ဦးရုကၡစိုး၊ ႂကြက္စုတ္ႏွင့္ ဖိုးရႈပ္တို႔ စိတ္လႈပ္ရွားေနၾကသည္။ ကမၻာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏုိဘဲလ္ဆုႀကီး ဘယ္သူ ဆြတ္ခူးမလဲ ဆိုသည့္ စိတ္ႏွင့္ ျဖစ္၏။ တစ္ေျပးေနၾကသည့္ ဆန္ခါတင္ စာရင္းတြင္ အႀကီးအကဲလည္း ပါေနေတာ့ ပို၍ စိတ္ဝင္စားေနၾကျခင္း ျဖစ္၏။ ဆုေၾကညာသည့္ အခမ္းအနားကို တီဗီတြင္ တိုက္ရိုက္ ျပမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အာရံုစိုက္ေကာင္း ေနစဥ္ သူတုိ႔ အနား၌ လူတဦး လာရပ္သည္ကို မသိလိုက္ၾကေပ။
အကႌ်အျဖဴႏွင့္ လံုျခည္အစိမ္းကို ဝတ္ထားေသာ ထုိသူက ဖုိးရႈပ္ပုခံုးကို တခ်က္ ပုတ္လိုက္၍ လွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ ဖိုးရႈပ္ အံ့ၾသသြားသည္။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ဟာ … ေတာင္ဥကၠလာ ဘဘပါလား။ ဘယ္က လွည့္လာတာလဲ။
ဘဘ။ ။ ဒီလိုပါပဲဗ်ာ … က်ဳပ္ရဲ႕ ေရႊေရာင္လႊမ္းေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ ဘဝေလးကို သတိရတာနဲ႔ အလြမ္းေျပ ျပန္လာၾကည့္ရင္း ခင္ဗ်ားတုိ႔ကို ေတြ႕တာနဲ႔ ဝင္လာတာ။
ေတာင္ဥကၠလာ ဘဘ၏ အေျဖ စကားေၾကာင့္ ဦးရုကၡစိုးေကာ၊ ႂကြက္စုတ္ပါ သူ႔ကို လွည့္ၾကည့္မိၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ပင္ ႏုိဘဲလ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကို ဓာတုလက္နက္ စစ္ေဆးေရးအဖြဲ႕က ရရွိေၾကာင္း ေၾကညာၿပီးသြားသည္။
ဘဘ။ ။ ဟာ … တုိ႔အႀကီးအကဲလည္း မရဘူး။ ေတာ္ၿပီကြာ … စိတ္ဓာတ္က်သြားၿပီ။ ငိုေတာင္ ငိုခ်င္လာၿပီ။
ရုကၡစိုး။ ။ အစကတည္းက အႀကီးအကဲ ရဖို႔ သိပ္ေမွ်ာ္လင့္လို႔ မရတာ ဘဘရယ္ စိတ္ေလွ်ာ့ပါ။
ဘဘ။ ။ စိတ္ေလွ်ာ့လို႔ မျဖစ္ဘူး ဦးရုကၡစိုးရဲ႕ … က်ဳပ္က တအား ေမွ်ာ္လင့္ထားတာ၊ မေန႔ကပဲ အာဆီယံ ဥကၠ႒ ရာထူး လႊဲယူလိုက္တယ္၊ ဒီေန႔ ႏုိဘဲလ္ဆု ရတယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္ ဂုဏ္ရွိမလဲ။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ႀကံႀကံ ဖန္ဖန္ ဘဘရယ္၊ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မေျပာနဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔ေတာင္ ဘဘရဲ႕ အႀကီးအကဲက မလုပ္ေပးႏုိင္ေသးဘဲနဲ႔။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဟုတ္တယ္ေလ … အႀကီးအကဲ ရွိေနလ်က္နဲ႔ေတာင္ ရခုိင္မွာ ခ်ေနေသးတာ မဟုတ္လား။
ဘဘ။ ။ ဒါေပမယ့္ ကခ်င္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လက္မွတ္ထုိးဖို႔ လက္ပူတုိက္ ႀကိဳးစားေနသားပဲဟာ … မေတြ႕ဘူးလား။
ရုကၡစိုး။ ။ လက္ပူတုိက္တာတို႔၊ ဖုတ္ပူမီးတုိက္တို႔၊ တက္သုတ္ရိုက္တုိ႔က ေခတ္မရွိေတာ့ဘူး ဘဘေရ၊ အခုေခတ္က ေခါင္းကို ေသနတ္နဲ႔ အပစ္ခံရတဲ့ မာလာလာေတာင္ ႏုိဘဲလ္ဆုရဖုိ႔ ေသခ်ာတာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ေျခေမြးမီးမေလာင္ လက္ေမြးမီးမေလာင္ ေခတ္က ရာဇဝင္ထဲမွာ က်န္ခဲ့ၿပီ။
ဘဘ။ ။ ေတာက္ … အဲဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္ သတိလွမ္းေပးပါေသးတယ္ … ေျမာက္ဦးသြားရင္းနဲ႔ ဘုရားကန္ေတာ့ေနတုန္း ေခါင္းကို ေလးခြနဲ႔ တခ်က္ေလာက္ အပစ္ခံလိုက္စမ္းပါလို႔ … ေျပာရဲ႕သားနဲ႔ဗ်ာ၊ က်ဳပ္စကားကို နားမွမေထာင္ဘဲ။
ႂကြက္စုတ္။ ။ အဲဒီေတာ့မွ ႏုိဘဲလ္ဆုမရဘဲ ထိပ္ေပါက္လို႔ ေဆးရံုေရာက္ေနမွျဖင့္ … မေတြးရဲစရာ ဘဘရယ္။ အႀကီးအကဲက ဆံပင္လည္း ေကာင္းရွာတာမဟုတ္ဘူး။
ဘဘ။ ။ စကားအျဖစ္ ေျပာတာပါဗ်။ အင္းေလ … တိုက္ေတြ၊ ၿခံေတြေပါင္ၿပီး ခ်ိဳးငွက္ေတြ လိုက္လိုက္ဝယ္ေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဝန္ႀကီးလည္း ႏုိဘဲလ္ဆု မရ၊ ေခါင္းကို ေသနတ္နဲ႔ အပစ္ခံရတဲ့ မာလာလာလည္း ႏုိဘဲလ္ဆုမရ …။
ဖိုးရႈပ္။ ။ မာလာလာလည္း မရ၊ ဘာလာလာ ယူဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့ အႀကီးအကဲလည္း အခုေတာ့ အာဆီယံ တူတေခ်ာင္းနဲ႔ ေက်နပ္ရေတာ့မယ္။
ႂကြက္စုတ္။ ။ အဲဒီတူကို ႏုိင္ပါ့မလားလို႔ ငါေတာ့ စိုးရိမ္တယ္။ ျပည္တြင္းေရးေတြ မ်ားရတဲ့အထဲ၊ ေဒသတြင္း ကိစၥေတြနဲ႔ အႀကီးအကဲေတာ့ ဒီထက္ ေျပာင္မွာ … အဲ … ဒီထက္ စိတ္ရႈပ္မွာ ျမင္ေယာင္တယ္ကြာ။
ဘဘ။ ။ အိုဗ်ာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာမွမရတာထက္ စာရင္ တူတေခ်ာင္းရတာ နည္းလား။ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး လုပ္မယ္ဆိုၿပီး အသံေလးလႊင့္လိုက္တာနဲ႔ အုိေကတာဗ်။ တကယ္က က်ဳပ္သေဘာေျပာမယ္ဆုိရင္ အႀကီးအကဲကို ဟုိဟာေလး၊ ဒီဟာေလး ရေစခ်င္တာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ၂၀၁၅ မွာ နာမည္ေကာင္းေလး တလံုးနဲ႔ အရွင္ထြက္ ထြက္ေစခ်င္တယ္၊ ဒါမွပဲ က်ဳပ္တို႔လို ေနာက္က လူေတြလည္း စားသာမယ္ မဟုတ္လား။
ရုကၡစိုး။ ။ ၂၀၁၅ မွာ ေရြးေကာက္ပြဲကို လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တစြာ က်င္းပေပးပါမယ္လို႔ေတာ့ ေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒ႀကီးက ကတိေပးေနၿပီေနာ္။ ၂၀၁၀ တုန္းကလုိ ဘာလာလာေဒါင္း လုုပ္လို႔မရေတာ့ဘူးဗ်။
ဘဘ။ ။ အဲဒါေၾကာင့္ ေျပာေနတာေပါ့ဗ်ာ၊ မႏုိင္ရင္ေတာင္မွ ပိုးစိုးပက္စက္ မရႈံးဖို႔ အေရးႀကီးတယ္ေလ။ က်ဳပ္ မရႈံးဘူးလို႔လည္း က်ဳပ္ တေယာက္တည္း အေနနဲ႔ ယံုၾကည္တယ္။
ေတာင္ဥကၠလာ ဘဘက လက္သီးလက္ေမာင္း တန္းကာ ေျပာလိုက္သည္။
ဖုိးရႈပ္။ ။ ဒါေၾကာင့္လည္း မရွိမျဖစ္ ဘဘလို႔ နာမည္ႀကီးေပတာကိုး။
ေတာင္ဥကၠလာ ဘဘက လည္ကတံုးအကႌ်ကို နည္းနည္း ဆြဲဆန္႔လိုက္ရင္း “က်ဳပ္မွာက ခ်န္ထားတဲ့ တကြက္ ရွိတယ္ဗ် … ဟဲဟဲ” ဟု ေျပာရင္း သြားၿဖဲျပလိုက္သည္။
ႂကြက္စုတ္။ ။ လုပ္စမ္းပါဦး ဘဘရယ္ … ႏိုဘဲလ္ဆုထက္ေတာင္ စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းလာၿပီ။
ဘဘ။ ။ တျခားမဟုတ္ပါဘူး …။ က်ဳပ္ ၂၀၁၀ တုန္းက ခင္းေပးခဲ့တဲ့ လမ္းေလ … သိတယ္မဟုတ္လား။
ရုကၡစိုး။ ။ ဟာဗ်ာ … အဲဒီတုန္းက ခင္ဗ်ား လမ္းေတြကို တျခမ္းပဲ ခင္းေပးခဲ့တဲ့ ဥစၥာ။
ဘဘ။ ။ ဟုတ္တယ္ေလ … အဲဒါ စီမံကိန္းနဲ႔ ခင္းတာ။ လာမယ့္ ၂၀၁၅ က်ရင္ က်န္တဲ့ တျခမ္းကို ဆက္ခင္းေပးမယ္လို႔ ေျပာလုိက္မယ္၊ ဒါဆုိ က်ဳပ္လည္း တရားမွ်မွ်တတ မဲေတြရၿပီး ရႈံးရင္ေတာင္ နာမည္ေကာင္းေလးနဲ႔ ရႈံးမွာဗ်။ ဒါေတြႀကိဳသိလို႔ အေျမာ္အျမင္ရွိရွိနဲ႔ အျပည့္မခင္းဘဲ ခ်န္ထားခဲ့တာ။
ဖိုးရႈပ္။ ။ ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလ … လတ္စသတ္ေတာ့ ဘဘတုိ႔က တကြက္ခ်န္တာ မဟုတ္ဘဲ တျခမ္းခ်န္ထားတာကိုး။
“က်ဳပ္တေယာက္တည္း တျခမ္းခ်န္တာ မဟုတ္ဘူးဗ် …။ ၾကည့္လိုက္ … ဒီမိုကေရစီလည္း တျခမ္းပဲ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလည္း တျခမ္းပဲ၊ တခ်ိဳ႕ဟာေတြဆုိ တျခမ္းေတာင္ မျပည့္ဘူး တစိတ္ေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ အဲ လႊတ္ေတာ္မွာ ကေတာ့ ေလးပံုသံုးပံုေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ တျခမ္းပဲ ခ်န္ထားတဲ့ က်ဳပ္ကို ေက်းဇူးတင္လိုက္ဗ်၊ တျခမ္းေတာင္ လုပ္မေပးဘဲ အကုန္လံုး အေပ်ာက္ ရိုက္သြားတာေတြက် ခင္ဗ်ားတုိ႔ မသိၾကဘူး မဟုတ္လား၊ ႏုပါေသးတယ္ဗ်ာ … ငွဲငဲွငွဲ” ဟု ဆုိရင္း ေတာင္ဥကၠလာ ဘဘက ထုိေနရာမွ ေျပာေျပာဆိုဆို ထြက္ခြာသြားေလရာ ဦးရုကၡစိုးႏွင့္ ဖိုးရႈပ္၊ ႂကြက္စုတ္တို႔မွာ ေခါင္းထဲ၌ ကြက္ရွင္မာ့ခ္ မ်ားစြာျဖင့္ ပါးစပ္အေဟာင္းသား က်န္ခဲ့ၾက ေလေတာ့သတည္း။
No comments:
Post a Comment