တူးေဖာ္ေရးလုပ္ငန္းကို ျပည္နယ္အစိုးရအဖြဲ႕၏ ႀကီးၾကပ္မွုျဖင့္ ေရွးေဟာင္းသုေတသန၊ အမ်ိဳးသားျပတိုက္ႏွင့္ စာၾကည့္တိုက္ဦးစီးဌာနက ဦးေဆာင္ကာ ျပည္ေထာင္စု ယဥ္ေက်းမွုဝန္ႀကီးဌာနမွ ဘတ္ဂ်က္ က်ပ္သိန္း ၈၀၀ ႏွင့္ ေစတနာရွင္တစ္ဦးမွ လွူဒါန္းေငြ က်ပ္သိန္း ၃၀၀ စုစုေပါင္း သိန္း ၁၁၀၀ ျဖင့္ ျပန္လည္တူးေဖာ္ျခင္း ျဖစ္သည္။
“တူးဖို႔ ျပင္ဆင္စရာေတြ လုပ္ၿပီးေတာ့ စတူးေနၿပီ။ ဒီႏွစ္အတြက္ တူးဖို႔ ၆ ေနရာ ေရြးထားတယ္” ဟု ေဒါက္တာမင္းႏြယ္စိုး က ေျပာသည္။
ယခုတူးေဖာ္မွုသည္ တတိယအႀကိမ္ ျဖစ္ၿပီး၊ တူးေဖာ္ရန္အတြက္ မြန္ျပည္နယ္ ဘီးလင္းၿမိဳ႕နယ္ ဝင္းကတြင္ ၅ ေနရာႏွင့္ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕နယ္ မေလာ့ေခ်ာင္းတြင္ ၁ ေနရာကို ေရြးခ်ယ္သတ္မွတ္ထားသည္ဟု ဝန္ႀကီးက ေျပာသည္။
ယခုတူးေဖာ္မွုမွ ထူးျခားသည့္ ၿမိဳ႕ရိုး၊ ၿမိဳ႕ဝင္ေပါက္ႏွင့္ နန္းေတာ္ကဲ့သို႔ေသာ ေနရာမ်ားကို ေတြ႕ရွိနိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္း၊ တူးေဖာ္ရာမွ ေတြ႕ရွိသည္မ်ားကို ထိန္းသိမ္းရန္အတြက္လည္း ထိန္းသိမ္းေရးအစီအစဥ္ကို လုပ္ေဆာင္ထားေၾကာင္းလည္း ဝန္ႀကီးက ေျပာသည္။
သုဝဏၰဘူမိၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ၁၉၈၄ ခုႏွစ္တြင္ တစ္ႀကိမ္ စတင္တူးေဖာ္ခဲ့ၿပီး၊ ၂၀၁၃ -၂၀၁၄ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရမွ ခ်မွတ္ေပးခဲ့သည့္ ဘတ္ဂ်က္ က်ပ္သိန္း (၂၀ဝ) ျဖင့္ သုဝဏၰဘူမိၿမိဳ႕ေဟာင္း တည္ေနရာဟု ယူဆရသည့္ ကုန္း (၄၀) ခုအနက္ (၄) ခုကို တူးေဖာ္ခဲ့သည္။
၂၀၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕၌ သုဝဏၰဘူမိစာတမ္းဖတ္ပြဲႏွင့္ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပြဲတရပ္ကို က်င္းပကာ ဝင္က၊ အရပ္သည္မႏွင့္ သထုံတဝိုက္ကို သုဝဏၰဘူမိၿမိဳ႕ေဟာင္း တည္ေနရာအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားခဲ့ၾကၿပီး ထိုသတ္မွတ္ခ်က္အတိုင္း ၿမိဳ႕ေဟာင္းကို တူးေဖာ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ဒုတိယအႀကိမ္ တူးေဖာ္မွုမွ ရရွိထားသည့္ အုတ္ခြက္ဘုရားမ်ား၊ ဆင္းတုေတာ္မ်ား စသည့္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္း အမ်ိဳးအစားေပါင္း ၁၀ဝ ေက်ာ္ကို ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ရွိ ယဥ္ေက်းမွုျပတိုက္တြင္ ထိန္းသိမ္းထားၿပီး၊ ဘာသာေရးဟု ယူဆရသည့္ အေဆာက္အအုံႏွင့္ ၿမိဳ႕ရိုးဟု ယူဆရသည့္ အေဆာက္အအုံတို႔ကို အမိုးအကာျဖင့္ ထိန္းသိမ္းထားေၾကာင္း သိရသည္။
သုဝဏၰဘူမိသည္ ပုဂံထက္ ေစာသည့္ အေထာက္အထားမ်ား ရွိေသာ္လည္း သုဝဏၰဘူမိၿမိဳ႕ေဟာင္း တည္ရွိေၾကာင္း ရပ္တည္သူ နည္းသည့္အတြက္ ၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ျပန္တူးရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေဒါက္တာမင္းႏြယ္စိုး က ေျပာသည္။
မြန္သမိုင္းမွတ္တမ္းအရ သုဝဏၰဘူမိသည္ ျမန္မာနိုင္ငံေအာက္ပိုင္း ရာမညေဒသအတြင္းတြင္ တည္ရွိၿပီး၊ စစ္ေတာင္းျမစ္ဝ ပတ္ဝန္းက်င္မွ ေတာင္ဘက္ သံလြင္ျမစ္ဝ ပတ္ဝန္းက်င္ထိ အက်ယ္အဝန္း ရွိသည္ဟု သိရသည္။
No comments:
Post a Comment