ျမန္မာႏုိင္ငံအႏွံ႔အျပားက ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ မူးယစ္ေဆး၀ါးတုိက္ဖ်က္ေရးေန႔အျဖစ္ ဇြန္လ ၂၆ ရက္ေန႔က မူးယစ္ေဆး၀ါးေတြ မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတယ္။ ဒါဟာ ဒီႏွစ္မွ လုပ္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး။
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဒီလုိေန႔ေတြေရာက္တုိင္း ဖမ္းဆီးရမိတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါးေတြကုိ မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးတယ္။ လမ္းႀကိတ္စက္ေတြနဲ႔ ႀကိတ္တယ္။ တခါတရံ သံတမန္ေတြနဲ႔ အရပ္ဘက္အဖြဲ႔အစည္းေတြကုိပါ ဖိတ္ေခၚျပသခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြလည္း ရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ ႏွစ္ေတြမွာ တႏွစ္တည္းမွာတင္ ႏွစ္ႀကိမ္သုံးႀကိမ္ ဖ်က္ဆီးမီးရႈိ႕တာေတြ လုပ္ခဲ့တာလည္းရွိပါတယ္။
ဖမ္းမိမူးယစ္ေဆး၀ါး တရားခံေတြကုိလည္း ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ေတြ ခ်ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ မူးယစ္ေဆး၀ါးက ပေပ်ာက္ မသြားတဲ့အျပင္ ပုံစံမ်ဳိးစုံနဲ႔ပါ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးေတြထိ ၀င္ေရာက္လာေနဆဲျဖစ္တယ္။
အထူးသျဖင့္ စိတ္ၾကြေဆးအႏၱရာယ္က တမ်ဳိးသားလုံးနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ အေရးကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ မူးယစ္ ေဆး၀ါးတုိက္ဖ်က္ေရးေန႔ အၿပီး ေနာက္တရက္မွာ (ဇြန္လ ၂၇) ရက္ေန႔မွာ ရခုိင္ျပည္နယ္အတြက္ စံခ်ိန္တင္ေလာက္တဲ့ ပမာဏအထိ စိတ္ၾကြေဆး ၈သိန္းနီးပါး (ကာလေပါက္ေစ်း က်ပ္သိန္းေပါင္း ၃၀၀၀၀ နီးပါးဖုိး) ဖမ္းဆီးရမိခဲ့တယ္။
၂၀၁၆ခုႏွစ္ ေမလ ၂၈ ရက္ေန႔ကလည္း ရွမ္းျပည္နယ္၊ ကြတ္ခုိင္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွာ WY စာတန္းပါ ပန္းေရာင္စိတ္ၾကြေဆး ျပားေပါင္း သိန္း၂၁၀ ေက်ာ္( ၂၁၀၅၀၀၀၀ တိတိ) ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ပါေသးတယ္။ အလားတူ မႏၱေလးတုိင္းေဒသႀကီးေအာင္ေျမ သာစံၿမိဳ႕နယ္အတြင္းက ေနအိမ္မွာလည္း စိတ္ၾကြမူးယစ္ေဆး၀ါးေတြ ကာလတန္ဖုိး က်ပ္သိန္းေပါင္း ၃၀၀၀၀ ေက်ာ္ဖုိးကို အိမ္ငွားေနထုိင္ၾကသူေတြထံက သိမ္းဆည္းရမိခဲ့ပါေသးတယ္။
၂၀၁၆ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွာ မူးယစ္ေဆးျပား ၆ သိန္း လင္ခရူဆာ ကားတစီး၊ ရိန္းရုိဗာ ကားတစီးနဲ႔ လူ ၆ ေယာက္တုိ႔ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့တယ္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္၂၆ ရက္ေန႔ မနက္ပုိင္းကလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မဂၤလာဒုံ စက္မႈဇုံအနီးက ကြန္တိန္နာကားေပၚမွာ စိတ္ၾကြေဆးျပားေပါင္း ၂၆၇သိန္းေက်ာ္(ကာလတန္ဖုိး က်ပ္ ၁၃၃.၅ ဘီ လီယံဖုိး) ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ပါေသးတယ္။
ဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ မတ္လ ၅ ရက္ေန႔က မႏၱေလးၿမိဳ႕ျပည္ႀကီးတံခြန္ၿမိဳ႕နယ္ ၆၁ လမ္းမွာ မူးယစ္ေဆးျပားေပါင္း ၆ သန္း ေက်ာ္ ( ကာလတန္ဖုိး က်ပ္သန္းေပါင္း ၃၂.၄၇ဘီလီယံ) ဖုိး ကြန္တိန္နာကားနဲ႔ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ပါေသးတယ္။ မႏၱေလးတုိင္း အတြက္ အမ်ားဆုံးဖမ္းမိခဲ့တဲ့ စံခ်ိန္တင္ အေရအတြက္ျဖစ္ပါတယ္။
အေရအတြက္ အေျမာက္အျမား ဖမ္းဆီးရမိတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါးမႈ အခ်ဳိ႕မွာ အေရးႀကီးတရားခံေတြ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ေနဆဲျဖစ္တယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႔အေနနဲ႔ မူးယစ္မႈက အေရးႀကီးတရားခံေတြကုိ အျမန္ဆုံး ဖမ္းဆီးၿပီး တရားစြဲဆုိႏုိင္ ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႕ လိုပါမယ္။
အမ်ားျပည္သူေတြရဲ႕အျမင္မွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးဆုိတာ ဆပ္ျပာခြက္နဲ႔ မျဖစ္ညစ္က်ယ္ သယ္မွသာ အဖမ္းခံရႏုိင္တာပါကြာ ဆုိတဲ့ အျမင္မ်ဳိး ျမင္ခဲ့ရင္ ရဲတပ္ဖြဲ႔ရဲ႕ ပုံရိပ္ထိခုိက္ႏုိင္ပါတယ္။
ကုလသမဂၢ မူးယစ္ေဆး၀ါးထိန္းခ်ဳပ္ေရးရုံး( UNODC) ရဲ႕ကမၻာ့မူးယစ္ေဆး၀ါးအစီရင္ခံစာအရ ျမန္မာနဲ႔ လာအုိႏုိင္ငံတုိ႔က ဆယ္စုႏွစ္အတြင္း မူးယစ္ေဆး၀ါးထုတ္လုပ္မႈ ျမင့္တက္ခဲ့တယ္လုိ႔ ထုတ္ျပန္ထားတယ္။ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႔မွာ ရာထူးႀကီးႀကီး တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူတေယာက္ကုိလည္း ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးကိစၥနဲ႔ ဖမ္းဆီးခံထားရတယ္။
မူးယစ္ေဆး၀ါး ျပႆနာက လြယ္မေယာင္နဲ႔ ခက္ေနတယ္။ တိမ္မေယာင္နဲ႔ နက္ေနပါတယ္။ ကခ်င္ျပည္နယ္ဘက္မွာ လည္း မူးယစ္ေဆး၀ါးဆန္႔က်င္တဲ့ အရပ္ဘက္အဖြဲ႔အစည္းေတြက ဘိန္းခင္းေတြ ၀င္ေရာက္ဖ်က္ဆီးတဲ့သတင္း ျပည္တြင္း ထုတ္သတင္းဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကဖူးတယ္။
မူးယစ္ေဆး၀ါးျပႆနာကုိ ေျဖရွင္းရာမွာ တားဆီးႏွိမ္နင္းရုံနဲ႔ မထိေရာက္ဘူးဆုိတာ သမုိင္းက သက္ေသျပခဲ့ၿပီးၿပီ။ မူးယစ္ ေဆး၀ါးပေပ်ာက္ဖုိ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးႀကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ အခုထိ မေအာင္ျမင္ေသးဘူး။ မူးယစ္ေဆး၀ါးကင္းစင္ဖုိ႔ဆုိတာ စုိက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္ျဖန္႔ခ်ိသူမရွိမွသာ ျဖစ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။
စုိက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္ေနသူေတြ မစုိက္ႏုိင္ေအာင္ ေဒသ ရာသီဥတုေရေျမနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ ေစ်းကြက္ရွိ အစားထုိး သီးႏွံေတြ စုိက္ပ်ဳိးခ်င္လာေအာင္ ေတာင္သူေတြကုိ မက္လုံးေပးရပါလိမ့္မယ္။ ေဒသရာသီဥတုနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ သီးႏွံေတြ စုိက္ပ်ဳိးႏုိင္ဖုိ႔ နည္းပညာေတြ ေပးရပါမယ္။
စုိက္ပ်ဳိးမယ့္သီးႏွံက ေစ်းကြက္ရွိတဲ့ သီးႏွံလည္းျဖစ္ဖုိ႔ လုိတယ္။ ေစ်းကြက္မရွိတဲ့သီးႏွံကုိ ဘယ္ေတာင္သူကမွ အပင္ပန္း ခံစုိက္ခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အမိန္႔ အာဏာသုံးၿပီး ဒါမစုိက္နဲ႔ ဒါစုိက္ လုပ္လုိ႔မရႏုိင္ဘူး။ အဲဒီလုိ လုပ္ခဲ့ရင္လည္း အာဏာပုိင္ ေတြလာစစ္ေဆးတုန္း ခဏသာ စုိက္ျပပ်ဳိးျပမွာျဖစ္ၿပီး အာဏာပုိင္ေတြ ကားေပၚတက္ လက္ျပႏႈတ္ဆက္လုိက္တာနဲ႔ စုိက္ ခင္းလည္း ဘယ္သူမွ ၾကည့္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
မူးယစ္ေဆးျဖန္႔ခ်ိသူေတြကလည္း သုံးစြဲသူထံ အေရာက္ပုိ႔ႏုိင္ေအာင္ထိ လက္တံရွည္ရွည္နဲ႔ နည္းမ်ဳိးစုံသုံး ျဖန္႔ခ်ိေနဆဲ ျဖစ္တယ္။ အႏုပညာေလာကမွာ မူးယစ္ေဆးေၾကာင့္ မေၾကြသင့္ဘဲ ေၾကြသြားခဲ့ရတဲ့ ၾကယ္ပြင့္ေတြ မ်ားလွၿပီ။
ပညာရပ္နယ္ပယ္ေတြမွာလည္း မူးယစ္ႏြံနစ္ၿပီး ပန္းေကာင္းအညႊန္႔က်ဳိးခဲ့ရသူေတြ မနည္းဘူး။ တုိင္းသူျပည္သားဆုိတာ တုိင္းျပည္ရဲ႕ရတနာေတြသာ ျဖစ္တယ္။ မူးယစ္ေဆးထုတ္သူေရာင္းခ်သူ သုံးစြဲသူေတြဟာလည္း ႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားေတြ သာ ျဖစ္ၾကတယ္။
ႏုိင္ငံသစ္ကုိ ခ်ီတက္ရာမွာ ႏုိင္ငံသားအားလုံးရဲ႕အားေတြ အထူးလုိအပ္ပါတယ္။ မူးယစ္ေဆး၀ါးသုံးစြဲၾကသူေတြထဲမွာ လူ ႀကီးလူငယ္ ေယာက်္ား မိန္းမ အရြယ္စုံတယ္။ ပုဂၢလိကေက်ာင္းအခ်ဳိ႕မွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးျပႆနာကုိ အေရးႀကီးျပႆနာ အျဖစ္ ကုိင္တြယ္ေျဖရွင္းေနရတယ္။
မူးယစ္ေဆး၀ါးက အမ်ဳိးသားေရးျပႆနာအျဖစ္ ႐ႈျမင္ၿပီး အစုိးရေရာ တုိင္းရင္းသားေတြေရာ အရပ္ဘက္အဖြဲ႔အစည္းေတြပါ ပူးေပါင္းေျဖရွင္းမွသာ အေျဖမွန္ကုိ ရရွိႏုိင္ပါမယ္။
No comments:
Post a Comment