အား တမင္ ရည္ရြယ္ တိုက္ခိုက္ပံုရေၾကာင္းႏွင့္ ေသဆံုးသြားသူ အမ်ားစုမွာ နအဖ စစ္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ ပတ္သက္ေနသူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ရန္ကုန္မွ လာေသာ သတင္းမ်ားတြင္ ေဖၚျပသည္။

ဗံုးခြဲ တိုက္ခိုက္မူမွာ ၁၅ ရက္ေက်ာ္ ၾကာလာျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း လက္သည္ တရားခံကို ယခုအခ်ိန္ထိ ေဖၚထုတ္နိုင္ျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း သိရသည္။

အပစ္ရပ္ SSA နယ္ေျမအတြင္း တုိက္ပြဲျဖစ္

သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

သွ်မ္းျပည္ ေျမာက္ပိုင္း အပစ္ရပ္ SSA နယ္ေျမ အတြင္း အမည္မသိ လက္နက္ကိုင္ တစုႏွင့္ နအဖ စစ္ယာဥ္တန္း တို႕တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြား ခဲ့ေၾကာင္း စံုစမ္း သိ႐ွိရ ပါသည္။

တိုက္ပြဲျဖစ္တာက မေန႕က မနက္ပိုင္း၊ မိုင္းရယ္ကေန တန္႕ယန္း အသြားလမ္းမွာ၊ အဲဒီေဒသက လမ္းေျမာက္ ဘက္ျခမ္း ဆိုရင္ မန္႕ပန္ဌာေနျပည္သူ႕စစ္နယ္ေျမ၊ ေတာင္ဘက္ျခမ္းက က်ေနာ္တို႕တပ္ဖြဲ႕” - ဟု အပစ္ရပ္ SSA တပ္မႉး တဦးက ေျပာပါသည္။

ဧၿပီ ၂၉ ရက္ လား႐ႈိးအေျခစိုက္ ခလရ ၆၈ စစ္ယာဥ္တန္းတုိ႕ မိုင္းရယ္မွ တန္႕ယန္းဘက္ ခရီးထြက္စဥ္ ဟိုယ ေက်း႐ြာ အုပ္စုတြင္ အမည္မသိ လက္နက္ကိုင္တစုက ျခံဳခိုတိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ဗမာ့ တပ္မေတာ္သားတဦး အျပင္းအထန္ဒဏ္ရာရ႐ွိခဲ့ေၾကာင္း - ဆိုပါသည္။

“အပစ္ရပ္ သွ်မ္းျပည္တပ္မေတာ္မွာ တပ္မဟာသံုးခု႐ွိတယ္။ ၂ ခုက အင္အားတခ်ဳိ႕စာရင္းျပၿပီး အသြင္ေျပာင္း ဖို႕ လက္ခံထားတယ္။ က်ေနာ္တို႕ တပ္မဟာ ၁ က မဟာမိတ္တပ္ဖြဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္အရ လက္မခံဘူး။ အဲဒါ့ ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕လက္ခံလာေအာင္ဖိအားတခုအေနနဲ႕ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေခါင္းမာေနတဲ့ က်ေနာ္တို႕တပ္ဖြဲ႕ ကိုအပစ္႐ွာ တိုက္ခိုက္ႏိုင္ေအာင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ နဲ႕ ဗိုလ္မြန္းဦးေဆာင္တဲ့ မန္႕ပန္ဌာေနျပည္သူ႕စစ္ေပါင္းၿပီး အကြက္ဆင္တာလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အမွန္တကယ္ဘယ္သူ႕ လက္ခ်က္လဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႕ စံုစမ္းေနဆဲ” - အဆိုပါတပ္မႉးက သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္သို႕ေျပာ၏။

အပစ္ရပ္သွ်မ္းျပည္တပ္မေတာ္ တပ္မဟာ ၁ က နအဖ စစ္ယာဥ္တန္းကို ျခံဳ ခိုတိုက္ခိုက္သည့္ သတင္းေၾကာင့္ အင္အားေတာင့္တင္းသည့္ မဟာမိတ္တပ္ဖြဲ႕ ၀ျပည္ေသြးစည္းေရးတပ္မေတာ္ တပ္မႉးတဦး ကလည္း အပစ္ရပ္ SSA တပ္ဖြဲ႕အား ‘တဘက္က နအဖနဲ႕ ပူးေပါင္းၿပီး တဘက္ကလည္း နအဖကို ျပန္တိုက္ေနတာ နားမလည္ျဖစ္ မိေၾကာင္း’ သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္သို႕ ေျပာျပပါသည္။

ထို႕အထူ ထိုင္းနယ္စပ္ လြယ္တိုင္းလ်ဲန္းအေျခစိုက္ တပ္မႉးတဦးကလည္း ၾကားတြင္ပိတ္ညႇပ္ေနသည့္ အပစ္ရပ္ SSA နယ္ေျမ၏ လက္႐ွိအေျခအေနအေပၚသံုးသပ္ၾကည့္ပါက -
၁။ အသြင္ေျပာင္းဖို႕ အမည္စာရင္းေပးထား သည့္ အဖြဲ႕ႏွင့္ လံုး၀လက္မခံသည့္အဖြဲ႕တုိ႕မွာ မိခင္ SSA တပ္မေတာ္တခုတည္းျဖစ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ သံေယာဇဥ္ျဖတ္ ရန္ မလြယ္ကူမႈ ျဖစ္ေနၾကသည္ကုိေတြ႕ရေၾကာင္း၊
၂။ ကိုးကန္႕အေရးအခင္းေၾကာင့္ မဟာမိတ္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္လည္း ရာႏႈန္းျပည့္မယံုရဲေၾကာင္း၊
၃။ လြယ္တိုင္းလ်ဲန္းအေျခစိုက္ SSA ႏွင့္ ပူးေပါင္းမည္ဆိုပါက လည္း စစ္ပြဲျဖစ္ပြားရန္ တြန္းပို႕ သလိုျဖစ္မည္ကို စိုးရိမ္ေနပံုရေၾကာင္း - ေျပာ၏။

မည္သို႕ပင္ဆိုေစ အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႕မ်ားအေပၚ ဧၿပီ ၂၈ ရက္ေနာက္ဆံုး အသြင္ေျပာင္းရန္ နအဖ ဖိအားေပးသည့္ေနာက္ဆံုး သတ္မွတ္ရက္က ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီျဖစ္ပါသည္။ ေပးထားသည့္ ရာဇဒဏ္အတိုင္း နအဖ ဆက္လုပ္မည္ ဆိုပါကျပည္တြင္း စစ္မီးျဖစ္ပြားမည္မွာမလြဲေၾကာင္း သွ်မ္းေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕က သံုးသပ္ပါသည္။

အေနာက္တိုင္း သံတမန္မ်ား ျမန္မာ ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားကို သြားေရာက္ လည္ပတ္

ႏိုင္ငံ ၈ ႏိုင္ငံမွ အေနာက္နို္င္ငံ သံအမတ္မ်ားသည္ ယမန္ေန႕က ဘဂၤလာေဒခ်္႕ နိုင္ငံ ေကာ့ဘဇားခရိုင္တြင္ တည္ရွိေသာ ျမန္မာနိုင္ငံမွ မူဆလင္ ဒုကၡသည္မ်ား ေနထိုင္ရာ စခန္း ၂ ခုသို႕ သြားေရာက္ လည္ပတ္ခဲ့သည္ဟု သတင္း ရရွိသည္။

သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့သူ သံအမတ္မ်ားမွာ အေမရိကန္၊ ကေနဒါ၊ ျပင္သစ္၊ ဒိန္းမတ္၊ဂ်ာမဏီ၊ ဆြစ္ဇာလန္ႏွင့္ တျခား ႏိုင္ငံ ႏွစ္ခုမွ သံအမတ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

သူတို႕သည္ ေရွ႕ဦးစြာ အိုကီးယား ျမိဳ႕နယ္တြင္ တည္ရွိေသာ ကူတိုပေလာင္ ဒုကၡသည္ စခန္းသို႕ သြားေရာက္ခဲ့ျပီး စခန္းတြင္းရွိ ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုကာ ၎ေနာက္ပိုင္းတြင္ စခန္းတြင္းတြင္ ကေလးငယ္မ်ား အတြက္ တည္ေဆာက္ေပးထားေသာ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား၊ ကြန္ပ်ဴတာ သင္ေက်ာင္းႏွင့္ ေဆးခန္းမ်ာကုိ သြားေရာက္ ၾကည့္ရွဳ႕ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

၎ေနာက္ပိုင္းတြင္ သံတမန္ အဖြဲ႕သည္ တက္ကနက္ ျမိဳ႕နယ္တြင္ တည္ရွိေသာ နာယာပါရာ ဒုကၡသည္ စခန္းအား သြားေရာက္ လည္ပတ္ခဲ့ျပီး အဆိုပါ စခန္းတြင္ ၂ နာရီၾကာ ေနထိုင္ခဲ့ျပီး ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့သည္။

အဆိုပါ စခန္းမ်ားသို႕ သြားေရာက္လည္ပတ္ျပီးေနာက္ အေနာက္တိုင္း သံတမန္ အဖြဲ႕သည္ ေကာ့ဇားျမိဳ႕သို႕ ျပန္လည္ ထြက္ခြာလာခဲ့ျပီး ေကာ့ဘဇားျမိဳ႕တြင္ အစိုးရ အရာရွိမ်ား၊ အစိုးရ မဟုတ္ေသာ အန္ဂ်ီအုိမ်ားမွ အရာရွိမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

၎ေနာက္ပိုင္း သံတမန္အဖြဲ႕မွ သတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ေတြ႕ဆံုျပီး သတင္းေထာက္မ်ား ေမးျမန္းျခင္းကို ျပန္လည္ ေျဖၾကားခဲ့သည္။

ဘဂၤလာေဒခ်္႕႔ ဆိုင္ရာ အေမရိကန္ သံအမတ္ James F Moriarty က မူဆလင္ ဒုကၡသည္မ်ားကို ျမန္မာနိုိင္ငံသုိ႕ ျပန္ပို႕ရန္မွာ တစံုတရာ အခက္အခဲ မရွိပါေၾကာင္း၊ ျမန္မာ စစ္အစိုးရမွ ရိုးေျဖာင့္စြာျဖင့္ ဒုကၡသည္မ်ားကို လက္ခံမည္ဆိုပါက ယခု အခ်ိန္ကပင္ စျပီး ဒုကၡသည္မ်ားကို ျမန္မာနုိ္င္ငံသို႕ ျပန္ပို႕နိုင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသြားခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

လက္ရွိ ဒုကၡသည္ စခန္းႏွစ္ခုတြင္ UNHCR ကုလ မဟာမင္းၾကီးရံုးမွ အသိအမွတ္ ျပဳထားေသာ ျမန္မာ ဒုကၡသည္ ၂၈၀၀၀ ခန္႕ ရွိျပီး အမ်ားမွာ ျမန္မာနို္င္ငံသို႕ ျပန္သြားလိုစိတ္ မရွိဘဲ တတိယ ႏိုင္ငံ တခုခုတြင္ ခိုလံုခြင့္ ရရွိလိုေနၾကသည္ဟု သိရသည္။

ယခု ခရီးစဥ္ကို UNHCR မွ စီစဥ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

တုိက္ပြဲမွသည္ ေအာင္ပြဲဆီသို႔

ေ၀လင္း

၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလအတြင္း ဘရပ္ဆဲလ္ညီလာခံရဲ႕ စက္မႈဇုန္လုပ္သားမ်ားအေရး ထုတ္ျပန္ခ်က္မွာ တ႐ုတ္ျပည္ အလုပ္သမားေတြ တနာရီ ဆင့္ (၂၀) တလ (၄၇.၃၂၀) ေဒၚလာ၊ သီရိလကၤာမွာ တနာရီ (၄၀) ဆင့္ တလ အေမရိကန္ (၉၄.၆၄ ေဒၚလာ)၊ ထိုင္းအလုပ္သမားေတြက ဆင့္ (၇၈) ဆင့္ တလ အေမရိကန္ (၁၈၄.၅၄၈) ေဒၚလာ၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ တနာရီ (၈) ဆင့္ တလကို အေမရိကန္ (၁၈.၉၂၈) ေဒၚလာႏႈန္းစီ လုပ္ခေတြ အသီးသီး ရေနၾကတယ္လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။

ထုိင္း၊ ဗီယက္နမ္၊ လာအို၊ ကေမာၻဒီးယားက စက္မႈဇုန္လုပ္သားေတြ တလကို ေဒၚလာ (၁၀၀- ၁၂၀) ေလာက္ရေနခ်ိန္မွာ အိႏိၵယ၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ပါကစၥတန္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ စက္မႈဇုန္လုပ္သားေတြကေတာ့ တလကို အေမရိကန္ေဒၚလာ (၂၀ - ၃၀) ၀န္းက်င္ေလာက္သာ ရေနၾကပါတယ္။

၂၀၀၉ ေအာက္တိုဘာလ (၇) ရက္ေန႔မွာ ႏုိင္ငံစံု အလုပ္သမားအခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူတို႔က တ႐ုတ္၊ ေဟာင္ေကာင္နဲ႔ အိႏၵိယ အပါအ၀င္ အာရွေဒသတြင္း အထည္ခ်ဳပ္လုပ္သားအားလံုးအတြက္ အက်ဳံး၀င္မယ့္ ဘံုအေျခခံ စံနမူနာ လစာေငြတရပ္ ခ်မွတ္ေရးဆြဲခဲ့ၾကရာမွာ သာမန္အလုပ္သမား မိသားတစု (လူႀကီး ၂ ဦး၊ ကေလး ၂ ဦး အပါအ၀င္) အတြက္ လစဥ္ စားေသာက္ေနထိုင္ေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး အစရွိတဲ့ ကိစၥအားလံုး ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၄၇.၅) ေဒၚလာ လိုအပ္တယ္လို႔ ေၾကညာထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နဲ႔ လႈိင္သာယာစက္မႈဇုန္က လုပ္သားေတြ ရၾကတဲ့ လစာဟာ ဒီစံႏႈန္းထားထက္ ေခါက္ခ်ဳိးမက နည္းပါးလြန္းလွတဲ့လစာပါ။ ဒီလို ၀င္ေငြနည္းတာခ်င္းအတူတူူ အိမ္နီးခ်င္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ စက္မႈဇုန္လုပ္သားေတြမွာ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးတုိက္ပြဲ သက္သက္သာမက တျခားပါတီ၊ အသင္းအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ပါ ႏိုင္ငံေရးအရ ပူးတြဲဆႏၵျပ လႈပ္ရွားႏုိင္ခြင့္ရွိေနတာကေတာ့ ျမန္မာစက္မႈဇုန္လုပ္သားမ်ားထက္ ပိုၿပီးကံေကာင္းေနတဲ့ အခ်က္တခုလုိ႔ ဆိုရမလုိပါ။ စဥ္ဆက္မျပတ္ တုိက္ခုိက္္ေနၾကတဲ့ စက္မႈဇုန္ဆႏၵျပမႈမ်ားစြာအနက္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္တုန္းက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ စက္မႈဇုန္လုပ္သားေတြရဲ႕ ေအာင္ပြဲရ သပိတ္ႀကီးတခုအေၾကာင္း ဆက္စပ္ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ သင့္တာမို႔ မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ပါရေစ။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နိုင္ငံမွာ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ ကတည္းကစၿပီး ရယ္ဒီမိတ္ အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာခဲ့တာပါ။ ႏိုင္ငံအႏွံ႔ လုပ္ငန္းေပါင္း (၄,၀၀၀) ေလာက္ တည္ေထာင္ထားသလုိ အလုပ္သမား (၂) သန္းခြဲေလာက္က ဒီအထည္ေတြကို ထုတ္လုပ္ေပးေနရတာပါ။ ထြက္ကုန္္အမ်ားစုကို အေနာက္ဥေရာပ (EU) ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ အေမရိကန္ဘက္ တင္ပို႔ေနၿပီး စက္႐ံုမ်ားက လုပ္သားအမ်ားစုဟာ ဆင္းရဲတဲ့ အမ်ဳိးသမီးအလုပ္သမားေတြပါ။ (မွတ္ပံုတင္၊ မွတ္ပံုတင္မဲ့) စက္႐ံုေပါင္း (၃,၄၈၀) ကေန အလုပ္သမေပါင္း (၁.၈) သန္းကို အလုပ္ကိုင္ ရွာေဖြေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ (၁၀၀) ရာခုိင္ႏႈန္းျပည့္ ႏုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ားကို လုပ္ကိုင္ခြင့္ျပဳေပးထားတာမုိ႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ စာရင္းဇယားေတြအရ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈတန္ဖိုး အေမရိကန္ေဒၚလာ (၄၈၁၇.၀၅ ) သန္းမွာ ေရနံနဲ႔သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔က႑ (၁၂၀၃.၄၀) သန္း၊ ဆက္သြယ္ေရးက႑ (၁၄၀၅.၉၆) သန္း၊ ခ်ည္ထည္ထြက္ကုန္ အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္း (၉၂၅.၀၃ ) သန္း စသည္ျဖင့္ အထည္ခ်ဳပ္စက္မႈဇုန္ေတြဟာ ႏုိင္ငံ၀င္ေငြ အဓိကရွာေဖြေပးတဲ့ တတိယေျမာက္ လူသားရင္းျမစ္ က႑တခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းေတြကေနၿပီး ႏွစ္စဥ္ အသားတင္၀င္ေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၇) ဘီလီယံဖိုး ရရွိေနတာ ျဖစ္ၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏို္င္ငံျခား တင္ပို႔ကုန္အားလံုးရဲ႕ (၇၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ကို ဒီလုပ္သားေတြက ထုတ္လုပ္ေပးေနၾကတာပါ။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ႏုိင္ငံျခားပို႔ကုန္ စုစုေပါင္းတန္ဖိုးေပါင္းက (၁၅.၅၇) ဘီလီယံ အေမရိကန္ေဒၚလာပါ။ အထည္ခ်ဳပ္က႑ကေန ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ပို႔ကုန္ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁၁) ဘီလီယံ၊ ၂၀၁၀ မွာ (၁၃) ဘီလီယံဖိုး တုိးတက္ထုတ္လုပ္ဖုိ႔လည္း ရည္ရြယ္ထားတာမုိ႔ ေနာင္ဆုိရင္ အမ်ဳိးသားထုတ္ကုန္ (၈၀) ရာခုိင္ႏႈန္းပမာဏကို တျပည္လံုးရွိ အလုပ္သမားဦးေရ စုစုေပါင္း (၄၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္သံုးၿပီး တုိးခ်ဲ႕လုပ္ကိုင္သြားဖုိ႔ရွိပါတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ေဖာင္းပြမႈကို ထိန္းညႇိထားႏုိင္ပါတယ္လုိ႔ အစိုးရ ေၾကညာေနခ်ိန္မွာ အလုပ္သမားေတြခမ်ာ လစာေငြကို (၂) လေလာက္ ေနာက္က်ခံစားေနရၿပီး (၁) လမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၂၀) ၀န္းက်င္ေလာက္ပဲ လစာေငြရၾကတာေၾကာင့္လည္း ဒကၠာၿမိဳ႕လယ္ လမ္းမေပၚကုိ မၾကာခဏထြက္ၿပီး အလုပ္သမားေတြ ဆႏၵျပေနၾကရတာပါ။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အထည္ခ်ဳပ္အလုပ္သမားေတြဟာ သူတို႔လစာေငြ၊ အခ်ိန္ပိုလုပ္ခေတြကို ပံုမွန္မရၾကတဲ့အျပင္ ရက္သတၱပတ္မွာ နားရက္ဆိုတာကလည္း လံုး၀ရွိၾကျပန္တာမဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔လစာေငြထဲက (၂) ရာခုိင္ႏႈန္းကို အလုပ္ရွင္ေတြက ျဖတ္ယူတတ္ပါေသးတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဧၿပီလအတြင္း ဒကၠာၿမိဳ႕အျပင္ဘက္က စက္႐ံုတခုၿပိဳက်ၿပီး အလုပ္သမ (၆၃) ေယာက္ ေသ၊ (၈၄) ေယာက္ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့သလုိ ေဖေဖာ္၀ါရီလတုန္းကလည္း စက္႐ံုမီးေလာင္ၿပီး လုပ္သား (၅၀) ေသ၊ (၁၀၀) ေက်ာ္ဒဏ္ရာရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးေတြလည္း ရွိခဲ့ပါေသးတယ္။ အလုပ္ရွင္ေတြဘက္က စစ္တေကာင္း၊ ဒကၠာလို ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာေတာင္ လိုအပ္တဲ့ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား အလံုအေလာက္ မရတာမုိ႔ စက္စြမ္းအင္ အျပည့္မလည္ပတ္ႏုိင္ဘဲ ထုတ္လုပ္မႈ (၅၀) ရာခုိင္ႏႈန္း က်ဆင္းႏုိင္တယ္လုိ႔ တြက္ခ်က္ေနသလုိ စီးပြားကပ္ပ်က္ေၾကာင့္လည္း ထုတ္လုပ္မႈစရိတ္မွာ (၂၀) ရာခုိင္ႏႈန္း တုိးျမင့္လာတယ္လုိ႔ ဆုိေနၾကျပန္ပါတယ္။

ဒကၠာၿမိဳ႕အနီး စက္မႈၿမိဳ႕ေတာ္ ဆာဗား သိုးေမႊးထည္ စက္႐ံုအုပ္စုမွာ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ေမလ (၂၃) ရက္ေန႔က အလုပ္သမားလုပ္ခေတြ အပါအ၀င္ အပတ္စဥ္ အလုပ္ပိတ္ အားလပ္ခြင့္ ခံစားခြင့္ေတြ ရရွိဖုိ႔ ေတာင္းဆုိထားခဲ့တဲ့ ေတာင္းဆုိခ်က္ (၁၁) ရပ္ကုိ စက္႐ံုပိုင္ရွင္ေတြ ျငင္းပယ္ခဲ့႐ံုမက အလုပ္သမားေတြကိုပါ စက္႐ံုထဲပိတ္ေလွာင္ ေရျဖတ္မီးျဖတ္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားခ့ဲရာကေန မခံမရပ္ျဖစ္ၾကၿပီး သပိတ္ေမွာက္အလုပ္သမားေတြက စက္႐ုံနဲ႔တကြ ကားေတြ စက္ကိရိယာေတြကို မီးတင္႐ႈိ႕ခဲ့ၾကသလို တုိင္းတပါး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြကိုလည္း ေမာင္းထုတ္ပစ္ခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။ ဒီ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္လို သပိတ္မ်ဳိးေတြက ႏွစ္တုိင္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ ျဖစ္ပြားေနက်မို႔ သိပ္မထူးဆန္းေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုရင္ျဖင့္ ဒီလို သပိတ္ေမွာက္ခြင့္ရၾကတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ စက္မႈဇုန္လုပ္သားေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရး လြတ္လပ္ခြင့္ကို နည္းနည္းေလး ဆက္ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ေတာ့ လိုလာပါလိမ့္မယ္။

တြဲဆက္လက္မ်ား

၂၀၀၆ ခုႏွစ္ အေရးအခင္းအတြင္း ပ်က္စီးခဲ့တဲ့ စက္႐ံုေပါင္း (၂၅၀) ေက်ာ္အနက္ (၃၀) ဟာ ဆာဗား ပို႔ကုန္အုပ္စု နုိင္ငံျခားသားပိုင္ စက္႐ံုေတြပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အထည္ခ်ဳပ္ ထုတ္လုပ္တင္ပို႔သူမ်ားအစည္းအ႐ံုး ဒု-ဥကၠ႒ တဦးျဖစ္သူ ဆာဟာဒတ္ ေဟာ့စိန္ ေခ်ာင္ဒရီကေတာ့ ဆာဗားစက္မႈဇုန္က စက္႐ံု (၂၁) ႐ံုအပါအ၀င္ စက္႐ံုေပါင္း (၃၀၀) နီးပါး မီး႐ႈိ႕ခံရၿပီး (၃) ရက္တာၾကာျမင့္ခဲ့တဲ့ စက္မႈဇုန္အလုပ္သမားအဓိက႐ုဏ္းမွာ စုစုေပါင္း အေမရိကန္ေဒၚလာ (၄) ဘီလီယံဖုိး (တက္ကာ ေငြ သန္း ၇၀) နီးပါး ဆုံး႐ႈံးနစ္နာခဲ့ရေၾကာင္း၊ အလုပ္သမား (၃) ဦး ေသဆံုးၿပီး ရာနဲ႔ခ်ီ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။

အလုပ္သမားအခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူ အလုပ္သမားသမဂၢ အမ်ဳိးသမီးေခါင္းေဆာင္ ရွရင္းအာတာကေတာ့ လံုး၀ အလုပ္နားရက္ မရွိတာေၾကာင့္ အခုလို အလုပ္သမားေတြ ေဒါသထြက္ၿပီး အဓိက႐ုဏ္းျဖစ္ရတာပဲလုိ႔ အျပစ္တင္ပါတယ္။ ပိုင္ရွင္ေတြက အလုပ္သမားေတြကို လုပ္ခနဲ႔ အိုဗာတုိ္င္ေၾကး ပံုမွန္မေပးၾကတဲ့အျပင္ အလုပ္ရွင္က သူတုိ႔လုပ္ခနဲ႔ အုိဗာတိုင္ေၾကးေပၚကေနၿပီး (၂) ရာခုိင္ႏႈန္း ျဖတ္ေလ့ရွိတယ္လုိ႔ အလုပ္သမားေတြ ယံုၾကည္ေနၾကေၾကာင္းကိုလည္း သူမက စြပ္စြဲထားျပန္ပါတယ္။

အစိုးရျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး လာဖိုဇာမန္က ဒါဟာ အစုိုးရအတြက္ အဖ်က္လုပ္ရပ္မ်ားျဖစ္သလို အိႏၵိယနယ္ျခားစက္မႈဇုန္ေတြက ကူးစက္လာတဲ့ ျပႆနာမ်ားလို႔ ေျပာပါတယ္။

အတုိက္အခံပါတီ ေခါင္းေဆာင္ ရွိတ္ဟာစီန၀ါဂ်စ္ကေတာ့ လက္ရွိအစုိးရရဲ႕ မေအာင္ျမင္ခ်က္ေတြ အားလံုးကို အလုပ္သမားေတြအေပၚ အျပစ္ပံုခ်ေနတယ္လို႔ေျပာၿပီး အလုပ္သမားေတြအေပၚ လက္ရွိ (BNP) ပါတီ အစိုးရရဲ႕ ဗိုလ္က်ႀကီးစုိးမႈ ျပန္႔ပြားလာတာပဲလုိ႔ ေထာက္ျပေ၀ဖန္ခဲ့ပါတယ္။

ႏုိင္ငံေရးသမားမဟုတ္တဲ့ ဘဂၤလား စီးပြားေရးေရွ႕ေဆာင္ေတြကလည္း အလုပ္ရွင္ေရာ အစိုးရကပါ လုပ္သားေတြအေပၚ ဗိုလ္က်အႏုိင္က်င့္ေနတယ္လို႔ စြပ္စြဲၿပီး ဘဂၤလား စီးပြားေရးအသင္း ဥကၠ႒ ကြာစီခုိလီကြစ္ဇာမန္ကေတာ့ ဒီျပႆနာဟာ ေရရွည္မေျဖရွင္းႏုိင္မယ့္ ျပႆနာတရပ္ပဲလို႔ အခိုင္အမာထပ္ၿပီး ေထာက္ျပပါတယ္။

ဘဂၤလား အလုပ္သမားအေရး ေလ့လာေရးသိပၸံ (BILS) ကေတာ့ ၁၉၉၇-၂၀၀၁ မွာ အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းရွင္ေတြဘက္က ျပႆနာကိုတားဆီးဖို႔ သေဘာတူညီခ်က္ (၄) ခ်က္ လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေပမယ့္လည္း အစိုးရ သတ္မွတ္ေၾကညာ ေပးထားတဲ့ အနိမ့္ဆံုးလစာ (၂၅) ေဒၚလာႏႈန္းကို ၂၀၀၁ ခုႏွစ္တုန္းကတည္းက အာမမခံခဲ့သလုိ စက္႐ံုလုပ္ငန္းႀကီးမ်ားအတြက္ လမ္းၫႊန္ခ်က္ (၂၄) ရပ္အျပင္ အျခားအလုပ္သမားဥပေဒ ဘယ္တခုကိုမွ စက္မႈဇုန္လုပ္ငန္းရွင္ေတြ မလုိက္နာၾကဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။

တဆက္တည္းမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ အလုပ္သမားသပိတ္ေတြ တခုနဲ႔တခု ဆက္ႏႊယ္ပတ္သက္ေနတာကိုလည္း ေတြ႔ရႏုိင္ပါေသးတယ္။ အတိုက္အခံ ရွိတ္ဟာစီနာ၀ါဂ်စ္ရဲ႕ ၫြန္႔ေပါင္း (၁၄) ပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ဖို႔ ဇြန္ (၁၃-၁၄) ရက္အထိ (၃၆ ) နာရီ္ၾကာ သပိတ္ေမွာက္ဖို႔နဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒ ျပန္လည္ေရြးခ်ယ္ဖို႔ တုိက္ပြဲ၀င္ ေတာင္းဆိုလုိက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ လူေတြ ရာနဲ႔ခ်ီ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့တဲ့ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၁၁) ရက္ေန႔ ဒကၠာ သပိတ္ေမွာက္ အေရးခင္းမွာ ပုလိပ္ေတြရဲ႕ အတိုက္ခံေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အလုပ္သမားမ်ားအေပၚ ျပဳမူခ်က္ေတြကို အေရးယူေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္။

ဒါေတြအားလံုးဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က အလုပ္သမားသပိတ္ေတြနဲ႔ တျခားေသာ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြ ဆက္စပ္မႈရွိရွိ အျပန္အလွန္ ေထာက္ခံအားေပး တုိက္ပြဲ၀င္ေနၾကပံုေတြပါ။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လထဲမွာ အေျခအေနေတြ ဆက္ဆိုး၀ါးေနၿပီး သပိတ္တုိက္ပြဲေတြဟာ ဒကၠာ ျပဳျပင္ထုတ္လုပ္ဇုန္ကေန ဆာဗား၊ အ႐ွဴလီရာ၊ ဂါဇီပါလ္ နယ္ေျမအထိ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားပါေတာ့တယ္။ ၂၀၀၆ ေမ (၂၃) ရက္ေန႔ မွာေတာ့ ျဖစ္ပြားမႈအရွိန္ ျမင့္တက္ခဲ့ၿပီး စက္႐ံုလုံၿခံဳေရး၊ ပုလိပ္ေတြ၊ ျပည္သူ႔စစ္မ်ားအျပင္ ဘဂၤလားနယ္ျခားေစာင့္ ႐ိုင္ဖယ္တပ္အင္အား (၃,၀၀၀) ကို ေခၚယူေျဖရွင္းခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ အစိုးရက စက္႐ံုေတြကုိ အတင္း၀င္ေရာက္စီးနင္းၿပီး အလုပ္သမားေတြကို ေမာင္းထုတ္၊ စက္မႈဇုန္ကို သံဆူးႀကိဳးကာရံ ထိန္းခ်ဳပ္ခဲ့သလုိ အေရးေပၚ ဆူပူမႈႏွိမ္နင္းေရးတပ္ဖြဲ႔ေတြပါ ၀င္ေရာက္ေျဖရွင္းေပးရတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးထိခုိက္မႈအဆင့္ထိ အေျခဆိုက္ေရာက္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆံုး အစုိးရဘက္က ဖမ္းဆီးထားတဲ့ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အလုပ္သမားသမဂၢ၀င္ေတြ ျပန္လႊတ္ေပးဖုိ႔ အေျခခံလုပ္ခလစာ စီစဥ္သတ္မွတ္ေပးဖို႔ အလုပ္သမားကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ဆုိတဲ့ အလုပ္သမားတို႔ရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို လိုက္ေလ်ာေပးခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ စက္မႈဇုန္လုပ္သား ေတာင္းဆိုခ်က္အမ်ားစုကို အစိုးရနဲ႔ အလုပ္ရွင္ေတြဘက္က လိုက္ေလ်ာေပးခဲ့လို႔လည္း စေန၊ တနဂၤေႏြ အားလပ္ခြင့္ရက္၊ မီးဖြားခြင့္ရက္၊ လုပ္သားမွတ္ပံုတင္၊ ျပင္ပထြက္ခြင့္ လက္မွတ္ စတဲ့ အခြင့္အေရးမ်ားအျပင္ အဓိကက်တဲ့ လုပ္ခလစာေငြကလည္း အရင္ အလုပ္သမားသပိတ္မတိုင္မီ တက္ကာေငြ (၉၄၀) အေမရိကန္ (၁၄.၀၃) ေဒၚလာကေန အခု တက္ကာေငြ (၃,၀၀၀) အေမရိကန္ (၄၄.၇၉) ေဒၚလာထိတိုးၿပီး သတ္မွတ္ေပးခဲ့တာမုိ႔ ၂၀၀၆ ေမလ အလုပ္သမားသပိတ္ လံုး၀ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္လုိ႔ ေျပာရမွာပါ။ (New Age, 29 June 2006)

အခုလုိေအာင္ျမင္မႈဟာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ တႏွစ္တည္း ပြဲၿပီးမီးေသ အရွိန္တန္႔မသြားခဲ့ပါဘူး။ ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေတြမွာ ေနာက္ထပ္ စက္မႈဇုန္အလုပ္သမားဆႏၵျပပြဲေတြ တခုၿပီးတခု ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားခဲ့ပါေသးတယ္။ ၂၀၀၆ ေမ၊ ဇြန္ အလုပ္သမား တုိက္ပြဲေတြအျပင္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီ ပထမအပတ္အတြင္း ဒကၠာစက္မႈဇုန္ စက္႐ံု (၄) ႐ံုက အထည္ခ်ဳပ္လုပ္သားေတြ လစာေငြ (၂) ေဒၚလာကေန (၃) ေဒၚလာအထိ ထပ္တုိးေပးဖုိ႔ ဆႏၵျပခဲ့ရာ ပုလိပ္ေတြ ႐ိုက္ႏွက္ၿဖိဳခြင္းခဲ့လုိ႔ လူ (၅၀) ဒဏ္ရာရရွိခဲ့ၾကသလုိ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီ ဒုတိယပတ္ (၁၅) ရက္ေန႔မွာလည္း လုပ္သားေပါင္း (၁) ေသာင္းခြဲေလာက္ဟာ ကုန္ေစ်းနႈန္းျမင့္တက္လာလို႔ နဂိုသေဘာတူထားၿပီးျဖစ္တဲ့ လစာေငြ (၁) လကို အေမရိကန္ (၂၅) ေဒၚလာႏႈန္းရရွိေရး စက္႐ံုေရွ႕ထိုင္ၿပီး ဆႏၵျပခဲ့ၾက ျပန္ပါတယ္။ ဒကၠာစက္မႈဇုန္မွာ ဆႏၵျပမႈေတြဟာ လႈိင္းတံပိုး၊ မုန္တုိင္းေတြလုိပဲ ႏွစ္စဥ္မျပတ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ မရပ္မနား ဆက္လက္တုိက္ခတ္ေနခဲ့ပါတယ္။

၁၉၆၀ လြန္္ကာလ စက္မႈဇုန္သစ္ေတြနဲ႔အတူ စတင္သေႏၶတည္လာခဲ့တဲ့ အလုပ္ရွင္ အလုပ္သမားၾကား မေျပလည္မႈ ျပႆနာေတြဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ စက္မႈန္ဇုန္လုပ္ငန္းရွင္ေတြအဖုိ႔ေတာ့ ေမြးရာပါ ေရာဂါဆိုးႀကီးတရပ္လုိပါပဲ။ အလုပ္သမား အခြင့္အေရးတခု ခ်ဳိးေဖာက္ခံရတိုင္းမွာ ဆႏၵျပဖို႔ရာ ျပႆနာအသစ္ေတြ ထပ္တလဲလဲ ေပၚေပါက္လာစၿမဲ မဟုတ္ပါလား။



ယေန႔ ျမန္မာ့ေရးရာ သတင္းမ်ား May,1st,2010

( 31 )ေမေဒးေန႔ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ျပဳလုပ္

( 30 )Burma Question Needs the UN Intervention

( 29 )ေ႐ြးေကာက္ပြဲ အဖ်က္သမား တိုက္ဖ်က္ရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး တိုက္တြန္း

( 28 )Burmese leader says 'saboteurs' threaten national polls

( 27 )ျပည္နယ္ႏွင့္တိုင္းတခ်ိဳ႕ အပူခ်ိန္လြန္ကဲမႈဒဏ္ ခံေနရ

( 26 )'Saboteurs' threaten Myanmar vote

( 25 )ဒီဗြီဘီ သတင္းေထာက္ မလွလွ၀င္း အယူခံကို မေကြးတိုင္း တရားရုံးက ပယ္ခ်

( 24 )Two Years after Nargis, Life Is Far from Normal

( 23 )ေဒၚစုကို အာဏာပိုင္မ်ားက အိမ္ျပဳျပင္ခြင့္ျပဳ

( 22 )More Funds Needed for Nargis Recovery

( 21 )အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ ဖ်က္သိမ္းခံရမည့္ ကိစၥ တားေပးရန္ တရားစြဲဆိုလႊာတင္

( 20 )Election 'saboteurs' warning

( 19 )Judson student reunites with family from Myanmar

( 18 )စစ္တေကာင္း ေတာင္တန္းနယ္မွ ဗုဒၶဘာသာ မာရမာ လူငယ္မ်ား ခရစ္ယာန္ ဘာသာသို႕ စတင္ ကူးေျပာင္း

( 17 )Myanmar top leader warns against conspiracy ahead of election

( 16 )ရခုိင္ျပည္နယ္မွ ပါတီတခုကို မွတ္ပံု တင္ခြင့္ ျပဳလိုက္ျပီ

( 15 )Funding Gap Hinders Recovery In Myanmar

( 14 )ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ႕နယ္တြင္ ေရရွားပါး၍ ေတာေနလူထု အခက္ၾကံဳေနရ

( 13 )Turbo-Mech plans to enter Myanmar

( 12 )ႏိုင္ငံေရး စာအုပ္မ်ား ေရာင္းအားေကာင္း

( 11 )Myanmar prime minister forming new political party

( 10 )နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္သူေတြ အကူအညီ ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာ လိုအပ္ဆဲ

( 9 )More funds needed to help Myanmar recover, rebuild from devastating 2008 cyclone, UN says

( 8 )ဘာသာေရး ဖိႏွိပ္မႈ အဆိုး၀ါးဆုံး တိုင္းျပည္မ်ားတြင္ ျမန္မာပါ၀င္

( 7 )Funding gap hinders recovery in Myanmar, two years after cyclone

( 6 )လက္ရွိ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ပါတီေထာင္သည့္ကိစၥ ဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္

( 5 )More funds needed for Myanmar cyclone recovery

( 4 )၀န္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ ေရြးေကာက္ပဲြ ၀င္မယ့္အေပၚ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အသုိင္းအ၀န္း စုိးရိမ္မကင္းျဖစ္

( 3 )Burma still among worst states for press freedom

( 2 )စစ္အစုိးရအေပၚ NLD နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တရားစဲြဆုိမႈ တရား႐ုံးခ်ဳပ္ စတင္ကုိင္တြယ္

( 1 )Burma Army reported attacked by ceasefire Shan Army