WFP စားနပ္ရိကၡာ ေလွ်ာ့ခ်၍ ကခ်င္ႏွင့္ ရွမ္း စစ္ေရွာင္ ဒုကၡသည္မ်ား အခက္အခဲ ျဖစ္ေန

နန္းလြင္ႏွင္းပြင့္

ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းရွိ စစ္ေရွာင္စခန္းမ်ားသို႔ ကမာၻ႔စားနပ္ရိကၡာ အစီအစဥ္ (WFP) မွ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား ေလွ်ာ့ခ် လိုက္သျဖင့္ စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ားမွာ ေန႔စဥ္ စားနပ္ရိကၡာ မလံုေလာက္မႈ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနေၾကာင္း သတင္း ရရွိသည္။

ကခ်င္ စစ္ေရွာင္စခန္းမ်ားကို အကူအညီေပးေနသည့္ အဖြဲ႕အစည္းတခုျဖစ္သည့္ Zinlum အဖြဲ႕၏ တာ၀န္ခံ တဦးျဖစ္သူ ဦးနန္းဇိမ္းလဂ်ာ က “အခုေလွ်ာ့ခ်လိုက္တာ စားနပ္ရိကၡာပဲ မဟုတ္ဘူး။ အေျခခံသံုး အမိုးအကာ မိသားစုသံုး ပစၥည္းေတြေရာ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာရွိတဲ့ စစ္ေရွာင္စခန္းေတြ အားလံုးကို ေလွ်ာ့လိုက္တာပါ။ စိုးရိမ္ေနၾကတယ္။ အခက္အခဲလည္း အရမ္းျဖစ္ေနပါတယ္” ဟု ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။

ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းေျမာက္ စစ္ေရွာင္စခန္းအားလံုးတြင္ ယခင္ရရွိေနသည့္ အေထာက္အပံ့မွ ၆၀ ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔ ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ သည္ဟုလည္း ဦးနန္းဇိမ္းလဂ်ာက ေျပာသည္။

မတ္လ ၂၂ ရက္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အလံုလမ္းရွိ Summit Parkview Hotel တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ပူးေပါင္းလုပ္ငန္းစဥ္ အဖြဲ႕(JST) က ကမၻာ့ကုလသမဂၢ(UN) ႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားသို႔ ရွင္းလင္း တင္ျပေသာ အခမ္းအနား၌ ဦးနန္းဇိမ္းလဂ်ာက ေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္ သည္။

ထိုအခမ္းအနားတြင္ စားနပ္ရိကၡာ ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ျခင္းအား ျပန္လည္တိုးျမႇင့္ ေထာက္ပံ့ေပးရန္ ေတာင္းဆိုၿပီး စစ္ေရွာင္စခန္းမ်ား၏ အေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စစ္တမ္း ေကာက္ယူထားသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကိုလည္း တင္ျပသည္။

အဆိုပါ JST ၏ ရွင္းလင္း တင္ျပပြဲသို႔ ကခ်င္ အရပ္ဘက္အဖြဲဲ႕အစည္း ၉ ဖြဲ႕ႏွင့္ UN ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ထိုင္းသံ႐ုံး၊ ဂ်ပန္ သံ႐ုံးႏွင့္ ဂ်ာမနီ သံ႐ုံးမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တက္ေရာက္သည္။

JST အဖြဲ႕သည္ ကခ်င္အရပ္ဘက္အဖြဲ႕အစည္း ၉ ဖြဲ႔ျဖင့္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္က စတင္ဖြဲ႕စည္းထားၿပီး ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးမႈမ်ားကို ရယူ၍ စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ားအေရးကို တဆင့္ ကူညီလ်က္ရွိေသာ အဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္သည္။

WFP က စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ားကို ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အထိ စားနပ္ရိကၡာ အျဖစ္ ဆန္၊ ဆီ၊ ဆားႏွင့္ အျခား အသုံး အေဆာင္ ပစၥည္းမ်ား ေပးေဝေၾကာင္း၊ ထမင္း ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ရန္ ထင္းႏွင့္ လူတဦးျခင္းအတြက္ ေန႔စဥ္ အသံုးစရိတ္မ်ား ေထာက္ပံ့ေၾကာင္း၊ က်န္းမာေရးသံုး ပစၥည္းမ်ား၊ အိမ္သံုးႏွင့္ အေျခခံသံုးပစၥည္းမ်ား၊ ယာယီတဲ အမိုးအကာမ်ားကို တႏွစ္လွ်င္ သံုးႀကိမ္ ခန္႔ ေထာက္ပံ့ေၾကာင္း ကခ်င္ အရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ေျပာသည္။

၂၀၁၆ ခုႏွစ္မွစ၍ တခ်ိဳ႕စခန္းမ်ားတြင္ စားနပ္ရိကၡာ မေပးေတာ့ဘဲ တလလွ်င္ စားစရိတ္အျဖစ္ တဦးလွ်င္ ၉၀၀၀ က်ပ္ ရရွိေၾကာင္း၊ တခ်ိဳ႕စခန္းမ်ားတြင္ ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား ေပးၿပီး တလစားစရိတ္အျဖစ္ တဦးလွ်င္ ၆၀၀၀ က်ပ္ (သို႔) ၇၀၀၀ က်ပ္ ရရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ေဂ်ယန္း စစ္ေရွာင္စခန္းမွ စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္ ေဒၚခါးတြမ္က “ကမာၻစားနပ္ရိကၡာ(WFP) က ေထာက္ပံ့လို႔ က်မတို႔ အသက္ရွင္ခြင့္ ရ တာပါ။ ႏႈတ္နဲ႔ေက်းဇူးတင္လို႔ မကုန္ပါဘူး။ အခု ေဘးက်ပ္ နံက်ပ္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ က်မတို႔ လူထုကို သနားစိတ္နဲ႔ ေထာက္ပံ့တဲ့ စားနပ္ရိကၡာကို မေလွ်ာ့ဘဲ ျပန္လည္ပံ့ပို႔ေပးဖို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။ တကယ္ကို ခက္ခဲေနလို႔ပါ”ဟု ေျပာ သည္။

၎တို႔အေနျဖင့္ ေနရပ္ကို ျပန္၍ လယ္ယာ စိုက္ပ်ိဳးေရး လုပ္ကိုင္ၿပီး ေနထိုင္လိုသည္ဟုလည္း ေျပာဆိုသည္။

ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း နမ့္ဖတ္ကာ စစ္ေရွာင္စခန္းမွ ေဒၚေမရီယန္ကလည္း“က်မတို႔မွာ တကယ္ဒုကၡေရာက္ေနလို႔ပါ။ သူမ်ားေပး တာ ခိုကပ္ၿပီး ေပ်ာ္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်မတို႔လုပ္တတ္တဲ့ လယ္ယာေတြလည္း ရြာမွာ အကုန္က်န္ခဲ့တယ္။ တကယ္ဆို သူမ်ားေထာက္ပံ့တာထက္ ကိုယ့္အိမ္မွာပဲ ကိုယ္ေနခ်င္တာေပါ့”ဟု ေျပာသည္။

စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ားသည္ ေနရပ္ျပန္လိုၾကေသာ္လည္း ၎တို႔ေနထိုေသာ ရြာမ်ားတြင္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားထားၿပီး တပ္မေတာ္က စခန္းခ် ထားမႈမ်ား ရွိေၾကာင္း၊ တခ်ိဳ႕ရြာမ်ားတြင္ တိုက္ပြဲျဖစ္သည့္အျပင္ ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ားမွ ေျမျမႇဳပ္မိုင္းမ်ား အျပန္အလွန္ ေထာင္ ထားျခင္းမ်ား ရွိၿပီး အဆိုပါ ကိစၥရပ္မ်ားကို တာ၀န္ခံ ရွင္းလင္းေပးမည့္ အဖြဲ႕အစည္း မရွိေၾကာင္း၊ ဒုကၡသည္မ်ားအေနျဖင့္ ေနရပ္ ျပန္ ရ မည္ဆိုပါက ေဘးကင္းလံုၿခံဳစြာ၊ ဂုဏ္သိကၡာရွိစြာ ျပန္ႏုိင္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္းလည္း JST က သေဘာထား ထုတ္ျပန္ထားသည္။

စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ားကို ေထာက္ပံ့ျခင္းမ်ား မေပးႏုိင္ေတာ့ဘဲ ေနရပ္ကို လံုၿခံဳစြာျပန္ရန္ မေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ပါက ၎တို႔ ဘာသာ ၀င္ေငြရွာျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ေနာက္ဆက္တြဲျပႆနာမ်ားအျဖစ္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား၊ ေမွာင္ခို လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ဒုကၡသည္မ်ား ေရာက္ရွိသြားႏုိင္သည္ဟုလည္း JST ၏ သေဘာထား ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ပါရွိသည္။

စစ္ေရွာင္ ဒုကၡသည္မ်ားသည္ စခန္းတြင္းေနထိုင္စဥ္ မိသားစုအသံုးစရိတ္မ်ားအတြက္ ျပင္ပသို႔ အလုပ္ထြက္လုပ္ရန္ အလုပ္အကိုင္ မရွိျခင္း၊ စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ားကို လက္ခံၿပီး အလုပ္ေပးမည့္သူမရွိျခင္း၊ ၿမိဳ႕ႏွင့္ နီးသည့္ စခန္းတခ်ိဳ႕တြင္ ေန႔စားက်ပန္းအလုပ္မ်ား ရရွိပါေသာ္လည္း ပြဲစားမ်ားက ၎တို႔၏ လုပ္အားခ မည္မွ်ရသည္ျဖစ္ေစ ေန႔စဥ္ ၃၀၀၀ က်ပ္ ေတာင္းယူျခင္းမ်ား ရွိေၾကာင္း သိရ သည္ ။

စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ားကို WFP က စားနပ္ရိကၡာ ေထာက္ပံ့ေနသည္မွာ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ကတည္းကပင္ ျဖစ္၍ ၃ ႏွစ္ ေက်ာ္ ရွိၿပီ ျဖစ္ ေသာ ေၾကာင့္ ေထာက္ပံ့မႈကို ေလွ်ာ့ခ်ရန္ ေျပာဆိုမႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂ ရက္တြင္ WFP က ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ႏုိင္ငံေရး အကူးအေျပာင္းတြင္ အဆင္ေျပေစရန္ ဒုကၡသည္မ်ား ေထာက္ပံ့မည့္ အစီအစဥ္ကို ၂၀၁၇ ခုႏွစ္အထိ တိုးျမႇင့္လိုက္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေသာ္လည္း ေထာက္ပံ့မည့္အထဲတြင္ ေရေဘး ကဲ့သို႔ေသာ အေရးေပၚ ဒုကၡေရာက္ေနသူမ်ားႏွင့္ အာဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့သည့္ ကေလးမ်ား အေရးကို ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္မည္ဟု ထုတ္ျပန္ ထားသည္။

UN က ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ဒုကၡသည္မ်ားကို အကူအညီေပးေနသည့္ ေငြေၾကးမ်ားသည္ ၾသစေၾတးလ်၊ ကေနဒါ၊ နယူးဇီလန္၊ ခ်က္ ၊ ဒိန္းမတ္ ၊ ဥေရာပသမဂၢ ၊ ျပင္သစ္ ၊ ဂ်ာမနီ၊ အီတလီ၊ ဂ်ပန္ ၊ လူဇင္ဘတ္ ၊ ေနာ္ေ၀း၊ ကိုရီးယား၊ ဆြစ္ဇာလန္ ႏုိင္ငံမ်ားမွ ရရွိသည့္ အလွဴေငြမ်ားမွ ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံကို ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လ အထိ ဆက္လက္ေထာက္ပံ့ရန္ အတြက္လည္း ေဒၚလာ သန္း ၄၀ လိုအပ္ ေနသည္ဟု ဆိုထားသည္။

ဦးနန္းဇိမ္းလဂ်ာက “ဒီလိုလုပ္တာ အေျပာင္းအလဲမွာ တရားမွ်တရဲ႕လားလို႔ က်ေနာ္တို႔ ေတြးမိတယ္။ အခုျဖစ္ေနပံုက ေန႔စဥ္စားေန တဲ့ ထမင္းကို မင္းတို႔ ေလွ်ာ့စားလိုက္ေတာ့ဆုိတဲ့ ပံုျဖစ္ေနတယ္။ မင္းတို႔ဘာသာ ႀကိဳက္သလို အသက္ရွင္ေတာ့ ဆိုတဲ့ သေဘာ လည္း သက္ေရာက္ေနတယ္”ဟု ေျပာသည္။

လက္ရွိ ကခ်င္ျပည္နယ္ ႏွင့္ ရွမ္းေျမာက္ေဒသတြင္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ကခ်င္ လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ (KIA) ၊ ပေလာင္(တအာင္း) အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (TNLA) ၊ ရွမ္းျပည္တိုးတက္ေရး ပါတီ (SSPP/SSA) တို႔ႏွင့္ တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားေနျခင္းေၾကာင့္ ေနရပ္စြန္႔ခြာၿပီး စစ္ေဘးဒုကၡသည္ ျဖစ္ေနသူ ၁၇၀၀၀၀ ေက်ာ္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားခ်ိန္တြင္ ရြာမ်ားအတြင္း တပ္စခန္း ေနရာမ်ား ခ်ထားျခင္း၊ ေျမျမႇဳပ္ မိုင္းမ်ား ေထာင္ထားျခင္းေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ား သည္ ၎တို႔ရပ္ရြာမ်ားတြင္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ ျပန္လည္ ေနထိုင္ရန္ သြားေရာက္ရာတြင္ မိုင္းထိေသဆံုးျခင္းမ်ား၊ လက္နက္ ကိုင္ တပ္္ဖြဲ႕၀င္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ၿပီး ဖမ္းဆီးခံရျခင္းမ်ား၊ ႏွိပ္စက္ခံရျခင္းမ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ား ႀကံဳေတြ႕လ်က္ရွိသည္ဟု လည္း ဆိုသည္။

ထို႔အျပင္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ား ေထာင္ထားခဲ့သည့္ ေျမျမႇဳပ္မိုင္းမ်ားကို ရွင္းလင္းေပးမည့္ သူမ်ားမရွိသျဖင့္ ေန ရပ္ သို႔ မျပန္ႏုိင္ဘဲ စစ္ေရွာင္စခန္းမ်ားတြင္ ယေန႔အထိ ေနထိုင္ေနရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။