ပရိသတ္က စကၠန္႔ပိုင္း ၿငိမ္သြား … ၿပီးေတာ့မွ အားလံုး တုိင္ပင္လိုက္သလို “ေဟး” ဟု သံၿပိဳင္ေအာ္လိုက္ၾက၏။
Iron Cross (IC) ေတးဂီတဝိုင္း တီးခတ္အၿပီး နာရီဝက္ခန္႔ အနားေပးကာ စင္ေပၚတက္လာၾကေသာ ကမၻာေက်ာ္ Air Supply ေတးဂီတ ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားႏွင့္ ပင္တုိင္အဆိုေတာ္ ႏွစ္ဦးတို႔ကို ျမန္မာပရိသတ္က ႀကိဳဆိုလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
သူတုိ႔၏ စင္ေပၚမွ လႈပ္ရွားမႈ ျမင္ကြင္းက ျမန္မာပရိသတ္ အတြက္ တအံ့တၾသ ျဖစ္စရာ မဟုတ္လွေသာ္လည္း သူတုိ႔၏ စက္ပိုင္းဆုိင္ရာ အားေကာင္းမႈေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာသည့္ ဂီတသံ၏ ညက္ေညာမႈႏွင့္အတူ ရိုးရွင္းေသာ စင္ျမင့္အျပင္အဆင္ႏွင့္ ဆလိုက္မီးတို႔၏ ခမ္းနားမႈကေတာ့ ၾကည့္ရႈေနသူ အားလံုးအတြက္ အံ့မခန္း ျဖစ္ေစသည္။
ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔ညေနက ျဖစ္သည္ …။
ရန္ကုန္ မင္းဓမၼလမ္းေပၚရွိ MCC ဝင္းႀကီးအတြင္း သက္လတ္ပိုင္း အရြယ္တို႔ ပ်ားပန္းခတ္ စည္ကားေန၏။ သူတို႔ကို ၾကည့္ရတာ အသက္အရြယ္ႏွင့္ မလိုက္ေအာင္ တက္ႂကြ လန္းဆန္းေနပံုလည္း ရသည္။ ထိုလူလတ္ပိုင္းအရြယ္ ဒီဇိုင္းမ်ိဳးစံုႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္အသီးသီးမွာ ပံုမွန္အားျဖင့့္ လုပ္ငန္းခြင္ ဝင္ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည့္ တည္ၿငိမ္ေနၿပီျဖစ္ေသာ အသက္အရြယ္ အပိုင္းအျခား ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ လူငယ္အရြယ္က ေခတ္စားခဲ့သည့္ ေရာ့ခ္သီခ်င္း ခပ္ေအးေအးမ်ားကို သီဆိုျပမည့္ Air Supply Band ကို Live Show ၾကည့္ရေတာ့မည္ ဆုိသည့္ အသိႏွင့္ တက္ႂကြေနၾကျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ၿပီးေတာ့ IC …။
“က်ေနာ္က IC ကို ပိုၾကည့္ခ်င္တာ။ ကမၻာေက်ာ္ ေရာ့ခ္ဂီတဝိုင္းနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး တီးရမွာဆိုေတာ့ IC ဘယ္လိုေတြ ျပမလဲ ၾကည့္ခ်င္တာ။ ခ်စ္ဆန္းေမာင္ရဲ႕ ဆိုလိုေတြကိုလည္း ဘယ္လို အသစ္ေတြ လာမလဲဆို္တာ နားေထာင္ ၾကည့္ခ်င္တယ္” ဟု အသက္ ၃၅ ႏွစ္ခန္႔အရြယ္ အမ်ိဳးသားတဦးက ေျပာသည္။
သူက အျပင္းစားေရာ့ခ္ကို ပိုမိုႏွစ္သက္သျဖင့္ Air Supply ကို သိပ္ ခံစားလို႔ မရေတာ့ဟုဆိုသည္။
လက္မွတ္ခ မ်ားက ျမန္မာျပည္၏ သာမန္ပရိသတ္မ်ား အတြက္ေတာ့ ေစ်းႀကီးသည္ဟု ဆိုႏုိင္သည္။ က်ပ္ ၅ ေသာင္း၊ ၃ ေသာင္း၊ ၂ ေသာင္းခြဲ ဆိုေသာ ေငြေၾကးကုိ သာမန္အေျခခံ လူတန္းစား ပရိသတ္ ဝယ္မၾကည့္ႏုိင္တာ ေသခ်ာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပရိသတ္ အတန္းအစားကို ကန္႔သတ္ထားသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။ လာၾကည့္သည့္ ပရိသတ္ အားလံုးလိုလို ေတာက္ေတာက္ ပပ။ ႏုိင္ငံတကာ တီးဝိုင္းတခု အေနျဖင့္ေတာ့ ေစ်းက မ်ားသည္ဟု မဆုိသာ။
“Air Supply သီခ်င္းေတြကို က်ေနာ္က အရမ္းႀကိဳက္တာ။ အလြတ္ကို ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ လာၾကည့္တာ။ IC ေတာ့ မၾကည့္ခ်င္ဘူး” ဟု အသက္ ၄၀ အရြယ္ ပရိသတ္တဦးက ဆိုသည္။
လက္မွတ္ေစ်းႀကီးသျဖင့္ Air Supply ညကို ခံစားခ်င္ၾကေသာ္လည္း မၾကည့္ႏုိင္ၾကသူ မ်ားစြာ ရွိသည္။ Air Supply က ျမန္မာျပည္ကို လာေဖ်ာ္ေျဖသည့္ ႏိုင္ငံတကာ တီးဝုိင္းမ်ား အနက္ တတိယေျမာက္ ျဖစ္သည္။ အေရွ႕တြင္ ႏုိင္ငံတကာ ဝိုင္းမ်ားအေနျဖင့္ ေဂ်ဆင္မရက္ႏွင့္ မုိက္ကယ္လန္းစ္တုိ႔ လာသြားခဲ့ၿပီးၿပီ။ သို႔ေသာ္ ေရာ့ခ္ ပိုဆန္သည့္ Air Supply ကို ၾကည့္ခ်င္သူ ပရိသတ္ပိုမ်ားသည္ဟု သိရသည္။
“Air Supply ေတာ့ အရမ္းၾကည့္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္မွတ္ဖိုးမတတ္ႏုိင္လို႔ မၾကည့္ေတာ့ပါဘူး။ မိုက္ကယ္လန္းစ္ တုန္းကေတာ့ စိတ္မဝင္စားဘူး။ ေဂ်ဆင္မရက္ က်ေတာ့လည္း သိပ္မၾကားဘူးလို႔ ဖရီးရႈိးေပမယ့္ သြားမၾကည့္လိုက္ဘူး” ဟု လူလတ္ပိုင္းအရြယ္ ဂီတစိတ္ဝင္စားသူ တဦးက ေျပာသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံေက်ာ္ IC ႏွင့္ Air Supply တို႔ တဝက္စီ ေဖ်ာ္ေျဖသည့္ ပြဲကို ပုဂံ အန္တာတိန္းမန္႔က စီစဥ္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ရရွိသည့္ အျမတ္ေငြအားလံုးကို ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္း မဖြံ႕ၿဖိဳးေသာေဒသ မ်ားရွိ ေက်ာင္းမတက္ႏုိင္ေသာ ကေလးမ်ား ပညာေရးအတြက္ အသံုးျပဳမည္ဟု ႀကိဳတင္ေၾကညာ ထားခဲ့သည္။
MCC အေဆာက္အဦး ဝင္းအဝတြင္ စစ္ေဆးသူမ်ားက လက္မွတ္မ်ားကို ေတာင္းခံၾကည့္ရႈသည္။ လက္မွတ္မ်ားက စမတ္ကတ္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အတုလုပ္ရန္ မလြယ္လွ။ ဇူလိုင္လ အတြင္းက က်င္းပခဲ့သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပြဲေတာ္ IC ရႈိးတြင္မူ လက္မွတ္ အတု ျပႆနာမ်ား ရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
လက္မွတ္အတု လုပ္ရန္ မလြယ္ကူေသာ္လည္း MCC ဝင္းေရွ႕တြင္ လက္မွတ္ေမွာင္ခို မ်ားကေတာ့ ရွိေနဆဲ။
“လက္မွတ္ လိုရင္ေရာင္းမယ္၊ ျပန္ေရာင္းခ်င္ရင္လည္း ဝယ္မယ္” ဆိုသည့္ ေမွာင္ခိုမ်ား၏ အသံက ဝင္းအဝမွာ ဆူညံေနသည္။
Air Supply ကို ၾကည့္ရႈၾကမည့္ လူလတ္ပိုင္းအရြယ္ အမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသားမ်ားျဖင့္ MCC ဝင္းက သက္ဝင္လႈပ္ရွားေနသည္။ ခန္းမထဲ ဝင္ရန္ အတြက္ လက္မွတ္ကို အဝတြင္ စက္ျဖင့္ ျဖတ္ၿပီးမွ ဝင္ေစသည္။ ႏိုင္ငံတကာ ပြဲေပကိုး။
ခန္းမထဲ မဝင္ခင္ အဝ၌ Air Supply အဆိုရွင္ ႏွစ္ဦး ရုပ္ပံုႀကီးေရွ႕တြင္ တေယာက္တလွည့္ ဓာတ္ပံုအရိုက္ခံသူမ်ားျဖင့္ တိုးႀကိတ္လွ်က္၊ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္တခ်ိဳ႕၊ အဆုိရွင္မ်ား၊ အတီးသမားမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။ သူတို႔လည္း Air Supply ကို လာေရာက္ ခံစား ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ဟဲေလး၊ တူးတူး၊ ဥကၠာဦးသာ၊ လြင္မိုး၊ ေဂ်ေမာင္ေမာင္၊ အယ္လ္ခြန္းရီ စသည္ျဖင့္ တခ်ိန္က နာမည္ေက်ာ္မ်ား၊ လက္ရွိ နာမည္ႀကီးေနသူမ်ား တဖြဲဖြဲ ဝင္လာၾကသည္။
“Air Supply ကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အရမ္းႀကိဳက္တာ။ ကမၻာေက်ာ္တယ္ ဆုိကတည္းက ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိတာ ေျပာစရာေတာင္ မလိုပါဘူး။ ဒီပြဲမွာ IC လည္းတီးမွာဆိုေတာ့ ၿပီးၿပီေပါ့။ IC ဆိုတာကလည္း သိတဲ့အတုိင္းပဲေလ။ ႀကိဳက္တယ္” ဟု အဆိုေတာ္ ေဂ်ေမာင္ေမာင္က ဧရာဝတီကို ေျပာသည္။
ည ၇ နာရီခြဲ အတိတြင္ ပြဲစသည္။ အစီအစဥ္မႉးမ်ားအျဖစ္ ဆန္းထြဋ္ႏွင့္ နန္းခင္ေဇယ်ာတုိ႔ စင္ေပၚတက္လာၾကသည္။ ဤပြဲကို စီစဥ္သူမ်ား အေၾကာင္း၊ ပြဲ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ စသည္တုိ႔ကို မိတ္ဆက္သည္။ ဒီပြဲကို “နယ္စပ္ေဒသ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသား ပညာေရး ရန္ပံုေငြပြဲ” ဟု အမည္တပ္ထားေၾကာင္း ရွင္းျပၾကသည္။
“ရတဲ့ အျမတ္ေငြ အားလံုးကို လွဴမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စီစဥ္သူ၊ ေဖ်ာ္ေျဖသူ ဘယ္သူမွ အခေၾကးေငြမယူဘဲ၊ တျပားတခ်ပ္မွ ျပန္ႏုတ္စရာမလိုဘဲ လွဴမယ့္ ပြဲျဖစ္ပါတယ္” ဟု ဆန္းထြဋ္က ဆုိသည္။
ပုဂံ အန္တာတိန္းမန္႔၏ စစ္တမ္းအရ ျမန္မာျပည္ လူဦးေရ၏ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ ေက်ာင္းေနရမည့္ ကေလးမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၎၏ ထက္ဝက္မွာ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး ခ်ိဳ႕တဲ့ေနေၾကာင္း၊ ကေလးတဦး၏ ပ်မ္းမွ် တလစာသင္ စရိတ္မွာ က်ပ္ ၃ ေသာင္းခြဲခန္႔ရွိေၾကာင္း သိရသည္။ ထို႔ေနာက္ ေက်ာင္းတက္ခ်င္ေသာ္လည္း ေငြေၾကး မတတ္ႏုိင္သျဖင့္ ေက်ာင္းမေနရသည့္ ကေလးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ဗီဒီယို ဖိုင္တခုကုိ ျပသည္။
“အထူးသျဖင့္ တုိင္းရင္းသား ေဒသေတြက ေက်ာင္းမတတ္ႏုိင္တဲ့ ကေလးေတြအတြက္ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ ရံုတင္မကဘဲ ပညာေရးဟာ ဘယ္ေလာက္ အထိ အေရးႀကီးတယ္ဆိုတာကို ကြင္းဆင္းေျပာျပသြားဖို႔ အစီအစဥ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္” ဟု နန္းခင္ေဇယ်ာက ေျပာၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံေက်ာ္ ေတးဂီတဝုိင္း IC ကို ဖိတ္ေခၚလိုက္သည္။
ေခါင္းေလာင္းသံ ကေလး အရင္ ထြက္ေပၚလာၿပီး … ဒရမ္မာ ခရမ္း၏ စစ္ခ်ီတီးလံုး စတင္ ထြက္ေပၚလာသည္ႏွင့္ လက္ခုပ္ သံမ်ား ေပၚထြက္ လာသည္။ လိဒ္ဂစ္တာသမား ခ်စ္ဆန္းေမာင္၏ ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္း တီးလံုးသံႏွင့္အတူ ေနာက္ခံပိတ္ကားတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္အလံ ေပၚထြက္လာရာ ပရိသတ္အားလံုး မတ္တပ္ရပ္ အရိုအေသျပဳတာ ေတြ႕ရသည္။ IC စၿပီ။
ေရာ့ကာႀကီး ေလးျဖဴ၏ လိပ္ျပာ သီခ်င္း ေျခဆင္း ထြက္ေပၚလာေတာ့ ပရိသတ္မ်ား ၿငိမ္သက္သြားသည္ …။ လိပ္ျပာသီခ်င္း သီဆိုၿပီး ေနာက္တပုဒ္ သီဆုိၿပီးသည္ႏွင့္ အငဲက ႏွစ္ပုဒ္ ဆက္တုိက္ ေဖ်ာ္ေျဖသည္။ ၿပီးေတာ့ ဝိုင္ဝိုင္း၊ မ်ိဳးႀကီး ႏွစ္ပုဒ္စီ သီဆိုၾကသည္။ အားလံုး Oun Tune မ်ားသာ။
IC ကို ပရိသတ္ အားေပးပံုကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပြဲတုန္းကႏွင့္ ကြာလွသည္။ လူငယ္ပရိသတ္ နည္းေသာ ေၾကာင့္လား မေျပာတတ္၊ လိုက္ဆိုသံမ်ား သိပ္မၾကားရ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပြဲတုန္းကေတာ့ မ်ိဳးႀကီးက “ေျပာ ေျပာ ေျပာေျပာ” ဟု ဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ ပရိသတ္အားလံုး “နားနားၿပီး ေျပာပါကြယ္” ဟု သံၿပိဳင္လိုက္ၿပီးသား။ အခုေတာ့ နားနားၿပီးေျပာပါကြယ္ ဆိုသည့္ အသံက အားနည္းလွသည္။ ေလးျဖဴ၏ ကိုယ့္ရဲ႕ ေငြလမင္းကိုပင္ လိုက္ဆိုသံ သိပ္မၾကားရ။ သုဝဏၰ အားကစားကြင္းတြင္ ေဖ်ာ္ေျဖသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပြဲတြင္ ပရိသတ္က ျမဴးျမဴးႂကြႂကြ ရွိသေလာက္ MCC တြင္ေတာ့ ေရာ့ခ္ပြဲႏွင့္ မလုိက္ဖက္စြာ အိေႁႏၵ ရလြန္းသည္။
အခ်ိန္မရေသာ ေၾကာင့္လားေတာ့ မသိ၊ ခ်စ္ဆန္းေမာင္၏ ဆိုလုိ သီးသန္႔ မပါေတာ့ဘဲ သီခ်င္းမ်ားတြင္သာ ဆိုလိုကို ရသေလာက္ အနည္းငယ္တီးသည္။ လက္သံကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေလ်ာ့ေသာ ခ်စ္ဆန္းေမာင္၏ ဂုဏ္ပုဒ္ကို ထိမ္းထားဆဲ။ အဆုိရွင္ ၄ ဦး တေယာက္ ႏွစ္ပုဒ္စီ သီဆိုၿပီးေနာက္ စင္ေပၚသုိ႔ ေလးျဖဴ၊ အငဲ၊ မ်ိဳးႀကီး၊ ဝိုင္ဝိုင္း အားလံုး တက္လာၿပီး တေယာက္ကို ႏွစ္ပုဒ္ သံုးပုဒ္စီ ဆိုၾကသည္။ တေယာက္ဆိုေနစဥ္ က်န္သံုးေယာက္က ဟာမိုနီလိုက္သည္။ မ်ိဳးႀကီးက သူ႔ထံုးစံ “မဂၤလာပါ” ကို ၃ ခါေလာက္ေအာ္ၿပီးေနာက္ “ကိုေလးျဖဴ စကားနဲ႔ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ပရိသတ္ထဲမွာ တဝက္ေလာက္က အမ်ိဳးေတြပါ” ဟု ဆိုေသာေၾကာင့္ ပရိသတ္ ပြဲက်သြားသည္။ အဓိပၸာယ္က ပရိသတ္ တဝက္ေလာက္ ေမတၱာလက္မွတ္မ်ားျဖင့္ လာၾကည့္သည္ဟု ဆုိျခင္း ျဖစ္သည္။
တနာရီခန္႔ ေဖ်ာ္ေျဖ အၿပီးတြင္ေတာ့ IC အဆံုးသတ္ဖို႔ ျပင္သည္။ ကြယ္လြန္သူ ေစာဘြဲ႕မႉး၏ “ေရာဂါ” သီခ်င္းကို တီးသူ ဆိုသူ အားလံုး တပိုဒ္စီ၊ တေၾကာင္းစီ ဝိုင္းဝန္းသီဆိုသည္ကို နားေထာင္ရသည္မွာ အားရဖြယ္ ျဖစ္သည္။ ထိုသီခ်င္းက ယခင္ ေစာဘြဲ႕မႉး အမွတ္တရ ပြဲတြင္ သူတို႔အားလံုး သီဆုိခဲ့ၾကၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုသီဆိုသည္က ပံုစံတမ်ိဳးျဖင့္ နားေထာင္၍ ေကာင္းသည္။ IC ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ျပန္ဆင္းသြားခ်ိန္တြင္ နာရီဝက္ခန္႔ နားသည္။ စင္အျပင္အဆင္ အနည္းငယ္ အေျပာင္းအလဲ လုပ္ရန္ျဖစ္သည္။
ခဏနားၿပီးေတာ့ ပရိသတ္အားလံုး ခန္းမတြင္း ျပန္ဝင္ၾကသည္။ ပရိသတ္ ေတာင့္တေနသည့္ Air Supply အလွည့္ ေရာက္ၿပီ။ ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္သာ ျမင္ဖူးခဲ့သည့္ မဆန္းျပားေသာ အဆင္အျပင္ႏွင့္ ခန္းနားေသာ ဆလိုက္မီးတို႔က ပရိသတ္ အာရံုကို ဖမ္းစားလိုက္သည္။ တီးလံုးမပါ သီခ်င္းခ်ည္းသက္သက္ အရင္ဝင္လာၿပီး ေနာက္ကလိုက္လာသည့္ ဂီတသံကလည္း ရုတ္တရက္ ကြဲျပားသြားသည္။ IC ၏ ခက္ခက္ခဲခဲ တီးခတ္သီဆိုမႈမ်ားကို ႏွစ္ၿခိဳက္ အားေပးခဲ့ ေသာ္လည္း Air Supply ၏ အသံပိုင္းဆိုင္ရာ တည္ၿငိမ္မႈကိုေတာ့ အံ့မခန္း ျဖစ္မိသည္။ အသံႏွင့္ အလင္း အေမွာင္ အေပးအယူ တိက် ညီညြတ္မႈ၏ ဆြဲေဆာင္ျခင္းတြင္ ပရိသတ္ ေမ်ာပါသြားသည္မွာ သိပ္ေတာ့မဆန္းလွ။
အဆိုေတာ္ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ ေျပာခဲ့သလို ဘာေၾကာင့္ ကမၻာေက်ာ္တာလဲ ဆိုသည့္ ေမးခြန္းကို ေျဖစရာ လိုမည္မထင္ေတာ့။
စင္တင္ပြဲ ၾကည့္ရႈရန္ ေရာက္လာသည့္ အိပ္မက္ဆံုရာ လိဒ္ ဂစ္တာသမား ကိုေဇာ္မင္းသိန္းက “အၿမဲတမ္း ၾကည့္ခ်င္ခဲ့တာ။ က်ေနာ္တုိ႔ အရင္ကဆို အေခြထဲမွာပဲ နားေထာင္ရတယ္၊ ဗီဒီယိုထဲမွာပဲ ၾကည့္ဖူးတယ္။ အခုလို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ၾကည့္ရေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့ဗ်ာ” ဟု ေျပာသည္။ ပရိသတ္ အားလံုးလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနပံု ရပါသည္။
၁၉၇၅ ခုႏွစ္က ၾသစေတးလ်ႏုိင္ငံ မဲလ္ဘုံးၿမိဳ႕တြင္ ဂစ္တာသမား အဆိုရွင္ ဂေရဟမ္ ရပ္ဆဲလ္ႏွင့္ အဆိုေက်ာ္ ရပ္ဆဲလ္ ဟစ္ခ်္ေကာ့ခ်္တုိ႔ ႏွစ္ဦး ပူးေပါင္းကာ ႏွစ္ေယာက္သံစံု ဝိုင္းကေလးတဝိုင္း ျဖစ္ေပၚခဲ့ရာမွ ေနာင္တြင္ Air Supply ဆုိသည့္ ကမၻာေက်ာ္ အေပ်ာ့စား ေရာ့ခ္တီးဝိုင္းတခု ျဖစ္ေပၚရန္ သေႏၶတည္ခဲ့သည္။ Air Supply ဟူ၍ ျဖစ္လာသည္က ၁၉၇၆ ခုႏွစ္မွ ျဖစ္သည္။ အခုဆိုလွ်င္ အဆုိရွင္ႏွစ္ဦးစလံုး၏ အသက္မ်ားမွာ ၇၀ တဝိုက္ပင္ ရွိေနၿပီ။ ျမန္မာျပည္ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ခရီးစဥ္ၿပီးလွ်င္ သူတို႔ မေလးရွားသုိ႔ ခရီးဆက္ရမည္၊ ၿပီးလွ်င္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ တိုက်ိဳ၌ ေဖ်ာ္ေျဖၾကရမည္ဟု သိရသည္။ သူတို႔၏ နာမည္ေက်ာ္ ကမၻာေက်ာ္ သီခ်င္းမ်ားမွာ Lost in love၊ All out of love၊ Two less lonely people in the world၊ The one that you love၊ The power of love၊ Here I am စသည္ျဖင့္ ပုဒ္ေရ မ်ားစြာ ရွိၿပီး အမ်ားစုမွာ ျမန္မာေကာ္ပီ သီခ်င္းမ်ားအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းၿပီး ျဖစ္သည္။
သူတို႔ႏွစ္ဦး အေနျဖင့္ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္မွာ ယခု ပထမဆံုး ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္ ပရိသတ္ႏွင့္ နားယဥ္ေနေသာ သူတို႔၏ နာမည္ေက်ာ္ သီခ်င္းမ်ားကို တပုဒ္ၿပီး တပုဒ္သီဆိုၾကရာ ပရိသတ္က ေကာ္ပီမ်ား နားေထာင္ဖူးေသာ ေၾကာင့္သာမဟုတ္ဘဲ Air Supply ၏ မူရင္း သီခ်င္းမ်ားကိုပါ ရေနသျဖင့္ လိုက္လံ သီဆိုၾကသည္။ ျမဴးႂကြေသာ IC ႏွင့္ ၿငိမ္သက္ခဲ့သေလာက္၊ Air Supply ႏွင့္က်ေတာ့ ထလိုက္ ထုိင္လိုက္၊ လိုက္လံသီဆိုလုိက္ အားေပးလိုက္၊ ေအာ္ဟစ္လိုက္ လုပ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ပရိသတ္မ်ား၏ အလယ္ေလာက္တြင္ လူတဦးက ကတ္ထူျပားတျပား ေပၚ၌ Air Supply အဖြဲ႕ဝင္ ႏွစ္ဦးပံုကို ေရးဆြဲကာ ေျမႇာက္ကိုင္ျပထား သည္ကို ေတြ႕ရသည္။
ဂစ္တာသမား အဆိုရွင္ ဂေရဟမ္ ရပ္ဆဲလ္က “မဂၤလာပါ” ဟု မပီမသ ရြတ္ဆိုလိုက္ရာ ပရိသတ္ မေနာေခြ႕သြားသည္။ သူက ဆက္လက္၍ “ျမန္မာစကားက အရမ္းခက္တယ္” ဟု ဆိုျပန္သည္။ “က်ေနာ္ ဘယ္ေလာက္အထိ စိတ္လႈပ္ရွားေနလဲ မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး။ ရုတ္တရက္ ဒီကိုေရာက္လာတာ အရမ္း ထူးဆန္းတယ္” ဟု သူက ဆက္ေျပာၿပီး ပရိသတ္ကို ယခုည အခ်စ္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ခံစားမႈမ်ား ရွိေနၾကလားဟု ေမးခြန္းထုတ္သည္။
သူေျပာသမွ် ပရိသတ္က တေဟးေဟး လိုက္ေအာ္ၾကသည္။ အဆိုရွင္ႏွစ္ဦးႏွင့္ ပရိသတ္က အတုိင္အေဖာက္ အေတာ္ ညီလွသည္။ Air Supply ၏ သီခ်င္းမ်ားက လူငယ္မ်ားအတြက္ အနည္းငယ္ ပ်င္းရိဖြယ္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ထင္သည္၊ အနည္းငယ္သာ ရွိေသာ လူငယ္ပရိသတ္ ျပန္ကုန္ၾကတာ ေတြ႕ရသည္။ သို႔ေသာ္ လူလတ္ပိုင္းႏွင့္ လူႀကီး ပရိသတ္ ကေတာ့ ျမဴးႂကြဆဲ၊ သီခ်င္းမ်ားကို အသံဝင္သည္အထိ လိုက္ဆိုဆဲ ျဖစ္ေနသည္။
သီခ်င္း ၆ ပုဒ္၊ ၇ ပုဒ္ေလာက္ သီဆို အၿပီးတြင္ေတာ့ ဂစ္တာသမား အဆိုရွင္ ဂေရဟမ္ ရပ္ဆဲလ္က စင္ေအာက္မွ မိန္းကေလး တဦးကို ဖိတ္ေခၚလိုက္သည္။ စင္ေပၚသို႔ တက္လာသည္က အကယ္ဒမီလြင္မိုး၏ သမီးႀကီး ယြန္းဝတီလြင္မိုး ျဖစ္သည္။ ဂေရဟမ္ ရပ္ဆဲလ္က သီခ်င္းေအးေအးတပုဒ္ကို ယြန္းဝတီလြင္မုိး၏ လက္ကေလးကိုင္ကာ သရုပ္ေဆာင္ရင္း သီဆိုေတာ့ ပရိသတ္မ်ား အားေပးၾကျပန္သည္။ သီခ်င္းတပိုဒ္ခန္႔သာ သီဆိုၿပီး ယြန္းဝတီလြင္မိုးကို စင္ေအာက္ ျပန္ခ်ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးမွ သူ႔သီခ်င္းၿပီးသည္အထိ ဆက္ဆိုသည္။
အဆုိရွင္ ရပ္ဆဲလ္ ဟစ္ခ်္ေကာ့ခ်္ ကလည္း ပရိသတ္ကို ဆြဲေဆာင္မႈ ေကာင္းလွသည္။ သူက လက္ခုပ္သံမ်ားကို ေအာ္ဟစ္ မေတာင္းခံဘဲ လက္ဟန္ေျခဟန္ ျပရံုျဖင့္ ပရိသတ္က လက္ခုပ္တီးေတာ့သည္။ သူ႔အသံကေတာ့ စူးရွၿပီး မိန္းကေလး ကီးကို ဆိုႏုိင္သူ ျဖစ္သည္။ The Power Of Love ကို သူသီဆိုသြားပံုမွာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး၊ သို႔ေသာ္ ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိလွသည္။
ခဏအၾကာတြင္ေတာ့ ဂစ္တာသမား အဆုိရွင္ ဂေရဟမ္ ရပ္ဆဲလ္ တဦးတည္း စင္ေပၚတြင္ ေခြးေျခအျမင့္ကေလးျဖင့္ ထိုင္သည္။ ၿပီးေတာ့ ပရိသတ္ကို သူက ဇာတ္လမ္းတပုဒ္ ေျပာျပသည္။
ဒုတိယကမၻာစစ္ ကာလက ျမန္မာျပည္သို႔ အေနာက္ႏုိင္ငံမွ စစ္သား ၂၀၀ ေရာက္လာၾကသည္။ ထိုစစ္သားမ်ားအနက္ စစ္ပြဲ တပြဲတြင္ ၁၉၉ ဦး က်ဆံုးခဲ့ၿပီး တဦးသာ အသက္ရွင္လွ်က္ ေနရပ္သို႔ ျပန္ေရာက္ခဲ့သည္။
“အဲဒီလူဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ အေဖပါပဲ” ဟု ဂေရဟမ္ရပ္ဆဲလ္က ေျပာလိုက္ေတာ့ ပရိသတ္က အာေမဋိတ္သံ ျပဳသည္။ “က်ေနာ္ အေမ့ဗိုက္ထဲမွာ ကတည္းက အေဖ ထြက္သြားလိုက္တာ၊ က်ေနာ္ ၄ ႏွစ္သားက်မွ ျပန္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကို အေဖက က်ေနာ့္ကို အၿမဲတမ္း ေျပာျပခဲ့တယ္” ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။ ထို ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းကို ေျပာျပၿပီးေနာက္ သီခ်င္းတပုဒ္ကို ေဟာ္လိုဂစ္တာေလး ကိုယ္တုိင္တီး၍ ဆိုျပသည္။ ပရိသတ္က ၿငိမ္သက္သြားျပန္သည္။
ျမဴးႂကြလိုက္၊ ၿငိမ္သက္လိုက္ႏွင့္ အိုမင္းၿပီ ျဖစ္ေသာ အဆိုရွင္ႀကီး ႏွစ္ဦး၏ တက္တက္ႂကြႂကြ ေဖ်ာ္ေျဖမႈ ည ၁၁ နာရီ ထိုးခါနီးတြင္မွ အဆံုးသတ္သည္။ ပထမ သူတို႔တဖြဲ႕လံုး စင္ေပၚမွ ဆင္းသြားရာ ပရိသတ္က ပြဲၿပီးၿပီ ထင္မွတ္ေနခ်ိန္က်မွ တဖြဲ႕လံုး ျပန္တက္လာၿပီး ေနာက္ထပ္ ၂ ပုဒ္ခန္႔ သီဆိုၿပီးမွ ပြဲတကယ္ၿပီးသြားသည္။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္က ပရိသတ္မ်ား အၾကားသုိ႔ ဆင္းၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖလိုက္ေသး၏။ ၿပီးခါနီးတြင္ ပရိသတ္ကို “ေက်းဇူးတင္ပါတယ္” အခါခါေျပာၿပီး “ေနာက္တခါ ျပန္လာခ်င္ ေသးတယ္” ဟု ဆိုကာ အလြမ္းသည္ျပ ျပန္သည္။ သူတို႔ အလြမ္းသည္ေလ ပရိသတ္က မေနာေခြ႕ေလ။ ၿပီးဆံုးသြားသည့္ တုိင္ေအာင္ ပရိသတ္က မခ်င့္မရဲ ပံုစံျဖင့္ ခ်က္ျခင္း ထမျပန္ဘဲ ထုိင္ေနၾကေသးသည္။
အျပင္သို႔ ထြက္လာၾကေသာ ပရိသတ္မ်ား၏ မ်က္ႏွာတြင္ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနသည့္ အရိပ္မ်ား ထင္ဟပ္ေနၾကသည္။
“လိုက္ဆိုရတာ အသံေတြေတာင္ ဝင္တယ္” ဟု တေယာက္က ေျပာသည္။
ပရိသတ္ တဦးကေတာ့ IC ႏွင့္ Air Supply အဖြဲ႕တို႔၏ အသံပိုင္းဆိုင္ရာ ကြာဟခ်က္ကို ေဝဖန္ ေျပာဆုိေနသည္။ သူက က်ပ္ ၅ ေသာင္းတန္းမွာ ၾကည့္သူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စင္ျမင့္ႏွင့္ အနီးမွ ၾကည့္ရသူျဖစ္သည္။ အေနာက္ဘက္တြင္ ၾကည့္ရသူ အဖို႔ေတာ့ IC ၏ အသံမွာ အဆင္တေျပ ပံုမွန္ပဲ ျဖစ္သည္။
“IC က အသံခ်ိန္တာ ဘာလိုလဲ မသိဘူး၊ က်ေနာ္တုိ႔ ေရွ႕နားမွာ ဆူညံ လံုးေထြးေနတာပဲ၊ Air Supply က်ေတာ့ အဲဒါမ်ိဳး မျဖစ္ဘူး။ အသံက ဘယ္ေနရာက သြားနားေထာင္ နားေထာင္ အတူတူပဲ” ဟု သူက IC အတြက္ မခ်င့္မရဲ ေျပာသည္။
အလင္း အေမွာင္ႏွင့္ ဂီတ သမမွ်တမႈ အႏုပညာရပ္တြင္ ကမၻာကို လိုက္မီရန္ ျမန္မာက ဘယ္ေလာက္အထိ ႀကိဳးပမ္းရဦးမည္ မသိ၊ ႏိုင္ငံတကာ ေတးဂီတ ဝိုင္းမ်ားကို အတုယူသင့္သည္ဟု ပရိသတ္ တဦးက ဆိုသည္။
လိဒ္ ဂစ္တာသမား ကိုေဇာ္မင္းသိန္းကေတာ့ “ဒီလို ကမၻာေက်ာ္ တီးဝိုင္းေတြ ျမန္မာျပည္ကို တခုၿပီး တခု လာေစခ်င္တယ္၊ က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ မက္တယ္လစ္ကာလို႔ တကယ့္ ဟဲဗီးေရာ့ခ္ဘန္ေတြ လာရင္ေကာင္းမယ္၊ အဲဒါဆို က်ေနာ္တုိ႔လို အတီးသမားေတြအတြက္ အမ်ားႀကီး ပညာရႏုိင္တာေပါ့” ဟု ေျပာသည္။
အႏွစ္ ၃၀ ေရွးေဟာင္း ေတးသီခ်င္းမ်ား အၾကားတြင္ အသက္ ၃၀ အထက္ လူလတ္ပိုင္းအရြယ္ အမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသားတို႔၏ ျမဴးတူးေပ်ာ္ရႊင္မႈတရပ္ ၿပီးဆံုးခဲ့ၿပီ။ စိတ္ဖိစီးမႈ အမ်ားဆံုးေသာ အသက္ အရြယ္မ်ားအတြက္ ဂီတျဖင့္ စိတ္ထြက္ေပါက္ တစံုတရာ ရရွိသြားၾကေၾကာင္း သူတို႔မ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ေပၚလြင္ေနပါသည္။
No comments:
Post a Comment