ေရွ႕တလွမ္းတိုး – ေနာက္ ႏွစ္လွမ္းဆုတ္ မျဖစ္ေစရန္ ျပင္ဆင္ျခင္းေလာ

ရဲထြန္း (သီေပါ)

ေရွ႕တလွမ္းတိုး ေနာက္ႏွစ္လွမ္းဆုတ္ (One step forward, two steps back) ဆိုသည္မွာ က်ေနာ္တို႔ငယ္ငယ္က ဘာမွန္းညာမွန္းမသိဘဲ ဖတ္ခဲ့ရေသာ ဆိုဗိီယက္ေခါင္းေဆာင္ လီနင္၏ နာမယ္ေက်ာ္ စာအုပ္တအုပ္၏ အမည္ျဖစ္သည္။ ၁၉၀၄ က ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝခဲ့ေသာ အဆိုပါစာအုပ္သည္ ရပ္ရွင္း ဆိုရွယ္ဒီမိုကရက္တစ္ ေလဘာပါတီ (R.S.D.L.P) ၏ ဒုတိယအႀကိမ္ ညီလာခံတြင္ ကိုယ္စားလွယ္အသီးသီးတုိ႔၏ ေျပာဆုိေဆြးေႏြးခ်က္မ်ား၊ ပါတီဗဟိုေကာ္မတီႏွင့္ ပါတီေကာင္စီမ်ားမွ ေဆြးေႏြးသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားအေပၚ အေသအခ်ာ ေလ့လာသံုးသပ္ကာ ေရးသားထားသည့္ ပါတီတြင္း အၾကပ္အတည္းအေၾကာင္း ျဖစ္ေလရာ လူနည္းစု မင္ရိီွဗစ္မ်ားကို ေဒါသအမ်က္ထြက္ေစခဲ့သည့္ စာအုပ္လည္း ျဖစ္သည္။ ပါတီ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ျဖစ္သူ ပလက္ခ္ေနာ့ဗ္က ထိုစာအုပ္ကို ပယ္ဖ်က္ရန္ ပါတီဗဟုိေကာ္မတီကို တိုက္တြန္းခဲ့သကဲ့သုိ႔ ဗဟုိေကာ္မတီတြင္းမွ ေစ့စပ္ဖ်န္ေျဖေရး သမားမ်ားကလည္း အဆိုပါ စာအုပ္ထုတ္ေဝ ျဖန္႔ခိ်ျခင္းမျပဳရန္ တားဆီးခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ ထုတ္ေဝေသာ အဆုိပါစာအုပ္မွာ တိုးတက္ေသာ ႐ုရွားအလုပ္သမားမ်ား အၾကားတြင္ ေရပန္းစားခဲ့သည္။ ထိုအခိ်န္က မဟာေအာက္တုိဘာ ဆုိရွယ္လစ္ေတာ္လွန္ေရး မေပၚေပါက္ေသး။ R.C.P (B) ေခၚ ႐ုရွား ကြန္ျမဴနစ္ပါတီလည္း မေပၚေသးဘဲ ေဘာ္ရီွဗစ္ (အမ်ားစု) ႏွင့္ မင္ရီွဗစ္ (အနည္းစု) တို႔ စတင္ကဲြခါစ အေျခအေနသာ ရိွေသးသည္။ ထုိစာအုပ္အေၾကာင္းေျပာရလ်ွင္ ရွည္ရွည္ေဝးေဝး ေျပာရလိမ့္မည္။ ထားလိုက္ေတာ့…။

One step forward, two steps back ဆိုသည့္ အီဒီယံကို အလုပ္တခုကို လုပ္ကိုင္ေနစဥ္ ေကာင္းမြန္တိုးတက္ေသာ ရလဒ္မ်ား ရေနပါသည္ဟု ေျပာေနရင္းမွ အမွားလုပ္မိ၍ မူလအေျခအေနထက္ ပိုဆိုးရြားေသာ အေျခအေနသို႔ ျပန္ေရာက္သြားသည့္အခါမိ်ဳးတြင္ သံုးႏံႈးသည္။ သို႔ျဖစ္၍….

ယခု က်ေနာ္ေျပာလိုသည့္ ေရွ႕တလွမ္းတိုး – ေနာက္ႏွစ္လွမ္းဆုတ္ ဆိုသည္မွာ လီနင္၏ စာအုပ္တြင္ပါရိွသည့္ ပါတီတြင္း လမ္းစဥ္ႏွစ္ရပ္ တိုက္ပဲြအေၾကာင္းမဟုတ္။ ၂၅ – ၇ – ၂၀၁၆ ရက္ေန႔ ဒုတိယအႀကိမ္လႊတ္ေတာ္၊ ဒုတိယပံုမွန္ အစည္းအေဝး ပထမေန႔က ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အတြင္း ျဖန္႔ေဝခဲ့သည့္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ဦးဝင္းျမင့္၏ ပန္ၾကားခ်က္ႏွင့္ ၎ကို ခ်က္ျခင္း ျပန္လည္ျပင္ဆင္လိုက္သည့္ အေၾကာင္းျဖစ္သည္။

ဇူလိုင္လ ၂၂ ရက္ ေန႔စဲြတပ္ထားေသာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအား ျဖန္႔ေဝသည့္ အဆိုပါပန္ၾကားခ်က္တြင္ အဓိကအားျဖင့္ ေတာင္းဆုိထားသည္မွာ အုိင္အန္ဂ်ီအုိ၊ အန္ဂ်ီအုိႏွင့္ စီအက္စ္အုိ စသည့္ အဖဲြ႔အစည္းမ်ားက အစည္းအေဝး၊ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပဲြ၊ သင္တန္းႏွင့္ ေလ့လာေရးမ်ား တက္ေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားလာပါက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ထံ မပ်က္မကြက္တင္ျပ၍ အတည္ျပဳခ်က္ရယူရန္ႏွင့္ ေနာက္ေနာင္ ဖိတ္ၾကားျခင္းခံရပါကလည္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ထံ လိပ္မူၿပီး ဖိတ္ၾကားေစလိုေၾကာင္း ျပန္လည္ေျပာၾကားေပးပါရန္ဆိုသည့္ အဓိကအခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ျဖစ္သည္။ ဆုိလိုသည္မွာ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ခြင့္မျပဳဘဲ မည္သည့္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ွ ျပင္ပေဆြးေႏြးပဲြမ်ား မတက္ရ၊ ႏိုင္ငံျခားမသြားရဟု ခ်ဳပ္ကိုင္လိုက္သည့္ သေဘာသာ ျဖစ္ေပသည္။

ဤညႊန္ၾကားခ်က္က လြႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအတြင္း ရရိွေနသည့္ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးကို ေနာက္သို႔ ဆုတ္သြားေစသည္။ အေၾကာင္းမွာ…

ပထမအႀကိမ္လႊတ္ေတာ္ ငါးႏွစ္တာကာလအတြင္းကမူ ဤသို႔ ျပင္ပအဖဲြ႔အစည္းမ်ားမွ ဖိတ္ၾကားလာမႈမ်ားကို လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား လြတ္လပ္စြာ တက္ေရာက္ႏိုင္ေပသည္။ ေဆြးေႏြးပဲြတြင္လည္း မိမိထင္ျမင္ယူဆသည့္အတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းျခင္း၊ ေလ့လာျခင္းျပဳႏိုင္ၿပီး လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သို႔မဟုတ္ လႊတ္ေတာ္ေကာ္မတီဥကၠ႒အား ခြင့္ပန္ၾကားရန္ မလိုေပ။ ေနျပည္ေတာ္၌ ပထမအႀကိမ္လႊတ္ေတာ္ က်င္းပေနဆဲကာလတြင္ ဤသို႔ ေဆြးေႏြးပဲြမ်ား အခါမလပ္ ရွိတတ္သည္။

ပထမပိုင္းကာလတြင္ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပဲြမ်ားကို ေနျပည္ေတာ္ စည္ပင္ဧည့္ရိပ္သာတြင္လည္း က်င္းပတတ္ပါသည္။ ၂၄ နာရီ ႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားထားလ်ွင္ သက္ဆိုင္ရာ ဝန္ထမ္းမ်ားက အစည္းအေဝးခန္းကို ခင္းက်င္း ျပင္ဆင္ထားေပးပါသည္။

ေနာက္ပိုင္းကာလတြင္ ဒီမိုကရက္တစ္ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ား ထြန္းကားေရးသက္သက္ ကူညီလုပ္ေဆာင္ေပးေနေသာ အေမရိကန္ႏို္င္ငံမွ NDI (National Democratic Institute) အဖဲြ႔အစည္းသည္ တပတ္ျခားတခါလို အစည္းအေဝးပဲြမ်ား၊ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပဲြမ်ား က်င္းပေပးေလ့ ရွိသည္။ ၎သည္ ပါတီစဲြမရိွ၊ အက်ိဳးအျမတ္မရွာသည့္ အဖဲြ႔အစည္းျဖစ္ကာ ဖိတ္ၾကားသင့္သည့္ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားကို ၎တို႔ အစီအစဥ္ျဖင့္သာ တဦးခ်င္းကို ေရြးခ်ယ္ဖိတ္ၾကားသည္။ ညေနပိုင္းတြင္ ဖိတ္ၾကားထားသူမ်ားကို ကားျဖင့္ လာေရာက္ေခၚယူသလို အစည္းအေဝး အၿပီးတြင္လည္း ညစာပါ ေကြ်းေမြးတတ္ပါသည္။ ပါတီစံုမွ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား ပါဝင္ေသာ္လည္း က်ေနာ္သတိထားမိသေလာက္မွာ အန္အယ္လ္ဒီ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္က ပိုမ်ားတတ္ပါသည္။ ဤသည္မွာ ဖိတ္ၾကားသူ၏ သေဘာဆႏၵအတိုင္းျဖစ္၍ လႊတ္ေတာ္က ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္မႈ မျပဳေပ။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒မွတဆင့္ ဖိတ္ပါဟုလည္း ဦးေရႊမန္းက တခါမ်ွ မေျပာသလို သူ႔အား အသိေပးအေၾကာင္းၾကားရန္လည္း မေတာင္းဆုိပါေခ်။ အေၾကာင္းမွာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဆိုသည္မွာ ပါတီစံုမွျဖစ္၍ ၎တို႔၏ လြတ္လပ္စြာေလ့လာျခင္း၊ ေျပာဆုိေဆြးေႏြးျခင္း၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခား ေလ့လာေရးခရီးသြားျခင္းမ်ားကို ကန္႔သတ္ပိတ္ပင္ရန္ ၎တြင္ တာဝန္မရိွေၾကာင္း သေဘာေပါက္၍ ျဖစ္ပါသည္။

အစည္းအေဝးမ်ားႏွင့္ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပဲြမ်ားသို႔ လာေရာက္ေဆြးေႏြးေပးေသာ ပညာရွင္မ်ားမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ တကၠသိုလ္ပါေမာကၡမ်ား၊ ကြ်မ္းက်င္သူမ်ား ျဖစ္ေလ့ရိွၿပီး ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဘာလုပ္သင့္သည္ဟု ေျပာဆိုေလ့မရိွဘဲ ႏိုင္ငံတကာ အေတြ႔အႀကံဳအရ မည္သို႔ရိွသည္၊ သို႔မဟုတ္ သေဘာတရားက မည္သုိ႔ဆိုသည္ကိုသာ ေဟာေျပာေလ့ရိွရာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ဝင္ေရာက္မစြက္ဖက္မိေစရန္ အထူးသတိထားေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။ တက္ေရာက္နားေထာင္ေသာ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားထဲတြင္ တိုင္းရင္းသားပါတီအမတ္မ်ားႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီ အမတ္မ်ားသာမက ယူအက္စ္ဒီပီ အမတ္မ်ားလည္း ပါဝင္ၾကေလရာ အျငင္းပြားမႈမ်ား မေပၚေပါက္ေစရန္ ေမးခြန္းမ်ားကို ထိန္းထိန္းသိမ္းသိ္မ္း ေျဖၾကားတတ္ၾကသည္။ ဖိ္တ္ၾကားသည့္ အဖဲြ႔အစည္းမ်ားက တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကိုပါ ဖိတ္ၾကားလိုၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ တပ္မေတာ္သားမ်ား၏ လႊတ္ေတာ္တြင္း တာဝန္ခံက အထက္သို႔တင္ျပၿပီး ခြင့္ျပဳမွသာ တက္ေရာက္ခြင့္ရၾကသျဖင့္ ၎တို႔တက္ေရာက္သည္ကို ရံဖန္ရံခါသာ ေတြ႔ရေပသည္။

ထုိသို႔ေသာ အစည္းအေဝးမ်ား က်င္းပသည့္အခါ အစပိုင္းတြင္ အက္စ္ဘီ တာဝန္ရိွသူမ်ား လာေရာက္နားေထာင္ သတင္းယူသည္ကို သတိထားမိေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းကာလမ်ားတြင္ မေတြ႔ရေတာ့ပါ။ က်ေနာ္က သတိမထားမိတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

ႏိုင္ငံရပ္ျခား ေလ့လာေရးခရီးစဥ္မွာလည္း ႏွစ္မိ်ဳးရိွပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒မွတဆင့္ ဖိတ္ၾကားျခင္းႏွင့္ အန္ဂ်ီအုိ၊ အုိင္အန္ဂ်ီအုိမ်ားကတဆင့္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အခ်ိဳ႕ကို တိုက္႐ုိက္ ေရြးဖိတ္ျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ကတဆင့္ဖိ္တ္လ်ွင္ ယူအက္စ္ဒီပီ ပါတီဝင္ အမတ္မ်ားခ်ည္း ႏိုင္ငံျခားခရီး ထြက္ေနရသည္မိ်ဳး ျဖစ္မွာစိုး၍တေၾကာင္း၊ ပြင့္လင္းလြတ္လပ္ေသာ အတုိက္အခံ၏ အသံမ်ားကို နားေထာင္လို၍တေၾကာင္း အန္ဂ်ီအို၊ အုိင္အန္ဂ်ီအိုမ်ားမွတဆင့္ တိုင္းရင္းသားအမတ္မ်ား၊ အန္ဒီအက္ဖ္ အမတ္မ်ားႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီ အမတ္မ်ားကို ဖိတ္ၾကားျခင္းမိ်ဳးလည္း ရိွပါသည္။ ကေနဒါႏိုင္ငံလႊတ္ေတာ္မွ ဖိတ္ၾကားသည့္အခါ ထိုသို႔ ညီညီမ်ွမ်ွျဖစ္ေစၿပီး ပါဝင္သင့္ ပါဝင္ထိုက္သူမ်ား ပါဝင္ေစရန္ ၎တို႔ ကိုယ္စားလွယ္တဖဲြ႔က တိုင္းရင္းသားအမတ္မ်ားႏွင့္ စည္ပင္ဧည့္ရိပ္သာတြင္ လာေရာက္ေတြ႔ဆံုသည္။ တိုင္းရင္းသားပါတီ၊ အန္ဒီအက္ဖ္ႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီတို႔မွ ေျပာဆုိေဆြးေႏြးႏို္င္သူတခိ်ဳ႕ကို ရန္ကုန္အေျခစိုက္ အန္ဂ်ီအုိတခု အကူအညီျဖင့္ အမည္စာရင္း ေတာင္းယူသည္။ ထို႔ေနာက္ ထိုစာရင္းကို လႊတ္ေတာ္သို႔ေပးပို႔ကာ ယူအက္စီဒီပီမွ အမတ္ႏွစ္ဦး၊ လႊတ္ေတာ္႐ုံး ဝန္ထမ္းႏွစ္ဦးတို႔ႏွင့္အတူ ေလ့လာေရးခရီး လာေရာက္လည္ပတ္ပါရန္ ဖိတ္ၾကားစာကို လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ထံ ေပးပို႔သည္။ ထိုသို႔ အမည္တပ္ေပးပို႔ ဖိတ္ၾကားျခင္းေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္းအေနျဖင့္ လႊတ္ေတာ္႐ုံးဝန္ထမ္းႏွစ္ဦးႏွင့္ ယူအက္စ္ဒီပီမွ အမတ္ႏွစ္ဦးကိုသာ ေရြးခ်ယ္ေပးခြင့္ ရွိပါေတာ့သည္။ ထိုစဥ္က အန္အယ္လ္ဒီမွ ႏွစ္ေယာက္၊ အန္ဒီအက္ဖ္မွ တေယာက္၊ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားမွ ေလးေယာက္ စုစုေပါင္း ၁၁ ေယာက္ သြားခဲ့ၾကပါသည္။ အေမရိကန္သံ႐ုံးမွ အုိင္ဗြီအယ္လ္ပီ အစီအစဥ္ျဖင့္ ဖိ္တ္ၾကားစဥ္ကလည္း ထိုနည္းအတုိင္း သံ႐ုံးမွ ၎တို႔စိတ္ႀကိဳက္ ေရြးခ်ယ္ထားေသာ လူစာရင္းကို လႊတ္ေတာ္သို႔ေပးပို႔ကာ By Name ျဖင့္ ဖိတ္ၾကားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ယူအက္စ္ဒီပီပါတီ ယာယီဥကၠ႒လည္းျဖစ္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒လည္းျဖစ္သူ ဦးေရႊမန္းမွာ သူ႔ပါတီမွ ကိုယ္စားလွယ္ကိုသာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရိွပါေတာ့သည္။

အန္ဂ်ီအုိ၊ အုိင္အန္ဂ်ီအုိမ်ားက တိုက္႐ုိက္ဖိ္တ္ၾကားခံရလ်ွင္ မိမိဆႏၵအေလ်ာက္ သြားလိုက သြားေရာက္ႏိုင္ေပသည္။ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားႏွင့္ အန္ဒီအက္ဖ္ပါတီတို႔မွ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ မိမိတို႔ဆႏၵအေလ်ာက္ ဆုံးျဖတ္ႏို္င္ၾက၍ ပါတီတာဝန္ခံကို အသိေပး႐ုံမ်ွ ကာယကံရွင္က အေၾကာင္းၾကားလ်ွင္ လံုေလာက္ေပၿပီ။ ခရီးစဥ္မွ ျပန္လာသည့္အခါ အစည္းအေဝး တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့သည့္ အေျခအေနကို မိမိပါတီသို႔ အစီရင္ခံစာေရးလိုက ေရးသားေပးပို႔နိုင္ၿပီး မေရးသားလိုပါကလည္း ေနႏိုင္ပါသည္။ စည္းကမ္းတင္းက်ပ္မႈ မရိွၾကပါ။ ဖိတ္ၾကားသည့္အဖဲြ႔က ယူအက္စ္ဒီပီႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီမွ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ပါဝင္ေစလိုသည့္အခါ ၎တို႔၏ပါတီထံ ခြင့္ေတာင္းၾကရပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ထံ မဟုတ္ပါ။ ပါတီတာဝန္ခံက သင့္ေတာ္သူကို လိုက္ပါေစပါသည္။ တခုေျပာရန္ရိွသည္မွာ ဖိတ္ၾကားမႈကို လက္ခံၿပီဆုိသည့္အခါ ပတ္စ္ပို႔ကို စကင္ဖတ္၊ အီးေမးလ္ျဖင့္ေပးပို႔ၿပီး ၎တို႔က By Name ျဖင့္ ဖိတ္စာေပးပါရန္ ေျပာရပါသည္။ ထုိဖိတ္စာရပါမွ သက္ဆုိင္ရာသံ႐ုံးတြင္ ဗီဆာေလ်ွာက္ထားရန္ လြယ္ကူအဆင္ေျပမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ရန္ကုန္ရိွ အန္ဂ်ီအုိက က်ေနာ္ႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္၍ ဖိတ္ၾကားေသာ ခရီးစဥ္တခ်ိဳ႕ ရိွပါသည္။ အန္အယ္လ္ဒီမွ ေျပာႏိုင္ဆုိႏိုင္ေသာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ကို ပါဝင္ေစလို၍ လူေရြးခ်ယ္ ဖိတ္ၾကားသည့္အခါတိုင္း အဆင္မေျပပါ။ အန္အယ္လ္ဒီပါတီမွတဆင့္ ဖိတ္ၾကားျခင္းမဟုတ္လ်ွင္ မသြားရပါ။ ဆုိလိုသည္မွာ ပါတီကို တိုက္႐ုိက္မဖိတ္ဘဲ အန္ဂ်ီအုိ တဖဲြ႔ဖဲြ႔မွတဆင့္ ဖိတ္လ်ွင္ မသြားရဆုိသည့္သေဘာ ျဖစ္ပါသည္။ ပါတီဆိုသည္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပင္ျဖစ္၍ မည္သည့္မူေဘာင္ျဖင့္ ညီညြတ္သူကို သြားခြင့္ျပဳမည္ဆိုသည့္ အမ်ားသေဘာတူ ညိႇႏိႈင္းတုိင္ပင္ ဆုံးျဖတ္ထားသည့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း သတ္မွတ္မထားျခင္း၊ ေကာ္မတီတရပ္ ဖဲြ႔စည္း၍ တာဝန္ေပးမထားျခင္းတို႔မွာ ယူအက္စ္ဒီပီႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္၍ ထိုကိစၥမ်ားအေပၚ ပါတီတြင္း မေက်လည္မႈအခ်ိဳ႕ ရိွခဲ့သည္။

ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္မ်ွ ပါတီစံု ဒီမိုကေရစိီႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ကင္းကြာေနခဲ့ၾကၿပီး “ႏိုင္ငံေရး” ဆုိေသာ စကားလံုးကို လူအမ်ားၾကားေအာင္ က်ယ္က်ယ္မ်ွ မေျပာဝံံ့ခဲ့ၾကေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္သစ္မ်ားအဖို႔ ဘာသာရပ္တိုင္း အသစ္အသစ္မ်ားျဖစ္ကာ ေလ့လာမွတ္သားစရာေတြက တပံုတပင္။ က်ေနာ္ဆုိလ်ွင္ ဖိတ္သမ်ွ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပဲြမ်ားကို တက္သည္။ ေျပာသမ်ွ စိတ္ဝင္တစား နားေထာင္သည္။ ဖိတ္သမ်ွ ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္မ်ားကို သြားသည္။ ရသမ်ွ ေလ့လာဆည္းပူးသည္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ မိမိႏိုင္ငံ အေျခအေနႏွင့္ ေပါင္းစပ္သံုးသပ္ လက္ခံသူမ်ားျဖစ္ၾကသျဖင့္ အခါခပ္သိမ္း ၎တို႔ေျပာတိုင္း လက္ခံၾက၊ သေဘာတူညီၾကသည္ မဟုတ္ပါ။ ကေနဒါပါလီမန္မွ ပါတီစံုအမတ္တဖဲြ႔ လာေရာက္ေဟာေျပာစဥ္က ရခိုင္ျပည္နယ္မွ ဘဂါၤလီျပႆနာအေပၚ အျငင္းအခံုျဖစ္ၾကသည္ကို မွတ္မိေနပါေသးသည္။ ကေနဒီယန္မ်ားမွာ ၎တို႔ကိုယ္တိုင္က ဥေရာပမွ ကေနဒါသို႔ သြားေရာက္အေျခခ်ေနထိုင္သူမ်ား ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ တိုင္းတပါးမွ ဝင္ေရာက္လာသူတုိ႔အေပၚ ၎တို႔၏အျမင္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ႏွင့္ မတူႏို္င္ၾကေၾကာင္း ရခုိင္အမတ္မ်ားက ရွင္းျပလိုက္ပါသည္။

ဤတြင္ က်ေနာ္ေျပာဆုိလိုသည္မွာ ႏိုင္ငံေရးအသိပညာျဖင့္ ကင္းေဝးခဲ့ၾကသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားမွာ ထိုက္သင့္သည့္ အရည္အေသြး ရိွပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ပူပန္ေနရန္ မလိုပါေခ်။ ထုိလႊတ္ေတာ္အမတ္ေျပာသည့္ အရာကိစၥတုိင္းလည္း လြႊတ္ေတာ္ကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး ေျပာသည္မဟုတ္မွန္း ႏိုင္ငံေရး နားလည္သူတိုင္း သိၾကပါသည္။ ထို႔ျပင္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ဦးဝင္းျမင့္ ပန္ၾကားခ်က္မွာ လႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒႏွင့္အညီ တားျမစ္ျခင္းမဟုတ္၍ အျခားေသာ နိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွ အမတ္မ်ားက လိုက္နာၾကမည္ မထင္ေခ်။ ထိုသို႔ မလိုက္နာၾကပါလ်ွင္ အေရးယူရခက္ေနမည္ျဖစ္၍ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သိကၡာက်ပါလိမ့္ဦးမည္။ အကယ္၍ မိမိပါတီမွ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေျပာမွားဆုိမွားျဖစ္မည္စိုး၍ဟု ဆိုလ်ွင္လည္း လႊတ္ေတာ္တြင္းရိွ မိမိပါတီတာဝန္ခံမွတဆင့္သာ ႀကီးၾကပ္သင့္ေပသည္။

ဤေနရာတြင္ သတိရသျဖင့္ ပထမအႀကိမ္လႊတ္ေတာ္ကာလက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ လက္မွတ္ေရးထိုး ထုတ္ျပန္ေသာ ပန္ၾကားလႊာစည္းကမ္းကို လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား မလိုက္နာသည့္ ကိစၥတရပ္ကို ေျပာလိုသည္။ ပန္ၾကားလႊာတြင္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားအေနျဖင့္ ဖုန္း၊ ကင္မရာ၊ အသံဖမ္းစက္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္- သတင္းစာမ်ား လႊတ္ေတာ္တြင္း ယူေဆာင္မလာရန္ တားျမစ္ထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ မည္သူမ်ွ မလိုက္နာၾကပါ။ အေၾကာင္းမွာ အဆုိပါပစၥည္းကရိယာမ်ားကို သတင္းမီဒီယာသမားမ်ားပင္လ်ွင္ လြတ္လပ္စြာ ယူေဆာင္အသံုးျပဳေနၾကသည့္ အခ်ိန္တြင္ အဆုိပါစည္းကမ္းခ်က္မွာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ႏွင့္ အံမဝင္ ခြင္မက် ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ ျဖစ္ပါသည္။ အမွန္တကယ္ ထုတ္ျပန္သင့္သည့္ စည္းကမ္းမွာ အစည္းအေဝး က်င္းပေနစဥ္အခိ်န္တြင္ ဓာတ္ပံု-ဗီြဒီယုိ မ႐ုိက္ရန္၊ ဖုန္းအသံတိုးထားရန္၊ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ မပတ္သက္သည့္ စာေစာင္၊ ဂ်ာနယ္မ်ား မဖတ္႐ႈရန္ ျဖစ္သင့္ပါသည္။ ထိုသို႔ အံဝင္ခြင္က်ေသာ စည္းကမ္းမဟုတ္၍ လိုက္နာမႈမရိွေသာအခါ လႊတ္ေတာ္လည္း ဂုဏ္သိကၡာထိခိုက္ပါသည္။ ထို႔နည္းတူ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တခိ်ဳ႕ စီးနင္းလာေသာ ကိုယ္ပုိင္ကားမ်ားကို ကားရပ္နားရန္ သတ္မွတ္ထားသည့္ ေနရာတြင္သာ ရပ္နားရန္၊ လႊတ္ေတာ္အနီး၊ လႊတ္ေတာ္ေကာ္ရစ္ဒါ ေအာက္ဘက္တို႔တြင္ လံုၿခံဳေရးအရ မရပ္နားၾကရန္ သတိေပးထားေသာ္လည္း မည္သူမ်ွ မလိုက္နာၾကပါ။ အေၾကာင္းမွာ ကားရပ္နားရန္ေနရာသည္ အစည္းအေဝးခန္းမမွ အလြန္ေဝးေသာေနရာတြင္ တည္ရိွသျဖင့္ သြားေရးလာေရး မလြယ္ကူ၊ ေနပူပူတြင္ သြားရမည္ျဖစ္၍ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္သူမ်ားအတြက္ မသင့္ေတာ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ လံုၿခံဳေရးအရ လႊတ္ေတာ္အနီး ကားမရပ္ေစလိုလ်ွင္ မနီးမေဝးတြင္ ကားစတင္ေရႊ႕ထားေပးသင့္ၿပီး အစည္းအေဝးခန္းႏွင့္ ကားစတန္းကိုလည္း မိုးလံုသည့္ ေကာ္ရစ္ဒါျဖင့္ ဆက္စပ္ထားေပးသင့္သည္။ ထုိသို႔မဟုတ္ပါက လိုက္နာရန္ ခက္ခဲသျဖင့္ မည္သူမ်ွ လိုက္နာမည္မဟုတ္ပါေခ်။

ထို႔ေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား လိုက္နာရန္ခက္ခဲၿပီး အံဝင္ခြင္က်မျဖစ္သည့္ စည္းကမ္းမ်ား ထုတ္ဆင့္ျခင္း မျပဳမိေစရန္ အေရးႀကီးပါသည္။

ပထမအႀကိမ္လႊတ္ေတာ္သက္တမ္းတေလ်ွာက္ ထိုသုိ႔ လြတ္လပ္စြာ ေလ့လာဆည္းပူးခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေတာႀကံဆခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ေလ့လာေရးခရီး ထြက္ခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ အျမင္ဖလွယ္ခြင့္မ်ား ရရိွခဲ့ေသာ အေျခအေနတရပ္သည္ ေမ်ွာ္လင့္မထားသည့္ (လြတ္လပ္ တရားမ်ွတေသာ ေရြးေကာက္ပဲြျဖင့္ တက္လာသည့္ အန္အယ္လ္ဒီ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒) လက္ထက္က်မွ ယခုကဲ့သို႔ အပိတ္ပင္ခံရသည္မွာ ထူးဆန္းအံ့ၾသဘြယ္ျဖစ္ေနၿပီး ဒီမိုကေရစီ ေနာက္ေျခတလွမ္းဆုတ္ျခင္းဟု ခံစားမိေပသည္။

ထိုသို႔ေသာ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ထင္ပါသည္။ ဇူလိုင္လ ၂၆ ရက္ေန႔စဲြျဖင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မွ သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္တရပ္ ျဖန္႔ေဝၿပီး ေျဖရွင္းခ်က္တရပ္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။ ထုိေျဖရွင္းခ်က္အရဆုိလ်ွင္ ၂၂ – ၇ – ၂၀၁၆ ရက္ ေန႔စဲြျဖင့္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ ပန္ၾကားလႊာကုိ ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းလိုက္သကဲ့သို႔ အဓိပၸာယ္ေဆာင္သည္ဟု ယူဆမိပါေၾကာင္း။