ထိုင္းနိုင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒသစ္ ဆႏၵခံယူပြဲရလဒ္မ်ားသည္ ေလ့လာသူမ်ားကို စိတ္ရႈပ္ေထြးသြားေစခဲ့သည္။
ေနာင္လာမည့္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတြင္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ခိုင္မာေအာင္ ျပဳလုပ္သည့္ နည္းလမ္းျဖစ္သည့္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို မဲေပးသူ ၆၁ ရာခိုင္နႈန္းေက်ာ္တို႔က ေထာက္ခံမဲေပးခဲ့ၾကသည္။
ယင္းမွာ ေ႐ြးေကာက္ခံမဟုတ္ေသာ အထက္လႊတ္ေတာ္က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တဦးအား ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသည္ဆုိေသာ အခ်က္ေၾကာင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မွာ ေရြးေကာက္ခံ ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ ဟူသည္ကို ေထာက္ခံခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
မဲထြက္ေပးသူ ရာခိုင္နႈန္းမွာ နည္းပါးၿပီး စုစုေပါင္း မဲေပးႏိုင္သူ၏ ၅၄ ရာခိုင္နႈန္းသာ ရွိသည္။
ထိုရလဒ္အတြက္ အခ်က္အလက္ အမ်ားအျပားကို ကိုးကားေျပာဆိုၾကသည္။ ဆႏၵခံယူပြဲမတိုင္မီက ဖိနွိပ္ေသာ အေျခအေနမ်ားသည္လည္း အေၾကာင္းရင္းတခုျဖစ္သည္။ မဲဆြယ္မႈအားလုံးကို ပိတ္ပင္ထားခဲ့သည္။ ဖြဲ႕စည္း ပုံအေျခခံဥပေဒကို ေဝဖန္ေသာ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားကို ဒါဇင္နွင့္ ခ်ီ၍ ဖမ္းဆီးတရားစြဲဆိုခဲ့သည္။
ဤအခ်က္မွာ ထိုင္းလူမ်ိဳးအနည္းငယ္သာ ထိုဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ၏ ေကာင္းက်ိဳးဆိုးျပစ္မ်ားကို သိၾကရသည္ဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။ ထိုဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ စာမူၾကမ္းကို ျမင္ဖူးသူ မရွိသေလာက္ပင္ျဖစ္ၿပီး ျမင္ဖူးသူမ်ားမွာလည္း ၎၏ပုဒ္မေပါင္း ၂၇၉ ခုကို ပ်င္းပ်င္းရိရိ ဖတ္ၾကရသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ မဲေပးသူအမ်ားစုသည္ ဖြဲစည္းပုံအေၿခခံဥပေဒတြင္ မည္သည္တို႔ ပါဝင္သည္ကို မသိဘဲ မဲရုံသို႔ သြားခဲ့ၾကသည္။
ဆန္႔က်င္ဖက္အျမင္မ်ားကို ၾကားရန္ ခက္ခဲလွသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားကမူ စစ္တပ္၏စီမံကိန္းကို ယုံၾကသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား မွန္မွန္ကန္ကန္လုပ္မည္ဟု ယုံၾကသည္။ သို႔ေသာ္ မဲဆႏၵရွင္အမ်ားအျပားမွာ ထို္င္းနိုင္ငံ၏ မဆုံးနိုင္ေသာ အက်ပ္အတည္းမ်ားကို စိတ္ကုန္ေနၿပီး ဤဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒသည္ ပုံမွန္အေနအထားသို႔ တစုံတရာ ျပန္လည္ပို႔ေဆာင္ေပးမည္ဟု ျမင္ၾကသည္။
ဤဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ပယ္ခ်ခံရပါက မည္သို႔လုပ္မည္ကို စစ္ဘက္က ေျပာၾကားျခင္းမရွိေသာ္လည္း နိုင္ငံကို ၎တို႔သာ ဆက္လက္ဦးေဆာင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကိုမူ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိရွိေစခဲ့သည္။
“ဒါဟာ ဒီေန႔ဒီေခတ္မွာ က်ေနာ္တို႔ ေမ်ွာ္လင့္ထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ မဲဆႏၵရွင္ေတြရဲ႕ဆႏၵကို က်ေနာ္ ေလးစားရမယ္” ဟု ဒုတိယအႀကီးဆုံးပါတီျဖစ္ေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ (Abhisit Vejjajiva) အဖိဆစ္ ေ၀့ခ်ာခ်ီ၀ ေျပာသည္။
ယခု ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရးေကာ္မတီ၏ ပထမဆုံုးအလုပ္မွာ နိုင္ငံေရးစနစ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္မည့္ ဥပေဒ ၁၀ ခု ေရးဆြဲရန္ျဖစ္သည္။ ဤဥပေဒမ်ားတြင္ မည္သည္တို႔ ပါဝင္မည္ကို မည္သူမ်ွ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိၾကေသာ္လည္း တည္ေထာင္ၿပီး နိုင္ငံေရးပါတီမ်ားကမူ ္ မိမိတို႔ပါတီမ်ား မိမိတို႔ဘာသာဖ်က္သိမ္းၿပီး အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ပါတီငယ္မ်ား ျပန္ဖြဲ႕စည္းရန္ လိုအပ္ေကာင္း လိုအပ္ေစမည္ကို စိုးရိမ္ေနၾကသည္။
မည္သို႔ပင္ဆိုေစ အခ်ိဳးက်ကိုယ္စားျပဳ မဲေပးစနစ္သစ္သည္ ပါတီႀကီးမ်ား အမ်ားအျပား အႏုိင္ရရန္ ပိုမုိခက္ခဲေစၿပီး အင္အားခ်ိနဲ႔ေသာ ၫြန္႔ေပါင္းအစိုးရကိုသာ ျဖစ္ေစသည္။
၈ လအတြင္း ထိုဥပေဒမ်ား ၿပီးစီးေသာအခါ အေစာဆုံးျဖစ္ေသာ ေရွ႕နွစ္ေနွာင္းပိုင္းတြင္ ေ႐ြးေကာက္ပဲြတခု က်င္းပနိုင္မည္ျဖစ္သည္။
အစိုးရသစ္တရပ္ ေ႐ြးခ်ယ္ၿပီးေသာအခါ ထိုအစိုးရကုိ အဖြဲ႕ဝင္ ၂၅၀ ပါဝင္ေသာ အထက္လႊတ္ေတာ္က ထိန္းခ်ဳပ္ထားမည္ျဖစ္သည္။ ယင္းအဖြဲ႔၀င္မ်ားကုိ စစ္တပ္နွင့္ စစ္တပ္၏မဟာမိတ္မ်ားက ခန္႔အပ္မည္ျဖစ္သည္။
ထိပ္တန္းတရားရုံးမ်ားဟု ေခၚၾကေသာ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာအဖြဲ႕မ်ားကလည္း ထိန္းခ်ဳပ္ထားမည္ျဖစ္သည္။
နို္င္ငံေရးသမားမ်ားကို စြဲခ်က္တင္ျခင္းမွာလည္း ပိုမိုလြယ္ကူလာၿပီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ မဟုတ္သူ တဦး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာနိုင္ေျခရွိသည္။
ဤအခ်က္က လက္ရွိ အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးပရာယြတ္သည္ ပထမဆုံးေ႐ြးေကာက္ခံအစိုးရတြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူး ဆက္လက္ရရွိေစမည္ဟု အခ်ိဳ႕က ယူဆၾကသည္။
အနာဂတ္အစိုးရမ်ားသည္ စစ္တပ္၏ နွစ္ ၂၀ နိုင္ငံျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအစီအစဥ္ကိုလည္း လိုက္နာရန္ လိုအပ္သည္။
ဤစနစ္တြင္ သိသာထင္ရွားေသာ ဆုံးရႈံးသူမွာ ၂၀၀၁ ခုနွစ္မွစ၍ အမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတိုင္းအနိုင္ရခဲ့ေသာ ျဖဳတ္ခ်ခံ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ယင္လတ္ရွင္နာဝါထရာ၏ “တို႕ထိုင္း”ပါတီျဖစ္သည္။
ေ႐ြးေကာက္ပြဲစနစ္သစ္သည္ ယခင္က ထိုပါတီအနိုင္ရေသာ အမတ္ေနရာမ်ား၏ ၁၀ မွ ၂၀ ရာခုိင္နႈန္း အထိ ဆုံးရႈံးေစမည္ျဖစ္ၿပီး ယင္လတ္ကိုုလည္း ရာထူးမွ ၅ နွစ္ပိတ္ပင္ထားသည္။
ယင္လတ္ရွင္နာဝါထရာမွာ ၂၀၁၄ ခုနွစ္ စစ္အာဏာသိမ္းမႈတြင္ ျဖဳတ္ခ်ခံရသည္။ အကုိျဖစ္သူ သက္ဆင္မွာလည္း ၂၀၀၈ ခုနွစ္က အာဏာအလြဲသုံးစားမႈျဖင့္ စီရင္ထားခံရၿပီး ျပည္ပတြင္ ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္။
ထိုင္းစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ရွင္နာဝါထရာ မ်ိဳးဆက္အေပၚ မနွစ္ၿမိဳ႕မႈကို လွ်ိဳ႕ဝွက္မထားၾကသည့္အျပင္ ဤဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒသည္ ထိုမ်ိဳးဆက္ကို ရာထူးမရေစေရး ရည္ရြယ္လုပ္ေဆာင္ထားသည္။
ဤျဖစ္ရပ္မ်ားအေပၚ လႊမ္းမုိးေနေသာကိစၥမွာ အသက္အ႐ြယ္ ႀကီးရင့္လွၿပီျဖစ္ေသာ ဘုရင္ ဘူမိေဘာ အဒူရာဒက္၏ က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕တဲ့ေနျခင္း ျဖစ္သည္။
ဤကိစၥမွာ ထိုင္းနိုင္ငံတြင္ မေျပာေကာင္းေသာကိစၥျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုင္းတို႔သည္ မၾကာမီ ဘုရင္ေကာင္း ကင္းမဲ့ေသာ အနာဂတ္နွင္ ့ရင္ဆိုင္ရေတာ့မည္ကို ျပင္ပတြင္ လူတိုင္းသိေနၾကသည္။
သူ၏ ထီးနန္စိုးစံခ်ိန္ နွစ္ ၇၀ အတြင္း ဘုရင္သည္ ထိုင္းနိုင္ငံတြင္ အဓိကအာဏာရင္းျမစ္ သို႔မဟုတ္ အဆုံးအျဖတ္ေပးေသာဒိုင္ ျဖစ္လာသည္။
သူ၏ ေနာက္ဆုံးေရွာင္လြဲမရေသာ နတ္႐ြာစံျခင္းနွင့္ လူႀကိဳက္နည္းေသာ သားျဖစ္သူ ထီးနန္းဆက္ခံျခင္းက စစ္အရာရွိမ်ား၊ ဗ်ဴရိုကရက္ထိပ္တန္းအရာရွိမ်ား၊ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ားနွင့္ ယခုထိပ္တန္း အာဏာဆုပ္္ကိုင္ထားေသာ နန္းတြင္းအရာရွိ အသိုင္းအဝန္းကို လႈပ္ခါေစၿပီး ထိုင္းနိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈအတြက္ မခန္႔မွန္းနိုင္ေသာအက်ိဳးဆက္မ်ား ျဖစ္လာမည္ျဖစ္သည္။
ထိုင္းတပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္ ထိုင္းဘုရင္အား ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သူမ်ားျဖစ္ရျခင္းကုိ အျခားအရာမ်ားထက္ ဂုဏ္ယူၾကသည္။ ခက္ခဲေသာ ထီးနန္းဆက္ခံမႈ မၿပီးမခ်င္း အေလ်ွာ႔ေပးမည္ မဟုတ္ေပ။
No comments:
Post a Comment