“ဒါက က်မတို႔အဖြဲ႕လက္လွမ္းမီသေလာက္ေပါ့ေနာ္၊ တခ်ိဳ႕စစ္ပြဲေတြျဖစ္ေနေသးတဲ့ ေဒသေတြမွာေတာ့ က်မတို႔သြားၿပီး စားရင္းမေကာက္နိုင္ခဲ့ဘူး ဒီထက္လည္းမ်ားပါတယ္” ဟုလည္း မဂ်ဳလီယာမာရစ္က ဆက္ေျပာသည္။
တစ္နိုင္ငံလုံးအတိုင္းအတာႏွင့္ ၄င္းတို႔အဖြဲ႕မွ လက္လွမ္းမီသ၍ စားရင္းေကာက္ယူနိုင္မွုမွာ ၂၀၁၁ -၂၀၁၃ ခုႏွစ္အတြင္း လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာအဓမၼျပဳက်င့္မွုခံေနရေသာ အမ်ိဳးသမီး ၁၀၄ ဦးျဖစ္စဥ္ကို အတည္ျပနိုင္ခဲ့ၿပီးအဆိုပါ ျပည္နယ္ ၃ ခုတြင္ အျဖစ္အမ်ားဆုံးဟု ဆိုသည္။
ျမန္မာျပည္ေတာင္ပိုင္းတြင္ အဓမၼျပဳက်င့္မွုႏွင့္ပတ္သက္၍ လွုပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ကေလးအခြင့္အေရး တာဝန္ခံ (WCRP) မွ မိေထာခ်မ္းကလည္း ျပဳက်င့္ခံရေသာ အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစု၏ လူမွုေရးအေျခအေနႏွင့္ ၿခိမ္းေျခာက္မွုမ်ားေၾကာင့္ ၄င္းတို႔၏ ျဖစ္စဥ္ကို မထုတ္ေဖာ္ရဲၾကေၾကာင္းေျပာသည္။
မိေထာခ်မ္းက “ေရးၿမိဳ႕နယ္က အမ်ိဳးသမီးကေလးငယ္တစ္ေယာက္ကို စစ္တပ္က အဓမၼျပဳက်င့္ၿပီးေတာ့ က်မတို႔ အဖြဲ႕ေတြက လိုက္ၿပီးကူညီေပးေပမယ့္ သူတို႔က အစိုးရကိုေၾကာက္ရတာနဲ႔ စစ္တပ္ကိုေၾကာက္ရတာနဲ႔ သူတို႔ ကိုအေရးယူရင္ ကိုယ့္ကိုျပန္ၿပီးရန္ရွာမွာကို ေၾကာက္ေနၾကတာကိုေတြ႕ရတယ္ သူတို႔မသြားရဲၾကဘူး ဒီအတိုင္းပဲေနလိုက္ရတယ္” ဟု ၄င္းအေတြ႕အၾကဳံကို ေျပာသည္။
မြန္ျပည္နယ္တြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား အၾကမ္းဖက္မွုျဖစ္စဥ္မ်ားစြာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေရးၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ မြန္လူထု အမ်ားအျပား ေနထိုင္ေသာ တနသၤာရီတိုင္း ေရျဖဴၿမိဳ႕နယ္တို႔တြင္ အျဖစ္မ်ားၿပီး အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ဆိုင္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ထိထိေရာက္ေရာက္ ကိုင္တြယ္ေပး ေသာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား မရွိေသးသည္ကို ေတြ႕ရၿပီး၂၀၁၃ – ၁၄ ခုႏွစ္အတြင္း အဓမၼျပဳက်င့္မွု ၈ ခုကိုသာ အတည္ျပဳနိုင္ခဲ့သည္။
“အစိုးရထုတ္ထားတဲ့ ဥပေဒေတာ့ရွိပါတယ္ အဓမၼျပဳက်င့္ခံရၿပီးဆိုရင္ ဘယ္မွာတိုင္ရမလဲ ဘာေတြ လုပ္ရမလဲဆိုတာ လူထုေတြေတာ့ေသခ်ာမသိေသးပါဘူး သိတဲ့သူေတြက်ေတာ့လည္း ျပဳက်င့္သူက ေငြအားနဲ႔ အမွုကို ပိတ္လိုက္တာရွိတယ္” ဟု မိေထာခ်မ္းက ဆိုသည္။
ကမၻာတစ္ဝွမ္းတြင္ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ား သန္း ၁၂၀ အဓမၼျပဳက်င့္ခံေနရေၾကာင္း ယူနီဆက္ဖ္ အစီရင္ခံစာ ထုတ္ျပန္ထားျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာနိုင္ငံတြင္မူ ပြင့္လင္းစျဖစ္လာသည့္အတြက္ အစိုးရသစ္ တက္လာၿပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ပိုမိုေတြ႕ရသည္ကို မိေထာခ်မ္းက ဆက္ေျပာသည္။
အမ်ိဴးသမီးမ်ားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးကေလးငယ္မ်ားကို အဓမၼျပဳက်င့္သူမ်ားအား နိုင္ငံတကာတြင္ျပဌာန္း အေရးယူမွုမ်ားတြင္ မေလးရွား၊ စကၤာပ၊ူ တ႐ုတ္ႏွင့္ ထိုင္းနိုင္ငံမ်ားတြင္ ဥပေဒအရ ျပစ္ဒဏ္ေပးစီရင္မွုမွာ ေထာင္ဒဏ္အႏွစ္ ၂၀မွ ေသဒဏ္အထိ အျပစ္ေပးျခင္းရွိေသာ္လည္း ျမန္မာနိုင္ငံတြင္မူ ဥပေဒအရ အေရးယူမွုမ်ား အားနည္းေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
ထိုအျဖစ္မ်ားဆုံးနိုင္ငံမ်ားမွာ ဆင္းရဲလြန္းၿပီး တရားဥပေဒအရ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို လုံျခဳံမွုမေပးနိုင္ေသာ နိုင္ငံမ်ားေသာအားျဖင့္ အာဖရိကနိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၿပီး အသက္မျပည့္ေသးေသာ မိန္းကေလး ကေလးငယ္မ်ား အဓမၼျပဳက်င့္ခံရမွုမွာ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ပိုမ်ားလာသည္ကို အစီရင္ခံစာတြင္ ေထာက္ျပထားသည္။
No comments:
Post a Comment