ဧရာ၀တီ
တံခါးကို ဖြင့္ထားျပီထင္ေသာ္လည္း အမွန္ဝင္ရန္ ၾကိဳးစားေသာအခါ အထဲမွ ခ်က္ခ်ထားဆဲ ျဖစ္ရပ္တခု ေနျပည္ေတာ္တြင္ ျဖစ္ပြားေနခဲ့သည္။
ဧျပီလ ၅ ရက္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္တြင္ အမ်ဳိးသားဒီမုုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကို ႏုုိင္ငံေတာ္ အတုုိင္ပင္ခံပုုဂၢဳိလ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္မည့္ ဥပေဒအား တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ ကုုိယ္စားလွယ္မ်ားက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္႔ကြက္ခဲ့ျခင္းကို ရည္ၫႊန္းလိုျခင္း ျဖစ္သည္။
တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္သူအျဖစ္ တရားဝင္ အသိအမွတ္ မျပဳခ်င္ေသာ သေဘာထားကို လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ထားေနဆဲဟု ယင္းျဖစ္ရပ္က ေဖာ္ျပေနသည္။
မဲဆႏၵရွင္ ျပည္သူလူထုက တခဲနက္ မဲေပးေရြးခ်ယ္ၿပီး ဥပေဒျပဳေရးႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တာဝန္တို႔ကို အပ္ႏွင္းလိုက္ေသာ ႏိုင္ငံေရးပါတီ၏ ေခါင္းေဆာင္ကို သမၼတျဖစ္ခြင့္ တားဆီးထားသည့္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုပါ ျပဌာန္းခ်က္ ၅၉ (စ) အား အခိုင္အမာ ကာကြယ္ ေထာက္ခံခဲ့ၾကေသာ လႊတ္ေတာ္အတြင္းရွိ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ယင္းအေျခခံ ဥပေဒပါ ပုဒ္မ ၂၁၇ ကို အေျခခံၿပီး NLD က ဥပေဒျပဳရန္ ႀကိဳးစားသည္ကို ခါးခါးသီးသီး ကန္႔ကြက္ေနျခင္းမွာ တရားဥပေဒ၏ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္သည္ဟု မဆိုႏိုင္ေတာ့ေပ။
ျပည္တြင္းျပည္ပက တခဲနက္ အားေပးေထာက္ခံျခင္းေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ဖယ္ထုတ္၍ မရေတာ့ဟု လက္ခံ သေဘာေပါက္လာေသာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သည္ ႏိုင္ငံျခားေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး က႑မ်ားကိုသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ တာဝန္ယူလိုေစေသာ သေဘာထား ရွိခဲ့ေၾကာင္း စစ္အစိုးရေဟာင္းမ်ား လက္ထက္တြင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ၾကားခဲ့ဖူးသည္။ ထိုသေဘာထားေၾကာင့္လည္း ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာ တဖက္သက္ အခ်ိန္ယူ ေရးဆြဲခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္သည္။
ပုဒ္မ ၅၉ (စ) ျပင္ဆင္ေရး လတ္တေလာ မလြယ္ကူေသးမွန္း သေဘာေပါက္ေသာ အာဏာရ NLD ပါတီသည္ ၎တို႔၏ ေခါင္းေဆာင္ကို တရားဝင္ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ ႏိုင္ငံေရး ဦးစီးဦးေဆာင္သူအျဖစ္ ခန္႔ထားႏိုင္ရန္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၁၇ ကို အသုံးျပဳလာခဲ့သည္။ ထိုျပဌာန္းခ်က္အရ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ႏုုိင္ငံေတာ္ အတုုိင္ပင္ခံ ပုုဂၢဳိလ္အျဖစ္ ျပည္ေထာင္ စုလႊတ္ေတာ္က ဥပေဒျပဳ ခန္႔အပ္ႏိုင္ေသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ယင္းကို မိမိရရ အသုံးခ်ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္ကို ေရာက္ရွိႏိုင္ရန္ တရားေသ မဟုတ္ဘဲ တျခားနည္းလမ္းမ်ား ေျပာင္းလဲက်င့္သုံးျခင္းကို နားလည္ လက္ခံႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယခင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္မွ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီ စနစ္သို႔ ေျပာင္းလဲရာတြင္ အာဏာကို ဆက္လက္ ဆုပ္ကိုင္ေရး ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ျဖင့္ အာဏာရွင္ေဟာင္း အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ဦးသန္းေရႊက ဖန္တီးထားခဲ့ေသာ ပုဒ္မ ၂၁၇ သည္ ယခုအခါ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္အတြက္ ျဖစ္လာေစခဲ့ျခင္းက သမိုင္း၏ ေလွာင္ၿပံဳးခ်က္ျဖစ္မည္။
တိုင္းရင္းသား ျပည္သူလူထု တရပ္လုံးႏွင့္ ကိုက္ညီမည့္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ေျပာင္းလဲဖြဲ႔စည္းမည္ဟု ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ေသာ အာဏာရ ႏိုင္ငံေရးပါတီႀကီးသည္ ယခုအခါ ယင္းဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကိုပင္ လက္ေတြ႔ႏိုင္ငံေရး အတြက္ ျပန္အသုံးခ်ေနေသာအခါ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး ကတိကဝတ္မ်ားအတြက္ မည္သို႔ ဆက္လက္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္မည္ကိုလည္း ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ စစ္ဘက္က သေဘာတူ လက္မခံသေရြ႕ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို မျပင္ဆင္ႏိုင္ရာ စစ္ဘက္က သေဘာတူ လက္ခံလာေစရန္ အရပ္ဘက္ ႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္သူမ်ားအဖို႔ မည္သို႔ ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္မည္မွာ အင္မတန္ အေရးႀကီးေသာေၾကာင့္ပင္။
စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ကာလအတြင္း ပ်က္စီးခဲ့ရေသာ တိုင္းျပည္၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ စီးပြားေရး အဆင့္အတန္းတို႕ကို ျပန္လည္ဆယ္ယူရန္ ၾကိဳးပမ္းရမည့္ ယခုအခ်ိန္တြင္ တပ္မေတာ္၏ သေဘာထားႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္ အတိတ္ကအတိုင္း ဆက္လက္ခံယူလုပ္ေဆာင္ေနမည္ဆိုလွ်င္ မဲဆႏၵရွင္ ႏိုင္ငံသားတို႕၏ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေဝဖန္ေျပာဆိုျခင္းကို ခံေနၾကရဦးမည္။
ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ တန္းတူလိုက္ႏိုင္ေရး ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပန္လည္ထူေထာင္ရေတာ့မည့္ အခ်ိန္ခါသမယတြင္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ အက်ပ္အတည္းမ်ားျဖင့္ လုံးခ်ာလည္ျပီး ေရွ႕ဆက္မရ ျဖစ္မေနသင့္ေပ။ ယေန႕အခ်ိန္သည္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႕အက်ိဳး မ်က္ႏွာမူ၍ အတူတကြ အလုပ္လုပ္ရမည့္ အခ်ိန္ျဖစ္ေၾကာင္း တိုက္တြန္းေရးသားအပ္ေပသည္။
No comments:
Post a Comment