ယမန္ေန႔တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ ကုလားတန္ လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔၏ အစီရင္ခံစာ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ၌ ကုလားတန္ စီမံကိန္းေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ား အက်ိဳးရွိေစေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိခိုက္မႈ ေလ်ာ့ပါးေရး၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ လူမႈပတ္၀န္းက်င္တို႔ကို ဆုိးက်ိဳး မသက္ေရာက္ေစေရး တုိ႔ကို ေထာက္ျပ ေတာင္းဆိုခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ရခုိင္ ျမစ္မ်ားကြန္ရက္မွ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးထြန္းေဇာ္က “ဒီလုိမ်ိဳး စီမံကိန္းႀကီးေတြကို လုပ္တဲ့အခါမွာ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း စံေတြ ရွိပါတယ္။ အကဲျဖတ္ခ်က္ေတြ ႀကိဳတင္ၿပီး လုပ္ရမယ္၊ ဒါေတြကို ေဒသခံ လူထုဆီကို ရွင္းလင္းတင္ျပရမယ္။ ၿပီးမွ လူထုဆႏၵနဲ႔အညီ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရမွာ။ ဒီအခ်က္ေတြကို ႏွစ္ဖက္ အစိုးရေတြက ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ကုလားတန္ စီမံကိန္းတြင္ အပိုင္း ၄ ပုိင္းရွိၿပီး ပထမပုိင္းတြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕၌ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း ေဆာက္လုပ္ျခင္း၊ ဒုတိယပုိင္းတြင္ ကုလားတန္ျမစ္အတြင္း ျမစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းၿပီး ခ်င္းျပည္နယ္ ပလက္၀၌ ဆိပ္ကမ္းတခု တည္ေဆာက္ေရး၊ တတိယပိုင္းတြင္ ထုိမွတဆင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ မီဇုိရမ္အထိ တန္ ၃၀၀ ေအာက္ ကုန္တင္ သေဘၤာမ်ား သြားလာႏိုင္ေရးႏွင့္ စတုတၳပိုင္းတြင္ အိႏၵိယ-ျမန္မာ နယ္စပ္ ကုန္သြယ္ေရးအတြက္ ပလက္၀ ဆိပ္ကမ္းမွ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ေနာင္လိုင္ေဒသကို ျဖတ္ကာ မီဇုိရမ္အထိ အေ၀းေျပးကားလမ္း ေဖာက္လုပ္သည့္ အစီအစဥ္တုိ႔ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
အိႏၵိယ အစိုးရဘက္က အဆုိပါ အကဲျဖတ္ခ်က္မ်ား၊ လူထုႏွင့္ ထိေတြ႔မႈ စသည့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တခ်ိဳ႕ ေတြ႔ရေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ ျမန္မာအစိုးရဘက္ကမူ ရခိုင္ျပည္နယ္ႏွင့္ ခ်င္းျပည္နယ္ ေဒသခံမ်ားကို ေကာင္းက်ိဳး၊ ဆိုးက်ိဳးမ်ားအား အသိေပးတင္ျပမႈ မရွိေၾကာင္း ဦးထြန္းေဇာ္က ေျပာသည္။
ကုလားတန္ စီမံကိန္းသည္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ အစုိးရမ်ားက ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ နိမ့္က်ေနသည့္ ေဒသမ်ားကို အဓိကရည္ရြယ္ၿပီး လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္မွ ရခိုင္ျပည္နယ္၊ ခ်င္းျပည္နယ္တုိ႔ ပါ၀င္ၿပီး အိႏၵိယႏုိင္ငံဘက္မွ မီဇုိရမ္ျပည္နယ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတုိ႔အတြက္ ရည္ရြယ္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ဆက္ေျပာသည္။
ကုလားတန္ ဘက္စံု စီမံကိန္းကုိ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ သဘာတူကာ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာတြင္ စတင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့ၿပီး ၂၀၁၅ တြင္ အၿပီးသတ္မည္ျဖစ္သည္။
“အိႏၵိယအေနနဲ႔က အေရွ႕ေမွ်ာ္ မူ၀ါဒအရေရာ၊ ဘဂၤလား ပင္လယ္ေအာ္ကို လႊမ္းမုိးထားႏုိင္ေရးဆုိတဲ့ တ႐ုတ္ကို ဟန္ခ်က္ ညွိခ်င္လုိ႔လုပ္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ပါႏိုင္တဲ့ စီမံကိန္းလည္း ျဖစ္တယ္” ဟု ဦးထြန္းေဇာ္က ေျပာသည္။
ႏွစ္ႏိုင္ငံ သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ပါအခ်က္အရ အဆုိပါ စီမံကိန္းအတြက္ ကုန္က်ေငြ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂၁၄ သန္းကို အိႏၵိယအစုိးရက အကုန္အက်ခံၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံက အိႏၵိယ လုပ္သားမ်ားအား လံုၿခံဳေရး အကာအကြယ္ေပးျခင္း၊ စီမံကိန္း နယ္ေျမေဒသႏွင့္ ျမန္မာ လုပ္သားအင္အားမ်ား ထည့္၀င္ျခင္း စသည္တုိ႔ ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။
အိႏၵိယ လုပ္သားႏွင့္ ျမန္မာ လုပ္သားမ်ားအၾကား လုပ္အားခ အလြန္ကြာဟကာ မညီမွ်မႈမ်ား ရွိေၾကာင္း၊ ဥပမာအားျဖင့္ စစ္ေတြ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းတြင္ လုပ္အားခ မညီမွ်မႈကို ႏႈိင္းယွဥ္ျပလိုေၾကာင္း ဦးထြန္းေဇာ္က ဆုိသည္။
“အဲဒီမွာ အိႏၵိယ လုပ္သားတဦး လုပ္အားခ လစာအားျဖင့္ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၇ သိန္းခန္႔ ရေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္က ေဒသခံ လုပ္သားေတြက က်ပ္ေငြ ၃၊ ၄၊ ၅ ေသာင္းပဲ ရေနတယ္” ဟု သူက ဆုိသည္။
ယမန္ႏွစ္က ေဒသခံ အလုပ္သမား ဆႏၵျပမႈ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီး ထုိစဥ္က ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားသည္ ေျဖရွင္းေပးမႈ မရွိဘဲ ေဒသခံမ်ားကို ၿခိမ္းေျခာက္ လူစုခြဲမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
“သက္ဆုိင္ရာကေန ျမန္မာအလုပ္သမားေတြကို အကာအကြယ္ေပးတာ၊ နစ္နာခ်က္ေတြေပးတာ ဘာမွ မရွိဘူး” ဟု ဦးထြန္းေဇာ္က ဆုိသည္။
အဆုိပါ စီမံကိန္းတေလွ်ာက္ရွိ ေဒသခံ ျပည္သူမ်ား၏ ေျမယာသိမ္းမႈမ်ား၊ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ ဖ်က္ဆီးမႈ၊ အဓမၼ ေရႊ႕ေျပာင္းမႈႏွင့္ အလုပ္ခိုင္းေစမႈမ်ားကိုလည္း အစီရင္ခံစာက ေထာက္ျပထားသည္။
ရခိုင္ျပည္နယ္၊ ေျမပံုၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေအဒီ ၇၀၀ ေက်ာ္က ရခိုင္မင္းတပါး ၿမိဳ႕တည္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ ေရႊေတာင္ႏွင့္ ေငြေတာင္ဟူ၍ ရွိေၾကာင္း၊ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းအတြက္ ေငြေတာင္ကို တူးၿဖိဳခဲ့ရာ ေဒသခံမ်ား ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပေသာေၾကာင့္ ရပ္တန္႔သြားခဲ့ေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ အဆုိပါ ေငြေတာင္၏ အေနာက္ျခမ္း ပ်က္ဆီးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
“ဒါက လူထုရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ထိပါးတာျဖစ္တယ္။ ဒါေတြကို ျပန္ၿပီး ကုစားတာတုိ႔ ဘာတုိ႔ မရွိဘူး” ဟု ဦးထြန္းေဇာ္ က ဆုိသည္။
ခ်င္းျပည္နယ္ ပလက္၀ေဒသတြင္ အဆုိပါ စီမံကိန္းေၾကာင့္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းမြန္လာမည့္ ေကာင္းက်ိဳး ရွိသကဲ့သို႔ တဖက္တြင္လည္း သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ထိခုိက္ႏိုင္မႈ ရွိ၊ မရွိ ကိစၥ ျမန္မာအစုိးရက ထုတ္ျပန္ အသိေပးထားျခင္း မရွိေၾကာင္း သိရသည္။
“ဒီစီမံကိန္းေၾကာင့္ ေျမယာ သိမ္းထားတာေတြလည္း ဘာေလ်ာ္ေၾကးမွ မေပးေသးလုိ႔ လူထုေတြက ဆႏၵျပေနတာရွိတယ္။ ေနာက္ထပ္လည္း ေျမယာေတြ ထပ္သိမ္းမွာ စိုးရိမ္သလို႔ အဓမၼ လုပ္အားေပးခုိင္းမွာလည္း စိုးရိမ္ေနၾကတယ္” ဟု ဦးထြန္းေဇာ္က ေျပာသည္။
No comments:
Post a Comment