“၂၀၇”“၂၈၀”
“၆၀၀”
“၃၇၆”
“၄၃၂”
ရုကၡစိုး။ ။ ေဟ့ေကာင္ေတြ ဘာျဖစ္ေနၾကတာလဲ။ ထုိင္းမွာ ေရႀကီးၿပီး စီးပြားပ်က္ေတာ့မယ္ ၾကားလို႔ ခ်ဲထုိးစားေတာ့ မလို႔လား။
ကိန္းဂဏန္း မ်ားကို တလွည့္စီ ေရရြတ္ ေနေသာ ဖိုးရႈပ္ႏွင့္ ႂကြက္စုတ္ တုိ႔ရွိရာ ခ်င္းမုိင္ ထဖယ္ဂိတ္ အနီး ဦးရုကၡစုိး ေရာက္လာၿပီး ေကာက္ကာ ငင္ကာ ေမးလိုက္ ျခင္းျဖစ္သည္။ ဦးရုကၡစိုး အေမးကို မေျဖ ေသးဘဲ ႏွစ္ဦးသား ကိန္းဂဏန္း မ်ားကို ဆက္ရြတ္ ေနၾက သည္။
“၂၀၀၀”
“၁၁၂၂”
“၂၀၁၂”
“၆၃၉၀”
ရုကၡစိုး။ ။ ဟာ … ၄ လံုးဆိုေတာ့ ခ်ဲေတာ့မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒါဘာလဲဟ … အသစ္ေပၚတဲ့ ထီလား။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်သူ။
ႂကြက္စုတ္။ ။ မဟုတ္ဘူး … ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ဟာ … ျမန္မာျပည္မွာ … ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မရွိဘူးေလကြာ။
ရုကၡစိုး။ ။ မင္းတို႔ဟာက ဘာေတြလဲကြာ။ အခုေျပာေနတာကေကာ အတိတ္စိမ္းေတြလား။
ဖိုးရႈပ္။ ။ မဟုတ္ပါဘူး ဦးရုကၡစုိးရယ္။ ျမန္မာျပည္က ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ေထာင္ခ် ခံေနရတဲ့ အက်ဥ္းသား အေရအတြက္ကို ေျပာေနတာပါ။
ရုကၡစိုး။ ။ အေရအတြက္ ေျပာရင္လည္း တခုတည္းေျပာေလကြာ။ အခုဟာက ဘယ္ဟာကို အမွန္ယူရမွာလဲ။
ဖိုးရႈပ္။ ။ က်ေနာ္တို႔လည္း အဲဒါကို သိခ်င္ေနတာ ဦးရုကၡစိုးရဲ႕။ တေယာက္တမ်ိဳး အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာေနၾကတာ ဆိုေတာ့ ဘယ္ဟာကို အမွန္ယူရမွန္း မသိေတာ့ဘူး။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဟုတ္တယ္ ဦးရုကၡစိုး။ သူရ ဦးေရႊပန္းက ေနာ္ေဝအသံကိုေျပာေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးမယ္တဲ့။ ဒီ့အရင္တုန္းကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မရွိပါဘူးတဲ့။
ဖိုးရႈပ္။ ။ AAPP က ကိုဘုိၾကည္တို႔က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၀၀၀ ေက်ာ္ရွိတယ္တဲ့။ ဦးေရႊပန္းေျပာၿပီးမၾကာဘူး လူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္ ဆုိတာႀကီးက ျမန္မာ့အေမွာင္ထဲမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ်ခံထားရသူေတြကို လႊတ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုျပန္ေကာ။ အဲဒီေနာက္မွာ ၆ ေထာင္ေက်ာ္ … ေက်ာ္ …။
ရုကၡစိုး။ ။ အခုကို ငါေတာင္ မူးလာၿပီ။ ရွင္းေအာင္ေျပာကြာ။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ရွင္းမွ မရွင္းတာကို ဘယ္လိုလုုပ္ရွင္းေအာင္ ေျပာရမလဲ။ ျမန္မာ့အေမွာင္ထဲမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်သူေတြကို လႊတ္ေပးပါလို႔ ေျပာၿပီးမၾကာဘူး … ေဟာ သမၼတ ဦးသိန္းလိမ္က …။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ေဟ့ေကာင္ … သမၼတက ဦးသိန္းဇိမ္ပါကြ။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ေၾသာ္ ဟုတ္သားပဲ … သူက နာမည္ ေျပာင္းတာ ဝါသနာ ပါတယ္ဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္မ်ား နာမည္ ထပ္ေျပာင္းဦးမလားလို႔။
ႂကြက္စုတ္။ ။ တခါေျပာင္းထားတာမွ မၾကာေသးဘူး။ ေနာက္တခါ ေျပာင္းလို႔ျဖစ္မလား။ ဦးသိန္းဇိမ္ပဲ ထားလိုက္။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ေအးပါကြာ … အဲဒီသမၼတ ဦးသိန္းဇိမ္က ၆၀၀၀ ေက်ာ္ကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးလိုက္တယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒီေတာ့ အားလံုးကို ၿခံဳၾကည့္လိုက္ရင္ ျမန္မာျပည္မွာ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ်ခံရသူ ၆၀၀၀ ေက်ာ္ရွိတယ္လို႔ အစိုးရက ယူဆပံုရတယ္။
ရုကၡစိုး။ ။ ေဟ့ေကာင္ ေဟ့ေကာင္ … မင္းဟာက နည္းနည္းေတာ့ လြန္ၿပီထင္တယ္ေနာ္။ ငါ သိသေလာက္ေတာ့ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးတဲ့အထဲမွာ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၃၀၀ နီးပါးပဲပါတာ။
ဖိုးရႈပ္။ ။ အင္းေလ … က်ေနာ္ကေကာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလို႔ ေျပာလို႔လား။ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ် ခံရသူ အေရအတြက္ လို႔ပဲေျပာတာေလ။
ရုကၡစိုး။ ။ အရာႀကီးနဲ႔ ဘာဘူႀကီးပါပဲကြာ။
ဖိုးရႈပ္။ ။ အရာႀကီးနဲ႔ ဘာဘူႀကီးမဟုတ္ဘူး ဦးရုကၡစိုးရဲ႕ … ေထာင္ကဲႀကီးနဲ႔ ဘာဘူႀကီး ကြာသလိုကြာတယ္။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ေထာင္ကဲႀကီးနဲ႔ ဘာဘူႀကီးကေကာ ဘာမ်ားကြာလို႔လဲကြာ … ျမန္မာျပည္ကေန ရသမွ် ခြာမယ္ဆုိတဲ့ ေနရာမွာ အတူတူပါပဲ။
ရုကၡစိုး။ ။ လုပ္ျပန္ၿပီ … လိုရင္းကို မေရာက္ဘူး။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားျဖစ္ျဖစ္ … ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဟိုဒင္းခ် ခံရသူျဖစ္ျဖစ္ အတူတူပဲ လုပ္မေနနဲ႔။
ဖိုးရႈပ္။ ။ မတူပါဘူးဆိုဗ်ာ။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဆိုတာ ျမန္မာျပည္မွာ မရွိဘူး … လံုးဝ မရွိဘူး။ ရွိရင္ ျမန္မာ့အေမွာင္ထဲ ထည့္ေရးမွာေပါ့ဗ်။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ေအးပါကြာ မင္းေျပာသလို ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဟိုဒင္းခ် … အဲ … အတင္းခ် … ဟာ ေယာင္ကုန္ၿပီ အက်ဥ္းခ် ခဲ့ရတဲ့သူ အေရအတြက္ပဲ ထားပါဦး … မင္းေျပာတာက ၆ ေထာင္ေက်ာ္ဆို မ်ားလြန္းတယ္။
ရုကၡစိုး။ ။ ဟုတ္တယ္ … သမၼတကို အက်န္ေတြေပးေပးေနတဲ့ ဦးကိုကိုလိမ္ဆိုတဲ့သူ ေျပာတာေတာင္ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ် ခံရသူ အေရအတြက္က ၆၀၀ ေက်ာ္ဆို။ ၁၀ ဆေတာင္ကြာေနတယ္။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ကိုဘုိၾကည္တို႔ စာရင္းအရ ဆိုရင္ေတာင္ ၃ ဆေလာက္ မ်ားေနေသးတယ္။
ဖိုးရႈပ္က ဦးရုကၡစိုးႏွင့္ ႂကြက္စုတ္ကို အ ရန္ေကာဆိုသည့္ မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ ၾကည့္လိုက္သည္။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ၆ ေထာင္ေက်ာ္ ရွိပါတယ္ဆိုကြာ။ ရွိလို႔ပဲ ျမန္မာ့အေမွာင္ထဲမွာ ဒီေန႔ ေတာင္းဆို၊ ေနာက္ေန႔ လႊတ္ေပးလိုက္တာ မေတြ႕ဘူးလား။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဟာ … အဲဒီအထဲမွာ သူခိုးေတြ၊ ဓားျပေတြ၊ ခါးပိုက္ႏႈိက္ေတြ၊ ျပည့္တန္ဆာေတြ၊ ေမွာင္ရိပ္ခိုမႈေတြ၊ အလြဲသံုးစားမႈေတြက အမ်ားႀကီးပါတာေလ။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ေအးေလ … ဒါနဲ႔ ငါ မင္းကို ေမးရပါဦးမယ္ … မင္းမွာေကာ ယံုၾကည္ခ်က္ မရွိဘူးလား။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ရွိတာေပါ့၊ ႂကြက္စုတ္မွာလည္း ႂကြက္စုတ္ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ပဲ … ယံုၾကည္ခ်က္ မရွိရင္ လူက ဘာအဓိပၸာယ္ ရွိေတာ့မွာလဲ။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ေအး … အဲဒီလိုပဲကြ … လူရႊင္ေတာ္ ကတံုးႀကီးမွာ သူ႔ အႏုပညာယံုၾကည္ခ်က္ ရွိသလို … သူခိုးမွာလည္း သူခိုးရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔၊ ခါးပိုက္ႏႈိက္လည္း ခါးပိုက္ႏႈိက္ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔၊ ျပည့္တန္ဆာလည္း ျပည့္တန္ဆာရဲ႕ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ပဲေလ။ အဲဒီေတာ့ သမၼတ လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့ ၆ ေထာင္ေက်ာ္မွာ အားလံုးက သူ႔ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ သူခ်ည္းပဲ။
ရုကၡစိုး။ ။ ဟုတ္သလိုလိုပဲေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ထင္တယ္ … တခ်ိဳ႕ဆို ယံုၾကည္ခ်က္ ဘယ္ေလာက္ျပင္းျပသလဲဆိုရင္ လြတ္တာနဲ႔ ေတြ႕တဲ့သူကို တန္းႏႈိက္ေတာ့တာပဲတဲ့။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ခါးပိုက္ႏႈိက္တယ္ လုပ္ပါဦးရုကၡစိုးရယ္။
ရုကၡစိုး။ ။ အေရးထဲမွာ … သတ္ပံုျပင္ေနျပန္ၿပီ။
ႂကြက္စုတ္။ ။ မျပင္လို႔မရဘူးဗ် … အခုေတာင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလား၊ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ် ခံရသူလား ဝိဝါဒ ကြဲျပားေနတာ … ေတာ္ၾကာ ခါးပိုက္ႏႈိက္လား … တျခားဟာ … အဲ … သတင္းတုိ႔ဘာတို႔ ႏႈိက္တာလား မကြဲျပားဘူး ျဖစ္မယ္။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ဘာပဲႏႈိက္ႏႈိက္ကြာ … ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ႏႈိက္တာပဲ … အဲ … ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ် ခံရတဲ့သူေတြကို သမၼတက ေစတနာေရွ႕ထားၿပီး လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီပဲ။
ႂကြက္စုတ္။ ။ မင္းေျပာသလိုဆို လြတ္လာတဲ့သူေတြက သူတို႔ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ သူတို႔ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ေနၾကၿပီေပါ့ေနာ္။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ဒါေပါ့ … လူရႊင္ေတာ္ကတံုးႀကီးဆိုရင္ သူ႔အႏုပညာ အလုပ္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအလုပ္ … တြဲလုပ္ေနၿပီ။ သူ႔ ယံုၾကည္ခ်က္ အရ ေပါ့ကြာ။ တျခားသူေတြဆိုလည္း အဲဒီလိုပဲကြ။ ခိုးတဲ့သူက ဆက္ခိုး၊ ႏႈိက္တဲ့သူကဆက္ႏႈိက္ လုပ္ကုန္ၿပီ။ ဒီေတာ့ ငါတို႔လည္း ေျပာထားတဲ့အတုိင္း ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ လုပ္စရာရွိတာေလး လုပ္ရေအာင္။
ရုကၡစိုး။ ။ မင္းတို႔ဟာက … ဘာ … ဘာေတြတုန္းကြ။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး … သတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔က ဦးရုကၡစိုးကို ကန္ေတာ့ခ်င္လို႔ လိုက္ရွာတာ ႏွံ႔ေနတာပဲ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ။
ရုကၡစိုး။ ။ ေၾသာ္ ဒါလား … ဗုဒၶဂယာဘက္ ဘုရားဖူးခဏသြားတာပါကြ။ ကဲ ကဲ ကန္ေတာ့ခ်င္လည္း ကန္ေတာ့ၾကေလ။ အခုကန္ေတာ့လည္း ရပါတယ္။
ဖိုးရႈပ္ႏွင့္ ႂကြက္စုတ္က ဦးရုကၡစိုးအား ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံႏွင့္ ျပစ္မွားမိသမွ်အတြက္ ထုိင္ကန္ေတာ့လုိက္ ၾကသည္။
ရုကၡစိုး။ ။ ေအးေအး သာဓုကြာ … သာဓု … သာဓု … လိုအင္ဆႏၵေတြ ျပည့္ဝၾကပါေစ။ ကဲကဲ … ထၾက ထၾက … မင္းတို႔ကို ငါ မုန္႔ဖိုးေပးမယ္။ သူမ်ား ကန္ေတာ့လိုက္တဲ့ ေငြေလးနည္းနည္း ငါ့မွာရွိတယ္ကြ။
ဦးရုကၡစိုးစကားေၾကာင့္ ဖိုးရႈပ္ႏွင့္ ႂကြက္စုတ္တုိ႔ ေပ်ာ္သြားသည္။
ဖိုးရႈပ္။ ။ မုန္႔ဖိုးေပးရင္လည္း ယူရိုေငြေလးဘာေလး ေပးေနာ္၊ ေဒၚလာတုိ႔ ဘတ္တုိ႔က ေစ်းက်ေနတာ။
ရုကၡစိုး။ ။ ေစတနာ ပ်က္ေအာင္ မလုပ္စမ္းနဲ႔ကြာ … ဟိုက္ … မရွိေတာ့ဘူးဟ။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဟင္ … ဘာမရွိတာလဲ … ဘာမရွိေတာ့တာလဲ ဦးရုကၡစိုး။
ရုကၡစိုး။ ။ ငါ့ပိုက္ဆံေတြ မရွိေတာ့တာကြ။ ႏႈိက္သြားၿပီ … ကုန္ပါၿပီကြာ။
ဖုိးရႈပ္။ ။ ဘယ္သူႏႈိက္သြားတာလဲ … ရွင္းေအာင္ ေျပာပါဦး။
ရုကၡစိုး။ ။ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔က ဗုဒၶဂယာမွာ ဘုရားဖူးေနရာကေန စိတ္ကူးေပါက္ၿပီး ရန္ကုန္အင္းစိန္ေထာင္ ေရွ႕ကို ခဏသြားလိုက္ေသးတယ္ … အဲဒီမွာ လူေတြက တိုးေနေတာ့ ငါလည္း သတိမထားမိလိုက္ဘူးေလကြာ။ ဘယ္အခ်ိန္ ပါသြားမွန္း မသိလိုက္ဘူး။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ေၾသာ္ … လမ္းစားရိတ္မရွိတဲ့ ခါးပိုက္ႏႈိက္တေယာက္က ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ႏႈိက္သြားတာျဖစ္မယ္ ထင္တယ္။
ဖိုးရႈပ္။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ကလည္း ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဦးရုကၡစိုးဆီက ရသေလာက္ အလွဴခံမလို႔ စဥ္းစားထားတာ သြားပါၿပီ။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ဖိုးရႈပ္ေရ … မင္းနဲ႔ငါေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဗိုက္ေမွာက္ေနၾကသူမ်ား ဆိုၿပီး နာမည္ႀကီးေတာ့မွာပဲ။ မထူးပါဘူး ဦးရုကၡစိုးရယ္ … ရွိလာေလးပဲ ခၽြတ္လွဴခဲ့ပါ … ဟိုဒင္း နားေတာင္းတို႔ ဘာတို႔ ေျပာပါတယ္။
ရုကၡစိုး။ ။ ဟာ … ဒါေတာ့မျဖစ္ဘူးကြ … ေတာ္ၿပီေတာ္ၿပီ မင္းတို႔နဲ႔ ၾကာၾကာေနရင္ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ဆိုၿပီး ရသမွ် ခၽြတ္ယူေနမွ ဒုကၡ။ ရုကၡစိုးလည္း ယံုၾကည္ခ်က္ေတာ့ အပ်က္မခံႏိုင္ဘူး။ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ သြားရတာကိုေတာ့ နားလည္ေပးၾကပါကြာ။
ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ဦးရုကၡစိုးကိုယ္ေယာင္ ေဖ်ာက္သြားေသာေၾကာင့္ ဖုိးရႈပ္ႏွင့္ ႂကြက္စုတ္တုိ႔ႏွစ္ဦးသားမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ ေၾကာင့္ ကုန္းဆင္းလိုက္ရန္ အလွဴအိမ္ လိုက္ရွာမည္ဟု ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾက ေလေတာ့သတည္း။ ။
