ဆားလုပ္ငန္းရွင္ ေဒၚႏွင္းညြန႔္က “ အလုပ္သမား ရွာလို႔မရသေလာက္ ျဖစ္ေနတယ္၊ ေဒသခံအလုပ္သမားေတြအေနနဲ႔ အလုပ္ပိုၿပီး အဆင္ေျပတဲ့ ထိုင္းနိုင္ငံထဲဝင္ၿပီး အလုပ္သြားလုပ္ၾကတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ရပ္ေဝးကအလုပ္သမားေတြ သြားေခၚရတယ္၊ ေဒသခံ အလုပ္သမားေတြ မရွိေတာ့ဘူး” ဟု ဆိုသည္။
ရပ္ေဝးအလုပ္သမားအမ်ားစုမွာ ပဲခူးတိုင္း၊ ဧရာဝတ႘တိုင္းတို႔မွျဖစ္ၾကၿပီး မြန္ျပည္နယ္အတြင္း ရာဘာၿခံႏွင့္ ဆားလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ရန္ မိသားစုအလိုက္ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္မွုမ်ားရွိလာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
သို႔ရာတြင္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအေနျဖင့္ ဆားေဈးႏွုန္းမ်ား က်ဆင္းေနေသာေၾကာင့္ လုပ္အားချမႇင့္တင္ေပးရန္ မျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း၊ လုပ္အားခနည္းပါးမွုေၾကာင့္လည္း လုပ္သားမ်ားရွာမရျဖစ္ကာ ဆားကြင္းအခ်ိဳ႕ကို အလုပ္ပိတ္ထားရသည္ဟု သိရသည္ ။
ပငဆားကုန္သည္ ဦးခင္ေမာင္ထြန္းက “ ဆားလုပ္သားေတြကို ဦးေဆာင္တဲ့ ဖိုသူႀကီးတစ္ယာက္အတြက္ တစ္ႏွစ္ကို ဆားပိႆာခ်ိန္ ၃ ေသာင္းကေန ၅ ေသာင္းအထိ အခေပးငွားရပါတယ္၊ ဆားၾကမ္းေဈးက တစ္ပိႆာ ၅၀ ဝန္းက်င္မွာဘဲ ျဖစ္ေနတယ္၊ အလုပ္သမားခနဲ႔ လက္ရွိဆားေဈးေတြက တြက္ေျခမကိုက္ေတာ့ဘူး” ဟု လြတ္လပ္ေသာမြန္သတင္း ေအဂ်င္စီ IMNA သို႔ေျပာသည္။
ေနလွန္းဆားလုပ္ငန္းသည္ မိုးေႏွာင္းကာလေအာက္တိုဘာလဆန္းပိုင္း၌ ဆားကြင္းတြင္လုပ္ငန္းျပန္လည္စတင္၍ မိုးဦးက်ခ်ိန္ေမလ အထိ တစ္ႏွစ္လၽွင္ ေနလွန္းဆား ၁၂ ႀကိမ္ခန႔္ထြက္ရွိရာ တစ္ပိႆာအတြက္ထုတ္လုပ္မွုစရိတ္ ၃၅ မွ ၆ဝ က်ပ္အၾကား ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။
ပငေက်းရြာ၌ဆားကြင္းဧကတစ္ေထာင္ေက်ာ္ရွိရာတြင္ ပုဂၢလိကဆားဖို (၄၀) ခန႔္ႏွင့္ အစိုးရပိုင္ဆားလုပ္ငန္းမ်ားလည္းရွိသည့္အတြက္ မြန္ျပည္နယ္တြင္း ဆားလုပ္ငန္းအမ်ားဆုံး ထုတ္လုပ္သည့္ေနရာ ျဖစ္သည္။
၄င္းအျပင္ သံျဖဴဇရပ္ၿမိဳ႕နယ္၌ က႐ုပၸိ၊ ဝဲဂေလာင္း၊ စက္စဲေက်းရြာ၊ က်ိဳကၡမီၿမိဳ႕၊ ေပါင္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ထန္းပင္ေခ်ာင္း ေက်းရြာ၊ ေရးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ႏွစ္ကရင္၊ ပလိုင္ကီးေက်းရြာတို႔တြင္လည္း ေနလွန္းဆားထုတ္လုပ္လၽွက္ရွိရာ မြန္ျပည္နယ္ထြက္ဆားသည္ တစ္နိုင္ငံလုံး၏ ၂ဝ ရာႏွုန္းခန႔္ ရွိသည္ဟု ခန႔္မွန္းထားၾကသည္။
No comments:
Post a Comment