လူေပါင္း ရွစ္ေထာင္ႏွင့္ တစ္ေသာင္းၾကား တက္ေရာက္ၾကေသာ ယင္းအခမ္းအနားတြင္ လူထုလူတန္းစား အစုအဖြဲ႕ အသီးသီးအျပင္ အာဏာရပါတီႏွင့္ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္၊ တိုင္းရင္းသား ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံျခားသံတမန္ႏွင့္ သတင္းေထာက္မ်ား၊ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားလည္း ပါဝင္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္မွာ လြန္ခဲ့ေသာ ၂ ႏွစ္အထိ ေၾကာက္လန္႕ တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့ရေသာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကာလ ေက်ာ္လြန္လာျပီျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပမႈလည္း ျဖစ္သည္။
အတိအက်ဆိုရလွ်င္ ဩဂုတ္ ၆ ရက္မွ စတင္ၿပီး ၃ ရက္ၾကာ က်င္းပေသာ အဆိုပါအခမ္းအနားသည္ လူသူႏွင့္ေဝးရာ ေနျပည္ေတာ္ရွိ ပ်င္းရိၿငီးေငြ႕ဖြယ္ လႊတ္ေတာ္မ်ားႏွင့္မတူ ျငင္းခံု ေဆြးေႏြးဝိုင္းမ်ားျဖင့္ သက္ဝင္လႈပ္ရွားလွသည့္ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ လူထုအေျချပဳ ႏိုင္ငံေရး အခမ္းအနားပင္ ျဖစ္သည္။ အစိုးရႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားအၾကား အပစ္အခတ္ ရပ္ဆဲေရးႏွင့္ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစံု ပါဝင္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ညီလာခံတခု က်င္းပေရး၊ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံျပင္ဆင္ေရး၊ လူ႕အခြင့္အေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈ၊ တိုင္းျပည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး၊ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ား၏ အခန္းက႑စသည့္ ေခါင္းစဥ္မ်ားကို ဦးေဆာင္ ေဆြးေႏြးသူမ်ားႏွင့္ တက္ေရာက္ နားေထာင္ၾကသူမ်ား အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးေျပာဆို အႀကံျပဳ ဆုံးျဖတ္ၾကသည္မွာ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ အားရစရာ ေကာင္းလွသည္။
၈ ရက္ေန႕ အခမ္းအနားတြင္ ဦးေဆာင္က်င္းပေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ပြင့္လင္း လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွ ၈၈ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ဦးမင္းကိုႏိုင္၏ အဖြင့္မိန္႕ခြန္းမွာလည္း ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပံုေနာက္ပိုင္း ၿဖိဳခြဲဖိႏွိပ္ခံခဲ့ရေသာ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ တိုင္းျပည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လိုအင္ဆႏၵမ်ားကို မျပိဳကြဲသြားဘဲ ယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ ဘဝကို စြန္႕လႊတ္ အနစ္နာခံခဲ့သူမ်ားကို အေလးအနက္ ဂုဏ္ျပဳေျပာဆိုသြားခဲ့သည္။ စစ္ယူနီေဖာင္းမ်ားကို ဝတ္ဆင္ထားသည့္ မၾကာေသးမီက အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ျပည္နယ္အဆင့္ သေဘာတူညီခ်က္ ရယူခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ရွစ္ေလးလုံးကာလအတြင္း အပစ္ခံရၿပီး က်ဆုံးသြားေသာ မဝင္းေမာ္ဦး၊ ကိုေအာင္မြန္တို႔၏ မိသားစုဝင္မ်ားသို႔ ဦးတည္ရည္ၫႊန္းျပီး ပရိသတ္သို႔ မိတ္ဆက္စကားေျပာဆိုခ်ိန္သည္ မ်က္ရည္လည္စရာ သမိုင္းဝင္အမွတ္တရ အခ်ိန္ပင္။
သို႔ရာတြင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံမွမူ ၂၅ ႏွစ္ကာလ ျဖတ္သန္းမႈအတြင္း စြန္႕လႊတ္ က်ဆုံးသြားသူမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ စာနာနားလည္မႈ တစံုတရာ မၾကားခဲ့ရေပ။ ၃ ရက္ၾကာ အခမ္းအနား၏ ေဆြးေႏြးဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို မိမိပါတီ၏ မူဝါဒမ်ားႏွင့္ တူညီသျဖင့္ ႀကိဳဆိုေထာက္ခံေၾကာင္း ေျပာၾကားေသာ္လည္း ထုံးစံအတိုင္း ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေက်ာင္းဆရာမက သင္ၾကားပို႕ခ်သကဲ့သို႔သာ ဆုံးမ ေျပာဆိုခဲ့သျဖင့္ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီေရး အင္အားစုမ်ားအၾကား စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ေရး တစ္ဦးခ်င္းတစ္ေယာက္ခ်င္း စြမ္းရည္မ်ား ျပည့္ဝေစရန္ ျဖည့္ဆည္းဖို႕ လိုမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုျခင္းမွာ မမွားေသာ္လည္း ဆုံး႐ႈံးနစ္နာခဲ့ရသူမ်ားအေပၚ စာနာႏွစ္သိမ့္စကား ေျပာသင့္သည့္ အခ်ိန္အခါမ်ိဳးတြင္မူ ပို၍ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးျဖစ္ေစမည္ကို ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးအေနျဖင့္ အေျမာ္အျမင္ ရွိခဲ့သင့္သည္။
အခမ္းအနားတြင္ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရေသာ တျခားအားနည္းခ်က္မွာ ၂၅ ႏွစ္တာ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈတြင္ ဆုံး႐ႈံးနစ္နာခဲ့ရသူမ်ား၏ အသံ ကင္းမဲ့ေနျခင္းျဖစ္သည္။ အခမ္းအနားသို႔ ေပးပို႔လာေသာ မ်ားစြာေသာ အဖြဲ႕ေပါင္းစံုမွ သဝဏ္လႊာမ်ားကို ပ်င္းရိၿငီးေငြ႕ဖြယ္ ေကာင္းေအာင္ ဖတ္ၾကားေနခဲ့ရသည့္ အခ်ိန္မ်ားအစား သူတို႔၏ ခံစားခ်က္မ်ားကို အမ်ားျပည္သူတို႔ ေဝမွ်ခံစားႏိုင္ရန္ တရားဝင္ စီစဥ္ေပးခဲ့သင့္သည္။ သူတို႔၏ မိသားစုဝင္မ်ားကို စင္ျမင့္ေပၚတြင္ စကားေပးေျပာသင့္သည္။
မည္သို႕ဆိုေစ အေရးအႀကီးဆုံးမွာ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပံု ေငြရတု အခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္လာၾကေသာ မတူကြဲျပားျခားနားသည့္ အစုအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုေပါင္းစံုတို႔သည္ ေၾကကြဲဝမ္းနည္းဖြယ္ရာ သမိုင္းျဖစ္စဥ္အား အာဃာတျဖင့္ လက္စားေခ်လိုသည့္ စိတ္ဆႏၵမ်ားကို တလုံးတပါဒမွ် မေျပာဆို မသုံးစြဲခဲ့ၾကဘဲ ႏိုင္ငံ တိုးတက္ဖြံ႕ျဖိဳးေရး လမ္းေၾကာင္းကို ဒီမိုကေရစီ၊ တန္းတူညီမွ်မႈႏွင့္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရးျဖင့္ ေရွ႕ဆက္ခ်ီတက္လိုေၾကာင္း သေဘာထားႀကီးမားေသာ သူတို႔၏ ႏွလုံးသား အစစ္အမွန္ကို ဖြင့္လွစ္ျပသႏိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ထို႔အျပင္ ၃ ရက္ၾကာ အခမ္းအနားကို အစိုးရ အာဏာပိုင္မ်ားဘက္က က်င္းပခြင့္ေပးျခင္း၊ သမၼတ႐ုံးဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း ပါဝင္တက္ေရာက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ျခင္း၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌမ်ားက သဝဏ္လႊာ ေပးပို႔ျခင္း၊ အာဏာရ ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရးပါတီ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ၈ ရက္ေန႔ အခမ္းအနား တက္ေရာက္ျခင္းႏွင့္ အစိုးရ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနပိုင္ သတင္းစာမ်ားက ေရးသားေဖာ္ျပျခင္းမ်ားသည္လည္း အတိတ္က အမွားမ်ားကို ေတာင္းပန္ေျပာဆိုမႈ မျပဳေသးသည့္တိုင္ ႏိုင္ငံ၏ အေရးပါေသာ သမိုင္းဝင္ အခ်ိဳးအေကြ႕ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပံုကို တရားဝင္ ပထမဆုံး အႀကိမ္ အသိအမွတ္ျပဳရာက်သျဖင့္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရးအတြက္ အေရးၾကီးေသာ အေလွ်ာ့ေပးသည့္ ေျခလွမ္းဟု ဆိုအပ္သည္။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲဖြယ္ ၂၅ ႏွစ္တာ အခ်ိန္ကာလကို ျဖတ္သန္းျပီးစီးခဲ့မႈသည္ ႏိုင္ငံသား အားလုံး ပါဝင္ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္မည့္ အနာဂတ္ ဒီမိုကရက္တစ္ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ ယခု အခမ္းအနားက အားသစ္အင္သစ္မ်ား လူသစ္စိတ္သစ္မ်ားကို ေမြးဖြားေပးခဲ့ျပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သစ္မ်ားကို သယ္ေဆာင္ျဖစ္ထြန္းေစခဲ့ၿပီ။
No comments:
Post a Comment