ဌာေနေဟာင္းသိုု႔ျပန္လွည္အေျခခ်လုုပ္ကိုုင္စားေသာက္ႏိုုင္ရန္ ေဒသခံရြာသားမ်ားမွ ခရိုုင္အေထြေထြအုုပ္ခ်ဳပ္ေရးဦးစီးဌာန၊ ၿမိဳ႕နယ္အေထြေထြအုုပ္ခ်ဳပ္ေရးဦးစီးဌာန၊ ကရင္နီအမ်ိဳးသားတိုုးတက္ေရးပါတီ KNPP ျပည္နယ္ဆက္ဆံေရးရံုုးႏွင့္ သက္ဆိုုင္ရာဌာနအသီးသီးတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ (၂ရက္ေန႔ ၇လပိုင္း ၂၀၁၃ ခုႏွစ္) ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းခံလြာ ေပးပိုု႔ထားၿပီးျဖစ္သည္။
အတင္းအဓမၼေျပာင္းေရႊ႕ ေနထိုုင္ခိုုင္းသည့္ေနရာတြင္ လုုပ္ကိုုင္စားေသာက္ႏိုုင္ရန္ ကိုုယ္ပိုုင္လယ္ယာၿခံေျမကြက္မ်ား မရွိသည့္အတြက္ ၿခံေျမမ်ားရွိသည့္ ရြာေဟာင္းသိုု႔ အသက္ေမြးလိုုေၾကာင္း ထီးသူးကူးရြာသား ဦးသိုးရယ္က ေျပာသည္။
“ရြာေဟာင္းမွာေနေတာ့ ကိုယ့္ပိုင္ ယာေတြရွိတယ္။ အပင္ေတြစိုက္ဖို႔ ေတာင္ယာေတြေပ့ါ။ ေျမယာေပ့ါ ရွိတယ္ေလ။ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္သေလာက္ (၅) ဧက (၁၀)ဧက ကိုယ္လုပ္ႏိုင္လို့ရွိရင္လည္း ရတာေပ့ါေနာ္။အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ဖူလံုတယ္။”
စစ္အစိုုးရႏွင့္ KNPP အၾကား ႏိုုင္ငံေရး၊ စစ္ေရး ပ႗ိပကၡေၾကာင့္ ေလာပိတေက်းရြာအုုပ္စုုရွိ ပ်ားကနဲ၊ ေဒါဆိုုေရွ႕ႏွင့္ ထီးသူးကူးေက်းရြာတိုု႔သည္ စစ္တပ္မွ တခ်က္လြတ္ႏႈတ္မိန္႔ျဖင့္ ၿပီးခဲ့သည့္ ၁၉၉၀ ခုုႏွစ္က အတင္းအဓၶေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟုု ထီးသူးကူးရြာ ဥကၠဌ ဦးမီရယ္ကေျပာသည္။
“၁၉၉၀ ခုႏွစ္မွာ (၇၂) တပ္ရင္းက ႏွုတ္မိန့္ျဖင့္ လာေျပာျပီးေတာ့ ေျပာင္းခိုင္ပါတယ္။ (၇) ရက္နဲ့ အျပီးေပ့ါ။ (၇) ရက္အျပီး ေနာက္လွည့္မၾကည့္ရ ဆိုျပီးေတာ့ ေျပာင္းဖို့ အိမ္ျဖဳတ္၊ အိမ္ျဖဳတ္ျပီးေတာ့ ဒီပတ္၀န္းက်င္ ေဆြမ်ိဳးေတြ၊ ေဘး ရြာေတြေခၚျပီးေတာ့ လာလုပ္ခိုင္းကူခိုင္းခါက်ေတာ့ ဒီ (၇၂) တပ္က လူေတြက်ေတာ့ မလာရ၊ မလုပ္ရ၊မ၀င္ရ အျပင္လူမ၀င္ရ ဆိုျပီးေတာ့ တားထားတယ္။ တစ္ခ်ိုဳ႕ေတြက ရိုက္တယ္ပုတ္တယ္အဲလိုမ်ိုး၊ တခ်ိုဳ႕လည္း ဖမ္းထားတယ္၊ ခ်ုဳပ္ထားတယ္”
ထီးသူးကူးရြာႏွင့္ ပ်ားကနဲေက်းရြာကို ယခုု၄င္းတို႔ ေနထိုင္ေနလ်က္ရွိေသာ ႏြားလ၀ိုးေက်းရြာအုုပ္စုတြင္ ေျပာင္းေရြ႕ေန ထုိင္ခိုင္းျပီး ေဒါဆိုေရွ့ ေက်းရြာကိုေတာ့ (၆) မိုင္စံျပတြင္ ေျပာင္းေရြ႕ေနထိုင္ခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။
ေလာပိတအမွတ္(၁)ေရအားလ်ပ္စက္ရံုုကိုု KNPP မွ တပ္မ်ား၀င္ေရာက္ ၿဖိဳခြဲဖ်က္စီးမႈမျပဳလုုပ္ႏိုုင္ရန္ အဆိုုပါေက်းရြာမ်ားအား စက္ရံုုအနီးအနားတ၀ိုုက္မွ ေရႊ႕ေျပာင္းခုုိင္းျခင္းျဖစ္သည္ဟုု ပ်ားကနဲ ေက်းရြာ ဥကၠ႒ ဦးဖဲကီက ယခုုလိုုရွင္းျပသည္။
“က်ေနာ္တု့ိရြာက စက္ရံုနဲ႔ သိပ္မလားမေ၀းေပ့ါ။ စက္ရံုုမပ်က္စီးရေအာင္ဆိုျပီး ေျပာင္းခိုင္းတာ။ သူတို႔(KNPP တပ္)က ခဏခဏ လာပစ္တယ္။ ႏွစ္ခါလား လာပစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မလို႔ ေနာက္ထပ္လာလို႔ရွိရင္ အစိုးရက ျပန္ခုခံမွာေကာ၊ က်ေနာ္တို႔မထိခိုက္ေအာင္ ေဘးခဏဖယ္ျပီး ေနာက္မွ ေအးေဆးလာလို့ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ ရြာျပန္ခိုင္းဖို႔ ေျပာင္းခိုင္းတယ္။”
အတင္းအဓၶမေရႊ႕ေျပာင္းမႈျဖင့္ လက္ရွိေနထိုုင္ေနရသည့္ေနရာတြင္ လုုပ္ကိုုင္စားေသာက္ရန္ ေျမယာျခံမရွိသည့္အတြက္ အလုုပ္လုုပ္ႏိုုင္သူ လူလပ္ပိုုင္းမ်ားသည္ ရပ္ရြာကိုုထြက္ခြာ၍ တျခားေဒသဘက္တြင္ အာမခံခ်က္မရွိသည့္ က်ပမ္းအလုုပ္ေတြကိုုသာ ရွာေဖြလုုပ္ကိုုင္ေနၾကရသည္။
ရြာေဟာင္းသိုု႔ျပန္လွည္ေနထိုုင္ခြင့္ရပါက ဘိုုးဘြားေခတ္လက္ထက္က ပိုုင္ဆိုုင္လာခဲ့သည့္ေျမယာမ်ား ကိုုယ္လုုပ္ႏိုုင္သေလာက္ ခံစားခြင့္ရၾကမွာျဖစ္သည္ဟုု ဆိုုၾကသည္။
No comments:
Post a Comment