ျမန္မာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ ဆရာေတြရဲ႕ အခန္းက႑က အေရးပါတယ္။ ဆရာေတြကုိ အနႏၱငါးပါးထဲမွာ ထည့္ သြင္းထားၿပီး အေရးတယူ ေနရာေပးၾကသူေတြလည္းျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ပညာေရးေလာကအတြက္ သတင္းဆုိးတခုနဲ႔ သတင္းေကာင္းတခု မၾကာေသးမီက တၿပိဳင္နက္ ထြက္ေပၚလာပါတယ္။
သတင္းဆုိးကေတာ့ ဧရာ၀တီတုိင္းအတြင္းက အလယ္တန္းျပဆရာတေယာက္ အဌမတန္းေက်ာင္းသူေတြကုိ အဓမၼျပဳ က်င့္တဲ့သတင္းျဖစ္ၿပီး ရဲတပ္ဖြဲ႔က ဖမ္းဆီး အေရးယူထားပါတယ္။ သတင္းေကာင္းက မေကြးတုိင္းအတြင္းမွာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ အလယ္တန္းျပဆရာမက သူ႔ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြကုိ ဌာန္ကရုိင္းက်က် ကဗ်ာရြတ္ဆုိၿပီး သင္ၾကားျပသေပးသူျဖစ္ပါတယ္။
သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္အသံနဲ႔ စိတ္ပါလက္ပါ သင္ၾကားျပသေပးတဲ့ အျဖဴ၊ အစိမ္း၀တ္ထားတဲ့ ဆရာမ႐ုပ္သြင္က က်က္သ ေရရွိလွတယ္။
အထက္ပါ သတင္းႏွစ္ခုစလုံး လူမႈကြန္ရက္မွာ ေရွ႔ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ထြက္ေပၚခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဓမၼျပဳက်င့္တဲ့ ေက်ာင္း ဆရာကုိ ၀ုိင္း၀န္းေ၀ဖန္ ျပစ္တင္ခဲ့ၾကၿပီး ကဗ်ာရြတ္ဆုိ သင္ၾကားတဲ့ ဆရာမကုိေတာ့ ခ်ီးက်ဴးေထာပနာ ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။
ျမန္မာ့အနာဂတ္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ဖုိ႔အတြက္ ပညာေရး၀န္ထမ္း ဆရာဆရာမေတြက အေရးပါတယ္။ မေတာ္ မတရားျပဳက်င့္တဲ့ ဆရာတေယာက္ရွိရုံနဲ႔ ဆရာအားလုံး အဲဒီလုိ လူခ်ည္းပဲလုိ႔ သတ္မွတ္လုိ႔မရႏုိင္ပါဘူး။
စစ္ကုိင္းတုိင္း ေခ်ာင္းဦးၿမိဳ႕နယ္မွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ ဆရာဆုိရင္ အေျပာင္းအေရႊ႕တာ၀န္က်လာတဲ့အခါ ေက်းရြာ သူရြာသားေတြက သူတုိ႔ဆရာအတြက္ ၀မ္းနည္းမဆုံး ျဖစ္ၾကရတယ္။ ေခ်ာင္းဦးက ေက်ာင္းဆရာေလးက ထူးခြ်န္ဆုရ ေလာက္ေအာင္အထိ ထူးခြ်န္ေျပာင္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ သာဓကရွိခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာေတြရဲ႕လူမႈေရးက ဆရာ၊ ဆရာမေတြကုိ အိမ္ဦးခန္းမွာ ထားၿပီး စားဦးစားဖ်ား ေကြ်းေမြးလုိတဲ့ ဆႏၵရွိၾကတယ္။ အျခားအစုိးရ၀န္ထမ္းေတြ အရွက္မဲ့တဲ့ အျပဳအမူ အေျပာအဆုိေတြ လုပ္ခဲ့ရင္ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ၾကေပမယ့္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ မဟုတ္တာ လုပ္ခဲ့ရင္ တသက္တာ ေျပာမဆုံးတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္တယ္။
ဆရာ၊ ဆရာမေတြခမ်ာ အျခား အစုိးရ၀န္ထမ္းေတြေလာက္ ၀င္ေငြလည္းမမ်ား လာဘ္လာဘလည္း မရႊင္ေပမယ့္ ဆရာ ဆုိတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္နဲ႔အညီ ေနထုိင္ၾကရတယ္။ နယ္စြန္နယ္ဖ်ားမွာ ေခ်ာင္းေတြျဖတ္ ေတာေတြတုိးၿပီး ေက်းလက္ေတာရြာမွာ သင္ၾကားေပးေနတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကုိ ေလးစား တန္ဖုိးထားၾကသူေတြလည္းျဖစ္တယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ အေရွ႕တုိင္းယဥ္ေက်းမႈထြန္းကားတဲ့ ႏုိင္ငံမွာ ဆရာဆရာမေတြရဲ႕ၾသဇာက တသက္တာအထိ တာသြားၾက တယ္။ တခါ သင္ၾကားျပသဖူးရင္ တသက္တာ ဆရာျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။ ႏွစ္စဥ္ ကန္ေတာ့ခံ စာရင္း၀င္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။
သက္ျပည့္ အၿငိမ္းစားယူလုိ႔ ပင္စင္စားအရြယ္ေရာက္သည့္တုိင္ ဂါရေ၀ါစ နိ၀ါေတာစ ဆုိတဲ့ မဂၤလာတရားေတာ္ေတြနဲ႔ အညီ ေသတပန္ သက္တဆုံး အနႏၱဂုိဏ္း၀င္အျဖစ္ ေနထုိင္သြားလုိ႔ရၾကသူေတြျဖစ္တယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမကလြဲရင္ ဘယ္ အစုိးရ၀န္ထမ္းမွ အနႏၱငါးပါးထဲမွာ ထည့္သြင္းမထားပါဘူး။
အနႏၱငါးပါးအျဖစ္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြက ထည့္သြင္းထားတာ မဟုတ္ဘဲ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက အလုိအေလွ်ာက္ ေနရာေပး ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာေတြတင္မက နီတိေတြ က်င့္၀တ္ေတြပါ သင္ၾကားျပသေလ့ က်င့္ေပးသူေတြျဖစ္လုိ႔ပါပဲ။
ဒီေန႔လုိ သတင္း နည္းပညာေရွ႕တန္းေရာက္ေနတဲ့ ေခတ္မွာ ဆရာဆရာမေတြ ပုိလုိ႔ ေလးစားခံႏုိင္ေအာင္ ကုိယ့္ကုိယ္ ကုိယ္ ထိန္းသိမ္းၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထူးခြ်န္ ထင္ရွားရင္ စင္ေပၚေရာက္လာမွာျဖစ္သလုိ မဟုတ္မဟတ္ လုပ္ခဲ့ရင္လည္း တသက္လုံး သူမ်ားတံေတြးခြက္ ပက္လက္ေျမာမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာ၊ ဆရာမေတြက လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကုိ ပ်ဳိးေထာင္သူေတြျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ အေျခခံပညာအဆင့္ (ထက္၊လယ္၊မူ) ေတြမွာ ေတြ႔ၾကရတဲ့ ဆရာဆရာမေတြက ႏုနယ္ေသးတဲ့ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ထိေတြ႔ရတာျဖစ္လုိ႔ ဆရာ၊ ဆရာမေတြက ပုိလုိ႔ တာ၀န္ႀကီးပါတယ္။
ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြရဲ႕အျမင္မွာ ဆရာဆရာမေတြဆုိတာ စံျပပုဂၢိဳလ္ေတြပါပဲ။ (ထက္၊ လယ္၊ မူ ) ဆရာ၊ ဆရာမ ေတြက သူတုိ႔ တပည့္ေတြ ဘာႀကီးျဖစ္ေနေန အခ်ိန္မေရြး ဆူႏုိင္ ေငါက္ႏုိင္တဲ့အခြင့္အေရးလည္း ရထားၾကသူေတြ ျဖစ္ ပါတယ္။
အတတ္လည္းသင္၊ ပဲ့ျပင္ဆုံးမ၊ သိပၸမခ်န္၊ ေဘးရန္ဆီးကာ၊ သင့္ရာ အပ္ပုိ႔ ဆရာတုိ႔ က်င့္ဖုိ႔ ၀တ္ငါးတာ။ က်ေနာ္တုိ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက ဆရာ့က်င့္၀တ္ဆုိၿပီးေတာင္ နီတိထားၾကသူေတြလည္း ျဖစ္တယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ငယ္စဥ္က သင္ၾကားေပးၾကတဲ့ဆရာေတြထဲမွာ ညပုိင္းစာက်က္ မက်က္ အိမ္ေပါက္ေစ့ လုိက္ၾကည့္တဲ့ဆရာ ေတြရွိတယ္။ စာရိတၱအခ်ိန္ေတြမွာ ရာဇ၀င္ေတြ ပုံျပင္ေတြ ေျပာျပတဲ့ ဆရာမေတြရွိတယ္။ စကားေျပာဆုိတဲ့အခါ “ပါ” ဆုိတဲ့ ႀကိယာပုဒ္ေလး ထည့္ေျပာရတယ္ကြ လုိ႔ ဆုံးမတဲ့ ဆရာေတြရွိခဲ့တယ္။
ေငြကုိ ဘယ္လုိရွာရတယ္ကြလုိ႔ ေျပာတဲ့ ဆရာေတြ မရွိခဲ့ဘူး။ အခ်ိန္ပုိေၾကး မေပးရင္ ေက်ာင္းမလာနဲ႔လုိ႔ ေျပာတဲ့ ဆရာမ ေတြ မရွိခဲ့ဘူး။ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ အေပ်ာ္ရႊင္ဆုံး အျပံဳးလွလွ ဆင္ျမန္းထားၾကတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကုိသာ ေတြ႔ခဲ့ရ တယ္။
ျမန္မာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ အေရွ႕တုိင္းယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားေနသမွ် ဆရာေတြရဲ႕အခန္းက႑ ေရွ႕တန္းေရာက္ေနဦးမွာ သာျဖစ္တယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကုိ က်က္သေရရွိေသာ စည္းကမ္းရွိေသာ ႏွလုံးသားလွေသာ သင္ၾကားျပသမႈ ေကာင္း မြန္ေသာသူမ်ားအျဖစ္ ထာ၀ရ ဦးညႊတ္ပါရေစ။
No comments:
Post a Comment