တကယ္ေတာ့ ဒါေတြ အကုန္လံုးကို ျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာမွာ သိျပီးသား ကိစၥပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သမၼတက ရဲေတြဘက္က ကာကြယ္ေျပာဆုိတဲ့ အတြက္ ဘီဘီစီက ႏႈုိင္းယွဥ္ျပဖို႔ ျဖစ္လာတာပါပဲ။ သမၼတ ေျပာသလို ရဲေတြက ခုခံတာ မဟုတ္မွန္း လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလို ရွင္းရွင္းၾကီး ေပၚသြားတယ္။ ဒီေလာက္ ရွက္စရာ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥမ်ဳိးကို မရွိေတာ့ပါဘူး။
ဒါေတာင္ ၁၉၄၇ နဲ႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ကိစၥကို ဘီဘီစီက ထည့္မေျပာေသးလို႔ ေနာက္တရွက္တကြဲတာလို႔ စိတ္ေျဖရပါမယ္။ ဖြဲ႔စည္းပံုႏွစ္ခုမွာ ပါတဲ့ သမၼတ အရည္အခ်င္း သတ္မွတ္ခ်က္က ဘယ္လုိမွ မတူပါဘူး။ ဒါကို သိလ်က္နဲ႔ လိမ္ညာ ေျပာဆုိတာလား၊ မသိဘဲနဲ႔ ဟုိလူေျပာ ဒီလူေျပာစကားကို အဟုတ္မွတ္ျပီး ေျပာတာလား ဦးသိန္းစိန္ပဲ သိမွာပါပဲ။ သမၼတ တေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ္မသိဘဲနဲ႔ ေျပာတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ အရွက္ၾကီးတရွက္ ထပ္ကြဲျပန္ျပီေပါ့။
သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဟာ စစ္အစိုးရေခတ္က အသံုးေတာ္ခံ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လို႔ စစတက္ခ်င္း မယံုသူေတြက မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမ့ယ္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သမၼတၾကီးကေတာ့ ရဲရင့္ထက္ျမက္သူ မဟုတ္ေပမယ့္ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္သူ ျဖစ္မယ္ဆုိျပီး လက္ခံလာၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ အမွတ္မမွားရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စေျပာခဲ့တယ္လို႔ ထင္တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ႏုိင္ငံတကာ မီဒီယာေတြမွာ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္မႈကပဲ ျမန္မာသမၼတရဲ ႔ ဂုဏ္ပုဒ္တခု ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကစလို႔ အားလံုး ျပန္လည္ သံုးသပ္ရေတာ့မယ့္ အေျခဆုိက္သြားပါျပီ။
ဒီေနရာမွာ သမၼတအေနနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ မိမိ ဂုဏ္သိကၡာမငဲ့ဘဲ လြဲလြဲၾကီးကို ေျပာဆုိခဲ့သလဲ ဆုိတာကိုလည္း စဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္။ ဦးသိန္းစိန္ တက္လာခါစက ေျပာခဲ့တဲ့ စကားေတြကို ျပန္ေကာက္ရရင္ မီဒီယာကို စတုတၳမ႑ိဳင္ဆုိျပီး တဖြဖြေျပာခဲ့တယ္။ တကယ္ပဲ မီဒီယာကို ႏိုင္ငံတခုရဲ့ နားမ်က္စိလို႔ သေဘာထားရိုး မွန္ရင္ ဦးသိန္းစိန္အေနနဲ႔ ဒီေလာက္ မွားစရာ အေၾကာင္း မရွိႏုိင္ဘူးလုိ႔လည္း တြက္ပါတယ္။ အခုကိစၥမွာ ဦးသိန္းစိန္ဟာ ျပန္ၾကားေရးက ၀ါဒျဖန္႔ေနတဲ့ သတင္းေတြကလြဲလို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ထုတ္ေနတဲ့ ဘယ္သတင္းစာ၊ ဘယ္ဂ်ာနယ္ကိုမွ မဖတ္ဘူးဆုိတဲ့ သေဘာ၊ ဖတ္လည္း မယံုဘူး ဆုိတဲ့သေဘာ သက္ေရာက္ပါတယ္။ ဒါဟာ တုိင္းျပည္အတြက္ တကယ့္ ျပႆနာပါပဲ။ ေနာက္ဆံုး ေျပာသြားခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ အေျချပ မိန္႔ခြန္းမွာ မီဒီယာအခန္းက႑ကို တလံုးတပါဒမွ ထည့္မေျပာသြားတာဟာလည္း တမင္ကို အဖက္မလုပ္ခ်င္တာေၾကာင့္လို႔ပဲ မွတ္ယူရပါေတာ့မယ္။
သမၼတအေနနဲ႔ အနီးအနားက လူေတြ စကားေလာက္ကုိပဲ အဟုတ္မွတ္ျပီး ဒါမွမဟုတ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔ အၾကီးအမွဴး တေယာက္အေနနဲ႔ ျဖစ္ျပီးသမွ် င့ါလူေတြဘက္က ငါကာကြယ္မယ္ ဆိုျပီး မ်က္စိစံုမွိတ္ ေပါက္တဲ့နဖူး မထူးဘူး ဆုိျပီး တဇြတ္ထုိး ေျပာသလား စဥ္းစားစရာေတြ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ရဲေတြ ၾကမ္းတာ ဘာဟုတ္ေသးလဲ၊ ႏုိင္ငံတကာမွာ ဒီထက္ဆုိးတာပဲ၊ ဟုိက ရုိက္လို႔ ဒီက ရုိက္ရတယ္ဆုိတဲ့ စကားေတြဟာလည္း ဘယ္လိုမွ လူၾကီးလူေကာင္း တေယာက္၊ သမၼတ တေယာက္ရဲ့ စကားေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ အရည္မရ အဖတ္မရ ေဖ့ဘြတ္ေပၚက ေလွ်ာက္ေရးေနတဲ့ သာမာန္လူတေယာက္ရဲ့ အဆင့္နဲ႕ ဘာမွမကြာဘူးလို႕ ေျပာရမလိုျဖစ္သြားတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာသမၼတရဲ့ အရည္အခ်င္းနဲ႔ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ကိစၥ ျဖစ္သြားပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ အစိုးရမင္းေတြရဲ႔ က်င့္၀တ္ပိုင္းနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ျမန္မာပညာရွိ ေယာအတြင္း၀န္ ဦးဘုိးလႈိုင္ျပဳစုတဲ့ ရာဇဓမၼ သဂၤဟက်မ္းထဲက အခ်က္တခ်ဳိ႔ကို သတိရပါတယ္။ အစိုးရမင္းတို႔ ၾကဥ္ေရွာင္အပ္ေသာ တရားသံုးပါး ရွိပါတယ္တဲ့။ ျမတ္စြာဘုရားက ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသံုးေနစဥ္ ေကာလသမင္းၾကီးကို ဆံုးမတဲ့ တရားပါ။
လိုရင္းကေတာ့ “မင္းမည္သည္ ပထမ မုသာ၀ါဒကို ၾကဥ္ေရွာင္ရမည္။ ဒုတိယ အမ်က္ေဒါသကို ၾကဥ္ေရွာင္ရမည္။ တတိယ ကာမဂုဏ္၌ ေပ်ာ္ပါး၍ မည္မည္၀ါး၀ါး လူတုိင္းစကားကို ယံုၾကည္ျခင္းကိ္ု ၾကဥ္ေရွာင္ရမည္။ ထုိေနာင္မွ တုိင္းေရး ျပည္မႈမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ရမည္” လို႔ ဆုိထားတယ္။ တုိင္းေရးျပည္မႈေတြကို မေဆာင္ရြက္ခင္မွာ အနည္းဆံုးထားရွိရမယ့္ အေျခခံ သီလသံုးပါးလို႔ ဆုိရမွာပါ။
“အစိုးရမင္းသည္ … တစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္မွ်ေသာသူ ေျပာဆုိေသာ စကားကို ယံုၾကည္၍ အမႈမ်ဳိးကို မျပဳအပ္၊ အၾကိမ္မ်ားစြာ စူးစမ္းဆင္ျခင္၍၊ တုိင္းေရးျပည္မႈကို လံု႔လထုတ္ေသာ ပညာရွိ လူၾကီးတို႔ႏွင့္ ညွိႏႈုိင္း၍သာ ျပဳလုပ္အပ္၏” လို႔လည္း ေဖာ္ျပပါတယ္။
ဒုစရုိက္ဆယ္ပါးကိုလည္း ၾကံဳတုန္း ေဖာ္ျပပါရေစ။
၁။ သူတပါးအသက္ကုိ သတ္ျဖတ္ျခင္း
၂။ သူတပါးဥစၥာကုိ ခုိးယူျခင္း
၃။ သူတပါး သားမယားအေပၚ ေဖာက္ျပန္က်ဴးလြန္ျခင္း
၄။ လိမ္ညာေျပာဆုိျခင္း
၅။ ေခ်ာပစ္ကုန္းတုိက္ျခင္း
၆။ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိျခင္း
၇။ အက်ိဳးမရွိ၊ အခ်ည္းႏွီး ၿပိန္ဖ်င္းေသာ စကားကုိေျပာဆုိျခင္း
၈။ သူတပါး၏ ပုိင္ဆုိင္မႈမ်ားအေပၚ မိမိပုိင္ ျဖစ္လုိေရး အလုိဆုိးျဖင့္ ႀကံစည္ျခင္း
၉။ သူတပါး ေသေၾကပ်က္စီးေစရန္ အလုိဆုိးျဖင့္ ျပစ္မွားျခင္း
၁၀။ အယူမွားကုိ လက္ခံက်င့္သုံးမိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
မုသား၀ါဒရဲ့ အျပစ္နဲ႔ ဂယက္က အလြန္တာသြားပါတယ္။ “မဟုတ္မမွန္ သစၥာမရွိ ယြင္းမွား ေျပာဆုိ၀ံသူသည္ အကုသိုလ္ ဒုစရုိက္ဆယ္ပါးတို႔တြင္ မည္သည္ကိုမွ မေၾကာက္၊ ျပဳ၀့ံေတာ့မည္ ဟူလို” လို႔ ဘုရားေဟာရွိပါတယ္။
လက္ေတြ႔မွာလည္း စကားမမွန္တဲ့ အစိုးရကို ျပည္သူက မယံုၾကည္ပါဘူး။ ျပည္သူက မယံုၾကည္ရင္ အစိုးရနဲ႔ျပည္သူ စိတ္၀မ္းကြဲျပီး တုိင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္လို႔ မရပါဘူး။
မၾကာခင္က စင္ကာပူ ေခါငး္ေဆာင္ၾကီး လီကြမ္ယု ကြယ္လြန္တဲ့အခါ စင္ကာပူ ေအာင္ျမင္ရတဲ့အေၾကာင္းကို ေရးၾကပါတယ္။ စင္ကာပူကို ေအာင္ျမင္တဲ့ အေၾကာင္း ၁၀ ခ်က္ထဲမွာ လီကြမ္ယုနဲ႔ အစိုးရအဖြဲ႔ဟာ ရုိးေျဖာင့္တာက တခ်က္ပါ၀င္တယ္လို႔ အာရွမွာ ထင္ရွားတဲ့ အေတြးအေခၚရွင္ျဖစ္တဲ့ ပါေမာကၡ Kishore Muhbubani က သံုးသပ္တာလည္း ဖတ္ရပါတယ္။ စင္ကာပူ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူကင္းတယ္။ ရုိးေျဖာင့္မႈေၾကာင့္ ျပည္သူေတြရဲ႔ ယံုၾကည္မႈရျပီး ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူေတြအတြက္လည္း စိတ္ခ်လက္ခ် စီးပြားေရး လုပ္ဖုိ႔ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ တယ္လို႔ ဆုိတယ္။
ႏုိင္ငံကို တည္ေဆာက္တဲ့ အခါမွာ ျပည္သူေတြ မပါဘဲ တည္ေဆာက္လို႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို အေလးထားတဲ့ ဒီမုိကေရစီစနစ္ဟာ ကမၻာေပၚမွာ အေကာင္းဆံုး ႏုိင္ငံေရး စနစ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾကတာပါပဲ။ ျမန္မာ့ရုိးရာ ယံုၾကည္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါးထဲမွာလည္း ျပည္သူတို႔ႏွင့္ မဆန္႔က်င္ျခင္းႏွင့္ သည္းခံျခင္း ဆုိတဲ့ အခ်က္ပါ၀င္ပါတယ္။ “တရားကို မက်င့္ေဆာင္၊ ျပည္သူတို႔ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳလွ်င္ ျပည္သူတို႔ မုန္း၍ အလိုရွိရာ သခင္ရွာျပီးလွ်င္ မင္းကို ဖ်က္ဆီးသည္။ မင္းအားၾကီး၍ ျပည္သူတို႔က မဖ်က္ဆီးႏိုင္လွ်င္လည္း တျခား ႏုိင္ငံသို႔ သြား၍ ျပည္ပ်က္သည္” လို႔ ရာဇဓမၼသဂၤဟက်မ္းမွာ ေဖာ္ျပထားတာ အလြန္ေခတ္မီပါတယ္။
ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ေလာကကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ တရား (ေလာကပါလ) တရားႏွစ္ပါးမွာ ရွက္ျခင္း (ဟိရိ)၊ ေၾကာက္ျခင္း (ၾသတၱပၸ) ဆုိျပီး ရွိပါတယ္။ ဒီတရားနွစ္ပါးမရွိရင္ လူေတြဟာ ေစာင့္ထိန္းအပ္တဲ့ က်င့္၀တ္မရွိ၊ ခုိးဆုိးလုယက္ ေသာင္းက်န္းျပီး တုိင္းျပည္ဟာလည္း ပ်က္စီးဖို႔ပဲ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ “(၁) အမ်ဳိးယုတ္ေသာသူ၊ (၂) ျမတ္စြာဘုရားကို မရုိမေသေသာ (၃) ဘုရားအယူ၀ါဒမွန္း မသိေသာ၊ (၄) လူယုတ္ လူႏုပ္တုိ႔ကို ေပါင္းေဖာ္တတ္ေသာ သူတို႔သည္ အကုသိုလ္ ဒုစရုိက္ျပဳရမည္ကို မရြံမရွာ မစက္မဆုပ္ အရွက္မရွိ ျပဳလိမ့္မည္ဟူလို” ဆုိျပီး ေဖာ္ျပထားတာ မွတ္သားရပါတယ္။
ဒါေတြကေတာ့ ရာဇဓမၼသဂၤဟက်မ္းထဲက ဒီေန႔ ျပႆနာေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထုိးစဥ္းစားစရာတခ်ဳိ႔ကို ျပန္လည္ကိုးကားလုိက္တာတာပါ၊ ဦးဘိုးလႈုိင္ေရးတဲ့ က်မ္းဟာ သီေပါမင္းကို ဆံုးမတဲ့ က်မ္းလို႔လည္း အမွတ္္အသားရွိပါတယ္။ အေနာက္ႏုိင္ငံက ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚ၊ ႏုိင္ငံေရး စနစ္ေတြကို ဘုရားေဟာက်မ္းဂန္ေတြ၊ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈထဲက နီတိေတြနဲ႔ ခ်ိန္ညွိျပီး ျပဳစုထားတဲ့အတြက္ အလြန္ အဖိုးတန္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္မွာ ၾကံဳေနရတဲ့ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာဟာ ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚနဲ႔ ဆုိင္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္္။ ျပည္သူကို လက္ေအာက္ခံလို သေဘာထားတဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ကို ပံုေဖာ္ခဲ့ၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ျပည္သူကို တန္ဖုိးထားတဲ့ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကို တကယ္ လက္မခံေသးပါဘူး။ ဒီမုိကေရစီလို႔ ပါးစပ္က ေျပာေပမယ့္ အေတြးအေခၚအရ မေျပာင္းလဲႏုိင္ၾကပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္မွာ အာဏာရွင္စရုိက္ေတြ ျပန္ေပၚလာတာပါ။ ျငိမ္းခ်မ္းစြာဆႏၵျပေနတဲ့ ေက်ာင္းသားသပိတ္ကို ရဲအဖြဲ႔က အၾကမ္းဖက္ လူစုခြဲတဲ့ ကိစၥဟာလည္း အာဏာရွင္ အမူအက်င့္ မေပ်ာက္ေသးတာေၾကာင့္လို႔ ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက မိန္႔ၾကားတာလည္း ဒီသေဘာပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ ဒီမုိကေရစီ၊ ေကာင္းမြန္ေသာ အစိုးရ၊ သန္႔ရွင္းေသာ အစိုးရ ျဖစ္ဖို႔ ေ၀းေ၀းလံလံ ရွာေဖြေနစရာမလုိပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈမွာ ရွိႏွင့္ျပီးသား ဆုိတာကို ရာဇဓမၼသဂၤဟ က်မ္းက ရွင္းျပထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တုိင္းျပည္တည္ေဆာက္ေနတယ္လို႔ ဆီမန္းသလို တဖြဖြ ေျပာေနၾကတဲ့ အခုအခ်ိန္မွာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ အစုိးရအဖြဲ႔၀င္ ၀န္ၾကီးေတြအေနနဲ႔ လုပ္လက္စအလုပ္ေတြကို ခဏရပ္ျပီး ျမန္မာပညာရွိ ဦးဘုိးလႈုိင္ေရးတဲ့ ရာဇဓမၼသဂၤက်မ္းကို ရိုရိုေသေသ၊ ေလးေလးနက္နက္၊ ေက်ညက္ေအာင္ဖတ္ျပီး လုိက္နာႏိုင္ေအာင္ၾကဳိးစားဖို႔ တုိက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။
No comments:
Post a Comment