အကန္႔အသတ္ ရွိေနေသးသည့္ ျမန္မာ့သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္

ဧရာ၀တီ

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မီဒီယာက႑ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္ရန္ လုပ္ေဆာင္ေနခ်ိန္တြင္ သတင္းေထာက္မ်ားအတြက္ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနသည္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ အစိုးရကို မထုတ္ေ၀ခင္ ႀကိဳတင္တင္ျပရသည့္ စာေပ စိစစ္ေရးကို ရုပ္သိမ္းေပးလိုက္ျခင္း၊ ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ထားျခင္း ခံေနရသည့္ စာနယ္ဇင္းသမားမ်ားကို ျပန္လႊတ္ ေပးျခင္းႏွင့္ ႏွစ္ငါးဆယ္နီးပါးခန္႔ ပိတ္ပင္ထားသည့္ ပုဂၢလိက သတင္းစာေတြကို ျပန္လည္ထုတ္ေ၀ခြင့္ျပဳလိုက္ျခင္းတို႔ အတြက္ ခ်ီးက်ဴးေထာက္ခံမႈေတြျပဳေနၾကခ်ိန္တြင္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက အျငင္းပြားဖြယ္ရာ ပံုႏွိပ္ဥပေဒၾကမ္းကို မတ္လအတြင္းက လႊတ္ေတာ္သို႔ ေပးပို႔ထားၿပီး အတည္ျပဳျပဌာန္းႏိုင္ရန္ စီစဥ္ေနသည္။ ထိုဥပေဒၾကမ္းသည္ မီဒီယာ က႑ကို အစိုးရဖက္မွ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ခ်ဳပ္ကိုင္ႏိုင္ရန္ အတြက္ျဖစ္သည္ဟု ေ၀ဖန္မႈမ်ားလည္းရွိေနသည္။

မီဒီယာ ေလာကသားမ်ား၏ အႀကံဥာဏ္မယူဘဲ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက ေရးဆြဲခဲ့သည့္ ပံုႏွိပ္ ဥပေဒမူၾကမ္းေၾကာင့္ အားလံုး အံ့အားသင့္သြားၾကသည္။ အသစ္ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည့္ စာနယ္ဇင္းေကာင္စီမွ သတင္းေထာက္မ်ား၊ အယ္ဒီတာမ်ားသည္ အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ ပိုမိုရရွိႏိုင္မည့္ ဥပေဒၾကမ္းတရပ္ကို ၎တို႔ အျမင္ ၎တို႔ ႐ႈေထာင့္ျဖင့္ေရးဆြဲေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ ယခုလိုထြက္ေပၚလာ၍ျဖစ္သည္။

အဆိုပါအေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္အေျခအေနကို စံုစမ္းရန္အတြက္ မတ္လတြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံအေျခစိုက္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ မီဒီယာေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕ႀကီး တခုျဖစ္သည့္ စာနယ္ဇင္းသမားမ်ား ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရးေကာ္မတီ (Committee Protect Journalists) မွ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ကိုယ္စားလွယ္ ေရွာင္ခရစ္စပင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီး အယ္ဒီတာႏွင့္ စာနယ္ဇင္းသမား ၃၀ ေက်ာ္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုၿပီး စာနယ္ဇင္းေလာက၏ တိုးတက္မႈအေျခအေနႏွင့္ ေရရွည္အလားအလာမ်ားကို ေမးျမန္းခဲ့သည္။ သူ ရရွိခဲ့သည့္ သတင္း အခ်က္အလက္မ်ားျဖင့္ အစီရင္ခံစာတေစာင္ျပဳစုၿပီး ေနာက္ထုတ္ျပန္သြားမည္ျဖစ္သည္။ ယခုေဖၚျပမည့္ ဧရာ၀တီမွ ကိုေက်ာ္စြာမိုး၊ ကိုေက်ာ္ၿဖိဳးသာတို႔ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းမႈတြင္ သူရွာေဖြေတြ႔ ရွိခဲ့သည့္ အခ်က္မ်ားကို အႀကိဳသေဘာျဖင့္ ေျဖၾကားေပးခဲ့ပါသည္။

ေက်ာ္စြာမိုး။ ။ ရန္ကုန္မွာ စာနယ္ဇင္းသမားေတြနဲ႔ စကားေျပာၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေသခ်ာတဲ့ အလားအလာေတြ မ်ားျမင္ခဲ့ရသလား။

ေရွာင္ခရစ္စပင္။ ။ က်ေနာ့္ အျမင္ကိုေျပာရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ဟာ အကန္႔အသတ္ေတြထဲမွာ ရွိေနဆဲပဲလို႔ ထင္ပါတယ္။ အစိုးရဖက္က မီဒီယာကို လြတ္လပ္ခြင့္ပိုေပးလာတာေတာ့ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသတင္းေတြကို မ်က္ႏွာစာမွာ ေဖာ္ျပခြင့္ရလာတယ္။ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ပံုကို သတင္းစာေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာ ဖံုးမွာ ေဖာ္ျပႏိုင္လာတယ္။ ဒါေတြအားလံုးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ ေလးႏွစ္ ေလာက္ကဆိုရင္ တားျမစ္ထားတဲ့ ကိစၥေတြပါ။

ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ (CPJ) ရဲ႕စိတ္ထဲမွာေရာ၊ က်ေနာ္ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ အယ္ဒီတာေတြ သတင္းေထာက္ေတြရဲ႕ ရင္ ထဲမွာေရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဟာ မျပည့္စံုေသးဘူးလို႔ ခံစားေနရတယ္။ ဒီမွာ သတင္းသမားေတြဟာ သူတို႔ ေရးလိုက္တဲ့ သတင္းအတြက္ အေရးယူခံမွာကို၊ လက္တုန္႔ျပန္ခံရတာကို ေၾကာက္ရြံ႕စိုးထိတ္ေနစရာမလိုဘဲ မွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္ႏိုင္ ရပါမယ္။ ဟိုအရင္က စာနယ္ဇင္းသမားေတြကို တရားစြဲဖို႔၊ အက်ဥ္းခ်ဖို႔ သံုးခဲ့တဲ့ ဥပေဒေတြနဲ႔ တျခားအလားတူ ဥပေဒေတြ အသက္၀င္ေနတုန္းပါပဲ။ ဒီဥပေဒေတြကို သတင္းေရးတဲ့အခါ လြတ္လြတ္လပ္ေရးလို႔မရေအာင္ စာနယ္ဇင္းသမားေတြကို ဖိအားေပးဖို႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ မဖ်က္သိမ္းေသးဘဲ ထားတာလို႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ခုအခ်ိန္မွာ စာနယ္ဇင္းသမား ေတြကို အေရးယူဖို႔ ဒီဥပေဒေတြကို အစိုးရအာဏာပိုင္ေတြက မသံုးၾကဘူးဆိုေပမယ့္ ဒါဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း မသံုးေတာ့ဘူး လို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။

ေက်ာ္စြာမိုး။ ။ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ ပံုႏွိပ္ေရးနဲ႔ ထုတ္ေ၀ေရးဥပေဒၾကမ္းကို ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။

ေရွာင္ခရစ္စပင္။ ။ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ ေရးတဲ့သတင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေရးယူ အျပစ္ေပးႏိုင္တဲ့ အခ်က္ေတြ အရင္ဥပေဒေဟာင္းမွာလို ပါေနတာတုန္းပါပဲ။ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြဟာ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီး ေရးလို႔မရသလို အၾကမ္းဖက္ဆူပူမႈေတြ ျဖစ္ေအာင္လံႈ႕ေဆာ္တာမ်ိဳးလည္း ေရးခြင့္မရွိပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြကလည္း ရွင္းလင္း ျပတ္သားမႈ မရွိဘူး။ အာဏာရွင္လက္ထက္တုန္းကလည္း ဒီလိုပဲ လိုရာဆြဲၿပီး အသံုးခ်ခဲ့ၾကပါတယ္။ အခု အစိုးရဟာလည္း ဟိုအရင္ ေခတ္ကရရွိခဲ့တဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္အေျခအေနမ်ိဳး ျပန္လည္ရရွိေအာင္ ႀကိဳးစားေနတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ယူဆႏိုင္စရာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲေနပါတယ္။

မီဒီယာဥပေဒသစ္ တခုေပၚေပါက္လာဖို႔ အစိုးရနဲ႔ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ ပူးေပါင္းေရးဆြဲထားတဲ့ ဥပေဒမူၾကမ္းဟာ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက ပံုႏွိပ္သူမ်ားႏွင့္ ထုတ္ေ၀သူမ်ားဥပေဒၾကမ္းကို လႊတ္ေတာ္ကိုတင္လိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ လ်စ္လ်ဴ႐ႈခံလိုက္ရတယ္။ ထြက္လာတာကလည္း ႐ုတ္တရက္ ျဗဳန္းစားႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ (CPJ) နဲ႔ က်ေနာ္ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ အယ္ဒီတာေတြ အတြက္ ဒီကိစၥဟာ ႐ိုးသားမႈရွိရဲ႕လား၊ အစိုးရမွာ မီဒီယာက႑ကို တကယ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုစိတ္ရွိရဲ႕လား လို႔ ေမးထုတ္စရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ အစိုးရ အရာရွိေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အတိုင္းအတာတခုအထိေပးေနရတဲ့ လက္ရွိအေနအထားကို သိပ္သေဘာေတြ႔ၾကပံုမေပၚဘဲ ဟိုအရင္က က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးကို ျပန္လိုခ်င္ေနသလားလို႔ က်ေနာ္ စိုးရိမ္ မိပါတယ္။ ခုလိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရွိေနတဲ့ အေနအထားကေန ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္သြားမယ့္ အရိပ္အေယာင္ ေတြလားလို႔လည္း စိတ္ပူမိပါတယ္။

ေက်ာ္ၿဖိဳးသာ။ ။ တျခား အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ဘယ္ေလာက္ရွိပါသလဲ။

ေရွာင္ခရစ္စပင္။ ။ က်ေနာ့္ အျမင္ကိုေျပာရမယ္ဆိုရင္၊ စနစ္တက် စစ္တမ္းေကာက္ထားတာမဟုတ္ေတာ့ အတိအက် မွန္မယ္လို႔ မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ျမန္မာႏို္င္ငံက ေအာက္ေျခကေန တိုးထြက္ဖို႔ စတင္ေနတုန္းပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဗီယက္နမ္ နဲ႔ လာအို မွာဆိုရင္ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံေတြဆိုေတာ့ အစိုးရက မီဒီယာေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားၿပီးေတာ့ ေ၀ဖန္ခြင့္လည္း မေပး ပါဘူး။ အခုဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေထာင္ေတြထဲမွာ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အရင္လို အျပည့္အ၀ ထိန္းခ်ဳပ္ ထားတာမ်ိဳးလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေသေသခ်ာခ်ာ ထပ္ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အကန္႔အသတ္နဲ႔ လြတ္လပ္ခြင့္ ေပးထားတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တိုးတက္စျပဳလာေန ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ မေလးရွားနဲ႔ စကၤာပူႏိုင္ငံေတြလိုမ်ိဳး အလယ္အလတ္အဆင့္ကိုေတာ့ ေရာက္မလာေသးပါဘူး။

ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြဟာ မေလးရွားမွာ က်င့္သံုးတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ ပါတယ္။ မေလးရွား သတင္းစာေတြဟာ ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ လြတ္လပ္မႈရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အာဏာရပါတီ ကို ေပါင္းထားဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။ စာနယ္ဇင္းေတြ တႏွစ္တခါ လိုင္စင္သက္တမ္းတိုးတဲ့အခါ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက ေနာက္တႏွစ္ လိုင္စင္ဆက္ ေပးသင့္ မေပးသင့္ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ရွိေနတယ္။ အဲဒါက စာနယ္ဇင္းသမားေတြ ကိုယ့္သတင္း ကိုယ္ျပန္ၿပီး စိစစ္ ျဖတ္ေတာက္ရတဲ့ ဆိုး၀ါးတဲ့ အေလ့အထ ျဖစ္လာေအာင္ တြန္းအားေပးသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ အစိုးရကို ေ၀ဖန္မိရင္ ေနာက္တႏွစ္မွာ လိုင္စင္ဆံုး႐ံႈးမယ္ဆိုတာ သိေနၾကတယ္ေလ။

ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြဟာ အရင္ျပဌာန္းခဲ့တဲ့ ဥပေဒေတြနဲ႔ ဆင္တူတဲ့ ပံုႏွိပ္ေရးႏွင့္ ထုတ္ေ၀ေရး ဥပေဒကို ျပဌာန္းႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ သတင္းေတြကို မထုတ္ေ၀ခင္ သူတို႔စိစစ္ျဖတ္ေတာက္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုအျမင္နဲ႔ ေ၀ဖန္တယ္ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး မွတ္သားထားမယ္။ ဒီလို လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ စာနယ္ဇင္းသမားေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ထုတ္ေ၀ခြင့္လိုင္စင္ဆံုး႐ံႈးမွာစိုးတဲ့ အတြက္ သတင္းေတြကို ကိုယ့္ဖာသာျပန္ၿပီး စိစစ္ျဖတ္ေတာက္ၾကရမယ့္ အေျခအေနတခုကို သူတို႔ဖန္တီးခ်င္ေနပါတယ္။ ဒါက မီဒီယာ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ အစီအစဥ္သစ္ တခုပါပဲ။

ေက်ာ္ၿဖိဳးသာ။ ။ စာနယ္ဇင္းသမားမ်ား ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရးေကာ္မတီ ဟာ စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ေပးဖို႔ အစိုးရကို တိုက္တြန္းေနခဲ့တာၾကာပါၿပီ။ အခု ဘယ္လိုရလဒ္ေတြ ျမင္ရပါသလဲ။

ေရွာင္ခရစ္စပင္။ ။ ေထာင္ခ်ထားတဲ့ စာနယ္ဇင္းသမားေတြကို ျပန္လႊတ္ေပးတာ၊ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခြင့္ မျပဳခင္ႀကိဳတင္ တင္ျပဖို႔ မလိုေတာ့တာ က်ေနာ္တို႔ ေကာ္မတီရဲ႕ တိုက္တြန္းမႈေၾကာင့္လို႔ထင္ပါတယ္။ ဒီကိစၥေတြအတြက္ က်ေနာ္တုိ႕ တြန္း အားေပးခဲ့ပါတယ္။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈတခ်ိဳ႕ရခဲ့တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ပထမတခုအေနနဲ႔ အဖမ္းခံထားရတဲ့ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ လြတ္ေျမာက္လာတယ္။ ေနာက္တခုက ႀကိဳတင္ တင္ျပရတဲ့ စစ္အစိုးရရဲ႕ စီစစ္ေရးမူ၀ါဒ အဆံုးသပ္သြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ေတာင္းဆိုမႈေတြကို နားလည္ သေဘာေပါက္ ၿပီးေတာ့ စာနယ္ဇင္းေလာက နဲ႔ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ကို ၾကမ္းတမ္းစြာခ်ဳပ္ကိုင္ထားဆဲျဖစ္တဲ့ တည္ဆဲ ဥပေဒေတြကို ရုပ္ သိမ္းေပးမယ္။ အခုလႊတ္ေတာ္ကို တင္ျပထားတဲ့ ပံုႏွိပ္ နဲ႔ထုတ္ေ၀သူမ်ားဥပေဒကိုလဲ သူသြားသင့္တဲ့ အမိႈက္ပံုးထဲ ပစ္ထည့္ လိုက္မယ္လို႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ CPJ အေနနဲ႔ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ေတာင္းဆိုတိုက္တြန္းေပး သြားမွာပါ။

အေမရိကန္အစိုးရကိုလည္း ျမန္မာအစိုးရက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္ေနတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အခ်ိန္မတန္ခင္ အားေပးေထာက္ပံ့မႈေတြ မလုပ္ဖို႔လည္း ဖိအားေပးသြားပါမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ (၁) ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ ျပည့္စံုလံုေလာက္မႈမရွိေသးပါဘူး (၂) အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကလင္တန္ေျပာသြားသလို မဟုတ္ဘဲ သူတို႔က ေနာက္ေၾကာင္းျပန္သြားႏိုင္ေသးတယ္။ ျမန္မာအစိုးရက ေရွ႕ေျပးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ၊ ပြင့္လင္းမႈေတြ လုပ္ျပလိုက္တာ နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စီးပြားေရးလုပ္ဖို႔ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံဖို႔ စိတ္၀င္စားလာၾကတဲ့ အစိုးရေတြကို က်ေနာ္တို႔ ရွင္းျပရမွာပဲ။ ဖိအားေတြေပး ရဦးမွာပဲ။

ေက်ာ္စြာမိုး။ ။ မီဒီယာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးကို ဘာေတြမ်ား အႀကံေပးခ်င္ ပါသလဲ။

ေရွာင္ခရစ္စပင္။ ။ မီဒီယာေတြနဲ႔ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနၾကားမွာ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဆက္ဆံေရးရွိခဲ့တယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။ ၾကန္႔ၾကာမႈနည္းနည္း ရွိခဲ့ေပမယ့္ တခ်ိန္တုန္းက အက်ဥ္းခ်ခံရဖူးတဲ့ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ ပါ၀င္ ကူညီၿပီး မီဒီယာ ဥပေဒအသစ္ကို ေရးဆြဲၾကမယ့္ စာနယ္ဇင္းေကာင္စီကို ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ခဲ့တာဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဆက္ဆံေရး တခုရွိခဲ့လို႔ပဲလို႔ က်ေနာ္တို႔ျမင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက တာ၀န္ရွိသူေတြဟာ မီဒီယာေတြနဲ႔ ညွိႏိႈင္းတဲ့ အခါမွာေတာ့ ယံုၾကည္မႈ အားနည္း တာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေရးအတြက္ သူတို႔လိုက္နာေဆာင္ရြက္ေနတယ္လို႔ လူတိုင္းကထင္ေနတဲ့ လမ္း ေၾကာင္းတခုကို ျပထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ လမ္းေၾကာင္းတခုကေန သူတို႔ဖာသာ ေရးဆြဲထားတဲ့ ပံုႏွိပ္ေရး ႏွင့္ ထုတ္ေ၀ေရး ဥပေဒကို ထုတ္ျပန္လိုက္တယ္။ ဒါကဘာကိုျပသလဲဆိုေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ရည္႐ြယ္ခ်က္က ႐ိုးသားမႈ မရွိဘူးဆိုတာ ေတြ႔ရတယ္။ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက မီဒီယာေတြနဲ႔ ညွိႏိႈင္းတဲ့ေနရာမွာ ယံုၾကည္မႈမထားဘူး။ အရင္ စစ္အစိုးရႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သံုးခဲ့တဲ့ နည္းဗ်ဴဟာေဟာင္းႀကီး အတိုင္း ဖြင့္လိုက္ ပိတ္လိုက္နဲ႔ ကစားခ်င္တယ္။ စစ္မွန္တဲ့ မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ကိုေပးဖို႔ ဆႏၵရွိပံုမရဘူး။ သူတို႔က ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ေရာက္ ေနပါၿပီဆိုတာကို ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းက သိေအာင္ မီဒီယာေတြကို အသံုးျပဳၿပီး ျပခ်င္တာပဲရွိပါတယ္။ တကယ္တမ္း မွာက်ေတာ့ အခြင့္အာဏာကို သူတို႔လက္ထဲမွာ ဆက္လက္ထိန္းခ်ဳပ္ထားခ်င္ေနတုန္းပါပဲ။ ။