“ပြဲဦးမင္းႀကီး ႂကြလာၿပီဆို ေမာင္းမေတြကႀကိဳ … ပြဲသိမ္းမင္းႀကီး ႂကြလာၿပီဆို ေမာင္းမေတြကႀကိဳ … ႀကိဳ ႀကိဳ ႀကိဳႀကိဳ … ေမာင္းမေတြက … ေမာင္းမေတြက ႀကိဳ”ဆူညံ ပြက္ေလာ ရိုက္ကာ ေညႇာ္နံ႔မ်ား ေဝေနသည့္ ေတာင္ျပဳန္း ပြဲေတာ္ဝန္းအတြင္း လူစီးေၾကာင္းႀကီးထဲတြင္ ဦးရုကၡစိုး ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။
“ေရႊလမ္းေငြလမ္း ခင္းလို႔ေပးမယ္ ေက်ာ္ ေက်ာ္ ေက်ာ္ ေက်ာ္ … တို႔ကိုႀကီးေက်ာ္ … တို႔ေဖေဖေက်ာ္”
နတ္နန္း တေဆာင္တြင္ ေထာင္တန္မ်ား က်ဲလိုက္ၿပီး နတ္ဒိုးသံျဖင့္ အားပါးတရ ကခုန္ေနသည့္ သူကို ျမင္ဖူးသည္ အမွတ္ျဖင့္ ဦးရုကၡစိုး ၾကည့္လိုက္ရာ … ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီး ဦးေဆာ္ၾကမ္း ျဖစ္ေနသည္။ ေဘးတြင္လည္း မိတ္ကပ္ အေဖြးသား လိမ္း၍ “ေဟးဟား” ဝိုင္းေအာ္ေနၾကသူမ်ား ရွိသည္။ ေရွ႕ဆံုးတြင္ ထိုင္ေနသူကို မွတ္မိေစရန္ ဦးရုကၡစုိး မနည္းၾကည့္ယူရသည္။
ရုကၡစိုး။ ။ ဟာ … ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသိန္းဂိန္။ ဆံပင္တုႀကီးလည္း စြပ္လို႔ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ။
သိန္းဂိန္။ ။ ဟယ္ … ယူပါလား။ ၾကည့္စမ္း လူဆိုး … အဲ နတ္ဆိုး … အခုမွ လာရလားလို႔။ တို႔က အခု မာမီဂိန္ျဖစ္ေနၿပီ။ ဦးသိန္းဂိန္လို႔ ေခၚနဲ႔၊ ႀကိဳက္ဘူး။
ရုကၡစိုး။ ။ ႀကံ့ဖြံ႕တဖြဲ႕လံုး ဒီေရာက္ေနၾကတာလား။ ဘယ္လိုျဖစ္ကုန္တာလဲ။
သိန္းဂိန္။ ။ အို … တို႔ေဆာင္ပုဒ္ကို ယူ မသိဘူးလားလို႔။ “ႏိုင္ကိုႏိုင္ရမည္။ ဘယ္လိုႏုိင္ႏုိင္၊ ႏိုင္ဖို႔သာ အေရးႀကီးသည္၊ ေအာက္လမ္းနည္းနဲ႔ႏုိင္ႏုိင္၊ ဂမၻီရနည္းနဲ႔ ႏိုင္ႏုိင္၊ နတ္မလို႔ပဲႏုိင္ႏုိင္၊ ကလိန္ကက်စ္လုပ္ၿပီး ႏုိင္ႏုိင္ … ႀကိဳက္သလိုသာ လုပ္၊ ႀကံ့ဖြံ႕ႏိုင္ရမည္” ဆိုတာေလ။
ဦးသိန္းဂိန္က အသံေနအသံထားျဖင့္ ဆိုျပျခင္းျဖစ္သည္။
ရုကၡစိုး။ ။ အဆိုေတာ္ ေခါဖုခင္ ဆိုတဲ့သီခ်င္းလား။ ၾကားဖူးတယ္။
သိန္းဂိန္။ ။ အဲဒါ တို႔ႀကံ့ဖြံ႕ေဆာင္ပုဒ္ေလ။ အခု အဲဒီေဆာင္ပုဒ္ထဲက အတုိင္း ႏိုင္ေအာင္ မစေအာင္လို႔ ဒီမွာ ရွိသမွ် အေမတို႔၊ အေဖတို႔၊ မမတို႔၊ ကိုႀကီးတို႔၊ ကိုေလးတုိ႔၊ ဦးတင္ဦးတို႔ကို လာၿပီး ပူေဇာ္ပသတာ။ ကႏၷားလာေပးတာ … သိၿပီလား။
ရုကၡစိုး။ ။ ကိုႀကီးတို႔၊ ကိုေလးတို႔၊ အေဖတို႔၊ အေမတို႔က ထားပါေတာ့ … ဦးတင္ဦးက ဘယ္က ပါလာတာလဲ။
ဦးသိန္းဂိန္။ ။ ေလယာဥ္ပ်က္က်သြားတဲ့ ဦးတင္ဦးေလ။ သူလည္း အစိမ္းေသဆိုေတာ့ နတ္ျဖစ္မွာပဲမဟုတ္လား။ ဂယ္ပဲ ဂယ္ပဲ … ဦးရုကၡစိုးဟာေလ၊ သိပ္ကို ရွင္းရတာပဲ။
ဦးရုကၡစိုးကို လွည့္ေျပာအၿပီး တီးလိုက္ေသာ နတ္ဒုိးႏွင့္အတူ လက္ခုပ္တီး၍ “ေရႊလမ္း ေငြလမ္း ခင္းလို႔ ေပးမယ္ တို႔ႀကံ့ဖြံ႕ေနာ္၊ ေက်ာ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ေက်ာ္ တို႔ ေက်ာ္ဆန္းေနာ္” ဆိုၿပီး ေအာ္ဆိုလိုက္ေသးသည္။ ဦးေဆာ္ၾကမ္း၏ ႀက့ံဖြံ႕အမည္မွာ ဦးေက်ာ္ဆန္းျဖစ္သည္။
ရုကၡစိုး။ ။ မာမီဂိန္ေတာင္ ပုဆိုးဝတ္တာ အေတာ္ကၽြမ္းေနၿပီပဲ။
ဦးသိန္းဂိန္။ ။ ေဟ့ … တို႔က ပုဆိုးတင္ မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ ထဘီလည္း ဝတ္တတ္တယ္၊ ဝတ္ျပရမလား။
ဦးသိန္းဂိန္က ဦးရုကၡစိုးကို ျပန္ေျပာရင္း ပြဲခင္းတေနရာကို ၾကည့္ကာ မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္သည္။ ပြဲခင္းတေနရာတြင္ တစည အဖြဲ႕က ပါတီ စည္းရံုးေရး လုပ္ေနသည္။
ဦးသိန္းဂိန္။ ။ ေဟးယူ … ၾကည့္စမ္း ၾကည့္စမ္း။ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ပါတီစည္းရံုးေရး လာလုပ္ေနတယ္။ တကယ္ပါပဲဟယ္။ သူတို႔မို႔လို႔ နတ္ရိုက္မွာ မေၾကာက္မရြံ႕။
တစည ပါတီထဲက တဦးက ဦးရုကၡစိုးကို လက္ကမ္းေၾကာ္ျငာ တေစာင္လာေဝရင္း “ဦးရုကၡစိုး ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ေနာ္။ က်ေနာ္တို႔ပါတီက သူတို႔လို ဖားတပိုင္းငါးတပိုင္းမဟုတ္ဘူး၊ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္မွာ စစ္တပ္လည္း မရွိဘူး။ သန္႔သန္႔ေလး သိလား” ဟု ေျပာလိုက္ရာ ဦးသိန္းဂိန္က ပုဆိုးကို မ ရင္း “… ၾကည့္စမ္း။ လူကိုမ်ား ဖားတပိုင္း ငါးတပိုင္းတဲ့။ သူတို႔ကမွ အထည္ႀကီးပ်က္ေတြ။ ဟြန္း … နတ္ရိုက္မယ့္ဟာေတြ။ ၾကည့္လို႔ကို မရဘူး။ နင္တို႔နဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ စင္ျမင့္ေပၚမွာ ေတြ႕မယ္ … သိလား။ အေကာင္ေတြရဲ႕” ဟု ႏႈတ္ခမ္းေထာ္ရင္း ရန္ေတြ႕သည္။
ရုကၡစိုး။ ။ ဦးသိန္းဂိန္တို႔ရဲ႕ ႀကံ့ဖြံ႕ပါတီက တစည ကိုလန္႔ေနၿပီ ထင္တယ္။ ဟုတ္လား။
သိန္းဂိန္။ ။ ေအာင္မယ္။ ရာရာ စစ။ တို႔လန္႔တဲ့ပါတီဆိုတာ မရွိေသးဘူး သိလား။ တို႔ေနာက္မွာ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးရွိတယ္။ သူတို႔က အထည္ႀကီးပ်က္ေတြေလ၊ ပိုက္ဆံလည္း မရွိဘဲနဲ႔မ်ား။ လာယွဥ္ခ်င္ေသးတယ္။ သိန္းဂိန္ကို ဘာမွတ္ေနလဲ။
ရုကၡစိုး။ ။ ဒါဆို ဦးသိန္းဂိန္ပါတီက ေသခ်ာေပါက္ ႏုိင္မယ္လို႔ တြက္ထားၿပီးသားေပါ့ ဟုတ္လား။
သိန္းဂိန္။ ။ ေသခ်ာေပါက္ ကလိန္ကက်စ္က်ထားတာ … မႏုိင္ဘဲ ရွိမလား။ ဟယ္ … ေယာင္လို႔ (ပါးစပ္ကို လက္ႏွင့္ အုပ္၍) တို႔ပါတီက ေသခ်ာေပါက္ကို ႏုိင္ဦးမွာ။ ေအာင္ပြဲခံဦးမွာ။ အဲဒီအခါက်ရင္ ကိုးႀကီးေက်ာ္တို႔ မမႏွဲတို႔နဲ႔အတူ ဖလန္းဖလန္းကို ထလိုက္ဦးမွာ။
ရုကၡစိုး။ ။ တစည ဘက္က ေျပာေနၾကတယ္၊ ဦးသိန္းဂိန္က တပ္ကထြက္ၿပီလည္း ေျပာေသးတယ္၊ အျပင္ထြက္ရင္ စစ္သား အေစာင့္အေရွာက္နဲ႔ ထြက္တယ္တဲ့။ အဲဒါမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ဘူးတဲ့ဗ်။
သိန္းဂိန္။ ။ မျဖစ္သင့္ဘူးဆိုတာ တို႔တေတြရဲ႕ အဘိဓာန္မွာ မရွိဘူးကြယ္။ အခုအခ်ိန္အထိ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနၾကတာ သိရဲ႕သားနဲ႔။
ရုကၡစိုး။ ။ အင္း … ေမးမိတဲ့ က်ဳပ္ အမွားပါ။
သိန္းဂိန္။ ။ ေဟ့ … ယူ႔ကို ႂကြားရဦးမယ္ သိလား၊ တို႔ ပါတီကုိ အတင္း သြပ္သြင္းထားတဲ့ သူငယ္ေလးေတြဆို အခု ကြန္ပ်ဴတာခလုပ္ေတြ ကိုင္တတ္ေနၿပီ။ ရွယ္ေနာ္ … ရွယ္။
ရုကၡစိုး။ ။ ကြန္ပ်ဴတာ ခလုတ္ကုိင္တတ္တာ ႂကြားစရာလား။
သိန္းဂိန္။ ။ အင္းေလ … အဲဒီလို ကိုင္တတ္ဖို႔ဆိုတာ လြယ္မလား စဥ္းစားၾကည့္စမ္းပါဦး။ မဆလ ေခတ္ကဆို စက္ဆိုလို႔ ဂဏန္းေပါင္းစက္ေတာင္ ျမင္ဖူးဖို႔ လြယ္တာမဟုတ္ဘူးေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ တို႔က ေျပာတာ၊ ျခေသၤ့ကိုပဲ မဲေပးပါလို႔။
“ဘာမွလည္း မဆိုင္ဘူး” ဟု စိတ္ထဲက ေရရြတ္လိုက္သည္။ ထိုစဥ္ ရုတ္ရုတ္ရုတ္ရုတ္ႏွင့္ လူတစု ေရာက္လာသည္။ ကင္မရာမ်ားကို ထုတ္ရိုက္ၾကသည္။ ငိုသူကငို … ရယ္သူကရယ္ႏွင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြး ျဖစ္သြားသည္။
သိန္းဂိန္။ ။ ဟယ္ … ဘာျဖစ္ၾကတာလဲ၊ ဘာျဖစ္ၾကတာလဲ။ သူတို႔က ဘယ္သူေတြလဲ။ လုပ္ၾကပါဦးေတာ္။ ဒုကၡပါပဲ။
ရုကၡစိုး။ ။ ရုပ္ရွင္အဖြဲ႕ထင္တယ္။ ေတာင္ျပဳန္းေနာက္ခံ ဇာတ္ကား လာရိုက္တာ ျဖစ္မယ္။
ဦးရုကၡစိုးခန္႔မွန္းသလို ရုပ္ရွင္အဖြဲ႕ျဖစ္ေနသည္။ ရုပ္ရွင္အဖြဲ႕က ရိုက္ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ရိုက္ေနစဥ္ ပြဲခင္း တခင္းလံုးက နတ္ကေတာ္မ်ား ဝိုင္းလာၾကသည္။ နတ္ကေတာ္ မူပိုင္ခြင့္ကိစၥ ျငင္းၾကခုန္ၾကႏွင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြး ျဖစ္သြားသည္။ နတ္ကေတာ္ ဇာတ္ရုပ္ကို ရုပ္ရွင္ရိုက္လွ်င္ နတ္ကို အသိေပးသင့္သည္ဟု နတ္ကေတာ္မ်ားက ေအာ္ၾကသည္။
ထိုသို႔ ရုတ္ရုတ္သည္းသည္း ျဖစ္ေနစဥ္ နတ္ဒိုးသံ ေျပာင္းသြားသည္။ “ဝါကာ ဝါကာ ေအ့ေအ … ဝါကာ ဝါကာ ေအ့ေအ” ဆိုသည့္ ကမၻာ့ဖလား ေဘာလံုးသီခ်င္းကို ျမန္မာစာသား ထည့္ကာ နတ္ဒိုးျဖင့္ တီးဆုိၾကသည္။ ဘယ္အခ်ိန္က ေရာက္ေနမွန္း မသိေသာ ျမန္မာမႈျပဳ ျပန္လည္သီဆိုသူ အဆုိေတာ္ႏွင့္ ေတးေရးမွာ သီခ်င္းကို သူပိုင္ ငါပိုင္ ရန္ျဖစ္ၾကျပန္သည္။
ရုတ္ရုတ္သည္းသည္း ျဖစ္သြားေသာ အေျခအေနကို ထိန္းရေတာ့မည္ဟူေသာ အသိျဖင့္ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးေဆာ္ၾကမ္း အားပါးတရ ကေနရာက ရပ္လိုက္သည္။
“ရွင္းေပးပါ၊ ရွင္းေပးပါ” ဆိုေသာ အသံမ်ားဆူညံေနသည္။
ေဆာ္ၾကမ္း။ ။ ကဲ … အားလံုးၿငိမ္ … ဒီျပႆနာေတြအားလံုး ေျပလည္ခ်င္တယ္ မဟုတ္လား။ တို႔ရွင္းေပးမယ္။
“ေျပလည္ခ်င္တယ္” ဟု လူအုပ္ႀကီးက ေအာ္လိုက္သည္။
ဦးသိန္းဂိန္က ဦးေဆာ္ၾကမ္းကို “ႀကံဳတုန္းေလး ပါတီစည္းရံုးေရးလုပ္လိုက္” ဆိုသည့္သေဘာ မ်က္ရိပ္ျပလိုက္သည္။ ဦးေဆာ္ၾကမ္းျမင္ရန္ အေကာင္တေကာင္ပါေသာ စာရြက္ တရြက္ကိုလည္း ေထာင္ျပလိုက္သည္။ ထိုအေကာင္ကို မည္ကဲ့သို႔ ေခၚရမည္မွန္း ရုတ္တရက္ ဦးေဆာ္ၾကမ္းက ေမ့ေနေသးသည္။ ခဏေနေတာ့မွ ေအာ္လုိက္သည္။
“ျပႆနာေတြ ေျပလည္ခ်င္ရင္ ျခေသၤ့ကို မဲေပးပါ”
ဦးေဆာ္ၾကမ္းအသံ အဆံုးတြင္ ပရိသတ္ထဲက ေသာက္လက္စ အရက္ပုလင္းတလံုး ဝဲပ်ံလာၿပီး သူ႔ထိပ္တည့္တည့္ကို မွန္သည္။ ေနာက္တြင္ ေျပာင္းဖူးရိုးမ်ား၊ ေရသန္႔ဗူးမ်ား၊ အမႈိက္ထုပ္မ်ား ဝဲပ်ံလာသည္။
ဦးသိန္းဂိန္နားတြင္ ေရာက္ေနေသာ နတ္ကေတာ္တဦးက “ျပႆနာ ရွင္းပါဆိုမွ … ပိုရႈပ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္ဦး။ ကဲဟယ္ … မွတ္ၿပီလား။ အဲဒါ နတ္ရိုက္တာ။ မွတ္ၿပီလား” ဟုေျပာရင္း ဦးသိန္းဂိန္၏ တင္ပါးကို ဝါးျခမ္းျပားျဖင့္ တျဖန္းျဖန္း ရိုက္သည္။
နတ္ကေတာ္အေပါင္း၏ ဝိုင္းဝန္းဆြမ္းႀကီးေလာင္းသည့္ဒဏ္ကို မခံႏိုင္သည့္အဆံုး ဦးသိန္းဂိန္ႏွင့္အဖြဲ႕ ကမူးရႈးထိုး ထြက္ေျပးၾကရာ သူတို႔ၾကားတြင္ေရာက္ေနေသာ ဦးရုကၡစိုးပါ ဖေနာင့္ႏွင့္တင္ပါး တသားတည္း က်ေအာင္ ေျပးရေလေတာ့၏။
