နအဖအစိုးရဟာ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္မယ့္ရက္ကိုေတာ့ မေၾကညာ၊ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေတြပဲ တခုၿပီးတခု ေၾကညာေနပါတယ္။ တေန႔တုန္းကပဲ နအဖ “ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ရဲ႕ ၫႊန္ၾကားခ်က္အမွတ္ (၂)” ဆိုတာကို ေၾကညာလိုက္ေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္လို႔ အားခဲထားသူေတြဆီက စိတ္ပ်က္သံေတြစီကနဲ ထပ္ေပၚထြက္လာပါတယ္။ နအဖရဲ႕၀ွက္ဖဲေတြက ကုန္-မကုန္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာရမလိုပါပဲ။ စည္းကမ္းရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီကေပးတဲ့ စေပ့စ္ေလးကို လည္ပင္း ကိုးေတာင္ေက်ာ္ ေမွ်ာ္ကိုးေနသူေတြမွာ လည္ပင္းကို တပတ္ၿပီးတပတ္ ေႁမြပတ္ခံရသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒီလိုအခါမွာ နအဖရဲ႕ပိုက္ဆံမေပးရတဲ့ ေရွ႕ေနေတြဟာ ဒီအခ်င္းအရာေတြကို မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳၿပီး တျခားအေၾကာင္း အရာေတြကိုပဲ ပံုႀကီးခ်ဲ႕ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။ အခုတေလာ သူတို႔ေျပာတဲ့အထဲမွာေရာ၊ တခ်ိဳ႕အလားတူ “ပညာရွင္" မ်ားထဲကေရာ အေတာ္အေျပာမ်ားလာတဲ့ အသံုးအႏႈန္းသစ္တခုကို သတိထားမိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ “မ်ဳိးဆက္သစ္" ဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ “ႏိုင္ငံရဲ႕ကံၾကမၼာဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအေပၚ တည္ေနတယ္” လို႔ ေျပာတဲ့ ေလသံမ်ဳိးေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနပါတယ္။
ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ပ္အတည္းႀကီးျဖစ္ၿပီဆိုရင္ မ်ဳိးဆက္သစ္ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကို အေတာ္ေလး ၾကားလာရ တတ္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္အသံုးတည့္တဲ့ ေ၀ါဟာရတခုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေ၀၀ါးလွတယ္၊ ရွင္းဖို႔လိုတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ မ်ဳိးဆက္သစ္ဆိုတာ ဘယ္လိုလူေတြကို ရည္ၫႊန္းတာလဲ။ ေနာက္ၿပီး ဘယ္မ်ဳိးဆက္ရဲ႕မ်ဳိးဆက္သစ္လဲ။ နအဖက မျပတ္ ေမြးျမဴေနတဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကို ေျပာတာလား။ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ ဖိႏွိပ္မႈအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေတြကို ဆန္႔က်င္တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့သူေတြနဲ႔ လံုး၀မပတ္သက္တဲ့ အုတ္ၾကားျမက္ေပါက္ မ်ဳိးဆက္သစ္လား။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ မပတ္သက္ဖူးတဲ့လူကို မ်ဳိးဆက္သစ္လို႔ ဆိုခ်င္တာလား။ အဲဒီလူေတြဆိုလိုတဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ဆိုတာက ျမန္မာျပည္ရဲ႕ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး၊ ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရး၊ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး အစဥ္အလာေတြကေန ခြဲထြက္တဲ့၊ အဲဒီမ်ဳိးဆက္ေတြနဲ႔ ကင္းလြတ္တဲ့ နအဖအုပ္စိုးမႈနဲ႔ ရင္အုပ္မကြာ ႀကီးျပင္းတဲ့ မ်ဳိးဆက္ကို ေျပာေနတာလို႔ ေတြးစရာျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒါျဖင့္ သူတို႔ရည္ၫႊန္းတဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္နဲ႔မတူတဲ့ တျခားမ်ဳိးဆက္ဆိုတာကေကာ ရွိပါသလား။ ဒီေန႔လို အေျခအေနမွာ ရွိႏိုင္ပါသလားလို႔ ေမးေကာင္းေမးလာပါမယ္္။ ရွိပါတယ္။ ေတာက္ေလွ်ာက္ေပၚေနမွာပါလို႔ပဲ ေျဖရပါမယ္။ ဆရာဗန္းေမာ္ တင္ေအာင္ေျပာတဲ့ ေခတ္ကေပးအပ္တဲ့တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္မယ့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ဆိုတာ ေခတ္ရဲ႕လိုအပ္ခ်က္၊ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ မုခ် ေပၚကိုေပၚေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ နည္းတာ၊ ေႏွးတာေတာ့ ရွိေကာင္းရွိပါမယ္။
ျမန္မာျပည္ ျပည္သူေတြရဲ႕အေရးေတာ္ပံုဟာ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ ခရီးစဥ္ႀကီးကို ရာစုႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး မ်ဳိးဆက္တဆက္ကို ေနာက္တဆက္က ဆက္ခံၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕သမားကို မ်ိဳးဆက္တဆက္ၿပီးတဆက္ ဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး တြန္းလွန္ခဲ့ရသလို စစ္အာဏာရွင္ေတြကိုလည္း ဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ခ်ီ တိုက္ပြဲ၀င္ေနၾကပါတယ္။ ေရွ႕မွာလည္း အဲဒီလိုပဲဆက္ၿပီး တိုက္ခ်င္တိုက္ရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုတိုက္ပြဲ၀င္ၾကရာမွာ ေရွ႕ကတိုက္ပြဲ၀င္သြားသူေတြ၊ စြန္႔လႊတ္မႈမ်ဳိးစံု ျပဳသြားသူေတြနဲ႔ အဆက္ျဖတ္လို႔ျဖစ္ပါ့မလား။ အလြယ္ေလးစဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ေရွ႕ကတိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့တာေတြမရွိဘဲနဲ႔ ဒီေန႔ တိုက္ပြဲေတြ ရွိႏိုင္ပါ့မလား။ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုမရွိခဲ့ရင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္တို႔၊ န၀တ-နအဖတို႔ ရွိႏုိင္ပါ့မလား။ ၁၉၇၄-၇၅-၇၆ တိုက္ပြဲေတြနဲ႔ တျခားေျမေအာက္-ေတာတြင္းလႈပ္ရွားမႈေတြမရွိရင္ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံု ေပၚေပါက္ႏိုင္ပါ့မလား။ အကုန္လံုးဟာ ဆက္ေနတာပါ။ သမိုင္းေၾကာင္းကို ျဖတ္ေတာက္ဖို႔ ႀကံစည္-ႀကံဆတဲ့ အာဏာရွင္ေတြ အႏိုင္ႏိုင္ငံမွာ ေပၚခဲ့ဖူးပါတယ္။ တျခားမေျပာနဲ႔ ဗိုလ္ေန၀င္းကအစ ဗိုလ္သန္းေရႊအထိ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအခန္းကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတာ အေသအလဲပဲမဟုတ္လား။ ဒါေပမယ့္ ဒင္းတို႔ ဘယ္မွာ ေအာင္ျမင္လို႔လဲ။ အခုဆိုရင္ နအဖဟာ ဒါကို လက္ေတာင္ေလွ်ာ့လိုက္ရၿပီမဟုတ္ပါလား။ဒါေၾကာင့္ နအဖနဲ႔ သူတို႔တပည့္လက္သားေတြနဲ႔မတူဘဲ မ်ဳိးဆက္သစ္လို႔ ေျပာေနၾကသူေတြက ဒီမ်ဳိးဆက္သစ္ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကို ဒီလိုအဓိပၸာယ္ဖြင့္ပါတယ္။ အဓိကအားျဖင့္ အရင္မ်ိဳးဆက္ေဟာင္းေတြဟာ အသက္အရြယ္ေၾကာင့္ အပါအ၀င္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဆက္လက္တိုက္ပြဲ၀င္ရာမွာ အကန္႔အသတ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိေနလို႔ သူတို႔ထက္ပိုၿပီး ထက္ထက္ျမက္ျမက္လုပ္ကိုင္ႏိုင္မယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ အေရးေတာ္ပံုေတြရဲ႕အစဥ္အလာေတြ၊ ေကာင္းမြန္ခ်က္ေတြနဲ႔ သင္ခန္း စာေတြကို ဆက္ခံထားတဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ကို ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။ သမိုင္းေပးတာ၀န္လို႔ ေျပာေလ့ရွိၾကတဲ့ အရာဟာ ေရွ႕ကသြားႏွင့္သူေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးက ေပးတဲ့တာ၀န္ကို ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူေတြ လိုလားတဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ဆိုတာက ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုနဲ႔ ခ်က္ႀကိဳးျပတ္ပါတယ္လို႔ အသားယူေျပာေနတဲ့၊ (၇) ရက္ ဇူလိုင္ အေရးေတာ္ပံုနဲ႔ ၁၉၇၄ အလုပ္သမားအေရးေတာ္ပံု၊ ဦးသန္႔စ်ာပနတိုက္ပြဲ၊ ဆရာႀကီးမိႈင္းရာျပည့္ လႈပ္ရွားမႈေတြဟာ ေတာထဲက ေသြးထိုးလံႈ႔ေဆာ္လို႔ ျဖစ္ေပၚတာလို႔ သခင္အားရကၽြန္ပါး၀ေျပာေနတဲ့ “မ်ိဳးဆက္သစ္” မ်ဳိးကို ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီဟာေတြက ေခတ္အဆက္ဆက္လက္နက္ခ်ေတြရဲ႕ ဆိုးေမြနဲ႔အစဥ္အလာကိုဆက္ခံထားၾကတဲ့ အလိုေတာ္ရိ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီသမိုင္းအေကြ႔မွာ လူငယ္ေတြကို ဘယ္လိုမ်ဳိးဆက္သစ္လဲလို႔ စမ္းသပ္မယ့္ အဓိကမွတ္ေက်ာက္ကေတာ့ နအဖရဲ႕ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအေပၚ ဘယ္လိုသေဘာထားသလဲဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီတႏိုင္ငံလံုး မ်ဳိးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ စစ္ကၽြန္ျဖစ္ေစမယ့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို တိုက္ဖ်က္မလား၊ ဒါႀကီးကိုမွီၿပီး ကိုယ့္တကိုယ္ ေကာင္းစားမယ့္လမ္းကို ရွာမလားဆိုတာဟာ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြ အားလံုးအတြက္ ဓာတုေဗဒစမ္းသပ္ခန္းထဲက လစ္တ္မတ္စ္ေပပါ ပါပဲ။ ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ အေရးေတာ္ပံုကိုဆက္ခံမယ့္ မ်ဳိးဆက္သစ္လား၊ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းအေထာင္ အေသာင္းရဲ႕အေရးေတာ္ပံုကိုဆက္ခံမယ့္ မ်ဳိးဆက္သစ္လားဆိုတာ ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ ေရြးခ်ယ္ဆံုးျဖတ္ရမွာပါ။
ျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕သမိုင္းမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုေတြဟာ ၿဖိဳဖ်က္လို႔ၿပိဳပ်က္ရတာေတြခ်ည္းပါပဲ။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ အေျခခံ ဥပေဒဟာ ဗိုလ္ေန၀င္းတို႔ေျခနဲ႔ဖ်က္လို႔ ပ်က္သြားတာျဖစ္ၿပီး မဆလစစ္အစိုးရရဲ႕ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကေတာ့ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးနဲ႔ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြက တိုက္ဖ်က္လိုက္လို႔ ပ်က္သုဥ္းသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္မွာ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီ အစိုးရက ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ပထမဆံုး ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒလို႔ဆိုရမယ့္ ဥပေဒဟာလည္း (ကမာၻစစ္ႀကီးကိုေက်ာ္ၿပီးေနာက္) ၁၉၄၆ ခုႏွစ္မွာ ပ်က္သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလိုပ်က္ေစခဲ့တာမွာ အဲဒီတုန္းက မ်ဳိးဆက္သစ္ ႏိုင္ငံေရသမားေတြလို႔ေျပာရမယ့္ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္သန္းထြန္း စသူေတြ ဦးေဆာင္တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုနအဖရဲ႕ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းဖို႔တာ၀န္ဟာ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြရဲ႕ေခါင္းေပၚကို ေရာက္လာပါၿပီ။
ျမန္မာျပည္လိုႏိုင္ငံမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုတာဟာ မဖ်က္ရင္မပ်က္ပါဘူးဆိုတာ ရွင္းေနပါတယ္။ နအဖက လွံစြပ္နဲ႔ ေရးထားတဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အေျခခံဥပေဒကို ျပည္သူေတြဟာ ညီၫြတ္မႈအင္အားနဲ႔တိုက္ဖ်က္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီတာ၀န္ဟာ ျပည္သူတရပ္လံုးမွာသာမက အထူးသျဖင့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြရဲ႕ ပခံုးေပၚမွာ အထင္အရွားက်ေရာက္ေနပါတယ္။
No comments:
Post a Comment