လူႀကီးမင္း လီ မေသေသးဘူးလို႔မ်ား ဟစ္ေၾကြးေနသလိုပါပဲ။ လီကြမ္ယူဝါဒ ျဖစ္တဲ့ အစိုးရသာ ေခါင္းကိုင္ဖခင္ေနရာက ေနမယ္၊ အစိုးရသာ အသိဆံုး၊ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ပါးစပ္ပိတ္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနဆိုတဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္ဆိတ္သုဥ္းခံ ေလာင္းရိပ္ေအာက္က စင္ကာပူ ရုန္းထြက္ႏိုင္ဖို႔ အေတာ္ႀကိဳးစားရပါဦးမယ္။
ဒီမိုကေရစီပညာေရး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈနဲ႔အတူ ကိုယ့္ႏို္င္ငံမွာ ေက်ာင္းသားေတြ အစိုးရရဲ႕ ဖိႏွိပ္ရက္စက္မႈခံေနရတာကို တကမၻာလံုးက က်င့္ဝတ္တာဝန္သိတတ္သူ ေက်ာင္းသားေတြက စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဝိုင္းဝန္းေဖးမ တသားတည္း ရပ္တည္ေၾကာင္း ျပသေပးခဲ့တာ အြန္လိုင္း အင္တာနက္ လူမႈကြန္ရက္ေတြမွာ၊ သတင္းေတြမွာ မျပတ္ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္တို႔ဆီက လူငယ္ေတြ အတုယူ စင္ကာပူက လူငယ္ေလးအတြက္လည္း ႏိုင္သေလာက္ အသံထြက္ အဖိႏွိပ္ခံ လူငယ္ခ်င္း ႐ိုင္းပင္းစိတ္ျပကာ ဒီမိုကေရစီလူ႔ေဘာင္အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္နဲ႔ တိုင္းျပည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သမိုင္းသစ္ေရးထိုး မွတ္ေက်ာက္တင္ျပေစလိုပါတယ္။ ေသြးစည္းေရးလႈပ္ရွားမႈ တခုခု လုပ္ျပႏိုင္ရင္ ေကာင္းမယ္ ထင္ပါတယ္။
အဲဒီ စင္ကာပူ လူငယ္ရဲ႕ ကိုယ္တိုင္ရုပ္သံရိုက္ တင္ဆက္မႈကေတာ့ Private အလုပ္ခံထိခဲ့ပါၿပီ၊ ၾကည့္လို႔မရေတာ့ပါဘူး။ YouTube စာမ်က္ႏွာမွာေတာင္ ျဖဳတ္သြားပါျပီ။ ၾကည့္လိုသူေတြ New York Times အြန္လိုင္းသတင္း http://www.nytimes.com/2015/03/31/world/asia/teen-faces-charges-after-mocking-singapores-founding-father-on-youtube.html မွာေတာ့ ၾကည့္ႏိုင္ေသးသည္။
ဗီဒီယုိမွာ လူငယ္က တိုင္းျပည္ရဲ႕ အဆိုးအေကာင္းေတြကို စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ယုတ္ေလ်ာ့ ဖိစီးမႈ၊ ႏိုင္ငံသားမ်ား ႏိုင္ငံျခားကို ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခခ်မႈမ်ားျပားေနမႈစတဲ့ စာရင္းဇယားေတြနဲ႔ ခ်က္က်လက္က် ေျပာႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ သူ လြန္သြားတဲ့ အခ်က္က လီကြမ္ယုကို မေကာင္းပံုေဖာ္ရာမွာ ခရစ္ေတာ္ေယရႈနဲ႔ သြားႏိႈင္း ဘာသာေရးပါ ဆြဲထည့္ေျပာခဲ့ျခင္းပါ။ ဒါက သူ႔ရဲ႕ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုမႈမွာ ေစာင့္ထိန္းရမယ့္ အသိတရားကို လက္လြတ္သလို ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕ ေျပာဆိုခ်က္က အေဝဖန္ခံ၊ သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္ခံတဲ့ ဘာသာစြဲမႀကီးသူ ခရစ္ယာန္ အမ်ားစု အတြက္ ရိုးေနၿပီး ဘာမွ ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ေပမဲ့ စင္ကာပူအစိုးရကေတာ့ လုပ္ေနက်အတိုင္း ႏိုင္ငံေရးအရ ဖိႏွိပ္ႏွိပ္ကြပ္လိုတာကို ဝိနည္းလြတ္ေအာင္၊ ႏိုင္ငံတကာက အေျပာလြတ္ေအာင္ ဒီလူငယ္ အမႈမွာ ဘာသာေရးေစာ္ကားမႈကို ေဇာင္းေပးမွာပါ။
စင္ကာပူရဲ႕ လက္ရွိ လြပ္လပ္ခြင့္၊ ဥပေဒ ဖိႏွိပ္မႈနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ေရခ်ိန္ အရေတာ့ ဘာမွ ေမွ်ာ္လင့္စရာ မရွိပါဘူး။ စင္ကာပူေတြလည္း လႈပ္ဝံ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဟိုတေလာက ျပင္သစ္ မဂၢဇင္းတိုက္ အၾကမ္းဖက္မႈကိစၥမွာ မြတ္ဆလင္အေၾကာက္ မလို ေရာဂါအခံေလးနဲ႔ ‘ငါ ခ်ာလီဟဘ္ဒို’ အသံေကာင္းဟစ္ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္ကို ခါေတာ္မီ ကာကြယ္ခဲ့သူတခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ အခု ငါ ‘I am Amos Yee’ မလုပ္သင့္ဘူးလား ေမးခ်င္ပါတယ္။ အခု လူငယ္ရဲ႕ ဘာသာေရးေစာ္ကားမႈက ျပင္သစ္မဂၢဇင္းေလာက္ မျပင္းထန္၊ မႀကီးပါဘူး။ ျပင္သစ္မဂၢဇင္းကိုေတာင္ ေထာက္ခံႏိုင္၊ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္အတြက္ ရပ္တည္ႏိုင္ေသးတာ ကိုယ့္ေဒသတြင္းက လူငယ္ေလးအတြက္လည္း ပါးစပ္မေႏွး အတူတကြ မွ်ေဝ ခံစားရပ္တည္ေၾကာင္း အသံထြက္ျပသင့္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ပညာတတ္ လူလတ္တန္းစားနဲ႔ လူခ်မ္းသာ ေရေပၚဆီမ်ားရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး ေရခ်ိန္ကလည္း သိပ္နက္နက္နဲနဲေတြ ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္စရာမလို၊ လီကြမ္ယု အသုဘ ၾကည့္ရင္ကို သိႏိုင္တယ္ ဆိုရမလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဖိႏွိပ္မႈကို ဆန္႔က်င္ေၾကာင္း၊ မတရားမႈကို တႏိုင္ အာခံေၾကာင္း ျပဖို႔၊ ေျပာဖို႔ရာက ႏိုင္ငံတကာ အသာထား ကိုယ့္ျပည္တြင္းကိစၥေတာင္ ႏႈတ္ဆြံ႕ေနၾကသူေတြကလည္း အမ်ားသား ျဖစ္ေနတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အၾကမ္းမဖက္ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္မႈနဲ႔ ဆူပူမႈကို တံဆိပ္အတူတူကပ္ခ်င္ၾကတဲ့၊ ေခါင္းငံု႔ခံ၊ ေရငံု ႏႈတ္ပိတ္ေနမႈက တိုင္းျပည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သာယာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးလို႔ ျမင္ေနၾကတဲ့ အာဏာရွင္မိႈင္းမိ အေတြးအေခၚေတြ ေခတ္စားေနတာကလည္း ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားသပိတ္ျဖစ္စဥ္ တေလွ်ာက္္ တံု႔ျပန္ပံုတခ်ိဳ႕က လွစ္ဟျပေနပါတယ္။
လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္၊ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေပးပိုင္ခြင့္၊ တာဝန္ခံ တာဝန္ယူမႈ စတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အေျခခံ က်င့္ဝတ္ တရား ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြ အတြက္လည္း အေၾကာင္းကိစၥႀကီးေတြမွာ လူအမ်ားနဲ႔ ဆန္႔က်င္ လူမုန္းခံ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မေျပာဆိုလိုၾကဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ တျခားမၾကည့္ပါနဲ႔။ ႏိုင္ငံေရးအရ ႏွိပ္ကြပ္လိုမႈ အရင္းခံကို သာသနာညွိဳးႏြမ္းေစမႈ ဗန္းျပ တရားစြဲဆိုခံထိေနတဲ့ စာေရးဆရာ ထင္လင္းဦး (Wisdom Villa) အမႈကိုၾကည့္ပါ။ အေနာက္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံႀကီးေတြကို ေခ်ာင္းေပါက္မတတ္သြား သင္တန္းတက္၊ ေဆြးေႏြးပြဲဝင္ေနသူမ်ား ဦးေဆာင္လႈပ္ရွားေနတဲ့ စာေရးဆရာအဖြဲ႕မ်ိဳးကအစ ဘာသာ သာသနာဆက္စပ္မို႔ လူဆဲမခံခ်င္၊ အမ်ိဳးသားေရးသမားမ်ား၊ သံဃာမ်ားရဲ႕ အၿငိဳအျငင္မခံလို၊ ျပႆနာ မတက္လိုတာေၾကာင့္ အသာပဲ ႏွာေစးေနလိုၾကတာမ်ိဳးေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ လူ႔အခြင့္အေရးကို အျပည့္အဝ ေလးစားလိုက္နာ တန္ဖိုးထားတတ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံ စစ္စစ္ အနာဂတ္မွာ တည္ေဆာက္ခ်င္ရင္ လူသား အေျခခံ အခြင့္အေရး၊ ဂုဏ္သိကၡာ၊ လြတ္လပ္မႈအတြက္ ေျပာဖို႔၊ အသံထြက္ဖို႔၊ သာမန္ လူထု လူၿပိန္း လူအမ်ားရဲ႕ အေျခခံအေတြးအေခၚ Mindset ေတြ အျမစ္ကလွန္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလည္ဖို႔ အမ်ားႀကီး လိုေနပါေသးတယ္။ လူသားရဲ႕ သဘာဝ ဗီဇေတြမွာ အိပ္ စား ကာမ ျပဳျခင္း၊ မေသေအာင္ အသက္ေမြးျခင္း၊ အႏၱရာယ္ကို ကာကြယ္လို၊ ဘဝလုံျခံဳမႈရွာလိုျခင္းေတြသက္သက္နဲ႔ပဲ လူ႔ဘဝကို ရွင္သန္လိုစိတ္ျဖစ္ေပၚေလာက္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ စိတ္ဓာတ္ေတြခၽြတ္ျခံဳက် ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရပါၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ လူသားပီသမႈတရားကို မျမတ္ႏိုး မကိုးကြယ္ ဦးထိပ္ မတင္လိုေလာက္ေအာင္ အဖိႏွိပ္ခံခဲ့ရလုိ႔ အခု ပံုစံခြက္ထဲမွာ ဝမ္းနည္းဖြယ္ အသားက်ေနရပါၿပီ။
မတရားမႈကို ဆန္႔က်င္လိုစိတ္၊ တရားမႈကို ရွာလိုစိတ္၊ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးစိတ္၊ လူသားခ်င္း စာနာစိတ္၊ လူဆန္မႈ ခ်စ္ျခင္းတရား၊ လြတ္လပ္မႈကို အသက္ထက္ ခံုမင္ ေတာင့္တကာ ပိုင္စိုးမႈအျပည့္ လူသားဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ ကိုယ့္္ၾကမၼာကိုယ္ ဖန္တီး လြတ္ေျမာက္လိုစိတ္၊ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းတရား ရွာလိုစိတ္၊ ရုန္းကန္လိုစိတ္ စတဲ့ လူသားပီသမႈ တရားေတြကို ေနာက္တန္းပို႔ခ်င္ေနၾကပါၿပီ။ ပစၥည္း ဥစၥာ၊ ဓန ခ်မ္းသာရာရွာေရးကိုသာ ေရွးရႈ လူသားဘဝနဲ႔ အခြင့္အေရးေတြကို ခ်နင္းလိုေနၾကပါၿပီ။
ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္း ခ်မ္းသာရာ ရမႈကိုပဲ အထင္ႀကီး လိုခ်င္တပ္မက္၊ စိတ္ဓာတ္ေတြ မလြတ္ေျမာက္ခ်င္ၾကတဲ့ အေျခအေနဆိုက္ကုန္ခဲ့ပါၿပီ။ စင္ကာပူ၊ မေလးရွား ‘အာရွတန္ဖိုး’ ေခါင္းစဥ္ေအာက္က ေဘာင္ခတ္ လူ႔အခြင့္အေရး၊ အနားသတ္ လြတ္လပ္ခြင့္၊ ပိုင္စိုးမႈမဲ့ လူ႔ေဘာင္ေလာကကို အထင္ႀကီးအားက်ခ်င္ေနၾကပါၿပီ။ အင္တာနက္ကေလးမ်ား ပို သံုးလာရ၊ မိုဘိုင္းလ္ဖုန္းေလးမ်ား လြယ္လာ၊ လူခ်မ္းသာ တစုရဲ႕ ကားသစ္ကေလးမ်ား လမ္းေပၚျမင္လာရရံုနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ၊ လူသားလြတ္ေျမာက္မႈကို ေစ်းျဖတ္၊ ေစ်းေပါင္က်ိဳး ဖလွယ္လိုေနၾကပါၿပီ။
တကယ္ေတာ့ စင္ကာပူ ဒီမိုကေရစီေလာက္လည္း ရတယ္၊ လူလူသူသူေနရရင္ၿပီးေရာ ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚက တကယ္ေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ လူလိုတကယ္ ပီပီသသ ေနခြင့္ရဖို႔ အာမ မခံႏိုင္ပါဘူး။ ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္း၊ မိုးေမွ်ာ္ အေဆာက္အအံု၊ နတ္ျပည္အလားထင္ရတဲ့ ေလေပၚ မိုးပ်ံ ဥယ်ာဥ္ေတြက ခဏကေလးနဲ႔ လုပ္ယူႏိုင္ပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရး စံခ်ိန္မီ လူသားကို တန္ဖိုးထားမႈ၊ ႏိုင္ငံႀကီးသားေကာင္း ပီသမႈ၊ လူကို လူလို ထား ဆက္ဆံလိုမႈကေတာ့ ေရရွည္ တည္ေဆာက္ယူရတာပါ။ စင္ကာပူအစိုးရက ဒါေတာင္ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ အမုန္း၊ ပဋိပကၡေတြဟာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း တည္ၿငိမ္မႈနဲ႔ စီးပြားဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကို အႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ႏိုင္ေၾကာင္းသိလို႔ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ ခြဲျခားမႈကို ကင္းေအာင္၊ သမမွ်တေနႏိုင္ေအာင္ ဥပေဒေတြ တင္းက်ပ္ ဖိဖိစီးစီး လုပ္ထားတာပါ။
ဒါေပမယ့္ လူသား အေျခခံ အခြင့္အေရး၊ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး ကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ မဆိုထားနဲ႔ ေဒသတြင္းက ေဟာင္ေကာင္ ေလာက္ေတာက္ လိုက္မမီပါ။ စာနယ္ဇင္းဖိႏွိပ္မႈဆိုရင္ လက္ရွိ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္ထက္ေတာင္ ဆိုးလွပါေသးတယ္။ ေရႊ႕ေျပာင္းကာယလုပ္သားေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းခြင္ အေျခအေန သာယာဝေျပာမႈ၊ ေနထိုင္မႈ၊ ဆက္ဆံခံရမႈ၊ အခြင့္အေရး၊ လြတ္လပ္ခြင့္၊ ႏို္င္ငံသားအားလံုးရဲ႕ ေယဘုယ် အေျခခံ ဒီမိုကေရစီကင္းမဲ့ပံုေတြ၊ အက်ိဳးဆက္ေတြ ေလ့လာသံုးသပ္ သင္ခန္းစာယူစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။
အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီကို မလွန္ႏိုင္ေအာင္ ႏွိပ္ကြပ္၊ သားစဥ္ေျမးဆက္နဲ႔ ကိုယ့္လူခ်ည္း (ကိုယ့္ပါတီခ်ည္း) အာဏာတည္ အေမြခံ မင္းဆက္ ႏိုင္ငံေရး “Political Dynasty” ထူေထာင္လိုမႈကိုပဲ အဓိက ထားလိုျခင္းကေန အရင္းတည္တဲ့ ဖိႏွိပ္မႈ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကေန လူသားတန္ဖိုးေတြကိုပါ ယုတ္ေလ်ာ့သြားေစ၊ ၂၁ ရာစုတန္းဝင္ ႏိုင္ငံႀကီးသားေကာင္း လူႀကီးလူေကာင္း ပီသမႈကို ထိခိုက္သြားေစပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ အျဖစ္ လူသားက်င့္ဝတ္တာဝန္ ပ်က္ယြင္းမႈ၊ လူမပီသမႈ ျပႆနာေတြ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာ ႀကီးမားလာတယ္။ တတိယႏိုင္ငံကေန ရုပ္ဝတၳဳ အေျချပဳ၊ စီးပြားကို ပံုေဖာ္၊ ဓန ကို တည္ေဆာက္ၿပီး ပထမႏိုင္ငံအျဖစ္ အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာ ေျပာင္းလဲ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ေပမဲ့ က်င့္ဝတ္၊ သီလ၊ စာရိတၱ နာမ္ ပိုင္းဆိုင္ ႏိုင္ငံႀကီးသား အျဖစ္ ေျပာင္းလဲ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနည္းမႈ ျပႆနာက စင္ကာပူမွာ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ရွိေနပါတယ္။
စင္ကာပူကို အားက် အတုယူစရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတာလည္း မွန္ပါတယ္။ တာဝန္ခံ၊ တာဝန္ယူ၊ တာဝန္ေက်၊ အရည္အခ်င္းျပည့္ ေကာင္းမြန္တဲ့ စီမံခန္႔ခြဲ အုပ္ခ်ဳပ္ပံု ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈကင္းတဲ့ အစိုးရ ယႏၱရား၊ စည္းကမ္း ဥပေဒ ရိုေသေလးစား လိုက္နာမႈ၊ သန္႔ရွင္းမႈ၊ ရင္းႏွင္းျမွဳပ္ႏွံ စီးပြားလုင္ငန္း လြယ္ကူျမန္ဆန္ စနစ္က် ႀကိဳးနီစနစ္ကင္းမဲ့မႈ၊ လုပ္ငန္းခြင္ အေထာက္အကူျပဳ ပညာေရးစနစ္ စတဲ့ ေကာင္းတာေတြကို ယူရမွာ အမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ စင္ကာပူရဲ႕ အျခား မ်က္ႏွာစာ တဖက္မွာေတာ့ ဆိုခဲ့သလို အျပည့္အဝ ဒီမိုကေရစီစနစ္ အလံုးစံု မထြန္းကားျခင္းရဲ႕ ရလဒ္၊ ႏိုင္ငံေရး အရ လြတ္လပ္တဲ့ စနစ္မဟုတ္ျခင္း အက်ိဳးေတြေၾကာင့္ အားနည္းခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတာကိုလည္း မ်က္ေမွာက္ ျပဳႏိုင္ရပါမယ္။ ႏိုင္ငံေရးသင္းကြပ္ခံေနရတဲ့ တိုင္းျပည္တခုရဲ႕ လူမႈ၊ စီးပြား၊ ပညာ၊ အႏုသုခုမ၊ ယဥ္ေက်းမႈ က႑ အသီးသီးမွာ ျခြင္းခ်က္ေတြ အျပည့္ရွိေၾကာင္းကို ျမင္ႏိုင္ရပါမယ္။
လူအမ်ား ျဖစ္လိုၾကတဲ့ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးခ်မ္းသာမႈ ဆက္စပ္ကိုပဲ ဥပမာ ျပဳ ေထာက္ျပပါမယ္။ စင္ကာပူ လိုပဲ မူလ အာရွ က်ား ၄ ႏိုင္ငံ စာရင္းဝင္ ပိုမို လြတ္လပ္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း တခု ျဖစ္တဲ့ ထိုင္ဝမ္ဟာ စြန္႔ဦးတီထြင္မႈ၊ ေခတ္သစ္ နည္းပညာနဲ႔ အိုင္ဒီယာ အေျခခံ နည္းပညာဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေတြ၊ နည္းပညာ ထုတ္ကုန္ေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္စီးပြားကို ေမာင္းႏွင္ ကမၻာ့ နည္းပညာ ေစ်းကြက္ထဲမွာ ဝင္ဆန္႔ေနႏိုင္တယ္။ စင္ကာပူကေတာ့ ေခတ္နည္းပညာ ဆန္းသစ္မႈနဲ႔ အေတြးအေခၚ အေျခခံ ထုတ္ကုန္ ဝန္ေဆာင္ႏိုင္မႈ အားနည္းေနဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း လက္ေတြ႕ ႏိႈင္းယွဥ္ သံုးသပ္ႏိုင္ပါတယ္။
မဆလေခတ္ ႏိုင္ငံျခားသား အမုန္းေရာဂါ စနစ္ဒဏ္ျပင္းထန္ခ်ိန္ ျပည္ပ ထြက္ခြာခဲ့ရသူ မႏၱေလးဇာတိ တရုတ္အမ်ိဳးသား ပီတာခ်ဴး (ဦးဝင္းသန္း) တေယာက္ ထိုင္ဝမ္ကို မသြားဘဲ စင္ကာပူမွာသာ အေျခခ်ခဲ့ရင္ လူလည္ ပြဲစား သာမန္ သူေဌးတေယာက္ပဲ ျဖစ္မလား၊ အခုလို စြန္႔ဦးတီထြင္ စိတ္ကူးစိတ္သန္း နည္းပညာ အေျချပဳ HTC မိုဘိုင္းလ္ ကုမၸဏီကို တည္ေထာင္ႏိုင္မလားဆိုတာ အမ်ားႀကီး ေမးခြန္းထုတ္ ဆင္ျခင္စဥ္းစားဖြယ္ ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္က ေၾကးေရတက္ လူခ်မ္းသာမ်ား သူတို႔ သားသမီးေတြကို အထင္တႀကီးနဲ႔ ေငြကုနု္္ခံ ေက်ာင္းထားေနတဲ့ အဆင့္တန္းမီလွခ်ည္းရဲ႕ ဆိုတဲ့ စင္ကာပူပညာေရးက အတတ္ပညာ တခုခုနဲ႔ ဝမ္းစာရွာ၊ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေနဆိုတဲ့ ရုပ္အရ ျပည့္စံုတဲ့ ‘ကၽြန္ေကာင္း’ တေယာက္ကိုပဲ ျဖစ္ဖို႔ပဲ ‘အမ်ားစု’ ‘အဓိက’ ေပးႏိုင္တာပါ။ ဆန္းသစ္တဲ့စိတ္ကူးနည္းပညာဟာ ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာ မရွင္သန္ မထြန္းကား အျမင့္ဆံုး မေရာက္ပါဘူး။
ဥပမာ – စင္ကာပူရဲ႕ ထိပ္တန္း အမ်ိဳးသားတကၠသိုလ္က ကမၻာေက်ာ္ အေမရိကန္ ေယးလ္တကၠသိုလ္နဲ႔ ပူးေပါင္း ေက်ာင္းဖြင့္ႏိုင္ေပမဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား လြတ္လပ္စြာ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခြင့္ကိုက် မေပးပါဘူး။
ဒါေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆက္က ေခတ္မီ အဆင္ျမင့္ အတတ္ပညာသင္ခြင့္ရသူခ်င္း အတူတူမွာ ကိုယ္ပိုင္ ေတြးေခၚ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ၾကံဆ လမ္းသစ္ေဖာက္လိုသူေတြရဲ႕ စြန္႔စားဖန္တီးကာ တကိုယ္ေရကေန လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတခုလံုး၊ ကမၻာႀကီးတခုလံုး ေျပာင္းလဲေအာင္၊ ႀကီးပြားေအာင္ ေဖာ္ေဆာင္လိုတဲ့ စြန္႔ဦးတီထြင္ Entrepreneurship ျဖစ္ စိတ္ကူးနည္းပညာ Innovative Technoglogy စီးပြားလုပ္ငန္းမ်ိဳးေတြကို လမ္းေၾကာင္းဖြင့္ အားမေပးႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလိုကြာျခားခ်က္ေၾကာင့္ ကမၻာကို ေျပာင္းလဲေစတဲ့ နည္းပညာနဲ႔ စိတ္ကူး ဖန္တီးခ်ျပသူေတြက လြတ္လပ္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းေတြမွာသာ ေပါက္ဖြား ရွင္သန္ႏိုင္ေၾကာင္းကို တကၠသိုလ္အဆင့္ အတန္းပညာေရး မဆံုးခဲ့တဲ့ ဘီလ္ဂိတ္(စ္) (Microsoft)၊ စတိဗ္ေဂ်ာ့ဘ္(စ္) (Apple)၊ မာ့ခ္ဇူကာဘတ္ (Facebook) တို႔ရဲ႕ နည္းပညာစိတ္ကူးသက္သက္နဲ႔ ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝမႈ တည္ေဆာက္ႏိုင္မႈ၊ လူသားအားလံုးနဲ႔ ေခတ္ႀကီးတခုလံုးကို ေရွ႕ေဆာင္ အလွည့္အေျပာင္းျဖစ္ေစမႈက သက္ေသထူေနပါတယ္။
စစ္တပိုင္း အစိုးရေခတ္ သက္တမ္း တေလွ်ာက္လံုး အစိုးရအဖြဲ႕ဝင္ သမၼတ အစ၊ ေဒသဆိုင္ရာ ဝန္ႀကီးအဆံုး၊ အာဏာရ၊ အတိုက္အခံ လႊတ္ေတာ္အမတ္မင္းမ်ား မက်န္ဟာ တိုင္းျပည္ကို စင္ကာပူလို ျဖစ္ေစရမယ့္ အေၾကာင္း အခါခါ ေျပာခဲ့ၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ စင္ကာပူလိုျဖစ္ေအာင္ အထူး လုပ္ျပေနစရာမလိုပါ။ အတိုက္အခံကို ဖိႏွိပ္၊ မေသမရွင္ အျဖစ္ ေမြးထား၊ စာနယ္ဇင္းကို ဖိႏွိပ္၊ လူထုရဲ႕ ပုဂၢလိက လြတ္လပ္ခြင့္ကို ထိန္းခ်ဳပ္လိုျခင္း ဓေလ့ေတြက စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္နဲ႔ လက္ရွိတိုင္ က်င့္သံုးေနဆဲ ျဖစ္သလို တိုင္းျပည္နစ္နာေစေၾကာင္းလည္း သမိုင္းသက္ေသျပဳၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
တခါတေလမွာ ေနာက္က်ျခင္းဟာ “Blessing in Disguise” ေနာင္္မွာေကာင္းဖို႔ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း ဒီ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ႏိုင္ငံသား လြပ္လပ္ခြင့္ ဖိႏွိပ္ခ်ိဳးႏွိမ္လိုျခင္းရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ ခံစားၿပီး ျဖစ္သလို စင္ကာပူလို တိုးတက္ခ်မ္းသာၿပီး တိုင္းျပည္မ်ိဳးမွာလည္း လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ လူသား ဖန္တီးမႈ အရည္အေသြးပိုင္းဆိုင္ရာ အားနည္းမႈေတြ ျဖစ္ေစေၾကာင္း သူမ်ား အမွားကေန သင္ခန္းစားယူႏိုင္ရပါမယ္။ ေကာင္းတာကိုယူ၊ မေကာင္းတာကို ပယ္တတ္ရပါမယ္။
နိဂံုးခ်ဳပ္ရရင္ လူ႔အခြင့္အေရး ေပမီေဒါက္မီ၊ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားစိတ္ ျပည့္လွ်ံ၊ လြတ္လပ္မႈ အေတြးအေခၚ၊ ဉာဏ္ပညာ၊ ခ်စ္ျခင္းတရား၊ လူသားဆန္မႈ မ်ားမ်ားနဲ႔ အနာဂတ္ တိုင္းျပည္ကိုပဲ လုိခ်င္ပါတယ္။ လြပ္လပ္စြာ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုေဝဖန္ ေဆြးေႏြးျငင္းခံုမႈမ်ားနဲ႔အတူ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ ဆန္းသစ္ေတြးေခၚမႈ အသီးအပြင့္ေတြ ေဝဆာ၊ စြန္႔ဦးတီထြင္္ ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ႏိုင္မႈ သုေတသန အလုပ္ေတြ အျပည့္၊ အႏုသုခုမနဲ႔ အားကစား က႑ေပါင္းစံု လူတန္းေစ့တဲ့ စိတၱ၊ ကာယ၊ ရုပ္၊ နာမ္ ႏွလံုး အဘက္ဘက္ ကံုလံုၾကြယ္ဝ ရင့္က်က္ တိုးတက္မႈရွိတဲ့ ႏိုင္ငံကိုပဲ တည္ေဆာက္ခ်င္ပါတယ္။ လူသားတန္ဖိုး ျဖစ္တည္မႈကို အျပည့္အဝ အသိအမွတ္ျပဳ က်င့္ဝတ္၊ သိကၡာ၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ျပည့္စံုတဲ့ လူအမ်ားနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ လူ႔အသိုင္းအဝန္းကိုပဲ ဖန္တီးခ်င္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ အမည္ခံ အာဏာရွင္ တပိုင္း ဖိႏွိပ္မႈ လူမဆန္မႈ အျပည့္နဲ႔ စင္ကာပူလို မျဖစ္ခ်င္ၾကဖို႔နဲ႔ ဗမာျပည္က အေရွ႕ေတာင္အာရွရဲ႕ ေရွ႕ေဆာင္ စံခ်ိန္မီ ဒီမိုကေရစီ တုိင္းျပည္ႀကီး အျဖစ္ ေရွ႕ကဦးေဆာင္ ခ်ီတက္ေစခ်င္ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။
No comments:
Post a Comment