နံ႔သာဆယ္ပါးထဲက အေခါက္နံ႔သာ သနပ္ခါး

ေမစစ္ပိုင္

သနပ္ခါးနဲ႔ ေက်ာက္ပ်ဥ္ကို ေဘးဖယ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာက အလွကုန္ပစၥည္းေတြကိုပဲ သေဘာက်တယ္ဆိုတဲ့ သူေတြ မ်ားလာတာေၾကာင့္ သနပ္ခါး ပါးကြက္က်ား အေဖြးသား လိမ္းျခယ္သြားလာေနတဲ့ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး ေတြကို ရန္ကုန္ လမ္းမေတြေပၚမွာ အေတြ႕ရနည္းေနပါၿပီ။

စာဆိုေတာ္ နတ္ရွင္ေနာင္ရဲ႕ မိဖုရား ရာဇဓာတုကလ်ာ လိမ္းျခယ္ခဲ့ဖူးတယ္လို႔ ယူဆႏိုင္မယ့္ ေရႊခ်ထားတဲ့ သနပ္ခါး ေက်ာက္ပ်ဥ္ကို ပဲခူးၿမိဳ႕ ေရႊေမာ္ေဓာေစတီေတာ္ႀကီးမွာ လွဴဒါန္းထားတာကို ေတြ႕ရတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေရွးျမန္မာဘုရင္ေတြ လက္ထက္ကတည္းက သနပ္ခါးဆိုတာ နန္းတြင္းသံုး အလွအပပစၥည္းတခုအျဖစ္ ရွိခဲ့တယ္လို႔ ယူဆလို႔ရမွာပါ။

လက္ရွိ အခ်ိန္အထိ ႏိုင္ငံျခားသားေတြရဲ႕ အေတြးထဲမွာ ျမန္မာလို႔ဆိုလိုက္ရင္ တြဲဖက္ျမင္လိုက္ ၾကတာက သနပ္ခါးပါပဲ။ သနပ္ခါး ဆိုတာကို မပီကလာ ပီကလာ အသံထြက္ေခၚၿပီး ေမးျမန္းဝယ္ယူတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသား ခရီးသြားေတြကို ႀကံဳဖူးတယ္လို႔ ဧည့္လမ္းၫႊန္ေတြဆီက သိရပါတယ္။

ေဗာဓိတေထာင္ဘုရားႀကီး ေစာင္းတန္းမွာ ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ဩစေၾတးလ် ႏိုင္ငံသူ မစၥဆယ္လီကေတာ့ “သနပ္ခါး လိမ္းထားရင္ မ်က္ႏွာမွာ တင္းရင္းေနသလို ခံစားရတာကလည္းတမ်ိဳးေပါ့။ ျမန္မာလံုခ်ည္ဝတ္ၿပီး သနပ္ခါး လိမ္းထားလိုက္ရင္ ျမန္မာ တေယာက္ ျဖစ္သြားသလိုကို ခံစားရတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။

ေရွးတုန္းကေတာ့ မြန္ဘုရင္ ရာဇဓိရာဇ္၊ ရွင္မဟာရ႒သာရတို႔က သနပ္ခါးကိုရည္ၫႊန္းတဲ့ ကဗ်ာလကၤာေတြ ေရးစပ္ခဲ့ဖူးၾကပါတယ္။

“ေရႊနံ႔သာေခါက္ကိုလ ေက်ာက္ပ်ဥ္မွာ အသာ တင္ ခန္းခြင္မွာေသြး လိမ္းမယ္လို႔ႀကံမွန္ယူခဲ့ ဆံတို ေလးရယ္ ပိန္း႐ိုက္စို႔ေလး”ဆိုတဲ့ ေက်းလက္ေကာက္ စိုက္ေတး၊ “ေရႊဘို သနပ္ခါးတံုးမ်ား ရန္ကုန္လိမ္းဖို႔ယူ၊ ဘယ္လို အသားမည္းမည္း ဝါဝါညက္ညက္ျဖဴ” ဆိုတဲ့ နန္းေတာ္ေရွ႕ ဆရာတင္ရဲ႕ ျမန္မာ့သနပ္ခါးဂုဏ္ကို ေဖာ္က်ဴး ေရးစပ္တဲ့ သီခ်င္းေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။

ဒီဘက္ေခတ္ေတြမွာလည္း “ပါးျပင္မွာ သနပ္ခါးေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာ ေကာင္းလိုက္တာကြာ” လို႔ဆိုတဲ့ Black Hold အဖြဲ႕က အစိုင္းရဲ႕ သီခ်င္းဟာ လူငယ္ေတြ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေရပန္းစားေနတာပါ။

မံုရြာၿမိဳ႕နဲ႔ အနီးတဝိုက္က ဘုရား၊ ေစတီေတြမွာ သနပ္ခါးတံုးေတြ ေရာင္းခ်ေနတဲ့ ေစ်းသည္ေတြေတာ့ ဘုရားဖူးသူေတြကို မဝယ္ခ်င့္ဝယ္ခ်င္ေအာင္ သနပ္ခါးရဲ႕ အသံုးဝင္ပံုေတြကို ရြတ္ျပၾကၿပီး ဝယ္သူေတြကို ဆြဲေဆာင္ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

သနပ္ခါးတံုးေတြ ေရာင္းခ်တဲ့ ေဈးသည္ေတြကေတာ့ ဝယ္သူေတြ အႀကိဳက္ျဖစ္ေအာင္ ေျမနီမႈန္႔ကို ေရေဖ်ာ္၊ စုတ္တံငယ္ေတြနဲ႔ သနပ္ခါးရဲ႕ ပပ္ၾကားအက္ေနတဲ့ အေပြးသားေတြကို ေျမနီမႈန္႔အရည္ သုတ္လိမ္းေပးၿပီးမွ ေရာင္းခ်ၾကပါတယ္။

“အခုေခတ္က သဘာဝဆိုရင္ မႀကိဳက္ေတာ့ဘူးေလ၊ ဒါေၾကာင့္ ခပ္ဆန္းဆန္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္ယူရတယ္” လို႔ မံုရြာၿမိဳ႕အနီးက ေရႊဂူနီဘုရားႀကီးဝန္းထဲမွာ သနပ္ခါးတံုးေတြကို ေျမနီမႈန္႔ဆိုးေနတဲ့ ကိုေက်ာ္ႀကီးက ေျပာပါ တယ္။

သနပ္ခါးရဲ႕ ပင္ကိုအေရာင္ မြဲေျခာက္ေျခာက္ကို ဝယ္သူေတြက မႀကိဳက္လို႔ အေရာင္ေတာက္ပေနေအာင္ ေျမနီဆိုးရေပမယ့္ လိမ္းတဲ့အခါမွာေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတာ့ မရွိဘူးလို႔သိရပါတယ္။

မံုရြာၿမိဳ႕၊ ေကာင္းမႈေတာ္ဘုရားမွာေတာ့ အခါ ႀကီးရက္ႀကီးေတြေရာက္ရင္ ေက်ာက္ပ်ဥ္ႀကီး တခ်ပ္နဲ႔ သနပ္ခါးတံုး ခ်ထားေပးေလ့ရွိပါတယ္။ ဘုရားဖူး လာတဲ့ သူေတြက သနပ္ခါးေသြးလိမ္းၿပီး အႏၲရာယ္ ကင္းရွင္း၊ အနာေရာဂါ ကင္းဖို႔ ဆုေတာင္းၾကတဲ့အယူ တခုလည္းရွိတယ္လို႔ ေဒသခံေတြက ဆိုပါတယ္။

အေလာင္းေတာ္ကႆပ ရင္ျပင္ေတာ္အနီးက ေရခ်ိဳးေဆာင္ေတြမွာဆိုရင္လည္း သနပ္ခါးတံုးနဲ႔ ေက်ာက္ပ်ဥ္ကို ခ်ေပးထားတာမ်ိဳးရွိပါတယ္။

နံ႔သာ ၁၀ ပါးထဲမွာ အေခါက္နံ႔သာအျဖစ္ ပါဝင္တဲ့ သနပ္ခါးေကာင္းတပင္ ျဖစ္လာဖို႔ကလည္း မလြယ္ကူ လွပါဘူး။

အေပြး၊ အသား၊ အႏွစ္ေကာင္းရဖို႔အတြက္ သနပ္ခါးပင္တပင္ စတင္စိုက္ပ်ိဳးတဲ့ အခ်ိန္ကေန ျဖတ္ယူမယ့္ အခ်ိန္ထိ တယုတယ စိုက္ပ်ိဳးရသလို၊ ေျမေကာင္းေျမသန္႔ ျဖစ္ဖို႔ကိုလည္း ဂရုစိုက္ရတယ္လို႔ မံုရြာၿမိဳ႕အနီး ခတက္ကံေတာင္ရြာက သနပ္ခါးစိုက္ ေတာင္သူ ေဒၚျမက်င္က ရွင္းျပပါတယ္။

“သနပ္ခါးေကာင္းလြန္းရင္ အရင္းကေန အက္ကြဲလာတယ္၊ အေပြးအသား ေကာင္းလြန္းရင္ အခုေခတ္ ေသာက္ ေနတဲ့ ေဆးလိပ္ေတြ အေပြးၾကားညႇပ္ထားရင္ေတာင္ ျပဳတ္မက်ဘူး” လို႔ ေဒၚျမက်င္က ဆိုပါတယ္။

ဝါဆိုလနဲ႔ ဝါေခါင္လဆန္းေလာက္မွာ သီးပြင့္လာတဲ့ သနပ္ခါးသီးေတြကို လက္နဲ႔ညႇစ္၊ ေရအနည္း ငယ္စြတ္ယူၿပီး ေျမႀကီးထည့္ ထားတဲ့ အိတ္ငယ္တခုနဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးရတာပါ။ အပင္ ၃ လ သား ကေန ၁ ႏွစ္ သား အရြယ္ေရာက္မွ သတ္မွတ္ေျမ ေနရာကို ေျပာင္းၿပီး စိုက္ပ်ိဳးရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ မိုးေရမ်ားမ်ားရတဲ့ ဝါေခါင္လနဲ႔ ေတာ္သလင္း လေတြမွာ သနပ္ခါးပင္ကို စိုက္ပ်ိဳးမွ သနပ္ခါးအသားစြဲသလို အပင္လံုး ပတ္ႀကီးထြားၿပီး အေပြးအသားေကာင္း ေအာင္ စနစ္တက် စိုက္ပ်ိဳးနည္းအျဖစ္ ေျမေပါင္တတန္းနဲ႔ တတန္း အၾကားမွာ လက္ ၆ ေတာင္ေလာက္ျခားၿပီး အပင္တပင္နဲ႔ တပင္ၾကား လက္ ၃ ေတာင္ ေလာက္ ျခားလို႔ စိုက္ပ်ိဳးရေၾကာင္း သနပ္ခါးစိုက္ ေတာင္သူေတြ ထံက သိရပါတယ္။

“အျမတ္မ်ားမ်ား လိုခ်င္ရင္ေတာ့ သနပ္ခါး မစိုက္တာ အေကာင္းဆံုး၊ တျခားလုပ္ငန္း မရွိဘဲနဲ႔လည္း သနပ္ခါး ၿခံစိုက္လို႔ အဆင္မေျပဘူး၊ ကံေကာင္း ရင္ေတာ့ အျမတ္က်န္မွာပါ” လို႔ ဘန္႔ေဘြးေက်းရြာ သနပ္ခါးစိုက္ ေတာင္သူ မျမေမက ေျပာပါတယ္။

သနပ္ခါးစိုက္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြကလည္း တႏွစ္ထက္ တႏွစ္ ဝယ္လိုအား တိုးတက္သြားတာမရွိဘဲ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက အတိုင္းပဲ ရွိေနေသးတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အစိုးရကေတာ့ သနပ္ခါးစိုက္ ေတာင္သူေတြအတြက္ သီးျခားေခ်းေငြ၊ ေထာက္ပံ့ေငြမေပးေပမယ့္ ေတာင္သူေခ်းေငြအျဖစ္ ေငြေၾကးအနည္းငယ္ေတာ့ ထုတ္ေခ်းတယ္လို႔ မျမေမက ရွင္းျပတယ္။

သနပ္ခါးပင္ေတြကို စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး၊ မေကြးတိုင္းေဒသႀကီးနဲ႔ ရွမ္းျပည္နယ္မွာရွိတဲ့ ေဒသတခ်ိဳ႕မွာ စိုက္ပ်ိဳးၾကပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ဟိမဝႏၱာေတာင္၊ အာသံ၊ ဩရိႆ ျပည္နယ္တို႔နဲ႔ ဒကၡိဏ ကုန္းျပင္ျမင့္က ေျခာက္ေသြ႕ ေဒသ ေတြမွာလည္း ေပါက္ေရာက္တယ္လို႔ တခ်ိဳ႕ မွတ္တမ္းေတြက ဆိုပါတယ္။

အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ျမန္မာ့သနပ္ခါးကို ထိုင္း၊ မေလးရွား၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ စင္ကာပူစတဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေဒသတြင္းမွာရွိတဲ့ စီးပြားေရးသမားေတြက မ်က္စိက်ေနၾကၿပီး သနပ္ခါးအလွကုန္ေတြနဲ႔ ကမၻာတဝန္းကို ေစ်းကြက္ ထိုးေဖာက္ႏိုင္ဖို႔အေရး အၿပိဳင္အဆိုင္ ႀကိဳးပမ္းလာၾကၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ကမၻာ႔နာမည္ႀကီး အြန္လိုင္း ေစ်းဝယ္စင္တာျဖစ္တဲ့ Amazon မွာေတာင္ ျမန္မာ့သနပ္ခါးက ေနရာတေနရာ ယူႏိုင္ေနပါၿပီ။

ျမန္မာ့သနပ္ခါးကို ထိုင္းအေျခစိုက္ Everyday Happy ကုမၸဏီက Deleaf ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ သနပ္ခါး ေပါင္ဒါအျဖစ္ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ ေရာင္းခ်ေနသလို ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံက ကုမၸဏီတခုကလည္း Organic Thanakha ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ၂၀ဝ၈ ခုႏွစ္ ကတည္းက ႏိုင္ငံတကာကို ျဖန္႔ျဖဴး ေရာင္းခ်ေနပါတယ္။

ျပည္တြင္းမွာ ေဒၚသီ၊ ေရႊျပည္နန္း၊ ေရႊဘိုမင္း သမီး၊ ေတာင္ႀကီးေမာက္မယ္နဲ႔ လွ စတဲ့ သနပ္ခါးလုပ္ ငန္းေတြရွိေပမယ့္ နည္းပညာအရ သနပ္ခါးထြက္ကုန္ ေတြဟာ ကမၻာ့စံခ်ိန္မီဖို႔ လိုအပ္ေနဆဲပါ။

ႏိုင္ငံျခားဧည့္သည္ေတြကေတာ့ အသင့္ျပဳလုပ္ ၿပီး သနပ္ခါးအႏွစ္ေတြနဲ႔ ေက်ာက္ပ်ဥ္ကို ဝယ္ယူၾကတာမ်ားၿပီး ျပည္တြင္း ဧည့္သည္ေတြကေတာ့ သနပ္ခါးတံုးေတြကိုပဲ အဓိကဝယ္ယူၾကတယ္လို႔ ေဗာဓိတေထာင္ ဘုရားႀကီးအနီးက ကိုသန္း၊ မသန္း ၿမိဳင္ သနပ္ခါးအေရာင္းဆိုင္ပိုင္ရွင္ မသန္းၿမိဳင္က ရွင္းျပပါတယ္။

မံုရြာၿမိဳ႕နဲ႔ အနီးတဝိုက္ ေက်းရြာေတြမွာေတာ့ အရာေတာ္ၿမိဳ႕နယ္က ၿခံပိုင္ရွင္ ဦးစိန္မင္းဆိုသူ စိုက္တဲ့ သနပ္ခါးပင္ဟာ ၇ ႏွစ္၊ ၈ ႏွစ္အတြင္းမွာပဲ သနပ္ခါးတံုးအျဖစ္ ျဖတ္ယူအသံုးျပဳလို႔ရၿပီလို႔ ၾကားတာေၾကာင့္ စိန္မင္း သနပ္ခါးမ်ိဳးကိုပဲ ဝယ္ယူၿပီး စိုက္ပ်ိဳး ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

“သနပ္ခါးမ်ိဳးေတြကေတာ့ နာမည္အတည္တက် ရယ္လို႔ မရွိဘူး၊ သနပ္ခါးေကာင္းတဲ့ၿခံ၊ နယ္ေတြကို အစြဲျပဳၿပီးေတာ့ ေခၚလိုက္တာပဲ” လို႔ ခတက္ ကံေတာင္ရြာက သနပ္ခါးစိုက္ေတာင္သူ ေဒၚျမက်င္ က ေျပာပါတယ္။

ပံုမွန္အားျဖင့္ အေပြး၊ အသားေကာင္းတဲ့ သနပ္ခါး တပင္ရဖို႔ ႏွစ္ ၂၀၊ ၃၀ ေက်ာ္ေလာက္ စိုက္ပ်ိဳး ထားရတယ္လို႔လည္း သနပ္ခါးစိုက္ ေတာင္သူေတြက ဆိုပါတယ္။

အသင့္လိမ္းသနပ္ခါးဘူး၊ အခဲနဲ႔ အႏွစ္ထုပ္ ေတြေရာင္းခ်ၾကတဲ့ သနပ္ခါးလုပ္ငန္း အမ်ားစုက သနပ္ခါးၿခံ စိုက္သူေတြဆီက အေပြးအသား နည္းေပမယ့္ သနပ္ခါးစစ္တယ္လို႔ ဆိုလို႔ရမယ့္ ကိုင္းဖ်ားကိုင္းနား သနပ္ခါး အသားေတြကို ဝယ္ယူအသံုးျပဳ ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

အေကာင္းဆံုးအေပြး၊ အသားရွိတဲ့ သနပ္ခါးပင္ တပင္ကို ေရာင္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ပ္ ၅၀ဝ၀ဝ ကေန ၇၀ဝ၀ဝ ခန္႔ ရသလို အလယ္အလတ္ အေနအထားရွိတဲ့ သနပ္ခါးတပင္ ကိုေတာ့ ၂၀ဝ၀ဝ က်ပ္ နဲ႔ ၄၀ဝ၀ဝ က်ပ္ အၾကား ေစ်းနဲ႔ သနပ္ခါး ပြဲစားေတြက ဝယ္ယူၾကပါတယ္။

ျပင္ပေစ်းကြက္မွာေတာ့ ၆ လက္မ သာသာရွိတဲ့ အေပြးအႏွစ္ေကာင္း သနပ္ခါးတံုး ၁ တံုးရဲ႕ ေစ်းႏႈန္းက ၆၅၀ဝ က်ပ္ကေန ၁၀ဝ၀ဝ က်ပ္အထက္မွာ ရွိပါတယ္၊ သာမန္မွ်သာရွိတဲ့ သနပ္ခါးတံုးကေတာ့ ၁၀ဝ၀ က်ပ္ ကေန ၅၀ဝ၀ က်ပ္ အထိ ေပးရပါတယ္။

သနပ္ခါးပင္ဟာ သီး၊ ဥသွ်စ္၊ လိေမၼာ္၊ ေရွာက္၊ သံပရာ၊ ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္စတဲ့ အပင္ေတြနဲ႔ မ်ိဳးရင္းတူတာေၾကာင့္ သနပ္ခါး အတုအေနနဲ႔ တခ်ိဳ႕ ေစ်းသည္ေတြက သီးေခါက္ေတြကို ေရာေႏွာ ေရာင္းခ်ၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။

သနပ္ခါးပင္ ဆိုတာ အပူပိုင္းေဒသေတြမွာ အဓိကေပါက္ေရာက္တဲ့ ဆူးရွိအသားမာေက်ာပင္ တမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ႐ုကၡေဗဒ အေခၚအရ လင္မိုနီးယား အက္ဆစ္ဒီစီမား (Limonia acidissima) လို႔ေခၚေၾကာင္း Xanthoto xin ၊ Phenylacetox Yocun Arin Umbelliferone ၊ Limonin ၊ Iuvangetin ျဒပ္ေပါင္းေတြ ပါဝင္ေနတယ္လို႔ ေလ့လာသိရွိပါတယ္။

ပင္စည္ကို သနပ္ခါးတံုးေတြအျဖစ္ ျဖတ္ေတာက္ ေရာင္းခ်ၿပီး အျမစ္ကို ေသြးလိမ္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ အေရျပား ေရာဂါတခ်ိဳ႕ ေပ်ာက္ကင္းႏိုင္သလို၊ အသားအေရကိုလည္း ေခ်ာေမြ႕ေစတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သနပ္ခါးရြက္ကိုျပဳတ္ၿပီး ဖန္ေရအျဖစ္သံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အနာမန္းႏိုင္တယ္လို႔ သနပ္ခါးၿခံ စိုက္ပ်ိဳးသူေတြက ဆိုပါတယ္။

ျပည္တြင္းက သနပ္ခါးထုတ္လုပ္တဲ့ကုမၸဏီတခုျဖစ္တဲ့ ေရႊျပည္နန္း ကုမၸဏီကေတာ့ သနပ္ခါးလိမ္းျခယ္တဲ့ ျမန္မာမေလးေတြ အရင္ထက္ မ်ားလာေအာင္၊ သနပ္ခါးကို စိတ္ဝင္စားမႈေလ်ာ့မသြားေအာင္ သနပ္ခါးရဲ႕ အသံုးဝင္ပံုေတြကို ေၾကာ္ျငာၿပီး ဝယ္သူေတြကို ဆြဲေဆာင္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

“သနပ္ခါးလိမ္းတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈက ေလ်ာ့လာတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရမယ္၊ ဒီေခတ္မွာက အလွကုန္ေတြ ဘက္ကို လွည့္ကုန္ၾကၿပီ၊ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ သနပ္ခါးရဲ႕ အက်ိဳးရွိတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ဝယ္သူေတြသိေအာင္ ေျပာျပ ရတယ္၊ ဆြဲေဆာင္ရတယ္” လို႔ ေရႊျပည္နန္းကုမၸဏီရဲ႕ တာဝန္ရွိသူတဦးက ဧရာဝတီကို ေျပာပါတယ္။

ေရႊျပည္နန္းကုမၸဏီရဲ႕ သနပ္ခါး ေရာင္းခ်ရမႈကေတာ့ ေလ်ာ့သြားတာမ်ိဳးမရွိဘဲ၊ ပံုမွန္အေနအထားနဲ႔ ရွိေနတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။

ေရွးလူႀကီးသူမ ေတြကေတာ့ သနပ္ခါးဟာ ေဆးဖက္ဝင္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ သနပ္ခါးဟာ ပူေလာင္တဲ့ ေႏြရာသီမွာလိမ္းထားရင္ ေအးေနသလို၊ ေအးခ်မ္းတဲ့ ေဆာင္းကာလမွာ လိမ္းတဲ့အခါ ေႏြးတယ္လို႔လည္း ယူဆ ထားၾကပါတယ္။ လသားအရြယ္ ကေလးငယ္ကို ေရခ်ိဳးအၿပီးမွာ ေသြးထားတဲ့ သနပ္ခါးစစ္စစ္ လိမ္းေပးရင္း ပါးစပ္ထဲကိုပါ ခြံ႕ေပးတာလည္း ျမန္မာ့ဓေလ့ တခုလို ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အခု အသက္ ၃၀ ေက်ာ္၊ ၄၀ ဝန္းက်င္တန္း ျမန္မာေတြ အားလံုးဟာ ငယ္ငယ္က သနပ္ခါး ခြံ႕ေကၽြးခံခဲ့ရမွာပါ။

ျမန္မာ့ သနပ္ခါးဟာ ထီးသံုးနန္းသံုးလည္းျဖစ္၊ ေရွးစာဆိုေတာ္ေတြကေတာင္ ဖြဲ႕ႏြဲ႕ေရးသားခဲ့ၾကတဲ့ အလွကုန္တခု ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ျမန္မာ မေလးေတြက ပါးမွာလိမ္းျခယ္ဖို႔ စိတ္ဝင္စားမႈ နည္းလာတာ ဘာ ေၾကာင့္လဲဆိုတာ ေတြးစရာပါ။ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြရဲ႕ Lifestyle ေျပာင္းလဲလာလို႔လား၊ တျခား အလွျပင္ ပစၥည္းေတြရဲ႕ ေစ်းကြက္ျမႇင့္တင္ေရးေတြကပဲ ေကာင္းလြန္းလို႔လား၊ ဒါမွမဟုတ္၊ သနပ္ခါးစစ္စစ္ရဲ႕ ေစ်းႏႈန္း ႀကီးျမင့္မႈေၾကာင့္လား ဆိုတာေတာ့ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ပဲ ေျပာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သူ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အေပြး၊ အသားေကာင္းတဲ့ သနပ္ခါးတံုး စစ္စစ္ေတြက ေဈးႀကီးလြန္းတာရယ္၊ သနပ္ခါးတံုး အတုေတြလည္း ေဈးကြက္ထဲ ဝင္ေနတာရယ္၊ ႐ံုးခ်ိန္မီဖို႔အေရး သနပ္ခါးေသြးဖို႔ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ တာရယ္၊ တခ်ိဳ႕ကုမၸဏီနဲ႔ စက္႐ံု အလုပ္႐ံုေတြမွာ သနပ္ခါးမလိမ္းရဆိုတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ေတြ ထုတ္ထားတာရယ္ စတာေတြေၾကာင့္ သနပ္ခါး မလိမ္းျဖစ္ေတာ့တာလို႔ ဆိုပါတယ္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း အလုပ္သြား၊ ႐ံုးတက္၊ေက်ာင္းတက္၊ ေရွာ့ပင္ထြက္ လုပ္ေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ပါးျပင္မွာ သနပ္ခါး ပါးကြက္က်ားေလးေတြ ေတြ႕ရခဲသြားေပမယ့္ ႏႈတ္ခမ္းနီေလးေတြရဲ႕ အသည္းစြဲ အဆိုေတာ္တဦး ျဖစ္သူ သားသားရဲ႕ “သနပ္ခါးကို ဘယ္ညာလိမ္း … ဆံထံုးေလးပါထံုး” ဆိုတဲ့ ေတးသြားတစကေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲ လမ္းမေတြမွာ ပ်ံ႕လြင့္ဆဲပဲ ျဖစ္ပါတယ္။