Friday, June 28, 2013

တိုင္းမ္မဂၢဇင္း မီးေလာင္ရာ ေလပင့္တာလား

သစၥာနီ


ဇြန္လ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ သံဃာ အစည္းအေ၀းတခုမွ “ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္း ဆိုင္ရာ ကန္႔သတ္ဥပေဒၾကမ္း” တခုကို ထုတ္ျပန္ေၾကညာလိုက္သည္။ အတိုေကာက္ “အမ်ိဳးေစာင့္ ဥပေဒ” ဟု သိၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူမႈေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္တြင္ ဂယက္ထ၍သြားသည္။ ေထာက္ခံသူကေထာက္ခံ ကန္႔ကြက္သူက ကန္႔ကြက္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေတြ ၀က္ဘ္ဆိုက္ေတြမွာ၊ ဂ်ာနယ္စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာ သေဘာထား အမ်ိဳးမ်ိဳး ထုတ္ေဖာ္လာၾကသည္။ ထိုဂယက္မွ မတည္ၿငိမ္ေသးခင္မွာ တိုင္းမ္ မဂၢဇင္းက ဦး၀ီရသူကို မ်က္ႏွာဖံုးတင္ကာ “ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား အၾကမ္းဖက္မႈရဲ့ မ်က္ႏွာစာ” ဟု ကင္ပြန္းတပ္လိုက္သည္။ အထဲတြင္လည္း “ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ဆိုးေလေသာအခါ” ဟူေသာအမည္ျဖင့္ ေဆာင္းပါးရွည္တေစာင္ေရးလိုက္ရာ ျပႆနာမွာ မီးေလာင္ရာေလပင့္ ျဖစ္သြားေတာ့သည္။

က်ေနာ္သည္ အယူအဆေရးရာႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ လက္၀ဲ၊ လက္ယာ မည္သည့္ အစြန္းေရာက္မႈမ်ိဳးကိုမွ လက္သင့္ခံသူ မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး နယ္ပယ္တြင္ ၾသဇာရွိသူတဦး မဟုတ္ေသာ္လည္း၊ အမ်ားေယာင္တိုင္း လိုက္ေယာင္ေလ့မရွိဘဲ အရာရာကို အေကာင္းဖက္မွ ႐ႈျမင္ကာ မွ်တေသာအျမင္ျဖင့္ တင္ျပႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားေလ့ရွိပါသည္။ ဦး၀ီရသူ၏ လုပ္ရပ္တခ်ိဳ႕ကို မေထာက္ခံႏိုင္ပါ။ ယခု မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒလို ကိစၥမ်ိဳးမွာေတာ့ ေစတနာလြန္ကာ တပ္ဦးကၽြံေနသည္ ဟုသာျမင္ပါသည္။ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကို သူခ်စ္ခင္ေၾကာင္း သံသယျဖစ္စရာမလိုပါ။ အမႈကိစၥတခုကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ေအာင္ျမင္မႈ ရရွိဖို႔ရန္မွာ အေျခအေနအခ်ိန္အခါႏွင့္ ကိုက္ညီ႐ံုမက အမ်ားစု ေထာက္ခံမႈရရန္လည္း လိုအပ္ပါသည္။ ဒီလို (အမ်ိဳးေစာင့္ ဥပေဒ) အေရးႀကီးေသာ ကိစၥမ်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္မည္ဆိုလွ်င္၊ ကိုယ့္ထက္ သမာၻရင့္ ၀ါရင့္ေသာ ဆရာေတာ္ သမားေတာ္ႀကီးမ်ားကို အရင္ေလွ်ာက္ထားကာ အႀကံဥာဏ္ေပးမႈ လမ္းညႊန္မႈကို ခံယူသင့္ပါသည္။

မည္သို႔ဆိုေစ အင္မတန္ အရွိန္အ၀ါႀကီးမားကာ က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ အစဥ္အဆက္ေလးစား၍ အၿမဲဖတ္႐ႈေနရသည့္ မဂၢဇင္းႀကီးတခုက မေလ်ာ္ကန္ေသာ အသံုးအႏႈန္းမ်ားျဖင့္ စြပ္စြပ္စြဲစြဲ ေရးသားတင္ျပလိုက္ျခင္းကို နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ရပါသည္။ ဦး၀ီရသူသည္ အစဥ္အလာႀကီးမားၿပီး ျမန္မာ သာသနာ၀င္သမိုင္းမွာ အမည္ၾကား႐ံုနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း ေလးစားရေသာ မစိုးရိမ္ (မႏၲေလး) တိုက္သစ္က စာခ် ဆရာေတာ္ျဖစ္ပါသည္။ ေသြးအထပ္ထပ္စြန္းေနေသာ ၉/၁၁ ၏ တရားခံ အၾကမ္းဖက္သမား ဘင္လာဒင္ႏွင့္ ဘယ္အခ်က္ေတြတူလို႔ ႏိႈင္းယွဥ္ရတာလဲ။ ထို႕ျပင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ တရားေတာ္နဲ႔ အညီ ၀ိနည္းသိကၡာနဲ႔ ေနထိုင္ေတာ္မူတဲ့ ရဟန္းသံဃာ ၅ သိန္း နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေမတၱာ သီလနဲ႔ ေနထိုင္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မ်ား အားလုံးကို ၀ါးလံုးရွည္ႏွင့္ သိမ္းရမ္းျခင္း ဟု ခံစားမိသည္။

“ဦး၀ီရသူ ေနထိုင္ၿပီး ေသြးထိုးလံႈ႕ေဆာ္တဲ့ တရားေတြေဟာေနတဲ့ျမန္မာႏိုင္ငံ” … “အျခားဘာသာ၀င္ေတြလိုပဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြလိုပဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြနဲ႔ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြဟာလည္း ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ဂိုဏ္းဂဏစြဲ အေခ်ာင္သမား၀ါဒရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး” ဆိုတဲ့ Hannah Beech ရဲ႕ အသံုးအႏႈန္းေတြက ဒီအခ်က္ကိုထင္ရွားေစပါသည္။ ဦး၀ီရသူတို႔ အုပ္စုကိုသာမက ျမန္မာႏို္င္ငံ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းကိုလည္း “ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြက လူမ်ိဳးသုဥ္း သတ္ျဖတ္မႈေတြျဖစ္ေပၚေစမယ့္ အစြန္းေရာက္၀ါဒကို ပ်ိဳးေထာင္ေပးပါတယ္”လို႔ ကမာၻက အထင္အျမင္လြဲေအာင္ သံုးသပ္ျပၿပီး အစိုးရက လူမ်ိဳးဘာသာ မခြဲျခားဘဲ အၾကမ္းဖက္သူ မွန္သမွ် တားဆီး အေရးယူေနတာ၊ အထင္အရွား သတင္းထုတ္ျပန္ေနတာကိုလည္း လစ္လ်ဴ႐ႈၿပီး “ေသြးထြက္သံယို အၾကမ္းဖက္မႈေတြဟာ အစိုးရရဲ႕ အထိန္းအကြပ္ မရွိဘဲ ႏိုင္ငံရဲ႕ အျခားေဒသေတြကိုပါ ဆက္လက္ပ်ံ႕ႏွံ႔ ခဲ့ပါတယ္” လို႔ ေရးသားခဲ့ပါသည္။

ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေဆာင္းပါးရွင္ရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကို ပိုၿပီး သေဘာေပါက္လာပါသည္။ သူက သီရိလကၤာနဲ႔ ထိုင္းေတာင္ ပိုင္း အစြန္းက အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ထုတ္ျပၿပီး အဲဒီေနရာေတြမွာပါ လူနည္းစု မူဆလင္ေတြဟာ ဖိႏွိပ္ ညွင္းပန္းမႈဒဏ္ ခံေနရပါတယ္လို႔ ေရးလိုက္သည္။ ထိုင္းေတာင္ပိုင္း ပတ္တနီ၊ လာခ္ေမာင္း၊ နာရာသီ၀က္ စတဲ့ေဒသေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာ အျဖစ္မ်ိဳးနဲ႔ ႀကံဳေနရသည္။ အဲဒီေဒသေတြမွာ မူဆလင္ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိသည္။ အဲဒီ ေဒသမွာ ေဒသမွာ ၀န္ထမ္းေတြက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတို႔ေတြကို တိုက္ခိုက္ရာက ဘုန္းႀကီးေတြပါ ပစ္မွတ္ ျဖစ္လာသည္။ ဒါေၾကာင့္ အစိုးရက ျပည္သူ႔စစ္ဖြဲ႕ေပးထားရၿပီး ဘုန္းႀကီးေတြ ဆြမ္းခံၾကြတဲ့အခါ ေဘးက ကာကြယ္ ဖို႔ လိုက္လံေစာင့္ေရွာက္ရသည္။

အဲဒါကိုပဲ Hannah Beech က “စစ္သားေတြ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲ ဖိတ္ေခၚျခင္းဟာ ဘာသာေရးနဲ႔ စစ္တပ္ကို ေရာေထြးလိုက္တာပါပဲ” လို႔ ပုတ္ခတ္လိုက္ျပန္ပါသည္။ လာခ္ေမာင္း က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀န္းထဲမွာ ေက်ာင္းလံုၿခံဳေရးအတြက္ စခန္းခ်ေနထိုင္တဲ့ စစ္သားေတြ ရွိေနတာကို ရည္ရြယ္တာပါ။ ေနာက္ သီရိလကၤာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး “သေဘာထားတင္းမာတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြက ၂၆ ႏွစ္ၾကာ တမီလ္က်ားသူပုန္ေတြကို လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္အၾကာက ရွင္းလင္း ၿပီးတဲ့ေနာက္ လူနည္းစုေတြျဖစ္တဲ့ မူဆလင္နဲ႔ ခရစ္ယန္ေတြဘက္ကို မွ်ားဦးလွည့္လာတယ္” လို႔ ေရးလိုက္ျပန္ပါသည္။

တမီလ္က်ားသူပုန္ေတြကို ရွင္းလင္းတာ အစိုးရ လက္နက္ကိုင္ တပ္မေတာ္မွန္း တကမာၻလံုးသိပါသည္။ အဲဒါကို တိုင္းမ္ရဲ႕ အႀကီးတန္း သတင္းေထာက္ကေတာ့ သိဟန္မတူဘဲ “သေဘာထားတင္းမာတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြက ရွင္းလင္းတယ္” လို႔ ေရး တာလဲ အံ့ၾသစရာပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူဆိုလိုခ်င္တဲ့ အခ်က္ဟာ ဘာဆိုတာ ထင္ရွားလာပါသည္။ သူ႔ ေဆာင္းပါး တေနရာမွာ ေရးလိုက္တဲ့ “အစြန္းေရာက္ ဗုဒၶဘာသာဟာ အာရွရဲ႕ ေဒသ အမ်ားစုမွာ ေပၚထြက္လာေနပါတယ္” ဆိုတဲ႕ အခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ အစြန္းေရာက္ ဘာသာတရားတခုလို႔ ဗုဒၶဘာသာကို ဇြတ္အတင္းဆြဲညွိလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဂုဏ္သိကၡာရွိတယ္ လို႔ ထင္ရတဲ့ Time မဂၢဇင္းက ဘာေၾကာင့္ ဒီအေၾကာင္းကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ဒီလိုအခ်က္အလက္ မခိုင္မာ၊ အဆင့္အတန္းမရွိတဲ့ စြတ္စြဲခ်က္ေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ေဆာင္းပါးမ်ိဳးကို အသံုးျပဳခဲ့ရတာလဲ။ ေသေသခ်ာခ်ာ မစိစစ္ဘဲ ဒီေဆာင္းပါးကို ေထာက္ခံတယ္ ေျပာေနတာဟာ က်ေနာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အားလံုးက အၾကမ္းဖက္သမားေတြပဲလို႔ ၀န္ခံရာေရာက္ေနတယ္ ဆိုတာကိုမွ သေဘာေပါက္ၾကရဲ႕လား မသိပါ။ ဦး၀ီရသူ နဲ႔ က်ေနာ္ ဘယ္လိုမွ မပတ္သက္ပါ။ သူတို႔ အုပ္စုကိုလည္း အကာအကြယ္ေပးရန္ ေရးျခင္းမဟုတ္ပါ။ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုးက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အားလံုးရဲ႕ကိုယ္စား ဒီေဆာင္းပါးနဲ႔ တိုင္းမ္ မဂၢဇင္းကို ကန္႔ကြက္လိုက္ပါသည္။

No comments: