နိုင္ရဲေဇာ္က “ဝန္ႀကီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဒီလို လက္လြတ္စပယ္ မေျပာသင့္ဘူး၊ ေခါင္းေလာင္း မရွိဘူးလို႔ ဆိုလိုခ်င္သလား၊ ငဇင္းကာ မသယ္သြားဘူးလို႔ ေျပာခ်င္သလား၊ ဘာကိုေျပာခ်င္ သလဲဆိုတာ တိတိက်က်ျပန္ေမးမယ္၊ မရွိဘူးလို႔ ေျပာရင္ အေထာက္အထားအခိုင္ အမာ ျပခိုင္းမယ္၊ ၿပီးေတာ့ ရွုတ္ခ်စာ၊ ကန႔္ကြက္စာအျပင္ ေၾကျငာခ်က္လည္းထုတ္ျပန္သြားမယ္” ဟုေျပာသည္။
မြန္သမိုင္းသုေတသနအသင္းမွ ကြန႔္ကြက္ရန္အတြက္ စီစဥ္ေနသည္ဟုေျပာေသာ္လည္း အစီအစဥ္အေသးစိတ္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား ကိုမူ မေျပာျပခဲ့ေပ။
သို႔ေသာ္လည္း ဝန္ႀကီးဌာနအေနျဖင့္ သမိုင္းပညာရွင္မ်ား၊ ေရွးေဟာင္းသုေတ သနပညာရွင္မ်ား၊ ဆယ္ယူမွုနည္း ပညာဆိုင္ရာပညာရွင္ မ်ား၊ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ား ပါဝင္သည့္ ေကာ္မတီတစ္ရပ္ဖြဲ႕ကာ၊ သုေတသနျပဳလုပ္ၿပီး ထိုေကာ္မတီ၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေပၚမူတည္၍ ေျပာဆို သင့္သည္ဟု ဆိုသည္။
ဝန္ႀကီး ဦးေအးျမင့္ၾကဴက “မြန္- ရာဇာဓိရာဇ္ထဲမွာေတာ့ မေလ့လာခဲ့ရပါဘူး၊ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္း ရွိမရွိဆိုတာ မေျပာတတ္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ ၾကည့္ခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းအရေတာ့ ဘယ္မွာမွ မရွိဘူး” ဟုေျပာသည္။
စက္တင္ဘာ ၂၄ ရက္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အမ်ိဳးသားျပတိုက္တြင္ က်င္းပသည့္ အာဆီယံ လူမွုေရး – ယဥ္ေက်းမွု အသိုက္အဝန္းေကာင္စီ အစည္းအေဝးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၃၀ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ Chatrium Hotel ၌က်င္းပခဲ့သည့္ အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ေရေၾကာင္းပညာရွင္ ဦးခ်ာလီ သန္းက ဒီေရေၾကာင္းေျပာင္းလဲမွုအရ ႏွစ္တစ္ရာတြင္ ၁၂ မိုင္ ေရြ႕လ်ားၿပီး၊ ႏွစ္ ၄၀ဝ အတြင္း ၄၈ မိုင္၊ မိုင္ ၅၀ ခန႔္ေရြ႕ၿပီး၊ ဆယ္ယူရန္ မလြယ္ကူေၾကာင္းတင္ျပခဲ့သည္။
ထို႔အျပင္ ပညာရွင္ ဘရစ္တို ကလည္း ယင္းေခါင္းေလာင္းႀကီးအား သမိုင္းတန္ဖိုးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမွုလက္ရာ ျပသရန္ မဟုတ္ပဲ၊ အရည္ က်ိဳၿပီး လက္နက္ထုတ္လုပ္ရန္ သယ္ေဆာင္သြားျခင္း ျဖစ္သည့္အတြက္ ရိုက္ခ်ိဳးဖ်က္ဆီးၿပီး အပိုင္းအစမ်ားအျဖစ္လည္း သယ္သြားနိုင္ ေၾကာင္း တင္ျပခဲ့ပါသည္။
ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၆၁၂ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ ေပၚတူကီလူမ်ိဳး ငဇင္းကာေခၚ ဖီးလစ္ဒစ္ပလီတို သည္ အေျမာက္ျပဳ လုပ္ရန္ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးအား သံလၽွင္သို႔ သယ္ယူစဥ္ ရန္ကုန္ျမစ္၊ ပဲခူးျမစ္ႏွင့္ ပုဇြန္ေတာင္ေခ်ာင္း တို႔ဆုံစည္းရာ ျမစ္ဆုံအနီး၌ နစ္ျမဳပ္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။
No comments:
Post a Comment