ယင္းေမးခြန္းကို သက္ဆိုင္ရာ ဝန္ႀကီးဌာနျဖစ္သည့္ အလုပ္သမား/အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ လူမႈဖူလံုေရးဝန္ႀကီး ဌာန ဒုတိယဝန္ႀကီး ေဒၚဝင္းေမာ္ထြန္းက ျပန္လည္ေျဖၾကားသည္။
အနည္းဆံုးလုပ္ခ အခေၾကးေငြကို တြက္ခ်က္ရာတြင္ အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ၎တို႔၏ မိသားစုလိုအပ္ခ်က္၊ လက္ရွိလုပ္ခ၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္း အေျခအေန၊ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ကုန္က်စရိတ္ႏွင့္ အဆိုပါ ကုန္က်စရိတ္ မ်ား၏ ေျပာင္းလဲခ်က္မ်ားႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ရွိမည့္ လူေနမႈဘဝ အဆင့္အတန္းႏွင့္ တဦးခ်င္းဝင္ေငြ စသည္တို႔ကို အဓိကထား ထည့္သြင္း စဥ္းစား တြက္ခ်က္သြားရမည္ ဟု ဒုတိယဝန္ႀကီးက ပဏာမ ေျဖၾကား ခဲ့သည္။
ထို႔ေနာက္ အလုပ္သမားမ်ား အတြက္ အနိမ့္ဆံုး လုပ္ခလစာေၾကးကို အဆိုျပဳခ်က္မ်ား အရ လက္ခံရယူၿပီး အမ်ားျပည္သူ သိရွိႏိုင္ရန္ႏွင့္ သေဘာထား မွတ္ခ်က္မ်ား ေပးႏိုင္ရန္ အတည္ျပဳ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ အျဖစ္ သတ္မွတ္ မထုတ္ျပန္မီ ရက္ေပါင္း ၆၀ ႀကိဳတင္ထုတ္ျပန္ ေၾကညာေပး သြားမည္ ဟုလည္း ေျဖၾကားခဲ့သည္။
ဆက္လက္၍ ဒုတိယဝန္ႀကီးက လင္းရွင္းေျဖ ၾကားရာတြင္ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ႏိုင္ေရး အတြက္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ အစည္းအေဝးမ်ား က်င္းပျခင္းႏွင့္ ေမးခြန္းလႊာမ်ား ျဖန္႔ေဝ၍ စာရင္းမ်ား ေကာက္ ယူျခင္း လုပ္ငန္းတို႔ကို ေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိေၾကာင္း၊ သုေတသန လုပ္ငန္းမ်ားမွ ရရွိလာသည့္ ရလဒ္မ်ားႏွင့္ အလုပ္သမားမ်ား လက္ရွိ ရရွိေနသည့္ လုပ္ခလစာမ်ားကို ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီး အနည္းဆံုး အခ ေၾကးေငြ သတ္မွတ္ ႏိုင္ရန္ အဓိကက်သည့္ ေနထိုင္ စားေသာက္မႈ စရိတ္ တြက္ခ်က္ႏိုင္ေရး ေဆြးေႏြးလ်က္ ရွိေၾကာင္း၊ လုပ္ငန္း အမ်ိဳးအစားအလိုက္ မည္သို႔သတ္မွတ္သင့္ သည္ကို အလုပ္ရွင္ႏွင့္အလုပ္သမားမ်ား၏ ေဆြးေႏြးခ်က္ ရလဒ္ မ်ား၊ သုေတသန ရလဒ္မ်ား၊ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားတြင္ က်င့္သံုး ေနသည့္ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ ေရး ကိစၥသည္ ေရရွည္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ ရမည့္ ကိစၥျဖစ္ ပါေၾကာင္း၊ ေနရာေဒသႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ အမ်ိဳးအစား ကြာျခားမႈ၊ လူေနမႈစရိတ္ ကြာျခားမႈ စသည့္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမည့္ အခ်က္မ်ား မ်ားစြာရွိေနပါ ေၾကာင္း၊ ေနရာေဒသအလိုက္ လူေနမႈစရိတ္ ကြာျခားျခင္း၊ အလုပ္အကိုင္ အမ်ိဳးအစားႏွင့္ အေျခခံ ကြ်မ္းက်င္မႈကြာျခားျခင္း တို႔ေၾကာင့္ အလုပ္သမားမ်ား၏ လုပ္ခလစာသည္ ကြာျခားမႈ ရွိႏိုင္ ပါ ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ အလုပ္သမားမ်ား အတြက္ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ေပးႏိုင္ရန္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည့္ အေျခခံအခ်က္မ်ားစြာ ရွိေနသည့္အတြက္ အဆိုပါအခ်က္မ်ားကို အျပည့္အစံု ထည့္သြင္း စဥ္း စား တြက္ခ်က္ရန္ အခ်ိန္ အတိုင္းအတာတခု လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံတကာ၌လည္း အနည္းဆံုး အခေၾကး ေငြသတ္မွတ္ႏိုင္ေရး ကိစၥကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ့လာစိစစ္ၿပီးမွ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါေၾကာင္းဟု ေျဖၾကားသြား သည္ကို ေလ့လာမိသည္။
ဒုတိယဝန္ႀကီး၏ ေျဖရွင္းေျဖၾကားခ်က္ကိုအျပည့္ အစံုနီးပါး ျပန္လည္ေဖာ္ျပရျခင္းမွာ အေၾကာင္းရွိပါသည္။ ေမးခြန္းရွင္ ဦးဉာဏ္လင္း၏ အေမးသည္ “အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ႏိုင္ေရး အေျခအေနႏွင့္ ေမွ်ာ္မွန္းကာလကို သိလို ေၾကာင္း” ေမးထားျခင္း ျဖစ္သည္။
ယင္းသို႔ေမးထားသည္ကို ဒုတိယ ဝန္ႀကီးေဒၚဝင္းေမာ္ထြန္း၏ ေျဖၾကားခ်က္ထဲတြင္ တိက်ေသာ အေျဖပါ၊ မပါ ရွာေဖြၾကည့္ လိုရင္း ျဖစ္သည္။ ရွာေဖြၾကည့္ေသာ္ အလုပ္သမားမ်ား အတြက္ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ႏိုင္ေရး ေမွ်ာ္မွန္း ကာလ ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ် ရွိသည္ဟု ေဖာ္ျပထားျခင္း မရွိပါ။
အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ႏိုင္ေရး အေျခအေနမ်ား အေၾကာင္းကိုသာ ေဝ့ဝဲရစ္သန္းကာ ေျပာၾကား သြားၿပီး ေမွ်ာ္မွန္းကာလ သတ္မွတ္ႏိုင္ေရး ကိုေတာ့ “အလုပ္သမားမ်ား အတြက္အနည္းဆံုးအခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ေရး ကိစၥသည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ့လာစိစစ္ၿပီးမွ ေဆာင္ရြက္ရျခင္း ျဖစ္သည္” ဟုသာ ဆိုထား ပါသည္။
အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ေရးသည္ အခ်ိန္ယူရ႐ိုး ထံုးစံ ျဖစ္သည္ကို အမ်ားက နားလည္ထား သည္။
ေရရွည္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရမည္ဆိုရာ တြင္ေရရွည္ ဆိုသည္မွာ မည္မွ်ႏွစ္ကာလ ရွည္ရွည္ကို ေရရွည္ ဟု သတ္မွတ္မည္ နည္း။ ထို႔ျပင္ႏိုင္ငံ တကာက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ့လာစိစစ္ရသည္ဆို ရာတြင္လည္း မည္ သည့္ႏိုင္ငံက မည္မွ် ႏွစ္ကာလမ်ားကို အခ်ိန္ယူ ေလ့လာစိစစ္ပါ သနည္း။ ႏွစ္ကာလ အတိုင္းအတာ တခု ေတာ့ ရွိရေပမည္။
ထို႔ျပင္ လက္ရွိ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံ၏ အေျခခံလူတန္းစား အလုပ္သမားမ်ား၏ လက္ငင္းခံစားေနရေသာ စားဝတ္ ေနေရး အေျခအေနမ်ားသည္ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ အၿပီးသတ္ သတ္မွတ္ေပးႏိုင္သည္ အထိ ေရရွည္ ေစာင့္စားေန ႏိုင္ေသာ၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ့လာစိစစ္ေနသည္ အထိ ေစာင့္စားေနႏိုင္ေသာ အေျခအေနမ်ား ကိုလည္း ေလ့လာ ဆန္းစစ္ရ ပါဦးမည္။
ယခု ရက္ပိုင္းတြင္ မာစတာစေပါ့စ္ အားကစား ဖိနပ္စက္႐ံု အလုပ္သမားမ်ားကိစၥ မီးနီျပေနၿပီ။ ကိုရီးယား ႏိုင္ငံသား တဦး ပိုင္ဆိုင္သည့္ မာစတာစေပါ့စ္ အားကစား ဖိနပ္စက္ရံုသည္ စက္႐ံုလည္ပတ္မႈ သံုးႏွစ္ ေက်ာ္ၿပီး ခ်ိန္တြင္ လုပ္ငန္း ရံႈးသည္ဟု အေၾကာင္းျပၿပီး စက္႐ံုပိတ္သိမ္းကာ စက္႐ံုပိုင္ရွင္သည္ ကိုရီး ယား ႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားသည္။ ထိုအခါ ျမန္မာစက္႐ံု အလုပ္သမားမ်ား ဒုကၡေရာက္ က်န္ ခဲ့သည္။
လုပ္ခလစာ တလစာ ေပးေခ်ရန္ႏွင့္ အလုပ္သမား နစ္နာေၾကးေပးရန္ ၿမိဳ႕နယ္အလုပ္ရွင္ အလုပ္သမား ပဋိ ပကၡ ေျဖရွင္းေရး ခံုသမာဓိအဖြဲ႔က ၾကားဝင္ ေဆာင္ရြက္ေပးသည္။ ယင္းစက္႐ံု မပိတ္ သိမ္းစဥ္က အေျခခံ အလုပ္သမား ၈၀ဝ ေက်ာ္ရွိၿပီး အနိမ့္ဆံုး လုပ္ခလစာေငြ က်ပ္ေျခာက္ေသာင္းမွ တသိန္းခြဲ အထိ ရွိသည္။
ယင္း အေျခခံလစာေငြႏွင့္ အလုပ္သမား နစ္နာမႈ အက်ိဳးခံစားခြင့္ ေငြက်ပ္သိန္း ေပါင္း ၂၁၀ဝ ေက်ာ္ ေပးေခ် ရမည္ဟု အလုပ္သမား/ အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ လူမႈဖူလံုေရး ဝန္ႀကီးဌာန၊ အလုပ္ရွင္ႏွင့္ အလုပ္သမား ၫႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာနက ေျပာထားသည္။
ၿမိဳ႕နယ္ခံုသမာဓိအဖြဲ႔၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ လုပ္ခ တလစာႏွင့္ နစ္နာေၾကးေပးရန္ ေစာင့္ဆိုင္း လာခဲ့သည္မွာ ရက္ေပါင္း ၈၀ ေက်ာ္ ၾကာသည့္အခါ တစံုတရာ ထူးျခားမႈ မရွိျဖစ္ေနသည္။ စက္႐ံုအလုပ္ သမားမ်ား မိမိတို႔ ရရွိရန္ လစာေငြကိစၥ ဝန္ႀကီးဌာန ဘက္မွ မည္သို႔ အေၾကာင္းျပန္မည္ကို သိလို၍စက္႐ံု ေရွ႕တြင္ ေစာင့္ဆိုင္း ရာမွ ရဲတပ္ရင္း ၉ ၏ အင္အားသံုး ၿဖိဳခြင္းခံလိုက္ရျခင္းႏွင့္ ရက္ရက္စက္စက္ ႀကံဳ ေတြ႔ခဲ့ရသည္။
ယင္းကိစၥသည္ အလုပ္သမားအေရး အရာမ်ားကို တိုင္တြယ္ေနေသာ အာဏာပိုင္မ်ား သင္ခန္းစာယူရမည့္ ကိစၥ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား အေပၚ တနပ္စား ႀကံသြားေသာ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္ရွင္ စက္႐ံုပိုင္ရွင္ ဆိုသူမ်ားကိုလည္း သတိရွိရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
ကိုရီးယား ႏိုင္ငံသားပိုင္ မာစတာစေပါ့စ္ အားကစားဖိနပ္ စက္႐ံု ျပႆနာသည္ ယခုလို အင္အားသံုး ေျဖရွင္း လိုက္ရသည္ အထိ ပဋိပကၡအသြင္ ျဖစ္ပြားရျခင္းသည္ အရင္းစစ္လွ်င္ အေျခခံလုပ္ခလစာ ျပႆနာတြင္တည္သည္။ စက္႐ံုပိုင္ရွင္ ထြက္ေျပးရျခင္းက အေၾကာင္းရင္း မဟုတ္။ ထို႔ျပင္သက္ဆိုင္ရာ ဝန္ႀကီး ဌာန၏ အေရးယူေဆာင္ရြက္ပံု ေႏွာင့္ေႏွးျခင္း၊ ၾကန္႔ၾကာျခင္း၊ အေရးတယူ မရွိျခင္း၊ မ်က္ကြယ္ျပဳျခင္း မ်ားတြင္လည္း မူတည္သည္။
အနည္းဆံုး အခေၾကး ေငြ သတ္မွတ္ေရးကိစၥမ်ား အၿပီးသတ္ သတ္မွတ္ မေပးႏိုင္လွ်င္ ဒီလိုျပႆနာမ်ား ဆက္တိုက္ေပၚေတာ့ မည္ဟုလည္း မီးေမာင္းထိုးျပေနျခင္း ျဖစ္သည္။
ယခု ပဋိပကၡအသြင္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ မာစတာ စေပါ့စ္ အားကစားဖိနပ္စက္ရံုကိစၥ မတိုင္ခင္ ယခင့္ ယခင္က ေပၚေပါက္ ခဲ့ေသာ စက္႐ံုအခ်ိဳ႕၏ အလုပ္ရွင္ အလုပ္သမား ပဋိပကၡ ျပႆနာမ်ားသည္ အနည္းဆံုး အခ ေၾကးေပၚတြင္ အဓိက မူတည္ ေနသည္။ မူတည္ေနသည္ကိုလည္း အာဏာပိုင္မ်ား၊ စီမံခန္႔ခြဲ သူမ်ား၊ ေပၚလ စီေရးဆြဲသူမ်ားႏွင့္ ကာယကံရွင္ အလုပ္သမားမ်ား သိၿပီး ျဖစ္ၾက၍ အနည္းဆံုး လုပ္ခလစာ သတ္မွတ္ႏိုင္ေရး ႀကိဳးစားအားထုတ္ ခဲ့ၾကသည္။ အင္တိုက္ အားတိုက္ အားထုတ္သူမ်ားမွာ အေျခခံ အလုပ္သမ်ား သမဂၢမ်ားျဖစ္သည္။
ရလဒ္ အျဖစ္ အေျခခံအလုပ္သမာမ်ား အတြက္ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ “တရက္ က်ပ္ခုႏွစ္ေထာင္” သတ္ မွတ္ေပးသင့္သည္ ဟု သတင္း ေပၚထြက္ခဲ့သည္။
ယင္းသို႔ တရက္က်ပ္ ခုႏွစ္ေထာင္ သတ္မွတ္ ေပးသင့္သည္ ဟူေသာ အသံမ်ား ညံစီသြားေသာအခါ ပုဂၢလိ က စက္႐ံု တခ်ိဳ႕တြင္ ဖိႏွိပ္ထား ခံေနရဆဲ ျဖစ္ေသာ အေျခခံအလုပ္သမား သမဂၢအဖြဲ႔ဝင္မ်ားအား ပိုမိုဖိႏွိပ္ လာသည္။
ဖိႏွိပ္လာသည္ ဆိုသည့္အသံမ်ားလည္း ပိုၿပီး ၾကားလာရသည္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ မခိုင္မလံုျဖင့္ အလုပ္ ထုတ္ပစ္ျခင္း၊ ရာထူး တဆင့္ ေလွ်ာ့ခ်ျခင္း၊ အလုပ္သမား ရပိုင္ခြင့္မ်ား ပိတ္ပင္ျခင္း၊ လစာႏႈန္းထား ေလွ်ာ့ခ် ျခင္းမ်ား အစရွိသျဖင့္ စိတ္၏ ဆင္းရဲျခင္း၊ ကိုယ္၏ ဆင္းရဲျခင္းမ်ား က်ေရာက္ေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပဳလုပ္ခဲ့ၾက သည္ ဟု ၾကားသိရသည္။
ထိုအခါ အလုပ္သမားမ်ားက ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ ၾကသည္။ အလုပ္သမား အခြင့္အေရးမ်ား ေပးရန္၊ နိမ့္က်ဆိုး ရြားေနေသာ အေျခခံ လုပ္ခလစာ တိုးျမႇင့္ ေပးရန္ စသည္ျဖင့္ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ ခံုသမာဓိ အဖြဲ႔မ်ားက ၾကားဝင္ ေျဖရွင္း ဆံုးျဖတ္ေပးခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ ခံုသမာဓိ အဖြဲ႔မ်ား၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို အလုပ္ရွင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္ လုပ္ခဲ့ သည္၊ လုပ္ေနသည္၊ ယခုတိုင္ လုပ္ ေနဆဲျဖစ္သည္။ တိတိပပ ျမင္သာသည္မွာ အလုပ္ရွင္အမ်ားစု သည္ ခံုသမာဓိ အခ်ိဳ႕၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား၊ သက္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမားေရးရာ အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ ရာ ဝန္ႀကီးဌာန၏ ဩဇာကို မနာခံၾက ဟူသည္ကို ျမင္သာေနပါသည္။
ယခု အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ေရး ၾကန္႔ၾကာျခင္း မ်ားသည္လည္း အလုပ္ရွင္အမ်ားစုႏွင့္ ညႇိႏိႈင္းရာတြင္ သေဘာတူညီခ်က္ မရ၍ဟု ေျပာဆို မႈမ်ား ရွိေနသည္။ သေဘာမွာ အလုပ္ရွင္ အမ်ားစု အေပၚ သက္ဆိုင္ရာ ဝန္ႀကီးဌာန၏ ဩဇာ မေညာင္း ဆိုသည့္ သေဘာျဖစ္၏။
အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ႏိုင္ေရး ကိစၥတြင္ အလုပ္ရွင္ အမ်ားစု ဆင္ေျခသည္ အလုပ္သမားမ်ား တရက္လုပ္ခ အနည္းဆံုး က်ပ္ခုႏွစ္ေထာင္ သို႔မဟုတ္ ထို႔ထက္ မက ေပးရဖြယ္ရွိေန၍ ေငြေၾကး ေဖာင္းပြမႈ ႏႈန္း ျမင့္တက္လာမည္။
အေျခခံ ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ား ျမင့္တက္လာမည္။ ျမန္မာ က်ပ္ေငြ တန္ဖိုးက်သထက္ က်လာမည္။ သူ တို႔စက္႐ံု ၏ ကုန္ထုတ္လုပ္စရိတ္မ်ား ျမင့္တက္လာ မည္ျဖစ္၍ ထုတ္ကုန္ ပစၥည္းမ်ား ေစ်းျမႇင့္၍ ျဖန္႔ခ်ိရမည့္ သေဘာ ရွိသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ အရပ္ရပ္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကို ထိန္းမရ ျဖစ္ၿပီး လက္လုပ္လက္စားမ်ားကို ထိခိုက္မည္။ တဆင့္ တက္ ရလွ်င္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရး အစီအစဥ္မ်ားကို ထိခိုက္ႏိုင္သည္ဟု ေျပာေနၾကေၾကာင္း ၾကားသိရ သည္။
ယင္းသို႔ ေကာလာဟလ ျဖစ္ေနေသာ အလုပ္ရွင္အမ်ားစု၏ ဆင္ေျခသည္ လြန္စြာယုတၱိမဲ့၏။ လြန္စြာလည္း ေကာက္က်စ္သည့္ သေဘာ သက္ဝင္ေနသည္။ စဥ္းစားရသည္မွာ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ေပး ရမည့္ သက္ဆိုင္ရာ ဝန္ႀကီးဌာန တာဝန္ရွိ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ အထက္က ဆိုခဲ့သကဲ့သို႔ အလုပ္ရွင္မ်ား၏ ဆင္ ေျခကို နားမ်ား ေယာင္ေနၾက သလား၊ နားေယာင္ေနၾက၍လည္း ယခုထက္ထိ အေျဖ မထြက္ႏိုင္ေသးဘဲ ၾကန္႔ၾကာေနရသည္လား၊ မၾကန္႔ၾကာ ၾကန္႔ၾကာေအာင္ တမင္ပဲ ဖန္တီးေနလား စဥ္းစားရပါေတာ့မည္။
ဒုတိယဝန္ႀကီး ေျဖၾကားထား သလိုအနည္းဆံုး အခေၾကးေငြတရပ္ သတ္မွတ္ႏိုင္ေရးသည္ အလုပ္ရွင္၊ အလုပ္သမား၊ အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ား ေတြ႔ဆံုညႇိႏိႈင္းရမည္မွာ မွန္ပါသည္။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ား စာရင္းေကာက္ ယူရမည္။ အလုပ္သမား မ်ား၏ ေနရာေဒသ၊ အလုပ္အကိုင္ အမ်ိဳးအစား၊ လူေနမႈ စရိတ္ကြာျခားမႈ အေန အထားမ်ားကို ေလ့လာသုေတသန ျပဳရမည္မွာ မွန္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းသို႔ ေလ့လာသုေတသနျပဳ၊ စစ္တမ္း ေကာက္ေနရျခင္း၊ ညႇိႏိႈင္းေနရျခင္း မ်ားကို ရမယ္ရွာ၍ ဆံုးျဖတ္ရ ခက္ခဲေနျခင္း မ်ားကို ဖံုးကြယ္ထားမည္ ကို စိုးမိသည္။
တခုရွိေသးသည္မွာ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ေရး ကိစၥသည္ အခ်ိန္တို အတြင္း ခ်က္ခ်င္း သတ္မွတ္ ေပးလွ်င္ အလုပ္သမားမ်ား နစ္နာမည္ စိုး၍ ဟူေသာ ဆင္ေျခမ်ိဳးကိုလည္း မသံုးမိၾကေစရန္ ပန္ၾကားခ်င္သည္။ အလုပ္သမားမ်ားလည္း မနစ္နာေစ၊ အခ်ိန္႔ၾကန္႔ၾကာျခင္း ကိုလည္း ေရွာင္ရွားႏိုင္ေစ၊ ျဖစ္ႏိုင္သမွ် မွန္မွန္ျမန္ျမန္ စီမံ ေဆာင္ရြက္သင့္သည္ ဟု ျမင္မိသည္။
အေၾကာင္းမွာ အလုပ္သမားမ်ား အတြက္ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ေပးႏိုင္မႈ ေနာက္က်ေလ အေျခခံ အလုပ္သမားမ်ား အတြက္ ထိခိုက္နစ္နာေလ၊ အလုပ္ရွင္ စီးပြားေရး ေလာဘေဇာ တိုက္ေနသူမ်ား ကုပ္ေသြးစုပ္ခြင့္ ပိုရေလျဖစ္ ပါလိမ့္မည္။ အလုပ္ရွင္အမ်ားစု၏ ဆင္ေျခဆင္လက္ကို ဆင္ျခင္ရပါမည္။
ယေန႔ အေျခခံလူတန္းစား အလုပ္သမားမ်ား၏ စားဝတ္ေနေရး အေျခအေနသည္ ဆင္းရဲတြင္း နက္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ဆင္းရဲတြင္း နက္ေနဆဲသာမက အရပ္ရပ္ေသာ ဖိႏွိပ္မႈမ်ိဳးစံုႏွင့္လည္း ရင္ဆိုင္ေနရသည္။
ထိုအထဲတြင္ အလုပ္သမား ဆႏၵျပမႈမ်ားကို အင္အားသံုး ႏွိမ္နင္းခံရျခင္းသည္ အဆိုးဝါးဆံုး ျဖစ္သည္။
ဤအေျခအေနတြင္ အလုပ္သမားမ်ား၏ ဘဝကို မငဲ့ကြက္ မေထာက္ညွာဘဲ အနည္းဆံုး အခေၾကးေငြ သတ္မွတ္ ေပးေရး ကိစၥသည္ ေရရွည္အေကာင္ အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ရမည္ဟု ေျပာျခင္းမ်ိဳးသည္ ေရနစ္သူကို ဝါးကူထိုး ႏွစ္ေနသည္ ဟုသာ သံုးသပ္ ရပါေတာ့မည္။ ။
No comments:
Post a Comment